W dzień po imprezie Chada i Julii
myśli kłębiły mi się w głowie.
Memo prawie został zwolniony przez moją współpracę z Espectacular.
Uratowałem go tylko dlatego, że Chad uwierzył, że Héctor jest kretem.
Wreszcie wyznaliśmy sobie z Julią, że coś do siebie czujemy.
Ale ona była zaręczona, a ja spotykałem się z Isabel.
Nie mogliśmy nic zrobić.
Już nam to mówiłeś.
Memito!
Wybacz. Jest taki niegrzeczny.
Hugo, słyszałeś wyrażenie…
Nie.
To znaczy: „Jak w Acapulco podczas Wielkiego Tygodnia”.
W hotelach i ośrodkach w Acapulco to najintensywniejszy czas w roku.
Do miasta napływają tłumy.
Ale w 1985 roku Wielki Piątek w Las Colinas wyglądał nieco inaczej.
Zbierzcie się, proszę.
Tak jest. Podejdźcie bliżej.
Dziękuję. Tak jest.
Trochę bliżej.
Jak wszyscy wiecie, mamy dziś tylko jednego gościa.
Naszego nowego inwestora, Ricarda Verę.
Wynajął cały ośrodek dla siebie i swojej świty,
więc jak się domyślacie, bardzo zależy mu na prywatności.
Jest bajecznie bogaty!
Chętnie bym mu pokazała.
coś bardzo prywatnego.
Prawda?
Ta wizyta jest niesamowicie ważna dla ośrodka,
więc tylko kilkoro z nas będzie miało z nim do czynienia.
Reszta ma czekać w pogotowiu, w razie, gdybyśmy was potrzebowali. Chcę…
Nie mogę uwierzyć, że Héctor jest kretem.
Ten palant zasługuje na to, co go spotka.
Może oprócz użądlenia przez szerszenia. Tego nikomu nie życzę.
Jakieś pytania?
Jeśli nie będzie gości,
co mamy robić?
Nie obchodzi mnie to, ale trzymajcie się z daleka od pana Very.
I żadnego opalania nago.
Dobrze. Dziękuję wszystkim.
Máximo, przyjdź do mojego gabinetu.
Chcę, żebyś to ty zajmował się dziś panem Verą.
O rany, oczywiście. Marzę o tym, by być kiedyś jak pan Vera.
Dziękuję. Nie wierzę, że byłem pani pierwszym wyborem.
Byłeś.
Don Pablo odszedł, Héctor mnie zdradził, a Chad jest zbyt zajęty ślubem.
Nie wierzę, że byłem pani czwartym wyborem.
Wiecznie powtarzam te bzdury:
„To nasz najważniejszy gość, bla, bla”.
Dotąd zawsze kłamałam.
To nasz najważniejszy gość w historii.
Zrób, co będziesz musiał, żeby miał dobry nastrój.
Przy kolacji muszę go poprosić o absurdalną sumę.
Nie rozczaruję pani.
Właśnie takiej postawy oczekuję od mojego nowego kierownika basenu.
O Boże. Poważnie?
Zasłużyłeś. Stanowisko jest twoje, kiedy już zwolnię Héctora.
To się stanie niedługo?
Później. Chwilowo jest zbyt nieprzewidywalny,
muszę zaczekać, aż skończymy z Verą.
A potem to będzie…
„Héctor Bezrobotny Kolektor”.
Cześć, kochanie.
Wybacz, że przeszkadzam ci w Wielkim Tygodniu,
pewnie wiele się teraz dzieje.
Ale… chodzi o Sarę.
Ostatnio jest mi naprawdę ciężko.
Tęsknię za nią i chcę, żeby wróciła do domu…
Ale nie mogę pominąć tego, co zrobiła.
A może mogę?
Nie wiem…
Jeśli spotkasz Jezusa,
czy mógłbyś poprosić, żeby zesłał mi jakiś znak?
Dzięki.
Chwila.
Twierdzisz, że abuelę odwiedził Jezus?
To nie był tak naprawdę Jezus, tylko Chucho, ojciec Roberty.
A był tak ubrany, bo grał Jezusa
w naszej kościelnej rekonstrukcji ukrzyżowania.
To solidna wielkopiątkowa tradycja.
Wielu ludzi bierze w niej udział.
To katolicki Comic-Con.
Nie, Memito.
To nie jest katolicki Comic-Con.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
Nie wiem, co zrobić z tym dzieciakiem.
Boże, Chucho. Wszystko w porządku?
Nie, nic nie jest w porządku.
Począwszy od twojej chorej, diabelskiej córki!
Próbowała nakłonić moją niewinną Robertę do bezbożnych czynów.
Czynów niezgodnych z Biblią.
Tak sądzę. Nie czytam Biblii zbyt często.
Jest taka nudna.
Ale nie muszę, bo już wyglądam jak Jezus.
Za to ty jesteś fatalną matką.
A teraz przepraszam,
ale krzyż sam się nie poniesie.
Tego ranka, przed przybyciem Ricardo,
personel mógł się nacieszyć pustym ośrodkiem.
Máximo.
Stało się coś strasznego.
Co się dzieje?
Uświadomiłem sobie,
że Héctor nie może być kretem!
Chad mówił, że Fabián zdobył te informacje między szóstą a siódmą.
Ale przez cały ten czas widziałem Héctora ze strefy VIP.
Nigdzie nie wychodził.
Nie możemy pozwolić, żeby ucierpiał niewinny.
Wciąż mam koszmary po tym, jak jako pięciolatek
powiedziałem mamie, że to pies zmoczył mi łóżko.
Powiedzmy Chadowi.
Dobrze, chwila.
Może Héctor tego nie zrobił, ale czy nie zasługuje na to,
by zwolnili go za inne rzeczy?
O rany… Héctor!
Gdyby zniknął, ty i ja moglibyśmy spełniać marzenia.
To brzmi całkiem miło…
Ale nie. To nie w porządku.
Poza tym musimy odnaleźć prawdziwego kreta!
A może nie musimy!
Máximo, co przez to rozumiesz? Ktoś zdradza Las Colinas…
Memo!
To ja jestem kretem.
Współpracowałeś z Espectacular?
Nie chciałem się w to wplątać, ale potrzebowałem pieniędzy…
Prawie mnie zwolnili!
Nie zwolnili cię! Nie dopuściłbym do tego.
Pozwolisz, by zwolnili Héctora…
i sam zostaniesz kierownikiem basenu w Las Colinas?
To nie jest szara strefa moralności.
- Musisz postąpić właściwie. - Hej!
Przyjechał Ricardo Vera!
Jest wyższy, niż się spodziewałem!
Opuszczamy basen!
Myślisz, że ludzie tacy jak Ricardo Vera
„postępowali właściwie”?
Nie poznaję cię.
Nie jesteś Máximo Gallardo.
Nasza największa kłótnia.
Największa.
Najnudniejsza historia, jaką słyszałem.
Memito!
Przepraszam.
Zabiorę ci telefon.
Panie Vera, witamy w Las Colinas.
Dziękuję, Diane.
To mój syn Chad, jego narzeczona Julia, a to Máximo.
Zajmie się panem. Z „Verazami” szacunku.
Vera?
Najpierw „bezrobotny kolektor”, teraz to. Nie piszesz mi już więcej żartów.
Źle to grasz.
A co ty wiesz o graniu?
Kelli.
Wszyscy goście mieli się już wymeldować.
Co ty tu jeszcze robisz?
Mam strasznego kaca. Co się wczoraj działo?
Nic się nie działo.
Świetnie się bawiłaś i kochasz męża.
Jest twoja taksówka. Możesz uregulować rachunek listownie.
- Dobrze. - Jedź już.
Dobra. Jeszcze raz gratuluję, kosmiczna siostro.
Kiedy Diane mnie tu zaprosiła, wiedziałam, że Wszechświat…
Tak się cieszę.
Do zobaczenia niebawem.
Widziałem po drodze zabawnego kurczaka…
Co się stało?
Czy jestem okropną matką?
Co?
Oczywiście, że nie. Niby dlaczego?
Przyszedł tu ojciec Roberty. Mówił, że Sara…
Że Sara jest…
Zboczona!
Sara nie jest zboczona. Wierz mi.
Pracuję w zajezdni autobusowej.
Nie wiem już, w co wierzyć.
Noro.
Znasz swoją córkę.
Wychowałaś dobrą, silną, cudowną młodą kobietę.
Poza tym zawsze będę jej wdzięczny, bo…
Gdyby nie ona,
nawet nie bylibyśmy razem.
Co masz na myśli?
Jak myślisz, dlaczego w kółko coś się tu psuło?
