ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ
Ρετ!
Ρετ…
Αν φύγεις, πού θα πάω; Τι να κάνω;
Ειλικρινά, αγαπητή μου, να πάει στο καλό.
Ειλικρινά, αγαπητή μου, να πάει στον διάτανο.
Ειλικρινά, αγαπητή μου, να πάει από κει που 'ρθε.
Ειλικρινά, αγαπητή μου, να πάει αδιάβαστο.
"Να πάει αδιάβαστο";
Το έχει πει κανείς αυτό ποτέ;
Φανταστείτε να τελειώνει η πιο διάσημη ταινία όλων των εποχών,
να περιμένετε ν' ακούσετε την πιο διάσημη ατάκα όλων των εποχών,
και ν' ακούτε…
"Ειλικρινά, αγαπητή μου, πλέον αδιαφορώ".
Απαίσιο.
Όμως, παραλίγο να γίνει.
Το 1939 υπήρχε ο λεγόμενος
Κώδικας Παραγωγής Ταινιών, ή ο Κώδικας Χέιζ.
Ένα σύνολο ηθικών οδηγιών
που όριζαν τι επιτρεπόταν στις ταινίες.
Και τότε η λέξη "ανάθεμα" απαγορευόταν αυστηρά.
Όπως και τα "Κύριε" για τον Θεό, "Θεός", "Ιησούς",
"Χριστός", "κάθαρμα" και "Κόλαση".
Έτσι, οι δημιουργοί έπρεπε να βρουν μια ολόκληρη σελίδα εναλλακτικές ατάκες,
σαν αυτές που διάβασα.
Ξέρω τι σκέφτεστε.
Το "ανάθεμα" δεν είναι βρισιά πλέον.
Δεν το προσέχουμε καν.
Π' ανάθεμα!
Ανάθεμα!
Που να πάρει!
Είναι η πιο ήπια λέξη στο αγγλικό χυδαιολόγιο,
αλλά είναι η μόνη βρισιά που την αναφέρει συγκεκριμένα η Βίβλος.
Και ακόμη προσβάλλει εκατομμύρια ανθρώπους.
Πριν τελειώσουμε την ιστορία του πώς κράτησαν το "ανάθεμα"
στο Όσα Παίρνει ο Άνεμος,
πρώτα πρέπει να σας πούμε την ιστορία της λέξης.
"Αγαπητή μου, το θέμα με ενοχλεί σαν δυσωδία".
Π' ανάθεμά το, αυτό είναι το χειρότερο.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΧΥΔΑΙΟ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΑΙΣΧΡΟ
Δεν ανήκει σ' αυτήν τη λίστα.
Δεν είναι προσβλητικό, δεν είναι βρισιά.
Είναι κανονική λέξη, σαν να λέμε "να το θέμα".
Ανάθεμα, κοπελιά.
Ναι… ψιλοφλώρικη βρισιά.
Μόνο "να πάρει" ή "να πάρει";
Μαζί με το "ανάθεμα" είναι το "να πάρει".
ΚΩΜΙΚΟΣ ΣΑΡΑ ΣΙΛΒΕΡΜΑΝ
Το "ανάθεμα"…
Το "ανάθεμα" είναι πολύ ήπιο.
Δεν το θεωρώ βρισιά, αλλά δεν αφήνω το παιδί μου να το λέει. Υποκριτικό.
Είναι ενδιαφέρουσα βρισιά, επειδή είναι κατάρα.
Όχι σαν το "σκατά" ή το "γαμώ".
Σημαίνει "να πας στην Κόλαση", καταδίκη.
Τον μεσαίωνα ο κόσμος φοβόταν την καταδίκη στην Κόλαση.
Είναι κανονική κατάρα. Όταν αναθεματίζεις κάποιον, τον καταριέσαι.
Πώς έγινε το "ανάθεμα", από την πιο ιερή κατάρα, σε κάτι τόσο ήπιο
που οι περισσότεροι πια δεν το θεωρούν καν βρισιά;
Πιστεύαμε, και κάποιοι πιστεύουν ακόμη,
ότι η χρήση θρησκευτικών όρων εκτός του αρμόζοντος πλαισίου
είναι βλάσφημη.
Αυτή είναι η πηγή της βωμολοχίας.
Στα αγγλικά είναι και η ρίζα της λέξης "βωμολοχία".
"Profanus" σημαίνει "έξω από τον βωμό". Το "ανάθεμα" είναι τέτοια λέξη.
Οπότε, αν λες "ανάθεμα τον τάδε",
ζητάς από τον Θεό να κάνει κάτι σε κάποιον.
Και αυτό δεν είναι κάτι που θα έκανες ελαφρά τη καρδία.
Τότε που ο κόσμος τα πίστευε αυτά,
η θρησκεία ήταν κάτι ανάλογο των ταινιών τρόμου.
Καταλαβαίνω γιατί το "ανάθεμα" ήταν τρομακτικό.
Μάλλον το "να πας στον διάολο" έχει δύναμη…
αν πιστεύεις στην Κόλαση.
Αν υπάρχει Κόλαση…
να με ρίξει κάτω ξερή τώρα ο Θεός.
Είδατε;
Η γιαγιά μου είναι εντελώς της Εκκλησίας.
Και λέει "ανάθεμα".
Ή μήπως όχι;
Το "ανάθεμα" δείχνει τον πλήρη κύκλο ζωής της βωμολοχίας.
Ξεκινάει ως μια λέξη που περιγράφει την καταδίκη.
Γίνεται αισχρή.
Και με τον καιρό, επειδή αλλάζει η κοινωνία, αρχίζει να αποδυναμώνεται.
Έτσι θα είναι και το "σκατά" σε μερικές δεκαετίες.
Σίγουρα έτσι θα είναι το "γαμώ" στα τέλη του αιώνα.
Ξέρετε, αυτός είναι, και με συγχωρείτε,
αναθεματισμένα καλός καφές.
Ποιες είναι οι πρώτες έννοιες του "ανάθεμα";
Η πιο παλιά έννοια του "ανάθεμα" στα αγγλικά είναι διττή.
Έχει τη θρησκευτική έννοια της καταδίκης στην Κόλαση,
και τη νομική έννοια της καταδίκης κάποιου ως ενόχου.
Και οι δύο σημασίες προέρχονται από το λατινικό ρήμα "damnare",
που σημαίνει "κρίνω ένοχο".
Και είναι συγγενικό με το λατινικό ουσιαστικό που σημαίνει "ζημιά".
Σε σύγκριση με άλλες βρισιές,
είναι σαν το μικρό αδερφάκι που θέλει να κάνετε παρέα
αλλά δεν θες να έρθει.
Το "σκατά" ήταν ο ταραξίας στο σχολείο,
το "ανάθεμα" διάβαζε αλλά ήταν λίγο επαναστάτης.
Το "ανάθεμα" και το "γαμώ" κάθονται μαζί και λες "Γνωρίζονται;"
Πας εκεί και λες "Να σου πω λίγο;"
Το "γαμώ" λέει "Άντε γαμήσου". Το "ανάθεμα" λέει "Να πάρει!"
Αν ρωτήσεις νέους ανθρώπους,
γενικά το θεωρούν τόσο αθώο όσο λέξεις όπως το "προφυλακτικό"
ή το "κουραφέξαλα".
Αν κάποιος πει "Γαμώτο!" λες "Ωχ, τι έγινε;"
"Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα".
Με το "Ανάθεμα!" λες "Πώς να σε βοηθήσω;"
Επίσης χρησιμοποιείται για έμφαση, για να δώσει ένταση.
Έχει ποικίλη χρήση.
Το λες ή ψηλά ή χαμηλά.
Λες "Ανάθεμα".
Ή λες "Ανάθεμα".
Βάζεις κι επιπλέον συλλαβή, "Ανάθεμα!" Για όταν γίνεται κάτι σημαντικό.
Συνήθως όταν κάποιος χαστουκίζεται με κάτι.
Έλεγα μια κοπέλα "ανάθεμα-ανάθεμα". Όταν ήταν γυρισμένη πλάτη,
είχε απίστευτο σώμα, απίστευτο πισινό, έλεγα "Ανάθεμα".
Και μόλις έβλεπα τη φάτσα της, έλεγα "Ανάθεμα".
ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ
Ανάθεμα!
Οι περισσότεροι δεν ήξεραν πώς γράφεται όταν ήταν μικροί.
Οι περισσότεροι μαύροι δεν ήξεραν πώς γράφεται.
Το γράφαμε όπως το ακούγαμε.
Και μετά το είδα γραμμένο και είπα "Τι σημαίνει αυτό;"
Μου αρέσει που στα αγγλικά έχει το Μ και το Ν μαζί.
Και λες μόνο το ένα.
Έχει το Ν σιωπηλό. Έτσι με φωνάζανε στο λύκειο.
Γι' αυτό είχε το Ν.
Επειδή βγαίνει από το "damnation". Και του άφησαν το Ν.
Και όταν το έκαναν, είπαν "Ανάθεμα".
Τον τελευταίο μισό αιώνα
μειώνεται σταθερά ο αριθμός των εκκλησιαζόμενων στις ΗΠΑ.
Αλλά η θρησκεία είναι ενσωματωμένη στην κοινωνία.
Είναι στα νομίσματα, στα αθλήματα και στα αυτοκίνητά μας.
Οπότε, το "ανάθεμα" έχει ακόμη ισχύ.
Και είναι η μόνη από τις βρισιές μας που είχε πάντα μία μόνο σημασία.
Την καταδίκη κάποιου.
Ανάθεμά σας!
Ανάθεμά σας, που να σας πάρει ο Διάβολος!
Στην αρχαία Ρώμη
τα ταμπού στις βρισιές ήταν παρόμοια με τα σημερινά,
σεξουαλικά και σχετικά με περιττώματα,
τα λατινικά αντίστοιχα του "γαμώ" ή του "σκατά".
Μετά, τον μεσαίωνα, στα αγγλικά, έγιναν θρησκευτικά, επίκληση στον Θεό.
Το χειρότερο που μπορούσες να πεις τότε
ήταν κάτι σαν το "Μα τα οστά του Θεού".
Τα οστά του Θεού;
Είναι δύσκολο να καταλάβουμε ή να φανταστούμε σήμερα το νόημά του.
Στην καθολική παράδοση
ο Χριστός έχει ένα σώμα, κι αν πεις "Μα τα οστά του Θεού",
τα λόγια σου φτάνουν στο σώμα του και τραβάνε το οστό του.
Ανάθεμα, αυτό είναι άγρια κόλπα.
Ο Θεός δεν έχει κόκαλα, έτσι;
Και όποιος το έλεγε, δεν το έλεγε έτσι απλά.
Όποιος το έλεγε, έπεφτε στα γόνατα.
Τα οστά του Θεού.
Τι ωραία.
Βλασφημία.
Οι θρησκευτικές βρισιές παίρνουν δύναμη από την Παλαιά Διαθήκη.
Ο Θεός στη Βίβλο αφιερώνει πολύ χρόνο για να εξηγεί
πώς θέλει να αναφέρονται σε αυτόν.
Αλλά όχι επί ματαίω.
Είναι και η τούρμπο εκδοχή του "ανάθεμα",
την οποία ακόμη δεν ακούμε στην τηλεόραση ή στη βασική καλωδιακή τηλεόραση.
Δεν την ακούμε στο ραδιόφωνο και πολύ σπάνια υπάρχει στις ειδήσεις.
Η μεγάλη βρισιά.
Που να πάρει ο διάολος!
Δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην έννοια του αναθέματος
και επαναφέρει το θρησκευτικό πλαίσιο.
Η διαφορά του "ανάθεμα" απ' το "να πάρει ο διάολος" είναι…
Το "να πάρει ο διάολος" είναι πιο έντονο.
Το "ανάθεμα" είναι…
Ας πούμε, αν κοπείς σε χαρτί λες "Αχ, ανάθεμα".
Το "να πάρει ο διάολος" είναι πιο βαρύ και σε πάει κατευθείαν στην εκκλησία.
Εγώ δεν το λέω, επειδή δεν είμαι μαύρος απ' τον Νότο.
ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΧΤΗΚΕ ΤΟ "ΑΝΑΘΕΜΑ";
Πριν από τον 17ο αιώνα, υπήρχαν κάποιες εικασίες
πως οι Γάλλοι έλεγαν τους Άγγλους "Les Goddamns",
επειδή συνήθιζαν να βρίζουν πολύ αναφέροντας τον Θεό και το ανάθεμα.
Μου αρέσει η ιδέα να παίρνουν ολόκληρες κουλτούρες ένα όνομα από τις βρισιές τους.
Όπως λένε, βρίζεις γι' αυτό που σε νοιάζει.
ΑΝΑΘΕΜΑ
Για τι νοιάζονται σε άλλα μέρη;
Μια πολύ συχνή βρισιά στη Ρωσία είναι…
Σημαίνει "πιτυρίδα στην ουρήθρα".
Νομίζω πως αν αυτό λέγεται συχνά,
ο Πούτιν είναι το λιγότερο πρόβλημά τους.
Οι καλοί Γερμανοί λένε…
Μια βρισιά που σημαίνει "βιολί του κώλου".
