NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oryginalny
Jak ja!
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
JEROMIO, JEROMIO
Jeromio, Jeromio
Nie zostawiaj mnie, nie idź na dno
Jeromio, Jeromio
Jeromio zmarł zbyt wcześnie.
Nie zdążyłem na nim zarobić!
Torcik na cześć Jeromio.
Śmierć, śmierć, śmierć
Co się dzieje? Mieliśmy świętować.
Tak, dziś uczcimy jego odejście.
Przecie on żyje.
Ma doła i nie wiem, co go wywołało.
Widzicie? Żyje.
O ile można to nazwać życiem. Co nie?
Jestem przy tobie.
Jest ciut bardziej spłaszczony, ale żyje.
Czyli nie podpalamy go?
NADMORSKIE POBRZEŻE
Co się z tobą dzieje?
Daj mi pomyśleć.
Gdy czegoś nie rozumiem, staram się ruszać całym ciałem.
Ręce, nogi.
Ogon i całe ciało.
I głowa.
O rety taborety!
Co ci jest? I masz przesyłkę.
Cześć, Thao.
Nie robiłem tego dla siebie. Chciałem pocieszyć Jeromio.
- Spłaszczył się. - Co nie?
Nie wiem, co mu jest. Nawet impreza go nie pocieszyła.
Rozumiem go.
- Nie cierpię imprez i tej całej uwagi. - Można ich nie cierpieć?
Tak. Gdy miałam 11. urodziny,
rodzice zmusili mnie do tańca przed całym miastem.
- To ci dolega? - Od tamtego czasu nie gadamy.
Już wiem. Chcesz pobyć sam jak Bertie!
Wybacz, za nisko.
Już prawie.
Udało się.
Czuj się jak u siebie w domu.
Fajnie, co nie?
Nie może się odprężyć.
Wiem, czego tu brakuje.
Świateł jak na Halloween i klimaciku.
Ale tu zaraz będzie pięknie.
I co, już ci lepiej?
To nadal za mało? Czego brakuje?
Muzyki! No tak! Puszczę moją ulubioną płytę.
Kto pociął fasolki? – to klasyk.
Dopadłeś ją Fasolkę mą
Najładniejszej nie znajdzie nikt
Ale kto pociął fasolki dziś?
Pokroił je raz A potem drugi raz
Tęskno za nimi będzie mi
Ale kto pociął fasolki dziś?
Ciach, ciach, ciach Tniemy jeden i drugi raz
Pokroił je raz A potem drugi raz
Jeśli to cię nie pociesza, to o co chodzi?
No tak! Już wiem, o co chodzi.
Nie chcesz odpoczynku, tylko przygody!
Mogłem się domyślić.
Chcesz coś przeżyć!
Może polecimy sobie na lotniach i wylądujemy na galopującym koniu?
I skoczymy z urwiska?
Wiem, że to niebezpieczne, ale koń mógłby mieć kask.
Ale gdzie znaleźć taki kask?
Może pożyczymy od Furlecii?
Nie mów jej tego, ale ma głowę jak koń.
Jeromio?
Poczekaj! Nie masz kasku! Musimy dbać o bezpieczeństwo!
Dokąd tak zasuwasz?
Jeromio!
- To ja. Kto pyta? - Też mam tak na imię.
- To może i ja. A kto pyta? - Wybaczcie. Chodzi o moją żabę.
Oślizgła, pachnie jak zepsuty ser. Wygląda… tak!
Wróć do mnie! Dokąd ci tak śpieszno?
Mieliśmy iść na lotnie!
Zaginęła żaba, pani władzo!
- Nie jestem policjantką. - Odjechała na rowerze.
- Może będą w parku? - Dzięki, pani władzo! No, proszę pani.
Skąd o nas wiedział?
Kończymy. Przykrywka spalona.
Gdzie jesteś?
Co zrobiłem źle?
Można?
Dziękuję.
Miałem ciężki dzień. Chyba straciłem najlepszego przyjaciela.
To nie tak, że umarł.
Po prostu był smutny. Myślałem, że znam go jak własny pazur.
Razem dorastaliśmy. Zawsze mnie wspierał.
Jaki ze mnie przyjaciel?
Przepraszam. Od razu mi lepiej.
Potrafi pan słuchać.
Czasami szukasz kogoś, kto cię wysłucha.
Co to za spojrzenie?
Rozumiem! Uważa pan, że Jeromio chciał być wysłuchany.
Skupiłem się na odpowiedziach i nie wsłuchałem w problem.
Ależ z pana mądra osoba. Bardzo dziękuję!
Dobra, słucham.
Jeromio!
Znalazłem cię! Przepraszam.
Mów, co ci leży na sercu. Słucham uważnie.
Bagno? No tak, tęsknisz za nim.
Brakuje ci go?
Widzę, że tak! Jestem przy tobie.
Wiem, dokąd iść.
Wiem, że to nie dom, ale powinno być spoko.
Jak w domu.
Też tęsknię za bagnem i Edmee.
Ciekawe, co u niej słuchać.
Drogi Arlo, sytuacja na bagnie skomplikowała się.
Napisy: Krzysiek Igielski