ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Νερό! Φέρτε γρήγορα νερό! Θα λιποθυμήσει η γυναίκα! Γρήγορα!
Κυρία μου, απαγορεύεται να είστε εδώ. Φύγετε, παρακαλώ.
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ
Παππού, είδα ένα κόκκινο ψάρι σήμερα στο ποτάμι.
Αλήθεια; - Ναι, αλήθεια.
Έπαιζα εκεί και το είδα.
Αποκλείεται. Μετά τον πόλεμο, δεν έχει ψάρια στο ποτάμι.
Λες ψέματα. - Όχι! Γιατί να πω ψέματα;
Πάντα λες.
Σκάσε! - Εσύ σκάσε!
Τι'ναι αυτά τα λόγια;
Θα πάω εγώ όταν φέρουν άλλες σορούς.
Εντόν, μην παίζεις στο ποτάμι. Πόσες φορές πρέπει να σ'το πω;
Γεια χαρά σε όλους! - Γεια σου, Χατζί!
Θα φτάσει στους 37 βαθμούς σήμερα η θερμοκρασία.
Θα καούμε όλοι.
Πατέρα, φεύγω εγώ. - Καλή σου μέρα.
Καλημέρα και σε σένα. - Καλή σου μέρα.
Θέλω απλώς να σας πω ότι είναι μία καλή ευκαιρία για εσάς.
Και πρέπει να την εκμεταλλευτείτε.
Αλλά δεν μπορώ να σας αναγκάσω να κάνετε κάτι που δεν θέλετε.
Ζαμίρε, σκέφτηκες τι θα πει ο κόσμος, ή δεν το σκέφτηκες;
Πού να ξέρω τι θα πει ο κόσμος;
Ο κόσμος λέει πολλά, και πάντα θα λέει.
Εμένα με νοιάζει, όμως.
Δεν θα επιτρέψω να με κουτσομπολεύουν.
"Η γυναίκα του εξαφανισμένου οδηγεί αυτοκίνητο", θα λένε.
Ξέρεις τι σκατά μπορεί να πουν πίσω από την πλάτη μου;
Εγώ θα ήθελα πάντως.
Είχα οδηγήσει το τρακτέρ,
αλλά ο Ίλιρ φοβόταν ότι μπορεί να ξεστρατίσω στο χωράφι.
Και δεν το οδήγησα ξανά. - Εγώ μπορώ να πάρω δίπλωμα;
Φυσικά, αρκεί να θες να μάθεις, κι ο δάσκαλος θα σου μάθει να οδηγείς.
Από εσένα εξαρτάται. - Ο δάσκαλος;
Δεν είπες ότι το αναλαμβάνει η ένωση γυναικών;
Εμινέ, η οργάνωση γυναικών πληρώνει κάποιον για να σας μάθει οδήγηση.
Και θα είναι γυναίκα ή άντρας;
Δεν έχει καμία σημασία αν είναι άντρας ή γυναίκα.
Σημασία έχει να πάρετε το δίπλωμα,
γιατί τότε θα είναι πιο εύκολο να βρείτε δουλειά.
Πρέπει να μου πείτε μέσα στη βδομάδα, γιατί δεν θα περιμένουν για πολύ.
Ο πατέρας ξέρει να ψαρεύει;
Σήκω, πάμε!
Μαμά, απάντησέ μου.
Πώς ήταν η επιστροφή, πεθερέ μου; - Οδηγούσα αργά.
Πούλησα ένα σήμερα.
Αναγκάστηκα να το πουλήσω πιο φτηνά. - Δεν πειράζει.
Δεν βγάζουν αρκετό, και το μέλι δεν πουλάει καλά.
Μόνο 30 ευρώ;
Τι να πρωτοκάνω μ'αυτά, Ζαμίρε;
Εκτός από αλεύρι και λάδι, τίποτα άλλο δεν μπορώ να αγοράσω.
Εντόνα, ξέρεις ότι αν μπορούσα θα σου έδινα περισσότερα.
Δεν βρίσκουμε εύκολα δωρεές. - Μιρίγε, έλα! Είναι η σειρά σου.
Ο Θεός βοηθός!
Θα πάρουμε τίποτα άλλο αυτόν τον μήνα;
Όχι, Μιρίγε, αυτά είναι όλα. - Να πάρω και τα λεφτά της Χιρίγε;
Γιατί δεν έρχεται εκείνη να τα πάρει;
Βρήκαν τον άντρα της και τον γιο της.
Υπόγραψε και για εκείνη.
Η τυχερή! Δεν θα πετάγεται πάνω κάθε φορά που θα χτυπάει η πόρτα της.
Ρώτησε κάποια για δίπλωμα οδήγησης;
Όχι, καμία.
Όχι βέβαια. Κι έχουν μείνει μόνο δύο μέρες.
Εσύ;
Έχουμε αμάξι, αλλά είναι άχρηστο χωρίς οδηγό.
Θα μπορούσες να μας βοηθάς στην πόλη και να δουλεύεις εδώ με τις γυναίκες.
Να πας, Φαριέ!
Η Νάζα έχει δίκιο. Σκέψου το.
Ό, τι κι αν κάνεις, επηρεάζει όλη την οικογένεια.
Καλό ή κακό.
Μπορεί να θεωρείς τον γιο μου νεκρό, αλλά εγώ είμαι ζωντανός!
Δεν μπορώ να βασίζομαι σε σένα, πατέρα, και το ξέρεις.
Τα παιδιά μεγαλώνουν, πρέπει να σκέφτομαι το μέλλον.
Πρέπει να ξέρεις τη θέση σου σ'αυτή την οικογένεια!
Μείνε στη δεξιά λωρίδα!
Μην αλλάξεις λωρίδα.
Χαλάρωσε, καλά τα πας.
Μείνε στη λωρίδα σου όσο μπορείς.
Πολύ καλά, πολύ καλά.
Βάλε δευτέρα.
Ωραία.
Δεν είναι καινούργιο, αλλά κάνει τη δουλειά του.
Καλό είναι.
Κι εδώ.
Ευχαριστούμε πολύ για τη συνεργασία. Μας βοηθήσατε πολύ.
Η ιδέα ήταν πολύ καλή.
Αλλά πρέπει να ετοιμάσουμε το νέο συμβόλαιο, το συντομότερο.
Θα περιμένουμε προς το παρόν, γιατί δεν ξέρουμε τι θα γίνει.
Γιατί;
Αρέσουν στον κόσμο τα σπιτικά προϊόντα.
Και πουλάει καλά.
Αν βρούμε χρηματοδότηση, θα γίνει. Για την ώρα, έχουμε πολλές δυσκολίες.
Καμία δυσκολία δεν υπάρχει!
Σάλτσα αϊβάρ πουλάμε, δεν χτίζουμε πολυκατοικίες!
Ευχαριστούμε.
Να'στε καλά. Γεια σας.
Δεν μπορώ να κάνω κάτι αν δεν ξέρω ότι θα τα καταφέρω.
Ο φίλος σου από το σούπερ-μάρκετ είπε ότι μπορεί να το πουλάει.
Οι γυναίκες θα φτιάχνουν τη σάλτσα κι αυτός θα την πουλάει.
Φαριέ, δεν είναι τόσο απλό.
Έχουμε σοβαρά οικονομικά προβλήματα στην οργάνωση.
Αν κλείσει η οργάνωση, θα χάσουμε κάθε χρηματοδότηση.
Αυτόν τον μήνα, δεν έχουμε ούτε για την αλληλεγγύη.
Ζαμίρε, δεν τα χρειαζόμαστε αυτά. Δουλειά χρειαζόμαστε!
Θα τρελαθούμε στο τέλος. Δεν βλέπεις ότι δεν είμαστε καλά;
Κι εγώ είμαι καλά, νομίζεις;
Κι εσύ έχεις δουλειά, Φαριέ, μην το ξεχνάς.
Και οι άλλες γυναίκες; - Δεν θέλω να το συζητήσω.
Δεν ασχολούμαι μ'αυτό το θέμα. Κι ούτε εσύ να ασχολείσαι!
Δεν ήξερα ότι καπνίζεις!
Δεν καπνίζω.
Απλώς ανάβω πού και πού ένα τσιγάρο.
Μην το πεις στον παππού!
Ζήτησα τα σχολικά βιβλία απ'τη Βέρα, αλλά δεν μου τα έδωσε!
Την κόρη της Εμινέ; - Ναι, η βρόμα!
Πού έμαθες τέτοια λόγια; - Έτσι με είπε κι αυτή.
Θα το πω στην Εμινέ. Πάντα μας τα έδινε. Θα τα δώσει και φέτος.
Δεν τα θέλω τώρα! - Αλήθεια;
Έχεις λεφτά ν'αγοράσεις καινούργια;
Πολλά όνειρα κάνεις.
Εντάξει, Εμινέ. Πάντα φέρνεις αντίρρηση.
Ο γαμπρός μου θα τρελαινόταν. - Ρώτα τον πρώτα, Εντόνα.
Τον ρώτησα για το δίπλωμα οδήγησης, και μου έβαλε τις φωνές.
Ήθελε να με σκοτώσει. Πού να του πω για τη δουλειά!
Για σένα είναι εύκολο, Φαριέ. Ο πεθερός σου είναι άγγελος.
Ο δικός μου είναι τρελός.
Δεν λέω ότι είναι εύκολο, Λούμε. Αλλά ρώτα τον, τουλάχιστον.
Η Εντόνα προσπάθησε. Οι υπόλοιπες, δεν μπαίνετε καν στον κόπο.
Δεν θα δουλεύετε ένας Θεός ξέρει πού, αλλά στο σπίτι μου.
Όλοι με γνωρίζουν, και ξέρουν ότι είμαστε καλή οικογένεια.
Ναι, όλοι σε ξέρουν.
Όλοι ξέρουν ότι οδηγείς αυτοκίνητο και δουλεύεις στην πόλη.
Και λοιπόν;
Λοιπόν, Φαριέ...
Λυπάμαι που το λέω...
αλλά όλο το χωριό σε κουτσομπολεύει.
Λένε ότι οδηγείς αμάξι, ότι πας μόνη στην Πρίστινα,
ότι δουλεύεις μόνη.
Και το χειρότερο...
λένε πως αν ζούσε ο Αγκίμ, θα ντρεπόταν για λογαριασμό σου.
Μπορεί να γίνει έτσι, πιστεύετε;
Σιγά το πράγμα. Όλη μας τη ζωή φτιάχνουμε αϊβάρ.
Και ξέρουμε να φτιάχνουμε το καλύτερο.
Έχετε εταιρεία που την έχετε δηλώσει;
Ναι, έχουμε.
Μόλις την ανοίξαμε. Εγώ είμαι η διευθύντρια.
Και τα χρήματα;
Χρειάζεστε χρήματα για να ξεκινήσετε.
Έχω εγώ. Θα τα καταφέρουμε. Απλώς πείτε μας αν θα το πουλάτε.
Κι εμείς θα κάνουμε τα υπόλοιπα.
Θα σας δώσουμε μερικά ράφια εδώ, στο σούπερ-μάρκετ.
Κι αν πουληθούν οι σάλτσες, θα πάρετε το μερίδιό σας.
Αλλιώς, παίρνετε πίσω τα προϊόντα σας.
Υπάρχει πρόβλημα; - Όχι, κανένα.
Έκλεισε, λοιπόν. Συγχαρητήριά μας.
Ευχαριστούμε.
Διευθύντρια, ε;
Δεν ήρθα σαν σωματοφύλακάς σου. Κάτι έπρεπε να πω.
Τι; Δεν μοιάζω για διευθύντρια;
Μια χαρά μοιάζεις,
αλλά ξαφνιάστηκα πώς σου ήρθε να το πεις.
Μπορεί να είμαι γριά, αλλά δεν είμαι ηλίθια.
Εσύ, γριά; Νέα είσαι ακόμα.
Ναι, βέβαια. Είμαι και νέα και ηλίθια.
Γιατί δεν μου είπες ότι είναι τόσο όμορφος;
Θα είχα ντυθεί καλύτερα. - Πάψε βρε!
Θεέ μου!
Φαριέ, χτύπησες;
Τα ηλίθια υποκείμενα!
’σ'τους. - Είσαι καλά;
Να τα καθαρίσουμε; Πρόσεχε.
’σ'τα.
Βρομοθήλυκα!
Φέρε μου την ταινία απ'το πορτ-μπαγκάζ.
Κράτα εδώ.
Μαμά, ποιος μας έσπασε το παράθυρο; - Κανείς.
Και πώς έσπασε;
Ατύχημα ήταν.
Θα μ'αφήσεις να βάλω κι εγώ ταινία;
Πρόσεχε τα δάχτυλά σου.
Ποιος το έσπασε;
Κάποιος απ'το καφενείο.
Τον είδες;
Σου είπα εκατό φορές, ό, τι κάνεις επηρεάζει όλη την οικογένεια.
Καλό ή κακό.
Μην ξαναπεράσεις από εκεί.
Παρακαλώ;
Έχω ένα παγκοπρίονο σαν αυτό, και θέλω να το πουλήσω.
Δεν το θέλουμε. Λυπάμαι, έχουμε ήδη πολλά.
Θα σας το πουλήσω φτηνά. Ήταν του άντρα μου.
Έπρεπε να το σκεφτείς καλύτερα, γιατί μόλις έχασες τη βασίλισσά σου.
Μα τι έκανα! - Έκανες λάθος.
Πέρασαν επτά χρόνια από τότε που άνθρωποι εκδιώχθηκαν,
δολοφονήθηκαν ή φυλακίστηκαν, και πολλοί αγνοούνται ακόμη.
Στην τελετή μνήμης ηρώων και αγνοουμένων από τo χωριό Κρούσα ε Μάντε,
παρευρέθησαν άτομα από όλο το Κόσοβο,
πολλοί ακτιβιστές, πρέσβεις και γνωστές προσωπικότητες.
Εκεί! - Ποιο;
Πήγαινέ το λίγο πίσω.
Εδώ. - Αυτό;
Για να δούμε...
Δεν γυρίζει το κεφάλι του; - Αυτό είναι το μπουφάν του, το ξέρω.
Θα το απομονώσω, θα το αναφέρω και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.
Πρέπει να κάνετε περισσότερα, Αρντιάν.
Ξέρετε πολύ καλά πού τους πήγαν και τι τους έκαναν.
Ο Αγκίμ μπορεί να είναι εκεί.
Με κάθε ειλικρίνεια, προσπαθούμε να κάνουμε πολλά.
Αλλά ξέρεις ότι είναι πολιτικό θέμα και δεν εξαρτάται από εμάς.
Πότε θα φέρουν άλλες σορούς; - Πολύ σύντομα, πιστεύω.
Είπες στον πεθερό σου για τεστ DNA; - Όταν είναι έτοιμος, θα σου το πω.
Προσεκτικά, παρακαλώ. Είναι λιγάκι βαρύ.
Μαμά, γιατί παίρνουν το πριόνι του μπαμπά;
Το αγόρασαν. - Τους το πούλησες;
Ναι, γιατί χρειάζομαι τα χρήματα.
Δεν το πιστεύω ότι πουλάς το παγκοπρίονο του μπαμπά!
Ζάνα, κορίτσι μου, ξέρω ότι στενοχωριέσαι.
Τίποτα δεν ξέρεις! Θα κερδίσουμε κάτι τώρα που το πουλάμε;
Πούλα τα όλα, τότε, μη μείνει τίποτα.
Παιδιά, αφήστε εδώ το παγκοπρίονο.
Αφήστε το αμέσως κάτω! - Θείε, το πληρώσαμε.
Πάρτε τα λεφτά πίσω και φύγετε απ'το σπίτι μου!
Πατέρα... - Μίλησα!
Πήγαινε μέσα, Εντόν.
Πατέρα, αγαπώ το παγκοπρίονο όσο κι εσύ.
Αλλά δεν έχω άλλη επιλογή.
Θέλω να ξεκινήσω μία νέα δουλειά με όλες τις γυναίκες απ'το Κρoύσα.
Θα φτιάχνουμε αϊβάρ και θα το πουλάμε.
Θα πουλούσες το παγκοπρίονο για να φτιάχνεις αϊβάρ;
Δεν έχω άλλη επιλογή, πατέρα. Χρειάζομαι τα λεφτά. Πού θα τα βρω;
Πώς θα κοιτάξεις τον γιο μου στα μάτια, όταν γυρίσει;
Αν γυρίσει.
Αν γυρίσει ποτέ, θα καταλάβει.
Μαμά!
Έλα, Νάζα. - Αυτά είναι τα πιο μεγάλα που έχω.
Καλά είναι.
Και δύο βαζάκια.
Καλά είσαι; - Καλά, καλά.
Μπες μέσα, πάμε στη Λούμε.
Δώσε μου κι αυτόν τον δίσκο μ'αυτά τα κουτάλια.
Πήγαινε μέσα. Θα τη συνοδεύσω μέχρι την πόρτα. Δεν θ'αργήσω.
Πιάσ'το απ'την άλλη.
Νάζα, μπορώ να φτιάχνω σάλτσα στο σπίτι.
Πόσο;
Γύρω στα είκοσι βαζάκια, χωρίς πρόβλημα.
Λούμε, σε έβαλα σε μπελάδες.
Μη λες βλακείες. Κι εγώ ήθελα να το κάνω. Δεν με ανάγκασες εσύ.
Δεν μπορείς να το κάνεις μόνη.
Πάρε αυτά, Νάζα.
Σε ευχαριστούμε, Λούμε! - Εγώ ευχαριστώ. Καλή σας μέρα.
Δες την τρελή με τα βαζάκια όλη μέρα.
Μη δίνεις σημασία!
Μπαχρί, μόλις πουλήσω κάτι, θα σου πληρώσω τις πιπεριές.
Μην αργήσεις πολύ, χρειαζόμαστε λεφτά για ν'αγοράσουμε προμήθειες.
Μην ανησυχείς, δεν θ'αργήσω.
’λλο ένα.
Εσύ οδηγείς τ'αμάξι; - Ναι.
Από πότε; - Πρόσφατα πήρα το δίπλωμα.
Ευχαριστώ πολύ. - Τίποτα.
Θέλεις να πιούμε έναν καφέ εδώ;
Τι; - Έλα να πιούμε έναν καφέ.
Δεν πάω σε καφενεία, Μπαχρί.
