Είναι πρωτότυπη
Σαν εμένα!
Όλοι ζητάμε ένα στήριγμα
Κι έτσι η ζωή μπορεί και να 'ναι ωραία
Κι αν συχνά μας αδικούν Μαζί και πιο δυνατοί
Ανήκουμε Στην πιο όμορφη παρέα
Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΔΕΝ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
Νέα Υόρκη! Απόλαυσε το μέλλον.
Μπορεί να τη θεωρείς παρελθόν,
μια αποβάθρα προς κατεδάφιση γεμάτη κακούργους και δυνατά πουλιά.
Λάθος! Τη φτιάχνουμε. Δείτε.
Έχουμε πεζοδρόμια, παράθυρα και τα πουλιά που λέγαμε.
Δεν είναι δικό σου!
Ελάτε και θα κάνουμε…
Ανάπλαση κι ανανέωση!
-Ατάκα; -Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά!
Ναι, τώρα το έχω.
-Ανάπλαση κι ανανέωση! -Κι ανανέωση κι ανάπλαση.
-Ανάπλαση κι ανανέωση! -Προάστια Νέας Υόρκης!
-Εντάξει. -Όχι.
Ανάπλαση κι ανανέωση!
Στην Παραθαλάσσια…
Άρλο, ο μπαμπάς σου.
-Τελειώναμε! -Έλα!
Σιγά μη σας ξανακάνω χάρη!
-Για μένα; -Ο μπαμπάς σου.
Άρλο, φιλαράκο!
Πώς πάει η ανάπλαση;
-Τέλεια! -Υπέροχα!
Γιατί έρχομαι να τη δω.
Να δω αν μπορεί να έρθει η δήμαρχος της Ν. Υόρκης.
Η δήμαρχος;
Πρέπει να την ενημερώνεις για τέτοια τεράστια έργα.
Τώρα θέλει ξενάγηση.
Αν δεν εντυπωσιαστεί, η Ακρογιαλιά θα γκρεμιστεί.
Τι πράγμα;
Κι άλλο εσπρεσάκι, κύριε;
Ηρέμησε. Έχω σχέδιο.
Άρλο, φρόντισε να…
Όπως εγώ!
Συγγνώμη. Τελειώνω!
Στους πολιτικούς αρέσει να βλέπουν…
Σταμάτα! Όχι!
Μπαμπά;
Μπαμπά; Το ξαναλές αυτό;
-Έτοιμος. -Τέλεια.
-Μπαμπά; -Κάνε με περήφανο.
Στάσου!
-Συγγνώμη, εγώ φταίω. -Φεύγω!
Θα κλείσει μόνιμα;
Πρέπει να την εντυπωσιάσουμε.
Κάνοντας τι;
Ο μπαμπάς είπε ότι πρέπει… όπως εγώ.
Θα εννοεί να την εντυπωσιάσουμε όπως θα το έκανε εκείνος.
Μπορώ να ετοιμάσω γεύμα πίτσας κατάλληλο για βασιλιά!
-Βασιλιά αρουραίο. -Δεν ξέρεις τι λες!
Την πίτσα μου την εκτιμούν εκλεπτυσμένοι ουρανίσκοι.
Ναι, ο εφιάλτης των χλιδάτων.
Μα μου αρέσει έτσι όπως είμαστε.
Ναι, μα πρέπει να γίνουμε σαν την υπόλοιπη Ν. Υόρκη.
Και ποιος ξέρει; Ίσως γίνουμε καλύτεροι.
Ας σώσουμε το σπίτι μας. Για την Ακρογιαλιά!
-Ναι! -Για τα λεφτά!
Βοήθεια! Δεν μπορώ να φύγω. Έχει υπερφυσική δύναμη!
-Η πιτσαρία θέλει πολλή δουλειά. -Ναι.
Σίγουρα.
Τίποτα πιο πολυτελές απ' τη χρυσή μπογιά.
Και το ζωντανό χαλί, σκέτη χλιδή.
Ελπίζω να αρέσουν στη δήμαρχο οι αλλαγές. Η πιτσαρία έχει μείνει πίσω!
Φέρε λίγη βίγκαν πίτσα.
Είναι σαν τσιμέντο! Τέλεια!
Με τέτοιες ζάντες και τέτοια δόντια
θα τυφλωθούν, δεν θα δουν την πιτσαρία.
Αχόι!
Ασύγκριτος ο αέρας εδώ! Δώσε μου λίγη αγάπη!
Δεν έχουμε χρόνο. Όπου να 'ναι έρχεται η δήμαρχος.
Να ρίξω μια ματιά προτού έρθει, καουμπόη;
Δεν είναι καλό. Μήπως "κολοκυθάκι";
Όχι "κολοκυθάκι".
Πάμε!
Κι εδώ θα 'ναι το χλιδάτο παπουτσάδικο!
Εκεί θα 'ναι το χλιδάτο μαγαζί με διαμάντια!
Εδώ είναι τα γκλίτερ λουλούδια μας!
Ψεύτικα;
Ναι! Θα ζήσουν πιο πολύ απ' όλους μας.
Θα θέλατε, ενδεχομένως, ένα ποτό, καλέ μου κύριε;
Δοκίμασες το νέο χρηματιστήριο, Μαρσέλους;
Ναι.
Δεν το πιστεύω πόσο άνετα νιώθω ήδη.
Χρυσό λάτε κουρκουμά;
Σερβίρεται σε χρυσή μπότα εποχής
που φορούσε καουμπόης που παρανόμησε και στις 50 πολιτείες.
Πολύ ευχαρίστως.
Συμφωνώ.
Γριά Μπέσι!
Δες με! Είμαι ντεσπεράντο!
Δεν το φτιάξαμε ακόμα. Μη σκας.
Θα γίνουν θάλαμοι ύπνου για Σουηδέζες επιχειρηματίες!
Φοβερή ιδέα, γιε μου.
Τέτοιες αναβαθμίσεις μ' αρέσουν.
Μπράβο.
Αλλά
θα μου λείψει ο τροχός.
Πώς ήταν η πτήση σας;
Δεν χρειαζόταν χρυσό ελικόπτερο, αλλά το έζησα.
Υπέροχο, έτσι;
Ναι, μα μ' αρέσουν και τα τρένα, τα ταξί, που μένουν στο έδαφος.
Σημειώθηκε.
Δήμαρχε Έλενα, κυρία μου. Είναι τιμή μου.
Δεν χρειάζεται, αν και μ' άρεσε.
Πού να δείτε τι κάναμε! Πάμε στο μαγαζί με τα διαμάντια;
-Διαμάντια; -Ή στο καρότσι με εξωτικό καφέ;
Εξωτικό; Όχι.
Αυτό που θέλω είναι… Ναι!
Αυτή είναι αυθεντική πίτσα Νέας Υόρκης!
-Δεν είναι έτοιμη. -Έτοιμη μυρίζει!
Έχουμε αθάνατα λουλούδια!
Μην πάτε εκεί.
Δήμαρχε Έλενα!
Θέλω να σας πω επειγόντως για τη μείωση ηλικίας οδήγησης.
Δουλέψτε σαν να εξαρτάται η ζωή σας απ' αυτό!
Έρχεται! Αν δεν βιαστούμε, θα μας κλείσει!
Η απειλή έγινε υπαρξιακή.
-Συγγνώμη, μπορώ… -Όχι!
Λοιπόν, πώς σας φαίνονται οι αλλαγές που κάναμε;
Δεν είναι ό,τι περίμενα.
Αλλά ανυπομονώ για ένα ωραίο, λιπαρό, μαστιχωτό κομμάτι πίτσα!
Βαρέθηκα όσους αναδημιουργούν κλασικά πράγματα.
Ναι, σίγουρα.
Μαντάμ! Καλώς ήρθατε στο Φλαμπέ του Αντουάν. Έτοιμο το τραπέζι σας.
Αμάν.
Πίτσα, τι σημαίνει;
Ένα κομμάτι πίτας. Βαρετό.
Τι σημαίνει για εσάς;
Η γεύση του καλοκαιριού όταν ήσασταν επτά.
Το πρώτο ραντεβού με τον έρωτά σας.
Το κέτερινγκ στην κηδεία του θείου; Σας παρουσιάζω την Ανάμνηση μιας Πίτσας!
Πίτσα!
Τρώγεται αυτό;
Εγώ ήθελα κανονική πίτσα.
Τη φτιάχνουμε. Φουρλίσια, πάμε.
Μα δεν δοκιμάσαμε καν!
Θέλει κανονική πίτσα, πάμε.
-Μείνε! -Φύγε!
Μείνε!
Συγγνώμη, τι να κάνω;
Η περούκα!
Όχι! Καίει!
Αν είναι δυνατόν!
Θεούλη μου! Είσαι καλά;
Η περούκα μου!
Άνσελ, τι συμβαίνει;
Μη με κοιτάτε! Είμαι φαλακρή!
Φουρλίσια!
Φουρλίσια, έχεις ακόμα τα μαλλιά σου!
Για δες. Άρα είναι όλα καλά…
Όχι!
Βασικά, είναι σαν τζακούζι.
Τι είναι όλα αυτά;
Συγγνώμη, κυρία δήμαρχε.
Δεν είμαστε χλιδάτοι. Ούτε πλούσιοι. Αυτοί είμαστε.
Αν είναι να μας γκρεμίσετε, ας είναι.
Ποιος το είπε αυτό;
Ο μπαμπάς μου.
Είμαι καταστροφολόγος.
Ας μην ακούμε το πουλί με το χρυσό ελικόπτερο.
Δεν έγινα δήμαρχος παριστάνοντας άλλη.
-Αλήθεια; -Η Ν. Υόρκη είναι αυθεντική.
Το ίδιο κι η Ακρογιαλιά. Δες το παράξενο σιντριβάνι.
Είναι τέχνη; Είναι ιεροσυλία; Ποιος ξέρει;
Μην κρύβετε τη μοναδικότητα. Ας την τιμήσουμε!
Να κάνουμε πάρτι!
Ναι! Θα έχουμε μουσικούς, κέτερινγκ…
Θα το πούμε Πάρτι Μη Γκρεμίσματος! Με εκπλήσσω. Είμαι φοβερή!
Ανυπομονώ να συνεργαστούμε.
Ναι! Κι εγώ!
-Τα καταφέραμε! -Μας πέρασε!
Είναι αρκετά χλιδάτο, μπαμπά;
Χλιδάτο; Φιλαράκο… Όχι "φιλαράκο".
Άρλο, πώς σου ήρθε ότι είμαι χλιδάτος;
Καλέ μου κύριε, αυτή η ανάμνηση πίτσας
έχει μια εσάνς διαμαντιού, χαβιαριού και κληρονομιάς πλούτου!
Αυτά λατρεύουμε εμείς οι χλιδάτοι.
Τώρα το κατάλαβα.
Δεν χρειάζεται να είσαι κι εσύ χλιδάτος για να με εντυπωσιάσεις.
Το κάνεις όντας ο εαυτός σου.
Σε καμαρώνω.
Πιτσιρίκο… Σίγουρα όχι "πιτσιρίκο".
Άρλο, έχετε πολλή δουλειά.
Ναι, έχουμε,
μα έχω τους καλύτερους φίλους για βοήθεια.
Δεν συμφώνησα.
Σύμφωνοι.
Ανάπλαση κι ανανέωση!
Στην Παραθαλάσσια Ακρογιαλιά!
Θα το πετύχουμε.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη