NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oryginalny
Jak ja!
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
KANAPA PRZYJAŹNI
Dzień dobry, ptaszki!
Witaj, zardzewiały znaku!
Piękny dzień w Nadmorskim Pobrzeżu, moim nowym domu!
- Dzień dobry, Furlecio! - Wzajemnie, Arlo!
- Cześć, Tony! - Wołaj, jeśli pojawi się sanepid.
Kupcie jeden kawałek, a drugi dostaniecie za tyle samo!
Witaj, piękna końska fontanno!
- Cześć, Marcellusie. - Wypad z mojej fontanny.
Bertie, wyłaź!
Co jest? Kto cię goni? Mewy? Załatwię je.
Jestem bezpieczny, ale dzięki. A teraz uważaj.
Mam coś dla naszego mieszkania.
Naszego?
Mówiłam, że jesteśmy sąsiadami, a nie współlokatorami.
Mieszkamy obok siebie.
Tak, o to mi chodziło.
Ustaliliśmy, że tak będzie lepiej dla nas obojga.
To buduje naszą niezależność.
Wiem. Bagno to przeszłość. Teraz jestem niezależny.
Raz w miesiącu myję zęby,
Dlatego właśnie mam dla ciebie tę niespodziankę!
Patrz i zachwycaj się, moja droga!
Siema!
- Co to ma być? - Spełnienie naszych marzeń.
Ja takich marzeń nie miałam.
Znaleźliśmy ją na plaży.
Fajna ta niespodzianka.
Ale mokra i kleista!
Mokra i kleista!
Przepraszam, Arlo. Nie chciałam.
Za co? Teraz jest jeszcze lepiej! Możemy wziąć po połowie!
Pomyślałam, że możecie się zmieniać, ale to lepszy pomysł.
Miałam zacząć zmianę u Tony’ego… dwie godziny temu.
Ups!
Bawcie się dobrze.
Pa! Dobra, zabierzmy te cacka do środka.
Bez obaw, poradzę sobie. Nie musisz mi pomagać!
Może być tutaj?
To najfajniejsza rzecz, jaka mnie spotkała.
Fakt, fajna sprawa.
- Wiedziałem! - Dzięki za pół kanapy.
Mam podkowy! Możemy zagrać w wesołą stodołę!
Nie, wracam do siebie. Muszę dokończyć rozpakowywanie.
Tylko cię sprawdzałem i zdałaś.
W porządku.
W nagrodę upiekę ci ciasto.
- Pomożesz mi? - Na razie, Arlo.
Spoko, leć! Ja też mam sporo na głowie.
Ale jeśli chcesz wpaść, to dawaj!
I super, cały dom tylko dla mnie.
Mam nadzieję, że Bertie nie czuje się tam samotna.
Bertie! Zabrać ją do mojego pokoju?
Jak chcesz. To twoje mieszkanie.
Wszystko gra?
Tak! Po prostu przesunąłem ją do schodów. Może wpadniesz zerknąć?
Dzięki, ale chcę się trochę wyciszyć.
Dobra! Ja też!
Fajnie tu.
Chyba tu… fajnie.
I co teraz?
Pizzeria Tony’ego. Dajesz.
Cześć, Mały Tyci Tony!
Arlo? Nie zajmuj mi linii! A co, jeśli zadzwoni klient?
- Pizzeria Tony’ego… - Cześć, to znowu ja!
Nie rozłączaj się! Muszę cię o coś zapytać.
Jakie byłyby twoje marzenia, gdybyś mógł po nie sięgnąć?
To linia tylko dla klientów!
No to zamawiam pizzę! Którą polecasz?
Nie bawię się w to.
Klasyczna, gotowa za 20 minut. Dzięki.
Już za nim tęsknię.
Świeżutka pizza!
- Może zjemy razem? - Byłam głodna, więc…
obyś ty nie był.
W sumie chciałem tylko…
Lecę, bo Tony dziś szaleje. Pa!
…z kimś pogadać.
Bertie, wpadniesz na resztki pizzy?
Spoko. Pewnie jesteś zajęta.
Nawijaj. Co cię gryzie?
Strzygę cię od dwóch godzin i co chwila zamawiasz to znowu.
Po prostu szybko odrastają mi włosy.
Kiedyś sama tak robiłam. Wiem, gdy ktoś szuka pomocy.
Mam u siebie tyle przestrzeni i wolnego czasu.
Nie wiem, co mam robić.
Rozumiem cię. Potrzebny tu będzie rozruch.
Musisz urządzić parapetówkę!
Wtedy ogłaszasz, że tam zamieszkałeś,
masz gładką skórę i szafa gra!
Parapetówka? Brzmi idealnie!
Uwaga! Urządzam parapetówkę! Mam gładką skórę i zapraszam wszystkich!
Czujcie się jak u siebie w domu.
Bertie, zaczynamy naszą parapetówkę!
- Raczej twoją. - No tak! Zobacz, jak będzie fajnie!
Sporo obcych osób, resztki pizzy i jeden kubek!
Który pożyczyłeś ode mnie!
Fajnie się zapowiada, Arlo.
Trochę się o ciebie martwiłam.
Samodzielnie mieszkanie bywa samotne.
Tamten bagniak to przeszłość! Dorosłem i świetnie mi tu samemu!
Luz, twardzielu.
Mam dla ciebie prezent.
Mam takie samo. Możemy powiesić je na wspólnej ścianie.
Co jest?
Nic, świetne zdjęcie. Dzięki.
Ale czadowa chata!
A gdzie muza? Muszę zatańczyć!
Przyniosłem rodzinną pamiątkę i nie jest to pomidor.
Dodałem parę usprawnień.
Odsuńcie się! Znam choreografię!
I ta strona!
- Uważaj! - I dalej!
Dajesz, dajesz!
Niech impreza się nie kończy!
Źle się czuję.
Było super, ale chyba wrócę już do domu.
Dopiero się rozkręcamy!
Tańczymy od trzech dni, Arlo.
- Idę pod prysznic. - A ja spać.
- Lecę i zabieram kubek. - Poczekajcie!
Nie smuć się. Wkrótce znowu się zobaczymy.
Jesteśmy sąsiadami. Do zobaczenia.
- Moja głowa. - Cieniasy.
Mogę tak kolejne trzy dni.
No to po parapetówce. To oficjalnie mój dom.
Dziwne, bo nie czuję, by coś się zmieniło.
Coś tu nie gra!
Wciąż głupi ze mnie bagniak.
Przemierzyłem cały świat Jednak samotnością droga kończy się
Myślałem, że znalazłem dom Co jeszcze czeka mnie?
Tak bardzo pragnąłem z tobą być
Z przyjaźnią nie chciałem się kryć Chcę tylko z tobą żyć
Samotność pisana mi jest Taki mój los aż po życia kres
Niepewna przez życie brnę
Ale wszystko dostrzegłam wnet Z tobą być dziś chcę
Czas zniszczyć ten mur Niech dom połączy nas znów
Pora teraz tak żyć Prawda niech poniesie nas
Przyjaźni nastał czas Prosisz o mnie i mnie masz
Pora teraz tak żyć Prawda niech poniesie nas
Przyjaźni nastał czas Prosisz o dom i go masz
Nie mogę w to uwierzyć Moje serce ogarnia mrok
Ale robisz w stronę mego serca krok Pryska czar i mija szok
Potrzebuję cię i pragnę rodziny Czasem ciężko rzec to na głos
Ciężko sięgnąć po pomoc Przezwyciężyć mrok
Ale ty możesz ukoić mnie
Pora teraz tak żyć Prawda niech poniesie nas
Przyjaźni nastał czas Prosisz o mnie i mnie masz
Pora teraz tak żyć Prawda niech poniesie nas
Przyjaźni nastał czas Prosisz o dom i go masz
Coś wspaniałego, Bertie! Dziękuję.
Podoba mi się cała ta przestrzeń.
Już ci lepiej?
Jeszcze jak! To teraz oficjalnie mój dom!
Dostawa dla Arlo Beauregarda!
Trzymaj! Cokolwiek to jest, jest wkurzone!
Za mało mi płacą.
Przesyłka od cioci Edmee!
Obiecała przysyłać je codziennie! Wzruszyłem się.
Ale odór. Wezwać kogoś do sprawdzenia?
- Co to ma… - Jeromio!
Moja ulubiona żaba!
Uroczy, co?
To mój najlepszy kumpel. Teraz wszyscy tu zamieszkamy!
Super.
Gdyby zjawił się dzień wcześniej, bylibyśmy współlokatorami,
a ty byłabyś we własnym domu.
- Możesz to sobie wyobrazić? - Tak.
Jak najbardziej.
Napisy: Krzysiek Igielski