Θα σου πληρώσω τις πιπεριές σύντομα. Θα έχεις τα λεφτά σου, μην ανησυχείς.
Ένας καφές είναι μόνο. - Καλή σου μέρα.
Πάρε την τσάντα και πήγαινέ την πάνω. Ούτε γεια δεν λες.
Θα σε σκότωνα αν μπορούσα! - Τι έχεις πάθει;
Ξέρεις ότι σε μισώ με όλη μου την καρδιά;
Αλήθεια; Να βάλω τα κλάματα; - Εσύ δεν κλαις ποτέ!
Μην αντιμιλάς!
Θα κλάψεις όταν έρθει ο μπαμπάς, γιατί θα σου χαλάσει τα σχέδια!
Πούλα κι αυτή τη φωτογραφία, να βγάλεις κάνα φράγκο!
Φτάνει, είπα!
Εσένα έπρεπε να πάρουν, όχι τον πατέρα μου!
Δεν θέλεις να γυρίσει, γιατί είσαι μια πόρνη.
Όλοι το λένε.
Είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να βρούμε τον Αγκίμ.
Εσύ ή τα παιδιά θα δώσετε αίμα.
Όλο το χωριό το έχει κάνει.
Δεν θα τον σκοτώσουμε αν μάθουμε!
Θείε Χατζί, οι εξετάσεις αίματος μας το κάνουν πιο εύκολο...
Δεν το έχουμε ανάγκη!
Καλή σας μέρα.
Φαριέ, νομίζω ότι αν προσπαθούσαμε περισσότερο...
Ξέρω ότι δεν σου είναι εύκολο...
Είναι 75 χρονών. Δεν μπορώ να τον πιέσω.
Δεν θέλει.
Με το τεστ DNA, το θέμα θα λυθεί πολύ πιο εύκολα, Φαριέ.
Για εσάς θα λυθεί.
Για εμάς, ποτέ.
Καλή σας μέρα. - Καλή σου μέρα.
Καλή σου μέρα, Φαριέ. - Καλημέρα!
Θα πάρω αυτά. - Ναι, πάρ'τα.
Ελάτε, γυναίκες! Θα έχει πολύ κόσμο, πρέπει να φτάσουμε πρώτες.
Τελειώνετε και πάμε! ’ντε, γρήγορα!
Ποιος θα το πίστευε ότι ακόμα και μετά από επτά χρόνια,
δεν θα ξέραμε τι απέγιναν οι αγαπημένοι μας άνθρωποι.
Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ, όπως θα κάνουμε πάντα...
μέχρι να βρούμε και τον τελευταίο αγνοούμενο.
Είμαστε εδώ, μπροστά στο κυβερνητικό κτίριο,
για να εκφράσουμε άλλη μια φορά την απογοήτευσή μας
που δεν προσπαθούν καν να βρουν τους αγαπημένους μας ανθρώπους.
Τι άλλο πρέπει να κάνουμε;
Σε ποιον να απευθυνθούμε για βοήθεια...
όταν κανείς δεν ακούει τη φωνή μας;
Οι πολιτικοί αδιαφορούν για εμάς,
αλλά εμείς έχουμε να τους πούμε κάτι.
Δεν μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι!
Το Κόσοβο δεν θα είναι ελεύθερο,
αν δεν μάθει τη μοίρα
των αγνοούμενων αντρών, γυναικών και παιδιών.
Όλη η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα.
Έχουν ωραίες καρέκλες στα γραφεία τους, καλούς μισθούς.
Τι τους νοιάζει που εμείς περιμένουμε;
Η κυβέρνησή μας, οι διεθνείς οργανώσεις...
η κοινωνία των πολιτών...
όλοι πρέπει να ασκήσουν πίεση στη Σερβία
για να δώσει πληροφορίες σχετικά με τους μαζικούς τάφους
των αντρών μας,
των αγοριών και κοριτσιών,
των παιδιών μας.
Γιατί πρέπει να ερχόμαστε εδώ κάθε χρόνο;
Επειδή δεν έχουμε πουθενά αλλού να πάμε.
Πιστεύεις ότι εδώ έριξαν και τον πατέρα;
Δεν ξέρω.
Κι αν κατάφερε να το σκάσει;
Οι άνθρωποι τρέχουν, το σκάνε, κυρίως όταν φοβούνται.
Πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι τον έριξαν κι αυτόν εδώ μέσα;
Μπαμπά, θα τα τακτοποιήσω αυτά και μετά θα πάω στη Νάζα.
Θα πάμε να δούμε τον τύπο απ'το σούπερ-μάρκετ.
Θα δοκιμάσει το αϊβάρ σήμερα.
Ελπίζω να του αρέσει.
Εντάξει.
Λοιπόν, φεύγω.
Πολύ νόστιμο. Γεια στα χέρια σας.
Συγχαρητήριά μας, λοιπόν.
Φαριέ... - Τι κάνεις εδώ;
Δεν ζήτησες βοήθεια;
Ναι, αλλά μήπως πρέπει να πας στο σπίτι σου;
Μην τον κοιτάς. Πιάσε.
Είναι καλές οι πιπεριές, ε; - Κάποιες ξεφλουδίζονται δύσκολα.
Ζάνα, έλα να βοηθήσεις!
’σ'το ήσυχο το κορίτσι, θα τα καταφέρουμε εμείς.
Αρκετά θα δουλεύει όταν μεγαλώσει.
Θα σπουδάσει, θα έχει καλύτερη ζωή, δεν θα ασχολείται με τέτοια πράγματα.
Σπουδάσει, δεν σπουδάσει, θα είναι μία γυναίκα.
Ελπίζω να μην την αφήσει να παντρευτεί νέα.
Εγώ παντρεύτηκα πολύ μικρή.
Είσαι νέα ακόμα, μπορείς να ξαναπαντρευτείς.
Δεν είμαι η μάνα σου για να σου μάθω.
Κάνε ό, τι θέλεις. Αλλά δεν έχεις παιδιά.
Δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουν οι άντρες μας.
Πριν σε παντρέψουν με κανέναν γέρο, κάνε κάτι για τον εαυτό σου.
Τι να κάνω;
Καθάρισε τις πιπεριές! Είναι καθαρά τα χέρια σου;
Πάω σπίτι τώρα, έχω αφήσει δουλειές στη μέση.
Θα έρθω κι αύριο.
Εντάξει.
Δεν της άρεσε που μίλησα για γάμο. - Νάζα, άσ'το.
Το ξέρω, δεν σας αρέσει όταν μιλάω γι'αυτό το θέμα.
Αλλά θα το μετανιώσετε. Να μου το θυμάστε.
Μαμά, έσπασε ο νιπτήρας και τρέχουν νερά σ'όλο το μπάνιο.
Φύγε από εκεί, θα πάω να δω.
Ξέρεις να το φτιάξεις;
Ναι, γιατί έβλεπα τον πατέρα μου να δουλεύει
και έμαθα απ'αυτόν.
Θες να σου το κρατάω αυτό; - Όχι, άσ'το!
Κάνε πέρα, θα βραχείς.
Πρέπει κι εσύ ν'αρχίσεις να μαθαίνεις κάποια πράγματα.
Χάλια το έκανα.
Φαριέ!
Γεια σου, Φαριέ. - Λούμε;
Η Λούμε μού είπε ότι έφτιαξε λίγο αϊβάρ για σένα, και...
έφερα κι εγώ λίγο δικό μου.
Δεν κάναμε κάτι κακό, ελπίζω.
Όχι βέβαια, ελάτε μέσα.
Όχι, δεν μπορούμε, αλλά ελπίζω να μπορούμε να τα φέρνουμε έτσι.
Όπως σας βολεύει, Εμινέ.
Αλλά ελάτε για έναν καφέ. Δεν θα σας κακολογήσουν για έναν καφέ.
Όχι βέβαια.
Ορίστε.
Μπορείς να το σηκώσεις; - Ναι.
Νάζα, πες μας για όταν έγινες νύφη.
Για τον Θεό, εκατό φορές σας το έχω πει.
Τι να σας πω; Φοβόμουν όταν μπήκε ο γαμπρός.
Γιατί;
Ήταν κοντός, αδύνατος, με μεγάλο μουστάκι.
Φοβόμουν πως θα έπεφτε κάτω έτσι και τον άγγιζα.
’κου τι λέει!
Αλλά κι αυτός με φοβόταν. Του έπεφτα πολύ ψηλή.
Εσύ, ψηλή; - Φορούσα τακούνια.
Του έπεφτα και χοντρή.
Σαράντα στολίδια είχα στο κεφάλι μου.
Ευτυχώς ήταν αμπαρωμένα τα παράθυρα.
Αλλιώς θα το είχε βάλει στα πόδια.
Πάψε, σε παρακαλώ. Δεν βγάζεις ποτέ τον σκασμό.
Ο Χατζί είναι μέσα. Θα ήταν ντροπή να μας ακούσει.
Λες να μην ξέρει ο Χατζί από τέτοια πράγματα;
Πάψε, βρε! Πάψε!
Αλλά αγαπηθήκαμε πραγματικά.
Πώς πάει, κορίτσια; - Καλά, καλά.
Να σκουπίζετε τα καπάκια.
Εμινέ, έχουν μείνει πολλά; - Ναι, πολλά.
Κάνε στην άκρη, Νάζα.
Φαριέ, πού έβαλες τις πετσέτες; Δεν τις βρίσκω.
Εδώ είναι.
Μια στιγμή, παρακαλώ.
Εμπρός; Ναι;
Κάποιες φορές, δεν χρειάζεται να ξέρεις πολλά.
Χρειάζεσαι μόνο το ταλέντο του Θεού.
Στη δουλειά, στην καθημερινή ζωή, σε οτιδήποτε κάνεις.
Δεν τους αρέσει το αϊβάρ μας; Δεν πουλάει;
Ωραίο, ε; - Πολύ ωραίο.
Δεν μοιάζετε ευχαριστημένες. Θέλετε να αλλάξουμε κάτι;
Όχι, όλα καλά. - Θέλετε να τα βάλουμε αλλού;
Το αϊβάρ σας είναι πολύ καλό!
Την επόμενη φορά, να βάλετε ετικέτα με το όνομα της εταιρείας.
Ή να γράψετε "σπιτικό αϊβάρ". Ό, τι θέλετε.
Μην κοιτάς!
Δεν κοιτάζω. Η μάνα σου είμαι!
Μα είσαι κορίτσι, μαμά. Δεν πρέπει να βλέπεις.
Τρίψε την πλάτη σου. Φτάνεις;
Φτάνω, δεν είμαι παιδί πια.
Δώσε μου την πετσέτα. - Κλείσε το νερό πρώτα.
Δώσ'τη μου! Και μην κοιτάς!
Για τον Θεό! Δείτε τι έγινε!
Τι έκαναν;
Λούμε, έλα να μαζέψουμε τα σπασμένα βάζα.
Πάω να φέρω μια σκούπα.
Φέρε και δυο φαράσια.
Γιατί πετάς πέτρες;
Δεν βλέπεις ότι έσπασες το τζάμι;
Έχε χάρη που είσαι γυναίκα.
Αλλιώς θα σε κανόνιζα.
Ντροπή σου!
’νοιξε την εργαλειοθήκη.
Δώσε μου την κόλλα.
Ας το φτιάξουμε, αγόρασα καινούργιο τζάμι.
Η μαμά νευρίασε πολύ που το έσπασα.
Δεν πρέπει να μιλάς έτσι στη μάνα σου.
Το ξέρω, παππού.
Αλλά όταν τους ακούω να λένε τέτοια πράγματα, δεν το αντέχω.
Θα ήθελες να δουλεύεις και να οδηγείς, όταν μεγαλώσεις;
Νομίζω πως ναι.
Κοίτα.
Καλό, ε;
Η Έμμα έχει πολλές φωτογραφίες με τον πατέρα της.
Δεν έκαψαν το σπίτι της, όπως έκαψαν το δικό μας.
Ήμασταν τυχεροί που βρήκαμε αυτό το μέρος.
Θα ήθελα να είχα πιο πολλές κοντινές φωτογραφίες του μπαμπά.
Μα τω Θεώ, κανείς δεν θα καταλάβει ότι έσπασε.
Ακόμα κι η μαμά θα χαρεί όταν το δει.
Βάλ'τα πίσω, γιατί δεν έχει χώρο εδώ.
Θα πιούμε τον καφέ που λέγαμε; - Τα είπαμε αυτά, Μπαχρί.
Έλα, ένας καφές είναι μόνο. - Τα ξεκαθαρίσαμε αυτά.
Έλα, ένας καφές είναι.
Τι κάνεις; - Τίποτα.
Τρελάθηκες; Μπαχρί, τρελάθηκες;
Είναι τρελός, αηδιαστικός, μανιακός...
Φύγε!
Φύγε από πάνω μου! Παράτα με!
Σκύλε!
Μαλάκα!
Ζάνα, έλα να τα σκεπάσουμε!
Κράτα το εδώ...
Καλύτερα να τα σκεπάσουμε με νάιλον. Ακούς;
Να τα σκεπάσουμε με νάιλον; - Θα τα κρατήσει η πέτρα, μαμά.
Πάμε μέσα, θ'αρπάξεις κρύο.
Μη φοβάσαι, φυσιολογικό είναι που σου ήρθε περίοδος.
Θα σου δώσω τις σερβιέτες μου. Εδώ τις έχω.
Ξέρω πού τις έχεις, μαμά. Από εκεί πήρα την προηγούμενη φορά.
Είναι η δεύτερη φορά;
Μεγάλωσες, κόρη μου.
Μην κλαις, μαμά.
Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Εγώ τους είπα να έρθουν.
Καλά έκανες, θείε Χατζί. - Θα βοηθήσει πολύ αυτό.
Μακάρι.
Ελάτε μέσα.
Μια στιγμή.
Προσεκτικά.
Εντάξει, ωραία.
Ήξερε τη δουλειά στα μελίσσια.
Δεν θυμάμαι να τον τσίμπησαν ποτέ.
Ήταν ήσυχος άνθρωπος.
Και μικρός ακόμα, ήταν πολύ ήσυχο παιδί.
Ήταν πολύ χαρούμενος όταν έφτιαξε μόνος του τα μελίσσια.
Μου λείπει, πατέρα.
Κι εμένα μου λείπει.
Δεν το κάνουμε για σένα, αλλά για εμάς.
Για όλες εμάς.
Αγόρασα άλλο ένα σακί.
Φαριέ, δες πόσο καλό βγαίνει.
Μοσχοβολάει.
Νομίζω ότι βάλαμε αρκετό.
Έφερα κι άλλα.
Βγήκε πολύ καλό.
Κράτα το, μπαμπά, και θα το βάλω εγώ.
Α, κολλάει μόνο του. - Ναι, μόνο του κολλάει.
Κι αυτό το ίδιο.
Ωραία φαίνονται. - Δεν πειράζει αν δεν είναι τέλεια.
Μέτρησες πόσα βάζα έχουμε εδώ;
Γιατί κάποια καπάκια έχουν αυτό το χρώμα;
Δες, μαμά. - Μπράβο, πολύ καλό.
Αλλά κόλλα το πιο ίσια.
Για τον Θεό, έχετε το δικαίωμα να χορεύετε,
να παίζετε και να κάνετε ό, τι θέλετε.
Έτσι και είχαμε χαθεί εμείς στον πόλεμο,
οι άντρες μας θα είχαν ξαναπαντρευτεί μέσα σε έναν μήνα.
Και με νεότερες γυναίκες.
Δεν αλλάζω σταθμό. Σας αρέσει; - Ναι, μια χαρά. Έλα.
Δώσε μου ένα τσιγάρο, Νάζα.
Ελάτε, σηκωθείτε να χορέψουμε.
Ζάνα, έρχεσαι;
Κυρία Φαριέ;
Δεν έπρεπε να το αγγίξετε. Έπρεπε να με φωνάξετε.
Το έφτιαχνε η μαμά, αλλά την ενόχλησα εγώ.
Καλησπέρα. - Τι κάνεις, Φαριέ;
Πρέπει να τυλίξεις τον σωλήνα με σκοινί.
Εντόν...
Βρήκαν τα ρούχα...
Το κατσαβίδι, παππού.
Αχ, γιε μου...
Θα το φτιάξουμε μαζί τώρα.
Φαριέ...
Μπορείτε να έρθετε τώρα.
Θα σε περιμένω εδώ.
Είναι ο αριθμός 087.
Φαριέ, αυτός είναι.
Αυτό είναι το ρολόι...
και το μπουφάν, όπως το περιέγραψες.
Θέλεις λίγο νερό, Φαριέ;
Δεν είναι του άντρα μου αυτά!
Δεν είναι του άντρα μου!
Δεν είναι τα ρούχα του.
Φαριέ, σε παρακαλώ. Ήταν θαμμένα για καιρό και καταστράφηκαν.
Κάνατε λάθος.
Τον Μάρτιο του 1999, το χωριό Κρούσα ε Μάντε
υπέστη μία από τις μεγαλύτερες σφαγές στον πόλεμο στο Κόσοβο.
Πάνω από 240 άνθρωποι σκοτώθηκαν.
Σήμερα, 20 χρόνια μετά, αγνοούνται ακόμη 1.600 άνθρωποι στο Κόσοβο.
Και 64 από το Κρούσα ε Μάντε.
Κάποιοι λένε ότι τους πέταξαν στο ποτάμι, άλλοι ότι τους σκότωσαν στο δάσος.
Και ορισμένοι ελπίζουν ακόμα ότι οι αγνοούμενοι θα επιστρέψουν... ζωντανοί.
Η Φαριέ Χοτί έχει τη δική της επιτυχημένη επιχείρηση.
Έδωσε δουλειά σε πάνω από 50 χήρες του Κρούσα.
Η εταιρεία της εξάγει προϊόντα σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Στην τελευταία μου επίσκεψη, διαπραγματευόταν εξαγωγές και στις ΗΠΑ.
Η κόρη της και ο γιος της δουλεύουν μαζί της και θα κληρονομήσουν την εταιρεία.
Ο Χατζί δεν είναι πια μαζί μας.
Βασισμένη σε αληθινή ιστορία.
Κάποιες σκηνές της ταινίας είναι μυθοπλασία
και δεν βασίζονται σε πραγματικές ιστορίες ή πραγματικούς χαρακτήρες.
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση.
N e a n i k o P l a n o Subtitles