‎(ผลงานซีรีส์คอมเมดี้จาก NETFLIX)
‎น้ำตาล
‎น้ำผึ้ง
‎ชาเย็น
‎ฟังดูดีนะครับ
‎อาจจะหวานไปหน่อย อาจต้องบีบมะนาวเพิ่ม
‎แต่เหมือนมันจะดังก้องอยู่ข้างใน รู้สึกดี
‎ฟังเหมือนอะไรที่คุณจะจิบด้วยความดื่มด่ำ
‎ตวัดไปตวัดมาแล้วกลืนลงไปด้วยรอยยิ้ม
‎แต่ถ้าผมบอกคุณว่าวลีนี้
‎"น้ำตาล...
‎น้ำผึ้ง...
‎ชาเย็น" เป็นรหัสลับที่ใช้ปลดล็อกคำสบถคำหนึ่ง
‎ต้องห้ามร้ายแรง เห็นภาพชัดเจน
‎ซึ่งพวกเราส่วนใหญ่ไม่สามารถทนฟังมันได้
‎โดยไม่คิดถึงความน่าขยะแขยง
‎ของกระบวนการทำงานบางอย่างของร่างกาย ‎ที่ใช้คำสบถคำนี้เป็นคำอธิบาย
‎ชูการ์ ฮันนี่ ไอซ์ ที
‎ของเค้าดีจริง
‎(ค็อก) ‎(การปฏิวัติ)
‎(หยาบคาย)
‎(ทวัตต์) ‎(คำไม่สุภาพ)
‎(ลามก) ‎(ชิต)
‎ฉันไม่ได้อะไรสักอย่าง ‎ไม่มีแม้แต่คำว่าสุขสันต์วันเกิด
‎ฉันไม่สนย่ะ
‎คำสบถที่ฉันชอบที่สุดคือชิต
‎ให้ตายสิ
‎ฉันหมายถึงถ้าฉันคิดถึงเรื่องชิต ‎ฉันก็ไม่คิดถึงอะไรนอกจากอึ
‎นั่นชัดเจน
‎แล้วทำไมชิตถึงเป็นคำสบถล่ะ
‎มันเป็นคำสี่ตัวอักษร
‎ซึ่งมีความหมายเหมือนกันเป๊ะ ‎กับคำสี่ตัวอักษรอีกตัว แครป
‎"ฉันมีคำที่แตกมาจากชิตเยอะมาก" ‎ไม่มีคำหยาบเลย
‎เราสร้างของเจ๋งๆ ทุกรูปแบบ
‎พวกเขาควานหามันทั้งทางอินเทอร์เน็ตและที่อื่น
‎พวกเขาอยากได้ของเจ๋งๆ
‎(ชิต)
‎ชิตเป็น...
‎คำที่ใช้ง่าย
‎เพราะคุณใส่มันลงไปในคำสบถอื่นๆ ได้อีก
‎มันจะกลายเป็นอะไรที่เจ๋งและสนุก
‎"นี่มันน่าสมเพชชะมัด ไร้สาระสิ้นดี"
‎- "อย่างร้ายกาจ" ‎- "ไอ้งี่เง่า"
‎"ดูไอ้งี่เง่าตรงนั้นสิ"
‎"โคตรเจ๋งว่ะ บรรลัยล่ะ"
‎"นายกำลังเดือดร้อน บรรลัยมั้ยล่ะ"
‎แล้วต้นกำเนิดของคากา ‎กับพี่ชายหัวรั้นของดูดูคืออะไร
‎(ความเป็นมาของชิต)
‎คำต่างๆ ไม่ได้เริ่มจากคำสบถ ‎มันเป็นแค่คำพูด
‎แล้วทันใดนั้นพวกมันก็เริ่มเข้าถึง
‎ข้อห้ามที่เข้มงวดที่สุดและพื้นที่ ‎ที่ได้รับการลงทุนทางวัฒนธรรมอย่างจริงจัง
‎ณ จุดหนึ่งในประวัติศาสตร์
‎เกี่ยวกับที่มาและความหมายของคำ ‎มีใครสักคนตัดสินใจว่านี่คือคำสบถ
‎มันงี่เง่า
‎"ชิต" น่าจะมาจาก...
‎อารมณ์
‎ฉันรู้ว่าคำตอบที่ดูฉลาดคือ ‎มันน่าจะมาจาก
‎รากศัพท์ในภาษาละติน ‎หรือเรื่องเพ้อเจ้อประมาณนั้นแหละ
‎"ชิต" เป็นคำแองโกล-แซกซัน
‎เหมือนคำสบถส่วนใหญ่ ‎มันไม่ได้หยาบคายมาตั้งแต่แรก
‎มันเป็นคำที่ใช้กับอุจจาระ
‎ในภาษาอังกฤษยุคกลาง มีตำราแพทย์
‎ที่ใช้คำว่า "ชิต" เมื่อพูดถึงการขับถ่าย
‎ในยุคกลางการเข้าห้องน้ำ ‎จะไม่ใช่การทำธุระส่วนตัว
‎คุณไม่มีห้องส่วนตัว
‎ให้เดินเข้าไปนั่งบนโถ
‎แต่คุณจะมีห้องน้ำแบบหลายที่นั่ง
‎โดยมีคุณกับใครสักคนที่คุณแทบไม่รู้จัก
‎หรืออาจจะมีคุณกับสมาชิกทุกคนในครอบครัว
‎มันงดงามมาก ภาพพวกเราทุกคนนั่งอึด้วยกัน
‎เราจะไม่ได้อยู่ในสังคมที่ดีกว่านี้ ‎ถ้าเราแค่ก้าวเข้าห้องน้ำ
‎แล้วก็คุยโทรศัพท์ แล้วก็ตอบอีเมล
‎แล้วก็โพสต์อินสตาแกรม
‎แต่เรานั่งข้างมนุษย์อีกคน ‎แล้วก็พูดว่า "หวัดดีเพื่อน สบายดีมั้ย
‎เป็นเชี่ยไรบ้าง"
‎การมองตาใครบางคนตอนพวกเขากำลังขี้
‎มันจะทลายหลายสิ่งอย่างที่ทำให้เรารู้สึกอาย
‎ตอนอยู่ในห้องน้ำนะผมว่า
‎แล้วเราจะได้เห็นว่า ‎การรอคิวที่สตาร์บัคส์นั้นเร็วขึ้นอีกโขเลย
‎ไร้สาระสิ้นดี
‎(ห้องน้ำ)
‎มีเรื่องเล่าที่สนุกมากเกี่ยวกับที่มาของชิต
‎มันเป็นเรื่องราวพื้นบ้านที่เล่าถึงวิธี
‎ที่เคยใช้ขนส่งมูลข้ามแอตแลนติก
‎และมีสมมุติฐานว่า "Shit" มาจาก ‎"Ship High In Transit."
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงปี 1800
‎ตอนที่คนขนส่งปุ๋ยคอกข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
‎จำคำข้าไว้
‎วันหนึ่งข้าจะจ้างคนมาส่งปุ๋ยคอกของข้า ‎ข้ามทะเลโหดนี่
‎คุณจะต้องเก็บมันไว้ที่สูง ‎เพราะถ้าเอามันใส่ใต้ท้องเรือ
‎อาจมีโอกาสที่ก๊าซมีเทนเจอกับความร้อน ‎แล้วเกิดไฟลุกได้
‎ข้าเป็นอะไรเนี่ย เอาแต่ฝันเรื่องชีวิตโรแมนติก ‎กลางทะเลโง่ๆ นี่อยู่ได้
‎อิสรภาพ การผจญภัย ขุมทรัพย์
‎ความจริง สิ่งเดียวที่เอาแน่ได้ในชีวิตก็คือขิ...
‎นั่นเป็นเรื่องที่ยังไม่เข้าท่าเท่าไหร่
‎ผมแต่งเรื่องได้เนียนกว่านั้นแน่
‎ให้ตายเหอะ
‎ก่อนเราจะไปต่อเรื่องประวัติของ "ชิต"
‎ไปดูความสำเร็จของหนึ่งในผู้สนับสนุน ‎คนสำคัญของมันกันก่อนครับ
‎นักแสดงชื่ออิเชีย วิทล็อกกลายเป็นคนดัง
‎จากการพูดคำว่า "ชิต" ในแบบที่ไม่มีใครพูดได้ ‎ในเรื่องเดอะไวร์
‎"ชิต" กลายเป็นส่วนสำคัญในอาชีพของผม
‎ผมไม่ได้กะจะให้เป็นแบบนั้นเลย
‎เขาพูดว่า "ชีต"
‎ผมมาจากเซาท์เบนด์ อินดีแอนา ‎ครอบครัวผมมาจากเทนเนสซี
‎ฉะนั้นเรามีทางใต้และเรามีมิดเวสต์
‎แล้วผมก็เอาทั้งสองมาผสมกัน
‎ให้มันเป็น...
‎ชิต
‎ซึ่งผมเริ่มพูดแบบนั้นในหนังของสไปก์ ลี ‎เรื่อง 25 ชม. ชนเส้นตาย
‎แล้วก็ในเรื่องเดอะไวร์ ‎ซึ่งนั่นคือตอนที่มันเหมือนพลุแตก
‎"ชิต" สำหรับอิเชีย วิทล็อก ‎ส่วน "ฟัค" ก็สำหรับแซมมวล แอล แจ็กสัน
‎จะว่าไปมันเหมือนฉายาของพวกเขา ‎มันคือโน้ตตัวดำและตัวขาว
‎แห่งศตวรรษที่ 21
‎เอาล่ะ ไปดูกัน
‎เดี๋ยวผมจะพูด "ชิต" ที่ยาวที่สุดในโลก
‎ชิต...
‎(สิบนาทีต่อมา)
‎(ที่ 22 นาที ยังไปต่อ)
‎วิทยาศาสตร์แสดงให้เห็นว่าการพูดคำว่า "ชิต"
‎นั้นสุขพอๆ กันกับการนั่งสุขา
‎มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ซึ่งบอกว่า...
‎คุณจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อคุณสบถ
‎ถ้าคุณเจ็บแล้วคุณสบถ ‎จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดจะยกสูงขึ้น
‎มีคนบางกลุ่มที่ไม่พูดสบถ ไม่ใช้คำหยาบ
‎พวกเขาพยายามควบคุมตัวเอง
‎แต่คุณก็จะเห็นคนที่พูดว่า ‎"ไม่ว่าจะยังไงฉันก็ไม่สบถ"
‎พวกเขาจะมีคำอย่าง
‎"ไร้สาระ" "เช็ด" "ชิบ" ‎ซึ่งทั้งหมดก็คือคำสบถที่นุ่มนวลขึ้น
‎พวกมันทำงานเหมือนกับที่คำสบถทำ
‎หลายคนคิดว่าการสบถเป็นยาระบาย
‎ซึ่งถ้าคุณมีความรู้สึกบางอย่างอัดอั้นอยู่ ‎มันช่วยได้
‎ลองคิดถึงผู้หญิงที่กำลังคลอดค่ะ
‎ถ้าคุณกำลังแบ่งมนุษย์คนหนึ่งผ่านร่างคุณ ‎ออกจากช่องคลอดของคุณ
‎คุณคงไม่อยากพูดอะไร 90 คำหรอก ‎คุณไม่อยากพูด
‎"โอ้ พระเจ้า เบ่งจ้ะเบ่ง"
‎ไม่ คุณก็แค่ "เชี่ย"
‎แล้วก็เบ่งออกมา
‎ก็ได้
‎เราจะทดลองบางอย่าง เอาด้วยมั้ย
‎โอเค เจ๋ง ไปกันเลย จะแข็งมั้ย
‎นักวิทยาศาสตร์ขอให้คุณแช่มือเอาไว้ ‎ในอ่างน้ำเย็นจนเกือบเป็นน้ำแข็ง
‎โดยให้คุณสบถไปเรื่อยๆ ‎ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎หรือให้พูดคำกลางๆ ทั่วไป
‎ซึ่งผลออกมาว่าคนที่พูดคำสบถ ‎จะแช่อยู่ได้นานกว่า
‎ประมาณ 50% เมื่อเทียบกับคนที่ไม่ได้สบถ
‎(ห้ามสบถ)
‎โอเค
‎นั่นไง...
‎อีปลาสลิดลนไฟ
‎ฉลาดน้อย...
‎เชี่ยๆๆๆๆ
‎ไรเนี่ย
‎เชี่ย
‎(ห้ามสบถ)
‎ไอ้หูดแมงสาบ
‎(ห้ามสบถ)
‎แม่ง
‎เอ บี ซี ดี อี...
‎(ประมาณ 28 นาที)
‎เชี่ยๆๆๆ
‎เชี่ย
‎หมู...
‎เชี่ยๆๆ
‎ตู้
‎ฉันจะไม่พูดคำนี้นะ "จิ๋ม" ‎"จิ๋ม" ไม่ช่วยให้รอดได้หรอก
‎ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหว
‎ใช่ พวก
‎ไม่ไหวล่ะ ได้แล้ว พอแล้ว
‎เชี่ย
‎เชี่ยๆๆๆๆ
‎- ได้กี่วินาที ‎- สองนาที 20 วินาที
‎จริงๆ ด้วย
‎ฉันอยากสบถใจจะขาด ‎คุณไม่เข้าใจหรอก
‎ยิ่งฉันพูดว่า "ชิต" ฉันยิ่งรู้สึกเหมือนอยู่ในภวังค์
‎พลังแห่งการสาปแช่ง อย่าทำเป็นเล่นไป
‎มันช่วยให้เราทนเจ็บได้
‎การสบถมีอานุภาพค่ะ
‎โคตรขอบคุณพระเจ้าที่ให้เราสบถ
‎การทดลองเรื่องน้ำแข็ง นอกจากจะทำให้เกิด ‎คำถามที่น่าสนใจว่าทำไมเราถึงสบถ
‎มันยังรวมถึงวิธีที่เราสบถด้วย
‎เพื่อทำความเข้าใจความสัมพันธ์ ‎ระหว่างสมองกับคำหยาบ
‎เราต้องไปดูกรณีศึกษาที่ไม่ธรรมดา ‎ของคนงานรถไฟในศตวรรษที่ 19
‎ชื่อฟิเนียส เกจ
‎และนั่นคือตัวก.
‎เกจ
‎ฟีเนียส เกจทำงานจัดรางรถไฟ ‎อยู่แถวคาเวนดิช เวอร์มอนต์
‎แม่เจ้าโว้ย โชคดีซะจริง ‎เช้าชามเย็นหลุมไม่ว่างเว้นเลย
‎ตำนานเล่าว่าเขาลืมปิดปากหลุม
‎มันเกิดติดไฟและระเบิดขึ้น ‎แท่งเหล็กยาวสามฟุตหกนิ้ว
‎เจาะทะลุกะโหลก
‎ไปตกด้านหลังห่างเขาไป 82 ฟุต
‎หมอทุกคนต่างพากันประหลาดใจ ‎ที่เขาพูดได้ทันทีหลังเกิดอุบัติเหตุ
‎บอกว่า "เชี่ย"
‎ขนมปังหน้าเนื้อสับโว้ย
‎แต่ทุกคนที่รู้จักเขาบอกว่า ‎พฤติกรรมเขาเปลี่ยนเป็นคนละคน
‎เขาไม่ใช่เกจอีกแล้ว
‎เวร
‎เขาพูดจาหยาบคายขึ้น บุคลิกก้าวร้าวขึ้น
‎และการหางานทำก็ยากขึ้น
‎เวรกรรม
‎และเขายังสูญเสียความสามารถส่วนใหญ่ ‎ในการสร้างภาษาไปด้วย
‎ยกเว้นตอนที่เขาพยายามสร้างคำ
‎เขาจะสบถ
‎แท่งเหล็กแทงสมองกลีบหน้าของเขา
‎และมันทำลายสมองส่วนต่างๆ
‎ที่มีหน้าที่วางแผนและใช้เหตุผลทางสังคม
‎ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่เราใช้
‎เมื่อต้องการยับยั้งแรงกระตุ้น
‎พวกเขามองว่านี่เป็นกรณี
‎ที่คุณเปลี่ยนจากคนดีไปเป็นคนเลวได้
‎เชี่ย
‎แล้วเราใช้คำว่า "ชิต" กันยังไงบ้าง
‎ฉันไม่ได้ใช้คำว่า "ชิต" เป็นคำสบถ
‎เพราะมันกลายเป็นส่วนหนึ่ง ‎ในคำพูดปกติของฉันไปซะแล้ว
‎ตอนฉันใช้คำว่า "ชิต"
‎ฉันมักจะพูดว่า "ฉันต้องไปรับของล่ะ"
‎หรือ "ฉันต้องไปส่งของล่ะ"
‎แล้วถ้าสบถ ฉันก็จะ "ฟัค" เลย
‎"ชิต" กับ "ฟัค" มันพอจะแทนกันได้อยู่
‎แต่ "ฟัค" จะแรงกว่า "ชิต" อยู่หน่อยนึง
‎ตอนที่ฉันกำลังสร้างประโยคขึ้นในหัว...
‎ฉันก็จะเลือกคำที่ใช่เอาตอนนั้นเลย
‎"ชิต" คือการเอามีดไปสู้กับปืน
‎แต่ "ชิต" ก็ยังใช้ได้ผลดีมากๆ
‎ผมล่ะรัก "ชิต" จริงๆ
‎(จูราสสิค พาร์ค)
‎นี่มันขี้กองโตจริงๆ
‎สมมติว่าฉันไปร้านอาหาร
‎ก็จะประมาณว่า "นี่เธอ ‎ฉันอยากลองเมนูใหม่นี่จังเลย
‎ฉันขอชิมก่อนละกันนะ"
‎ฉันเรียกบริกรมาถาม ‎"นี่ใช่ที่ฉันสั่งแน่เหรอ
‎เพราะรสชาติมันไม่เหมือนกับทุกที
‎แล้วบริกรก็พูดว่า "คุณพูดเรื่องบ้าอะไร"
‎ฉันก็ว่า "ของที่ฉันสั่ง"
‎แล้วเขาก็ "เชี่ย"
‎ชิต...
‎(ราว 30 นาที)
‎(เรื่องตลก)
‎ฉันมองว่าในโลกของตลก ‎การเล่นมุกเกี่ยวกับ "ชิต" ก็มีอยู่หลายระดับ
‎การพิจารณาว่าการศึกษาต่ำ ‎หรือการศึกษาสูง หรือไม่มี
‎ก็ดูกันที่คุณกำลังพูดถึง "ชิต" ‎ในลักษณะของ "อุจจาระ" รึเปล่า
‎การศึกษาต่ำมั้ยเหรอ ‎ก็ต้องดูว่าการศึกษาของใคร
‎การทึกทักเอาว่ามุกคำว่าชิต
‎เป็นเรื่องการศึกษาต่ำซะทีเดียวคงไม่ได้หรอก
‎มุกปริญญาก็มี
‎ฉันเพิ่งตี้ว่ะ
‎(กล้า ๆหน่อย อย่าปล่อยให้ชวดรัก)
‎- ฉันไม่รู้ว่าตี้คืออะไร ‎- ฉันจะตดแล้วขี้มันเล็ดออกมาไง
‎มันตี้ออกมา
‎ฉันเคยขึ้นเวที ‎แล้วพูดโน่นนี่เรื่องเสรีภาพสตรี
‎เด็กๆ ไม่ได้สนใจฟังฉันเลย
‎ฉันก็เลยถามว่า ‎"ตกลงใครขี้บนรถทัวร์เป็นคนแรก"
‎หัวเราะกันท้องแข็งค่ะ
‎ตลกไร้สาระอาจจะตบตาเราได้
‎ฉันคิดว่าเหมือนมันกำลังอยู่บนเส้นทาง
‎ที่ผู้คนพากันเมินเฉยราวกับ ‎มันเป็นเรื่องตรงไปตรงมาและเป็นเรื่องง่าย
‎มันอาจเป็นอะไรในระดับนิวยอร์กเกอร์ก็ได้
‎ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับบริบทค่ะ
‎(เละเทะ)
‎"ชิต" คือคำสบถจำพวกไม่เหมือนชาวบ้านครับ
‎ไม่เหมือนคำโดนๆ อย่าง ‎"ฟัค" "พุซซี่" และ "แอส"
‎"ชิต" เป็นสิ่งที่แทบไม่มีใครต้องการ
‎แล้ว "ชิต" กลายมาเป็นการจาบจ้วงได้ยังไง
‎คำอื่นๆ ของ "ชิต" ‎ในยุคเรอแนซ็องส์คือ "เบเรย์"
‎และ "เบสคัมเบอร์"
‎ซึ่งโดยทั่วไปก็หมายถึง ‎การถ่ายในลักษณะพ่นใส่สิ่งต่างๆ
‎มันคือคำที่สื่อถึงอาการท้องเดินอย่างรุนแรง
‎แต่คุณก็น่าจะมองออกว่า ‎ทำไมพวกมันถึงไม่ใช่คำสบถที่ดี
‎พวกมันขาดพลัง
‎"ชิต" มีขอบเขตที่กว้างกว่าหน่อย ‎เมื่อมองในแง่ของการสื่อความ
‎เพราะมันโยงไปหาของเสีย
‎มันจึงมักถูกใช้แทนสิ่งที่ไม่ดีซะเป็นส่วนใหญ่
‎คำคำนี้แทบไม่เป็นอันตรายใดๆ อยู่นานโขทีเดียว
‎คุณอาจไม่ได้หยิบยกมันขึ้นมาคุยกับใครเลย
‎เว้นแต่คนคนนั้นจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับอึจริงๆ
‎เช่นเกษตรกรหรือไม่ก็ทนายความ เหอะๆ
‎เมื่อเรายิ่งถอยห่างจากอึของคนอื่นออกไปเรื่อยๆ
‎เราก็ยิ่งทิ้งระยะจากคำว่าชิต ‎ออกไปเรื่อยๆ เช่นกัน
‎มันถูกหลีกเลี่ยงที่จะกล่าวถึงอยู่ร่วมร้อยปี
‎แต่ทำไมเราถึงหนีจากหมายเลขสองมานานนัก
‎หรือเป็นไปได้ว่า ‎เพราะการคิดค้นระบบสุขาภิบาล
‎ผู้คนเริ่มมั่งคั่งขึ้นในยุคเรอแนซ็องส์
‎พวกเขาเริ่มสร้างบ้านที่มีจำนวนห้องมากขึ้นได้
‎และนี่ทำให้เกิดแนวคิดสมัยใหม่ ‎เรื่องความเป็นส่วนตัว
‎และเมื่อแนวคิดเรื่องความเป็นส่วนตัวเกิดขึ้น
‎บางส่วนของเรื่องพวกนี้ ‎ก็ควรใช้แค่คนเดียว
‎ไม่ใช่กับชาวบ้านชาวช่อง ‎ที่เริ่มมองว่าการขับถ่ายเป็นเรื่องต้องห้าม
‎และนั่นทำให้คำว่าชิตกลายเป็นคำสบถ
‎ในช่วงปี 1930
‎เราจะเริ่มเห็นวลีต่างๆ ‎ที่แปลมาจากชิตเช่น "เมาปลิ้น"
‎"ขี้เท่อ" และ "ขี้ขลาด" ในคลังคำของเรา
‎แต่การใช้และความหลากหลายก็เริ่มล้นแก้ว
‎บทบาทของคำนี้เริ่มกว้างขึ้น ‎ในวัฒนธรรมและคำสแลง
‎โดยเฉพาะในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา ‎"ชิต" เดินทางมาไกล
‎มันเข้ายึดครองทำเลทองของคำหยาบ
‎มันแรงพอแต่ก็ยังคงความน่าเชื่อถือ ‎ให้กับคนที่พูดออกมา
‎มันไม่จาบจ้วงจนถึงขั้นที่ว่า...
‎พูดง่ายๆ คือ... ‎โก่งราคาจนลูกค้าหายจ้อย
‎(ชิต)
‎(42 นาทีกลมๆ)
‎(การเซ็นเซอร์ที่บิดเบี้ยว)
‎ดี สไนเดอร์นักร้องนำวงทวิสต์ ซิสเตอร์
‎สวมเสื้อกล้ามและเครื่องประดับเต็มยศ
‎เข้าไปในห้องประชุมรัฐสภา ‎เพื่อปกป้องศิลปะแห่งถ้อยคำในปี 1985
‎ศูนย์ข้อมูลดนตรีสำหรับผู้ปกครอง
‎ร่วมก่อตั้งโดยทิปเปอร์ กอร์ ‎มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มการควบคุมเด็กๆ
‎ในการเข้าถึงเพลงที่มองว่ามีเนื้อหาโจ่งแจ้ง
‎ผมถูกขอให้มาที่นี่ ‎เพื่อนำเสนอมุมมองของผม
‎"เรื่องเนื้อหาของการบันทึกเสียงบางประเภท
‎และคำแนะนำให้มีการติดป้ายกำกับ
‎เพื่อแสดงคำเตือนให้ผู้ที่จะซื้อทราบถึง
‎เนื้อหาทางเพศที่โจ่งแจ้ง ‎หรือเนื้อหาที่อาจสร้างความไม่พอใจอื่นๆ"
‎ผลการพิจารณาคดีเหรอ
‎สติกเกอร์ผู้ปกครองควรแนะนำไงครับ
‎โมเมนตัมที่เกิดขึ้น
‎เหมือนหัวรถจักร ‎ที่ลากวัฒนธรรมคนดำไปข้างหน้า
‎โดยมีทิปเปอร์ กอร์และคณะ ‎พยายามจะหยุดมัน
‎ด้วยสติกเกอร์ผู้ปกครองควรแนะนำ
‎สำหรับผม สติกเกอร์ผู้ปกครองควรแนะนำ ‎คือการเหยียดผิวโดยปริยาย
‎และสำหรับเพื่อนๆ ของผม ‎เราทุกคนคิดว่ามันคือการเหยียดผิว
‎เพราะมันเกิดขึ้นช่วงยุค 80 ‎ตอนที่ฮิปฮอปเริ่มมีอำนาจทางการค้า
‎มันไม่ได้อยู่ใต้ดินอีกต่อไป
‎ผมเคยคิดว่า "นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด ‎นี่เป็นโอกาสที่จะได้คุย
‎เรื่องความเป็นไปของวัฒนธรรม ‎แต่เราพลาดไป"
‎พวกหัวอนุรักษ์กว่าจะพยายามทำให้
‎คนที่พวกเขาไม่เห็นด้วยกลายเป็นคนไม่มีค่า ‎ด้วยการชี้ว่าภาษาของพวกเขาหยาบคาย
‎ราวกับการพูดหยาบเป็นสัญญาณ
‎ของคนไร้การศึกษา ‎หรือไร้สติปัญญาอะไรทำนองนั้น
‎มันก็แค่ความกลัวอีกอย่างหนึ่ง ‎เกี่ยวกับวัฒนธรรมวัยรุ่นและวัฒนธรรมคนดำ
‎ฉันมองว่าทั้งหมดเป็นเรื่องไม่รู้จักจบ ‎ของความเหมาะสม การเมือง การปกครอง
‎และการสนับสนุนให้เหยียดผิว
‎สิ่งเหล่านี้ทำให้พ่อแม่กลัว ‎และทำให้ทิปเปอร์ กอร์กลัว
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับแผ่นเสียงพวกนี้ ‎ทำให้เด็กๆ ยิ่งต้องการมันมากขึ้นไปอีก
‎มันเหมือนป้ายเลหลังในลานโปรโมชั่น
‎"เพื่อน นั่นมีป้ายผู้ปกครองควรแนะนำด้วย"
‎ผมเกลียดเวลาคนซื้อแผ่นแล้วไม่มีมัน
‎ผมเกลียดการสงสัยว่าอันนี้ได้อันนี้อาจจะ
‎ฉันพยายามหาซีดี
‎ที่มีป้ายผู้ปกครองควรแนะนำ
‎ฉันจำอัลบั้มเวิร์ด ออฟ เมาฟ์ของลูดาคริสได้ ‎มันมีรูปเหมือนคนกำลังใช้ปาก
‎มันเป็นเรื่องความต้องการอย่างรุนแรง ‎และติดป้ายผู้ปกครองควรแนะนำ
‎ฉันก็แบบ "โอ้วเชี่ย"
‎การเซ็นเซอร์เป็นเรื่องไม่เข้าท่าสำหรับผม
‎ใครตัดสินว่าคำพวกนี้ไม่ดี ใครเป็นคนทำ
‎ใครบอกว่า "นี่เป็นคำที่แย่ที่สุด"
‎มันนำเราไปสู่ประเพณีที่มีมาช้านาน
‎ที่ยังคงก่อร่างสร้างวัฒนธรรมของเรา
‎พลังการเปลี่ยนแปลงของภาษาอังกฤษ ‎แบบแอฟริกันอเมริกัน
‎และอีกครั้งที่เราต้องเป็นหนี้คำขอบคุณ ‎วัฒนธรรมคนดำอย่างสุดซึ้ง
‎สำหรับการเปลี่ยนภาษาโถรองนั่ง ‎ให้เป็นบัลลังก์
‎"ชิต"
‎เปลี่ยนจากสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงที่จะ ‎ได้เห็น ได้ยิน หรือได้พูดไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร
‎ไปเป็นเดอะชิต
‎(ชิต ปะทะ ‎เดอะชิต)
‎"ชิต" เริ่มต้นจริงๆ ในช่วง 1970, 1980
‎มีคำสแลงใหม่ๆ ที่ขึ้นต้นด้วย "ชิต" ‎และใช้กันทั่วทุกที่
‎ลองนึกภาพว่าคุณถูกเรียก ‎ด้วยคำที่แย่ที่สุดบ่อยๆ ดูสิ
‎มันจะไม่มีความหมายอะไรกับคุณอีกต่อไป
‎อันที่จริง คุณกำลังหาทางที่จะแสดงให้เห็นว่า
‎เจ้าสิ่งแย่ๆ ที่คุณโดนเรียกอยู่นั่นแหละ ‎คือสิ่งที่ทุกคนต้องการ
‎แล้วถ้ามีอะไรอย่างเดอะชิต ‎มาใช้เป็นวิธีแยกความแตกต่าง
‎ระหว่างดีกับไม่ดี นั่นหมายถึงมันสุดยอด
‎มันเหมือนเอาสิ่งที่เป็นลบไปบิดกลับ
‎ถ้าใครบอกว่า "ฉันคือเดอะชิต"
‎ฉันก็จะ "ขอบคุณที่สุดเลยค่ะ ‎ดีใจที่คุณจำได้นะคะ"
‎มันเป็นเรื่อง
‎ของการทำให้การลบหลู่ ‎กลายเป็นความศักดิ์สิทธิ์ ผมคิดงั้นนะ
‎"แบด" เคยเป็นแค่เรื่องแย่ๆ ‎จนกระทั่งไมเคิล แจ็คสันไปเจอมันเข้า
‎"Fat" เคยถูกฟังไปในทางลบ ‎จนมันเปลี่ยน "F" เป็น "PH"
‎"ชิต" ก็คือเดอะชิต
‎ก็แค่เดอะชิต คือชิตที่แรงที่สุด
‎แต่ถ้าคุณชิตตี้ คุณจะไม่ใช่ชิต แต่คุณห่วย
‎เข้าใจนะ
‎มีเนื้อร้องในเพลงหนึ่ง
‎สำหรับฉันมันเป็นคำร้องที่โรแมนติกที่สุด
‎เขาบอกว่า...
‎"เธอคือชิต แต่ฉันก็จมมิดเข่า"
‎ผมคิดว่าคำนั้นควรจะเป็นแค่คำหนึ่ง
‎ผมว่ามันก็คำทั่วๆ ไป
‎ไม่มีใครที่ใช้คำว่า "ชิต" เมื่อ 100 หรือ ‎200 ปีก่อนจะนึกออกว่า
‎"ชิตนี่อร่อยจัง" จะกลายเป็นเรื่องดี
‎"ชิต" หลบอยู่หลัง "แครป" มาสองสามศตวรรษ
‎ถ้าคุณพูด "แครป" ได้อยู่แล้วไม่ว่าตอนไหน
‎แสดงว่า "ชิต" ก็ต้องได้เหมือนกัน
‎ไม่ว่าคุณจะกำลังหน่าย ‎กับเรื่องไร้สาระของใครบางคน
‎หรือแม้แต่เรื่องของคุณเอง
‎แต่จงจำไว้ว่า "ชิต" คือตัวปรับค่าชั้นเยี่ยม
‎ไม่ว่าจะเชื้อชาติ ศาสนา หรือลัทธิใด
‎ราชาหรือชาวไร่
‎ทุกคนเชี่ยทั้งนั้น
‎(ประมาณ 56 นาทีต่อมา ‎หรืออาจจะมากกว่า)
‎นั่นแหละ
‎เรียกกินเนสบุ๊กมาได้เลย
‎นั่นแหละ เสร็จแล้ว
‎คำบรรยายโดย ปาริชาติ ชัยพิกุล