NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oryginalny
Jak ja!
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
ZAGUBIONA I ZNALEZIONA
No proszę!
Morze skarby swoje trwoni Fajne rzeczy na wyciągnięcie dłoni
Stare sandały, lodówka Leki na ciśnienie
Chwileczkę! To coś poważnego.
Zgubił ktoś leki?
Co to?
Wiatrak z minigolfem! Najpierw mokra kanapa, teraz mokry dom!
Bertie ma rację. Ocean jest magiczny.
O rety! Chciałabym mieć dom!
Biedna ja.
- Zgubiłaś się? - Taka biedaczka jak ja?
Nie, tak tylko sobie podróżuję, szukając nowego domu.
Niewinna duszyczka.
Szukasz miejsca do zamieszkania?
Nie musi to być nic wymyślnego. Byle mieć gdzie główkę położyć.
Chrząszcze chrabąszcze! Jak ci na imię? Skąd jesteś?
Masz jakieś marzenia? Z czym jesz pizzę?
Nie chcę się narzucać.
Jestem Lily i lubię pizzę szynką i ananasem.
Miło cię poznać.
Jestem Arlo i pomogę ci znaleźć dom, ale mogłabyś mi pomóc stąd wyjść?
NADMORSKIE POBRZEŻE
Zostań tutaj! Naprawiamy okolicę i szukamy nowych osób.
Nie wiem, czy się wpasuję.
Na tym polega piękno Pobrzeża! Każdy może tu znaleźć miejsce dla siebie.
Naprawdę pasuje wam każdy?
Tak.
Kurde blaszka.
Wcześniej zawsze byłam wyganiana.
Nawet nie zdążyłam kupić wycieraczki.
Coś okropnego!
Tutaj nic takiego ci nie grozi. Chodź, poznasz mieszkańców.
Marcellusie!
Nie mam omamów?
Niedobrze.
- Lily! - Marcy!
- Lily! - Arlo!
Znacie się?
Tak. Znamy się od dawna.
Ale zbieg okoliczności.
- Znowu uciekasz? - Wiesz, że nie wysiedzę w jednym miejscu.
Mówiłem, że miło cię powitają.
Myślę, by tu zamieszkać.
- Co ty na to? - Świetny pomysł.
Na pewno? Gdy tak na spokojnie się zastanowimy?
Spójrzcie! Staruszek z ciężkim workiem pieniędzy!
Pomogę mu go ponieść. Ostrożności nigdy za wiele!
Jest wspaniała, prawda?
Obecność Lily nie wróży nic dobrego. Też mieszkała w akwarium.
- No to super. - Ręce jej się palą do kradzieży!
Jeśli zapalą jej się ręce, mamy morze.
Co? Nie, to kradziejka! Kradnie na potęgę!
Każdy miał trudne początki.
Mówię ci o tym, bo… zależy mi na was.
Nie może tu zamieszkać. Musisz ją wygonić.
Ani myślę. Pobrzeże powinno być otwarte na każdego.
Nawet jeśli kiedyś zbłądził.
Jeśli ktoś taki tu zostanie, przeniesie te nawyki na wszystkich.
Nie, postaram się, by czuła się tu jak w domu.
No cóż, próbowałem, na co rzadko się silę.
Gdzie moje kąpielówki?
Tony!
Rany, nie krzycz tak. Zdrzemnęłam się na chwilę.
Zaraz wąsy ci odpadną. Już jadę.
Tony! Lily chyba zakosiła mi opony!
Wybaczcie! Brakuje rąk do pracy.
Ktoś ukradł Alii opony.
Moje kwiatki zniknęły!
Okradziono mnie!
- Co jest? - Moja poczta!
Mamy tu złodzieja!
O nie! Moje pieniądze!
Co za ulga.
Moje przyciski!
Nie!
Dzięki, że wpadliście.
Podpiszcie kartę powitalną dla Lily. Zrobiłem ją z makaronu.
To my wezwaliśmy tu ciebie.
No tak.
Furlecio?! Co to ma być?
Nie patrz na mnie! Nie mam innych butów.
Zniknęły moje szpilki, platformy i koturny!
I moje jedyne czółenka! Cała przepiękna kolekcja!
Arlo, Lily nas okrada.
Naprawdę?
Wcześniej wiedziałem, co wciskam, ale teraz to jakaś loteria!
Zajumała mi kąpielówki!
Muszę chodzić w ręczniku!
- Może ubierz spodnie? - Nie jestem bogaty!
Arlo, musimy się jej pozbyć, bo nas rujnuje!
Dobra, chwileczkę.
Nie mamy dowodów na jej winę.
Na miejscu przestępstwa czuć było masło i cytryny.
- To nie dowód. - Widziałam, jak ucieka z oponami.
- To mógł być każdy. - Nagrałem ją!
- Co? - Arlo.
Wiem, co czujesz, ale Lily musi stąd odejść.
Nie możemy jej wyrzucić.
Pobrzeże zbudowała grupka wyrzutków.
Jeśli odwrócimy się od niej, odwrócimy się od naszych wartości.
Arlo…
- Musi być inne wyjście. - Jesteś goły.
O rety! Okradziono mnie!
Musi odejść.
Racja. Wybaczcie, że nie słuchałem. Tak być nie może.
Porozmawiasz z nią?
Nie, zabezpieczę przed nią miasto.
To moje!
Może być bez sera!
Dobra, pogadam z nią.
Lils?
Mój kolega Arlo!
Dlaczego wszyscy macie takie smutne miny?
Po prostu martwimy się o ciebie.
Może Pobrzeże nie jest takie fajne i chciałabyś mieszkać gdzieś indziej?
Gdzieś indziej?
Żartujesz sobie? Przecież Pobrzeże jest najlepsze!
To tutaj czuję się jak w domu.
Nie macie pojęcia, ile razy wyganiano mnie za kradzieże,
ale wam to pasuje!
Właściwie to jednak nie pasuje.
Przestań albo będziesz musiała odejść.
A co z gadką o tym, że każdy jest tu mile widziany?
Bo jest, ale nie można tu okradać innych.
To nie w porządku.
I znowu mnie wyganiają.
Spakuję tylko swój tobołek
MASŁO
Tutaj jest tak samo jak wszędzie.
Nie zadręczaj się. To nie twoja wina.
Ale to ty dałeś mi nadzieję, więc oby zjadły cię wyrzuty.
To było ciężkie, ale słuszne.
Jakoś tego nie czuję.
A gdzie moje opony?
Wybacz. Na tamtej kupce z resztą rzeczy.
O rany! Mój imprezowy golf z pomponikami!
Nie widziałam go od lat!
Moje pudełko tajemnic! Myślałem, że je straciłem.
Tajemnice.
Moja stara filiżanka.
Wszędzie jej szukałam. Gdzie ją znalazłaś, Lily?
Cóż mogę rzec? Taki już mam talent.
Czy to nadal kradzież, jeśli kradnie się zgubione rzeczy?
To chyba tak nie działa.
Ale to nie kradzież, jeśli wcześniej to zgubiłaś.
- To jest… - Nadal kradzież.
To wtedy jest znalezione! Wiem, co robić. Lily, poczekaj!
Nie odchodź! Wiem, jak mogłabyś tu zostać!
Jak? Nie porzucę kradzieży. Za bardzo lubię to robić.
A gdyby twój talent mógł wspomóc naszą społeczność?
Witamy w Biurze Rzeczy Znalezionych Lily!
Widziałaś moją drapaczkę?
Dzięki.
Miło, że tu jesteś.
Do zobaczenia, Marcy!
Lils, mam dla ciebie prezent.
Na masło z brokułami! Nie musiałeś tego robić!
To od wszystkich.
Skoro tu zamieszkałaś, to przyda ci się wycieraczka.
WITAJ
Teraz to ty jesteś złodziejem!
Skradłeś mi serce!
Witaj w Pobrzeżu, Lily!
Chodź do mnie!
Napisy: Krzysiek Igielski