Wiedziała, że jesteśmy dla siebie stworzeni,
zanim my to zrozumieliśmy.
Jak ktoś o tak wielkim sercu może nie być wspaniały?
Masz rację.
Sara jest słodka…
Jeśli już…
to Roberta jest diabelskim nasieniem!
Co? Nie…
To ona zepsuła moje niewinne dziecko!
Dobra, nie o to chodziło…
Co ty wyprawiasz?
Idę znaleźć Jezusa.
Nie, czekaj!
Nie idź!
Noro!
Wszystko w porządku… czysto.
Diane kazała mi
dbać o dobry humor pana Very, ale kiepsko mi szło.
Co pan sądzi o widoku?
Ten ocean widzę ze wszystkich swoich ośrodków.
Poza pańskim hotelem w Cancún.
Jest nad Atlantykiem.
Poproszę o półmisek owoców morza.
- Doskonały wybór. - Jak zdobyć
sympatię kogoś, kto ma wszystko
i kto każdy dzień spędza w luksusowym ośrodku?
Nie idziesz w drożyznę, tylko w prostotę.
Przy tak krótkim pobycie
musi pan spróbować ceviche z Acapulco… Jest najlepsze.
Owoce morza z keczupem? Nie, dziękuję.
Ach, biedak…
Tyle pieniędzy, a nie zaznał pan prawdziwej radości.
Za rogiem jest budka z ceviche. Odmieni pańskie życie.
Żadne ceviche nie odmieni mojego życia.
Zróbmy tak: zabiorę tam pana, a jeśli to ceviche nie odmieni panu życia,
ja stawiam posiłek.
Ale jeśli odmieni…
dostaję połowę pańskiej firmy.
Ambitne, ale mało prawdopodobne.
Dobrze. Kupi nam pan nowy ekspres do części dla pracowników.
Dobrze.
Lubię zakłady.
To brzmi wspaniale. Naprawdę.
Ale nie sądzę, żeby mój zespół na to pozwolił.
Niestety
nie można się tak wymykać,
gdy jest się jednym z najbogatszych ludzi w Meksyku.
Señor Vera, tu w Las Colinas gość zawsze dostaje to, czego chce.
Okłamałaś mnie.
Wierz mi, bardzo mi przykro, że musiałam to zrobić.
O które kłamstwo chodzi?
Obiecałaś, że nie będziesz się wtrącać,
ale zaprosiłaś byłą Chada.
Dlaczego?
Tak bardzo mnie nienawidzisz?
Nie, Julio. Kocham cię.
Dlatego chciałam pomóc tobie i Chadowi zrozumieć…
…że nie powinniście brać ślubu.
No pięknie.
Widzę, dokąd oboje zmierzacie i nie chcę, by ktoś ucierpiał.
Wierz mi, wszystko, co robiłam, robiłam z miłości.
Chwila.
Wszystko?
A wtedy Diane wyjaśniła,
że po tym, jak rozmowa z Julią i Chadem nic nie dała,
postanowiła znaleźć inne sposoby,
żeby uzmysłowić im, że nie powinni brać ślubu.
Najpierw próbowała opóźnić ceremonię.
Tak, wiem, że masz być DJ-em.
Zapłacę dwa razy więcej, jeśli to odwołasz.
To się nie sprawdziło, bo Chad nauczył się salsy.
Wtedy Diane zauważyła, jacy byliśmy sobie z Julią bliscy.
Chwila.
Dlaczego Diane zawsze ukrywała się za jakąś rośliną?
Nie wiem. Tak to sobie wyobrażałem.
To była ta sama roślina? Przenosiła ją z miejsca na miejsce?
Hugo, proszę. Przeszkadzasz mi.
Zadałem to samo pytanie.
To psuje klimat, chociaż i tak…
Przestańcie…
Dobra!
Koniec z roślinami.
Ważne jest to, że to Diane połączyła nas ze sobą w Walentynki.
Liczyła na to, że coś się wydarzy.
No dobrze. Wypełnijcie ten apartament miłością.
Ale jak wiecie, to tylko umocniło związek Julii i Chada.
Więc kiedy wszystko zawiodło,
ściągnęłaś Kelli, żeby Chad znów się w niej zakochał?
Nie. Chciałam, żebyś zobaczyła, jak inny był Chad, zanim cię poznał.
Medytacja, wegetarianizm.
Naprawdę chcesz być z kimś,
kto zmienia się w zależności od tego, z kim jest?
Chad nie wie, kim jest.
Oświadczył ci się tylko dlatego, że nie wiedział, co robić.
A ty przyjęłaś oświadczyny tylko dlatego, że bałaś się odmówić.
Słucham?
Julio, kochanie, musisz walczyć o to, czego pragniesz.
A on musi odkryć, czego pragnie.
Na razie oboje się blokujecie.
Nie wierzę, że to wszystko zrobiłaś. Przekroczyłaś granicę.
Nie. Pamiętaj, że to wszystko z miłości.
Dlatego trzeba mi wybaczyć.
W tym czasie wymyśliłem sposób, by wymknąć się z Ricardo z ośrodka.
Ale potrzebowałem pomocy Lupe.
Lupe.
Stawiam wszystko.
Mogę pożyczyć strój basenowego?
A co będę z tego miała?
Proszę, nic nie mam.
Potrzebuję tylko MAŁEJ PARY spodenek.
Sprawdzam.
No i po aparacie mojego dziecka.
Dam ci ten strój.
Jesteś teraz zajęty?
Na pewno nie zadzwonię teraz do byłej żony.
Słuchaj, Marco, żadnych wymówek.
Zgłoszę to kierownikowi.
Nie dodawaj krochmalu do ręczników.
Może trochę, ale…
Nie słuchasz mnie.
Jestem zachwycony!
Myślisz, że moi ludzie kupią ten trzygodzinny masaż?
Bez obaw. Zająłem się tym.
Wszystko w porządku, szefie?
Nie bawiłem się tak dobrze,
odkąd John Cusack zabrał mnie na jazdę tandemem.
Trzy…
Dwa… Jeden…
Cieszę się, że jesteś szczęśliwy.
Zwłaszcza dzisiaj.
Dzięki?
Czy chciałbyś porobić dziś coś jeszcze?
Gdyby to był twój ostatni dzień…
Co chciałbyś robić, żeby stał się wyjątkowy?
Wystarczy, że powiesz.
Skoro wspominasz…
Zawsze chciałem wskoczyć do tamtego basenu…
z tamteeeeego…
balkonu.
Héctor…
…dziś wykonasz ten skok.
Przez cały czas próbowała skłonić nas do rozstania.
Nie mogę uwierzyć, że to zrobiła.
Kogo ja oszukuję? Mogę. To moja mama.
Powiedziała, że się wzajemnie blokujemy.
Że musisz odkryć, kim chcesz być w życiu.
- To szaleństwo. - Wiem, ona najwyraźniej…
Bo myślałem o tym samym.
Co?
Od kiedy?
To się zaczęło, kiedy tańczyłem salsę z Don Pablo.
Zrozumiałem, że przez całe życie robiłem to, co mi mówiono.
Zacząłem się zastanawiać,
co chciałbym robić.
I…
Pomyślałem: „Hej, czemu nie możesz być po prostu mężem Julii?”.
Mężem Julii. Fajnie brzmi to podwójne „H”.
Czemu miałbym chcieć być kimś więcej?
Więc…
Naprawdę cię blokuję.
Zostawcie go!
Wstawaj!
Za kogo się uważasz?
Za… Jezusa?
Wcale nie jesteś jak Jezus.
To twoja córka zdeprawowała moją!
To ty jesteś beznadziejnym rodzicem.
Komu uwierzycie…
Jej?
Czy facetowi, który wygląda jak Jezus?
Jezus!
Uderz go!
Hej! Wracaj tu! Czego się boisz?
Nawet jeśli go zabiję, wróci za trzy dni.
Hipokryta!
Świętokradca!
Dzięki!
Gdybyś był jak Jezus,
nadstawiłbyś drugi policzek!
Co za hipokryta!
Wielkotygodniowa procesja bywa emocjonująca.
Tak.
O rany.
Odmieniło twoje życie?
Przywróciło mnie do życia!
Ale najlepsze jest to.
Jedzenie na ulicy,
picie z torebki…
Miło znów czuć się normalnym.
Tęskniłem za tym…
Za tym też tęskniłem.
To nadaje smak.
Czy tego, kim jesteśmy, nie możemy odkryć wspólnie?
Tak, to… Słuszna uwaga.
Nie wiesz o wszystkim, co chciałabyś robić w życiu.
Nie, wcale.
Zdecydowanie chcę mieszkać w Paryżu i Mediolanie. A potem w Nowym Jorku.
Chcę rozwinąć linię odzieżową.
Chcę wrócić do Medellín i ufundować program stażowy dla młodych kobiet.
I chcę jechać do aquaparku. Nigdy w żadnym nie byłam.
Widzisz? Żadne z nas nie wie, co chce robić.
Słuchaj, to, co nie daje mi spokoju,
to to, że skoro nie wiemy, kim jestem,
skąd możesz wiedzieć, czy jestem dla ciebie dobry?
Mogę o to zapytać?
Czy ja cię blokuję?
Czy są inne rzeczy, które chciałabyś robić?
Albo ścieżki, którymi chciałabyś pójść, a którymi nie idziesz,
bo jesteś ze mną?
Słuchaj…
Nie chcę, żebyś dla mnie rezygnowała z siebie.
Mogę o coś zapytać?
Tak.
Musiałeś być dość bezwzględny, żeby dojść na szczyt, prawda?
Cóż… ostatecznie zrozumiałem, że masz tylko siebie.
Jasne! Musisz dbać o numer jeden.
Nie, wręcz przeciwnie.
Robiłem wszystko, żeby wyjść na prowadzenie.
A teraz siedzę samotnie w swoim odrzutowcu
albo w jednym z moich hoteli
i zastanawiam się…
Co gdybym poświęcił więcej czasu na szukanie sojuszników
a nie wrogów?
Jak wyglądałoby teraz moje życie?
O to mi chodzi. Cokolwiek zrobisz,
upewnij się, że będziesz mógł z tym żyć.
Bo ostatecznie
masz tylko siebie.
Wtedy zrozumiałem,
że nie mogłem zwalić winy na Héctora.
Musiałem postąpić właściwie.
Wiesz, co pasowałoby do tych lodów?
Skwarki.
No jasne.
Kiedy mówi to twój przyjaciel, nie robisz tego.
Ale kiedy mówi to bogacz… Jasne.
Wciąż się o to wściekasz? To było lata temu.
Tak, ale czy wyciągnąłeś wnioski?
Wciąż mówię ci, żebyś postąpił właściwie.
A ty wciąż mnie nie słuchasz.
Postąp właściwie.
Spotkaj się z nią.
Czekaj, czy „ona” to ta „ona” z naszej trasy?
Kto to? Julia czy Isabel?
„Ona” to nikt. Bądź cicho.
Ostatnim razem nie powitała mnie z otwartymi ramionami.
Skąd wiesz, czy chciałaby się ze mną zobaczyć?
Rozmawiałem z nią.
Do kuchni. Już.
Stary, muszą cię śmiertelnie nudzić opowieści mojego wujka.
Płaci mi tyle, że nigdy się nie znudzę.
Oczywiście jego opowieści są niczym przy moich.
Serio?
- Chętnie kiedyś posłucham… - Zaczęło się w Portland w 1996.
Dziś wreszcie rzucam pracę, odzyskuję wymarzoną dziewczynę
i walę system!
Wybaczcie. Wróciłem.
- To o czym wy… - Na czym skończyłem?
A, no właśnie.
Wprowadziłem Ricardo z powrotem do Las Colinas.
Máximo, wielkie dzięki.
To ceviche odmieniło moje życie.
Zapracowałeś na ten ekspres do kawy dla swoich kolegów.
Skoro tak świetnie się bawiłeś,
może dorzucisz jacuzzi dla pracowników…
Ambitne, ale mało prawdopodobne.
Proszę…
Zadzwoń kiedyś.
Dzięki.
Jak sobie wyobrażacie, jeszcze usłyszycie o Ricardo Verze.
Zabawna kura.
Święta Mario.
Hej!
To ty wygarnęłaś Chucho!
Nie wierzę, że krzyczałam na Jezusa.
Nie przejmuj się. To straszny palant.
Po raz pierwszy sprzyjałam Judaszowi.
A jeśli uważa, że ten krzyż jest ciężki,
niech spróbuje ponosić to.
Jak mogli pozwolić takiemu durniowi grać Jezusa?
Życie jest pełne sprzeczności.
Na przykład…
Nie jestem tak naprawdę dziewicą.
Rozumiem.
Ja też jestem pełna sprzeczności.
Na prawdę? To znaczy?
Zawsze starałam się być dobrą katoliczką.
Ale ostatnio jest mi ciężko odróżnić dobro od zła.
Co zrobić,
gdy musisz wybrać między tym, co każe ci Kościół,
a tym, co czujesz?
Cóż, sama nie wiem…
Przez resztę roku pracuję w nielegalnym kasynie…
Ale wydaje mi się, że w byciu dobrą katoliczką
chodzi o miłość,
dobroć i przebaczenie.
A poza tym…
kto to może wiedzieć?
Więc może odpowiedź jest prosta…
trzeba żyć z tymi sprzecznościami.
Czy to dziwne, że dobrze się z tym czuję?
Nie. Może to znaczy, że dobrze zrobiliśmy.
- Tak. Może. - Tak.
Cieszę się, że nie skoczyliśmy.
Ja też.
Nie dlatego, że było strasznie.
Nie! Wcale nie było strasznie.
To się wydawało bardzo nudne
i średnio zabawne.
Byłoby nudno.
Bardzo nudno!
Kto chciałby skakać z balkonu i się nudzić?
Ja nie chcę!
- Ja też nie. - Po co się nudzić?
Na co to komu?
- Życie nie na tym polega. - Nie.
Oto nasz bohater.
Pan Vera zachwycał się tobą i mówił, że byłeś dziś wspaniały.
Nawet nie wiesz, jaka jestem wdzięczna.
Jeśli o to chodzi…
Muszę coś pani powiedzieć.
To nie Héctor rozmawiał z Espectacular.
To byłem ja.
Ja jestem kretem.
Mógłbym wyjaśnić powody, dla których to zrobiłem,
ale to nie zmieni tego, co musi się wydarzyć.
Proszę tylko zrozumieć,
że nigdy nie zrobiłem niczego, co zaszkodziłoby pani czy ośrodkowi.
Ale nadużyłem pani zaufania.
I bardzo mi z tego powodu przykro, panno Davies.
Mnie też jest przykro.
Zabierz swoje rzeczy, Máximo.
Zwalniam cię.
CHAD I JEGO OJCIEC – 1964
Wszystko okej, hermigo?
Teraz już tak.
Chciałabym pobyć chwilę sama.
Rozstaliśmy się z Julią.
Miałaś rację. Nie mam pojęcia, kim jestem i to nie byłoby wobec niej uczciwe.
Jestem z ciebie taka dumna.
Na pewno nie było łatwo, ale tak będzie lepiej dla was obojga.
Rozmawialiśmy też o tym, dlaczego taki jestem.
Zrozumiałem, że to dlatego, że kontrolujesz każdy aspekt mojego życia.
A wszystko, co powiedziałaś dziś Julii, tego dowodzi.
Musiałam cię kontrolować, bo nigdy nie wybrałeś własnej drogi.
Nie. Nigdy nie wybrałem własnej drogi, bo zawsze mnie kontrolowałaś.
A poukładam sobie życie tylko,
jeśli na jakiś czas wyjadę.
Co przez to rozumiesz?
Wracam do Los Angeles. Dobrze?
Przynajmniej na kilka miesięcy.
Może na dłużej.
Uznaj to za moją rezygnację.
Na górze są słowa do piosenki Whitesnake.
Nie mogłem znaleźć czystej kartki.
Ale jesteś moim…
moim Chadem.
Przykro mi. Wyjeżdżam w przyszłym tygodniu.
Padają tu jak muchy.
Jak daleko się posuniemy, by zdobyć to, czego chcemy?
Diane myślała, że nie ma granic,
ale ostatecznie straciła to, co było dla niej najważniejsze…
One są po prostu…
słodkie.
Jak listy, które pisałam jako nastolatka.
Mama wciąż nie wiedziała,
jak daleko może odejść od wszystkiego, czego ją nauczono,
żeby móc odzyskać córkę.
Ja tymczasem odnalazłem granicę, której nie byłem gotów przekroczyć.
Zrozumiałem, że muszę stać się osobą, którą chciałem być.
Nawet jeśli oznaczało to utratę Las Colinas.
W porządku?
Co się stało?
Twoja oferta pracy jest aktualna?
Byłem smutny.
Ale w pewnym sensie od miesięcy nie czułem się tak dobrze.
Po raz pierwszy od bardzo dawna…
Byłem dumny z tego, że jestem Máximo Gallardo.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK