STEROWIEC na SPRZEDAŻ
NA SPRZEDAŻ
DOM NA SPRZEDAŻ
NA SPRZEDAŻ
Karol i As
SZALONE PRZYGODY ASA
Wyspałem się!
A skoro ja się wyspałem,
to całe miasto też się wyspało!
Wstawaj! Okropnie chcę, żebyś wstał!
-Nie dziękuj. -Nie śpię, idę.
-Wiem, że chcesz wstać. -Która to już?
-Przerwałeś mi piękny sen. -Chodź, nakarm pieseczka!
Nie ekscytuj się tak.
O mamo.
Pyszna woda, jaka mokra!
Świetnie się spisałeś na polowaniu.
MASŁO ORZECHOWE
Dzięki. Buszowałem całe pięć minut po sklepie.
Wychodzimy się bawić?
Nie, dzisiaj ja się bawię w stolarza.
I średnio mi potrzebny rozbrykany pomagier, więc zostań, As.
Siedź. Siedź.
Siedź.
Ładne mi zostań.
Dziękuję.
Co z tego będzie?
Coś dla mnie? Może jakiś prezent?
Też coś dla ciebie mam.
Może później.
Tak to się na pewno nie uda.
Czy sądzisz, że mógłbyś poudawać, że słuchasz się pana?
-Oczywiście, papciu! -Tak...
Jesteś dla mnie jak rodzony ojciec.
Od dziś będziesz papciem.
O losie.
I stoi!
Papciu, trochę za mały sobie ten domek zmajstrowałeś.
To karmnik dla ptaków.
Mam teraz jeść ptaki?
Skąd. To ptaszki będą jadły! Nasionka!
Padam z nóg.
Myślę, że należy mi się krótka sjesta.
Ale ptaszki! Trzeba je nakarmić!
Same tu przylecą.
Powaruj przy karmniku, żeby jakiś łobuz go nie popsuł.
Pilnuj karmnika.
Stanę na straży karmnika.
Będę udawał, że się słucham.
Grzeje!
To mu da przyjemny chłodek.
Wiem, bo sam się w tym chłodzę.
Pędzę zameldować się na służbie.
Twardo stoję na straży.
Na straży, choć słońce praży.
Sio mi stąd, ptaszysko!
To przecież dla ptaków.
Wracaj tu, ptaku.
Wybacz, że cię oszczekałem, pomerdało mi się.
Masz tu jedzonko
i chcę, żebyś tu znów przyleciał.
Wiewiór!
Ja wiem, co kombinujesz.
Chcesz wyjeść nasionka
temu ptaszkowi, którego oszczekałem.
Ale mnie tak łatwo nie przechytrzysz, wiewiór!
Jestem psem!
Zawsze cię dogonię, wszędzie wyniucham i w życiu nie dostaniesz się do karmnika!
Ostrzegam cię, wiewiór! Zabieraj się z budki mojego papcia!
Bo ja udaję, że się słucham!
Nie łaskocz!
Nawet nie wiem, jak tu wszedłem.
Nieźle się wspinam!
Mam w głowie sprzeczne uczucia.
Z jednej strony chciałbym wiewióra rozgryźć.
Ale z drugiej mi go żal.
Bardzo żal.
Ale rozgryźć też w sumie byłoby bardzo miło.
Rany, jak on się zajada ulubionym masłem orzechowym papcia.
Nie taki najgorszy ten wiewiór.
Zupełnie nowy smak.
Jakie to pyszne. I to się tak liże i liże.
Nie mogę przestać lizać.
A teraz pysk mi się zepsuł!
Znowu mi podpadłeś, wiewiór!
Dziwna sprawa.
Papciu!
Dzielnie broniłem karmnika dla ptaków.
Tak, właśnie widzę.
Tylko nasionek już nie ma.
Dałem wiewiórowi twoje masło orzechowe.
To moje ulubione?
Trudno jest udawać, że się słucham.
Dobry z ciebie piesek.
Szczęściarz ze mnie, że cię mam.
To fakt, masz szczęście, papciu.
Twój projekt upadł.
Napisy: Karolina Kremplewska