Λογικό. Ακόμα και οι βρισιές τους έχουν φινέτσα.
Αυτό είναι εξωφρενικό.
Στη Νότια Αφρική υπάρχει μια βρισιά στα αφρικάανς.
"Να σου γίνουν τα δάχτυλα αγκίστρια και να σε πιάσει φαγούρα στ' αρχίδια".
Αυτό είναι ολόκληρη ιστορία.
ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΙ ΑΝ ΑΞΙΖΕΙ
Τον 16ο αιώνα το "ανάθεμα" γίνεται βρισιά,
αλλά εμφανίζεται ακόμα στη Βίβλο.
Η μετάφρασή της επί βασιλέως Ιακώβου είχε το "ανάθεμα" ή παραλλαγές του 15 φορές.
Αλλά η μετάφραση επί Ιακώβου αναθεωρήθηκε τον 19ο αιώνα
και έβγαλαν τα "ανάθεμα".
Το 1781 εμφανίζεται το "να πάρει η οργή" στο Pennsylvania Magazine.
Μία από τις πολλές μασημένες βρισιές που προέρχονται απ' το "ανάθεμα".
Τι είναι η μασημένη βρισιά;
Η μασημένη βρισιά είναι ένας τρόπος
να πεις μια προσβλητική λέξη χωρίς να τη λες όντως.
Αντί να πεις "στον διάολο", μπορείς πεις "στην οργή".
Ή "στα τσακίδια", ή "στην ευχή".
Ή "στον κόρακα".
Μασημένες βρισιές. Ακούγεται σαν απαίσια δημητριακά
που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που τρως κανονικά.
Ας πούμε, τα Άντε στον Κόρακα-ο.
Τα Τσακίδια με Σταφίδες, τα Κομμάτια Καλαμποκιού, οι Ξηρές Ευχές με Μέλι.
Αυτά βασικά είναι νόστιμα. Τη νιώθεις την Κόλαση.
Είναι υποκατάστατο μιας λέξης,
που σημαίνει αυτήν τη λέξη.
Είναι…
αντιπρόσωπος.
Αν σε βοηθάει να την παλέψεις, γάμα το, δώσ' του να καταλάβει.
Υπάρχουν πολλές χρήσεις του στα αγγλικά.
Οι Νότιοι λένε τους Βόρειους "Αναθεματισμένους Γιάνκηδες".
Κάποια πράγματα "ανάθεμα κι αν αξίζουν".
Μάλιστα, μέχρι περίπου στις αρχές του 20ού αιώνα,
όταν κάποιος μιλάει για "αισχρή βρισιά",
αυτό εννοεί.
Και επανερχόμαστε στο Όσα Παίρνει ο Άνεμος.
Ήταν σπουδαία υπόθεση η χρήση του "ανάθεμα" σε ταινία το 1939.
Το κοινό δεν ενδιαφερόταν καθόλου,
αλλά νοιάζονταν πολύ οι υπεύθυνοι του κώδικα.
Ο Κώδικας Χέιζ εφαρμοζόταν αυστηρά και δεν απαγόρευε μόνο τις βρισιές,
αλλά και κάθε αναφορά στη χρήση ουσιών, τη συμπόνια για εγκληματίες
και τα υπερβολικά ή λάγνα φιλιά.
Ήρθε, όμως, ο Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ,
ένας παραγωγός που ήθελε να κάνει το βιβλίο Όσα Παίρνει ο Άνεμος
επιτυχημένη ταινία.
Υποστήριζε ότι έπρεπε να έχει το "ανάθεμα" επειδή έτσι ήταν στο βιβλίο.
Και πώς μπορούσε να παρεκκλίνει
από την τέχνη της συγγραφέα Μάργκαρετ Μίτσελ;
Οι λογοκριτές δεν υποχωρούσαν, οπότε ο Σέλζνικ πήγε στην πηγή,
στον ίδιο τον Χέιζ.
Αυτό που ακολούθησε είναι μπλεγμένο γεγονός με αστικό μύθο.
Ο Σέλζνικ κέρδισε είτε χάρη στο επιχείρημά του
είτε επειδή πλήρωσε "τέλος" 5.000 δολαρίων.
Η επιτροπή έκανε υποχωρήσεις. Είχαν…
Έβαζε αστερίσκους.
Επέτρεψε τα "διάολος" και "ανάθεμα",
εφόσον χρησιμοποιούνταν για ιστορική ακρίβεια
ή για την καλλιτεχνική ακεραιότητα του έργου στο οποίο βασίστηκε.
Έτσι, τον Δεκέμβριο του 1939 βγαίνει το Όσα Παίρνει ο Άνεμος
και γράφει ιστορία.
Ειλικρινά, αγαπητή μου, ανάθεμα κι αν με νοιάζει.
Και τότε άνοιξε διάπλατα το φράγμα και η λέξη εμφανίζεται παντού.
Η Πόλη των Καταραμένων, Τα Παιδιά των Καταραμένων,
και το αγαπημένο μου, Η Βασίλισσα των Καταραμένων.
Το μιούζικαλ Damn Yankees φωτίζει το Μπρόντγουεϊ το 1955.
Και η μπάντα Damn Yankees φωτίζει το Allentown Fairgrounds το 1990.
Νομίζω ήμουν σ' εκείνη τη συναυλία.
Το 1986 οι δημιουργοί της ταινίας Transformers
πρόσθεσαν ένα "ανάθεμα" κι ένα "σκατά" για ν' αποφύγουν τη σήμανση G.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ "ΑΝΑΘΕΜΑ";
Από τις μεγάλες στιγμές του "ανάθεμα" στην κουλτούρα των μαύρων ήταν
στο τέλος ενός επεισοδίου του Good Times,
όπου η Φλόριντα Έβανς νομίζω είχε χάσει τον σύζυγό της,
και ξέσπασε μέσα στην κουζίνα.
Π' ανάθεμα!
Ήταν πολύ δυνατό επειδή η οικογένεια Έβανς μάς ήταν πολύ οικεία.
Το "ανάθεμα" σε αυτό το πλαίσιο ήταν συγκεκριμένα
μια λέξη που χρησιμοποιούν οι ηλικιωμένες μαύρες γυναίκες.
Όταν το είπε, ακούσαμε τη λέξη που λέει η γιαγιά μας.
Το νιώσαμε ως θεατές.
Νιώθαμε πολύ παρόμοιο θρήνο και απώλεια στην οικογένειά μας.
Οπότε, αν μιλάμε
για ανθρώπους που πρωτοστάτησαν με τη λέξη "ανάθεμα",
θα πω τον Κέντρικ Λαμάρ, που έχει το εξαιρετικό άλμπουμ Damn.
Δεν το θεωρώ βρισιά.
Το Damn είναι ένα σπουδαίο άλμπουμ του Κέντρικ Λαμάρ.
Το ότι πήγε στην κορυφή των τσαρτ και κέρδισε Πούλιτζερ
με ένα ραπ άλμπουμ… Τα άλλαξε όλα. Είναι συγκλονιστικό.
Από τη μάχη για να πεις "ανάθεμα" στο Όσα Παίρνει ο Άνεμος,
πήγαμε στον ράπερ Κέντρικ Λαμάρ που ονόμασε έτσι το άλμπουμ του,
το οποίο κέρδισε Πούλιτζερ,
άρα πρόκειται για πολύ έξυπνη λέξη.
Το "ανάθεμα" έχει εξελιχτεί πολύ. Έχει εξελιχτεί, π' ανάθεμά το.
Είναι και στο προσκήνιο της πολιτικής τα τελευταία χρόνια.
Όπως ο άψογα γενειοφόρος Τζίμι Μακμίλαν,
που ίδρυσε το κόμμα Το Αναθεματισμένο Νοίκι Παραείναι Ακριβό.
Εκπροσωπώ Το Αναθεματισμένο Νοίκι Παραείναι Ακριβό.
Χρειάζεσαι τη λέξη για να δώσει έμφαση και ώθηση.
Και δεν προσβάλλεις κανέναν.
Λες ότι το νοίκι παραείναι ακριβό.
Το "αναθεματισμένο", όμως, κάνει τη δουλειά του.
Και ακόμη ξεσηκώνει αντιδράσεις.
Ο Μπαράκ Ομπάμα κατακρίθηκε όταν ο πάστορας στην εκκλησία του
έκανε κήρυγμα με τίτλο "Ανάθεμα την Αμερική".
Ήταν η εκκλησία όπου πήγαινε ο Ομπάμα στο Σικάγο,
και ένα βίντεο όπου κήρυττε ο Τζερεμάια Ράιτ,
στο οποίο λέει συχνά "ανάθεμα", κυκλοφόρησε ευρέως.
Καταλαβαίνω έναν πάστορα που λέει "Ανάθεμα την Αμερική".
Ειδικά λόγω της αντιμετώπισης των μαύρων σ' αυτήν τη χώρα εδώ και πολύ καιρό.
Πιστεύω, όμως, ότι όταν το θέτεις έτσι, ίσως το παρατραβάς.
Γιατί βρίζεις μέσα στην εκκλησία, που είναι περίεργο.
Μόλις κάνεις αναφορά στον Θεό, γίνεται πολύ δυνατό.
Αν δεν το χρησιμοποιείς σωστά, όπως συμβαίνει συνήθως…
θα τσαντιστεί ο κόσμος.
Τι επιφυλάσσει, λοιπόν, το μέλλον για το "ανάθεμα";
Έχει ελπίδες να επιβιώσει
σ' αυτόν τον χυδαίο κόσμο που κινείται σαν αστραπή;
Πώς να ανταγωνιστεί το "μουνί" και το "καυλί";
Το "ανάθεμα" θα υποκύψει στον νόμο των φθινουσών αποδόσεων.
Η αποτελεσματικότητά του ολοένα θα μειώνεται
μέχρι να γίνει, ίσως, μια φυσιολογική λέξη.
Υπάρχει μέλλον για το "ανάθεμα", επειδή χρησιμοποιείται ακόμη.
Πλέον, όμως, το "ανάθεμα" δεν έχει καμία έννοια
που να είναι έντονα προσβλητική, την οποία να ανακτήσει ποτέ.
Τώρα, αν ρωτήσετε τους νέους, οι πιο άσχημες λέξεις είναι προσβολές.
Και να θυμάστε πως ένα 18χρονο σήμερα θα είναι 40ρης το 2042.
Αυτοί οι άνθρωποι θα φτιάχνουν τους νόμους
και θα μαθαίνουν στα παιδιά τις λέξεις για το σεξ, το σώμα και τη θρησκεία.
Αυτές οι λέξεις θα χαθούν.
Σήμερα επιτρέπεται να το λέει ένα τετράχρονο.
Θα έρθει η μέρα που τα τετράχρονα θα λένε "γαμώ" και δεν θα κουνιέται βλέφαρο;
Αυτοί που εξανίστανται είναι ακόμη οι πιο φωνακλάδες.
Αυτοί που φωνάζουν πιο πολύ.
Αυτοί που πάνε να ψηφίσουν.
Αν πάνε εκκλησία κάθε Κυριακή,
οπωσδήποτε θα πάνε και στις κάλπες.
Και γι' αυτό είναι υπολογίσιμη δύναμη.
Νομίζω πως οι πολύ σφιγμένοι, βαρετοί άνθρωποι
θίγονται με τις βρισιές.
Δεν εμπιστεύομαι όσους δεν βρίζουν.
Εγώ δεν θίγομαι αν πεις μια βρισιά μπροστά μου.
Μ' αρέσει. Σημαίνει πως νιώθεις άνετα. Άνοιξε το στόμα σου.
Οι βρισιές είναι βασικές στην επικοινωνία.
Τα μπινελίκια είναι ένα εργαλείο στη διάθεσή σου.
Πιστεύω πως ανακουφίζει από κάποια συναισθήματα.
Αν νιώθεις κάτι αρνητικό, μπορεί να σε ανακουφίσει.
Αν νιώθεις κάτι θετικό, το ανακοινώνει και το μοιράζεται.
Ανακουφίζει απ' τον πόνο. Πολλούς τους κάνει να νιώθουν καλά.
Η ιστορία του "ανάθεμα" είναι η ιστορία όλων των μπινελικιών.
Επομένως, είναι και η ιστορία της κουλτούρας μας.
Του πώς αλλάζουν οι πεποιθήσεις και οι φόβοι, ακόμη κι αν μένουν ίδια.
Τα μπινελίκια μας λένε τι θεωρούμε πολύτιμο, το ήθος μας
και πώς διαχειριζόμαστε την ένταση μεταξύ δημόσιου λόγου και ιδιωτικής ζωής.
Το μπινελίκι έχει κάτι εγγενώς ανθρώπινο.
Ακριβώς πάνω στην υπέροχη διασταύρωση
του συνειδητού νου μας και του ζωώδους σώματός μας.
Συνοπτικά,
οι βρισιές θα είναι χρήσιμες
μόνο εφόσον έχουμε καρδιά, νου και κωλοτρυπίδες.
Είμαι ο Νίκολας Κέιτζ.
Καλό σας βράδυ, γαμώτο.
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη