BLIMP TE KOOP
TE KOOP
HUIS TE KOOP
TE KOOP
DUGS DAGEN
Kom op, het doet geen pijn.
Ik wil niet dat mijn voet eraf geknipt wordt.
Het is je teennagel.
Als je in het wild zou leven, werden je nagels niet zo lang.
Jij bent een huisdier.
Huisdier? -Ja.
Ik zorg voor jou...
...en jij slaapt, eet en zegt min of meer grappige dingen.
Zit mijn voet er nog aan?
Zie je? Min of meer grappig.
Klaar. Ga maar.
Ik heb mijn voet nog. Ik ren nu weg.
Tsjonge. Een kleine postbode.
Hé, Dug. Hoe gaat het?
Ik heb je gemist.
Ik ben blij dat je nu naast ons woont.
Eet je dat op? Ik hoop van niet.
Geeft niet. Ik wil toch geen eten.
Helemaal niet. En ik... Eekhoorn.
Ik waarschuw je nog één keer en daarna niet meer.
Of misschien wel.
Morgen bepaal ik of ik je nog een keer waarschuw.
Nou en? Lekker dan. Boeit me niks. Nee, boeit me niks.
O...
Yes.
DRIE DAGEN EERDER...
zeg, wildernisverkenner anderen helpen moet je leren
HALSBANDEN
herten en wolven en beren en vogels met veel veren
Dank u, meneer Muntz.
Straks zit ik op je eten.
Ja, hij doet het.
We gaan de wildernis verkennen.
Wat is dit? Niet leuk. Nee. -Yes.
O nee...
Wie zei dat? Ikke.
ik geniet van een dag in de tuin
Jij bent slim, kleine postbode. Je laat de eekhoorn praten.
Heb jij dat gedaan, haarbal vol eikels?
Was jij dat? -Had het maar niet gedaan.
Ik zwaai naar je met mijn staart. Nu ben je beledigd.
Omdat je me ziet zwaaien. Zwaai.
En nog één. Zwaai.
Ik hou niet van je zwaaistaart. -Zwaai.
Nu doe je het weer.
Met jouw kleine staartje kan je niet zwaaien.
Ik wil geen dikke staart.
Wees eens stil.
Mijn kindjes slapen. En als je ze wakker maakt...
...dan zit ik weer urenlang met die open bekkies...
...dus stil zijn.
Wauw, iedereen kan praten.
Ik heb hier geen tijd voor. Ik moet een nootje verstoppen.
Zwaai.
Russell.
Je zou het vuil buitenzetten. -Maar ik ben nog niet...
Je wilt toch een 'help je mama-badge'?
Hier.
Alsjeblieft. -Dank je wel.
Hallo daar. Die boterham wil ik.
Moet je zien zeg. -Die boterham is voor mij.
Ik kan 'm al bijna proeven. -Die hond verdient die boterham niet.
O, kattenbak.
Geef hier. Dat is mijn boterham.
Die is voor mij. -Blijf van mijn boterham af.
Ik vraag 't niet meer netjes.
Mijn boterham.
Ik ga mijn boterham opeten.
Wacht. Ik verdien 'm. Mijn kindjes moeten eten.
Anders worden ze niet groot.
Nee, ik verdien 'm. Ik moet eten zoeken voor de winter.
Als ik nu te weinig eet, overleef ik de koude maanden niet.
En dan ga je dood. -Wat?
Dat was een mop. -Wat is een mop?
Misschien niet het goede moment.
Praat over eten. -Ja, eten.
Dat heeft de kleine postbode aan me gegeven.
Wij krijgen nooit van iemand eten.
Nee. Daarom ben jij dik en kan je niet vliegen.
Ik...
En je krijgt een warm huis van de grijze aap.
Of moet je een nest van bladeren maken? -Nee.
Jij krijgt water van de grijze aap.
Moet je daar ver voor vliegen? -Nee.
Je hebt het zo makkelijk. -Ja, huisdier.
Je bent maar een huisdier. Een huisdier.
Ik weet hoe het is voor jullie. Ik ben heel lang buiten geweest.
Mijn roedel sloot me buiten.
Buiten naar eten zoeken is zwaar.
Papa, ben ik maar een huisdier?
Nou, je bent mijn hond.
Ik doe dingen voor je, maar jij helpt me de dag door.
Je bewaakt de tuin, het huis, de hele buurt.
Je bent mijn huisdier.
Maar ook mijn beste vriend.
Je bent braaf, Dug.
Vertaling: Richard Bovelander