Είναι πρωτότυπη
Σαν εμένα.
Όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
Κι έτσι η ζωή μπορεί και να 'ναι ωραία
Κι αν συχνά μας αδικούν Μαζί και πιο δυνατοί
Ανήκουμε Στην πιο όμορφη παρέα
Γεια σου, όμορφε!
Καινούριος μυς; Μη μου πεις! Τι…
Ήρθε κιόλας εκείνη η εποχή; Κάτι μου λέει ότι θα 'ναι καλό!
Φοβερή η αλλαγή δέρματος!
Φοβερή χρονιά. Φύγαμε απ' τον βάλτο, τον μπαμπά.
Έμαθα αργκό της πόλης. Μπακάλικο. Άλειμμα.
Θα την πω "Περίοδο Φλοιού".
Θα σε στείλουμε στην Έντμε. Θα καμαρώνει που μεγαλώνω!
Ύπουλη επίθεση!
Γεια.
Φάντασμα!
Άρλο…
Άρλο!
Τι συμβαίνει;
Απέδιδα δικαιοσύνη του δρόμου σε κάτι χαμένους…
Τι;
…κι είδα φάντασμα στο δωμάτιό σου.
Φάντασμα;
Ήταν απαίσιο.
Φολιδωτό, διαφανές και πράσινο.
Ένα απαίσιο, αποτρόπαιο φάντασμα
που ήρθε να τρομοκρατήσει τους θνητούς!
Δεν ήταν και τόσο άσχημο, έτσι;
Να είσαι σίγουρος πως ήταν ό,τι πιο φρικτό έχω δει,
και θα με στοιχειώνει μέχρι να φύγω απ' τη Γη.
Δεν ήξερα ότι το δέρμα…
Ότι το φάντασμα ήταν τόσο απαίσιο.
Τι κάνεις;
Ένα ξόρκι προστασίας για τα κακά πνεύματα.
Πόσο δεμένος είσαι με τον Τζερόμιο;
-Άσ' το. -Σίγουρα ξέρεις τι κάνεις;
Βλέπω πολλή τηλεόραση.
Έχεις φασκόμηλο να κάνω περίμετρο;
Βάλε τη ρίγανη του Τόνι που κουβαλάς παντού.
Ναι, ρίγανη. Όχι… γατόχορτο.
Το φάντασμα είναι κοντά, σχεδόν το μυρίζω.
Τι μυρίζει έτσι;
Να το! Πότιζε τα φυτά μου!
Το πιάσαμε. Δεν νιώθω την παρουσία του.
Σ' ευχαριστώ που με ενημέρωσες για αυτό το υπαρκτό πρόβλημα.
Αφού ζω για να εξυπηρετώ.
Δέρμα, συγγνώμη, δεν ήξερα πόσο απαίσιο είσαι.
Θα σε στείλω στην Έντμε πριν σε δει…
Συγγνώμη.
Εσύ! Το θέλω πίσω, σε παρακαλώ.
Πρέπει να το στείλω στην Έντμε.
Τι;
Ξέφυγε το φάντασμα!
Φάντασμα;
Ναι! Μοιάζει στον Άρλο, μα είναι απαίσιο.
Πάω να πιάσω φαντάσματα!
Άλια, θα βοηθήσω! Θα το πιάσω εγώ!
Φαντάσματα; Χειρότερα από αρουραίους.
Δεν πρέπει τους κυριεύσουν.
Τι ωραία να μοιράζεσαι ένα χωνευτικό μετά από μια δύσκολη μέρα!
Μπουονίσιμο!
Ναι.
Άλια, μήπως να αφήναμε το φάντασμα να φύγει;
Μη συμμερίζεσαι το υπερφυσικό.
Εδώ δες τρέλα!
Είναι τρομακτικό!
Τι έχασα;
Κάτι απαίσιο και τρομακτικό…
Εμείς κοιτούσαμε τη δουλειά μας…
Και χίμηξε και…
Το φάντασμα πήρε τον Άρλο.
Ένα φάντασμα;
Πήρε τον Άρλο;
Ναι, αυτό ακριβώς είπα.
Λοιπόν, θέλω πίσω το δέρμα μου.
Ελπίζω να μην το δει κανείς.
Τι είναι αυτό;
-Είναι απαίσιο! -Δεν μπορώ να κοιτάξω αλλού!
Εδώ ανήκουμε, δέρμα.
Θα φτιάξουμε ένα σπίτι στα σκουπίδια, σαν εμάς.
Ναι
Όχι τραγούδια στον κάδο.
Γεια, μικρέ.
Μαρσέλους; Τι κάνεις εδώ;
Είναι το εξοχικό μου.
Έρχομαι πότε πότε, για να ξεφύγω απ' το σιντριβάνι
και για να φάω τις πεταμένες άκρες πίτσας.
Φροντίζω το περιβάλλον.
Κι εσύ για τις άκρες ήρθες; Τις πρόλαβα.
Όχι.
Είμαι εδώ γιατί δεν κάνω για την κοινωνία.
Το κατάλαβες επιτέλους!
Ήταν θέμα χρόνου.
Μικρέ, γιατί δεν…
Γιατί δεν λες τι συμβαίνει στον σοφό
και πανέμορφο Μαρσέλους;
Έχω ένα φρικτό, φολιδωτό, άθλιο κι απαίσιο μυστικό.
Θες καμία άκρη πίτσας;
Ό,τι κι αν είναι, θα το αντέξω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ας το μοιραστώ. Από έναν απαίσιο σε έναν άλλον.
Έχω μια σωματική λειτουργία,
αλλάζω δέρμα μεγαλώνοντας.
Αυτό ήταν;
Λίγο είναι;
Δεν πλησιάζει τα πιο απαίσια.
Ούτε καν το ψάρι με τα μέσα έξω, που μου χρωστά πέντε δολάρια.
Έχω ξαναδεί αλλαγή δέρματος.
Ήμουν σε δεξαμενή. Εκεί ήμασταν ο ένας στη βρόμα του άλλου.
Το κόλπο για να μην ντρέπεσαι είναι να μην το κρύβεις.
Γι' αυτό ντύνομαι έτσι!
Πρέπει να αγαπάς το δέρμα σου.
Ή το αλλαγμένο.
Νομίζω ότι έχεις δίκιο.
Δεν είναι και τόσο άσχημο, έτσι;
Πάνω του, Τόνι! Είναι απαίσιο!
Μην το φυσάς προς τα μένα!
Άλια, έτοιμη; Σ' το στέλνουμε!
Πήγε μακριά!
Θα γίνω δοχείο…
Σ' έπιασα!
Όχι!
Άλια, τι θα κάνεις;
Γεια, Άρλο! Θα εξοντώσω αυτό το φάντασμα.
Για πάντα!
Βάζω τη μεγάλη ταχύτητα!
Περίμενε!
Δεν είναι φάντασμα.
Είναι κομμάτι μου.
Το δέρμα που άλλαξα σήμερα το πρωί.
Αυτό είναι δικό σου;
Ναι. Σήμερα έμαθα ότι δεν χρειάζεται να ντρέπομαι αν με αγαπώ.
Το είπε ένας σοφός.
Εγώ ήμουν! Εγώ είμαι ο σοφός.
Εδώ είναι ο σοφός.
Το άκουσαν όλοι; Να καταγραφεί.
Στην αρχή νόμιζα…
Ότι ήταν ντροπή η αηδιαστική η αλλαγή;
Όλοι νομίζαμε ότι ήταν απόκοσμο ον. Αν ήταν δικό σου, δεν είναι τρομακτικό.
Σε όλα τα σώματα συμβαίνουν περίεργα.
Εγώ πιάνω ψύλλους.
-Ιδρώνω τα βράδια. -Έχω κάλους.
Εγώ είμαι αψεγάδιαστη!
Ναι, καλά…
Αυτό που θέλει να πει η Άλια είναι…
Ότι είμαστε όλοι αηδιαστικοί. Όλοι εξίσου αηδιαστικοί.
Μ' αρέσει που είσαι υγρός, Τόνι.
Ελάτε.
Τι θα κάνεις το δέρμα;
Μπορώ να δοκιμάσω εκεί τις ενυδατικές μου.
Λυπάμαι, Φουρλίσια. Το 'χω τάξει.
Βρε βρε βρε…
Ήρθε κιόλας αυτή η εποχή;
Ο γλυκός μου αλιγάτορας.
Ποιον έχουμε εδώ;
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη