NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oryginalny
Jak ja!
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
WREDNA GRA
I przez tę niewinną grę zakazano nam wjazdu do Kanady.
Chrząszcze chrabąszcze! Co to była za gra?
To gra w zgubionego.
Fajnie się w nią grało, gdy utykaliśmy w błocie.
Ale czad. Chcę w to zagrać.
- Idź na górę! - Zasuwaj do pokoju!
Pobrzeże, mój osamotniony dom
A może „tron”?
Dotarłem do pokoju Bertie!
Czadowa gra! Zagrasz, Bertie?
Źle wyglądasz.
Nie spałam od dwóch dni.
- Tworzysz coś na imprezę antyrozbiórkową? - Coś mi nie idzie.
Piosenka musi idealnie opisywać nasze piękne miasto,
ale nie opisuje, a czas ucieka!
Odpocznij sobie i pograj z nami.
Dzięki, ale po prostu muszę bardziej się skupić.
- Może następnym razem? - No to nie przeszkadzam.
Pracuj sobie w ciszy.
Zostawiam cię samą
- Arlo! - Na razie!
Pobrzeże…
„Jesteś jak… zwierzę”?
Fuj.
Jak uchwycić spokój i piękno tego miejsca?
Schwytać ją!
Nie dacie mi spokoju, dopóki nie zagram, prawda?
Nie, nie odpuścimy.
No dobrze.
Może to dobry pomysł.
Przyda się inspiracja. Zagrajmy w zgubionego.
Sprawdźmy szczelność opaski. Jaką robię minę?
Uśmiechasz się?
Kurde!
Nic nie widzę. Zaczynajmy, zanim się rozmyślę.
- Dalej! - Dokąd jechać?
W lewo!
I co teraz?
- Jeszcze raz w lewo? - Spoko, szefowo!
I o to mi chodzi!
Dokąd teraz, Bertie?
Pomyślmy.
Pobrzeże
- „Grzybicy twej nie zmierzę”? Nie. - Bertie, gramy.
Wybacz. Jeszcze raz w lewo, Alia!
Tutaj zostawiłam serce me
- Bertie! - W prawo!
Mamy tu Bronx i Shaolin. Chyba się zgubiliśmy!
- Super! - Czad!
Zgubiliśmy się? To niemożliwe! W Nowym Jorku są ponumerowane ulice.
Muszę wrócić i dokończyć piosenkę! To był błąd!
Powinnam pracować, a nie jeździć bez celu!
Bertie!
Widzę śmieciarkę.
To niedocenieni obrońcy ulic.
Zawsze chciałam pojeździć śmieciarką.
- Zatrąbcie! - Chcieliśmy zapytać…
czy znacie drogę do Nadmorskiego Pobrzeża.
Nie wiecie, że po czwartej nad ranem licho tu grasuje?
Strzeżcie się Króla Szczurów.
Musi zaspokoić swój głód.
To w którą stronę do Pobrzeża?
Dopadnie ich!
Jedźmy dalej.
Nie chce odpalić. Ale czad!
Zgubiliśmy się i utknęliśmy!
Co? Utknęliśmy na tym wygnajewie?
Nie, nie, nie!
Jak teraz dokończę piosenkę?
Nie mogę tu oddychać.
Jestem liściem na wietrze.
Ktoś powinien zajrzeć pod maskę.
Raz, dwa, trzy, nie ja!
- Nie ja! - I nie ja!
Nie ja?
Dobra, poradzę sobie.
Gwiazdy pokażą mi drogę do domu.
Która to Polarna?
Może sprawdzimy, co z nią?
Mój notes!
Spokojnie, to tylko szczur.
Źle się o nich mówi, a są bardzo inteligentne.
To pełne emocji słodziaki i…
Dobry wieczór. Usłyszałem to zacne podsumowanie.
Właśnie piszę musical o szczurach i potrzebuję pomocy z tekstem.
Pisałaś kiedyś piosenki?
Powinniśmy być wrogami, ale z jakiegoś powodu cię szanuję.
To ten Król Szczurów? Idę się zdrzemnąć.
Interesuje mnie wasza osobliwa paczka. Już wiem!
Może w moim musicalu
kolejne szczury będą po prostu mówić, kim są.
To byłoby pionierskie!
Zaraz. Piszesz musical?
Niebawem muszę skończyć piosenkę, a nie mam weny.
Mogę zerknąć?
Widzę, że próbujesz to skończyć na siłę. Dobrze to znam.
Wiesz, co jest kluczem?
To piosenka musi znaleźć ciebie.
Tak jak ty odnalazłaś mnie.
Błąkałem się w blasku księżyca, a ty dałaś mi to, czego potrzebuję,
by zacząć pracę nad broadwayowskim hitem!
W tym ten wóz.
Dzięki!
Pozwól, by piosenka cię odnalazła!
- Mój notes! - Mój wóz!
Nasz Marcellus?
- Co teraz zrobimy? - Ruszymy pieszo.
Czekają nas inspirujące chwile!
Pomysły same przyjdą, Bertie. Bertie?
Jesteś cała?
Wszystkie pomysły były w notesie.
Bez wozu nie wrócimy do domu.
Przez tę głupią grę tym bardziej nie skończę piosenki!
Moja produktywność jest na ujemnym poziomie.
Puk, puk! Tu inspiracja!
Racja, Marcellusie.
Najlepsze inspiracje czekają w nocy w nowojorskich uliczkach!
Muszę…
Muszę zostać sama.
Złość zaślepia mnie
Myślą kłębią się
Może myślę zbyt wiele
Czuję, jak fala emocji mija mnie
Zamiast przeć do przodu Zwolnij i sięgnij do powodu
Prawda przede mną odkryta Miasto już mnie wita
Ale słowa grzęzną w moim sercu
Ale powiem im prawdę
To kolejna nowojorska noc
Wsłucham się w uczucia
Czuję Nowego Jorku moc
Te ulice wskażą mi dom
Chwyć moją dłoń
I ujrzyj we mnie swoje odbicie
Nie chcę przegrać z gniewem
Ostatnio myślę wiele
Może myślę zbyt wiele
Miasto żyje wokół mnie
Kotwica uczuć mnie ciągnie Skończę na dnie
Mój głos niknie w ciemności Czuję, jak ta siła opuszcza mnie
Ale słowa grzęzną w moim sercu Ale powiem im prawdę
To kolejna nowojorska noc
Wsłucham się w uczucia
Czuję Nowego Jorku moc
Te ulice wskażą mi dom
Chwyć moją dłoń
I ujrzyj we mnie swoje odbicie
- Gdzie jesteś? - Tutaj!
Dobra wiadomość: znaleźliśmy wóz i Marcellusa.
- A zła? - Zniknął twój notes.
Nie będę go potrzebować.
Czyli piosenka gotowa?
Zgubienie się w mieście sprawiło, że mnie odnalazła.
- Gramy w zgubionego, Bertie? - Nie porwiemy cię.
Podziękuję.
Napisy: Krzysiek Igielski