เจ้าบ้านี่เข้ามาปกป้องกันทำไมก็ไม่รู้
อย่ายุ่งไม่เข้าเรื่องสิเฟ้ย ปัดโธ่
ฉันไม่อยากติดหนี้บุญคุณใครอีกแล้วนะ
ถ้าพวกเราหนีออกไปได้ ก็ไม่ติดค้างกันแล้วนะ
โล่งอกไปที...
เลื่อยยนต์ ยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ ด้วย
ไปตายซะ
เจ็บโว๊ย
หายแล้วโว๊ย
เสียเวลาเปล่าน่า เจ้าหัวเลื่อย
เจ็บ...
เจ็บชะมัด
หัวใจของข้าไม่ได้อยู่ที่นี่
แกฆ่าไม่ตายหรอก
ปิศาจ...
ท่าไม่ดีซะแล้ว
ขืนเด็นจิยังเสียเลือดอยู่แบบนั้น
เลื่อยยนต์ได้หดกลับเข้าไปแน่
แกดูกากกว่าเดิมเยอะเลยนะ
น่าสมเพช
เจ้าหัวเลื่อย
(Chainsaw Man)
เลื่อยยนต์หดกลับ เลือดไม่พอใช้ซะแล้ว
แกแพ้แล้วละ
ไปตายซะเถอะ
เจ้าหัวเลื่อย
เลือดรสห่วยแตก เหม็นเน่าอย่างกับท่อน้ำเสีย
แต่พอได้ดูแกล้มกับสีหน้าทรมานของแก
มันก็หวานสดชื่นเหมือน กำลังกินสตรอว์เบอร์รีอยู่เลยละ
นักล่าปิศาจที่พวกปิศาจหวาดกลัว
ก็มีแต่พวกสมองเพี้ยนเท่านั้น
ซาฮาระเป็นคนมีสำนึกปกติ
เขาเลยไม่อยู่แล้ว
คิโนอุชิก็เหมือนกัน
ซูบารุก็ด้วย
ซาซากิเองก็ไม่ต่าง
เพราะเป็นคนปกติ เลยอดกลัวการโจมตีของปิศาจไม่ได้
และความกลัวนั้นก็กลายเป็นพลังของพวกปิศาจ
เธอกับเจ้าหนูอากินั่น เข้าขากันราบรื่นได้ไหม
เขาปกติดีหรือเปล่า
คนที่อยากฆ่าเจ้าปืนสารเลวนั่น คงไม่มีใครปกติหรอกมั้งคะ
เธอก็เข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่ เพราะอยากฆ่าเจ้าปืนนั่นไม่ใช่เหรอ
คิดว่าตัวเองเพี้ยนไปหรือยังล่ะ
ไม่เลยค่ะ
ถูกแล้ว
เธอก็ไม่ต่าง
นักล่าปิศาจส่วนใหญ่ ก็คิดอยากจะฆ่าเจ้าปืนนั่นทั้งนั้น
เถรตรง จริงจังและไร้เดียงสา
เพราะงั้นพวกปิศาจเลยรู้ว่า ต้องกระตุ้นความกลัวของพวกเธอยังไง
แต่กลับพวกสมองเพี้ยน ๆ พวกมันมักจะเดาทางไม่ถูก
ต่อให้เป็นปิศาจก็ยังรู้สึกกลัว กับอะไรที่พวกมันไม่รู้จักอยู่ดีน่ะแหละ
ครูฝึก ดื่มเยอะไปแล้วนะคะ
หยุดเลย คำพูดนั่นก็ตรงเกินไป
ต้องคอยสั่งสมประสบการณ์ ปล่อยให้น็อตสมองได้คลายตัวบ้าง
มาเยี่ยมหลุมศพคู่หูทุกเดือนแบบนี้
ตัวน็อตจะยิ่งแน่นเอานะ
ฉันขอตัวกลับก่อนนะ
อากิยังอ่อนหัดอยู่ เธอก็ฝึกเขาดี ๆ ด้วยละ
ฉันจะค่อย ๆ ฝึกเขาเองค่ะ
ค่อย ๆ ไม่ได้หรอกนะ
อากิเขากำลังจริงจัง กับการรวบรวมชิ้นเนื้ออยู่
อีกไม่นานก็คงเจอตัว เจ้าปืนบ้านั่นแล้วจริงไหม
ไม่นะ
ไม่เอาหรอก ๆ ๆ ๆ ๆ
ฉันไม่เอาด้วยหรอก
อากิคุง
อยากย้ายไปอยู่บริษัทเอกชนด้วยกันไหม
มีคนยื่นข้อเสนอดี ๆ มาให้น่ะ
ย้ายไปที่นู่นก็ไม่ต้อง ตามหาเจ้าปืนบ้านั่นแล้ว
แถมมื้อเที่ยงยังได้มากินข้าวที่นี่ หรือกินตามร้านอาหารอื่น ๆ ด้วยนะ
เลิกงานกลับบ้านก็แวะดูหนัง
มีชีวิตแบบนั้นก็ไม่เลวเลยจริงไหม
ถ้าอยากชวนกินเหล้าก็เรียกผมได้เสมอ
แต่ผมไม่มีทางย้ายไปอยู่บริษัทเอกชนหรอก
เต้าหู้อัลมอนด์นั่น ผมขอนะ
ฉันขอบุหรี่สักมวนแล้วกัน
ถ้าเกิดสู้กับปิศาจปืนขึ้นมา
อากิคุงต้องตายแน่ ๆ
ไม่ใช่เพราะพวกเรายังเก่งไม่พอ
และไม่ใช่เพราะอีกฝ่าย เป็นปิศาจที่ฆ่าหลายร้อยคนในพริบตาด้วย
แต่เพราะอากิคุงทั้งหล่อ
ทั้งจริงจังและอ่อนโยน...
เป็นคนปกติเหมือนกับทุก ๆคน
แต่ว่า...
เจ็บ...
สำ...
สำเร็จแล้ว...
ถ้าเป็นผู้ชายคนนี้...
ฉันเกิดปิ๊งไอเดียอะไรดี ๆ ขึ้นมาแล้ว
ฉันแค่เฉือนให้แกเสียเลือดไม่หยุด
แล้วก็ดื่มเลือดแกมาฟื้นพลัง
เท่านี้ก็เปิดโหมดอมตะโดยสมบูรณ์แล้ว
คราวนี้รางวัลโนเบลต้องตกเป็นของฉัน
ถ้าเป็นผู้ชายที่เพี้ยนแบบหลุดโลกอย่างเขา
อาจจะฆ่าเจ้าปืนนั่นสำเร็จก็ได้นะ
อ๊าก...
อากิคุง นายยังดีอยู่ไหม
นานแค่ไหน...
ผ่านไปนานแค่ไหนแล้วครับ...
ถ้านับจากตอนนั้น...ก็คงสามวันได้มั้ง
เจ้าเหมียว...
ทุกคนไปดื่มด้วยกันดีไหม
เสร็จเรื่องแล้วก็อยากจะงีบสักหน่อย
เสร็จแล้ว...เหรอ
ตรงนี้คือจุดตายของข้า
- คือหัวใจของกระผม - โปรดรีบ ๆ ฆ่ากระผมเสียเถอะ
- ขออภัย - ขออภัยจริง ๆ ครับ
- ไม่อยากทรมานอีกแล้ว - เจ็บเหลือเกิน
แค่นี้ก็ยอมแล้วเหรอฟะ
คนกำลังฟินเหมือนได้นอน
แช่อ่างเลือดอยู่แท้ ๆ เชียว
หลุดพ้นสักที
ได้ชิ้นเนื้อของปิศาจปืนมาด้วย
แถมอากาศยังสดชื่นสุด ๆ
อย่างกับได้ปลดปล่อยอึก้อนโต
ตัวมันเบาหวิว...
ผลอยหลับไปแล้ว...
ก็เล่นฆ่าเจ้าปิศาจแบบไม่หลับไม่นอนนี่นะ
พวกเราจะพาอากิคุง กับเด็นจิคุงไปโรงพยาบาลเอง
พวกเธอก็ช่วยไปรายงาน เหตุการณ์ครั้งนี้ทีนะ
ปาร์ตี้รับน้องเหรอ
ใช่
เพราะแผนกที่ 4 ของเรา ไม่เคยอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลย
พบปะพูดคุย
ร่วมมือกันแก้ปัญหาตรงหน้า
ปัญหาเหรอ
ปัญหาก็คือโคเบนิจังกับอาราอิคุง อยากเลิกเป็นเจ้าหน้าที่แล้ว
ไม่ใช่แค่เพราะกลัวปิศาจจนฝังใจ
แต่ยังรู้สึกผิดที่คิด อยากจะฆ่าเด็นจิขึ้นมาด้วยน่ะ
รุ่นพี่ฮิเมโนะก็คิดจะฆ่าเขา เหมือนกันนี่ครับ
ก็ใช่น่ะสิ
เด็กสมัยนี้ก็นะ เจอเรื่อง ขี้ปะติ๋วแค่นี้ก็คิดจะเลิกทำแล้ว
ยอมหน้าด้านอยู่ต่อไปยังดีกว่า
ถ้าไปดื่มเหล้า
ก็เหมือนเปิดโอกาสให้ขอโทษเด็นจิคุงเขา
แถมยังได้รั้งตัวพวกโคเบนิจังอีกด้วย
รุ่นพี่ก็แค่อยากดื่มละมั้งครับ
ถึงจะชิ้นเล็กนิดเดียว แต่ก็หาเจอแล้ว
ถ้าจะดื่มกันก็คงต้องนัดสัปดาห์นี้เลย
ทำไมล่ะ
ถ้าจะฉลองกัน ผมคิดว่า ควรชวนคุณมากิมะมาด้วย
สัปดาห์หน้าคุณมากิมะต้องไปธุระที่เกียวโต
เหมือนจะเป็นเพราะ เรื่องที่เด็นจิถูกปิศาจเพ่งเล็งอยู่
เลยต้องไปขอกำลังเสริมมา
ดังนั้นถ้าจะดื่มก็ต้องสัปดาห์นี้แหละ
ถามตรง ๆ นะ
นายคิดว่าเด็นจิเป็นตัวอะไรกันแน่
เหมือนปิศาจที่ต่อสู้กับเรา จะรู้เรื่องของเด็นจิคุงดีเลยละ
แล้วฉันก็เพิ่งเคย เห็นร่างนั้นเป็นครั้งแรกด้วย
ที่ไม่เข้าใจเลยก็คือขนาด คุณมากิมะก็ยังเป็นห่วงเป็นใยเด็นจิคุง
ปกติคุณมากิมะ
ไม่ค่อยจะอยู่กับที่ซะเท่าไร แต่พักนี้กลับหยุดอยู่ที่โตเกียว...
คงเพราะเด็นจิคุงสินะ
เธอต้องรู้ความลับ อะไรเกี่ยวกับเด็นจิคุงแน่ ๆ
มอมเหล้าคุณมากิมะ แล้วหลอกถามดูดีไหม
ชนแก้ว
กลิ่นของอร่อย ๆ ทั้งนั้นเลย
- แซบจริง ๆ - กินอิ่มหนำได้ทั้งชาติเลย
มาแล้ว
- หรูหราหมาเห่ามากเว่อร์ - จานอยู่ทางนี้
มาหยิบไปนะ
กินอันไหนก่อนดีนะ
ชื่นใจจริง ๆ
- ไม่ได้ดื่มมาครึ่งปีแล้ว - หอมจริง ๆ
ผมก็ด้วย อย่างมากก็แค่ ดื่มเล่น ๆ คนเดียวที่บ้านน่ะ
หลีกไป ซาซิมิทั้งหมดเป็นของข้า
เจ้านี่อะไรน่ะ หน้าตาน่าอร่อยจริง ๆ
ขอโทษนะคะ ฉันหลงทางนิดหน่อย...
โคเบนิจัง...มานั่งตรงนี้สิ
คุณมากิมะบอกว่าจะมาช้าหน่อยนะ
พวกเราขอพาร์เฟต์สามที่...แล้วก็
ชิราทามาโกะเซ็ตอีกสามชุดครับ
เพิ่งจะเคยกินอาหารอร่อย ๆ แบบนี้ครั้งแรก
เพราะโคเบนิจัง เอาแต่โอนเงินให้ที่บ้านน่ะสิ
กินเยอะ ๆ เลยนะ
ขี้ขโมย อย่ามาแย่งของข้านะ
คาราอาเกะทั้งหมดเป็นของข้า
คุณฟูชิไม่พาทีมมนุษย์ปิศาจมาด้วยเหรอครับ
ผมไม่กล้าพามาหรอกครับ
ดีจริง ๆ นะที่มนุษย์ปิศาจของคุณ ยังพอคุยกันรู้เรื่องอยู่บ้าง
เฮ้ย นายยังเด็กอยู่นะ สั่งมาเยอะ ๆ กินให้หนำไปเลย
อะไรเล่า มีแต่ตัวคันจิที่อ่านไม่ออกวุ้ย
(เทมปุระปลาทราย) (ปลาทรายภาษาญี่ปุ่นพ้องเสียงกับคำว่าจูบ)
เอ่อ... แล้วเรื่องจูบ
ยังไม่ทันเมาก็เขินแย่น่ะสิ
ขอเมาก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ
ฉันจะจูบแบบทำให้นายไม่มีวันลืมเลย
ยกโทษให้เรา เกี่ยวกับ เรื่องที่คิดจะฆ่าเด็นจิคุงได้ไหม
ยกโทษให้อยู่แล้ว ยกให้หมดทุกอย่างเลย
นี่มันปาร์ตี้รับน้องใหม่ พวกเด็กใหม่ก็รีบ ๆ ลุกขึ้นแนะนำตัวซะ
บอกชื่อแซ่ อายุ รวมทั้งปิศาจที่ผูกสัญญาอยู่ด้วย
ไม่ควรเปิดเผยชื่อปิศาจที่ทำสัญญาด้วย ในที่สาธารณะหรอกนะ
บอกให้รู้ได้เฉพาะคนที่เราไว้ใจเท่านั้น
นายก็ยังเข้มงวดเหมือนเคยนะ
ไม่เป็นไรน่า เรื่องแค่นี้เอง
ฉันอยากถามเรื่องงานอดิเรกของทั้งสองคนน่ะ
เพราะงานอดิเรกบอกถึงนิสัยคนได้ยังไงล่ะ
ผมชื่อเด็นจิ อายุก็ราว ๆ 16 มั้ง
งานอดิเรกก็คือกินกับนอน
บ้าน่า ยังเด็กอยู่เลย
นายไม่ได้แอบซดไปใช่ไหมเนี่ย
นี่แค่ชา
ผมชื่ออาราอิ ฮิโรคาซุ อายุ 22
ทำพันธสัญญากับปิศาจจิ้งจอก
งานอดิเรกคือแต่งกลอนไฮกุครับ
ปิศาจตัวเดียวกับรุ่นพี่ไม่ใช่เหรอนั่น
ปิศาจจิ้งจอกค่อนข้างเป็นมิตรกับมนุษย์น่ะ
มันผูกพันธสัญญา กับนักล่าปิศาจอยู่หลายคนเลย
แต่ก็มีแค่หนุ่มหล่อ ๆ ถึงจะได้ใช้หัวของจิ้งจอกแหละน๊า
เพราะเจ้าปิศาจนั่นเลือกหน้าตาไม่ใช่เล่น
ฮิกาชิยามะ โคเบนิ... อายุ 20 ค่ะ
ทำพันธสัญญากับปิศาจ... บอกไม่ได้ค่ะ
งานอดิเรกคือกินของอร่อย
แต่งตัวน่ารักเนอะ
เป็นชุดเก่าของพี่สาวน่ะค่ะ
- เอ๋ เด็กใหม่ของคุณฟูชิล่ะ - บ้านโคเบนิจังมีพี่น้องตั้งเก้าคนแหนะ
โชคไม่ดีน่ะครับ
เมื่อวานเพิ่งเสียกันหมด
นะโม อมิตตพุทธ
พุทหนอ โธ่หนอ เด๊ดสะมอเร่หนอ
รุ่นพี่เมาแล้วละ
ตายกันง่าย ๆ เลยเหรอครับ
เพราะพวกเอกชนรับมือไม่ไหว ถึงโยนมาให้เจ้าหน้าที่อย่างพวกเรานี่นะ
ตายติด ๆ กันหลายคนเลยละ
เจ้าหน้าที่เพื่อนร่วมทีมของฉัน ก็ไม่อยู่กันแล้ว
เด็นจิคุงยังอยากจูบกับฉันอยู่ คงไม่ตายหรอกเนอะ
ฮิเมโนะเมาทีไร ก็เที่ยวจูบชาวบ้านไปทั่ว
ถ้าไม่นับพวกเด็กใหม่ตรงนี้ คนอื่น ๆ ก็เคยโดนจูบมาหมดแล้วละ
ก็มันหลบไม่พ้นนี่นา
ต้องได้จูบแน่
วันนี้จะได้สัมผัสกับจูบแรกแล้ว
จูบเหรอ
คุณมากิมะ
ขอโทษนะคะ ขอเบียร์สดแก้วนึงค่ะ
คุณมากิมะ เชิญนั่งตรงนี้ครับ
เพิ่งจะเคยเจอคุณมากิมะตัวจริง ครั้งแรกนะเนี่ย
เด็นจิคุง กำลังจะจูบกับใครเหรอ
ผมเปล่าจูบนะ
เด็นจิคุง ไม่อยากจูบแล้วเหรอ
อยากจูบ
ขอโทษนะคะ ขอเบียร์สดอีกแก้วค่ะ
แล้วเรื่องจูบมันยังไงกัน
ไม่อยากให้คุณมากิมะ เห็นเราจูบกับยัยฮิเมโนะเลย
ไม่จูบเหรอ
แต่ก็อยากจูบแลกลิ้นเป็นบ้าเลยโว๊ย
ตอนนี้คงต้องเปลี่ยนเรื่องคุยไปก่อน
คุณมากิมะ ผมจะบอกว่า
ผมได้ชิ้นส่วนของ เจ้าปิศาจปืนอะไรนั่นมาด้วย
ฉันรู้มาแล้วละ เด็นจิคุงเก่งจริง ๆ นะ
ไม่เคยมีปิศาจที่ครองชิ้นเนื้อของมัน โผล่มาง่าย ๆ แบบนี้มาก่อน
รวมทั้งพวกปิศาจที่เข้ามา โจมตีเด็นจิครั้งก่อนด้วย
พักนี้พวกปิศาจมี การเคลื่อนไหวแปลก ๆ นะครับ
คุณมากิมะพอจะรู้ เบื้องลึกอะไรเกี่ยวกับเด็นจิไหมครับ
อันนั้นก็เอามาด้วย
อันนี้ก็ของข้า
ถ้านายดื่มชนะได้ ฉันค่อยเล่าให้ฟังนะ
ขอโทษครับ ผมขอเบียร์สดสองแก้ว
ฉันขอร่วมวงด้วยคนสิ ขอเบียร์สดเพิ่มหนึ่งแก้วค่า
ซาซิมิเนื้อม้า คาราอาเกะ เพิ่มซาซิมิเนื้อม้า
คาราอาเกะด้วย
จานนั้นก็ของข้า
ขอโทษนะคะ ขอเบียร์สดอีกแก้วค่ะ
แต่พาวเวอร์ก็แกร่งจริง ๆ น๊า
มีมนุษย์ปิศาจไม่กี่คนที่สามารถ ยับยั้งความอยากจะฆ่าได้น่ะ
เพราะข้ามีไอคิวสูงไง
เรื่องแบบนี้ขึ้นอยู่กับไอคิวด้วยเหรอ
เธอมีไอคิวเท่าไรกัน
100 มั้ง
100 เรียกสูงแล้วเหรอ ฉันก็น่าจะราว ๆ 100 เหมือนกันนะ
ถ้างั้นก็ 120
เหมือนคุณฟูชิจะไอคิวสูงใช่เล่น
ก็ 134 เอง
ยังอุตส่าห์จำระดับไอคิวได้ ยังกับคนขี้อวดเลยนะ
ข้าคงประมาณ 500...ไม่ก็ 1000 นี่แหละ
โอ๊ะ
ถูกเห็นเข้าแล้ว ถูกคุณมากิมะเห็นเข้าแล้ว
- แต่...มันอะไรกัน - จูบ
ความรู้สึกนี่มัน...ลิ้นเหรอ
มันรู้สึกดี นุ่มนิ่ม
ละมุน นี่มันอะไร
มันคือลิ้นเหรอ ละลายในปากด้วย
ลิ้น...
เดี๋ยวนะ
นี่มันอ้วกชัด ๆ
ต้องฝังใจแน่ ๆ เลยเชียว
ขอโทษนะคะ ขออะไรมาเช็ดหน่อย
ซวยแล้ว คราวนี้ซวยแหง ๆ
เจ้าเด็นจิมันเคยชินกับการ กลืนทุกอย่างในปากเข้าไปน่ะสิ
โปจิตะ
เหมือนนี่จะยังกินได้อยู่นะ
โปจิตะ ดูนั่นเร็ว
หนูกำลังรุมกองอ้วกสด ๆ ของพวกขี้เมาอยู่แหนะ
กินอ้วกเนี่ยนะ เหลือเชื่อเลย
ขายขี้หน้าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม พันธุ์เดียวกันแท้ ๆ
รุ่นพี่ฮิเมโนะเป็น พวกห้ามตัวเองไม่อยู่น่ะ
ฉันช่วยให้อาเจียนดีขึ้นไหม
เพราะฉันต้องดูแลแม่ที่เมาแอ๋ กลับมาหลังเลิกงานอยู่บ่อย ๆ น่ะ
ฉันไม่ได้มีพรสวรรค์ใน การเป็นนักล่าปิศาจเหมือนกับนาย
นายมันน่าอิจฉาจริง ๆ นะ
น่าอิจฉาเหรอ
ดูสภาพฉันดิ
จูบแรกก็เจอรสชาติอ้วกสด ๆ
น่าอิจฉาตรงไหนกัน....
ฉันจะพาฮายาคาวะกลับไปส่งบ้าน
- อาราอิคุง ฝากฮิเมโนะจังด้วยนะ -แล้วนายจะกลับยังไง
- อาราอิคุง ฝากฮิเมโนะจังด้วยนะ - วันนี้ดื่มหนักไปหน่อย
มื้อนี้ คุณมากิมะเป็นเจ้ามือนะ
ทุกคนอย่าลืมขอบคุณเธอด้วยล่ะ
ดื่มเหล้าด้วยเงินคนอื่น แบบนี้ถึงจะชื่นใจสุด ๆ ไปเลย
เนอะ
เด็นจิคุงล่ะ
เมื่อกี้รุ่นพี่ฮิเมโนะ หิ้วเด็นจิคุงไปโน่นแล้ว
มืดไปหมด...
ที่นี่มันที่ไหนกัน
น้ำ...
จริงด้วย ยัยผู้หญิงอ้วกนั่น
จูบเราพร้อมกับอ้วก
บ้าเอ้ย
น้ำ...
เด็นจิคุง
นายมาอยู่ที่บ้านฉันได้ยังไงเนี่ย
ฉันหิ้วนายกลับมาเหรอ
มึนหัวไปหมด อะไรกันเนี่ย
ว่าแต่ นายชอบคุณมากิมะสินะ
หน้ามืดตาลายไปหมด
เลิกชอบยัยผู้หญิงคนนั้นเถอะน่า
แหม่ อากิคุงก็ด้วย
แถมยังทำเขินแบบนั้นอีก
แหม่...มอ
วัว
มาทำกันไหม