NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL KOMEDIOWY
Gdy przychodzi czas zabrać głos, istnieje tylko jeden wybór.
Tylko on jest dość silny i dość duży, aby udźwignąć przyszłość naszego kraju:
kutas.
Kutas nie boi się być twardym.
A gdy inni podkulają ogon, kutas staje wyprostowany.
Kutas dopina swego.
Kutas jest wszędzie.
Możesz ufać kutasowi, bo kutas jest w każdym z nas.
- Jestem kutasem. - Jestem kutasem.
Jestem kutasem.
Jestem wielkim kutasem.
Wszyscy jesteśmy kutasami.
Gdy nadejdzie ten dzień, nie trzęś portkami.
Głosuj na kutasa.
Nazywam się Nicolas Cage i popieram to przesłanie.
Przed nami kolejny jebany odcinek naszego kompendium przekleństw.
To jest wyjątkowe.
To jedyny wulgaryzm, który najpierw był imieniem.
Nikt nie nazwał dziecka „Shittered” ani „Fucklyn”.
„Przepraszam, Fucklyn, odrobiłaś już lekcje?”
„Shittered, pół tonu ciszej”.
Tylko „dick” został tak wyróżniony.
Pochodzi od imienia, a imię to brzmi „Richard”.
Ale dlaczego „Richard”?
Czemu nie „Jeffrey”?
„Ty! Ssij jeffa!”
Nie brzmi tak dobrze.
To może „Daniel”? „Ssij dana!”
Widzicie? Nie.
Już wiem. „Ssij nicka”.
Tak.
„Hej, ty nicku złamany, ssij nicka”.
„Nawet nie próbuj mnie wynickać.
Tak, też chciałbyś mieć takiego dużego nicka”.
Mnie się podoba.
Ale póki „nick” nie chwyci, jest tylko „dick”.
Słowo, które w ostatnich 500 latach miało cztery różne znaczenia.
Ale co sprawia, że to słowo jest tak…
wszechobecne?
CO DLA CIEBIE ZNACZY „DICK”?
- Fiut? - Fiut.
- Fiucisko. - Znasz dowcipy o fiucie?
Kiedyś obciągałem za kokę.
DZIEWCZYNA Z KOMPUTERA
Sam sobie zrób, fiucie.
Z każdego robi dwunastolatka. Ktoś mówi „fiut” lub „cipa”, a my…
„Dick” jest śmieszny. Ma taką samą budowę jak „fuck”.
Ma świetną fonetykę. Jak wiele innych wulgaryzmów.
Jest krótki.
Dynamiczny.
Ty fiucie!
Brzmi dokładnie tak, jak angielski wulgaryzm powinien.
Prawie można nadać mu więcej sylab.
„Dick”.
Moje użycie słowa „dick”…
AKTOR
…poza intymnymi rozmowami z żoną w sypialni, na przykład:
„Kochanie, chciałabyś może…
robić dziś interesy z tym fiutem?”
„Megan, widziałaś ostatnio mojego fiuta?
Obczaj go.
Sporo się zmieniło”.
Nie wywołuje takiego nagłego naruszenia tabu
jak słowa „fuck”, „shit”, „ass” czy inne wulgaryzmy.
Bo w przypadku słowa „dick” najpierw trzeba się zastanowić,
czy mówię o części ciała, czy nazywam kogoś dupkiem,
czy chodzi mi o wujka Dicka.
KRÓTKA HISTORIA FIUTA
„Pēdīcābō ego vōs et irrumābō”.
Mój ulubiony cytat z poezji klasycznej.
Z wybitnego starorzymskiego poety, Katullusa.
W wolnym tłumaczeniu: „Wyrucham cię w dupę i każę ci ssać pałę”.
Fiuty pojawiały się w sztuce i literaturze od tysięcy lat.
Wykorzystanie fiuta jako instrumentu seksualnego
i słowa związane z tym znaczeniem
zawsze należały do sfery tabu.
Podczas wykopalisk w Pompejach
archeologowie odkryli, że miasto było pełne fiutów.
Były na graffiti, na rzeźbach…
Wszędzie fiuty.
Kiedy archeologowie je usunęli,
umieścili je w miejscu nazywanym tajnym muzeum
albo tajną gablotą.
Wyobrażacie sobie muzeum pełne kradzionych fiutów,
które odłupano od rzeźb?
To piękne, że w tym muzeum, jak w wielu domach w Stanach,
jest gablotka pełna fiutów.
Ja mam tylko szufladę przy łóżku, nie całą gablotę.
Woreczek strunowy pełen fiutów.
Pewnie nie są równie szykowne, ale to i tak imponująca kolekcja.
OKREŚLENIE NA MĘŻCZYZNĘ I JEGO MĘSKOŚĆ
Wiemy na pewno, że „Dick” najpierw było zdrobnieniem od „Richard”.
Mniej jasne jest to, dlaczego nazywamy interes „Richardem”.
Na początku słowo „Dick” było zdrobnieniem od „Richard”.
We wczesnej Anglii od wielu imion tworzono rymowane zdrobnienia.
Pod koniec XVI wieku
w angielskim pojawiły się wszystkie rymowane zdrobnienia.
„Robert” stał się „Robem”, a potem „Bobem”.
„Margaret” to „Meg”, a potem „Peg”.
A „Richard” to „Rick”, a potem „Dick”.
Każdy Dick jest biały.
Nigdzie nie spotkasz czarnego Dicka.
To fakt. Nie ma takich.
Nie i już.
Umiemy tańczyć, ale nie nazywamy się Dick.
I koniec.
Był zdrobnieniem od „Richard”, a potem stał się synonimem „kolesia”.
„Każdy Tom, Dick i Harry”.
Jak w „Cześć, stary”. Po prostu „stary”.
Potem zyskał ciekawe znaczenie.
Zaczął oznaczać szpicrutę.
A konkretnie jej rączkę.
W epoce wiktoriańskiej, czasie tłumionej seksualności i gorsetów,
ludzie szukali nazwy dla penisa.
W teorii ktoś powiedział:
„Szpicruty wyglądają jak penisy!
I nazywamy je słowem »dick«, więc mówmy tak na penisy!
Szkoda, że nie nazywali szpicrut słowem „nick”.
Słowo „dick” symbolizuje siłę
i figlarność męskich genitaliów.
Moje ulubione słowo na penisa to „dong”,
bo to niemalże onomatopeja.
W pewien sposób sugeruje dźwięk.
Takie: „dong, dong”.
- Wacek. - Pakunek.
Jednooki wąż.
Cielesny banan.
Fajfus.
- Różdżka. - Ptaszek.
Fujara.
Kuśka.
Miecz świetlny.
- Pyta. - Skarb narodów.
Korzeń.
- Lizak. - Pindol.
Laska.
- Dzida. - Grucha.
To chyba wszystkie.
W zaledwie dziesięć lat
„Dick” zmienił się z imienia kolegi z podwórka
w słowo, od którego się rumienimy.
Jak?
Udało się prześledzić jego drogę od zdrobnienia imienia „Richard”.
Potem nabrało wulgarnego znaczenia odnoszącego się do męskiego członka.
Ale może też funkcjonować jako zwyczajne wyzwisko.
Mniej więcej jak „dupek”.
A dziś nikt nie nazwałby dziecka „Dick”,
bo ktoś mógłby to źle odebrać.
To nowe znaczenie powoli zaczyna przeważać.
Do tego stopnia, że od lat 60. czy 70.
ludzie nie nazywają dzieci „Dick”.
Jest mnóstwo Richardów i Ricków,
ale jeśli znacie jakiegoś Dicka, to pewnie ma ponad 70 lat.
Dick raczej już nie będzie tylko zdrobnieniem.
Gdy słowo stanie się wulgaryzmem lub nabierze negatywnych konotacji,
trudno to odwrócić.
W latach 60. i 70. normy wulgarności podważano wszędzie,
ale w Ameryce była to też era Tricky Dicka Nixona.
Tricky Dick.
Wtedy to znaczenie słowa „dick” zaczęło zapuszczać korzenie w kulturze.
Ciągle się to słyszało.
To było jego przezwisko, a zarazem idealny opis.
To właśnie istota Richarda Nixona.
Był kutasem.
Richard Nixon to król wszystkich Dicków,
w wielu znaczeniach tego słowa.
Słowo „dick” określa osobę,
która jest nieprzyjemna albo zachowuje się antyspołecznie.
Ja zdecydowanie potrafię irytować ludzi penisem.
Na niezliczone sposoby.
Wpisałem to jako talent do CV, tuż pod tenisem.
Wyzywamy ludzi od kutasów,
bo kutasy słyną z tego, jakie są nieestetyczne.
Są jak małe glisty wyłażące ze spodni.
Nie lubimy ich. Co jest szczytem brzydoty?
Mój penis.
Nixona nienawidziły te same osoby, które pragnęły akceptacji wulgaryzmów.
Jak rasowy fiut
Nixon pojawiał się tam, gdzie go nie proszono,
Choćby w Wietnamie.
Gdy w latach 80. i 90. klimat polityczny stał się bardziej progresywny,
słowo umocniło się i stało się narzędziem politycznym.
W roku 1990 w stanie New Hampshire
niejaki Dick Swett postanawia kandydować do Kongresu.
Jego rywalem jest Meldrim Thomson Jr.
Meldrim składa wniosek,
aby Swett widniał na liście pod oficjalnym nazwiskiem,
„Richard Lantos-Swett”.
Oczywiście zakłada,
że idioci dla żartu zakreślą osobę o nazwisku „pot z fiuta”.
Jego wniosek oddalono.
Ale może coś było na rzeczy, bo w dniu wyborów
Dick Swett wygrał.
To piękna historia.
Pewnie przez całe życie dręczyli go za to nazwisko,
ale w końcu los się uśmiechnął i dało mu ono zwycięstwo.
Bo powiedzmy sobie szczerze: program się nie liczył.
Nikogo nie obchodziło, z jakiej partii startuje Dick Swett.
Widzieli jego nazwisko i myśleli: „O tak!”.
Zabawa dwuznacznością staje się trudniejsza,
gdy poziom wulgarności słowa wzrasta.
Najwyższy poziom osiąga w drugiej połowie XX wieku.
„Dick” wciąż stanowi pole bitew o cenzurę.
Słowo „dick” jest wyjątkowe, bo wywodzi się od imienia.
To jego wielki wyróżnik.
Kontekst ma tu znaczenie, inaczej niż w przypadku „fuck”.
Nikt nie ma na imię „Fuck”.
Jest taki sklep sportowy, Dick’s Sporting Goods.
Co oni sobie myśleli, nadając mu taką nazwę?
Czułabym się bardzo niezręcznie, kupując tam w dzieciństwie piłkę.
W Wielkiej Brytanii mamy deser „spotted dick”.
Nie wygląda jak mój spotted dick.
Będę go nazywała „spotted Richard”.
Bardzo smaczny.
Nie zapominajmy o znanej rozrywce: dowcipach o fiucie.
Słowo „dick” wywołuje chichoty i mówi się, że to przez dwuznaczność.
To nie dwuznaczność. Nikt tu niczego nie ukrywa.
Nikt nie myśli: „Ciekawe, co ma tu znaczyć »dick«”.
Wiadomo, o co chodzi! O czyjegoś fiuta.
Ludzie po prostu chcą zjeść ciastko
i mieć ciastko.
Każdy komik ma dowcip o fiucie.
Nie lubię jeść bananów przy ludziach. To dla dziewczyn stresujące.
To denerwujące, bo to świetna, łatwa do spakowania przekąska.
Ale jeśli jesteś dziewczyną i chcesz zjeść banana w autobusie,
nagle stajesz przed pytaniem: „Co zrobić, żeby się nie kojarzyło?”.
Przez pierwsze osiem lat kariery miałem tylko takie dowcipy.
Nieważne, ile ma się lat,
stary, dobry dowcip o fiucie zawsze śmieszy.
Powiem wam coś jeszcze.
Z nimi jest jak z rock and rollem.
Na jakiś czas odchodzą i wydają się martwe,
ale zawsze wracają.
W stand-upie można mieć parę dobrych dowcipów o fiucie,
ale ciężko się nimi bawić przez całe 15 minut.
To jak z…
fiutem.
Nie zapomnę…
dnia, w którym zobaczyłem penisa mojego taty.
Powiedziałem: „Tato…
Nie wysyłaj mi takich zdjęć”.
Patton Oswalt ma świetny żart o tym,
że telewizja cenzuruje słowo „dick” użyte w kontekście penisa,
ale w odniesieniu do chamskiej osoby można używać tego słowa.
Ale jeśli chodzi ci o to, że twój penis jest dupkiem,
możesz powiedzieć „Mój kutas to kutas”,
a w telewizji wypikają tylko pierwszego „kutasa”.
Kiedy ktoś zakazuje nam używania jakichś słów,
tym bardziej chcemy ich używać. Najlepiej cały czas.
Kiedy ktoś zabroni słowa, to koniec. To nasze ulubione słowo tygodnia.
Ale najlepszym przykładem użycia słowa „dick” w mediach
jest ten skecz Saturday Night Live z 2006 roku.
Słuchaj, kolego Gdy pannę masz na oku
Żeby zdobyć jej serce Musisz trzymać się kroków
Jeden: wytnij dziurę w pudełku
Dwa: wsadź fujarę w pudełko
Trzy: każ jej otworzyć pudełko
I to załatwi sprawę
To k**** w pudełku
Satuday Night Live zawsze przekraczało granice.
Więc czemu by nie „Kutas w pudełku”?
To był fascynujący moment kulturowy,
bo zasadzał się na fakcie,
że mężczyznom zdaje się, że ich fiuty są dla kobiet prezentami.
To głupie, a faceci ciągle tak myślą.
Mieli przypięte pudła prezentowe i śpiewali: „Kutas w pudełku”.
To zabawne, bo w telewizji nawet nie mogli tego powiedzieć.
Wygrali Emmy, a nie mogli wymówić nazwy skeczu, który dał im tę nagrodę.
Był aż tak szokujący.
Słowo „dick” nie jest bardzo kontrowersyjne,
ale już widok fiuta…
Kiedy widzi się na ekranie fiuta
i całą sylwetkę nagiego faceta,
reaguje się tak: „O Boże!”.
Podpiszę się na cyckach.
Siedź i patrz, jak to się robi, przyjacielu.
Ja tylko… O w mordę! To fiut!
Uwielbiam je. Za każdym razem, bo…
Penisy mnie fascynują.
Są dużo bardziej ekscytujące niż szparki.
Puszczam takie sceny w zwolnionym tempie, w kółko cofam,
pauzuję i się przyglądam.
Kultura wizualna Hollywood utwierdza ten podwójny standard,
w którym męskie genitalia są uważane
za bardziej akceptowalne niż żeńskie,
ale jednak to kobieca nagość jest nadreprezentowana.
Oglądam sceny seksu w taki sposób.
Patrzę, czy widać wybrzuszenie.
Jeśli tak, to super. Inaczej to nie jest prawda.
To fikcja. Wszystko zepsuliście. Całą telewizję.
Pamiętacie gimnazjum?
Każdy nastolatek miał wtedy obsesję na punkcie rysowania fallusów.
Czemu to robiliśmy?
Czemu na widok samochodu przyprószonego śniegiem
instynkt każe nam naszkicować penisa na nieskazitelnej pokrywie śniegu?
Czemu właśnie to narysowałem?
Spośród wszystkich wulgaryzmów fiuta najłatwiej narysować.
Tylko on ma logo.
Innych nie da się narysować na szkolnym plecaku
i dodać kropelek szczyn.
Albo spermy, jak kto chce.
BIG LEBOWSKI
Nie ma wątpliwości, że to słowo i ten obrazek nas śmieszą.
Ale nie dajcie się zwieść.
Ten pozornie niegroźny wulgaryzm skrywa mroczną siłę.
Nie chcę nikogo krytykować, ale fiuty wszystkim robią problemy.
Co jest z tymi fotkami?
Fotki fiutów.
Nienawidzę ich.
„Dick pics” brzmi jak wulgaryzm.
Oczywiście ma cząstkę „dick”,
ale jest też złożony z dwóch podobnych słów
z tymi samymi spółgłoskami.
Rymuje się…
Brzmi jak coś, co ludzie mogą zapamiętać i powtarzać.
Nie wysłałem fotki fiuta od…
Pewnie od jakichś 15 lat.
Wysyłam fotki fiuta bez opamiętania.
Parę wyciekło, a dostały dobre recenzje, więc je zostawiłem.
W sprawiedliwej kulturze seksualnej przyzwolenie to rzecz konieczna.
Z fotkami fiuta zasada jest prosta. Nie wysyłać ich bez pytania.
Kiedyś szukałam w Internecie osoby do sprzątania.
Przeglądałam ogłoszenia i widzę tytuł: „Wyczyszczę wszystko”.
Otwieram ogłoszenie, a tam wielka fotka fiuta.
Strasznie mnie to rozśmieszyło.
To było niespodziewane.
Ale większość kobiet…
Ja jako mężatka nie wiem, ale większość kobiet sobie tego nie życzy.
Jest taki dowcip: „Czemu faceci nazywają swoje penisy?”.
Żeby nie decydował za nich nieznajomy.
Jak ty nazywasz swojego penisa?
Ksywy dla penisów są…
słabe.
Ale rozumiem.
To urocze i zabawne.
Żaden z moich partnerów nie nazwał swojego penisa.
Chwila.
Co sądzę…?
To są osoby, które nie mają ksywy dla penisa?
Nazywam swojego „Mały Elvis”, bo mam trochę włosów z boku.
Wyglądają jak bokobrody.
Zawsze, kiedy śpię z facetem, nadaję ksywę jego penisowi.
Był już „Bruce”.
Była „Penelope”.
To świetnie pasowało. Był filigranowy i różowy.
Nigdy nie nazwałem swojego penisa.
Nigdy niczym sobie nie zasłużył na zabawny pseudonim.
Sprawiał mi tylko kłopoty.
Więc nie. Nie dostaniesz ksywy.
Dobra robota, przyjacielu.
Właśnie o tobie mówiłem.
Jestem dumny z tego, czego razem dokonaliśmy.
Przeszliśmy piekło.
Były chwile, kiedy myślałem, że cię stracę.
Ale ty zawsze byłeś twardy.
Trochę prywatności.
Rozmawiam z księgowym.
Myśleliście, że…?
Niegrzeczni.
„Dick” to bardzo satysfakcjonujące słowo.
Satysfakcjonujące słowo na coś, co daje satysfakcję.
„Dick”.
„Nick”.
Fajnie się to mówi.
Penisy to coś wyjątkowego.
Nie bardziej niż inne rzeczy,
ale wykorzystuje się je w tym relatywnie ważnym akcie,
który pozwala na przedłużenie gatunku.
Można więc wybaczyć pewną obsesję na ich punkcie.
Oto moje zdanie.
Mówcie o fiutach, co chcecie.
Ale faktem jest, że przeszły próbę czasu.
Wznosiliśmy posągi penisów i inne falliczne budowle.
Wszyscy lubimy fiuty w tej czy innej postaci.
Możemy nie lubić osób, do których są przyczepione.
Większość ich nie lubi.
Ale penis jako taki to jest coś.
Ja jestem Wacek I jestem w pytę
Wszyscy mnie kochają Bo jestem w pytę
Ja jestem Wacek
I na serio jestem w pytę
Jest serio w pytę, tak
Ja jestem Wacek
I jestem w pytę
O tak, jestem Wacek
I jestem w pytę
Dobrze mówię, chórek?
Tak, tak, tak
Jest serio w pytę, tak
Napisy: Juliusz P. Braun