Uważaj, Hugo.
Trafię w jacht sąsiada.
Urządzają głośne imprezy późną nocą.
Doprowadza mnie to do szału,
bo mnie nie zapraszają.
- Trafiłeś? - Nie.
Trafiłem we własny jacht.
Takie jest życie.
Sprawy nie zawsze idą po naszej myśli.
Niech zgadnę.
Kolejna część twojej opowieści to lekcja na ten temat?
Nie. To zupełnie inna lekcja.
Niezależnie od zadania, przed którym stajesz,
do tego, by ci się powiodło, potrzeba wielu osób.
Wielu osób. Lekcja opanowana. Mogę uderzyć piłeczkę…
Pracowałem w Las Colinas kilka tygodni.
Czułem się panem świata.
Jak zwykle niesamowicie przystojnym.
Sarape.
Przykro mi, że będziesz sama całymi dniami,
skoro mama i ja pracujemy w weekendy.
Poradzisz sobie?
Jakoś to przetrwam.
Chcesz papierosa?
Te snoby mnie zwolniły.
Dacie wiarę?
Wybacz, Najświętsza Panienko.
Jechałam autobusem do Las Playas tylko po to, by mnie zwolnili.
Rzekomo dlatego, że źle widzę.
- O nie. To niesprawiedliwe. - O nie. Będziesz tu cały dzień?
Więc powiedziałam: „To wy jesteście ślepi.
Noszę teraz okulary”.
Wciąż wściekają się o to, co stało się ostatnio.
Są tacy małostkowi.
Każdy mógłby pomylić wybielacz z płynem do dywanów.
Ten obleśny perski dywan wygląda lepiej po wybieleniu!
Nie wierzę, że moja mama straciła kolejną pracę.
Mimo nowych okularów pogarsza jej się wzrok.
Muszę znaleźć sposób, żeby szybciej zarabiać.
Zawsze stawiasz na swoim. Jesteś Máximo Gallardo.
Kiedy miałeś dziesięć lat,
sprzedawałeś koszulki z błędem: „Apaculco”.
Zawsze skupiasz się na pozytywach, co?
To jedna z moich największych zalet.
To i czarujące spojrzenie.
Przepraszam, amigos.
O rany, świetny motor.
Jak Héctora stać na taki motor?
Ma tę samą posadę, co ty.
Don Pablo, ma pan chwilę?
Po angielsku, proszę. I streszczaj się.
Tak.
Chciałbym się pana poradzić.
Dlaczego trafiają mi się słabo płacący klienci,
a Héctor wyłapuje tych najhojniejszych?
Héctor nie wyłapuje najhojniejszych.
On ich tworzy.
Tworzy. Oczywiście.
Powinienem się domyślić. Bardzo sprytnie.
- Nie rozumiesz. - Ani trochę.
Chodź ze mną.
Odwracam się do Chucka Norrisa i mówię:
„Nic jej nie powiem. Mogłaby skopać nam obu tyłki”.
Don Pablo. Co mogę dla pana zrobić?
Beto, jak Máximo radzi sobie na basenie?
Nikt, ale to nikt,
nie zamawia dla gości więcej mrożonych herbat i lemoniad.
Nie uśmiechaj się. To obelga.
Wiesz, ile zarabiamy na sprzedaży lemoniady?
Tyle, co nic, Máximo.
Słucham. Do usług.
Spójrz na Héctora.
Czipsy i salsa. Robi się.
Może dorzucimy do tego margarity z mango,
jak na prawdziwych wakacjach?
- Brzmi pysznie. - Tak trzymać.
Nie proponuję tego każdemu,
ale widzę, że oboje macie bardzo wyrafinowane podniebienie.
Co powiecie na polecaną przez właściciela tequilę reposado z górnej półki?
Specjalnie dla was.
Brzmi świetnie.
Co za ulga.
Już niosę.
I pamiętaj, Máximo,
nasi goście mają dużo pieniędzy.
Chcą doświadczyć luksusów tego ośrodka
i czasem warto im o tym przypomnieć.
Znalazłem cel.
Skoro goście chcieli doświadczyć luksusów,
właśnie to zamierzałem im dać.
Więc…
…miałeś namawiać ludzi do wydawania pieniędzy?
Dokładnie.
Bo im więcej płacą goście,
tym większy napiwek dostaję.
Wszyscy wygrywają.
Cóż, nie goście. Oni tracą. Sporo.
To tzw. upselling.
Kiedy Don Pablo wyjaśnił mi, czym jest upselling,
zrozumiałem, że to moja szansa na wzbogacenie się.
To świetne opcje.
Fajitas są fantastyczne, a kanapka klubowa jest całkiem niezła.
Ale wyobraźcie sobie:
siedzicie we dwójkę, patrząc na ocean,
i jecie górę owoców morza wyłowionych kilka chwil wcześniej.
Nie zamawiacie półmiska owoców morza,
zamawiacie sam ocean.
Słyszysz to?
Kanapka klubowa jest całkiem niezła.
Pozostanę przy niej. Do tego może porcja kalmarów.
Robi się.
Idę się wykąpać.
Przepraszam.
Coś jeszcze dla pana?
Nie mogę jeść. Jestem zbyt zdenerwowany.
Mam ściśnięty żołądek.
Czemu?
To nasza ostatnia noc w ośrodku, a wieczorem chcę się oświadczyć.
To fantastycznie. Gratulacje.
Dzięki.
Mogę zapytać, co pan planuje?
Myślałem, że poczekam do zachodu słońca i zrobię to na plaży.
Na pewno będzie… w porządku.
Zaczekaj. Chwila.
Coś z tym nie tak?
W żadnym wypadku.
Co prawda to nie nasz potrójny platynowy pakiet zaręczynowy.
Ale nie szkodzi.
Dla niektórych te sprawy nie są zbyt ważne.
Nie! To jest bardzo ważne.
Co obejmuje potrójny pakiet platynowy?
A jak pan sądzi?
- Muzykę? - Muzykę. Oczywiście.
- I szampana? - Szampana!
Szampan lejący się strumieniami.
- I może kwia… - Fajerwerki!
Fajerwerki? Niesamowite. Miałem powiedzieć „kwiaty”.
Ile to kosztuje?
- Jeden… - Tysiąc?
Tak, tysiąc dolarów.
Ale muszę uprzedzić,
że to tylko dla wyjątkowych kobiet.
Nikt nie jest bardziej wyjątkowy od Kathy.
W przedszkolu zepchnęła mnie z huśtawki z opony.
Cztery szwy.
Zrozumiałem, że to ta jedyna.
Pokażę ci.
To my na balu maturalnym.
Temat brzmiał: „Pod gwiazdami”.
Tańczyliśmy do „Wonderful Tonight”. To nasza piosenka.
Dobrze, przekonał mnie pan.
Przyniosę fakturę i przygotuję pakiet na wieczór.
Niesamowite!
Tak się cieszę, że cię znalazłem!
Nie znalazł mnie pan. Stworzył mnie pan.
Do zobaczenia niebawem.
Operacja ruszyła na całego.
Przeliczałem już w myślach pieniądze.
Ci ludzie są nienormalni.
Świetnie widzę.
Mamo, oglądam telewizję.
Hej, mamo.
Wiesz, gdzie jeszcze jest brudno?
W moim pokoju.
Widziałam. I już tam sprzątałam.
Masz dzień wolny.
Nie wolisz nie sprzątać? Nigdy nie robisz nic fajnego.
Sprzątanie to świetna zabawa.
Serio. W twoim wieku błagałam mamę, żeby pozwoliła mi myć podłogi.
No co? To mogłaby być prawda.
Wyjdźmy z domu.
Pokażę ci fajne miejsce.
Co tu robimy?
Mam jeszcze ogłuchnąć?
Czekaj.
Skąd o tym wiesz? Nie było cię tam.
O 90% tych spraw dowiedziałem się później.
Dziesięć procent to licentia poetica.
Byłem podekscytowany, że wcisnąłem klientowi drogi pakiet.
Julia, nie uwierzysz.
Właśnie sprzedałem potrójny platynowy pakiet zaręczynowy.
Sprzedajemy pakiety zaręczynowe?
Nie. Wymyśliłem go.
Z kim mam pogadać? Kto załatwi fakturę,
zorganizuje wszystko, odwali robotę i odpali mi moją dolę?
Jeśli sprzedałeś coś, czego nie mamy w ofercie,
osobą, która musi wszystko zorganizować, jesteś ty.
Och, nie. Nie ten koleś.
On nie ma pojęcia, co robi.
Mówię poważnie. Po pierwsze: „Potrójny platynowy pakiet”?
Co za idiota nabiera się na taką durną nazwę?
Po drugie narażasz reputację ośrodka.
Chad zajmuje się fakturami.
Będzie wściekły, kiedy dowie się, co sprzedałeś.
Co sprzedałeś?
Potrójny platynowy pakiet zaręczynowy.
Potrójny platynowy pakiet zaręczynowy?
To brzmi…
świetnie!
Zrób listę tego, co obejmuje,
a ja załatwię ci fakturę.
Kochanie, muszę odwołać naszą randkę,
bo mama chce, żebym pojechał z nią kupić auto.
Po co?
Musiałam cię nauczyć zmieniać oponę.
Mam robić jej zdjęcia w samochodach,
żeby mogła ocenić, w którym najlepiej wygląda.
Dobra. Muszę lecieć.
Daj mi tę listę, a ja przygotuję fakturę.
Przypomnij mi, jak masz na imię? Meksyk?
Máximo.
Meksyk to kraj, w którym jesteśmy.
Totalnie.
Lista? Jaka lista?
Nie powinienem planować zaręczyn.
Od czego zacząć?
Pomogę ci. Chodź ze mną.
Totalnie.
Czemu ten apartament jest opuszczony?
- Jest nawiedzony? - Nie.
Po prostu od bardzo dawna jest w budowie.
Ośrodek nie jest tak bogaty, jak myślisz.
Możesz urządzić zaręczyny tam, przy altance.
A może klif przy ogrodach?
Są tam niesamowite zachody słońca.
Klif będzie idealny. Dziękuję.
To tutaj się ukrywasz, kiedy powinnaś pracować?
Chodzi o to, że w lobby
wolno mi mieć tylko taki wyraz twarzy,
nawet gdy mam ochotę strzelić gościa z pięści.
Zamiast to robić,
przychodzę tutaj
i rysuję w notesie.
Szkicuję różne wzory i projekty.
Zawsze chciałam zajmować się modą.
Mogę je zobaczyć?
Serio?
O rany.
Są niesamowite.
Jesteś utalentowana.
Dzięki.
Chciałabym mieć na to więcej czasu, ale…
to po prostu…
…szalone marzenie.
Co w nim szalonego?
Jest nierealne, Máximo.
Kiedy przeniosłam się tu z rodziną z Medellín,
zatrudniłam się tu, żeby odłożyć pieniądze
i otoczyć się modnymi strojami.
Ale minęły już trzy lata i…
Wciąż siedzę w recepcji.
Nie wiem, co robić.
Hej,
kiedy byłem chłopcem,
ludzie mówili, że praca w Las Colinas to szalone marzenie,
a spójrz teraz na mnie.
Więc…
nie rezygnuj z szalonych marzeń.
Zwłaszcza kiedy masz taki talent.
Dobra, więc mamy… miejscówkę.
Zajmę się kwiatami, ale potrzebujesz więcej osób do pomocy.
Dam ci listę osób.
Świetnie. Poproszę też Memo o pomoc.
W czym jest dobry?
We wszystkim dostrzega pozytywy.
Och! I ma czarujące spojrzenie.
Mamo, ta ci się spodoba. To muzyka religijna.
Album nosi tytuł Obrońcy wiary.
„Judasz”! To on zdradził Jezusa!
Nie. Święty Judasz.
Widzisz? Tutaj jest napisane „ksiądz”.
No dobra.
Nora?
Emilio?
Wiedziałem, że to ty.
O rany! Świetnie wyglądasz.
Co cię sprowadza do mojej firmy?
Nic takiego. Rozglądam się.
Lubisz Judas Priest?
Tak.
Uwielbia. Jest wielką fanką.
Proszę, weź tę płytę!
Na koszt firmy.
Dziękuję.
Cudownie cię widzieć.
Ale musimy już iść.
W tej chwili.
Wróć niedługo.
- Dziękuję. - Jeśli lubisz thrash,
polecam też Megadeth.
Jestem właściwą osobą do pomocy przy zaręczynach.
Byłem przy pierwszych zaręczynach pierwszej siostry,
pierwszych zaręczynach drugiej siostry, drugich zaręczynach pierwszej siostry.
Nie byłem przy pierwszych zaręczynach trzeciej siostry,
ale koleś tak się denerwował, że zwymiotował.
Cieszę się, że mnie to ominęło.
- Tak robię. Raz… - Cześć.
- No nie. - Pomagam gościowi
urządzić zaręczyny o zachodzie słońca.
Bardzo by chciał, żebyście zaśpiewali „Wonderful Tonight”.
Będziemy zaszczyceni.
- Bardzo dziękuję. - Za…
działkę z napiwku.
Jasne.
- Beto! - Hej, co tam?
Musimy uatrakcyjnić zaręczyny jednego z gości.
Jakieś pomysły?
Jasne.
Mogę udawać, że okradam kobietę,
a facet da pokaz i ją uratuje.
A może mógłbyś załatwić szampana?
Jasne. Ale to będzie kosztować.
Organizujesz imprezy specjalne w ośrodku
i będziemy potrzebować twojej pomocy.
Tak, dostaniesz część napiwku.
Ostatnio ktoś odwołał ślub. Nie wchodzę w szczegóły,
ale lepiej zostawić skoki ze spadochronem ekspertom.
W każdym razie nie wykorzystali torito z fajerwerkami.
Fajerwerki. Idealnie.
To niebezpieczne?
W porównaniu ze skokiem ze spadochronem?
Tak.
Mam fakturę od Chada.
Teraz Jessie musi ją podpisać i wtedy zarobię… ile?
Dziesięć procent? Dwadzieścia? Pięćdziesiąt?
Klepnięcie po plecach i cokolwiek zechce ci dać.
To mi wystarczy.
Widziałaś Jessiego?
Przed minutą był przy telefonie, ale możemy sprawdzić.
Jak ci się podoba Jane Eyre?
Jest świetna. Uwielbiam Jane i jej Eyre.
- Cudowne. - Jeszcze nie zacząłeś, co?
To ma tyle stron.
Oto i on.
Tato, to dla mnie ważne.
Kathy zasługuje na najlepsze zaręczyny.
Może nie uważasz, że to odpowiedzialne, ale…
Czekaj.
- Jak on dzwonił? - Dzwonił z automatu.
To jak smartfon,
jest przyklejony do ściany i wrzucasz do niego monety.
W każdym razie…
Nie wiem. Wezmę dodatkowe zmiany.
Obiecuję, wymyślę sposób, żeby ci oddać.
- Jessie chyba nie ma pieniędzy. - Jasne, że ma.
Wiem, że nie mam pieniędzy.
To czemu stać go na pobyt tutaj?
Tak, mieliśmy szczęście, że wygraliśmy loterię kościelną.
Jak to możliwe, że odpowiada na nasze pytania?
Nie wiem. To dziwne.
Dobra. Jessie jest spłukany.
Ale moja rodzina też.
Na pewno jesteśmy bardziej spłukani.
Włożyłem w to wiele pracy, a on się zgodził.
On nawet nie wiedział,
że tego potrzebuje, dopóki mu nie wmówiłeś.
Nic nie poradzę, że jestem taki przekonujący.
Hej, Máximo.
Masz dla mnie tę fakturę do podpisu?
Moja rodzina rozpaczliwie potrzebowała pieniędzy.
Ale Jessie też był biedny.
Źle się z tym czułem.
Bardzo przepraszam,
ale nie będziemy mogli przyznać panu
potrójnego platynowego pakietu
w tak krótkim czasie.
Cóż… Szkoda.
W takim razie wrócę do planu A
i zrobię to na plaży.
Oby Kathy nie była rozczarowana, że nie jest bardziej wyjątkowo.
Dziękuję za wszystko, Máximo.
Postąpiłeś, jak należy. Nie czujesz się z tym lepiej?
Wiesz co?
Nie.
Czuję się gorzej. Dużo gorzej.
Kim był facet w sklepie z płytami?
To Emilio.
Chodziliśmy ze sobą wieki temu.
Był twoim chłopakiem?
Ale on jest fajny. Ma sklep z płytami, a ty…
sprzątasz dla zabawy.
Jeśli chcesz wiedzieć,
to jedyny człowiek oprócz twojego ojca, z którym się całowałam.
Też byłam kiedyś młoda.
W to też nie wierzę.
Zdjęcia z mojej quinceañery.
To naprawdę był twój chłopak.
Towarzyszył mi na przyjęciu. Był taki przystojny.
Ożenił się z dziewczyną z Taxco.
Moja przyjaciółka, Elena. Chodziłyśmy na całonocne tańce.
Całonocne tańce?
- Cześć. - Máximo,
wiedziałeś, że mama była kiedyś pożeraczką męskich serc?
Przestań.
Co się stało, synu?
- Miałem bardzo ciężki dzień. - O nie.
O rany!
Jaki ogromny tort.
O rany. Jaki ogromny tort.
Pięć pięter.
I jest tam ze 200 osób.
- Tak. - Jak rodzinę babci było na to stać?
Widzisz…
W Meksyku,
kiedy ktoś obchodził quince años albo urządzał wesele,
wszyscy starali się pomóc.
Właściwie wynaleźliśmy crowdsourcing.
To Marco. Kupił mi bukiet.
A to Rosa, kupiła mi sukienkę.
Kiedy mama opowiadała,
jak próbowali wspólnie sprawić, by ten dzień był dla niej wyjątkowy,
choć sami niewiele mieli,
coś mnie nagle natchnęło.
Muszę wracać do pracy.
Nienawidzę tego hotelu.
Choć dzięki niemu stał się pracowity.
Jessiego nie stać na wielkie zaręczyny,
ale możemy wspólnie sprawić, by były wyjątkowe.
Nie chodzi o pieniądze, tylko o miłość.
Kto jest ze mną?
Ja pomogę. Może coś zaśpiewam.
Wyrzucili mnie ze szkolnego chóru,
ale tylko dlatego, że gadałem.
Wciąż mamy klify. To romantyczne miejsce.
Nie, kiedy powiedziałeś, że zaręczyny odwołane,
Mónica zarezerwowała to miejsce na sesję aerobiku.
Aerobik na klifach? Brzmi niebezpiecznie.
Dlatego przyjmuje pieniądze z góry.
Gdzie możemy to zrobić na szybko?
Potrzebujemy miejsca wyjątkowego, ustronnego i niezapomnianego.
- Balkon. - Pralnia.
Balkon! Świetny pomysł.
Musimy wszystko przygotować do zachodu słońca, szybko!
Pralnia może być romantyczna.
Mam wrażenie, że minęła cała wieczność.
Czuję się jak staruszka.
Nie, wciąż jesteś młoda.
Masz dobry wzrok.
I nawet bez okularów idealnie opisałaś te zdjęcia.
Prawdę mówiąc,
ledwo je widziałam.
Opisałam je tylko dlatego, że znam je na pamięć.
Tracę wzrok i to mnie przeraża.
Wiesz co?
Wymyśliłam coś, co możemy zrobić razem. Chodź.
Jak pięknie.
Czasem bywasz aniołkiem.
Miło, że mówisz to przed przesłuchaniem twojej nowej płyty Judas Priest.
Uwaga.
Ostrożnie.
Cześć.
Co? Jessie, huśtawka z opony?
Czas już wracać do domu
I boli mnie głowa
Nie pamiętam, co dokładnie powiedział Jessie.
Pamiętam tylko,
że pomogliśmy tym słodkim dzieciakom przeżyć chwilę, na którą zasługiwali.
Mówię kochanie Jesteś dziś wspaniała
- Tak! - Tak!
Och, moje kochanie
Jesteś dziś
- Wspaniała - Tak.
Chodźmy to uczcić.
Jeszcze raz dziękuję, Máximo.
Nie wierzę, że to wszystko zorganizowałeś.
Nawet tę huśtawkę.
Tak, gdzie tak szybko załatwiłeś oponę?
Znam kogoś.
Powiedziała „tak”!
Krzyczy to do wszystkich.
Miałeś rację, niepotrzebnie się denerwowałem.
- Dziękuję! - Gratulacje.
Kto to?
Poznałem go w barze. Świetnie słucha.
To dobrze.
Spójrz. Naprawdę jesteśmy pod gwiazdami.
Tak. Prawie tak ładnie jak w sali gimnastycznej.
- Na pewno ładniej tu pachnie. - Tak.
Proszę o dwa kieliszki szampana.
Jasne. Numer pokoju?
Ja zapłacę.
Najtańszy, proszę.
Wiesz co, Máximo?
Na koszt firmy.
Dziękuję, Beto.
Lubię tego dzieciaka.
Moja mama bała się, że ośrodek mnie zmieni.
Ale może…
Może mogło stać się odwrotnie.
Dobra robota, panie Rochester.
To aluzja do Jane Eyre,
książki, której jeszcze nie zacząłeś czytać.
Zacznę ją dziś czytać po powrocie do domu,
żeby mieć pewność, że to komplement.
Hej, piękna. Zatańczysz?
Tak.
Hej.
Ten gringo nie umie tańczyć, co?
Nie.
Ani trochę.
Potrójna platyna.
Napisy: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK