Miałem jedną pracę, gdy rok temu usłyszeliśmy diagnozę.
Musiałem znaleźć drugą.
Płacę za jej opiekę i za siebie jednocześnie.
Ale teraz... Nic.
Dorabiam okazjonalnie,
ale nie mam stałej pracy.
Wysyłam moje CV,
nie dostaję odpowiedzi.
Nawet jeśli pójdę na rozmowę,
wystarczy tylko na mnie spojrzeć...
No tak.
Przykro mi.
Trudno mi sobie wyobrazić, jakie to dla ciebie trudne.
Współczujemy ci z całego serca.
Dziękuję.
Jak długo to już trwa?
Jak długo szukasz pracy?
Jakieś dziewięć miesięcy.
Jezu.
Możemy wyciąć fragment, gdy mówię „Jezu”?
Chciałbym zareagować inaczej.
Nie ma potrzeby.
- Kontynuuj. - Dobrze.
No więc,
mamy dobre wieści.
Twoją historię znają właściciele kawiarni, która otwiera się w tym tygodniu.
Postanowili zaproponować ci
pracę na pełny etat.
To wspaniale. Bardzo wam dziękuję.
Nie ma za co.
Więcej radości, Yadiro! Twój syn dostał pracę.
To naprawdę dobra robota.
Fernando właśnie dostał dobrą pracę.
Zarobi pieniądze. Mucho dinero!
Tak.
Możesz zapłacić za leczenie raka.
Tak.
Powiesz to swojej mamie? Bo chyba nie rozumie.
Wygląda na zmartwioną,
a to nie ma żadnego sensu.
Wszystko gra. Świetnie sobie radzisz.
Myślę, że jest zadowolona. Tak wyraża radość.
Mogę trochę zwilżyć jej oczy?
Chcesz polać jej oczy wodą?
Tak.
Użyjemy świeżej wody.
- Dobra. - Do zwilżenia.
Chwila, stary.
Myślę, że wygląda na szczęśliwą.
Wiem. To tylko trochę wody, standardowa sprawa.
Ona umiera.
Wiem, to smutne. Swoją drogą, świetna robota.
Chce skorzystać z tej opcji. Mówi, że to standard.
Moja ciotka miała raka. To straszna choroba.
Bardzo trudna. Proszę odchylić głowę.
Trzeba być twardym, a pani jest twardą kobietą.
Właśnie tak, doskonale.
Przez dziesięć lat choroba była w remisji.
Proszę jeszcze bardziej odchylić.
Dziesięć lat.
Pewnego dnia choroba wróciła ze zdwojoną siłą.
Dobrze. Jeszcze troszeczkę.
Nie, wystarczy.
- Dobra. - Wystarczy.
W porządku. Dodam trochę mentolu
dla efektu czerwonych oczu.
Nie sądzę...
Wystarczy.
Skończyłem.
Doskonała robota.
Świetnie.
Nagrajmy to, zanim woda wyschnie.
Odrobina telewizyjnej magii.
Jest pani gwiazdą filmową.
- Wygląda realistycznie. - Estrella de cine.
Naprawdę tak wygląda.
Teraz wycieramy łzy.
Pełnia szczęścia. Limpiar.
Pani syn ma pracę.
Świetnie. Fernando,
spójrz mamie w oczy i powiedz:
„Kocham cię.
Teraz zapłacę za twoje leczenie”.
Jest dobrze.
Nie obchodzi mnie, jak powstają reality show.
To było obrzydliwe i skandaliczne.
Wiem.
Jeśli to się powtórzy, nie będę robić tego programu.
Nie traktuje się tak ludzi.
Musimy ufać, że wie, co robi.
HGTV mu ufa.
My ufamy HGTV, prawda?
Nie jesteśmy HGTV.
Nie podzielamy ich wartości.
Dobrze, to się już nie powtórzy.
Wymyślimy, co zrobić, żeby się udało.
Zaufaj mi, dobrze?
Tak, kocham mój dom.
Kocha go pani? To dobrze.
Bardziej niż poprzednie mieszkanie?
Wciąż za nim tęsknię ale uwielbiam to miejsce.
To dobrze.
Troska o lokalną społeczność Espanoli to nasz najwyższy priorytet.
Wiemy, że czynsz jest wyższy niż w poprzednim miejscu.
Zawarliśmy umowę z Diegiem, właścicielem,
że Asher i ja przeznaczymy
część własnych środków na dofinansowanie czynszu,
aby pani miała spokój i nie musiała płacić więcej,
niż zwykle.
Świetnie, dziękuję.
Bardzo to doceniam.
Jestem taka szczęśliwa, że nadal mogę tu mieszkać,
a czynsz nie wzrośnie.
Trzymaj się, Elizabeth.
Do zobaczenia.
Do zobaczenia wkrótce.
WITAMY W ESPANOLI!
Moje niewidzialne domy to budynki zeroenergetyczne,
zatem ilość konsumowanej energii
jest równa ilości energii wytworzonej na miejscu.
Dzięki technologii opracowanej w naszym domu w Los Alamos,
szkło refleksyjne jest pokryte
panelem fotowoltaicznym,
który przechwytuje odbicie światła i przekształca ją w energię.
Nasze domy mają certyfikat Instytutu Domów Pasywnych w Niemczech,
złoty standard ekologicznego życia.
Kiedy odkryliśmy tę nieruchomość,
skala marnotrawstwa energii była ogromna.
Na przykład izolacja była słaba.
W miesiącach letnich
klima hulała cały dzień, żeby było chłodno.
W domu pasywnym to nie jest konieczne.
Masz rację, Whitney.
HANS FEIST PREZES
Najpierw wyeliminujemy mostki termiczne,
czyli luki, przez które budynek traci ciepło.
Te luki to wasze okna, piwnice, poddasze.
Nasze domy przypominają termos,
który utrzymuje wewnątrz stałą i komfortową temperaturę.
Dzięki wentylacji z odzyskiem ciepła powietrze jest zdrowe.
Funkcjonalność idzie w parze z wyglądem.
Ludzie mówią, że w pasywnym domu nie można mieć kominka.
Otóż można.
Jest w pełni izolowany,
więc nie daje tyle ciepła, ale wygląda świetnie.
Ciepło nie jest potrzebne,
bo temperatura jest tu zawsze w sam raz.
Wasi widzowie powinni wiedzieć,
że dom pasywny nie wymaga szklanych przegród,
ale dają piękny efekt.
To gówno jest do bani. Rozumiesz? Wieje nudą.
Oglądam faceta, który cztery minuty gada o powietrzu.
Musisz mi pomóc.
Wiesz, że to jest dla nas ważne.
Mówię to jako przyjaciel.
Możemy zrobić coś naprawdę dobrego,
przełomowego, co wykracza poza HGTV.
Ale to wygląda jak reklama.
Więc...
Ja to widzę tak:
no więc w kawiarni,
kiedy zaczniemy,
spójrz na Whitney, przewróć oczami i powiedz:
„Jesteś taka spięta”.
Wycelujemy kamerę na jej twarz, by złapać jej reakcję.
Nie powiem tego.
W porządku. Ashman, podejdź tu.
Wczoraj wyhaczyłem twoją mamę.
Rób swoje, dobrze?
Trzy, dwa, jeden.
Rozpiera nas duma, że jesteśmy częścią tej społeczności.
Dzięki, że nas przyjęliście.
Spróbujcie naszej kawy na koszt firmy.
Proszę mnie dobrze zrozumieć. Kochamy Santa Fe.
Ale Espanolę kochamy bardziej.
To osiedle zasługuje na uwagę, a my w tym pomagamy.
Magiczne uczucie.
Nie jesteśmy tu jedyną ekipą filmową.
Dziś kręcimy pilotażowy odcinek naszego nowego programu.
Jest poświęcony holistycznej
filozofii mieszkalnictwa na sterydach.
Na dobrych sterydach.
Program nazywa się Fliplanthropy.
Nie chodzi nam o to, by odpicować tanie domy
i odsprzedać je z zyskiem.
Program dokumentuje nasze wysiłki
na rzecz odnawiania zniszczonych domów,
w sposób, który pozytywnie wpływa na społeczność jako całość.
Jesteśmy małżeństwem, więc co może pójść źle?
Ile lat jesteście po ślubie?
Dopiero rok.
„Dopiero”? Czy to znaczy, że jest czas, by zmienić zdanie?
Jeśli dajesz mi możliwość...
Wyczuwam radosne podniecenie,
ale mieszkańcy, z którymi rozmawiałam,
wyrażają też sporo obaw.
Czynsz już wzrósł,
bo rośnie zainteresowanie tym miejscem.
Co macie do powiedzenia
mieszkańcom Espanoli, których niepokoi gentryfikacja?
To dobre i ważne pytanie.
Nas również niepokoi słowo na „g”.
Ale wierzymy, że gentryfikacja
nie musi być grą zwycięzców i przegranych.
Właśnie dlatego tu dziś jesteśmy.
Rozumiemy, że wielu ludzi
wciąż nie stać na domy niskoemisyjne,
a napływ proekologicznie kupujących
może podnieść czynsz i wyprzeć obecnych mieszkańców.
W odróżnieniu od deweloperów, których znamy z telewizji,
zamiast ignorować mieszkańców zagrożonych eksmisją,
część zysków ze sprzedaży
przekazujemy na dofinansowanie czynszu.
Weźmy Fernanda Castillo, wieloletniego mieszkańca.
Jego matce groziła eksmisja
z powodu podwyżki czynszu.
Nie tylko zadbaliśmy o cenę czynszu,
ale też pomogliśmy Fernando
znaleźć pracę w kawiarni tuż za nami.
Czy ta inicjatywa
będzie obejmować budynki należące do twoich rodziców?
Moja rodzina nie ma tu budynków,
nie jestem w żaden sposób związana z ich firmą.
Właśnie, a te nowe sklepy za mną
są przyjazne dla środowiska i chcą pomóc Espanoli w rozwoju.
Ta współpraca bardzo nas cieszy.
Pasywne Osiedle Mieszkaniowe
to miejsce prezentacji lokalnych artystów,
a tutejsze firmy obiecały zatrudnić
wyłącznie pracowników, którzy mieszkają w Espanoli.
Wysokość czynszu może rosnąć,
ale możliwości także.
Próbujemy zrównoważyć negatywne skutki
tych zmian
poprzez stworzenie zrównoważonego ekosystemu,
w którym nie ma przegranych.
Czyli wszyscy wygrywają?
Tak, wszyscy wygrywają.
Wróćmy do twojej rodziny. Czy myślisz, że...
Dlaczego wracamy do tego tematu? Już odpowiedziała. Przejdźmy dalej.
Dobrze.
Mieszkańcy nazywają budynek Bookends
„piekłem na ziemi”.
W 2020 roku prasa nazwała twoich rodziców „egzekutorami”,
bo ich podejście do eksmisji jest bezwzględne.
Zastanawiam się, czy wasze holistyczne podejście
objęłoby także tę społeczność?
Skupiamy się na Espanoli.
Rozumiem.
Rozważasz rozmowę z rodzicami,
czy mogliby...
Dziś rozmawiamy o nas.
Co robią twoi rodzice? Pytam z ciekawości.
Moja mama jest pielęgniarką, tata porzucił nas,
kiedy byłam dzieckiem, więc nie wiem, co teraz robi.
Przykro mi. To musiało być bardzo trudne.
Jak byś się czuła, gdybym spytał o twojego ojca
i drążył ten temat?
Nie zamierzam, tylko pytam.
Nie jesteś nim, prawda?
Odpowiadasz za siebie
jako mądra, inteligentna i piękna kobieta.
My też. Nazywamy się Siegel. Nie jesteśmy egzekutorami.
Porozmawiajmy o nas, dobrze? Proszę na mnie spojrzeć.
Nie na nią.
Ja mówię, więc patrz na mnie.
Kiedy nie patrzysz na mnie,
to jakbyś nie słuchała
i nie rejestrowała moich słów.
Proszę o zwykłą uprzejmość.
Ale...
Warto rozmawiać. Rozmawiamy o tej społeczności.
Jesteśmy tu dla tych ludzi, to bardzo ekscytujące.
Właśnie o to chodzi.
Kontynuujmy.
W porządku.
Myślę, że już wystarczy.
Mamy wszystko, bardzo wam dziękuję.
Możecie już zdjąć mikrofony.
Dziękuję.
Bardzo dziękujemy.
Ja to wezmę.
Dziękuję.
To był podstępny atak.
Nie wspominała o twoich rodzicach podczas rozmowy.
To było okropne. Byłeś taki agresywny.
Ten wywiad nie może się ukazać.
Powiedz dziennikarzowi, żeby czegoś nie publikował,
a sprawa zaczyna żyć własnym życiem.
Google nie pokazuje, co mnie z nimi łączy,
a teraz właśnie to wyjdzie.
Nie mamy nic wspólnego z ich działalnością.
Dziś podajemy kawę, ciasteczka i rogaliki.
Z kuponem przelewowa jest za darmo,
ale dolewka jest płatna.
Za to będzie kawa przelewowa.
Tak. Kawa.
Może zaproponujemy jej coś innego?
Co masz na myśli?
Ciągle marudzisz o Komisji Kontroli Gier.
Może to twoja szansa, by coś z tym zrobić.
Chcesz dać jej tę historię w ramach wymiany?
Piętnaście minut.
Tak.
Jesteś gwiazdą.
Tak.
Ci Australijczycy są tu tylko dzisiaj, prawda?
Obiecaliśmy zatrudnienie lokalnym mieszkańcom.
Tak, to nasz zespół marketingowy.
Kwestia budowania marki.
Tak? Dobrze.
Możesz zrobić następny krok bez nas?
Coś nam wypadło.
Nie. Potrzebuję was.
Co wam wypadło?
Możemy po drodze zatrzymać się na stacji?
Potrzebuję więcej informacji.
Słuchaj,
Schrzaniłem wywiad dla wiadomości.
Poniosło mnie. To się nie może ukazać.
- Dobra. - Mówię poważnie.
Rozumiem. Musimy to sfilmować.
Mowy nie ma.
Robimy materiał o waszym życiu.
Nie wiadomo, czy coś się przyda.
Zróbmy to.
Wiem, ale tego nie chcę.
Dobra.
Mam pewne informacje, które cię zaciekawią.
Pracowałem przez jakiś czas
w kasynie Whistling River.
W czasie pracy
widziałem to i owo.
RESTAURACJA
Nie, skądże.
To się więcej nie powtórzy.
Przepraszam za moje zachowanie. Było niestosowne.
Ale...
W Subwayu? Dobrze.
Zaraz tam będziemy. Ja będę.
Dziękuję.
To tutaj.
Nie parkuj obok niej. Jedź prosto.
A potem skręć w prawo.
Zaparkujemy po drugiej stronie.
Denerwujesz się. Niepotrzebnie.
Zdejmij okulary.
Spójrz na mnie. Oczy.
Nie teraz.
Może poszłabyś ze mną?
Lepiej nie.
To twoja historia.
Tylko uważaj, co mówisz.
Nie chcemy zaszkodzić plemieniu.
Chodzi o Komisję Kontroli Gier,
nie Pueblo, prawda?
Niech ona wie,
że kasyno jest tajne. Jesteś dobrą osobą.
Dasz radę.
Dzięki tobie mogę wszystko.
Idź już.
Dobra. Idę.
Co robisz?
Kręcę dodatkowe materiały.
Nie będę marnować dnia.
Po co filmować twoje życie do programu o twoim życiu?
Żartuję.
Tego nie filmuj.
Rozumiem.
KOE 7 WIADOMOŚCI - NOWY MEKSYK
- Witam. - Jeszcze dziesięć minut.
- Dziesięć minut? - Tak.
Przepraszam na chwilę. Jak poszło?
Potrzebuje dziesięciu minut.
Dobra.
Ashman, chodź tu.
Zróbmy ujęcie, jak dajesz pieniądze tej dziewczynce.
Po co?
Pokażemy, że charytatywnie wspierasz społeczność.
Sprawdź, czy mikrofon jest włączony.
Mam jej dać pieniądze?
- To dziwne. - Nie.
Kup to, co sprzedaje. To wystarczy.
Byle szybko i naturalnie, dobrze?
Mini Sprite za dwa dolary. Jest gorąco.
Idź!
Nie odłączaj mikrofonu,
gdy będzie gadał z babką z telewizji.
Cześć. Mam coś dla ciebie za to, że jesteś sobą.
Dziękuję.
Dobrze.
Chce pan napój?
Nie, dziękuję.
Hani, dostałam stówę!
Dobra, mamy to!
Hani, mam sto dolarów!
Kręcimy tu program telewizyjny.
Właśnie cię nagraliśmy. Jesteś małą gwiazdą filmową!
Ale ten banknot to wszystko, co miałem.
Mogłabyś mi go oddać,
żebym go rozmienił i kupił wszystko od ciebie
za 20 dolarów?
Nie odda panu pieniędzy. Sam pan jej dał.
To niesprawiedliwe. Kupię cały sześciopak.
Nie robimy zwrotów.
- Kupię sześć. - Jest znak.
To twój tata?
Powie im pan, że kupię napoje?
Mógłby pan? Kupię wszystko.
Niech pan odda.
- Już dobrze. - Tak nie można albo pana przeklnę!
Co zrobisz?
Przeklinam pana.
Rozmienię pieniądze, dobrze?
Zaraz wracam. Zostańcie tu.
Rozmienię pieniądze!
Nala!
Masz przy sobie 20 dolarów?
Nie noszę gotówki.
Cholera.
Zaczekajcie!
Zaczekajcie chwilę.
Sekundę.
Pójdę do sklepu i przyniosę 20 dolarów w gotówce.
Zaczekajcie chwilę.
Tylko pójdę po gotówkę, dobrze?
Dobra.
Dziękuję. Zaraz wracam.
BANKOMAT
3,50 USD OPŁATY TRANSAKCYJNEJ
W czym mogę pomóc?
Mogę rozmienić 100 dolarów?
Nie przyjmujemy setek.
Nawet jeśli coś kupię?
Nawet wtedy, ale tam jest bankomat.
Dobrze, dziękuję.
Trzeba popchnąć.
To urządzenie?
Klawiatura nie działa.
Trzeba zastosować trik.
Tak.
Taką sztuczkę. Jaki jest pana PIN?
Zrobi pan tę sztuczkę?
- Tak. - Proszę mi ją pokazać.
To zajmie chwilkę. Jaki jest ten PIN?
Proszę mi pokazać sztuczkę.
Potrzebuję tylko PIN-u. To zajmie chwilę, ale jest trudne.
To co mam zrobić? Popchnąć?
Trzeba wstrząsnąć i nacisnąć.
Wstrząsnąć i nacisnąć? Dobrze.
- To trudne. - Tak?
To zajmie tylko chwilkę.
Jeśli mi pan pokaże, jak...
Myśli pan, że chcemy pana forsy?
Nie.
5181.
Dwadzieścia, czterdzieści?
Dwadzieścia. Nie, czterdzieści.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Czasem ciężko się tam pracuje.
Przychodzą hazardziści. To naprawdę smutne.
Niby są zasady, które mają im pomóc.
Ale czy Komisja Kontroli Gier egzekwuje te zasady?
To dlatego zrezygnowałem z pracy w tej branży.
O tych sprawach mogę mówić tylko nieoficjalnie.
Ale to, co wiem,
to, co widziałem,
ma konsekwencje krajowe.
Jeśli masz materiał, którym chcesz się podzielić,
chętnie posłucham.
Tylko że...
Podejmuję duże ryzyko.
A skoro tak, muszę mieć pewność,
że to nie zaszkodzi naszej pracy na rzecz Espanoli.
Jesteśmy bardzo oddani tej społeczności.
Dowiedziałam się jednak,
że Barrier Coffee sponsoruje wasz program,
a umowa najmu jest zawarta tylko na pół roku.
Trudno to nazwać „oddaniem społeczności”.
Dlaczego to robisz? Nie jesteśmy wrogami.
Nikt nie jest jej oddany.
Widziałaś to miejsce? Byłaś tam?
Wybierz się tam.
Oferujemy firmom darmowy czynsz, żeby miały jakieś szanse.
To nowe miejsca pracy dla mieszkańców.
Twierdzisz, że personel kawiarni to mieszkańcy Espanoli?
Nie rozumiesz, co oferuję.
To coś wielkiego.
Chcesz dobrego materiału, a zajmujesz się tym gównem?
Mam temat na skalę krajową.
Może zaważyć na twojej karierze.
Podaję go na srebrnej tacy. Po co emitować ten szajs?
O nas?
Kogo obchodzimy? Jesteśmy niczym.
To gruby temat.
Chcesz być prezenterką,
czy dalej jeździć w furgonetce z tym grubasem?
Mówię poważnie.
Robimy dużo dobrego. Jesteśmy dobrzy.
Przysięgam na pieprzonego Boga. Jesteśmy dobrymi ludźmi.
Idziemy i gadamy jakby nigdy nic.
Śmiej się, jakbyś usłyszał żart.
I co?
Nie ma sygnału? Podejdziemy bliżej.
Nadal nie ma sygnału?
Nic? Podejdźmy jeszcze bliżej.
Jeszcze trochę. Rozmawiamy dalej.
Wciąż nie ma sygnału?
Patrz na nią, jebana.
Niech to szlag.
Nic? Trudno.
Numer nie ma związku z adresem.
Nie mieszkałam tam.
Tak, poczekam.
Mogę poczekać do wtorku z emisją tego materiału.
Będziemy potrzebować wiarygodnych konkretów,
nagrań, dokumentów.
Wtedy możemy rozmawiać.
- Wtorek? - Tak.
- Niech będzie. - Dobrze.
Dodam tylko,
że w żaden sposób nie chcę zaszkodzić kasynu.
To nie ma nic wspólnego z Pueblo.
Chcę zmienić niektóre praktyki.
Żeby to zrobić, trzeba niektóre ujawnić.
Mnie nie trzeba przekonywać.
Dlatego tym się zajmuję.
Jasne.
Chcę to zrobić konstruktywnie.
Dzięki temu nie ma przegranych.
Rozumiem. Nie ma przegranych.
Przedstawiciel.
Poprosimy, by puściła dobre części wywiadu?
Żartuję. Ale mina.
Przedstawiciel.
Do kogo dzwonisz?
Do banku. Muszę zmienić PIN.
ZAKAZ WJAZDU
Nie była gruba z powodu ciąży.
Była po prostu gruba. Jechała wózkiem.
Takim dla grubasów, którzy nie mogą chodzić.
Wystarczy.
Masz dla mnie tę małą czapeczkę?
Mam.
Ja też dostanę kostium?
Nie. Tylko tata.
Słuchajcie,
czemu dzwonią do mnie z urzędu i mówią, że mój numer
jest przypisany do Bookends?
Nie założę tego, jeśli nie chcesz.
Nie uwierzyłabyś, jaka była gruba. Masakra, nie żartuję.
Lizzy, przystopujemy ze złośliwymi komentarzami?
Co to znaczy?
Boże kochany. Mało zabawne.
Trochę zabawne.
Nie.
Błogosławiony jesteś, Panie, Boże nasz,
Królu wszechświata,
któryś uświęcił nas przykazaniami
i nakazał nam
zapalać
świecę na Szabat.
Amen.
Dlaczego zapalamy świece?
Zapalamy je, bo...
Whitney tego chce.
Dziś jest dość wcześnie,
ale zwykle zapala się świece zanim zajdzie słońce,
bo Tora zabrania rozpalania ognia po zmroku.
Zapalasz świece, żeby widzieć kolację.
To praktyczne.
Taki jest powód?
Tak powiedzieli na zajęciach.
Nie wiedziałem tego.
Amen.
Postaw je tutaj.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Spójrz. Moje własne.
Spróbuj. Są pyszne.
Dobrze.
Piękne, prawda?
Powiem ci, co robię.
Wsadziłem do ziemi małą rybkę.
I podlałem ludzkim moczem.
Co?
Nie żartuję. Wyluzuj.
Nie sikam na pomidory, tylko na ziemię.
To pomaga?
Owszem.
Rozumiem, że planujecie
przejąć więcej nieruchomości.
Myślałem, że wam wystarczy.
To dobry ruch. Liczby nie mają już znaczenia.
Mamy program.
Wykorzystajcie zyski i budujcie na sprzedaż.
My tak zaczynaliśmy.
Taki jest plan, ale prawdę mówiąc,
budując domy według standardów Whit,
raczej nie mamy szans na zyski.
Liczymy, że wartość gruntów wzrośnie.
Zgarniamy tyle działek, ile możemy.
HGTV ma ogromną widownię.
Sporo ładujemy w Espanolę.
Zyska na wartości,
a pomysł był nasz.
Oby program wypalił.
Tu jest!
Zobacz to.
Powiedz: „Kocham cię”.
Zuch chłopak.
Dobry jest.
Nigdy tego nie robił.
Naprawdę?
Nie, żartuję.
Chcesz zobaczyć coś magicznego?
Chodź ze mną.
Asher,
ludzie są podobni do pomidorów.
Są duże pomidory wołowe. To ten, którego spróbowałeś.
Są pomidorki koktajlowe.
Bardzo się różnią, ale pomidor koktajlowy na kanapce
smakuje świetnie.
Acha.
Pomidory na kanapce są takie same.
Jasne.
Chcesz spróbować?
Chętnie.
Gdzie ta mała piękność?
Świetne. Czyli ryba i mocz?
Tak, a teraz wybacz. Muszę sobie ulżyć.
Asher,
chcę tylko, żebyś wiedział,
że rozumiem,
co przechodzisz z moją córką.
Nie rozumiem.
Co masz na myśli?
Lizzy i ja poradziliśmy sobie z tym.
Przebolałem to. Spójrz na mnie teraz.
Mam cudowną rodzinę.
Miałem swoje problemy.
Ale kto chce tak żyć?
W upokorzeniu.
Weź się w garść.
Rób to, co robisz. Powiedz to nieznajomemu:
„Witam. Mam małego penisa”.
Nie będzie się śmiał z ciebie, tylko z tobą.
Życie to pieprzony żart.
Rozumiesz?
Nie mamy tego samego...
- Asher... - ...problemu.
Pozbądź się tej iluzji.
„Mam małego kutasa”. Mówię to wszystkim znajomym.
Mój stary...
Pieprzyć go.
Miał bardzo małego wacka.
Nikomu o tym nie powiedział.
Nawet mnie, ale wiem,
że był smutny pod koniec życia.
Przykro mi.
Jesteśmy bardzo otwartą rodziną,
a teraz jesteś jej częścią.
Whitney ma 35 lat.
Cholera, bardzo niezręczna ta rozmowa.
Ale...
Znam Whitney.
Szczerze ci powiem,
że nie przeszkadza jej mały penis.
Jasne, pogadajmy sobie o tym.
- Rozmawiamy. - Asher.
Pożyczyłem ci milion dolców.
Zobacz, o czym mówię.
Dziękuję.
Posłuchaj,
wiem, że wy dwoje
rozmawiacie o takich sprawach,
ale chcę tylko powiedzieć,
że kiedy tacy jak my,
kiedy już...
znajdziemy kogoś,
jakąś wyjątkową osobę,
której to nie przeszkadza,
możemy błaznować.
Bardzo wyzwalające uczucie.
Jakby twój kutas miał 25 centymetrów.
Dziękuję.
Jesteśmy jak pomidorki koktajlowe.
Rozumiem.
- Chodź tu. - Dobra.
Wspomniałam o tym mamie, gdy zaczęliśmy się spotykać.
To wszystko.
Tylko ten jeden raz.
Powiedziałaś jej, że z tego żartujemy?
Twój ojciec myśli, że mam kompleksy.
Nie rozmawiam o tym z tatą.
Nie wiem, skąd wpadł na ten pomysł.
Pytali mnie o dzieci.
Odparłam, że to nie jest priorytet.
Może pomyślał, że nie uprawiamy seksu zbyt często.
- Nie wiem. - Co mu powiedziałaś?
- Powiedziałam... - Co ty im mówisz?
Powiedziałam, że nie staramy się o dzieci
na tym etapie. To powiedziałam.
To ciekawe, że uważasz, że to ja zwalniam tempo.
Co mam powiedzieć?
Fiut twojego taty jest dużo mniejszy niż mój.
Jesteście jak pomidory koktajlowe.
- Czyżby? - Tak.
Chcesz pomidorka? Otwórz buzię.
Szeroko.
Otwórz paszczę. Chcesz pomidorka?
No już.
Chcesz. Otwórz zęby i zjedz.
Otwieraj.
Dostaniesz pomidorka koktajlowego!
Uważaj.
Dobrze.
Przygotuj się na tajskie curry kokosowe.
Zapomnieli o kurczaku w daniu z kurczakiem.
Złożę reklamację, to niedorzeczne.
Co?
No co?
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Normalnie patrzę.
Odłóż resztę pudełek.
Możemy się potem pieprzyć?
Steven,
mogę dołączyć?
Mówi, że jeszcze nie.
Spytaj, czy mogę popatrzeć.
Mówi, że możesz posłuchać, ale nie chce widzieć twojej twarzy.
Odwracam wzrok.
Powiedz mu to.
Steven mówi, że teraz twoja kolej.
Chcę patrzeć, jak z nim dochodzisz.
Steven!
Boże.
Witaj, Vic.
Daliśmy mu klucze do jego domu pasywnego.
Oto ceramika
od artystów z San Pedro Pueblo.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Każdy mieszkaniec osiedla powinien poznać
naszego duchowego patrona, ojca Manny'ego.
Realizujemy program walki z ubóstwem na tym obszarze,
zawsze szukamy wolontariuszy.
Spoko. Tyle się dzieje.
Tak.
Czujesz się nieswojo.
Jestem ateistą.
Skąd czerpiesz poczucie sensu?
Albo cel?
Zatrzymaj tutaj.
Bardzo go to krępuje.
To idealny moment, żeby zza kadru powiedzieć,
że Vic nie był gotowy, by się dziś nawrócić.
Wolę nie mieszać do tego religii.
Zaprosiłaś do programu pieprzonego księdza.
Jego praca ma świecki charakter.
Australijczycy muszą zniknąć. To nie są lokalni pracownicy.
Daj mi, kurwa, spokój.
Dougie.
Nie możecie tu siedzieć i mówić,
co się nadaje, a co nie.
Nie możecie, jasne?
Dlatego nie wisi nad nami dyrektor stacji.
Dougie, wyluzuj.
Do cholery, stary.
Wierzą we mnie. Ufają mi.
My też ci ufamy, naprawdę.
Mamy tylko drobne prośby.
Wskazujemy na to,
co jest ważne.
Mieli być miejscowi, a nie są.
Znam się na tej robocie.
To jest program, który zrobiłem.
Jest podobny do tego, co tu robimy.
Program komuś pomaga,
ale jest przy tym zabawny.
Te cechy nie wykluczają się.
Ludzie twierdzą, że wygląd nie ma znaczenia,
ale czy naprawdę w to wierzą?
Sprawdzimy to w programie.
Piętnaście samotnych kobiet walczy o serce jednego mężczyzny,
który nie pokaże swojej twarzy.
Już teraz mogę zdradzić,
że się zakocha.
Jedna z tych kobiet również.
Zakochuję się w tobie.
Dopiero gdy para pobierze się na oficjalnej ceremonii
kobieta pierwszy raz zobaczy jego twarz.
Kobietom powiedziano, że to może być ktokolwiek.
Celebryta, potentat, książę.
Tymczasem jest to ofiara
strasznego pożaru.
Czy kobiety dalej będą mówić,
że piękno kryje się w środku?
A może jego wygląd to jednak za dużo?
Jestem Dan Cortese, prowadzący.
Skorzystaj z szansy, by pokochać mężczyznę,
który nie chce być oceniany według wyglądu.
Zobacz, co się wydarzy w tym sezonie
Miłości trzeciego stopnia.
MIŁOŚĆ TRZECIEGO STOPNIA
AUTOR: DOUGIE SCHECTER
Kapujecie? O to mi chodziło.
To program o facecie, który miał w życiu pod górkę.
A teraz walczy o niego 15 kobiet.
Daliśmy mu nową szansę, działamy trochę jak wy.
Nie bardzo. Żartujecie z ofiary poparzenia.
Jak, skoro on bierze w tym udział?
- Był zadowolony. - Wiedziałeś?
Widziałem tylko, co zrobił dla HGTV.
- Kto widział ten program? - Nikt.
Nikt go nie kupił.
Próbowałem czegoś nowego i tyle.
To jest twój gust?
Nie. Posłuchajcie.
Poręczyłeś za niego.
- Co? - Dougie.
Mamy dobrą reputację.
- Rozumiem. - Musimy to pokazać.
Mamy obserwujących.
- Rozumiem. - Pokażmy to.
Whitney,
przyznaję, tamten program mnie bawił.
Ta produkcja jest inna. Poprawia samopoczucie,
pomaga społeczności, nie podlega krytyce.
- Nie może być zabawnie? - Co to?
Nic takiego.
- Asher na parkingu. - To nic.
Co?
Nagrałem gest Ashera na rzecz lokalnej społeczności.
I tyle.
Obiecałeś mi coś innego.
Chciałabym to zobaczyć. Puść wszystko.
Chcę zobaczyć każdą sekundę.
Puść, materiał jest krótki.
Tak składasz obietnice?
Cześć.
Młoda jest świetna.
Mam coś dla ciebie za to, że jesteś sobą.
Ile jej dałeś?
Stówę.
- Chce pan napój? - Nie, dziękuję.
Koniec nagrania. Możesz wyłączyć.
Nie.
To by było na tyle.
Złamał obietnicę. Pokaż to.
Co ma ci pokazać?
Wszystko.
- Tyle nakręciliśmy. - Obejrzę całość.
Dlaczego to się nagrywa?
Powiedziałam Remiemu, żeby przestał kręcić.
- To błąd. - Wyłączmy to.
Ten materiał jest bezwartościowy.
Oglądam go.
- To na mięśnie brzucha? - Tak.
Oglądanie tego to strata czasu.
Mam to gdzieś. Chcę obejrzeć.
Cały sześciopak.
To strata czasu.
W porządku.
- Tak nie można, przeklnę pana! - Wyłączmy to.
Co zrobisz?
Przeklinam pana.
Co powiedziała?
Już dobrze.
Rzuciła na mnie klątwę.
Zaraz wracam.
Dlaczego to zrobiłeś?
Rozmienię pieniądze.
- Czemu nie dałeś stówy? - Dla ujęcia.
To koniec materiału.
Sprzedawała napoje po 2 dolary. Chciałem kupić sześć za 20 dolarów.
Wróciłeś i dałeś jej 20 dolarów?
Próbowałem, ale nie było jej, gdy wróciłem.
Boże.
Teraz to nad nami wisi.
- Co? - To, co powiedziała.
„Przeklinam pana”? Daj spokój.
Myślisz, że wszystko ci wolno bez ponoszenia konsekwencji?
Bo dziecko mnie przeklęło? Gadasz jak kretynka.
Ale pojebane.
Ilekroć w coś uwierzę, nazwiesz mnie kretynką
przy swoim kumplu?
Skądże.
To jest takie...
Kochanie, daj spokój.
Co mam zrobić?
Dobrze wiesz.
Tak.
Ale powiedz mi, co mam zrobić.
Znajdź ją.
Znajdź ją i daj jej 100 dolarów.
- Idź już. - Oczywiście.
Dobrze.
Może jej tam nie być.
- Szukaj jej. - Oczywiście.
- Będę szukać. - Znajdź ją.
Był tylko makaron.
To było danie z makaronem?
Penne z kurczakiem, ale przyszło bez kurczaka.
Czyli był makaron?
Chciałbym otrzymać zwrot, bo danie było niekompletne.
Ale dostarczyliśmy penne.
Tak, ale miało być z kurczakiem, a przyszło bez.
Dobry wieczór. Szukam kogoś.
Dziś zamknięte, ale proszę zostawić wiadomość.
Przekażę ją.
Jasne.
Proszę wejść.
Orientuje się pan,
czy mieszka tu mężczyzna
z dwiema dziewczynkami?
Nasza polityka prywatności
nie pozwala udzielać takich informacji.
Proszę opisać, kogo pan szuka.
Przekażę każdemu, kto pasuje do opisu.
Dobrze.
Myślę, że to był ojciec,
około 40 lat.
Dwie dziewczynki
w wieku szkolnym.
Dobrze.
Chyba czarnoskóry.
Rozumiem.
Jak pan się nazywa?
Asher Siegel.
Dlaczego łóżka są puste?
Niestety, mamy ograniczone fundusze.
Starcza na trzy noce w tygodniu.
Liczymy na darowizny.
Dziękuję.
Ludzie tutaj są szczerzy, a ich energia zaraźliwa.
Dlatego z dumą nazywamy Espanolę moim domem.
Cholera. Naszym domem.
Spokojnie, dobrze poszło.
Boże.
Przepraszam.
Nie mogę się skoncentrować. Energia wyparowała.
Wiem.
- Boże. - Ten Asher, co?
Zrobił coś naprawdę porąbanego.
Prawda?
Whit?
To porąbane, prawda?
A może nie.
Czułem, że Asher zostanie przedsiębiorcą,
jest taki analityczny.
Znasz Datę ze Star Treka?
Taki android z białym makijażem.
- Tak. - Taki nerd.
Na obozie żartowaliśmy, że to cały Asher,
ale...
To, co teraz robicie,
jest naprawdę dobre.
Pomagacie ludziom i ratujecie życia.
Nie sądziłem, że Ashera na to stać.
To wymaga ogromnej empatii.
Gdy poprosił, bym przyjechał z Nowego Jorku i mu pomógł,
pomyślałem sobie,
że to nie wypali.
Ale wtedy poznałem ciebie
i pomyślałem,
że nie tylko wypali,
ale będzie hitem.
Kiedy wchodzisz do pokoju,
wszystko jaśnieje. Kiedy patrzysz w kamerę,
robi się jasno.
Myślę, że widzowie
będą marzyć o tym, by być z tobą.
Zaufaj mi,
przysięgam na Boga.
- Spróbujmy jeszcze raz. - Dobrze.
- Kto tam? - To ja.
Ash?
Incher, stary.
- Hej. - Co się dzieje?
- W porządku? - Tak.
Przepraszam.
Daj nam chwilę.
Znalazłeś ją?
Tak. Była szczęśliwa.
Tak?
- Dałeś jej pieniądze? - Tak.
Czy wyglądała na...
- Powiedziała, że... - ...zadowoloną?
Zdjęła klątwę.
- Naprawdę? - Tak.
Co dokładnie powiedziała?
Powiedz mi wszystko.
Gdzie mieszka? Z kim?
Chcę wiedzieć wszystko.
Rozmawiałem z gościem z Pathways.
Powiedział, że jej rodzina mieszka w jednym z budynków
po drugiej stronie.
- W noclegowniach? - Tak.
Nie są bezdomni, a to dobrze.
- Pozbawieni domu. - Jasne.
Pojechałem tam.
Już miałem dzwonić,
ale właśnie wtedy weszli do budynku.
Spytałem, czy mnie pamiętają.
Powiedzieli, że tak.
Potem dałem jej 100 dolarów.
Podziękowali i zaprosili mnie na kolację,
ale odmówiłem, bo musiałem tu wrócić.
Spytałem dziewczynkę, czy zdejmie klątwę.
Powiedziała, że tak.
I odjechałeś?
Tak. Przytuliliśmy się i odjechałem.
Dzięki Bogu.
Dobrze.
Kto tam?
Żartuję.
- W porządku? - Tak.
Jestem gotowa.
Dobra.
Jedziemy.
Daj znać.
Nie ma idealnych miast, ale dla mnie
to miasto takie jest.
Ludzie tutaj są szczerzy,
a ich energia jest zaraźliwa.
Dlatego z dumą nazywamy Espanolę naszym domem.
W 2012 roku powietrze było tu najczystsze.
Rzeka Rio Grande płynie przez centrum miasta.
Nie znam lepszego miejsca na rozwój budownictwa pasywnego,
które ratuje Ziemię kilowat za kilowatem.
Nagrajmy jeszcze raz. Mogę zrobić to lepiej.
W porządku.
Nie ma idealnych miast, ale dla mnie...
Tłumaczenie: Katarzyna Bąkowska