ALDATMA
Londra, 1987.
Adımı paylaşmayacağım,
fakat otuz üçümdeyim.
Evliliğim yıldan yıla daha fazla felakete sürükleniyor.
Yine de, dört yaşında sevimli bir kızımız var.
Bir buçuk yıl önce Philip'le tanıştım.
Philip, Londra'da yaşayan Amerikalı bir yazar.
Bu kasıtlı yaşadığı sürgün hayatını hiç anlamadım.
Sevgilimin şöhreti beni hiç ilgilendirmiyormuş gibi davransam da...
...bütün kitaplarını okudum.
Ve derinlerde bir yerde, beni akşamüstü gizli kaçamakları için
ilgi çekici bulan bu saygıdeğer sanatçıdan
gurur duyuyorum.
Lütfen.
Gözlerini kapa.
Bu koltuğa bağlanıp kalmayacağım.
Sevgili dostum, bu odada kim seni bağlamayı
teklif edebilir eğlencenin böyle başındayken?
Bunu kitaplarda okudum.
Yani?
Yazarlar böyle kitapları yazıyor işte.
Gözlerini kapa.
Peki.
Bakalım dikkatini verecek misin?
Şimdi, bu odayı tasvir et.
İki güzel Fransız pencereyle başlıyorum.
Çimlere yüzünü dönen.
Serbest düzen evde...
...pencerelerin perdesi yok,
böylece civardaki evlerdekiler
içerideki her şeyi görebiliyor.
Çoğunlukla gördükleri şey yazı yazan birisi.
Veya beni okurken görüyorlardır.
Çok daha ilgi çekici olan şeyleri
görmeyi hak ediyorlar.
Rahat bir sandalye var.
Üzerinde de işte olması gereken
bir kadın oturuyor.
Evliliğinin matemini tutan bir adam,
deriden yapılma sandalyesinde oturuyor.
Aşağı yukarı 3 ila 5 metrekare olan masası
tahta gövdeli ve metal bacaklıdır.
Her tarafında kağıt yığınları,
bitmemiş taslaklar, mektup yığınları
ve karısına tüm İngilizlerin antisemitik olduğunu
kanıtlamak için gazetelerden kestiği
İsrail hakkındaki kupürler.
Masanın sağında duran ise daktilo.
Daktilonun özel masası var. Pica 72 model.
Harika.
Arkadaki kitaplıkta...
Heine's Jewish Comedy,
Hannah Arendt'in yazdığı Jew as Pariah,
Menachem Begin'in White Nights'ı,
yalnızca Yahudiler hakkındaki kitaplar.
Yahudiler tarafından,
Yahudiler için yazılmış...
Üstte asılı duran bir kâğıt küresi,
tamamen tozlu, Japon malı.
Bir radyo,
iki krom lamba.
Sırt egzersizleri ve zina için plastik bir minder.
Çöpte, atılacak kaplar.
İlginç bir detay:
Tavan pervazında çiçek süslemesi.
Muhteşem.
Bu kadar mı?
Evet.
Şimdi sen kapat.
Tamam.
Bakalım ne kadar dikkat etmişsin.
Hadi.
Şimdi.
Tasvir et bana.
Sonbahar
Kocamın kız arkadaşı, kocama bir hediye verdi.
Kendini beğenmiş biri.
Kıskanç ve ihtiraslı türden bir insan.
Bir plak verdi.
Schubert'ten bir hayli bilindik ve güzel olan bir eser.
Yaşamında büyük bir tutku olan, göz kamaştırıcı
derecede çekici bir kadından esinlenilmiş.
Her şeyi notaların arasına saklamış.
Albümü kendisinin satın aldığını da söyleyebilirdi.
Ama hayır, kız arkadaşının aldığını söyledi.
Bir akşam sarhoştum, fosforlu pembe kalemlerden aldım.
Özellikle komik bulduğum şeylerin altını çizdim.
"Gelmiş geçmiş en büyük tutku".
"Zihinlerin evliliği".
"Ekstazi".
Sonrasında sakince ve sükûnet içerisinde
yazıları ona uzattım.
Çok mu kötüymüşüm?
Niye sarhoştun?
Sarhoş değildim, fazla içtim sadece.
Geceleri çok mu içiyorsun?
- Öyle. - Ne kadar çok?
Fazla miktarda.
Yalnız olduğum geceler bir şey içmem.
Yalnız olmadığımda akşam yemeğinden önce
birkaç duble atarım.
Araya şarap da koyarım.
Ama hiçbir zaman sarhoş olmam.
Yalnızca biraz yükselirdim.
Acayip bir yaşam sürüyormuşsun.
Acayipti.
Bir hataydı, ama işte buradayım.
Hayatım bu.
Ne kadar mutsuzsun?
Dönem dönem oluyor.
Hepimizin berbat zamanlar geçirdiği dönemler oluyor.
Sonrasında ise aşkla
ve dinginlikle geçen uzun dönemler...
Hâlâ yatıyor musunuz?
Bunu soracağını biliyordum.
Cevaplama gibi bir niyetim yok.
İyi akşamlar!
Günün güzel geçti mi?
Yazmakla geçen sefilce bir gün.
Benim zavallı ve mazlum kahramanım.
Ah, bir öpücük!
Öyle.
- Birbirimizi tanıyoruz. - Evet, tanıyoruz.
Ne yapıyorsun?
Notlarıma yeniden göz atıyorum.
Yatağa çok geç gelme.
Biraz sonra geleceğim.
Çok etkileyici!
Ne?
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
Sen, saçında bir kurdeleyle...
Beğenmedin mi?
Pek beğendim.
Neden karınla mutlu değilsin?
Neden yeterli gelmiyor?
Senin kocan sana niye yeterli gelmiyor?
Onun hakkında seninle çok konuştum.
Karının neden yeterli gelmediğinden bahset.
Yanlış soruyu soruyorsun.
Doğrusu neymiş peki?
Bilmiyorum.
Neden buradayım?
Cazibenin beni götürdüğü yere gittim.
Bunu yaptım ve daha yaşlıyım.
Neden onu üzmemek konusunda bu kadar endişelisin?
Neden üzmek isteyeyim?
Dilediğini yapmak konusunda özgür görünmüyorsun.
Özgürlük dediğin nedir? Sen özgür müsün?
Özgür-ümsü.
Senden daha özgürüm.
Saçmalık! Bu muhabbeti keselim artık.
Niyeymiş?
Belki de yalnızca bir taraf
evliliğindeki hoşnutsuzluklarını dile getirmeli.
Hoşnutsuzluklarını sınırların dışına taşımak...
İngiltere'ye ve İngilizliğe olan hoşnutsuzluğunu saymazsak tabii.
Sana olan aşkım,
evliliğimdeki hoşnutsuzlukların dışında tutulamaz mı peki?
Kültürel yabancılaşmanın dışında?
Bu kültürel yabancılaşmaya borçluyum ama.
Belki de.
Yani bizim hikayemiz kültürel bir hikaye mi?
Her zaman ilgi çekici bulduğum bir konu.
Yahudi olmayan kadın.
Antropolojiye olan sevdan...
Antropolojik farklılıklar daha berbat bir şekilde de ele alınabilir.
Nefret, yabancı düşmanlığı, şiddet
ve cinayet gibi modası geçmiş eylemlerle.
Evet, hayatım. Sen...
Kültürlerarası sikişin Albert Schweitzer'ısın.
Malinowski de iş görür. O da olur.
Sorun ne?
Cevap versene.
Bir şeylerin ters gittiğini anlayabiliyorum.
Bir dadı,
bir çocuk, iki dedikoducu hizmetçi
ve klasik İngiltere havası.
Bu ilişkiyi daha fazla sürdürmemeliyiz.
Günlerim azaldı.
Gerçekten mi?
Kötü oldu bu.
Mutabık değil miyiz?
Son konuşmamızın sırasının
geldiğini düşünmüyor musun?
Ah, anlıyorum.
Nasıl istersen.
Sanırım bizim için en iyisi.
Seni çıldırttığını söylerdin.
Neyin beni çıldırttığını?
Bütün bu seks mevzularının.
Sadece romantik bir arkadaşlığın seni ilgilendirmediğini söylerdin.
Sade olmasını istiyorsan senin için sadeleşebiliriz.
Neden bu sessizlik? Sessizleştiğin zaman senden nefret ediyorum.
Buradayım.
Mektubumu aldın mı?
Evet, aldım. Bu mektup... Harika.
Yırtıp attım.
Şüphesiz yapmışsındır.
- Yapılacak en iyi şey o gibiydi. - Mutlaka.
Seni görmek çok garip.
Görmemek daha garip olmaz mıydı?
Bunu bilemem.
Bir süredir görünmüyordun.
Sen de değişmişsin.
Biraz daha farklı görünüyorsun.
- Ne oldu sana? - Farklı mı görünüyorum?
Daha uzun?
Daha kısa?
- Daha tıknaz? - Bilmiyorum.
Göze çarpmayan bir şeyler.
Göze çarpmayan mı?
Evet.
Seni özledim.
Donuyorum.
Kocama bir hayli aptalca davrandım.
Yapayalnız ve depresif bir şekilde yıllar boyunca
bana katlanmak zorunda kaldı.
İlişki yaşamıyordum.
İncinebileceğini düşündüm.
Kocan bana pek de incinebilecek biri gibi gelmiyor.
Neden ona: "Onu terk etmezsen diğer odada uyuyacağım." demedin?
"Özgürsün, ya onu ya da beni sik."
"Seçimini yap."
O, hayatının önemli bir kısmında yer alıyor.
Kendimi düşünmek bencilce olurdu.
Kendini düşünmek bencillik mi oluyor?
"Sen düşün, sen yap. Ardından evlen benimle."
Bir kadının şunu söylediğini duymak ne hoş:
"Kocamdan kız arkadaşını terk etmesini
istemek bencilce olur."
Olurdu ama bence.
Görüşmediğimiz zamanlarda her şey daha kolay oluyor.
Kafa dağıtıyoruz, unutuyoruz.
Kıyaslayınca bunların hiçbiri çetin olmuyor.
Kafamın içinde nelerin döndüğünü sana paylaşmak isterdim.
Ama...
Suistimal edilmiş gibi hissediyorum.
Paylaş öyleyse.
Kafanın içinde nelerin döndüğünü bilmek istiyorum.
Kafana bir hayli düşkünüm.
Hafta sonu annemi ağırladım.
O da birden ortadan kayboluverdi.
Yarın dehşet verici derecede can sıkıcı olan
kayınvalidem ile öğle yemeğinde buluşacağız.
Serviksin ne olduğunu biliyor musun?
Sanırım.
Benimkinde ur var işte.
Test ya da başka bir şey yaptırmam gerek.
Kocam, seks hayatını mahvettiğimi söylüyor.
Ben de onunla seks yapmaktan keyif almıyorum.
Her zaman...
Zor ve yalnız.
Böyle gidiyor işte.
Hayat da bu ya, değil mi?
Neden kocana bir iyilik yapıp
boşalmasını sağlamayı denemiyorsun?
İstemiyorum.
Tartışıp durmaktan iyidir.
Ona çok kızgınım.
Kızma sen de.
Seni beceriyor.
Ona izin ver.
Bunu bile isteye yapmıyorum.
Yalnızca yarım saatliğine bir fahişe ol, bu seni öldürmez!
Fahişeler boşalmaz ki.
Fahişeyi oyna işte.
Her konuda bu kadar ciddi olma.
O...
Benimle diğer kadınları bir araya getirip çoklu orgazm yaşatması...
...gerektiğini düşünen bir tip.
Gençler için normal bir şey, değil mi?
Onca yaşanmışlık ve dargınlıklardan sonra,
birine karşı cinsel ilgini kaybettiğini nasıl açıklayabilirsin ki?
Ona neden böyle samimiyetsiz olduğunu sormuyorsun?
Onu terk etmem için geçerli bir sebep olmadığı için.
Biliyor musun,
seninle tanıştığımda olgunlaşmış durumdaydın.
Dalından koparmak için olgundun.
Hayır, ben...
Yüzeyde, ağacın altında çürümüş durumdaydım.
Yüzeyde, ağaç altında çürümüş.
Kocan hastane odasında güvende mi?
Tootsie de oradaymış diye duydum.
"Tootsie", ne de güzel bir kelime.
Evet, seveceğini düşünüyordum zaten.
Ona haksız yere baskı kurdum.
Bolca niteliğe sahip biri.
Ama işin doğrusu...
...asırlardır yatmadım.
Bugün tamamen normal biri gibi hissederek uyandım.
Yarın geri geliyor.
Titriyorsun. Hasta mısın?
Çok heyecanlıyım.
Ne?
"Ve bana gözlerinin,
yüzünün,
derinin...
...zevkini bahşettin."
Belki de Sevgililer Günü olduğu içindir,
olağanüstü bir duyguyla
gecenin bir yarısında uyanıverdim.
Elin sikimin üzerindeymiş gibi hissettim.
Kimse yoktu.
Yalnızca bir rüyaydı.
Kendimi ne zaman sana böylesine bağlanmışken buldum?
Tüm günü bu odada bu şekilde mi geçireceksin?
Burada yeni deneyimler yaşayamazsın.
Maceralar yaşayamazsın.
Sen varsın ya.
Ne kadar zaman oldu?
Bir buçuk yıl.
Seni hâlâ hiç tanımıyorum.
Tabii, biraz biliyorum ama.
Yazdığın kitapları okuyarak. Ama yeterli değil.
Frank ailesinin tavan arasında da saklanıyor olabilirdik.
Evet.
Bu bizim yazgımız olurdu.
Ne düşünüyorsun?
Issızlığa duyduğum ihtiyacın aciliyeti artıyor.
Fena halde yorgun görünüyorsun.
Ne yapabilirim ki?
Bilmem, kaç git!
Kusura bakma.
Salı günü ne yapacağım biliyor musun?
Hayır.
Bir avukatla görüşeceğim.
Boşanma konusu hakkında mı?
Sadece neler yapılabileceğini öğrenmek için.
Daha keyifli bir durumda yanına geleceğim.
Ben kaçtım.
İlginç olacak.
Şehirde olmadan önce
taşrada yaşam sürerken...
...çok basit birisiydim.
Bu mücadele, basitliği öldürüyor.
Eskiden çok eğlenirdim.
Ben seninle eğleniyorum.
Peki ya çürüğün nasıl olduğunu sorarsa?
Sordu bile.
Ve?
Doğruyu söyledim.
Her zaman söylerim. Bu şekilde asla yakalanmazsın.
Ne söyledin?
Dedim ki: "Notting Hill'deki asansörsüz bir dairede
işsiz bir yazarın ihtiraslı bir şekilde beni kucaklaması
sonucunda bu çürük oldu."
Ve?
Komik geldi ve herkes de güldü.
Ve bu "dürüstlük" illüzyonuna devam ettin.
Kesinlikle.
Prag
Genç bir Çek kızıydım.
Kaldığın otele gittim.
Kitaplarını taşımam için
odana çıkmamı istedin.
Saat sabahın onuydu.
Bana kaba davrandılar.
Orospuymuşum gibi bir muameleye maruz kaldım.
Sen ise... Sen lafını sakınmadın!
Nezaketini gösterdin.
Ardından seni Charles Köprüsü'ne götürmüştüm.
Bana binlerce günlük konuşma sözcükleri öğrettin.
Otelde akşam yemeği yedik.
Bana karşı özel bir ilgin yoktu.
Yaşım 21 ya da 22 civarıydı.
Şimdi çok daha yaşlıyım.
Prag'ın tepesindeki, oturduğumuz o park neresiydi?
Oraya hiç gitmedik, başkasıyla gitmiş olabilirsin.
Hayır, başka kimse yoktu.
Yalnızca seninle ilgileniyordum.
Bir defasında beni orgy'ye davet etmek
için aramıştın, hatırlıyor musun?
Aradın.
Gelmek için cesur değildim.
Hiçbir şey kaçırmadın. Baya sıkıcıydı.
Hep peşinde birileri olurdu.
Bir restorana oturduğumuzda
emniyetteki o adam hep yan tarafımıza otururdu.
Bize katlanılmaz gelirdi.
Katlanılmazdı.
Amerikan Kütüphanesinde çalışırdım.
Profesörüm bu işi ayarlamıştı.
Kitaplara erişebileceğimiz için
bu işin hepimiz için iyi olacağını söylerdi.
Kitaplara.
Şahane bir işti.
Fakat sonrasında zor bir hâl aldı.
Gizli Servis için çalışmak
ile ayrılmak arasında bir seçim yapmak zorundaydım.
Artık Londra'dasın. Anlatabilirsin, anlat.
Anlatacağım.
Dediler ki...
"İyi para kazandığınız işinizi
sevdiğinizi biliyoruz."
İmzalamam için bir kâğıt verdiler.
Konuştuğumuz şeyler bir devlet sırrı olarak kalacaktı.
Ailem de dahil olmak üzere
herhangi birine anlatırsam yargılanacağım...
...ve yedi sene boyunca hapse atılacağım söylendi.
Ne için hüküm giyeceğim?
Hapse atılmayı göze aldım.
Çok korkmuştum, bütün arkadaşlarıma bahsettim.
Ve dedim ki:
"Hakkında hiçbir şey bilmediğim bir şeyi ne diye imzalayayım?"
İmzala şunu! Soru sormayı bırak!
Ne olduğunu bilmediğim bir şeyi imzalayamam!
İşin, arkadaşların, memleketin...
Her şey bitti, anlıyor musun?
"Hayır, sizin sırrınızı tutamam. Bunu yapamam.
Yapamam işte."
Şunu söylediler: "Başka bir iş bulman gerekiyor.
Burada senin için bir gelecek yok."
Hemencecik kovmadılar beni.
Kimseye bir şey demeden işime devam ettim.
Ardından kâbus başladı.
Amerikalılar da aynısını yaptı.
Onlara casusluk yapmam
konusunda benimle ilgilendiklerini söylediler.
Jana!
Aynısı oldu. Amerikalıları da reddettim.
O sırada durumum tamamen
korkunç bir hâl almıştı.
Dillerini konuşuyorum diye iki taraf da benimle ilgileniyordu.
Çeviri konusunda yeterince iyiydim.
Her zaman edebiyattan keyif alırdım.
Biliyorum.
Çek gazeteleri için
hikâyeler çevirirdim.
Kütüphanede olduğum sıralar o kadar
izole hissettim ki, ayrılma gereği duydum.
Daha sonra ayrıldım.
Bu nedenle, en azından beni istediğinden
emin olduğum bu aptal İngiliz ile evlendim.
1978'de.
Kurtulmak için evlendin, bunda utanacak bir şey yok.
Ülkeyi terk etmek için
yüzlerce evrak gerekirdi, sonsuza kadar sürerdi.
Çekoslovakya'yı terk ettiğimde, onu artık sevmiyordum.
İngiltere'ye gittiğimde ise
hiçbir şeyle baş edemedim işte.
Beni ne zaman ağlarken görse üzülürdü.
Perişan hissederdim,
bütün arkadaşlarımı da özlemiştim.
Her türlü acayip işte çalıştım.
Sırf işverenlerime karşılık veriyorum diye
üçüncü gün işlerden atılırdım.
Hala bir Çek idim.
Senin hayat hikayen daha etkileyici.
Hiç de bile. Devam et.
İngiliz bir eş... Nasıl sonlandı?
Kötü.
Çekoslovakya'dan nefret ederdim.
Zira çok katı kuralları vardı.
Nefes dahi alamazdın.
İngiltere'yi de sevmedim,
kurallar sarmalı orada da vardı.
Ufak evleri ve sebze bahçeleri...
Tüm yaşamları bu gibi şeylerin etrafında dönerdi.
Ben böyle olamazdım.
Yetişmiş biriydim çünkü.
Burada yerim yoktu.
Hem de hiç...
Rosalie
Selamlar, benim.
Ah, sensin.
Nasılsın?
- İyiyim. - Ne öğrendin?
Yeni bir haber var mı?
Yok.
Bu sabah tomografi çektirmem gerekiyor.
Epey ağır bir gün oluyor.
Anlıyorum.
Tomografi neyi gösterecek?
Ne kadar zamanımın kaldığını.
Hayır.
Tomografide tümör görünürse bu kötü haber demektir.
Tedavinin işe yaramadığını gösterir.
Ve bir şey çıkmazsa neler yapılabileceğini görmek için hâlâ bir operasyon
gerekiyor demektir.
Sonuçlar pazartesi çıkacak.
Önemli bir hafta sonu olacak öyleyse.
Evet.
Hayli önemli.
Bir şeyler yazabiliyor musun?
Haraplık öyküleri.
Hayır, yoga yapıyorum.
Makrobiyotik yiyecekler yiyorum.
Makrobiyotik...
Neşe neredeyse onu kovalayarak yaşamaya çalışıyorum işte.
- Arayan soran oluyor mu? - Bir hayli!
Hangi cehennemde yaşıyorsa babam bile aradı.
Bu pek de iyi bir şey olmamalı.
Ama öyle. Babadan gelen bir arama, kanser olduğuma değmiş dedirtiyor işte.
Hayır, harika insanlar.
Eski sevgililerimin hepsi harikadır.
Çok hoşlardır.
Nezaket sahibidirler.
Amerika'ya hiç dönmeyecek misin?
Gelecek ay New York'a geleceğim. Geldiğimde seni görürüm.
Harika.
Oralar nasıl?
Londra'da hayat nasıl gidiyor?
81. Sokak'takinden pek de farklı sayılmaz.
Buraya bırakın.
Teşekkür ederim.
Yazmaya devam mı?
Evet.
Her şeyden vazgeçtiğini sanıyordum.
Daktilom ve ben, odamdayız.
Akşamları ise kültürel, sosyal etkinlikler...
Bir hayli yavan, bir hayli İngiliz.
Sosyal etkinlikler akşam yemeği partilerinden ibaret.
Öyle.
Sorun şurada, erkeklerin eşleri benimle beraber oturuyor.
Doğal olarak.
O kadınlar nasıl bilir misin?
Sıkıcılar.
Fazlaca.
Sen o adamların eşlerinden biri olsaydın böyle olmazdı ama.
Nerede benim kitabım?
Ne kitabı?
İçinde benim olduğum kitap.
Onu isterim!
Kitapta konu edebileceğim ilginç bir şeyler yap o zaman.
Ben mi?
Her an ölebilirim.
Bunu hiç bilemezsin.
Pazartesi öğreneceğim işte.
Sonuçlar için pazartesi arayacağım seni.
Daha fazla tatsız söz söylemeden keseyim artık.
Evet.
Ne zaman tatsız bir şeyler duysam...
...kulak kabartıyorum.
Öyle.
Görüşürüz.
İyi günler diliyorum.
Görüşmek üzere.
Kış
Bekle...
Yazıyorum.
Başla.
Ne demeli?
Bilemedim. Ne diyelim?
"Birlikte kaçışı düşlemeyle ilgili bir anket."
Güzel. "Aşıklar hakkında
bir anket."
"Birlikte kaçmayı düşleyen aşıklar hakkında..."
"Birlikte kaçmayı düşleyen...
...orta yaşlı aşıklar hakkında bir anket."
- Sen orta yaşlı değilsin ki! - Öyleyim.
Bana çok genç görünüyorsun.
Bunu ankette belirtirsin.
"Birlikte kaçmayı düşleyen aşıklar hakkında bir anket."
"Birlikte kaçmayı..."
Sen başla.
Benimle ilgili seni sinirlendiren ilk şey?
Dışa dönük, cana yakın biri misin,
yoksa nevrotik bir münzevi mi?
Başka bir kadın tarafından çekici bulunman ne kadar sürer?
Veya senin bir adam tarafından?
Yaşlanmaman lazım senin.
Aynısını benim için de düşünür müydün?
Kaç tane erkeğe ihtiyaç duyuyorsun?
Tamamen heteroseksüel misin?
Sende en çok ilgimi çeken şeyin
ne olduğunu biliyor musun? Açık olman.
Bana...
...yalan söylediğin oldu mu?
Yalan söyler misin?
Yoksa yalana karşı mısın?
Eli açık olmak zayıflığın...
...bir göstergesi midir?
Zayıflığı önemser misin?
Peki ya sen? Güçlü olmayı mı önemsersin?
Ne kadar para harcamama izin verirsin?
Paran ile güce sahip olmama izin verir misin?
Ne derece bir hayal kırıklığıyım?
Ölecek misin?
Fiziksel ve mental açıdan etki bırakır mısın?
Yahudiler hakkında gerçek düşüncelerin neler?
Kocam bizi öğrenirse bu durumda ne derece beceriksiz olursun?
Bir anda buraya gelse?
Bekle.
On yedi oldu. Daha var mı?
Aklıma gelmiyor.
- Cevapları görmek için sabırsızlanıyorum. - Ben de seninkileri.
Bir tane daha var.
Evet?
Giyimim hoşuna gidiyor mu?
Bu zorlayıcı işte.
Aşağılık.
Hiç de zorlayıcı değil.
Kusur ne kadar önemsizleşirse, o kadar çok öfke doğarmış.
Son bir soru?
Söyleyeceğim.
Son soru.
Hâlâ kalbinin bir köşesinde
evliliğin bir aşk ilişkisi olduğuna dair
o yanılgıyı barındırıyor musun?
Öyleyse bu birçok soruna yol açabilir.
Hamile olmaktan nefret ediyordum. Beni çıldırtıyordu.
Doğumdan önce tespit edilemeyen,
meydana gelebilecek doğum kusurlarını kafama takardım.
Doktorlara,
"Ya bebekte bir şeyler ters giderse?" gibi şeyler söylerdim.
Doğum yapmadan önce gördüğüm bir habere üzülmüştüm.
Engelli bir çocuğu olan bir kadın hakkındaydı.
Kadın, ölmesi amacıyla çocuğu beslemeyi bırakmıştı.
Çocuk, evlat edinilmişti.
Pislikler, birilerinin talihsizliklerinden tatmin oluyordu.
Sen olmaz mıydın?
Peki ya sen? Sağlıklı bir çocuk dahi istemiyorsun.
Günün birinde, doktorum bir bebeğin
cerrahi bir bezle boğulabileceği bir yöntemi bana gizlice paylaşmıştı.
Bir çocuktan kurtulmanın daha az canice bir yolunun
olması gerektiğini söyleyerek cevap verdim.
Beni çok endişelendirmişti.
İngiltere'de
bir kadın, çocuğunun doğumundan sonraki ilk 6 hafta içinde
suç işlerse mahkemeye çıkartılmıyormuş.
Bir yerde okudum.
Yasalarımız, kadınların akıl sağlığının yerinde olmadığı
bir dönemi kabullenir nitelikte maddeler içeriyor.
Çocuğunu öldürüp bundan sıyrılıyorsun.
Dikkatli olunmalı ama öyle.
Açıkçası...
Hiç pencereden atlama fikri...
...aklının bir köşesinden geçti mi?
Evet.
Çok kez mi?
Bazen.
Seni durduran şey neydi?
Ölmeyi istemem değil,
yaşamayı istememdi.
Daha iyi bir hayatım olsun istiyorum.
Bir süre daha bu düşünceye odaklanmak daha iyi olacak.
Pek konuşmuyorsun.
Dinliyorum.
Bir ekotör'üm.
Odyofil'im.
Konuşanın fetişistiyim!
Ne kadar erotik.
Burada oturmuş, dinliyorsun.
Yeni bir kemer.
Böylesine yağan bir vakitte, ne kadar da hoşnutuz birbirimizle.
Etrafımızda yağan kar, uzanışımız.
Oldukça harika.
İyi hissediyor musun?
Tatlı...
...kız.
Ne düşünüyorsun?
Düşüncem yok.
Güzel mi?
Muhteşem.
Hangimizi tercih ederdin?
Bu soruyu yanıtlayamam.
Bilmek istiyorum. Hangimizi seçerdin?
Okşamak için mi?
Sünnetsiz olanı.
Deriyi, başın çevresinde oynatmak daha ilgi çekici.
Peki.
Peki ya sikişmek için?
Bunu iyi yetiştirilmiş bir İngiliz kadınına sorma.
Sikişmek için?
Sikişmek için...
Sünnetli olan.
Neden?
Onu çıplak bir biçimde almak gibi.
Çıplak penis.
Neden herkes İsrail'den bu kadar çok nefret ediyor?
Açıklar mısın?
Sanırım.
Öyle mi?
Ne zaman çıksam hep bir tartışma yaşıyorum.
Öfkeyle eve gelip uyuyamıyorum.
Gezegenin iki büyük baş belasıyla ittifak halindeyim:
Sen ve sen.
İsrail ve Amerika.
İsrail'in kötü bir ülke olduğunu kabul edelim.
Etmeyeceğim, olmaz!
Hadi kabul edelim, olur mu?
Yine de, çok daha felaket ülkeler var.
Kendim de hiçbir zaman anlayamadım.
Modern tarihin en ilginç ucubeleri bunlar.
Peki niye?
Söyle bana.
- İnsanlara hiç sordun mu? - Evet, çokça kez.
Ne diyorlar peki?
Araplara yaptıkları şeyler nasıl insanlık tarihinin en büyük suçu oldu?
Elbette, bunları diyorlardı.
İnsanlık tarihindeki en sıra dışı
riyakârlıkların bir tanesi!
Çek yönetmen
Olina benimle havalimanında buluştu.
Laura Ashley elbisesini getirdim. Parfümünü de.
Beni öptü. Ardından bir akşam yemeği.
Ardından kapı bir açıldı...
200 dolarlık ayakkabısı olan 1.80 boylarında siyahi bir adam.
Altın kolyeli ve yüzüklü.
"Bu Andrew.
Misafir odasında yaşayabilir mi?"
Adam, "Bizim için bu yerde bir gelecek göremiyorum." dedi.
Olina şunu söyledi: "Peki akşam yemeği için kalsa?"
"Bu eve döndüğüm ilk gece. Peki, tamam."
Siyahi bir adama
"Akşam yemeği için kalamazsın." demek olmaz.
Ertesi sabah ise, Olinka'm dedi ki:
"Onu seviyorum, evlenmek istiyorum onunla."
Bir av tüfeği satın almaya yaklaşmıştım resmen.
Pompalı demiyorum, resmen bir av tüfeği!
Kalp krizi geçirdim.
Korkunç göğüs ağrıları.
Hastanede bir hafta kaldım, bir servete mâl oldu.
Avukatım gülerek "Sizin ve eşinizin ortak bir hesabı var!" dedi.
Üstüne geçiremedin mi?
Ona güvenmiştim!
Gencecik bir Çek kızıydı!
Baksana.
Bir Amerikan kaltağı değil!
Ivan, ben de Amerikalı'yım...
Bu kız Katolik bir bakireydi.
Yatağa uzunca olan geceliğiyle gelirdi.
Hiç orgazm olmadı.
Genç değilim ama hala iyi iş tutan biriyim.
Hayır, imkanı olamazdı.
Şimdi boşanmayı istiyor.
O adamı seviyor, büyük bir acıya katlanacak.
Tamam, peki, harika!
Ama onu hiçbir zaman senin gibi sikemeyecek.
Bunu sırf sikiş olsun diye yapıyor.
Sen, sikişmekten çok dinlemeye önem veriyorsun.
Olina ile hiç olmadı.
Bana yalan söylüyorsun dostum.
Öyle dediyse yalan söylüyor demektir.
New York'tayken dört kez siktin.
Ben Prag'dan geldikten sonra, iyi arkadaş olduğumuz vakitlerde.
Bir kez bile değil!
Kes! Olina her şeyi anlattı.
"Niye bu gıcık soruları soruyorsun?"
Kes şunu, doğru değil.
Namussuz şerefsiz! Göçmen arkadaşının
karısının anlattığı şeylere bile katlanamıyorsun.
Bu seni bir arkadaş ve yazar olarak kısıtlıyor.
Kitaplarım da mı kötü?
- Ivan, bekliyorlar... - Hayır, kaybol buradan!
Ona bağırmasana.
Ne bekliyordun ki, seni şerefsiz?
Ona çaktıktan sonra o dandik sanatına yardım edeceğimi mi?
Bana hakaret et istersen!
Aptalı oynamakta ısrar ediyorsun.
Haline bak, terlemedin bile.
Evet, harika bir aktörsün! Ama ne berbat bir yazar...
Bunların hiçbiri doğru olmadığı için terlemiyorum.
Suçlu olsam, berbat bir oyuncu olurdum.
İnan bana.
Terlemenin Nixon'ıyım.
Bırak şunu, yeter.
Terk edip gitmesi bariz bir şekilde seni mahvetmiş.
Kötü bir durum. Profesyonel olarak da işlerin iyi gitmiyor.
Şimdi de Olina'yı kaybettin.
İlk tanıştığımız zamanlardan beri
onu süzüyordun.
Evet, süzdüm tabii! Genç ve güzel çünkü.
Süzmek, sikişmek değildir ki!
Bok suratlı Amerikalı seni!
Şımarık yalancı!
Koy onu yerine! Bir kalp krizi daha geçireceksin!
Kaygılanma, Amerikalı çocuk.
Pantolonunun içindekini vurmayacağım.
Bunun için bir sebep yok zaten!
Hayır, seni kulaklarından vuracağım.
Hakimin lütfu
Evet, benim. Durum nedir?
Bir mucize...
Hayır.
Evet!
Hayır!
Bu bir mucize!
Mucizeyi anlat bana.
Tomografi, patolojik bir durum olmadığını gösteriyor.
Aşırı derecede ölümcül olan bu şey,
tedaviye yanıt vermiş!
- Bu harika! - Evet, bekle.
Doktor çok sevindi, bana bir sene vermişti.
Artık hastalığın seyri değişmiş!
Oh be!
Dediğin gibi.
İyi dayandın.
Evet, öyle.
Buna ne denir bilir misin?
Hakimin lütfu.
Peki ya hakim kim?
Fikrim yok.
Ama görünen o ki beni tutuyor.
Tüm vücudunun tomografisini mi?
Hayır.
Kasıklarımdan kalbime kadar.
Doktor dedi ki,
başka bir bölgede tümör olursa,
o bölgede bir sıvı, bir karartı olacakmış,
yani başladığı bölgede.
Bunlar...
..."Tercihli" türden kanserlermiş.
Ne olduğunu biliyor musun?
"Tercihli".
İnanılmaz.
Bu olağanüstü, olağanüstü bir haber!
Evet!
Ne gündü ama.
Korkmuştum.
Çok korkmuştum.
Doğamda hep beni üzecek...
...berbat şeylerin...
...var olduğunu sanardım.
Bütün tepkilerinde haklıydın.
Duygular için bir
"Tercih" olmuyor.
Görüşmek üzere demek zorundayım.
Hemen mi?
Daha ne denebilir ki?
Bu şekilde karşılayacağını biliyordum.
- Hadi ama. - Hayır!
Arkadaş kalmalıyız.
Eski arkadaşlar.
Her neyse, tehlikeyi tamamen atlatmadım.
Yani hala bana iyi davranabilirsin.
Tehlikeyi atlattığında peki?
O zaman tamamen kendin olabilirsin.
Peki.
İyi geceler dilerim.
İyi geceler.
Kış sporları
Beni hatırladın mı?
Geri geliyor.
Yavaşça.
Acele etme.
Zayıflamışsın?
Kiloluları görmeye alışmışsın sen.
Seni görmek harika.
Keşke kayağa gelebilsen.
Çok huzurlu.
Teleskiyle usul usul tepeye çıkmak.
- Dağların çoğunda benimleydin. - Öyle mi?
Teleski ile çıkarken.
Ben ve teleskinin sesi.
Evet.
Evde durumlar iyi mi?
Evet, harika.
Bir evlilik için, etrafta yaşlı bir erkek
arkadaşın olması kadar iyi bir şey olamaz.
Böyle mi düşünüyorsun?
Annem, amcıklarla içli dışlı olan kişilerle oturmamamı tembihlerdi.
Ve bacakların bir adamın omuzlarında.
Bu konuda bir şey dememişti.
Meraklısı olduğum şeyler konusunda...
...hiçbir fikrinin olduğunu sanmam.
Kokla şunu.
Gerçekten güzel kokuyor.
İyi misin?
Yarın da başka bir doğum günü partisi düzenlemem gerek.
- Yine mi? - Evet, başka yolu yok.
1988'den 1929'u çıkar,
geriye 59 kalıverir.
Neden bu kadar kafan orada?
Dinliyorum seni.
34 olmak konusunda şikayet edip dururdun.
Benim kafama takma sebebim vardı.
Peki ya sen?
Hayat çok yakında son bulacak.
Öleceğim.
İşte bu.
Vodka?
Neden bu Slavlar seni görmeye geliyor?
Onları seviyorum çünkü.
Gerçekten mi? İngilizlerden daha mı çok?
Neden?
Çok acı çektikleri için mi?
Bilirsin işte,
Yerinden edilmiş insanların söyleyeceği
çok şey vardır. Bazen kulak vermek gerekir.
Mağdurlara karşı bir zaaf mı? Yahudi olduğundan dolayı?
Kendimi Yahudi bir mağdur olarak görmüyorum.
Bu yüzyılda doğup mucizevi bir şekilde
dehşetten sıyrılmış sayılı Yahudiden birisin.
Bu yüzden Yahudi olsun olmasın sıyrılamamışlar ilgini çekiyor.
Peki ya senin çekmiyor mu?
Merak duyarım
ama o ülkere hiçbir zaman tatile gitmem.
İtiraf etmeliyim.
Buraya nasıl geldin?
Tesadüf eseri.
Bir kitap bitirmiştim, seyahat ediyordum.
1971'di.
Arkadaşımla Viyana'dan Prag'a gidiyorduk.
Etrafta dolaştım ve iyi hissediyordum.
Orada bir yayımcı vardı, önceden onunla tanışmış olabileceğimi fark ettim.
Ertesi gün, gittim ve kendimi tanıttım.
Müdür, bütün çalışanlarıyla
beraber slivovitz'e (erik içkisi)
kadeh kaldırmak için hepimizi çağırdı.
Çoktan kafayı bulmuşlardı.
Ardından bir çalışan gelip kulağıma şöyle dedi:
"Müdürümüz tam bir domuz!
Bizi hükûmete gammazlayacak."
Bunu çok sıra dışı bulup iyi hissetmiştim.
Çok daha sonraları,
polis tarafından sokakta kıstırılmıştım.
1975'te oldu bu.
Sonrasında polislerin peşime düşmesine alışmıştım,
özellikle yazar arkadaşlarımı ziyarete gittiğim zamanlarda.
Bir ilkbahar günüydü,
iki polis yanıma yaklaşıp evraklarımı göstermemi istedi.
Onlara pasaportumu, vizemi ve otel giriş belgemi gösterdim
ve bana karakola gelmem gerektiğini söylediler.
Ardından birkaç metre ötemde bir tramvayın
durduğunu gördüm.
Birden haykırmaya başladım:
"Polis tarafından tacize uğruyorum!
Amerikan Elçiliğine götürülmeyi talep ediyorum!"
Polis tekrarladı: "Merkeze gelin."
Çekçe konuşuyordu. Ama bana mısın demiyordum.
Hareket etmeyi reddettim, bağırmayı sürdürdüm.
15 dakika kadar sürdü.
"Hayır! Hayır! Hayır!"
Üniformalı polis, sivil polis
çağırmak için ana caddeye çıktı.
Sonra bir tramvay, istasyonda durdu.
"Ne diye tutuklanmayı bekliyorum, ne aptalım!" diye düşündüm.
Tramvaya atlayıverdim.
Kalbim küt küt atıyordu, kan ter içinde kaldım.
Tramvayı değiştirip caddenin aşağısına gittim.
Otelime geri döndüm, titriyordum.
Çek arkadaşımı aradım.
Kahkaha atıp dedi ki:
"Polis sadece seni rahatsız etmek istiyor, seni korkutmuşlar."
Bir daha Çekoslovakya için vize almayı hiç düşünmedim.
Ayrıldığım gece,
arkadaşımı tutuklayıp tüm gece sorguya çektiler.
"Neden bu yazar Çekoslovakya'ya gelmeyi sürdürüyor?"
Cevap versene gerzek!
Hangi sebeple Prag'a geliyor?
Kitaplarını okumadınız mı?
Çekoslovakya'ya kadınlar için geliyor!
Kadınlar için.
Öyle miydi?
Hayır, Çek fıkraları ilgimi çekerdi.
İngiltere'deyse kadınlara ilgi duyardım.
Bugün amım sanki bende değilmiş gibi hissediyorum.
Evde bırakmış, getirmemiş gibiyim.
Pekâlâ.
- Gitmemi ister misin? - Pek değil.
Yine ağlamak üzere misin?
Evet, ağlamaklı hissediyorum.
Bir şeyler yiyebilir miyim?
Çileğim, kavunum, şarabım ve biraz da ekmeğim var.
Marihuanam dahi var.
Hepsinden biraz lütfen?
Tabii ki.
Hayal et ki ölüyorum ve notlarımı karıştırıyorsun.
Bir biyografi yazarı karşına çıkıp senin ismini soruyor.
Onunla tanışır mıydın?
Ve onunla konuşur muydun?
Ne kadar...
...zeki biri olduğuna göre değişir.
Ciddi bir yaklaşımı varsa eğer.
Seni baya severdi, bundan eminim.
Onun hakkında bir şeyler söyleyebilir misin?
Bunu neden yapıyorsun?
Merak ediyorum. Ne derdin ona?
Kitaplarının hiçbirini yazmadı.
Bir dizi metresleri yazdı.
En az ikisini de ben yazdım.
Matmazel, çok tatlı ve güzelsiniz.
Fakat gerçekleri söylemiyorsunuz.
Onunla ne sıklıkta ilişki yaşıyordunuz?
Çok nadiren.
- Size aşık mıydı? - Hayır.
Nasıl biri olduğunuzu öğrenmek isterdi.
Veya sizin hakkınızda ne düşündüğümü.
Bunu ben de merak ediyorum.
Öyle mi?
Peki ya cevabınız ne?
Kısa bir cevabı yok.
Onun ne tür bir adam olduğunu söylemek üzereydiniz.
Söylemeyeceğim.
Söyleseydim bile, kitaba koymazdınız.
Sizin için nasıl biriydi?
O...
Gerçekten hoştu.
Kesebilir miyiz?
Hayır, daha değil.
Cenazesine gittiniz mi?
Hayır.
Neyse ki sabah düzenlenmişti, sevgili kocam eve geç gelir.
Yalnız kalmasın diye çocuğumu parka götürdüm.
Cenazeye gitseydim
bu bir sır olmaktan çıkardı.
Orada ailesi,
arkadaşları, karısı olacaktı.
Yapılmasını istediğini hiç sanmadığım
bir Yahudi cenazesi.
Artık burada bırakalım mı?
Müthiş gidiyorsun, devam et!
Sende bu kadar çok bayıldığı şey neydi?
"çok" u çıkarırsanız cevaplayacağım.
Peki, çıkardım.
Gençtim, düşkündüm. Oradaydım.
Eşlerinden pek de farklı sayılmazdım.
Ama İngiliz'dim.
Ve bu...
Bu beni onun için yabancı kılıyordu.
Konuşma şeklimi severdi.
Ölümünden bu yana, daha mı iyi durumdasınız?
Hadi, hadi...
Daha normal...
Hayatım yeniden kendi iyiliğim, günüm için olmaya başladı.
Ondan vazgeçtim.
Daha iyi hissediyorum.
Fakat bunu yaşamak...
Karşınızda bunu bu kadar
soğuk bir şekilde hatırlamak
içimi kederle dolduruyor.
Benim için o...
...vakitler muazzamdı.
Harikaydı. Seni seviyorum.
Yazar olmalıymışsın.
Hayır.
Neyin içinde olduğumun farkındayım. Vicdanın yok.
New York
Arkadaşı mısınız?
Harika. İyi günler dilerim.
İçim geçmiş.
Evet.
Seni düşlüyordum.
En harika rüyamdı.
Özünü, bir tanem.
Daha yüksek sesle konuşabilir misin?
Seni düşlüyordum.
Bu gibi şeyleri dile getirmek zor.
Bu yüzden mi sesin böylesine yumuşak?
Rüyanda bize neler oluyordu?
Eski günlerdeki gibi miydi?
Çok daha güzeldi.
Fena bir rüya olmalı.
Öyleydi.
Sana öylesine aşıktım ki...
- Emin misin? - Evet!
Bunu duymak...
...iyi geldi.
Seni görmek harikaydı.
Keşke gördüğüm bu sevecen rüyayı sen de görebilseydin.
Yazarak betimle.
Böylece ben de onu senin hakkındaki kitabıma koyabilirim.
Aptallık etme.
Kendimi buna alet etmeyeceğim.
Titriyor gibisin.
Bu sabah kemoterapi gördüm.
Ardından bu korkunç operasyonu yapacaklar.
Etkileri baya kötü.
Neden kötüleşiyorsun?
İçimdeki ilaçlardan dolayı.
Ne zaman çıkacaksın?
Yarın sabah.
Seni de kapı dışarı edecekler böyle giderse.
Sonra eve gideceğim.
14 saat deliksiz uyurum.
Solgun...
...ve zayıfsın.
Öylesin.
Zayıf olmayı isterim.
Sağlıklı görünüyorum.
Saçımı kaybettim, onun dışında harika görünüyorum.
Saçını kaybettin, peruk takarsın.
Hayır. Asla.
Bu çirkin eşarpları tercih ederim.
Saçın yeniden uzayacak.
Evet.
- Biraz destek gerekiyor. - İyi görünüyorsun.
Bu iyiye bir işaret olmalı.
Evet.
Hemencecik ölmeyeceğime dair.
Hayır, ama... En kötü kâbusum...
...içimi açtıklarında doktorların o sürprizle karşılaşması.
Tümörlerle dolu içimle.
- Böyle bir şey mümkün mü? - Sanmam.
Böyle ölmemeliyim.
Ölmeyeceksin.
Bunu bana rüyamda da demiştin.
Gördün mü?
24 saat içinde iki kez yanılamam.
- Bir daha söyle. - Yanılamam.
Bir daha.
Ölmeyeceksin.
Son kez.
Ölmeyeceksin. Yaşayacaksın!
Teşekkür ederim.
Nasılsın?
Fena değil.
Seminerimin yıldızına ne olmuş?
İnsanlarla iletişim kuramıyormuşum gibi geliyor.
Öyle.
Ben buyum işte.
- Bu musun? - Evet.
Korkutucu. Geçmişi hatırlayamıyor gibiyim.
Seni belli belirsiz hatırlıyorum.
Üzgünüm.
Çünkü
şok terapisi görüyorum, işleri daha da kötüleştirdi.
Ne terapisi?
Aslında oldukça keyif veriyordu.
Sodium pentothal veriyorlar.
Çıktığında, etrafta sarhoş gibi geziyorsun.
Sürekli vermiyorlar tabii, haftada iki kez.
Korkuyordum.
Bir şeyler arıyordum.
Bir enerji, geri gelmek için.
Aslında hiçbir şey hissetmiyorum.
İnsanlarla konuştukça daha da...
...bunalıyorum.
Büyük bir çaba göstermem gerekiyor.
Şimdi şu anda olduğu gibi.
Kusura bakma.
Philip, kül tablasını uzatabilir misin?
İlaçların etkisinde misin?
Depresyondaydım, bir ilaç karışımı verdiler.
Hoş bir durum değil.
Bütün ilaçların...
...birbiriyle uyumlu olduğunu söylediler ama...
Şansa bak işte.
Berbat ötesi yan etkiler.
Feci derecede paranoyaklaştım.
Böylece, yeniden hastaneye kapatıldım.
Muayene odası bana işkence odası gibi gelirdi.
Odama bir kâğıtla geldiklerini hatırlıyorum.
Dediler ki: "Annenizi öldürdüğünüzü
itiraf ettiğiniz bu kâğıdı imzalar mısınız?"
Fırlatıp attım.
"Nasıl böyle bir şeyi imzalamamı beklersiniz?"
"Ne cüretle?"
Eylül ayıydı.
Halüsinasyon görüyordum.
Bunları önlemek için antipsikotik ilaçlarla duruyorum.
Ufak bir doz, ama yine de...
Seni bu kadar tahrip eden şey neydi?
Görüştüğümüz vakitler iyiydin.
Entelektüel bir inatçı,
fazlaca uyanık...
Hamletvari siyah elbisenle, harika tarzınla.
Öğrenciykenki solgunluğunla.
Şu anki sıkıntılarının belirtileri miydi?
Bu dediğin beş yıl önceydi.
Beni 3. Bulvar'daki o restorana götürdüğünde.
Yemek yediğimizi hatırlıyorum ama neler konuştuğumuzu değil.
Şans dilemiştin bana, ben de buna ihtiyacımın olduğunu söyledim.
Neden?
Çünkü bazı kişiler beni dayanılmaz bulurdu.
Çok gerilmiştim. Bu hatırladığım birkaç
konuşmadan bir tanesi.
Hiç sakin biri sayılmazdım.
Bunu bilemezdim, yalnızca öğretmenimdin.
O sebepten pek de sakin değildim.
Darmadağınık saçlarınla sınıfa dalardın.
O nerd'lerin hepsinin Kafka okuduğunu hatırlıyorum.
Dönüşüm ve Dava'nın nasıl babasıyla kendisinin
arasındaki ilişkiden türetildiğini açıklarlardı.
Ve sen de
yavaşça "Hayır." dedin.
Tam tersiydi.
Dönüşüm ve Dava, babasıyla olan
ilişkisinin temellerini oluşturuyordu.
Sonra da yumruğunu masaya vurmuştun.
"Bir yazar 36'sına geldiğinde
deneyimlerini kurguya çevirmeyi bırakır,
kurgusunu deneyimlerine empoze eder."
19'undayken bile...
...başka birisi gibiydin.
O zaman bile kaçıktım yani?
Hiç de değildin.
Belki sen de kaçıktın.
Bir dersten sonra bana bir not yazmıştın:
"Her gece tek bir şey için dua ediyorum:
İyi bir yazar olmak için."
İyi bir yazar...
Neler olduğunu bana yeniden anlat.
Bütün bu şok tedavilerini, hastane şeylerini anlamamı sağla.
Çok eski bir hikâye.
Hipnotize edici zamparalara ilgi duyuyordum.
Ve kafayı yedim işte.
Bu benim cezamdı.
Bir suç mu bu?
Hayır, hayır.
Hayır. Seninleyken her şey tertemizdi.
Sevgili dolu ve içtendi.
Sarhoşluk vericiydi.
Seni kaygılandırmayan bir ilişkin...
...olmadı mı peki?
Hoş geçen bir ilişkin?
Pek çok kez!
Ne oldu peki?
Ne mi oldu...
Olan şu, sıkıldım işte.
Dava
Mahkememize neden kadınlardan nefret ettiğinizi açıklayabilir misiniz?
Nefret etmiyorum ki.
Madem etmiyorsanız
niçin kitaplarınızda kadınları karalayıp onlara iftira atıyorsunuz?
Neden eserlerinizde ve hayatınızda onlara hakaret ediyorsunuz?
Ne eserlerimde ne de hayatımda onlara hakaret ettim.
Uzman tanıkların ifadelerini duyduk.
Duruşmanın öncesinde,
profesyonellikleri sorgulanamaz olan bu uzmanların yanıldıklarına
veya yalan söylediklerine ilişkin
bir tartışmada bulundunuz.
Bir şey sorabilir miyim?
Bugüne kadar kadınlara ne gibi bir yararınız dokundu?
Bir kadına yapılmış olan
bir tasviri hangi sebeple bütün kadınlara yoruyorsunuz?
Soru sormak için izniniz yok.
Yalnızca cevaplayabilirsiniz.
Cinsiyet ayrımcılığı,
kadın düşmanlığı,
iftira ve iğfal gibi eylemlerden ötürü suçlanıyorsunuz.
Mösyö?
Evet?
Neden kadınların acı çekmesine sebep olan bu kitapları yayımladınız?
Düşmanlara karşı bir yem konumuna düşebileceklerini hiç düşünmediniz mi?
Buna yalnızca, düşkünü olduğunuz
kendinden menkul ve eşitlikçi demokrası anlayışınızdaki ideallerin
bir yazar olarak bende bulunmadığını söyleyerek
cevap verebilirim!
Edebiyatınızı konuşmak gibi bir isteğimiz yok.
Kitaplarınızda, bütün kadınları "vahşi sapıklar"
gibi stereotiplerin içine sıkıştırmışsınız.
Neden Bayan Tarnopol,
böyle mi telaffuz ediyorsunuz?
Neden histerik ve psikopat olarak tasvir edilmiş?
Neden kadınları vahşi olarak resmediyorsunuz?
Shakespeare neden yaptı?
Bütün kadınlar el üstünde tutulmalıymış gibi gösterme çabası içerisindesiniz!
Kendinizi Shakespeare ile kıyaslıyorsunuz.
Haydi geçmişinizi bir inceleyelim.
Üniversitede profesörlük yapıyordunuz değil mi?
Doğrudur.
Profesörken öğrencilerinizle cinsel ilişkilere mi girdiniz?
Utanç verici mi?
Sizin için değil.
Bir de seçildikleri için onur mu duyuyorlardı?
Ne sıklıkla onları ebeveynlik görevi
üstleniyormuş gibi yapan bir öğretmenle sevişmeye zorladınız?
Herhangi bir zorlamaya gerek kalmıyordu, bana inanın.
Kaç öğrenciden faydalandınız?
Üç!
Seneler boyunca üçüyle aşk ilişkim oldu!
Edebiyat üzerine ders verip bize patronluk tasladıktan sonra
Şimdi de sizin aşk konusundaki derslerinize mi katlanacağız?
- Zina konusunda alıştırma yapıyorsunuz ha? - Hala yaparım!
Arkadaşlarınızın eşleriyle mi?
Daha çok tanımadığım kişilerin eşleriyle, sizin gibi.
Kimden sadistçe zevk alıyorsunuz?
Eşleri amansızca ayartılmış arkadaşlardan mı?
- Yoksa yabancılardan mı? - Güzelsiniz!
Mahkemeyi ciddiye almıyor!
Hayır, hoşsun ama!
Müthişsin.
Ben bir "kız" değilim!
Bu bir sikiştir, bebeğim.
Bu tam anlamıyla pornografi!
Seni bir mahkemenin ortasında sikiyorum işte!
Ardımdan gelin hanımlar!
Bahar
İşten ne zaman dönüyorsun?
Öğleden sonra.
Yanına gelmesem daha iyi olur muhtemelen.
Bir süredir kaprisliyim.
Bence farklı şeyler denemek istedin.
Denedin de.
Benim için kaprisli değilsin.
Bu konuda konuşmak istemiyorum.
O zaman belki...
...gelmesen daha iyi olur.
Seni görmeyi çok isterdim.
Görmek için can atıyorum seni.
Beni gerçekten tedirgin ettin.
Başını ağrıttıysam üzgünüm.
Saçmalama!
Özledin mi beni?
Tabii ki özlüyorum.
Feci şekilde, bu öğleden sonra.
Aslına bakarsan.
Neyimi özlüyorsun?
- Bilmek istiyor musun? - Hayır!
Müstehcen konuşmayalım lütfen.
Peki.
İşte buradayım.
- Daha mı ağırım? - Pek sayılmaz.
Artık hiçbir şeyi kafaya takmıyorum.
- Kaygılı değilim artık. - Ortadan kaybolduğumdan beri mi?
Ne zamandan beri olduğunu bilmiyorum.
Ev cephesinde işler ne durumda?
Onları nasıl seviyor?
Tombul ve güzel diye mi?
Senin sevme şeklin hoşuma gidiyor.
Sıska ve nevrotik.
Her şey daha iyi.
Sen gittiğinden beri...
...olan şey, güç dengesinde bir değişim.
Benim lehime.
Bana karşı çok daha iyi davranıyor.
Harika.
Teşekkürler, doktor.
Benimle buluşmak senin için zor olmalı.
Uyarmalıydım seni.
Yine gelirdim ki.
Yaşlı babam küplere binmiş biçimde hayatını sürdürüyor.
Her şey hakkında bir fikri mevcut,
bu fikirler genelde benimle ilgili değildir.
Babamla beraberken 14 yaşındaki
bir çocuk gibi davranmaktan kendimi alamam.
Geçtiğimiz yaz,
kardeşimin oğlu bir Porto Riko'luyla evlendi diye babam öfkesini kustu.
Duygularını gizleyemediği için
çocukları da haşlardı.
Arabamı almıştım,
Connecticut'tan New Jersey'ye sürdüm.
Oraya ulaştığımda yine başladı hikâyelere.
Yarım saat boyunca dinledim.
Ardından ona ufak bir tarih dersi vermeye karar verdim.
"Sevgili babacığım, dinle." dedim.
"Bu yüzyılın başlarında, babanın üç tane seçim hakkı vardı:
Birincisi, büyükannemle birlikte Yahudi Galiçya'da kalmak."
Orada kalsaydı ona, büyükanneme, bana, sana
ve Sandy'ye ne olurdu?
Küller!
Küller, baba! Her şey yanıp kül oluyor!
- Buna katılmıyor musun? - Evet ama kes, yeter!
Mantığımla hareket ediyorum. İkinci seçenek:
Baban Filistin'e gidebilirdi!
"İkinci seçenek: Baban Filistin'e gidebilirdi!"
"Sen ve Sandy, 1948'de Araplarla çatışırdınız.
En azından ikinizden biri bacağını, ayağını ya da kolunu kaybederdi."
"1967'de Altı Gün Savaşı'nda savaşırdım.
En azından kafamda şarapnel parçaları olurdu."
- Tabii, tabii. - Bir gözümü kaybedebilirdim.
Torunların ise, 1982'de Lübnan'dalar.
Yalnızca birinin öldüğünü varsayalım. Bu Filistin'di.
Üçüncü seçenek: Amerika. Babanın da seçtiği seçenek.
Üçüncü seçenek!
Amerika'ya gitmek!
"Amerika'da, olabilecek en berbat şey nedir?
Torununun bir Porto Riko'luyla evlenmesi!"
"Polonya'da kal ve olacaklara katlan!
Ya da İsrail'e git ve bir İsrailli bir Yahudi olmanın sonuçlarına katlan!
Veya Amerika'da yaşa! Evet?
Hangisini tercih edersin?"
Ne söyledi?
Dedi ki: "Tamam, kes! Sen haklısın, kazandın!"
Heyecanlanmıştım, bir kez olsun onu saf dışı etmiştim.
"Baba, sırada ne var biliyor musun?" dedim.
"O kızın annesini görmeye gideceğim.
Ona işkence ediyor olmalı."
"Ona diyeceğim ki: 'Porto Riko'da
yaşamayı istiyorsun değil mi?
O zaman kızın bir Porto Riko'luyla evlenmeli.
Fakat o zaman hepiniz Porto Riko'da yaşamak zorunda kalacaksınız!
Diğer türlü, Brooklyn'de yaşarsınız
ve en kötü senaryoda, kızın bir Yahudi ile evlenir.'"
Babam yine başlayıverdi.
"En kötü senaryo" da ne demekmiş?
"Niye en kötü senaryo oluyormuş?"
Kızının evlenmesinden mutluluk duymalı.
"Kızının evlenmesinden mutluluk duymalı!"
"Öyle, neredeyse senin gibi!"
Benim gibi mi?
Ee? Nereye vardı?
Düğün, bizi ekmesinler diye bir rabbinin
katılımıyla St. Patrick Katedrali'nde yapıldı.
Ne hikayeymiş.
Neden bu gibi şeyleri bu kadar büyütüyorlar?
Peki ya sen niye önemsizleştiriyorsun?
İngiltere'de bir kamu alanında, restoranda veya partide
birisi "Yahudi" kelimesini kullandığında ses seviyeleri birden düşüyor.
Öyle mi?
Sizlerin "Yahudi" demesi,
birçok insan için "bok" demek gibi geliyor.
Yahudi.
Tanrım, gerçekten de babanın oğlusun.
Kim olmalıydım ki?
Annenin oğlu?
Bu aralar görüşmeye devam ettiğim herkes
"Seni Oxford'dan hatırlıyorum,
sütyen takmadan transparan bir bluz giyiyordun." diyor.
Yani eski dışa dönüklerdensin.
Herkes mavi saçlarımı yargılardı.
Ve göğüslerimi göz önüne sürüyorum diye eleştirilirdim.
Bir süredir bunların göz önüne sürüldüğüne şahit olmadım.
Artık sevmiyorum bunları.
Seni dinliyorum.
Çok.
Fazlasıyla.
Neden?
Ne oldu?
Düşünüyorum da, seni hala seviyorum.
Şeye rağmen?
Şeye rağmen.
Hayır, hayır...
Dur.
Evli kalmanın altındaki neden,
başka bir iş bulamayacağını düşünüyorsun.
Ve böylece geçim kapın da var.
Böyle şeyler kimse için neden olamaz.
Evet, senin için oluyor.
Eğer birliktelik diye bir şey kalmadıysa neden ayrılmıyorsun? Anlamıyorum!
Ayrılmak istemiyorum.
İşte senin haysiyetin bu.
Gelir olmadan haysiyet de olmaz.
Akıllıca ama yanlış!
Doğru olan bunun tam tersi!
Bak.
Sana bir çek yazacağım.
Son derece hoş!
Açıkçası alamam.
Neden nakde çevirmiyorsun? Banka hesabına koy ya da sakla.
Ortak hesabına koyayım deme de.
Çerçeveletebilir miyim?
Hayır.
Sadece kaybetme.
İncil'imin arasına sıkıştırabilir miyim?
Hayır, sıkıntılı zamanlar için bankaya koy.
Atmadan önce neden düşünmüyorsun?
Çok teşekkürler.
Alsaydın harika olurdu.
Seni özleyeceğim.
Seni çok özleyeceğim.
Sanırım ben de.
İkimiz için de çok kötü oldu bu.
Eş
Canını sıkan şey ne, söylesene?
Bu gibi yemeklere katılmak için atölyemden eve gelemiyorum ki.
Konuşmuyorsun.
Kötü görünüyorsun.
Uyumuyorum.
- Neden peki? Söyle bana? - Bilmiyorum.
Benimle mi ilgili?
Öğrenmek istiyorum...
Ama yok.
Yine başlıyoruz.
Mesele nedir?
Atölyene çalışmak için gitmiyorsun.
Oraya sikişmek için gidiyorsun.
Bir ilişki yaşıyorsun.
Öyle mi sanıyorsun?
Evet.
Atölyemde kadın falan yok ne yazık ki.
Romanımdaki karakterlerden başka.
Romanın değil, not defterin.
Onu çantana koymayı unutmuşsun, ben de aldım.
Aptalcaydı, açıp bakmamam gerektiğini biliyordum.
Bir hiç için galeyana gelmişsin.
Birkaç not gördün diye mi yani?
Not değil. Bunlar...
...o kadınla yaptığın konuşmalardı.
- O bir hayal ürünü. - Hayır değil!
- Öyle. - O gerçek biri!
Atölyene gidiyor.
Aylar boyunca dikkatinin bu kadar dağınık olmasının nedeni o!
Seninle konuşurken ayakta bile zor duruyordun.
Ama o kadın ağzını ne zaman açsa
her söylediği güzel kelimeleri
not etmekten kendini alamamışsın.
"Bir ekotör".
"Ve odyofil".
Ne kadar çok gösterişçi saçmalıklarla dolu.
Belki de daha az ilgi gösterdiğim,
yazmakta olduğum kitaptan dolayı...
İtiraf et!
Neyi?
Beni hiçbir zaman onun kadar sevmediğini.
Öyle biri yaşamıyor çünkü!
Eğer sen var olmasaydın seni de o kadar çok severdim!
İnanılmazsın!
Bu konuda tartıştığımıza inanamıyorum!
Ne absürt!
Ve sanıyorum
Rosalie Nichols ile konuşmak da
senin için hayal ürünüydü?
Ama doğru,
Onunla konuştuğundan bahsetmiştin.
Rosalie Nichols için, onunla beraber konuştuklarımızı,
yapmadıklarımızı ve benim
uydurduğum şeyleri yazmıştım.
O şeyleri kurgulamıştım!
Çek arkadaşımı da okudun mu?
Evet, hepsini.
Oturup tamamını aptal gibi okudum.
Çek arkadaşım Ivan, ne kadar kaçık olsa da
beni Olina ile yatmakla suçlamadı hiç.
Bunu bilmesem çok daha iyi olur.
Bu melodramın yaşandığına inanmıyorum!
Çok endişeleniyorsun.
Hiç dinlemiyorsun.
Her şeyi dramatize ediyorsun.
Her şeyi dramatize eden sensin!
Kendimi açıklamayacağım.
Veya o insanların konuşmalarının beni
ne kadar cezbettiğini de hatırlatmayacağım.
Bu not defteri bir çeşit kanıt.
Bir aşk hikayesi düşledim!
Bunca süre boyunca yaptığım şey buydu.
O not defteri gerçek bir kadın.
O defter, Tolstoy'un Anna Karenina
ile ilişkiye girdiğini hayal etmesi gibi bir şey.
Kendi yolumu çizerim, beni nereye götürürse!
Senin veya başka birinin tarafından sansüre uğrayamam!
Kendini haklı gösteren bu numaraları bırak, bağırma.
Bağırmalara gelemem, oldu mu?
İyice kafamı karıştırmaya çalışıyorsun.
Olayları doğru bir şekilde görmen için çabalıyorum!
Evet Olina, siyahi bir adamla yattı.
Ve Ivan da bana bu olayı anlattı.
Fakat hiçbir zaman beni ona ihanet etmekle suçlamadı.
Olaylar bu şekilde olmadı.
Yazarken kendimden ödün verme gereği duyarım!
Beni motive eden şey bu!
Bu siktiğimin tartışması da bunu kanıtlıyor!
Peki ya o küçük, Amerikalı kaçık?
Kendini dizginle! Düşün!
O düşünüyormuş.
Git de onunla düşün.
Tamam, peki. Not defterini elimize alalım.
Oturalım ve anlayabileceğimi umduğum,
yaptığım şeyleri anlatan her bir satırı sana açıklayayım!
Bu İngiliz kadının var olmadığına inanmalı mıyım yani?
Bu hayalî kadının sana anlattığı kadarıyla,
İngiliz hayatı hakkında neler biliyorsun peki?
Hey, bir şeyleri yapmaktan çok, biliyormuş gibi görünmek benim işim.
Çok samimiydi ama.
Samimiyet ilginç bir şey, ama yalnızca bir süje!
Not defterini yayımlayacak mısın peki?
Bilmiyorum. Öyle aklıma gelen şeyler işte.
Olduğu gibi yayımla?
Bilmiyorum dedim.
İsmini değiştirsen olmaz mı?
"Sapkın Philip", "Nathan"a çevrilemez mi?
Hayır, Zuckerman benim romanlarımdaki bir karakter.
Bu ise farklı, not defterindeki benim.
Sen olmadığını söylemiştin.
Hayalî ben. Tamamen bir hayal ürünü.
Yayımlanırsa kimse bir hayal ürünü olduğunu konuşmayacak.
Kurgumun bir otobiyografi haline getirildiğini söyleyecekler.
Otobiyografimin kurgusal olduğunu.
Ben aptalım, onlarsa çok akıllı.
Bırakalım ne olduğuna onlar karar versin.
Eğlenceli bir oyuna benziyor.
Peki ya değersiz hissedersem?
Yalnızca bir oyun!
Kendimin bir taklidi!
Kendimi bir vantriloğa çeviriyorum! Bu homo ludens.
Bizden başka kim biliyor bunu?
İhtiyatın olduğu bir dünyada yaşayamam ve yaşamam.
Utanç, roman yazarına göre bir şey değil!
Tek yapman gereken o sefil Amerikalıya
"Sapkın Philip" yerine "Sapkın Nathan" dedirtmek.
Hayır.
- Gidiyor musun? - Çıkıyorum!
Ne yazmam gerektiğinin söylenmesi beni delirtiyor!
Yalnız çıkma! Ben de geliyorum.
Bitti, yeterince ileri gitti bu durum. Kaldıramıyorum.
Ne yazacaksam yazarım, ne yayımlamak istersem yayımlarım.
İnsanların yanlış anlaması sikimde değil!
Ya da doğru anlamaları?
Bu bir not defteri, canlı değil.
Sen bir canlısın, beğen ya da beğenme. Ben de öyleyim, o da!
Hayır, o yalnızca sözcüklerden ibaret.
Benim yaptığım gibi yap, sözcükleri umursama!
Çıkıyorum.
Kendi başıma.
Son söz
Güzel, tam zamanında.
Bizim için bir masa hazırlıyorlar,
daha hazır değil.
Peki, nasıl...
- Nasılsın? - Nasıl mıyım?
Oldukça iyiyim.
Peki ya sen? Nasılsın?
Bu enteresan soruları sormak için seni görmeyi çok istedim.
Ee nasılsın?
Şey, gayet iyiyim.
Aramaya çalıştım fakat numaran çalmıyordu.
Hangi ülkeyi arıyordun?
- İngiltere'deki atölyeni. - Ayrıldım oradan.
Artık temelli olarak Amerika'dayım.
Dinle.
Nasılsın?
- Gerçekten harikayım. - Muhteşem.
Seni düşünüp duruyordum.
Kitabını okudum. Arasam mı diye çok düşündüm.
- Fazlaca düşündüm. - Ben de öyle.
Evliliğini etkiledi mi diye merak ettim.
Okumadı.
Harika, doğru ya.
Mösyö, masanız hazır.
Daha daha nasılsın?
Anlat bana.
İyiyim, değil mi?
Öylesin.
Nereden başlasam bilmiyorum.
Aramadığım için bana kızdın mı?
Hayır, hem de hiç.
Bunun bir çeşit karar olduğunu düşündüm.
Son konuştuğumuz zaman...
...ikimiz de pek mutlu değildik.
Kendi yoluna gitmen gerektiğini düşünmüştüm.
Ve ben de kendi yoluma gitmeliyim diye düşündüm.
İki yıl önceydi, kendi yolumuzu çizmiştik.
Evet.
Aradığına çok sevindim çünkü seni bir hayli özledim.
Aşk ilişkisi bittiği için
artık pes ettiğini söylemiştin.
Hayır. Sen, beni görmek istemediğini söyledin.
- Öyle miydi? - Evet.
Çok kez hem de.
Hafızam kuvvetlidir.
Elbette.
Şaşırdım.
İki kişi bana "Kitapta senin sözlerini gördüm." gibi şeyler söyledi.
- Gerçekten mi? - Evet.
Kimler söyledi?
Edebiyat okuyan ve beni dinleyen arkadaşlarım var.
Kendine özgü bir üslubun var.
Sana 20 tane nedenden dolayı aşıktım,
bu en güzel olanıydı.
Benim için bu,
uzun, keyifli,
bitiminde bir hayli üzen, önemli...
Aynı şeyleri söylerdim.
Hiç kimse bu kadar kıymet görmemiştir.
Sana deli oluyordum.
- Gerçekten mi? - Farkındaydın.
Bir İngilize dönüşme.
Peki.
Senin için çok endişelendim.
Öyle mi?
Şarkıyla mı başlayayım?
Hatırlar mısın
Bir öğle sonrası
Tik tak sayarken
Buluşurduk
Sen ve ben...
Evet.
Bu arada, artık genç değilim.
Seninle görüşürken hâlâ gençtim.
35'ine geldiğinde birden her şey bitiyor.
Her şey olmasa da birçok şey.
Işıltı da gider mi?
Muhtemelen 16 yaşındayken gitti.
37 oluyorum.
Öyle...
Dinozor kanadının olduğu müzede bir parti vereceğim.
Harika bir fikir. Harika bir konum.
Sen de davetlisin.
Nasıl açıklasam bilmiyorum,
Kendimi oldukça farklı olarak görmeye başladım.
O hayat dolu ergeni oynamayı bırakınca.
Bir kadın için zor bir dönüşüm...
Seni önceden aramadım
çünkü hayatına yeniden çomak sokmak istemedim.
Sen ve kocan,
hala beraber misiniz?
Her şey güzel yürüyor gibi.
Büyük sorunun ne olduğu konusunda hala sorgulama içerisindeyim.
Elbette zorlu sorunlar olacak.
Yalnızlık gibi.
Korkunç bir yalnızlık hissediyorum.
İşteyken sıkılıyorum.
Ama büyük sorunlar dışında, sanırım her şey yolunda.
Bir sevgilin var mı?
Hayır, hayır...
Dinle,
bu karakterin aşırı derecede pasif olduğunu görünce...
...çok şaşırdım.
Fikrim yoktu, belli bir ölçüde benim gibiydi.
Olabildiğince senin gibi.
Aslında, tamamen sensin.
Ah, artık eskiden olduğum o kişiyi sevmiyorum.
Öyle mi?
Tamamen pozitif biriyim artık.
İyi ki kitabımı sen değişmeden bitirmişim.
Kitaplardaki pozitif kişiler direkt uykumu getirir.
Evet, ama pasiflik korkutucu bir şeydi.
Yazmak bir şeyleri değiştiriyor.
Kızgın hissediyordum.
Fotoğrafların, ruhlarından bir parça götürdüğünü söyleyen yerliler gibi.
Kızgın olduğunun farkındaydım.
Oldukça kızgın.
Ne zaman bunları aştın?
Muhtemelen aşamadım.
Tanrım, seninle konuşmayı
ne kadar çok özlemişim.
Ve o sırada not almayı da mı?
Tabii ki.
Ben de özledim.
Çok fena derecede özledim.
Kafamın içinde seninle konuşuyordum.
Ben de öyle.
"Freshfield" benim için iyi bir isim olmamış.
Bana sormalıydın.
İngilizce bir şiirden. "Yarın, taze odunlara..."
Anladım ama doğru olmamış. Çok basit.
Eleştirel yönün hâlâ duruyor.
Demek artık Amerika'dasın.
Senin için çok Hristiyan bir yer mi?
Öyle.
Burada bir şeyi özlüyormuşum. Fark etmiyordum.
Öyle mi? Neymiş peki?
Yahudileri!
Bizde de biraz var sayılır.
Cesareti olan Yahudilerden söz ediyorum.
Arlanması olmayan iştah sahibi Yahudilerden.
Dirseklerini masaya koyarak yiyen atılgan ve asabi Yahudilerden.
Hakaretler, tartışmalar, küstahlıklar.
- Yeniden kabilenin bağrında olmak gibi. - Kesinlikle.
- Tuhaf geliyor mu? - Pek sayılmaz.
Evine giden biri işte.
Odysseia'yı okudun mu?
Destansı bir sürgün ve geri dönüş. Burada senin rolün ne?
Nausicaä?
Calypso?
Homer.
Sana yazacağım.
Acele etsen iyi edersin, seninle ilgili ikinci bir işe geçebilirim.
Hayır, yapmazsın.
Yapar mıydın?
Buna girişir miydin?
Tabii ki yapardım.
Bu sohbetimiz de dâhil olurdu.
Fıçıdaki son damla olurdum ancak.
Kendini hor görme.
Mükemmel bir fıçıydın.
- Benim için öyleydin. - Öyle miydim?
Aylardır ateş püskürüyordum.
Okuduktan sonra altüst oldum. Kızgın dahi olamıyordum.
Neden peki?
Çünkü...
Çünkü o kadar dokunaklıydı ki.
Düşüncem bu.
Eğer yanlış anlamadıysam.
Yanlış anlamamışsın.
İyi akşamlar madam.