Είναι πρωτότυπη
Σαν εμένα.
Όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
Κι έτσι η ζωή μπορεί και να 'ναι ωραία
Κι αν συχνά μας αδικούν Μαζί και πιο δυνατοί
Ανήκουμε Στην πιο όμορφη παρέα
Κι από ένα αθώο παιχνίδι οδήγησης, μας έδιωξαν απ' τον Καναδά.
Εδώ δες τρέλα! Φοβερό παιχνίδι. Πώς το λέγατε;
Λέγεται "Χαθήκαμε".
Βόλεψε όταν κολλούσαμε στη λάσπη και δεν ξέραμε πού να πάμε.
Πολύ βαθύ! Θέλω να παίξω κι εγώ.
-Πήγαινε πάνω! -Στο δωμάτιό σου!
Ωχ.
Πατρίδα, μοναχική πόλη, Ακρογιαλιά
Κάν' τα γυαλιά;
Παιδιά! Ήρθα στο δωμάτιο της Μπέρτι.
Φανταστικό παιχνίδι. Θες να παίξεις;
Θεέ μου. Χάλια φαίνεσαι.
Έχω δύο μέρες να κοιμηθώ.
Ετοιμάζεις το τραγούδι για το πάρτι;
Ναι. Μα δεν τα καταφέρνω.
Πρέπει να περιγράφει τέλεια την τέλεια πόλη μας.
Δεν το κάνει, κι ο χρόνος τελειώνει!
Ίσως θες διάλειμμα. Θες να παίξουμε;
Σ' ευχαριστώ, αλλά μάλλον πρέπει να συγκεντρωθώ πιο πολύ.
Την άλλη φορά.
Εντάξει. Σ' αφήνω να δουλέψεις.
Γαλήνη και ησυχία.
Σ' αφήνω ήσυχη
-Άρλο! -Καλά, γεια!
Εντάξει…
Ακρογιαλιά
Κρύψτε τα μοσχάρια;
Αηδία.
Πώς να αποδώσω ένα τόσο γαλήνιο μεγαλείο;
Πιάστε την!
Δεν θα μ' αφήσετε ήσυχη ώσπου να συμφωνήσω, έτσι;
Όχι. Είμαστε επίμονοι.
Εντάξει.
Ίσως μου κάνει καλό.
Χρειάζομαι κι έμπνευση. Ας παίξουμε Χαθήκαμε.
Να σιγουρευτούμε ότι δεν βλέπει. Τι κάνω;
Χαμογελάς;
Να πάρει!
Δεν βλέπω.
Πάμε, πριν με μεταπείσω.
-Φύγαμε! -Ναι! Πού πάω;
Αριστερά.
Φοβερό. Και τώρα;
Πάλι αριστερά;
Έγινε, αφεντικό!
Μωρό μου! Αυτά είναι, κοπελιά!
Μάλιστα. Προς τα πού τώρα, Μπέρτι;
Να σκεφτώ.
Ακρογιαλιά
Δεντρογαλιά; Όχι.
Μπέρτι. Παίξε το παιχνίδι.
Συγγνώμη. Πάμε πάλι αριστερά, Άλια.
Αγάπησα την Ακρογιαλιά
-Μπέρτι! -Εντάξει.
Το Μπρονξ και το Στάτεν Άιλαντ. Νομίζω ότι χαθήκαμε!
-Ναι, παιδιά! -Ναι!
Κάτσε, αλήθεια χαθήκαμε;
Οι δρόμοι είναι αριθμημένοι, δεν γίνεται!
Πρέπει να γυρίσω, να τελειώσω το τραγούδι! Αυτό ήταν λάθος!
Έπρεπε να δουλεύω, όχι να οδηγώ άσκοπα!
Μπέρτι!
Το απορριμματοφόρο.
Οι σιωπηλοί προστάτες των δρόμων.
Πάντα ήθελα να οδηγήσω απορριμματοφόρο.
Βαράτε την κόρνα;
Βασικά, αναρωτιόμασταν…
Ξέρετε πώς θα πάμε στην Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά;
Δεν ξέρουν ότι δεν γίνεται τίποτα καλό εδώ μετά τις 4:00 π.μ.;
Τον νου σας στον Βασιλιά Αρουραίο.
Πρέπει να χορτάσει.
Οπότε, η Ακρογιαλιά είναι…
Θα τους φάει ο Βασιλιάς!
Ας συνεχίσουμε.
Δεν παίρνει μπρος. Τι ωραία!
Χαθήκαμε κι ακινητοποιηθήκαμε κιόλας!
Τι; Δηλαδή κολλήσαμε στη μέση του πουθενά;
Όχι…
Πώς θα τελειώσω το τραγούδι;
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Είμαι φύλλο στον άνεμο.
Κάποιος πρέπει να ρίξει μια ματιά στη μηχανή,
και δεν θα… Ένα, δύο, τρία. Όχι εγώ!
Όχι εγώ!
Όχι;
Εντάξει, μπορώ να το κάνω.
Θα μας πάω σπίτι. Θα με οδηγήσουν τα αστέρια.
Πού είναι ο βορράς;
Να δούμε τι κάνει η Μπέρτι;
Το σημειωματάριο.
Αφήστε με να βγω!
Ηρέμησε, Άρλο. Αρουραίοι είναι.
Έχουν κακή φήμη,
αλλά είναι πανέξυπνοι,
συναισθηματικά περίπλοκοι και…
Γεια σας. Άκουσα την αποθεωτική κριτική για μένα.
Τυγχάνει να γράφω ένα μιούζικαλ για αρουραίους.
Θέλω βοήθεια με τους στίχους.
Έχεις γράψει ποτέ τραγούδι;
Θα 'πρεπε να είμαστε εχθροί, αλλά νιώθω βαθύ σεβασμό για σένα.
Ο Βασιλιάς των Αρουραίων; Πάω να κοιμηθώ.
Με εμπνέει το επιτελείο εκκεντρικών. Ναι, το βλέπω!
Ίσως στο μιούζικαλ
να έχω αρουραίους που να λένε ποιοι είναι ξανά και ξανά.
Αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Στάσου. Είπες ότι γράφεις μιούζικαλ;
Πρέπει να τελειώσω ένα τραγούδι, μα δεν έχω έμπνευση.
Μπορώ;
Ναι, βλέπω τι θες να κάνεις, μα το πιέζεις.
Πολύ γνώριμο συναίσθημα.
Θες να μάθεις ποιο είναι το μυστικό;
Πρέπει να αφήσεις το τραγούδι να σε βρει.
Όπως με βρήκατε εσείς στην ανάγκη μου.
Ήμουν μόνος στο σεληνόφως,
κι ήρθατε και μου δώσατε ό,τι ήθελα
για να ξεκινήσω το επιτυχημένο μου μιούζικαλ!
Κι αυτό το βαν.
Ευχαριστώ!
Άσε το τραγούδι να σε βρει!
-Το σημειωματάριο! -Το βαν!
Ο Μαρσέλους;
Τι θα κάνουμε τώρα;
Θα περπατήσουμε.
Σκέψου πόση έμπνευση σε περιμένει.
Θα γεμίσεις ιδέες, Μπέρτι. Μπέρτι;
Είσαι καλά;
Όλες οι ιδέες μου ήταν στο σημειωματάριο.
Πώς θα πάμε σπίτι χωρίς το βαν;
Με αυτό το γελοίο παιχνίδι, έμεινα ακόμα πιο πίσω απ' ό,τι ήμουν!
Δεν είμαι καθόλου παραγωγική.
Σώπα. Άσε την έμπνευση να έρθει σ' εσένα.
Σωστά, Μαρσέλους.
Και πού θα εμπνευστείς
αν όχι σε σοκάκι της Νέας Υόρκης στις 4:00 π.μ.;
Θέλω…
Θέλω να μείνω μόνη. Συγγνώμη.
Δεν βλέπω καθαρά όταν θυμώνω
Θέλει σκέψη ακόμα κι η αναπνοή
Ίσως το υπεραναλύω
Ας γλιστρήσει σαν κύμα από μέσα μου
Θέλει να το γράψω Πρέπει να σταματήσω και ν' ακούσω
Μιλάει
Είναι σαν κόμπος, ξετυλίγονται Στις γλώσσες της πόλης
Παγιδευμένο στον λαιμό Να το βγάλω δεν μπορώ
Πες τους την αλήθεια
Άλλο ένα βράδυ στη Νέα Υόρκη
Άκου όλα τα συναισθήματα
Φώτα και ζωή στη Νέα Υόρκη
Ανοίγομαι καθώς οι δρόμοι Με πάνε στο σπίτι
Πιάσε το χέρι μου
Βλέπω τον εαυτό μου μέσα από εσένα
Δεν μπορώ να μείνω θυμωμένη
Όλη μέρα σκεφτόμουν
Μάλλον το υπεραναλύω
Άσ' το να ξεχυθεί Σαν τα τρένα που περνάνε
Κουβαλάω μια άγκυρα Που με ρίχνει πιο βαθιά
Μακριά απ' την ελευθερία της φωνής μου Δύναμη που δημιουργείται μέσα μου
Δεν μπορώ να βγάλω λέξη Την αλήθεια δεν μπορώ να πω
Άλλο ένα βράδυ στη Νέα Υόρκη
Άκου όλα τα συναισθήματα
Φώτα και ζωή στη Νέα Υόρκη
Ανοίγομαι καθώς οι δρόμοι Με πάνε στο σπίτι
Πιάσε το χέρι μου
Βλέπω τον εαυτό μου μέσα από σένα
Μπέρτι! Μπέρτι, πού είσαι;
Εδώ!
Γεια!
Καλά νέα. Βρήκαμε το βαν. Χάρηκε ο Μαρσέλους.
-Τα κακά νέα; -Χάθηκε το σημειωματάριό σου.
Καλά. Δεν θα το χρειαστώ.
Βρήκες το τραγούδι;
Επειδή χάθηκα στην πόλη, με βρήκε το τραγούδι.
Θες να παίξουμε Βρεθήκαμε;
Δεν θα σε απαγάγουμε.
Όχι, ευχαριστώ.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη