Hugo, nie uwierzysz,
jaki jest kolejny skarb, który wydobędę z tej skrzyni.
UNIWERSYTET NOWOJORSKI
SZUKASZ RAJU?
Stare czasopismo?
Może za bardzo podkręciłem atmosferę.
Co to za list, który próbowałeś przede mną ukryć?
Ten list nie jest istotny.
To stara lista zakupów.
Jak to możliwe, że jesteś bezwzględnym magnatem,
a jednocześnie najgorszym kłamcą na świecie?
Jestem pełen sprzeczności.
I nie jestem.
Chodź.
No powiedz, to list od Julii czy coś w tym stylu?
Co się z nią stało?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
W takim razie współpracuj.
Zapytaj: „Jak mogę odnieść taki sukces, jak ta modelka z czasopisma,
którą znają i oglądają miliony ludzi?”.
Dawaj.
Jak mogę odnieść taki sukces,
jak te modelki, które znają i oglądają miliony ludzi?
Jestem bardzo rozczarowany, że o to pytasz, Hugo.
W sukcesie nie chodzi o to, by oglądały cię miliony.
Czasem chodzi o to, by pozostać niezauważonym.
Trzeba wiedzieć, kiedy zwracać uwagę,
a kiedy pozostać niewidzialnym.
Nawet nie wiedziałem, że on tu jest.
I już go nie ma.
Sam go tego nauczyłem.
A uczyłem się od najlepszych.
To był ekscytujący tydzień w Las Colinas.
Ekipa z czasopisma Beau Monde
przyleciała na sesję zdjęciową.
Bronté. Witaj w Las Colinas.
Cieszymy się, że tu jesteś.
Artykuł w Beau Monde to dla ośrodka prawdziwy zaszczyt.
Tak, wszyscy mówią, że Acapulco to nowe Gstaad.
Uważam, że to absurd.
Ewidentnie jest odwrotnie.
Rozumiem to i uważam, że to zabawne.
Ale ekstra.
Moje siostry mają obsesję na punkcie Beau Monde.
Myślisz, że szukają miejscowych modeli?
Może nas odkryją i zrobią nam sesję zdjęciową.
Memo, uważam, że byłbyś świetnym modelem.
Zgadzam się.
Popracuję w pralni nad pozami.
Świetne poduszki na ramionach.
Energia prawdziwej Amazonki.
Dziękuję. Są formowane na zamówienie.
Pokażę ci spa.
Masażystki są ze Szwecji.
Olejki z Maroka.
A właścicielka z centrum pięknego Burbank, mój drogi.
Tędy.
O rany, nie wierzę. Bronté deFils w naszym lobby.
Wiem.
A co to jest Bronté deFils?
To redaktor Beau Monde. Król mody.
Chciałabym z nim porozmawiać o projektowaniu.
Chodź jutro na bankiet jako moja randka.
Bum. Życzenie spełnione.
- Naprawdę? - Tak.
Na pewno mogę nie przyjść jutro do pracy?
Wiem, że brakuje pracowników.
Jeśli brakuje kelnera, chętnie pomogę.
Przyda mi się dodatkowa kasa.
Dzięki, stary, ale mama
starannie dobiera ludzi do obsługi imprez dla VIP-ów.
Masz chwilowo ważną posadę na…
- Basenie. - Dokładnie. I rób to dalej.
Bronté świetnie o tym wie.
O cholera!
Co mam robić?
Zasada numer jeden mówi, że mam cię nie dotykać.
Uratowałeś mi życie.
Przepraszam.
To chyba nie matematyka.
Dzień dobry.
Witaj, Gabrielo.
Nie mogę się jej pozbyć, odkąd straciła pracę.
Jak mam palić, oglądać zakazane filmy
i wymykać się na imprezy, jeśli nie zostawia mnie samej?
Ktoś musi odwrócić jej uwagę.
Dokładnie.
Przestałaby mnie dręczyć, gdyby miała chłopaka.
Ale kogo?
Zlew naprawiony.
Esteban.
- Zapomniałam o tobie. - Przepraszam.
Zawsze to robię.
Mama mówiła, że powinienem nosić na szyi dzwonek.
Przez pewien czas mi taki zakładała.
Wybaczcie.
- Pa. - Dzięki!
Czemu typ spod dwunastki wiecznie tu przesiaduje?
Nie wiem. Zawsze naprawia coś za darmo.
Skup się.
Znajdźmy kogoś, kto zechce pójść z mamą na randkę.
Wiem, że kochasz nowojorską pizzę.
Na twój lunch urodzinowy
sprowadziłem tu pizzę nowojorską samolotem z… Śmiało. Zgaduj.
- Z Nowego Jorku? - Z Nowego Jorku!
Mięsna, bezmięsna, z warzywami, z dodatkowymi warzywami…
Wszystko, czego zapragniesz.
Zamówiłeś ciasto z kalafiora?
Pamiętasz, że nie mogę już jeść glutenu?
Poprosimy o grillowanego łososia.
Wiedziałem, że muszę wykonać ruch.
Jeśli chciałem pracować na bankiecie,
musiałem pokazać Diane, na co mnie stać.
Dostaniesz wszystko, czego potrzebujesz, Bronté.
Podobno brakuje ludzi do obsługi.
Chętnie pomogę jutro przy bankiecie. To byłby zaszczyt.
To bankiet dla elit branży modowej.
Potrzebuję naszych najlepszych ludzi. Jesteś na to gotowy?
Więcej niż gotowy, Diane.
Co rano trenuję przy twojej kasecie.
Dość tych pochlebstw.
Przy której? Złote pośladki? Pośladki ze złota?
Ściskamy pośladki? Skaczące nogi?
Chodzi o tę z fioletowymi getrami.
Héctor! Chodź! Zamówienie gotowe!
Chodzi ci o…
- Górę brzuszków! - Brzuszków! Tak!
Chodź! Mamy dziś tłok!
Byłam za to wideo nominowana do trzech Diamentowych Ciężarków.
Dobiegam do Ricardo Montalbána,
a jego twarz jest już cała we krwi.
- Zajmę się tym. Postaw wszystko. - Na pewno?
Dobra.
- Talerze też. - Serio? Okej.
Dasz radę, mały.
Dzięki.
- Proszę. - Dziękuję.
Mówię ci, Diane. Dam radę.
Ja i oba moje pośladki jesteśmy zwarci i gotowi. Dotknij.
Oto drinki, drogie panie. Przepraszam za opóźnienie.
Máximo.
Dobrze sobie radziłeś z tą tacą.
Mam duże doświadczenie.
Byłem kelnerem w połowie restauracji w Escénica.
Naprawdę?
Niezupełnie.
Ale miałem doświadczenie w utrzymywaniu szkła na tacach.
Kieliszki na szoty! Autentyczne kieliszki z Acapulco!
Potrzebuję jutro wieczorem kogoś do pomocy.
- Naprawdę? - Tak.
Ale jeśli nie pójdzie ci idealnie,
możesz zapomnieć o pracy przy kolejnej imprezie dla VIP-ów.
W ramach podziękowania za uratowanie mi życia,
pozwolę ci wybrać jeden przedmiot z działu rzeczy znalezionych.
Proszę.
Wybierz, czego twoje serce zapragnie.
Z dolnej półki.
Uratowałem ci życie i mogę wybrać tylko z dolnej półki?
Trzeba było ze mną negocjować, kiedy się dusiłam.
Kostka Rubika!
W dzieciństwie nie miałem własnych zabawek.
Medalik Máximo.
Tyle dla niego znaczy.
Tak by się cieszył, gdyby go odzyskał.
Ale kostka Rubika…
Ale medalik…
Szybciej. Nie mam całego dnia.
Zrób, co należy, Memo.
Biała tutaj.
Kto spodobałby się mamie?
A tamten facet?
O nie. Już ją słyszę.
Jest za chudy. Czemu nie je?
W tym brzuchu mieszka diabeł.
Dobra.
A tamten?
Jest dobrze ubrany.
Nasz pan Jezus Chrystus nosił tylko tunikę.
Uważa się za lepszego od Jezusa?
A Esteban?
Esteban?
Świetny pomysł.
Esteban, przychodzi ci do głowy ktoś, kto poszedłby na randkę z moją mamą?
Ja bym poszedł.
Od dawna chciałem zaproponować to twojej mamie.
Nora to anioł.
No, gdyby anioły mieszkały na tej okropnej ulicy.
Czemu nie zaprosiłeś jej na randkę?
Czekałem na odpowiedni moment. Chcę uszanować jej żałobę.
Tata zmarł 12 lat temu.
Masz rację. Jest za wcześnie.
- Nie! - Nie!
Idź z nią na randkę.
O nie. Sam nie wiem.
To… Wielka rzecz. A ja…
Dobra. Kiedy następnym razem przyjdę coś u was naprawić…
Może wtedy ją zaproszę.
Przepraszam.
Don Pablo.
Dobre wieści. Jutro wieczorem będę kelnerem na kolacji dla VIP-ów.
Máximo. To fatalne wieści.
Nie masz pojęcia, w co się wpakowałeś.
Nie jesteś gotów na obsługiwanie stolików.
Wiesz, gdzie leży widelec do owoców morza?
Albo z której strony nalewać wina?
Jak zrobić z serwetki łabędzia?
Będziesz obsługiwał śmietankę towarzyską.
Co musisz przede wszystkim wiedzieć?
To o widelcu do owoców morza?
Nie. Musisz wiedzieć, jak pozostać niewidzialnym.
Kelner, którego nie widać, robi największe wrażenie.
Umiesz być niewidzialny?
Nie. Ale mogę poprosić o pomoc przyjaciela, Camilo.
Nauczysz mnie być niewidzialnym?
Dobrze.
Mówi, że to pan musi mnie nauczyć.
Popracujemy nad twoim kelnerowaniem.
A potem nad twoim poczuciem humoru.
Przesadziłeś, Camilo.
Woda,
czerwone wino, szampan.
Mocniejsze zagięcia. Chcę móc się ogolić tą serwetką.
Musisz przewidywać ich potrzeby.
Ty ich obsługujesz. Oni nie mogą czekać na ciebie.
Opanuj każdy szczegół,
nawet najdrobniejszy.
Dopiero wtedy staniesz się niewidzialny.
Jeszcze raz.
Jeszcze raz!
Ćwiczyłem przez całą noc.
Gdzie moja zalotka do rzęs?
Sara!
Nazajutrz zacząłem to opanowywać.
Woda, czerwone wino, szampan.
Cholera.
Nigdy nie będę gotowy.
Jesteś gotowy. Nikomu to nie wychodzi w przepasce.
Po prostu lubię zmuszać do tego ludzi.
Máximo. Chcę, żebyś wiedział,
że nie zazdroszczę ci tej pracy na bankiecie.
Zasłużyłeś na to.
Życzę ci powodzenia wieczorem.
Zwłaszcza przy robieniu Fiesta Carajillo.
- Jakiej fiesty? - Carajillo.
Fiesta Carajillo.
Nic wielkiego. Zwyczajny drink kawowy.
Tyle tylko, że potem go podpalasz,
a płonący płyn wlewasz do filiżanki, która jest metr dalej.
Pyszne. Ale bardzo niebezpieczne.
Opowiedziałem mu o tym. Wspomniałem, że to nasza specjalność.
Możesz mu teraz zrobić tego drinka.
W ten wietrzny wieczór.
W ciemności.
Powodzenia, papi.
Jeden błąd w obecności Diane,
a twoja kariera w tym miejscu skończona.
Hej.
Máximo, nie uwierzysz.
Byłem w pralni…
- Hej! - I wtedy…
Ruszać się!
Sprzedaję tu podniecenie,
nie pocenie.
Memo, mam kłopoty.
Muszę podać dziś płonącą kawę. Jak to zrobić?
Wiem, że wiesz, że tego nie wiem. Ale spójrz na to…
Jak ja przetrwam ten wieczór?
Chciałbym mieć escapulario taty na szczęście.
Zły ze mnie przyjaciel.
Julia! Mam bardzo ważne pytanie.
Rany.
Ty to zrobiłaś?
Skoro mam poznać redaktora Beau Monde,
mogę wykorzystać tę okazję
i włożyć coś, co zaprojektowałam. Nie sądzisz?
Czy to zły pomysł?
Nie, lepiej tego nie wkładać.
Nie martw się. To przepiękna sukienka.
I na pewno zachwyci Cruellę deFils.
Gracias.
O co chciałeś zapytać?
Jak podać Fiesta Carajillo?
Mam to serwować za dwie godziny, a nie widziałem, jak powstaje.
To tylko drink. Na pewno nie jest skomplikowany.
O rany.
Tak bardzo się myliłam.
Wszystko sprawdziłem, Saro, i nie znalazłem nieszczelności, więc…
- Świetnie. - Wracam do domu.
Dobrze. Dziękuję.
- Przepraszam. - Tak, do widzenia.
Nie! Mamo!
- Co? - Co się stało?
O nie!
Czekaj! Esteban!
Zaczekaj!
- Co się stało? - Potrzebuję cię.
Naprawdę?
Zlew.
Nora.
Norita, właśnie go sprawdziłem. Oboje wiemy, że tak naprawdę…
O cholera, zlew! To… Tak.
Co ja sobie myślałem?
Wygląda na to…
O rany. Co się stało?
Tak. O rany.
Brawo.
Jestem zachwycony.
To takie kampowe, że brak mi słów.
Za wspaniałą sesję zdjęciową.
Oby okazała się pierwszą z wielu.
Mam nadzieję, że wizyty w Las Colinas
zawsze będą w modzie.
W modzie. Widzicie, co zrobiłam?
O tak.
Acapulco jest takie, jak się pan spodziewał?
Tak. A nawet lepsze.
Myślałem, że to będzie zgrana płyta,
Ricky Ricardo, cekiny i cza-cza.
To akurat kubański taniec.
Diane, robisz tu wspaniałe rzeczy.
Cóż, mam pomocników.
Chad to nasz dyrektor generalny.
A nasz personel jest oczywiście najlepszy w całym Meksyku.
Zdecydowanie.
Nie wiedziałem, że ludzie z obsługi są zaproszeni na tę kolację.
Jak nowocześnie.
Czym się zajmujesz?
- Pracuję w recepcji. - Poważnie?
Chad, ty szatanie!
Spotykasz się ze służbą.
Nazywam ją twarzą ośrodka.
Pewnie mówisz to wszystkim pracownicom, z którymi się spotykasz.
Pewnie z innymi to czysto fizyczne.
- Jestem niegrzeczny. To tylko żart. - Dobrze, może już…
Kto ma ochotę na ceviche z homara?
Przepraszam na chwilę.
Ładnie pachnie.
Don Pablo.
Mogę zrobić chwilę przerwy?
Sytuacja awaryjna.
Przypomnij mi, żebym nauczył cię kłamać.
Idź. Ale pospiesz się.
W porządku?
Nazwał mnie „służbą”.
Tym właśnie jestem?
Kogo obchodzi, co mówi ten facet?
Nie tylko on.
Istnieje granica, która oddziela „nas” od „nich”.
Może naiwnie próbuję ją przekroczyć.
Nie pozwól, by to na ciebie wpłynęło.
Jesteś najmądrzejszą osobą, jaką znam. Czytasz Dumę i upokorzenie.
„Uprzedzenie”, Máximo.
Dokładnie. To tylko uprzedzenie.
Zaprojektowałaś własną sukienkę.
Mnie wciśnięcie się w ten pas zajęło 20 minut.
Jest do góry nogami.
Może chcą, żebyśmy byli niewidzialni, ale ty zasługujesz na to, by być widzianą.
Dziękuję.
Wracamy na bankiet?
Chodźmy.
Nie, Memo, podjąłeś już decyzję.
Proszę, pozwól mi to wymienić. Popełniłem straszny błąd.
Tylko bez patosu.
No dobrze. Ten jeden raz.
Daj mi kostkę.
Dziękuję.
O nie.
Nigdy nawet nie marzyłem o takiej grze.
Memo, zrób, co należy.
Hurra.
Znów wygrałem.
No dobrze… już naprawione.
Nie wiem, w jaki sposób zepsuło się to tak niespodziewanie i tak gwałtownie.
Bardzo ci dziękuję, Esteban.
Nie wiem, co byśmy bez ciebie zrobiły.
Cóż…
Dobrze.
„Moja najdroższa Noro,
jesteś niesamowitą kobietą.
Jesteś taka czarująca i prze…
prze…”.
Wybacz. Woda rozmazała część słów.
„Przepastna”?
To bez sensu.
„Przepiękna”. To na pewno to.
„Jesteś taka czarująca i prze… przepiękna.
Chciałem zaprosić cię na randkę od bardzo, bardzo, bardzo,
bardzo, bardzo,
bardzo…
bardzo, bardzo dawna.
Czekałem chyba wystarczająco długo, by cię o to zapytać.
Noro Ramos,
czy zechcesz pójść ze mną na kolację
w dniu i porze, które pozostają do ustalenia?
Z wyrazami szacunku, Esteban”.
Dobrze.
Chyba nikomu nic się nie stanie, jeśli pójdziemy coś zjeść.
Noro.
Nie masz pojęcia, jak długo marzyłem o tym, że wypowiesz te słowa.
Jasne, mają ponownie otworzyć Studio 54,
ale po co się męczyć bez Steviego i jego magicznego proszku?
Na Boga.
Owszem, był uznawany
za enfant terrible branży prêt-à-porter,
ale teraz jest tylko terrible, koszmarny.
Nie stworzył niczego kreatywnego od 25 lat
i nagle pojawia się z przełomową kolekcją,
która składa się wyłącznie z prążków. Naprawdę, prążków!
Panie deFils, cudownie jest słuchać o nowojorskich trendach.
Praca w branży modowej to moje marzenie.
Naprawdę?
To jeden z moich projektów.
Bardzo meksykański.
Czy jeśli cię rozbiję, wylecą z ciebie cukierki?
Wiesz co, kolego…
Musiałem coś zrobić.
Miałem być niewidzialny,
ale nie mogłem tak stać i patrzeć, jak ją obrażał.
Naprawdę to zrobiłeś?
Nie. Miałem ochotę to zrobić.
Zamiast tego postanowiłem wygłosić przemowę.
Panie deFils,
ta kobieta ciężko pracowała, żeby stworzyć coś bliskiego jej sercu.
Chciała się tym pochwalić swojemu idolowi.
Ale pan postanowił być okrutny i zniszczyć jej marzenia.
Chodzi pan po ośrodku, zadzierając nosa, jakby był pan lepszy od nas.
Ale tak nie jest.
Jest pan okropną osobą z obrzydliwym krawatem.
O rany.
Całkiem kozackie.
Tak.
Ale gdy tylko skończyłem,
zdałem sobie z czegoś sprawę.
Pod wpływem emocji
powiedziałem to wszystko… en español.
Jest pan okropną osobą z obrzydliwym krawatem.
Przepraszam, nic nie zrozumiałem.
Mówiłem…
Powiedział, że to wielka przyjemność, pracować przy tym przyjęciu.
Cały personel jest zaszczycony obecnością tak wyrafinowanych gości,
którzy niewątpliwie opowiedzą innym o naszym pięknym ośrodku.
Tak, zdecydowanie to zrobimy.
Máximo, pozwól na chwilę.
I tak oto zakończyła się moja krótka kariera kelnera VIP-ów.
Popełniłem najcięższy grzech i nie pozostałem niewidzialny.
Máximo, uprzedzałam cię wcześniej.
To po prostu nie dla ciebie.
Czekał mnie powrót na basen.
Zbierałem się do domu,
zastanawiając się, dlaczego nie trzymałem gęby na kłódkę.
Wtedy trafiłem na Don Pablo,
który siedział samotnie przed swoją prywatną willą.
Don Pablo.
Przepraszam, że pana zawiodłem.
Zignorowałeś moją radę.
Masz szczęście, że cię nie wyrzuciła.
Ale nie zawiodłeś mnie.
Zaszedłem tak daleko, bo byłem niewidzialny.
Może tobie pisany jest inny los.
Może pisane ci jest mówienie, co myślisz.
Już tu pana widziałem.
Mogę zapytać,
czy czeka pan na kogoś?
Owszem.
Na kogo?
Nie twoja sprawa.
Jasne.
O rany.
I co się stało z ludźmi z czasopisma?
Ich sesja zdjęciowa okazała się wielkim sukcesem.
Rozsławiła Las Colinas.
A ja lubię myśleć, że dwóch najnowszych modeli…
NAJLEPSZY OŚRODEK W ACAPULCO
…pomogło w tym.
Ekstra.
Dziękuję, Rolf.
Jak on to robi?
W każdym razie…
Szkoda, że nie zemściłeś się na tym całym Bronté.
Właściwie…
Diane, musisz być taka dumna,
że z drugorzędnej aktorki stałaś się pierwszorzędną hotelarką. Brawo.
Wkrótce pytanie „jak ona to zrobiła?”
będzie większą zagadką niż pytanie: „Kim jest ojciec Chada?”.
O mój… Cholera!
O mój Boże!
Pomocy!
Pomóżcie mi!
Słyszeliście?
Jestem pierwszorzędną hotelarką.
Napisy: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK