NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oryginalny
Jak ja!
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
WYKWINTNE DANIE
NOWOJORSKA RADA TURYSTYKI NIE ZATWIERDZIŁA TEGO FILMU
Nowy Jorku! Oto przyszłość.
Możecie myśleć, że to dawna przystań,
pełna szubrawców i wyjątkowo silnego ptactwa.
Bzdury! Zobaczcie, jak odmieniamy ten teren!
Mamy chodniki, okna i wspomniane ptaki.
To nie twoje!
- Zapraszamy! Razem… - Odbudujemy to miejsce!
- Co? - Nadmorskie Pobrzeże!
Spoko.
- Odbudujemy to miejsce! - Miejsce to odbudujemy! Ups.
- Odbudujemy to miejsce! - Nowy Jork!
- Nie. - Chwila.
Odbudujemy to miejsce!
Nadmorskie Pobrze…
Arlo, twój tata dzwoni.
A już kończyliśmy!
Cicho, bo już wam nie pomogę!
- Do mnie? - Twój tata.
Arlo, mistrzu!
Jak tam odbudowa mojej dzielnicy?
- Postępuje! - Super.
Właśnie się tam wybieram.
Wszystko musi być dopięte przed wizytą burmistrza.
Burmistrza?
Wyszło, że trzeba go informować o tak sporych projektach.
Musimy ją oprowadzić i zachwycić, bo inaczej zarządzi rozbiórkę.
- Rozbiórkę? - Przynieść kolejne espresso?
Ale nie pękaj. Mam plan. Dopilnuj, aby…
Tak jak ja!
Przepraszam. Jeszcze chwila!
Politycy lubią takie rzeczy jak…
Tato? Możesz powtórzyć?
- Gotowe. - Świetnie.
- Tato? - Miło się gadało.
Poczekaj!
NADMORSKIE POBRZEŻE
Przepraszam bardzo.
Zamknąć na stałe?
Bez obaw. Musimy ją zachwycić!
W jaki sposób?
Według ojca powinniśmy… tak jak on.
Czyli mamy zaimponować jej tak, jak on by to zrobił.
Mogę przygotować pizzę godną podniebienia króla!
- Króla szczurów. - Nie znasz się!
Moją pizzę doceni tylko prawdziwy znawca!
- Koszmar każdej wyszukanej osoby. - Mnie się podoba takie życie.
Mnie również, ale musimy żyć w zgodzie z miastem.
Może dzięki temu będzie tu jeszcze lepiej!
Ocalmy nasz dom. Za Nadmorskie Pobrzeże!
- Tak! - Za kasę!
Pomocy! Ma niesamowitą siłę!
- Najwięcej roboty będzie z pizzerią. - To prawda.
Nic nie dodaje luksusu tak jak złota farba.
A o bogactwie zaświadczy żywy dywan.
JUŻ WKRÓTCE
Oby tata uznał, że to zadowoli burmistrza. Jesteśmy w tyle z pizzerią.
JUŻ WKRÓTCE
Dawaj pizzę wegańską!
Jak cement! Ale czad!
Obręcze i nakładki sprawią…
że nawet nie zauważą pizzerii.
Ahoj!
Cóż za wspaniałe powietrze! Chodź do mnie!
Nie traćmy czasu! Burmistrz lada chwila tu przyleci.
No dalej, kowboju. Pokaż mi, co dla niej macie.
A może „dyniusiu”?
- Albo i nie. - Chodź!
To będzie wyszukany sklep obuwniczy.
A tutaj wyszukany sklep z diamentami!
- Błyszczące stoisko z kwiatami. - Są sztuczne?
Tak. Przeżyją nas wszystkich.
Napije się jaśniepan czegoś?
- Próbowałeś nowej giełdy, Marcellusie? - Owszem.
Od razu świetnie się tu poczułem.
Złote latte z kurkumą?
Podawane w złotym bucie kowbojskim,
należącym do jedynego kowboja ściganego w każdym z 50 stanów.
- Chętnie spróbuję. - Ależ proszę.
Stara Bessie!
Ale ze mnie zbój!
Jeszcze jej nie ogarnęliśmy, ale bez obaw. Będą tam spać szwedzkie biznesmenki.
Genialny pomysł. Świetna oferta dla bogatych klientów!
Dobra robota.
Ale będę tęsknił za Starą Bessie.
Jak lot, pani Eleno?
Złoty helikopter to przesada, ale dość miła.
Piękny, co?
Tak, ale wolę też pociągi, autobusy albo taksówki
Transport naziemny.
Zapamiętam.
Pani burmistrz, to olbrzymi zaszczyt.
Nie musisz tak się kłaniać. Ale to miłe.
Zapraszamy! Zobaczy pani sklep z diamentami?
- Diamentami? - A może egzotycznej kawy?
Egzotycznej kawy? Nie. Na razie chcę…
O tak!
Wyczuwam prawdziwą…
nowojorską pizzę!
- Nie jest gotowa. - Myślę, że jest!
A nasze wieczne kwiaty?
- Proszę nie wchodzić. - Pani burmistrz!
Przekonam panią do obniżenia minimalnego wieku kierowcy.
- Pracujcie, jakbyście walczyli o życie! - Idzie!
Szybko, bo inaczej nas zamknie!
Czuję tę walkę o życie!
- Mogę… - Nie!
Co pani sądzi o tych wszystkich zmianach?
Nie tego się oczekiwałam,
ale chcę zjeść tłustą i wypasioną pizzę!
Mam dość wydziwiania z nowymi podejściami.
- Wiadomo. - Szanowna pani!
Witamy w Antoine’s Flambe. Pani stolik już czeka.
O rety.
Czym wszakże jest pizza?
Z definicji to kawałek ciasta. Nudy. Ale cóż ona oznacza dla pani?
Smak lata, gdy miała pani siedem lat?
Wspomnienie pierwszej randki?
Catering na pogrzebie wujka? Oto nasze wykwintne danie!
Pizza!
Da się to w ogóle jeść?
Miałam ochotę na zwykłą pizzę.
Nie ma sprawy! Furlecia, dawaj na tyły!
Nawet nie spróbowaliśmy!
- Zróbmy zwykłą pizzę. - Zostań!
- Idź już! - Zostań!
- Idź! - Zostań!
Co ja w ogóle wyprawiam?
Moja peruka!
O nie! Pali się!
Już po nas!
O rety! Jesteś cała?
Moja peruka!
Ansel, co to ma być?
Nie patrzcie! Jestem łysa!
Furlecia!
Nadal masz swoje naturalne włosy!
No proszę, czyli wszystko w…
Nie!
Trochę jak w jacuzzi.
Co to ma znaczyć?
Przepraszam, pani burmistrz.
Nie jesteśmy wyszukani ani bogaci.
Tacy jesteśmy i już. Jeśli oznacza to rozbiórkę, to trudno.
- Kto mówił o rozbiórce? - Mój tata.
Mam skłonności do przesadzania.
Zostawmy ptasznika ze złotym helikopterem.
- Nie zostałam burmistrzem dzięki pozorom. - Nie?
W Nowym Jorku liczy się autentyczność. Tutaj również. Spójrzcie na tę fontannę.
To sztuka? Czy to wulgarne? Kto wie?
Podkreślcie to, co wyróżnia Pobrzeże!
To co, imprezka na ulicy?
Tak! Z lokalnymi twórcami i jedzeniem.
Niech będzie to impreza antyrozbiórkowa! Kurde, dobra jestem.
- Musimy nawiązać współpracę. - Chętnie!
- Będzie po naszemu! - Wystarczająco wyszukane, tato?
„Wyszukane”? Koleżko… No, może nie „koleżko”.
Arlo, skąd pomysł, że mam taki gust?
To wykwintne danie zawiera w sobie nuty diamentów,
kawioru i dziedziczonego bogactwa.
Moje trzy ulubione rzeczy! Dobra, teraz to zrozumiałem.
Może i jestem wyszukany, ale nie musisz mi tak imponować.
Robisz to, będąc sobą. Jestem z ciebie dumny.
No dobra, młody…
Nie, „młody” odpada. Arlo, przed tobą sporo pracy.
To prawda.
- Ale mam najlepszych przyjaciół. - Ja się na to nie zgadzałem.
W porządku.
Odbudujemy to miejsce!
Nadmorskie Pobrzeże!
W końcu się uda.
Napisy: Krzysiek Igielski