Daar gaf je me jouw exemplaar van Jane Eyre.
't Enige boek dat je ooit gelezen hebt.
En ik verstopte me altijd achter die plant om je te zien werken. Je had niks door.
Jawel. Iedereen had het door. Diane vroeg of ik een contactverbod wilde.
Echt?
Kijk wat er van mijn eerste winkel geworden is.
En toch zitten de herinneringen aan hoe het hier ooit was...
...nog hier.
Heb je je weleens afgevraagd of we terug kunnen naar die tijd?
Of die gevoelens zouden terugkomen?
Ik weet het niet, Máximo.
Er zijn zoveel jaren verstreken. Er is zoveel veranderd.
- Wij zijn veranderd. - Maar misschien blijven we vanbinnen...
...wel hetzelfde.
Wat een romantisch idee.
Ik moet zeggen...
...dat het fijn is om je te zien. Volgens mij gaat 't goed met je.
Ga je nog opnemen?
Nee. Echt niet. Ik bedoel... Het is...
Het zijn mijn zakenpartners die weten dat ik op vakantie ben...
...en ze zouden alleen bellen in noodgevallen.
Dus, zal ik toch maar opnemen?
- Of niet. Of toch maar wel? - Neem maar op.
Het ontwerp van m'n winkel in Milaan moet binnenkort af zijn...
...en mijn gsm staat uit, maar toe maar.
- Het is sowieso bedtijd. - Echt? Want we hoeven niet...
Met Máximo.
Dit duurt niet lang. Momentje.
Welterusten, Máximo.
Wat?
Wat ben ik toch een stomme, stomme, stomme oen.
Ik heb het verpest met Julia.
In plaats van te ontbijten met haar op mijn laatste dag in Acapulco...
...zit ik hier met jullie clowns.
Ik verpest iedere kans op een verzoening met Julia.
Waarom, Hugo? Moet het verleden zich altijd herhalen?
- Nou, kijk naar de wereldgeschiedenis... - Het was de ochtend na de orkaan...
...en iedereen was aan het puinruimen.
Je bent erin getuind.
M'n familie was weer thuis na te hebben geschuild in het busstation.
Memo en Lorena vierden hun tweede ongewone aanzoek.
ALGEMEEN DIRECTEUR
En Chad omarmde zijn rol als echte algemeen directeur.
Alles was weer bij het oude.
Behalve het kleine detail dat ik alles had verpest.
Dankzij mij had Alejandro Vera het Geheimenboek gestolen.
En ik moest en zou het terughalen.
Máximo.
Kom binnen.
Ga zitten.
Neem me niet kwalijk, ik wilde...
Pas als de schaal stil is.
Goed.
Ik voel me veel rustiger...
...evenwichtiger.
Wat kan ik voor je doen?
Jij hebt dat notitieboek gepakt uit Don Pablo's kantoor.
En ik wil het heel, heel, heel, heel graag terug.
Dat zijn veel 'heels'.
Maar ik geef 't niet terug.
Je hebt het gestolen. Dat is illegaal.
Illegaal?
Net zo 'illegaal' als het bijhouden van vertrouwelijke informatie over gasten?
Of net zo 'illegaal' als die geheimen gebruiken om ze te chanteren?
Maar ik heb je geholpen met Mr Delgado. Wat wil je er nog meer mee?
Nu ik bepaalde omstandigheden heb ontdekt...
...zal ik wat dingen veranderen aan de eigendomsstructuur van het resort.
Het personeel mag blijven, maar Diane en Don Pablo moeten vandaag nog vertrekken.
Wat? Je kunt niet zomaar...
Nu raak ik weer geïrriteerd, Máximo.
Mr Vera...
Weet je wat er nodig is voor zakelijk succes?
Hoeveel mannen die eruitzien als wij maken het in de wereld?
Als ik over lijken moet gaan om wie dan ook te verslaan, dan doe ik dat.
Zo zou 't verhaal niet moeten gaan.
Wiens verhaal?
Dat van jou, Máximo?
Of dat van hen?
Je loyaliteit aan Diane en Don Pablo is bewonderenswaardig, maar misplaatst.
Laat jezelf maar uit.
- Ga weg. - Sara treurde nog steeds om Aida...
...maar m'n moeder probeerde haar op te vrolijken.
- Goed nieuws. - Gaan we in New York wonen?
Oké, iets minder goed nieuws.
Je hebt alleen maar tienen gehaald.
Weet je nog dat ik zei dat we het zouden vieren bij Las Colinas?
Je was sarcastisch, want je dacht dat ik het niet kon.
En toch is het gelukt.
Nou, doe geen moeite. Ik blijf binnen om te studeren.
- Waarvoor? Je hebt al tienen. - Mijn volgende toernooi.
Dat is nog ver weg. Wat heb je met mijn dochter gedaan?
Ik hoef geen chic etentje.
Ik zal nooit meer 'n nieuwe liefde vinden, dus laat me maar alleen met mijn boeken.
En die ballonnen.
Dat is al iets.
Máximo.
Daar ben je dan eindelijk.
Die orkaan ruimt zichzelf niet op. Dus vooruit, meehelpen. Hup, hup.
Ik ben je baas. Je kunt me geen bevelen geven.
Nog niet. Maar dat komt wel. Gauw. Heel gauw. Erg gauw.
Hier had ik geen tijd voor.
Ik moest m'n beste vrienden vertellen wat ik had gedaan.
In mijn hoofd was dit veel leuker.
Ze namen het goed op.
Wat? Heb je een 'Geheimenboek' aan Mr Vera gegeven? Dit is een ramp.
Klopt. Misschien wel het ergste wat ik ooit heb gedaan.
Absoluut.
Staan er veel beroemdheden in dat 'Geheimenboek' of...
- Zullen we het bij mijn wandaad houden? - Geen probleem, Máximo.
Hoe kon je? Na alles wat we besproken hadden.
Nou, eigenlijk gebeurde dit vóór ons gesprek...
Maar ik heb 't verpest. En nu ligt het in Vera's suite...
- ...als een bom die zal barsten. - En wat voor een bom.
Maar staat er iets in over Linda Hamilton? Duran Duran?
Is er een Mrs. T?
Wacht even. Dus het boek ligt nu in Vera's suite?
- Laten we het pakken. Voor hij iets doet. - Maar hij heeft beveiliging.
Nou en? Diane heeft zoveel voor me gedaan. Dit is wel het minste wat we kunnen doen.
En zo begon de grote jacht op het Geheimenboek van 1985.
Zijn suite is te hoog om door het achterraam te klimmen.
We moeten dus door de voordeur naar binnen.
Ik kan heel goed de aandacht trekken. Laat het afleiden aan mij over.
Help. Help me, alsjeblieft.
Ik wil niemand van z'n werk afhouden, maar die bagagekar viel op me...
...en nu kom ik niet meer onder deze loeizware koffers uit.
Alsjeblieft, iemand. Bij voorkeur een beveiliger.
Nee, ik heb geen roomservice besteld.
Nou, het goede nieuws is dat er andere dingen op het menu staan.
Wacht even. Waarom moet je je zo sexy kleden? Is dat echt nodig?
Ik moet hem zien af te leiden. En ik heb altijd al een bondgirl willen zijn.
Dus werk even mee.
Jij nam die bewaker toch voor je rekening?
Wat als hij een tweelingbroer heeft?
O, man.
Julia, nu.
- Gelukt. - Nou en of.
Wacht, heb je Mr Vera vermoord? Heb je Alejandro Vera vermoord?
Máximo.
Ik heb je overal gezocht, Máximo.
Wat jullie ook van plan zijn, doe het niet.
Maar we moeten 't Geheimenboek pakken voor 't te laat is.
Het is al te laat.
Mr Vera is nu met Diane in gesprek.
Wat? Nee.
Don Pablo, ik moet je iets vertellen. Dit is allemaal mijn s...
Ik weet het, Máximo.
Ik wist het gisteren al. Maar gedane zaken nemen geen keer.
Als jullie me nu willen excuseren...
...ik heb maar een paar uur om alles af te ronden.
Vandaag is ook mijn laatste dag.
Hoe kom je erbij dat ik iets te maken heb met dit malle boek?
Misschien is 't fictie. Een boek waar Don Pablo aan werkt.
Hij is erg creatief.
Hij vulde ooit de lobby met sneeuw voor kerst en verpestte bijna de vloer.
- Maar het was 't waard. - Ik bewonder je overtuigingskracht.
Het probleem is dat er iets over mij in staat.
Met details die alleen jij kunt weten.
Details die ik je vertelde tijdens wat ik als een intiem etentje zag.
Nu begrijp ik het.
Dit is omdat ik je heb afgewezen.
- Wat ontzettend mannelijk van je. - Helemaal niet, Diane.
Jij wilde het puur zakelijk houden en dat respecteer ik.
Maar dit is dus hoe ik een bedrijf run.
Hier komen je opties.
Eén: ik koop jou uit voor een redelijk bedrag.
Ik doe er zelfs nog tien procent bovenop.
En jij mag afscheid nemen zoals jij dat wil.
'Zoals ik dat wil'? Serieus?
Twee: ik vertel de hele wereld wat je hebt gedaan.
Je reputatie zal door het slijk worden gehaald...
...je gasten zullen je de rug toekeren en het hotel stort in.
Dan kan ik je voor een schijntje uitkopen.
Dus zeg het maar, Diane.
Wat wordt het?
Dat Diane en Don Pablo weg moeten...
Wacht. Mijn winkel is van Diane. Lig ik er dan ook uit?
Mr Vera zal niemand wegsturen die het meeste geld in het laatje brengt.
- En hij houdt 't personeel aan. - Dat is al iets.
Nou, we hebben tenminste elkaar nog.
Nou, dat is het 'm nu juist, Julia. Ik ga ontslag nemen.
Dit was nooit gebeurd als ik niet zo bang was dat Dulce mijn functie zou krijgen.
Ik was overal toe bereid om 'r te stoppen...
- Nee. - ...zelfs het verraden van mijn mentor...
- ...en vriend. - Máximo, lieverd.
- Je deed het niet expres. - Ja, maar kijk wat ik heb aangericht.
Deze Máximo staat me helemaal niet aan en jou ook niet.
En als ik blijf, wordt het alleen maar erger.
Dus ik ga vandaag naar Mr Vera toe en vertel hem dat ik ermee stop.
En daarom weet ik dus waarom jij de ware voor mij bent.
- Jullie horen bij elkaar. - En ze wilde dat je je beste zelf was.
Geloof me, ik weet het.
Joe, zou je voor het uitchecken misschien...
Ik ben je al een stap voor, baas.
Die receptionist gaat me vertellen waar Julia is, al moet ik Valse Joe zijn.
- Wat is 'Valse Joe'? - Dat wil je niet weten.
Wat als ik geen nieuw werk vind en taarten moet verkopen op het strand?
Vast de lekkerste taarten ter wereld.
Of misschien kun je een van mijn wereldwijde boetieks runnen.
- Ja. Dan kies ik Parijs. - Oké, maar Milaan is de modehoofdstad.
Hé, tortelduifjes. Diane heeft het personeel bijeengeroepen in de lobby.
Klinkt belangrijk.
Ik kan m'n ogen niet van je afhouden. Je lijkt wel een andere vrouw.
Niet dat ik 'n andere vrouw wil. Jij bent het nog steeds, maar dan beter.
Niet beter. Anders. Maar ook hetzelfde.
Wat ik probeer te zeggen, is dat ik van al jouw versies hou.
Geen zorgen, ik weet het. Ik heb tegenwoordig iets meer tijd voor mezelf.
Bedankt, schat.
Ik zei nog dat we het niet hoefden te vieren.
Ik wilde thuis kliekjes eten.
Nou, de kliekjes zijn op. Ik had gisteravond honger. Sorry.
Hé, Sara.
Ik heb nu een watervaste stift bij me zodat de nummers blijven zitten.
Je moeder heeft me alles uitgelegd.
Mam, heb jij dit geregeld?
Kleine moeite.
Dat was niet helemaal waar. Het had ze juist veel moeite gekost.
- Woont Aida daar? - Hallo, woont Aida daar?
Woont Aida daar? Neem me niet kwalijk. Bedankt.
Ze waren de hele dag bezig om Aida op te sporen.
Ze begonnen met de laatste drie cijfers van haar nummer: nul, nul, nul.
Hallo, woont Aida daar?
- Bij 692 hadden ze eindelijk beet. - Aida?
Hallo. Hallo, Aida. Met de moeder van Sara.
Jongens? Hallo.
Wat doen jullie hier?
Hoe bedoel je? We zijn hier voor Sara's verrassingsetentje.
- Je zou toch de beste plaatsen regelen? - O ja.
Sorry, het is echt een gekkenhuis vandaag.
- Attentie. - Kom, kom.
Mag ik jullie aandacht voor Diane Davies.
Hallo, mijn mooie lieverds.
Ik wilde dat jullie als eersten zouden horen...
...dat hoeveel ik ook van ieder van jullie hou...
...en hoeveel ik ook genoten heb van mijn tijd bij Las Colinas...
...de tijd gekomen is dat ik verderga en wegga bij het resort.
Wat?
Maar geen zorgen, want dit is niet het einde...
...maar juist een nieuw begin. Ik heb besloten om in Acapulco te blijven...
...en sportscholen en dansstudio's te openen voor vrouwen, door vrouwen...
...zodat we allemaal de beste versie van onszelf kunnen zijn.
En in onze eigen kracht gaan staan.
- Dat leg ik nog wel uit. - Ik kan niet wachten.
En nu ik niet meer de baas ben bij Las Colinas...
...durf ik gerust dit te doen.
Ik heb heel, heel, heel, heel erg lang gewacht om te zeggen:
ik hou van je, Diane Davies.
En vanaf nu...
...zal ik bekendstaan als Héctor, de andere-vrouwen-negeerder.
Goed, dit is geen avond om verdrietig te zijn.
Het is een avond om te vieren, en op kosten van de nieuwe eigenaar.
Dus bedankt, Mr Vera, voor de bergen en bergen kreeft en kaviaar.
En als laatste daad als eigenaar van Las Colinas...
...heb ik onze geliefde werknemer en gulle schenker weer aangenomen.
Dames en heren, Beto is terug.
Beto. Beto. Beto.
En vanavond schenk ik alleen maar exclusieve drank, van het huis.
Miss Diane.
Sommigen zullen je herinneren om je stijl en je sterke persoonlijkheid.
Ik zal je herinneren om je menselijkheid.
Gracias, Miss Diane.
O nee. Nee. Niet jij. Ik ben hier nog niet klaar voor.
Mijn belangrijkste taak was om jou en het resort te beschermen.
Sorry dat ik je heb teleurgesteld.
Onzin, Don Pablo.
Al onze successen hier zijn aan jou te danken.
- En soms aan dat boek van ons. - We hebben er veel aan gehad.
Behalve nu dan.
Maar het was geweldig zolang het duurde, toch?
Zeker weten.
Lust je iets, lieverd?
Nee, dank je. Ik heb geen honger. Al een paar dagen niet.
Ik ben steeds misselijk.
- Je bent zwanger. - Wat?
- Hoe kom je daarbij? - Omdat ik je tante ben en ik dingen weet.
Plus, toen je moeder in verwachting was van jou...
...dronk ze graag 't sap van ingemaakte jalapeños.
Lekker.
Alle onderbrekingen hadden me opgehouden.
Maar 't was tijd om Mr Vera van m'n plannen te vertellen.
Tenminste, tenzij hij me eerder vond.
Daar ben je. Samen met je familie, zie ik.
- Kan ik je onder vier ogen spreken? - Ik wil me eerst netjes voorstellen.
- Hallo. Aangenaam. - Insgelijks.
Jullie zijn vast apetrots op hem. Hardwerkend. Toegewijd. Loyaal.
Dus u heeft hem grotendeels alleen opgevoed, Doña Nora? Indrukwekkend.
Dat haar is indrukwekkend.
Ja. Dat is hij allemaal.
Maar met de overgang van dit hotel moeten we veranderingen doorvoeren.
Veranderingen die niet voor iedereen even makkelijk zijn.
Daarom hoop ik dat uw zoon aan mijn zijde zal staan...
...als de nieuwe manager.
Dus wat zeg je ervan...
...Don Máximo?
Je laat ons toch niet in spanning?
Dit had ik me anders voorgesteld.
En ik weet wat ik tegen Julia had gezegd, maar ik had hier zo lang van gedroomd.
Ja.
Ja, ik doe het.
We gaan er iets moois van maken samen en dit resort naar 'n hoger niveau tillen.
- Veel plezier nog. Excuseer me. - Bedankt.
Manager.
Hé, Don Máximo.
Nee. Dat klinkt raar.
Lekker, Bruce. Als in Springsteen? Omdat je 'The Boss' bent?
Dat klonk beter in mijn hoofd.
Julia. Wat geweldig, hè?
Ja. Zeker. Dit is wat hij altijd gewild heeft, hè?
- Wat moest ik dan zeggen met... - Nora, die jurk staat je zo mooi.
O, dank je wel.
Dit is een creatie van een geweldige ontwerper die ik ken.
Hé, Julia, Máximo, Máximo's familie. Wat is er aan de hand?
Je hebt het hele resort verkocht terwijl ik papaja's inkocht.
- Wat maak je me nou? - Ik weet dat het veel is.
Kabel-tv is veel, oké? Dit is krankzinnig.
Als Mr Vera je eruit werkt, stap ik ook op.
Het leven heeft nog genoeg voor me in petto.
- Dat is toch een woord? - Luister.
Mijn tijd zit erop, of ik nu wil of niet.
Maar jij hebt net je plekje gevonden bij Las Colinas.
Dat doet me erg goed, dus jij gaat nergens heen.
- Maar... - Geen gemaar, Chad.
Vera heeft beloofd dat hij je aanhoudt.
En eerlijk gezegd heb ik hier iemand nodig...
...die Vera kan bespieden, zodat als hij een uitglijder maakt...
...deze koningin haar kasteel weer kan opeisen.
Kasteel? Dat klinkt echt raar, mam. Je klinkt net als Héctor.
Juist. Er is nog iets wat ik je moet vertellen.
Je hoeft me geen papa te noemen. Nog niet.
Mam.
Pardon.
Don Máximo.
Ik wilde je even zeggen dat de beste gewonnen heeft.
Ik heb op het verkeerde paard gewed. Of paarden.
Dus...
...ik ga mijn spullen pakken en dan ben ik weg.
Stop.
Ik ga hier misschien spijt van krijgen, maar je hebt laten zien...
...dat je veel meer voor dit werk overhebt dan ik.
Een goeie baas heeft een rechterhand nodig...
...iemand die bereid is om de smerige klusjes te doen.
En ik ken geen grotere smeerlap dan jij.
Bedankt.
Dus de functie van assistent-manager is van jou als je wil.
Wacht. Meen je dat?
Natuurlijk.
Het is me een eer om je te helpen met wat dan ook.
Fijn dat je dat zegt.
Want je hebt nooit het werk gedaan waarvoor je bent aangenomen.
Begin eerst maar met de afwas voor dit feest.
Daarna praten we verder. Hup, hup.
Don Pablo. Stop, alsjeblieft. Ga je echt met de noorderzon vertrekken?
Het is nog geen middernacht, dus nee.
En we weten allebei dat ik niet graag afscheid neem.
Het spijt me zo.
Van alles. Je vertrek had er heel anders uit moeten zien.
Ik red me wel.
Mijn tijd bij Las Colinas zat er toch bijna op.
Nu kan ik de tijd die me nog rest met mijn zoon en kleinzoon doorbrengen.
Maar ik heb je teleurgesteld en verraden...
- ...terwijl je als 'n vader voor me was. - Máximo.
Ik wilde dat je de moeilijke beslissingen kon nemen die bij dit werk horen.
Even dacht ik dat je het niet in je had.
En dat gaf helemaal niks.
Maar toen bewees je me het tegendeel. Je ging recht op je doel af.
Ik ben trots op je.
Hoe ga ik dit doen zonder jou?
Je redt je wel. Dat zei ik ook tegen Mr Vera toen ik je voordroeg voor de baan.
Ik hoop dat het alles is wat je ervan verwacht...
...Don Máximo.
Hier...
Dit einde van een tijdperk...
...was ook het begin van een heel nieuw hoofdstuk.
En ik, Hugo...
Wilt u uw gesprek ergens anders voortzetten?
Het laatste ontbijtuur is alleen voor...
Eliteleden. Ik weet het, maar ik heb Julia nog niet gezien en...
Dat boeit je niks, hè?
Oké, Hugo. We gaan.
Dat dit dezelfde plek is waar je zo weemoedig over was.
Nah, ik weet het.
Maar dat is de realiteit, hè? Dingen veranderen.
Het idee van Las Colinas was gewoon beter dan de realiteit.
Dat is niet altijd zo geweest. Dit was ooit een magische plek.
Ik heb hier de mooiste momenten van mijn leven beleefd en velen met mij.
Meh. Jammer dat je niet terug in de tijd kunt.
Dat zou leuk zijn, hè, Hugo?
Ja.
Kom.
Daar ben je. Ik heb je een uur lopen zoeken.
- En de late check-out kost je 'n boete. - Uiteraard. We moesten nog iets doen.
- En nu moeten we Julia vinden. - Ze is al uitgecheckt.
- Wat? Waarom zei je niks? - Ik heb je meerdere keren geappt.
Ze zijn niet aangekomen. Ik heb 'n nieuwe buitenlandbundel nodig.
Ik foeter je straks wel uit, maar eerst moeten we Julia achterna.
Leuk, zo'n achtervolging naar het vliegveld...
...maar kunnen we haar niet beter appen en vragen om te stoppen?
Waar is je gevoel voor romantiek? En ik heb haar nummer niet.
- Wie zijn dat? - Lokazen.
Een miljardair moet altijd snel kunnen vluchten. Voor het geval dat.
Goed. We hebben geen idee hoe ver ze inmiddels is.
Plus, het is nu spits in Acapulco, dus...
- Tijd voor de helikopter. - Cool.
De receptionist zei dat ze in een zwarte auto zit.
Zien jullie haar?
Zit ze al op de snelweg?
Wacht. Hij appt me weer.
Hij heeft me de verkeerde info gegeven.
Oké. Misschien hadden we de helikopter toch niet nodig.
Julia.
Ik dacht dat je weg was.
Ik moet je iets vertellen.
Dat had ik begrepen met die helikopter en zo.
Achteraf gezien had ik de golfkar moeten pakken.
Wat? Wil je niet even wachten tot de rotorbladen zijn uitgedraaid?
Ik ben bang dat als ik dit nu niet zeg, ik nooit meer een kans krijg.
En ik...
Die dingen stoppen snel.
Luister...
Het is nu wel erg stil.
- Sorry, maar ik moet nu echt gaan. - Oké. Ik hou het kort.
Van alle fouten die ik heb gemaakt in mijn leven...
...was jou kwijtraken veruit de grootste.
En voor je weer uit mijn leven verdwijnt, wil ik dat je weet...
...dat ik Las Colinas net heb gekocht.
Wat?
Het hotel.
Ik moest wel.
Vooral omdat ik dat ontbijtbuffet helemaal niks vind.
Oké, dat is impulsief.
Maar je kunt er vast iets moois van laten maken. Oké.
Dat is het 'm nou juist. Ik laat het niet doen. Ik ga het zelf doen.
Julia...
Las Colinas is de plek waar ik op mijn gelukkigst was.
Dus ik draag mijn bedrijven over aan mijn COO...
...zodat ik alle tijd heb om deze plek te renoveren.
Misschien samen met mijn dochter...
...en een zekere topontwerper.
Als je wil.
Toe nou.
Julia. Ik weet dat je een druk leven hebt, Julia.
Maar we kunnen hier wat tijd doorbrengen... Als het uitkomt natuurlijk...
...en kijken of we deze plek weer kunnen terugvinden.
Heb je enig idee hoeveel verf je nodig hebt...
...om dit hele resort weer roze te verven?
Is dat een ja?
Ik kan wachten, maar je hebt nu een soort van publiek.
Wat zeg je ervan, Julia?
We weten allebei...
...dat dit verhaal nog lang niet voorbij is.
Vertaling: Inge van Bakel