NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oryginalny
Jak ja!
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
WSPÓLNY OGRÓD
Jestem Arlo!
A gdzie Bertie?
Bertie!
Gdzie jesteś?
Moje delikatne skrzela!
- Ja tu jeżdżę! - Cześć! Ja tu chodzę!
Bertie! Tu jesteś.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Mają gdzie rosnąć. Po prostu uważaj przy pozostałych.
To ty je posadziłaś?
Tak, pracuję tu od paru tygodni.
To dla mnie forma medytacji.
Lubię tę ciszę.
Zazwyczaj…
jest tu…
Zazwyczaj…
Zatrzymaj monocykl!
Mnie się podoba. Mogę ci pomóc?
Może ogrodzimy te kwiaty?
Chyba nie musisz…
Słucham?
Dziękuję, Arlo.
A teraz daj mi powbijać.
Jest idealny. Dobra, zobaczymy się później.
- Ja zostanę i… - To ma być płot?
Przed niczym ich nie uchroni!
- Każdy go przeskoczy. - Da radę.
- Zobacz. - Nie!
A gdyby zjawiła się tu zgraja szalonych skoczków?
To raczej…
Tylko nie skoczków!
Za 20 dolców zrobię najlepszy płot!
Nie, dziękuję.
Dobra, zrobię to za darmo, bo was kocham.
Ja was też!
Tak bardzo…
Poszedł sobie.
Działamy!
Zapomnieliśmy o furtce! Będziemy skakać.
Ogrodzenie działa!
Cudownie!
Całkiem zacna ziemia.
Mógłbym w niej zasadzić pomidory na sos.
Nie musiałbym się układać z Wielkim Pomidorem,
tym gangsterem, który ma monopol na pomidory!
Ja?
Nie, Sammy, wybacz ten atak.
Całkiem dobra ziemia. Mam pomysł!
- Co robimy? - Dojedziemy Wielkiego Pomidora!
Nie! Zrobimy tutaj…
Wspólny ogród!
- Bertie, potrzymasz? - Jasne.
Tony może uprawiać pomidory, a Alia kocimiętkę.
A ty kokosy, Furlecio!
Pamiętałeś, że chcę produkować własny krem nawilżający!
Chyba będzie przez to sporo tłoku i hałasu.
Super, nie? Koniec z samotnym ogrodnictwem!
To teraz nasz wspólny ogród!
Chodźcie!
Dzielę się tym, co mam
Ambicje swoje przekażę wam
Zrobię wszystko, co tylko się da
O tak
Przygotuję wszystko wnet Z przyjaciółmi zgadam się
Kopiemy, sadzimy, zbieramy
Bo mamy
Przyjaciół z nami Z którymi dzielimy troski
Zaproście wszystkich do wspólnego ogrodu
We wspólnym ogrodzie
Wysiłek łączy wszystkich nas
Pora wyjść z ukrycia
I ostro działać
To moja wspólnota
Dobrze jest
Udało się
Dobrze wiesz, jak jest
Bo mamy
Przyjaciół z nami Z którymi dzielimy troski
Zaproście wszystkich do wspólnego ogrodu
We wspólnym ogrodzie
Wysiłek łączy wszystkich nas
Pora wyjść z ukrycia
I ostro działać
To moja wspólnota
Miłość niesie nas
To moja wspólnota
NADMORSKIE POBRZEŻE
- No złap mnie! - We wspólnym ogrodzie
Przepraszam, Bertie. Zadeptałem ci… kwiaty?
Gdzie Bertie i jej kwiaty?
A jej miejscówka nie była gdzieś tam?
Nie, to na pewno tutaj.
Siema, Arlo!
A może jej miejscówka wstała i sobie poszła?
Chrząszcze chrabąszcze, tak uważasz?
Nie, to niemożliwe.
Bertie!
Gdzie jesteś?
Bertie? Widziałaś swoje kwiatki?
Tu jest jeden. A tutaj jesteś ty.
Co tam robisz?
- Dlaczego trzymasz tu kwiatka? - Bo tak.
Spoko, ale chyba źle zrobiłaś. Powinnaś być z nim w ogrodzie.
Ogród już nie jest taki sam.
Jest lepszy, bo pełno tam innych osób!
Prawda?
Fajnie, że dobrze się bawią, ale według mnie za dużo tam osób.
Nie mogę już pobyć tam sama jak kiedyś.
Mogę to naprawić. Co powiesz na…
- Godziny tylko dla ciebie? - To miłe, ale nie o to mi chodziło.
Nie rozumiem!
Jak ci to wyjaśnić?
Przez tę chwilę Gdy nikogo nie ma wokół mnie
Mój język!
Przez tę chwilę Gdy jak w domu czuję się
W moim ogrodzie Nasiona do ziemi się rwą
W moim ogrodzie Rośliny rosnąć chcą
- Uwielbiam czuć na sobie wiatru szum - To najlepszy twór
- Oddalam się poza tłum - Otacza mnie bezpieczny mur
- Uwielbiam czuć na sobie wiatru szum - To najlepszy twór
- Oddalam się poza tłum - Otacza mnie bezpieczny mur
To moja wspólnota
- Uwielbiam czuć na sobie wiatru szum - To najlepszy twór
- Oddalam się poza tłum - Otacza mnie bezpieczny mur
W moim ogrodzie Nasiona do ziemi się rwą
W moim ogrodzie Rośliny rosnąć chcą
Bertie, spójrz!
Jestem na niebie! No, w oknie. Widzisz mnie?
Ale jak…
Tutaj! Furlecia, szybko! Już tu idzie.
Idę. Nie popędzaj mnie. Dziękuję.
Cześć, Bertie.
Nie śpię!
O co tu chodzi?
Teraz pojąłem, co nas różni. Nie rozumiałem idei czasu dla siebie.
Wiem.
Ale nie muszę tego rozumieć
ani nawet widzieć, by wiedzieć, jakie to ważne…
dla ciebie!
I proszę!
Ale się uśmiecha. To prawie warte złamanych paznokci.
Prawie.
Wygląda na szczęśliwą. Pora się ulotnić.
- Zajrzę do pomidorów. - Zajmuję miejsce Bertie, jeśli tam jest!
Sporo tu miejsca.
Napisy: Krzysiek Igielski