-Ikın...
- Kafasını vurdu. - Vurmadı.
Az önce kafasını mı vurdu?
Hayır, onu yakaladı.
Ama yere düşürdü. Onu gördüm.
- Hayır, düşmedi. - Onu düşürdün!
Tatlım, sana söz veriyorum. O iyi.
-Neden ağlamıyor?
- Ağlar... - Ağlamalı, değil mi?
Birazdan ağlar.
Onu nereye götürüyorsunuz?
-Ne... Neyi var?
Neden nefes almıyor?
- Öldürdünüz mü? - Hayır!
Bebeğimi öldürdünüz mü?
- Nefes aldığını gördüm.
- Onu düşürdün mü? - Hayır! Düşmedi.
- Onu istiyorum. - Hemşire götürüyor.
Evet! Biz...
-Ona ne yapıyorsun?
"Beau Korkuyor" Çeviri : RooS
Cuma gecesi yanlışlıkla gargara içtim.
Mide kanseri olmam dimi...
Bir kereden olmaz.
Birkaç hafta önce de bir ağız dolusu içmiştim.
Eminim iyisindir.
Yarın annemi ziyaret edeceğim.
Biliyorum. Babanın yıldönümü.
Öldüğü gün.
Bu konuda ne hissediyorsun?
Biliyorsun, onunla hiç tanışmadım.
Eve gitmek konusunda ne hissettiğini kastetmiştim.
Yine o rüyayı gördüm.
Konudan sapmayalım.
Yolculuk hakkında ne hissediyorsun?
Geri dönmek hoşuma gidiyor..
Uzun zaman oldu.
Oldu mu?
Birkaç ay.
Bunun için kendini suçlu hissediyor musun?
"Suçluluk"
Ve...
oraya giderken her hangi bir planın var mı?
Bir sonuca ulaşmayı umut ediyor musun?
Ne gibi?
Gerçekçi beklentilerle gittiğini düşünüyor musun?
En son susadığında kuyudan
içtiğinde, su seni hasta ettiyse,
güvenli olmasını bekleyerek
aynı kuyudan yine içecek misin?
Hiç ölmesini diledin mi?
Ne?
Tabii ki hayır!
Dileseydin de o kadar çılgınca olmazdı.
Bunları bir şekilde isteyebiliriz
veya hiç istemeyebiliriz.
Bu duygular bir arada olabilir.
Bu tür düşünceleri çöznek için buradayız.
-Tamam.
Hidrotipnol nasıl? Hala gözlerini kaşındırıyor mu?
Sadece gözümü kırpmazsam.
Endişene yardımcı oluyor mu?
Şey...
sana ne diyeceğim
Sana çok havalı yeni bir ilaç için reçete yazacağım.
Ki bence... bu ilaç daha az yan etkili.
Her zaman suyla iç.
Her zaman. Ve eğer nefesin daralırsa
veya ateş yaparsa hemen beni ara. Bu ciddi.
Bol şans.
Merhaba havucum, ben annen.
Sadece şunu söylemek için aradım;
Yarın seni göreceğim için çok ama çok heyecanlıyım.
- Joseph? - Sen benim meleğimsin,
ve ben seni seviyorum.
Tamam. Seni seviyorum. Tamam. Hoşçakal tatlım. Seni seviyorum.
Sana yanımdan ayrılmamanı
söylediğimde anneni dinle!
Merhaba.
- Şunu görebilir miyim lütfen? - Bu?
Yapmayacağımı mı düşünüyorsunuz!
Bunu yapmamı mı istiyorsunuz?
Öyle mi?
Bip bip!
Affedersin. O adam ne yapıyor?
Onu atlatmaya çalışıyoruz.
Kapa çeneni kaltak! Siktir git!
- Benden uzak dur. - Benimle dalga geçmeyi bırak!
Benden uzak dur. Defol!
Seni, şehriyeli tavuk!
- Uzaklaş. - Sebzeli çorba gibi görünüyorsun.
- Siktir git! - Uzak dur!
Bu sıcak!
Tanrım, krakerlerimiz azalıyor.
Selam baba.
"Doğum Günü Çocuğunu Bıçaklayan Adam" olarak bilinen ve son bir hafta içinde
üç kişinin daha hayatına mal olan kişiyi arama çalışmaları devam ediyor.
Sokaklarda kıyafetsiz dolaşması ve
rastgele insanları boyun ve bağısaklarından
bıçaklaması ile tanınıyor.
Tanıklar onun sünnetli beyaz bir erkek olduğunu belirttiler...
"Sevgili anne. Üzgünüm. Babamın ölüm yıldönümü."
"Teşekkürler. Üzgünüm. Sevgilerimle. Beau."
"Selam. Rica etsem daha alçak sesle müzik dinlermisin! Teşekkürler."
"Lütfen. İnsanlar değerli uyku saatlerinden mahrum kalıyor."
Selam!
- İmdat!
Lütfen, imdat!
-Biraz uykuya ihtiyacım var!
-Al bakalım!
"Senden kısmanı istiyorum ama sen açıyorsun!"
Hadi, dans et!
Affedersiniz! Çantam ve anahtarım az önce buradaydı.
Boku yedin ahbap!
Bir dakika bekle. Neden öyle dedin ki?
- Alo? - Selam, Bayan Wolski.
Ben 303 numaralı daireden Beau Wassermann.
- Arıyorum çünkü anahtarlarım... - Hayır, lütfen, avukatım demeyin!
Hayır hayır. Üzgünüm. Ben avukat değilim,
kiracılarınızdan biriyim. Çilingire ihtiyacım var.
- Havaalanına geç kaldım. - Teşekkür ederim.
-Alo?
Alo?
"Son aramalar"
- Alo? - Selam, Martha.
Üzgünüm, annem orada mı?
Beau! Tatlım! Evet, burada.
Beau?
Merhaba anne.
Merhaba... Merhaba havucum. Havaalanında mısın?
Hayır, henüz değilim.
Yolda mısın?
- Takside misin? - Hayır anne...
Taksi ne kadar sürer?
Anne, ben... Seni endişelendirmek istemiyorum.
yoldaydım...
ama bir şey...
Bilmiyorum. Bütün gece ayaktaydım çünkü komşum kapıma
gürültü yapmamama rağmen gürültü hakkında kapımın altından notlar bırakıyordu.
Uyuyakaldım ve çıkmaya çalışırken,
Bir şey unuttuğumdan, tekrar içeri girdim.
Sonra tekrar dışarı çıktım ve...
ve anahtarlarım kapımdan çalınmıştı.
Aman Tanrım.
Peki şimdi beni nereden arıyorsun?
Dairemden.
Dur, saat kaç? 4:30 değil mi?
Evet, biliyorum.
Bebeğim, uçuşun bir saat sonra!
Biliyorum ama anne, anahtarlarım kapımdan çalındı.
Anne?
Anne!
Anne... Peki tatlım. Anladım.
Bekle, ne tamam? Hayır öyle değil.
Ne anladın?
Hayır, elbette öyle değil. Anahtarların çalınmış.
Bu korkunç.
Çalındılar.
O zaman başka bir zaman gelirsin.
Ben de sana gelebilirim, bu yüzden acı çekme!
Bu bir acı değil, asla bir acı değil.
Biliyor musun? Hala sana gelebilirim.
Hala gelebilirim, yoldayım. Ben sadece...
Ne yapmam gerektiğini düşünüyorsun?
Doğru olanı yapacağından eminim tatlım.
Doğru olan nedir?
Senin için doğru olan ne?
Polisi aramalı mıyım?
Ya da belki şu anda eve gelmemin bir yolu vardır.
Ama bu güvenli mi?
Eğer... Dairem herkese açıksa ve anahtarlarım
başka birisindeyse, neler olduğunu bilmiyorum.
Yani, kulağa güvenli gelmiyor.
Güvenli değil, değil mi?
Beau... Ne?
Hayır.
Evet.
Anahtarların için üzgünüm tatlım, kapatmam gerek.
Hayır, kapatman gerekmez.
- Anne... - Umarım bulursun.
Bekle, bekle, hadi, bunu düzeltelim.
Bunu düzeltelim.
Alo?
Öleceksin kaltak!
"Daima suyla için"
Her zaman su ile.
Her zaman.
"Susuz zypnotycrill yan etkiler"
"John'un Anısına! Zypnotycrill susuz içti..."
-Yardım et! Bana yardım et! Yardım et!
-Reddedildi.
Ne?
Hayır olmaz! Tekrar deneyebilir misin, lütfen?
Hayır... -Oh hayır.
Olmadı!
Aman Tanrım... Ne kadar?
İçtiğin 1,79 dolar.
- Tamam... - 1,79 dolar
Oh hayır.
Polisi arayacağım.
Ne? Hayır, hayır, bak, ödüyorum! Ödüyorum!
-30 sent daha.
Aman Tanrım...
20 daha.
Aman Tanrım... 20!
- Biliyorum! - Bana çemkirme dostum.
Ben onlardan değilim.
Aman Tanrım! Hala 5 eksik.
İşte!
Polisi arıyorum!
Bayan Wolski?
Geri çekil!
Uzak dur! Defol!
- Oh hayır! Oh hayır! - Defol! Defol!
Geri bas! Uzaklaş!
-Geri bas!
Defol! Benden uzak dur!
Siktir git! Siktir git!
Merhaba?
Bayım?
Merhaba?
"Tüm kiracılar! Binada sular tekrar açıldı."
Merhaba, Mona'ya ulaştınız!
Seni aramamı istiyorsan bir mesaj bırak.
Merhaba anne.
Bu gece için bir uçuş rezervasyonu
yapmaya çalışıyorum ama kredi kartı reddedildi.
- Üzgünüz.
Mesajınız gitmedi.
Lütfen telefonu kapatın ve...
Alo?
Merhaba?
Özür dilerim, kimsiniz?
Ah. Üzgünüm. Annemi aramaya çalışıyorum.
Bu annenin numarası mı?
Mm? Evet o.
Siz... Siz kimsiniz?
Ben UPS'den.
Şey... Bu kimin telefonu bilmiyorum.
Az önce polisi aradım. Yoldalar.
Tamam.
Neden?
Alo?
Bana... anneni tarif edebilir misin?
Kahverengi gözler. Kızıl-kahverengi saçlar.
Onun fiziğini tarif edebilir misin?
Bekle, neler oluyor?
... Neden polisi aradın?
Dinle, bunun ne olduğunu bilmiyorum.
Bir paketi vardı ve
teslimata geldim ama koku vardı.
Bloktaki köpekler çılgınca havlıyordu ve
kapı açıktı, bu yüzden içeri girdim,
ama... şey...
yerde bir bayan var.
Şey, bayanın vücudu var ama yüzü ya da kafası yok.
Ne?
Bence buna cevap vermemeliydim.
Polis geliyor. Bu benim telefonum değil.
Bunu gerçekten şimdi buldum.
Üzgünüm, sen... sözlerin hiçbir anlam ifade etmiyor. Sen...
Ne demek yüzü yok ya da... kafası?
Yani eminim vardır.
Eminim buradadır. Buralarda bir yerde olmalı.
Avize...
üzerine düşmüş.
Görünüşe göre tavandan kadının üzerine düşmüş.
Ve kafasını ezmiş, sanki püre olmuş.
Peki, Kim o?
Ne?
Kim o?
Bilmiyorum, dikkatli konuşmaya çalışıyorum.
Bunun annen olabileceğini söylüyorsun.
Ne? Bunu söylemedim!
Niçin bunu söylüyorsun?
Hayır, bunu bana sen söyledin!
Bak, annenin burada olup olmadığını sordun.
Ben de bunu söylüyorum, kim olduğunu bilmiyorum!
Telefonu elime aldım ve sen öyle dedin, tamam mı?
Bunu ben yapmadım! Bunu ben yapmadım! Anladın?
Yemin ederim.
Belki de yanlış numarayı aradın.
Bu numarayı mı aradın?
Telefonumda kayıtlı.
Telefonunda kayıtlı mı? Tamam, belki yanlış düşmüştür.
Aman Tanrım.
Aman Tanrım... Sen... Tamam. Belki yanlış düştü.
Belki de hepsi büyük bir yanlış anlama.
- Beni korkutuyorsun. Tamam. - Yani, kapatmalıyız...
- O zaman belki annen açar. - Tamam
Sorun değil. Telefonu kapat. Yeniden ara.
Hayır üzgünüm...
Çok üzgünüm.
Kimliği için çantasını kontrol etme izni verir misin?
Artık bunun annen olması muhtemel olduğuna göre!
Alo!
Onun adı...
Mona Wassermann!
Senin annen mi?
Alo?
Mona Wassermann. Annen mi?
Hey. Hey, ben...
Kimse var mı?
Merhaba, Dr. Jeremy Friel'e ulaştınız.
Lütfen mesaj bırakın, mümkün olan
en kısa sürede aramanıza geri döneceğim.
Çok üzgünüm.
Lütfen.
Hayır hayır...
İmdat! İmdat!
Siktir git! Siktir git! Siktir git! Siktir git!
Siktir git! Siktir git! Siktir git!
-Siktir git!
Siktir git! Siktir git! Siktir git!
Polis! Aman Tanrım!
Polis!
- Polis, lütfen yardım edin! - Dur!
Banyomdaki adam, bıçaklı bir adam...
- Kıpırdama! - Ne?
Önce silahı bırak! Bırak!
Silahı bırak! Silahı bırak!
Silahı bırak! Bırak.
Siktir et... Ne... Dostum, kıpırdama.
Kıpırdama dedim!
Kıpırdama!
Kıpırdamıyorum. Kıpırdamıyorum.
- Kıpırdama dedim! - Hareket etmiyorum!
Güven bana. Tekrar söylemeyeceğim.
Kıpırdamıyorum. Kıpırdamıyorum. Kıpırdamıyorum
Aman Tanrım, bana bunu yaptırma.
Bana bunu yaptırma, lütfen. Lütfen.
Lütfen lütfen,
- Bana bunu yaptırma! - Hayır hayır.
Hayır hayır hayır.
-Bana bunu yaptırma!
"Tutkal hala kuruyor"
"Ne gerekiyorsa"
Geliyorum!
Roger, o uyandı.
Düğmeye mi bastın?
Uyanık mısın?
Nasıl hissediyorsun?
Garip.
Eminim. İki gündür uyuyorsun.
Ne?
Bana araba mı çarptı?
Bir kaza oldu, evet.
Aman Tanrım... Ah, sana arabamla çarptım.
Bu ne?
Bıçaklandın.
Saldırıya uğradın.
Ne?
Neden? Neden?
- Ne? - Biliyorum!
- Öldüm mü? - Hayır.
Hayır. Çok çabuk iyileşiyorsun.
Ve hiçbir organına isabet etmemiş ve
senin... kanaman gerçekten az oldu.
Ne, bu... Bu oda neresi?
Burası bizim evimizin bir odası ama
ihtiyacın olduğu sürece senin yuvandır.
-Benim adım Grace.
Ah, bu Roger.
Benim kocam.
Hey adamım. Tekrar hoşgeldin.
Öleceğini sandın, değil mi?
Roger çok saygı duyulan bir cerrahtır.
Yaralarını pansuman eden ve tedavi eden O'dur.
Sen şanslı bir adamsın.
Bu nedir... Bu nedir?
Bu benim küçük yardımcı sağlık monitörüm.
Durumunu takip eder.
Öncesi bir rüya mıydı?
- Ne? - Rüya mıydı?
Bıçaklama mı?
Hayır, annem.
- Senin... Annen mi? - Annem.
Annem öldü mü?
Rüyan neydi tatlım?
Kafası... gitti.
- Nesi? - Kafası.
Oh, hayır, hayır, bir rüya. Bir rüyaydı.
Hayır, kafası gitti.
Hayır, hayır, hayır, bu kötü bir rüya. Sorun değil.
Şşş. Kötü bir rüya.
- Hayır. Şşş. Oh hayır. - Annem...
Sadece bir rüya. Bu sadece bir rüya.
"Asla veda değil, sonra görüşürüz"
Amin.
Amin?
-Amin.
O Nate. Bizim oğlan.
Nathan.
Asker mi?
82. Hava İndirme Tümeni. Karakas.
Çatışmada öldürüldü.
Nerede bu?
Oh, tatlı zamanı geldi mi?
Hadi bakalım.
Ve...
Büyük adam için iki tane.
Bu arada Beau, yemek masası konusu değil
ama ilk geldiğinde fark ettim ki...
testisleriniz önemli ölçüde şişmiş.
Kötü bir epididimit vakası gibi görünüyor.
Bırak yesin, Roger.
Ama bir ultrason çekmeliyiz.
-sadece emin olmak için.
Ah, Toni!
Ton... Buraya gel.
- Buraya gel. - Oh, o ölmedi,
- İyi. - Gel... Buraya gel.
Yeni arkadaşımızla tanışmanı istiyorum.
Beau, bu Toni.
Toni, bu Beau.
Oh merhaba.
Yatağımın ve eşyalarımın tadını çıkarıyor musun?
- Ne? Orası senin yatak odan mı? - Tanrım... işte başlıyoruz.
Bunu anlamadım. Ben... Beau! Boşver.
Toni sana odasını vermekten mutlu.
Aynen, hayır.
Tamamen boş, tamamen kullanılmayan bir odamız yok.
Bu doğru. Öyle bir şey değil bu.
Bunu biliyorsun.
Okula gidiyorum.
Tatlım, bugün Cumartesi!
- Bunları karıştırma, Toni!
Küçük pislik.
Tamam, yani dokuzu çeviriyorsun ve sonra halloluyor.
İhtiyacın olan numara var mı?
Annem bana ezberletmişti.
Merhaba Jeeves!
-Uh, Jeeves, um... O...
Jeeves ve oğlum Karakas'ta birlikte görev yaptı.
Öldüğünde yanındaydı.
Oh, etraf kan olacak.
Ona ilaçlarını verdin mi?
Senin verdiğini sanıyordum!
Elbette...
Bir şeye ihtiyacın olursa, bağırman yeterli.
Orada kal, Jeeves. Tatlım, hiçbir şeye dokunma.
Merhaba.
Dr Cohen.
Ben doktor değilim Beau, ben bir avukatım.
Annem için arıyorum.
Bu doğru mu?
Ne doğru mu?
Oturma odasında kafası ezilmiş
bir halde bulunduğu mu?
Bildirilen ilk kişi olduğunuz
halde sizden haber almanın üç gün sürdüğü mü?
Evet, Beau.
Bu doğru.
Ama nasıl? Ben onunla yeni konuştum.
Onu görmeye geliyordum. Onu görmeye geliyordum.
Şşş!
Ne... Ne oldu?
Ne... Ne, sorduğun ilk kişi ben miyim?
Avize kafasını ezmiş!
Alo?
Aman Tanrım.
Alo?
Ben ne yapacağım?
Ne...
Yapa... cenaze... işlerini arayacak mıyım?
Ne hakkında?
İhtiyaç var mı...
Bulunduğu gün herkesle temasa geçildi.
Cenaze ertelendi.
Yani...
Ne zaman... Ne zaman olacak?
Ceset hemen gömülecek, Beau.
"Bütün gece kalamayacak durumda."
Çanları duyuyor musun?
Anlıyor musun?
Şimdi uyandım.
Bana araba çarptı, ve bıçaklandım.
Annen sen olmadan gömülmemeyi vasiyet etti.
O yüzden bekliyoruz, Beau.
Ve beklediğimiz her dakika
aşağılanmayı derinleştiriyor.
Tamam.
Annenin cesedi her saat kontrol ediliyor.
O yüzden dinlenmek yok.
Onu seven insanlar huzursuz.
Takım elbiseni giyip bir methiye
ile burada olman gerekiyor, Beau.
Aşağılamayı bırakmalısın.
Senden istenen tek şey bu.
"Majestelerinin kraliyet
arabasına göz kulak olacağız."
Herşey yolunda mı?
Ben...
Benim... eve gitmem gerek.
Ben... ben geri dönmeliyim.
Yavrum.
-Geri dönmeliyim.
Dr. Rog'a çağrı. Doktor Rog geliyor.
- Pekala, ahbap.
Burada işler biraz karıştı.
- Şimdi.
Hadi.
- İyi çocuk. - Aman Tanrım...
Aman Tanrım, aman Tanrım, aman Tanrım...
Hastamız nasıl?
- Geri dönmesi gerekiyor. - Gitmem gerekiyor.
Bu gece veya bu öğleden sonra uçuş var mı?
- Veya hemen? - Ah, tatlım, bu öğleden sonra
Tamam, bir bilet rezerve edebilir miyiz yoksa...
- Hey, ortak! - Ne yapalım?
- Ortak, dur bakalım. - Aman Tanrım...
Bu durumda uçamazsın.
Evet, ben de diyecektim.
Sorun nedir eski dostum?
Gömülmesi gerekiyor. Gömülmesi gerekiyor.
Beni bekliyorlar. O...
O aşağılandı. Aşağılanmış, oh, çok.
Beau, dinle, bir ebeveyni
kaybetmekten daha kötü bir şey yoktur.
11 yaşımdayken annemi kaybettim.
Bunu aşabildiğimi hiç sanmıyorum.
Ama sana söz veriyorum, seni oraya zamanında ulaştıracağız.
Wasserton buradan sadece altı saat uzaklıkta.
Beni şimdi götürebilir misin?
Ama aynı zamanda cidden dinlenmeye ihtiyacın var kardeşim.
- Hayır! İyi hissediyorum.
Beni ne zaman götürebilirsiniz?
- Bir kaç güne! - Ne?
Sonra, seramoniden sonra
hep birlikte buraya dönebiliriz.
- Roger. Lütfen Roger.
Lütfen, hemen geri dönmem gerekiyor. Gitmem gerek.
Beau, bir an önce eve gitmen gerekiyorsa...
-Evet. - Yarın seni götürmenin bir...
yolunu bulmamız gerekecek.
Ne?
Yarın... Değil... Değil... Hayır. Ama... Ama...
Biliyor musun? Bugün, neden bugün değil?
Haklısın tatlım Yarın.
- Roger, lütfen... Ah... Bugün olmaz mı?
- Bu durumda mümkün değil.
Daha fazla kırmızı ve mavi lazım.
Buldum.
Elbette!
Rog-man yatma vakti!
Benim utangaç gelinim nerede?
"Sevgilerimizle, Grace, Roger, Toni, Nathan"
Üzgünüm. Ben sadece banyoya gidiyordum.
Takas yapmak ister misin?
Gerçekten umrumda değil.
Kapımı kapat ve benim yatağıma git.
Gerçekten, gerçekten, gerçekten umrumda değil, gerçekten.
Kanepeleri severim.
Nasılsa yarın gidiyorum.
Pekala, eğer fikrini değiştirirsen,
İstediğin zaman değişmeye hazırım. Ayrıca mutlu da olurum.
Üzgünüm. Teşekkür ederim. Üzgünüm.
Nerede olduğunu bilmiyorum!
Neden başkasının eşyasını elliyorsun?
Diş fırçamı ellemiş. O... O...
Diş fırçamı mı kullandın?
O gün bugün, Beau. Nasıl hissediyorsun?
Onun arası benimle iyi mi?
Muhtemelen.
Sinirleri yüzünden, Beau.
O çok şey yaşadı.
Tıpkı senin gibi.
Adam bir kahraman.
Tamam ahbap, sen ve ben varız!
Grace maalesef katılamıyor.
Büyük hissedarlar toplantısı var.
Eve gittiğin için üzgün müsün, Beau?
Tamamen gerçek dışı hissettiriyor olmalı.
Evet... Evet, bilmiyorum. Bilmiyorum.
Aynen. Bu yüzden...
Tam olarak "üzgün" değil.
Yani, evet. Elbette. Ben sadece...
Oraya gitmem gerektiğini düşünüyorum...
Bu mantıklı.
Bu dünyadaki tüm anlamı ifade ediyor!
Alo?
Dinliyorum.
Ne zaman oldu?
Su kayağı mı?
Ah. Evet, hayır, tabii ki.
Acele etmelerini söyleyin.
Aman Tanrım!
Acil ameliyat.
Carl Oberst kafasını patlatmış.
-En eski hastalarımdan biri.
Şey, bugün bunu kaçıramam.
Herkes elini taşın altına koysun.
- Aman Tanrım, Carl.
Biliyorum. Aferin Carl.
Tamam, tamam...
Beau,
bu biraz zaman alacak.
Bugün olur mu bilmiyorum.
Tamam...
Ne demek istiyorsun?
Bu gece demek istiyorum ama bu...
sabahki ameliyatları çoktan yarına... erteledim.
Ama... hepsini bu öğleden sonraya
geri çekersem, yarın sabah uçabiliriz!
Hayır, bugün gitmem gerekiyor.
Ben... Bugün gitmem gerekiyor, annem...
-Bak...
Ah, Beau!
İyi değilsin dostum.
Bahsetmeye gerek bile yok...
Belki bir yolu vardır.
Madem meşgulsün, belki tek uçabilirim... Uçabilirim.
Uçarım ve kredi kartımı aldığımda sana geri ödeyebilirim.
Konu para değil, Beau.
Bu yaralarla ​​uçamazsın.
Hava basıncı senin bu yaranı yırtar.
Belki bir otobüse binebilirim!
Otobüse binebilirim Otobüse binebilir miyim?
Ya da trene mi? Veya... Veya... Veya bir taksi?
Beau, senden biz sorumluyuz.
En azından seni evine götürmek isteriz.
Teşekkür ederim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Teşekkür ederim. Teşekkür ederim.
Üzgünüm ama bugün gitmem gerekiyor.
Bugün gitmeliyim Israr etmek istemiyorum.
Yarın gitme konusunda ben ısrar ediyorum.
Benim için zevk olacak.
Tamam mı?
Beni buraya nasıl getirdin?
Öyle mi, Beau?
Bunu söyleme.
Bu senin kararındı.
Teşekkürler dostum, sen dirayetlisin! Ters köşe için özür dilerim, Beau!
Bekle, beni dikmen gerekmiyor mu?
Sorun değil. Hoplayıp zıplama... Ne demek istediğimi anlıyor musun?
Bu arada dostum, burası senin evin.
Benim de çıkmam gerekiyor tatlım.
- Orada bir... Jeeves'e ilacını veriyorum, onun
çığlık attığını duyarsanız, telaşlanmayın.
Su içmeyi unutma.
Ne?
Bolca su iç.
Yarın seni geri götüreceğiz.
Hoşçakal tatlım.
"Kendini suçlamayı bırak"
-Ne?
Bu ne anlama geliyor?
Bekle! Bu ne anlama geliyor?
Harold Cohen'in ofisine ulaştınız.
Ayrıntılı bir mesaj bırakın.
En kısa sürede size geri döneceğim.
Cohen. Ben Beau.
Yoldayım.
Posta kutusu dolu ve herhangi
bir mesajı kabul edemiyor...
Kıdemli muhabirimiz,
Brian Galloway, şimdi bize katılıyor.
Brian, ne öğrendik?
Şu anda tek bildiğimiz, Mona Wassermann,
başının olması gereken yerde bir avize ile
evinin oturma odasında ölü bulundu.
Ufak sebeplerden dolayı henüz gömülemedi.
Ama gömülmeli. 70 yaşındaydı.
Affedersiniz efendim, cesedi siz mi buldunuz?
Bakın, asla içeri girmezdim, eğer...
sokaktaki köpekler delirmeseydi
ve ben o kokuyu duymasaydım
ve kapı yarı açık olmasaydı.
İçeri girmemin tek nedeni buydu.
Arkadaşları tarafından sevilen ve rakipleri tarafından korkulan,
Mona Wassermann yerel bir endüstri devi
ve hesaba katılması gereken bir güçtü.
Buna inanamıyorum.
Mona Wassermann... -Ne?
Noluyor lan?
Üzgünüm!
Üzgünüm, bilgisayarındaydım. Kustum.
Ben... Ben temizleyeceğim. Ben temizlerim.
Eskisinden daha iyi olacak.
Gidiyoruz.
Ne?
Seni evine götürüyorum.
Roger'ın beni götürmesine ne dersin?
Seni götürmemi kim söyledi sanıyorsun?
Yeni kardeşimle tanış.
Ben Grace ve Roger'ın arkadaşıyım. Selam
-Şuna bak.
Umrumda bile değil.
Az önce lanet bilgisayarıma kustu.
Teşekkür ederim. Beni götürdüğün için teşekkür ederim.
Onu nereye götürüyorsun?
Evlat edinilmek için biraz yaşlı değil misin?
Evlat edinilmedim.
Evet, edinildin.
Ona ver.
Hayır, teşekkürler.
Babam bana onu içmen gerektiğini söyledi.
Ne?
Bu senin iyileşmen için. Rahatlaman gerektiğini söyledi.
Sorun değil, gerçekten. Teşekkür ederim.
Zaten birkaç hap almıştım.
Hayır.
"Tamam, teşekkürler." demekle olmaz!
Yeni baban haplarının yeterli olmadığını ve bunu küçük
kız kardeşinle birlikte içmen gerektiğini söyledi.
Lütfen, bunu gerçekten yapamam.
Az önce çok kafa karıştırıcı bir şey gördüm ve eve gitmem gerekiyor.
Bak, sen onu iç biz de seni eve götürelim.
Sen yapmıyorsan, biz de yapmıyoruz. O kadar!
Bekle...
O zaman Roger'ın beni götürmesini bekleyeceğim.
Lütfen kapıyı açar mısın?
Hemen şimdi yapmazsan,
Saçımı o kadar sert çekmesini
sağlayacağım ki saç derim kopacak.
Ve senin yaptığını söyleyecek.
Yaparım.
Yaptığını hatırlıyorum, gördüm.
Bunu değerlendir!
İçinde ne var?
Üç şey.
Tamam, teşekkür ederim.
Düzgün iç!
Lütfen. Bu yeterli.
Daha güçlü.
Devam et.
Durma.
-Öksürme. Yapma...
Dostum...
Aman Tanrım...
Aman Tanrım!
Şunu alayım.
Dur, ne?
Bu ne? Ne?
"Bu nedir?"
Pekala, lütfen camı... Kardeşin mahvoldu.
Pencereyi açabilir misin lütfen?
-Evet kaltak! Vur şuna!
Aman Tanrım.
-Bekle, bunun içinde ne var?
Sarah'ın ne paylaştığını gördün mü?
Aman Tanrım. Ne kadar da yalancı bir sürtük.
O adamla hiç tanışmadığına bahse girerim.
Her neyse. Notunu yükseltmesi gerekiyor.
Bundan ölünür mü?
Ne? Bilmiyorum... Bekle, bekle.
Ölmek istemiyorum.
Ahbap, hala çok sinirliyim.
Her neyse.
Bu beş kezdir oluyor!
Beş değil!
- Sanki iki! - Umrumda değil!
D bile değil. D-eksi.
Bana lanet olası bir C eksi lazım!
Seni istediği içindir.
Beni istediği için kovulmalı.
Aman Tanrım, kesinlikle hayatta kalamaz.
Sanki bin yaşında!
Aman Tanrım, ya onu kovdurarak ölümüne sebep olursak?
Araba gittikçe küçülüyor.
Oh, bekle, yine o ev!
Az önce evinizin önünden geçtik!
- Hey! - Ne?
Ne?
Martha'yı özlüyor musun, Beau?
Elbette. Martha'yı seviyorum.
Martha'yı seviyor musun?
O benim arkadaşım. Onu seviyorum.
Farkında mısın Beau? Buradaki tek çocuk sen değilsin.
Neler yaşadığımı biliyorsun.
Bana ne yapacağımı söylediğini duydum.
- Maaşını bile ödeyemezsin. - Bu benim...
Havuzda ölü bir adam var!
Yani sen hep buraya annenle mi geldin?
Sadece bazen. Şu anda, tek başımayım.
Ben Elaine.
Ben Beau.
Ben Elaine.
Burada annenle misin?
Evet.
O benimle, babam da zengin fahişe komşumuzla,
muhtemelen şu anda Aruba'da...
sürtüğün bir yığın parasıyla sikişiyordur.
Gene ve benim bir fotoğrafımızı çeksene.
Çekici bulduğun kız tipi bu mu?
Hayır.
Çünkü bazı türleri sevdiğini fark ettim.
Eğer öyleyse de sorun değil.
Utanmana gerek yok.
Utanmıyorum.
O çok güzel.
Çok doğal.
Benim tavsiyemi ister misin?
Kadınları sadece kadınlar bilir.
Gerçek bu.
Erkekler kördür.
Bu bir eleştiri değil. Onların cazibesi bu.
Savunmaya geçme.
Seninle gurur duyuyorum.
Bu halinle gurur duyuyorum.
Böyle bir kız...
kendine güvenen, kendine hakim...
Bir erkeğin ona uyması gerekir.
Ama yapabilirsin.
Çok şanslı olmalı.
Kim olsa çok şanslı olurdu.
Sadece tamamen bağlanmalısın.
Hayatta hiçbir şey doğru arkadaşı
seçmekten daha önemli değildir.
Ahbap! Uzun zamandır görüşemedik.
- Günün nasıldı? - Nasılsın?
- tatlım? - Oh iyi!
Pijamalarını giymişsin.
Pekala, biz de yatalım!
Sanırım erken yatabilirim.
Tamam.
Henüz karar vermedim.
Tabii... uyanık kalmamı tercih etmezsen.
Güvertede dolaşabiliriz...
yıldızlara bakarız.
Yatacağım.
Ekler için fikrin ne?
İnsanlar içlerine jilet saklar.
Peki ya gökkuşağı pastası?
Kanser yapar.
Peki ya sıvı bok?
Annen pisliğin teki mi?
Ne demek istiyorsun?
Pekala, sorun değil. Benimki tam bir pislik.
Bakire misin?
Önemli değil!
Ben de. Yani, kimin umurunda?
Ben de.
İlişki benim için çok tehlikeli. Genetik bir durum.
Babamı öldürdü.
İşte...
- Em şunu. - Ne?
Ne?
Öpüşebiliriz.
Kimle?
- Ama sadece 10 saniye içinde. - Ne demek istiyorsun?
On, dokuz, - sekiz, yedi... - Ne? Bekle...
- altı, beş... - Bize...
- dört, üç... - Açıklayabilir misin?
- Biz... - iki, bir!
Bir buçuk! Bir ve üç çeyrek!
Üzgünüm.
-Elaine!
Kahretsin, kahretsin. Gitmeliyim.
Tamam. Üzgünüm.
- Yarın? - Şimdi!
Benim yatağımda hem de...
Senin kurallarını çiğniyor! ikiyüzlü!
Beni sınamak mı istiyorsun, genç bayan?
Tanrım!
O içerde!
İçerde!
Beau, Beau, Beau Beni götürüyor.
Beau, uyan, uyan! Beni götürüyor.
- Beni gemiden indiriyor! - Ne oluyor?
Beni götürüyor.
- Beni bekleyecek misin? - Beau, neler oluyor?
Seni seviyorum. Beni bekleyecek misin?
Ne oluyor?
- Seni seviyorum.
Aman Tanrım.
Bunu neden yapıyorsun?
Bu nedir?
Beni bekleyecek misin?
- Evet. - Söz mü?
Yemin ederim, evet. - Söz veriyor musun?
Söz ver! - Söz veriyorum.
- Yeter artık! - Bu sürtük de kim?
Üzgünüm. Üzgünüm.
- Bu da ne? - Hayır! Hayır! Hayır!
- Şimdi! - Beau, seni seviyorum tamam mı?
Hemen buraya gel!
Beni bekle! Beni bekle, tamam mı?
- Kapa çeneni! - Aman Tanrım!
- Lainie! - Beni bekle!
Kalbim.
- Bir daha asla! - Hayır!
- Aman Tanrım. - Hayır!
Kapat onu!
Ona ne söz verdin, Beau?
Beau!
Nereye gidiyor, Beau? Aradığın o muydu?
Hayır, hayır, hayır, hayır! Onu bırak!
O kanepede!
O içerde!
-Tamam, tamam, tamam...
- Bu o! Bu o! - Tamam... O değil. Tamam...
Bu kadarı yeterli!
Kalkmana gerek yok, Beau!
- O hetero değil! - Eğil! Eğil!
Elbette...
- Gülüyor! - Hayır hayır.
Gülüyor!
Gülüyor.
Endişelenme Beau. Yanlış alarm.
-Sorun değil, Beau.
Ne yaptığını bilmiyor.
-Her şey kontrol altında.
- Tamam. - O gülüyor!
Onu ormanda kurtardıklarında etrafta
koşarken cesetlere ateş ederken buldular.
Ve... düşmanda değildi,
- kendi ekibiydi. - Kendi takımı, Beau.
Kendini savunuyordu. Hala öyle.
O bir kahraman ama kendine gelemedi.
Onu kabullenecek sadece bizleriz.
Sabah çok utanacak, Beau.
Dediklerime inan.
O seni seviyor. Bana seni sevdiğini söyledi.
Dün söyledi.
Anlaşmamızda bu yoktu!
Ben de bir anneyim, biliyorsun.
Bu durumda, izin vermem gerekebilir...
Canlan dostum! Mangal zamanı!
Yola çıkmadan önce biraz veda
mangalı yaparız diye düşündüm!
- Ne? - Bifteğin var!
Günaydın tatlım. Nasıl hissediyorsun?
Geliyor musun, Gracie?
Birazdan.
Hadi seni kaldıralım.
Bebeğim. Nefes al.
Seni gören, seven ve neler yaşadığını
bilen biri olarak, asla bilemeyeceğimi bilsem de,
sana söylemek zorundayım... Babers!
Bir saniye buraya gelebilir misin? Yardıma ihtiyacım var.
Elbette.
Neden izleyecek bir şeyler bulmuyorsun?
Hemen döneceğim.
Kanal 78.
Şimdi!
Ne... Ne...
Ne...
Ne ne...
Sonunda bu duvarları biraz renklendireceğiz.
-Ne?
İşte. O duvarı senin.
O duvar!
Tamam.
Evet, buna ne dersin?
Bekle... Bekle, ne...
Ne yapıyorsun? Bunu neden yapıyorsun?
Hey... Grace bu oda konusunda çok hassas.
O benim kardeşim!
Biliyorum. Peki neden?
Tamam.
- Evet. - Ne?
Evet, biliyor musun?
Benimle birlikte boku yiyeceksin.
Gitmem gerekiyordu.
Buradan boku yemiş olarak ayrılacaksın!
Şu anda gerçekten çok kötü hissediyorum, lütfen!
Ne olmuş? Hayatıma girebilir, uyuyabilir ve kahrolası ailemi çalabilirsin.
Ama benimle dalga geçemezsin!
Hayır! Hiçbir şey çalmaya çalışmıyorum, yemin ederim!
Öyle olduğunu biliyorum. Her şeyi mahvettin! Aptal testinde başarısız oldun!
Ne?
Herkes senin üzgün yaşlı bir yetim olduğunu zannediyor! Midemi bulandırıyorsun.
Bekle... Bekle, ne demek istiyorsun?
Üzgünüm. Lütfen...
Gideceğim. Ne istersen yapacağım. Ama bu ne anlama geliyor?
Testten kastın nedir?
Sana gitmeni söylemiyorum! Senden bu lanet boyayı...
benimle içmeni istedim!
- Toni, lütfen! - Bana Toni deme!
Üzgünüm ama bu senin adın!
Bu benim adım. Bu benim adım.
Bekle... Bekle, test derken ne demek istedin?
- Ne anlama geliyor? - Umrumda değil!
Önce sen.
Yapma, Toni, lütfen.
Beni dinle.
Seninle ilgili videolarım var.
Onları yayınlayacağım. Ne yaptığını söyleyeceğim!
Ne? Ne yaptım? Ne yaptım?
Tamam, seni lanet olası amcık ibne.
Hayır, lütfen Toni, yapma!
Dur, lütfen! Hasta olacaksın!
Dur! Dur!
Siktir git!
Yardım edin! Yardım edin! Doktor!
Yardım edin!
Aman Tanrım!
Aman Tanrım! Aman Tanrım!
Gözünü kırpmalı! Göz kırpıyor olmalı.
Hayır! O boyayı... Ona ne yaptın!
Hayır! ben... ben... Hiç bir şey...
Onu durdurmaya çalıştım.
Ona yalvardım, lütfen yapma dedim.
Aman Tanrım...
Hadi Toni. Hadi Toni. Hayır, Toni.
-Hayır! Hayır! Hadi bebeğim.
Ben... Ben... Ben... Ona yapmamasını söyledim.
Ona yalvardım.
Hadi... Hayır!
Hadi bebeğim! Hadi.
Ne yaptığını görüyorum!
Ne?
Çocuğumu değiştirdin...
- Bir iblisle! - Hayır hayır. Hayır, Grace.
Bir iblisle!
- Seni öldüreceğim! - Hayır! Hayır!
- Seni öldüreceğim! - Hayır! Aman Tanrım!
Bunun sonu kötü biter. Kötü. Çok kötü.
Tanrım!
Parçalayın onu!
Alo? Ben...
Üzgünüm, ben... Kayboldum.
Bir kaza geçirdim. Ve ben...
Nerede olduğumu bilmiyorum.
Üzgünüm ama lütfen bana yardım eder misiniz?
Yaralı mısın?
O kafandaki çok büyük bir cam parçası.
Cam mı?
Ah, bir kapının camı.
Bence onu...
çıkarmalıyız. Onu çıkarabilir miyim?
- Aman Tanrım... - Tamam. Tamam.
- Tamam.
- Çok kanıyor mu? - Tamam, çıktı.
İyi durumda. Baştaki yaralar, deli gibi
kanar ve sonra dururlar.
Öyle mi?
- Durdu mu?
- Gerçekten mi? - Bak.
Gerçekten?
İnan bana, babam kan kaybından öldü.
Temizlemeliyiz.
Hala enfekte olabilir.
Benimle gelmek ister misin?
Tamam.
Teşekkür ederim.
Neredeyse vardık.
"Hayalini bulana kadar her yer gökkuşağı"
Merhaba Lloyd.
Bu Beau.
Merhaba.
-Kaza geçirmiş.
Annesi yeni, babası ise o doğmadan önce ölmüş.
"Acılar gelmeye başladığında,
ardı arkasına gelirler."
Teşekkür ederim.
-Bu benimki. Bir saniye Beau.
İhtiyacın olursa fazladan bir uyku tulumum var.
Bu taraftan, Beau.
"Aşk tanrısı bazen oklarla öldürür, bazen tuzaklarla."
Lanet olsun bu kavşaklara!
İnsan, işaretlenmemiş iki yol arasında bir
seçim yapmak için hayatını nasıl riske atabilir?
-Biri ileri gidiyorsa, diğeri geriye mi gitmeli?
- Ya bir tuzaksa? - Yoksa bu bir fırsat mı?
Ya da her ikisi de beni, hakkım olan yeri alıp
kendi mal varlığımın efendisi olabileceğim
eve mi götürecek?
Açılış için prova yapıyorlar.
Lanet olsun bu kavşaklara!
Bunu bozmayalım.
Büyük trompetler çalarken,
zavallı kahramanımız bunu çok geç fark eder.
Ama bunlar cenaze borusu!
Millet!
Bu Beau.
Merhaba Beau!
Bir kaza geçirmiş, annesi ve babası ölmüş.
- Hayır! - İyi misin?
Bu korkunç.
Burası neresi?
Kendimize Ormanın Yetimleri diyoruz.
Bu doğru!
Her ne kadar birçok ebeveynimiz ölme zahmetine bile
girmeden bizi terk etmiş olsa da.
Biz gezici bir tiyatro grubuyuz.
Ormandan ormana geziyoruz,
merkezlerden uzak duruyoruz, bulduğumuz her şeyden evler yapıyoruz.
Ve sonunda, büyük bir şov yaptık!
Çok üzgünüm.
Onu gördün mü?
Bu Yesekov.
Tüm bunları başlatan adam o.
Baba...
Gösteri zamanı!
Selam. Bize katılılacak mısın?
Ne demek istiyorsun?
Kostüm ister misin?
Biz, uh,...
Seyircilerle oyuncular arasındaki çizgiyi bulanıklaştırırız.
Hangisi?
Bu renk gözlerine uyuyor.
Ya bu iyi mi...
Şey... - Şu. - Bu benim de favorim.
Hadi üzerimizi değiştirelim.
Katılmana sevindim, Beau.
Merhaba kardeşim, ben Duncan!
Seni buraya ne getirdi?
Tanrım! Parçalayın onu!
Burada ne işim var benim?
Lütfen söyle, burada ne yapıyorum?
Hayır!
Tanrım...
Kader evimi yakıp kül etti
ve beni sürgüne gönderdi.
Bir zamanlar umutsuzluğu bildiğimi ve üstesinden gelebileceğimi düşünmüştüm...
ama şimdi bu acıyı tattığıma göre,
Anlayamıyorum.
Cevaplar için uzandığımda, elim boşta kalıyor.
Ah, annem ve babam gittikten sonra,
bütün benliğimi kaybettim!
Çok içten yas tuttun!
Ailen onurlandırıldı ve artık
sonsuza kadar huzur içinde yatacaklar.
Kalk.
İlerle.
Kendi ışıltılı evini kur...
ve kalıcı olsun.
Cesaret edeyim mi...
yoksa bildiklerimle
yerimde mi kalayım?
Kalırsam ölürüm.
Hayır. Gitmeliyim.
Ne? Zincir mi?
Şimdi fark ettin.
Halbuki hep oradaydılar.
Evet. İlerle.
Cesareti öğrenmen ve sana şans verilmesi için dua et.
Çok uzun mesafe yürüyeceksin.
Onlar, yüzler olacak,
yüzler, binler olacak.
Sayısız köyden geçeceksin.
Ama sonunda, bir köy seninle
konuşacak, senin derin, önemli bir parçan
onu tanıyacak ve "Bu köy benim köyüm" diyeceksin.
Bir meslek öğreneceksin...
ve sonunda hayatını kazanabileceksin.
Meyve ve ekmek alabilmenin zevkini alacaksın.
-ve şarabı... çünkü sen hak ettin.
Bir arsa bulacak ve kendi
ellerinle bir ev inşa edeceksin.
Toprağı ekeceksin.
Onunla geçineceksin.
Yeni arkadaşlar edineceksin.
Bir gün bir kadınla tanışacaksın.
Hikayenin gidişatı, onu
kimin anlattığına göre değişecek:
Kaybolmuştun ve yolunu...
bulmana yardım etti ya da...
o rotadan çıkmıştı ve sen ona
eve dönmesi için rehberlik ettin.
Korkularını, acılarını
ve hayallerini görecek.
ve senin potansiyelini...
ve sen de onunkini göreceksin.
Diğer yarınızı bulurken, hayatınızın
armağanları katlanarak artacak.
Bazen sana bir erkek gibi görünecek.
Onunla seks yaptığın için hamile kalacak.
Çocukların olacak. Üç erkek.
Onlara bildiklerinizi öğretecek ve her
gün onları sevdiğinizi söyleyeceksiniz.
Cesaret, nezaket ve hırsla kutsanmış
yakışıklı çocuklara dönüşecekler.
Gurur duygularını terapistinle paylaşacaksın.
Bunları arşivleyecek.
Bir gün tarihi bir fırtına
köyünüzü kasıp kavuracak... ve evinizi yok edecek.
- Kendini büyük bir sele kaptıracaksın...
Sen ve ailen ayrı düşeceksiniz.
Ve yabancı bir ülkede uyanacaksın.
Günlerce aileni arayacaksın...
sonra haftalar,
sonra aylar,
o kadar çok zaman ki saymayı
şaşıracaksın ama onları bulamayacaksın.
Aramana devam edebilmek için
iş bulmaya çalışacaksın,
ama kimse senin dilini konuşmuyor olacak.
Bir suçlu gibi muamele göreceksin.
Sonunda, açıklanamayan bir veba yüzünden
harap olmuş bir köye geleceksin.
Sen geçerken, bir trajediyle aklını kaybetmiş bir
adam, seni evini yakan ve çocuklarının ayaklarını
elleriyle değiştiren
bir canavar olarak itham edecek..
Masumiyetini açıklamaya çalışacaksın,
ancak bu sadece seni daha da suçlu gösterecek.
Suçlu olup olmadığını kendine soracaksın.
Kaçacaksın.
İntikamdan çılgına dönmüş halde, peşine
düşmesi için azgın bir köpek gönderecekler.
Seni bulmak için dünyayı alt üst edecek.
Bunu bilmeyeceksin ama hissedeceksin.
Ve bu izlenimlerinin ayrıntılı bir
kaydını bir günlükte tutacaksın.
Ve zamanla, bu günlükler birden çok olacak.
Maceraların yıllarca ve yıllarca devam edecek.
Kuşları seslerinden ayırt etmeyi öğrenecek ve
her ağacı ve bitkiyi adıyla tanıyacaksın.
Tüm konforu terk ederek, zihnini
yeni görme biçimlerine şartlandıracaksın.
Büyük inişler ve çıkışlar
yaşayacaksın ve aileni aramaya devam edeceksin.
ta ki hayatın küçülüp bir hayaletin
rüyasında kaybolana kadar.
Hiç var olup olmadıklarını merak edeceksin.
Sonunda, yaşlanıp zayıf düştüğünde,
bitkinlik içinde yere yığılacaksın.
Ah tatlım...
Neden ağlıyorsun?
Çünkü tüm hayatım boyunca
ailemi aradım.
Hayatımın sonuna kadar devam ettim ama ben hala yalnızım.
Talihsizliklerin ve kendi günahların için ağlamamalısın.
Sen de aranıldın ama kendi bencilliğinde kimsenin
seni bulamayacağı kadar çok kaybolmuştun.
İtiraf et.
Akranlarının önünde.
Ben ne yaptım ki?
Bilirsin.
İtiraf et.
Ben bir korkaktım.
Bütün hayatım boyunca.
Her şeyi itiraf et.
Bundan sonra, toprağın
suyla değiştiği gibi sen de değişeceksin.
Uykuların sorunsuz olacak.
Uzaklardan gelen trompet sesleri ile
ışıltılı köyünün eteğinde
bir mucize eseri uyanacaksın.
Kimse seni tanıyamayacak.
Havanın kokusu ve böceklerin sesiyle
akşam ışığının bacaya çarpma şekli
eski bir komşunun evini anımsatarak , içinde canlı
anılardan oluşan bir sel uyandıracak.
Bir açık hava tiyatrosunda
sadece o gece için sahnelenen
özel bir oyuna gireceksin.
Açlığına rağmen, son dolarını
buna harcamaya karar vereceksin.
Son 40 yıl boyunca hafızası,
kendi annesinin yüzünü
hatırlayamayacağı kadar zayıflamıştı, ama
sadece havayı soluyarak,
buranın kendi köyü olduğuna
dair mutlak kesinliğe kapılmıştı.
Kimse onu hatırlamadı ve
çok komşusu olmasına rağmen
yerlerini daha genç nesiller almıştı, o her şeyi tanıdı,
ve bir şekilde de tanındığını hissetti.
Evi, onu aradığı kadar sadık bir şekilde onu beklemişti.
Tanıdık bir bacanın üzerine kehribar rengi çizgiler saçan
akşam güneşinin görüntüsü onu bir anı seline sürükledi.
Sonra babamız ne yaptı?
- Köy neredeydi? - Onu sadece çocukken gördük ama hiçbir anımız yok!
- Lütfen, nasıl bulacağımızı söyle. - Hayır bekle...
Sonrasında ne yaptı?
Açlıktan çılgına dönmüştü ve sadece bir tas çorbaya
yetecek kadar parası vardı, ama daha harcayamadan,
özel bir oyuna davet edildi.
Oyun başlamıştı, ama
kendini içeri girmek zorunda hissetti.
Böylece son dolarını da harcadı.
İçeride oturduktan kısa bir süre sonra
olayın detaylarını gördü.
Kendi hayatı ve sahnede sergilenen
inanılmayacak kadar benzerdi.
Üç genç adam vardı.
Kendine oldukça benziyordu.
Bu benim!
Ve bu mümkün olamayacağından hem heyecanlanmış
hem de korkmuş bir halde ayağa kalktı ve bağırdı...
Bu benim hikayem!
Ve üç genç adam, adamın babaları olduğunu hemen anladı.
- Baba? - Hayır. Olamaz.
Oğullarım!
Baba...
Baba baba...
Aman Tanrım.
- Aman... - Aman Tanrım.
Siz benim çocuklarımsınız!
Ah benim güzel, tatlı çocuklarım!
Korkmayın. Buradayım. Buraya gelin.
Buraya gel. Ah... Aman Tanrım... Aman Tanrım.
Nerede... Neredeydin?
Siz... Benden koparıldınız.
Sizi çok uzun süre aradım... çok uzun.
Neredeydin?
Ve nasılsın?
Seni ben yaptım. Ah aşkım.
Ah aşkım. Canlarım.
Canlarım.
Seni çok özledim.
-Ah. Her şey yolunda.
Sorun değil, buradayım. Buradayım.
Ah aşkım.
Hepsi geçti.
Sorun değil.
Peki ya annemiz? O...
- Ne? - O...
O sizinle değil mi?
Sizinle değil mi?
- Aman Tanrım. - Biz... Yetim olarak büyütüldük.
Oh hayır!
Ah, çok üzgünüm.
Annem nerede?
Her şey düzelecek.
- Sorun değil. - Baba...
Anne... -Başka...
Ailenden başka birileri daha var mı?
Bizden başka?
Senin bir büyükannen vardı.
Nerede?
Onun kafası.
Ya büyükbabamız?
O nasıl öldü?
Düğün gecemizde öldü.
Rahmime düştüğün gece.
Sen ana rahmine düştüğün anda öldü.
Nasıl?
Bittiğinde.
İçimdeyken.
Tıpkı senin gibi kalp üfürümü vardı.
Canı yandı mı?
Eminim çok canı yanmıştır.
İlk defa sevişiyorduk.
Bu ikimizin de başkalarıyla ilk sevişmesiydi.
Senin büyükbaban ve büyük büyükbaban da
aynı şekilde öldü.
Bu sefer farklı olabileceğini düşündük.
Ben de aynı derecede suçluyum.
Ona ısrar ettim.
Normal bir hayat istiyordum.
Bir çocuk istiyordum.
Üstümde öldü.
İçimde.
Bunu düşününce kulaklarım zonkluyor.
Ama sonra...
Ama sonra, aynı travma...
ki bu beni tamamen değiştirdi...
ayrıca hayatımın en büyük armağanıyla sonuçlandı.
Babanın sana bıraktığı şey için çok üzgünüm.
Sana ne kadar üzgün olduğumu anlatamam.
Bu bir yalan mıydı?
Hayır.
Bu gerçekten olabilir mi?
Evet.
Bu yüzden asla...
herhangi biriyle...
Baba...
Hiç kimseyle birlikte olmadın mı?
O zaman... O zaman nasıl... Biz nasıl olduk?
Ne yapmalıyım?
Hangi uzvumu keseyim?
Dünkü gibi davranabilirsin ama onlarca yıl gecikmiş olursun.
Sahip olduğum her şeyi vermedim mi?
Sahip olduğun her şey mi?
Önemsiz şeyler verdin.
Hiçbir gerçek şeyini feda etmedin.
Verdiğim sözler yüzünden mahvoldum!
Ben hayatımın efendisi değilim!
İyi misin?
- Ben labirentteki bir fareyim! - Labirent mi?
Ben... kendimi kötü hissediyorum.
Biliyorum.
Bunu dene.
Bana yardımı oluyor.
Teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
Merhaba?
Yardımcı olabilir miyim?
Beni tanıdın mı?
Bilmiyorum.
Sen küçüktün...
Ne?
Buraya nasıl geldin?
Beni kovaladılar.
Baban yaşıyor.
Ne?
Onu tanırdım. Sen doğduktan sonra.
Annen için çalıştım.
Ben doğmadan önce olamaz. Daha önce öldü...
Babana yemek servisi yapar, arkasını temizlerdim.
Ailem annene borçluydu.
Bu da ne?
Ne?
Kim... Sen kimsin?
Önemli değil, değil mi?
- Öyle. O... - Hayır. Sadece... şakaydı. Ben...
Seni gördüğüme çok mutlu oldum.
Sen o musun?
Bekle.
İyi misin tatlım?
Gözlerim beni aldatıyor mu?
Bu gördüğüm hayalet de ne?
Merhaba, yabancı!
Ah, şimdi görüyorsun...
Beni hemen yere indirin! İndirin beni buradan!
İndirin beni! Biri bana yardım etsin!
İndirin beni buradan! İndirin beni!
Bağlıyım, Acele edin!
Beau!
- Baba? - Kaç!
Canın yanıyor mu?
Tamam hadi gidelim. Giysilerini çıkart.
Hadi. Bu kadarı yeter.
Ne dedim ben?
Bu gece bunu tekrar yaşamak istemediğimi söylememiş miydim?
Üzüyorsun beni.
Beni gerçekten üzüyorsun.
Babam nerede?
Affedersin?
Babanın nerede olduğunu biliyorsun.
Baban öldü.
Beni incitmeye mi çalışıyorsun?
Umrumda değil! Babanı istiyorum!
Babanı gerçekten istiyor musun?
Hadi. İstediğin gibi olsun, gidelim!
Yukarı çık!
- Olmaz. - Tabii ki olur!
Anneni incitecek kadar büyüksen, bunun için de yeterince büyüksündür!
- Oraya kimsenin girmesine izin yok. - Yukarı!
- Sen de yukarı çıkmak ister misin? - Hayır.
O ne? Başını mı sallıyorsun?
Buraya kadar!
Artık senin hakkında konuşmayacağız!
- İçeri dön!
Affedersiniz, efendim.
Merasim devam ediyor mu?
Çok oldu biteli. İçeride bir video var.
Mona.
Mona Wassermann.
Bugün burada Mona'ya olan sevgimizle,
görev duygusuyla ve birbirimize düşkün bir
topluluk olarak toplandık.
Mona'nın ölümünün yasını tutmak, aynı
zamanda Mona'nın hayatını onurlandırmaktır.
Sincaplardan korkan Mona.
Tek başına süper bir iş kuran Mona
en çılgın hayallerinin ötesindedir.
Çok sevdiği kocasına sonsuza dek kendini adamış bir eş olan Mona'nın kocası
birlikte yaşamları çiçek açarken trajik bir şekilde vefat etmiştir.
Ve hayatta kalan tek oğlu
Bugün bizimle bulunmamayı seçen
Beau'ya sadık bir anne olan Mona, onu çok sevmiştir.
Mona, Beau'yu dağları yerinden oynatacak bir aşkla sevmişti.
Aslında, buradan ayrılırken
iyi olduklarından emin olmak için dağları kontrol etmenizi öneriyorum.
"Avize işte buraya düştü ve Mona'nın canını aldı."
Ne diyebilirsin ki?
Umarım bunu biliyordur.
Keşke bunu ona söyleyebilseydim.
Ben... ben evet, onu sevdim.
Ve şimdi bu şarkıyı çalıyor
olmamız onun son arzusuna uygun olacaktır.
En sevdiği şarkı.
♪ Beni zarardan korudun
♪ Beni sıcak tuttun, beni sıcak tuttun
♪ Bana hayatımı verdin
♪ Beni özgür bırak, beni özgür bırak
♪ Bildiğim en güzel yıllar
♪ Seninle geçirdiğim tüm o yıllar
♪ Ve sahip olduğum her şeyi verirdim
♪ Hayatımdan, kalbimden, evimden vazgeçerdim
♪ Sahip olduğum her şeyi verirdim
♪ Sadece tekrar seninle olmak için
♪ Bana nasıl sevileceğini öğrettin
♪ Nasıl olduğunu, nasıl olduğunu
♪ Asla çok fazla konuşmadın ama yine de yol gösterdin
♪ Ve seni izlerken biliyordum
♪ Başka kimse bilemez
♪ Bırakamayan yanım
♪ Ve sahip olduğum her şeyi verirdim
♪ Hayatımdan, kalbimden, evimden vazgeçerdim
♪ Sahip olduğum her şeyi verirdim
♪ Sadece tekrar seninle olmak için
♪ Tanıdığın biri mi var?
♪ Onları öyle seviyorsun ki
♪ Ama hepsini kabul etmek mi?
♪ Onları bir gün kaybedebilirsin
♪ Birisi onları alıp götürebilir
♪ Ve söylemeyi özlediğin kelimeleri duymayacaklar
♪ Sahip olduğum her şeyi verirdim
♪ Hayatımdan, kalbimden, evimden vazgeçerdim
♪ Sahip olduğum her şeyi verirdim
♪ Sadece tekrar seninle olmak için
♪ Sana bir kez daha dokunmak için
Merhaba?
Merhaba!
Merhaba?
Selam.
Üzgünüm.
Akşam 8'de başladığını sanıyordum.
Tamam, çiçek getirmiştim.
Sanırım onları buraya bırakmalıyım.
Ayrıca bana borcu vardı.
Bu kesinlikle zamanı değil ve
muhtemelen sen de o kişi değilsin...
Tamam...
O zaman ben gidiyorum. Sadece bir Uber çağırmam gerekiyor.
Onu bekleyeyim...
Tekrar özür dilerim.
Elaine?
Benim.
Beau.
Aman Tanrım.
Beau?
Hayır.
Bu olamaz.
Sen olduğuna inanamıyorum.
Aman Tanrım!
Tabii ki sensin. Bu senin annen.
Çok üzgünüm.
Kaybın için.
Burada ne yapıyorsun?
Ben sadece, bilirsin, saygılarımı sunmaya çalışıyorum.
Ve sanırım başsağlığı dilemek. Madem sen gerçekten buradasın. Ben...
çok üzgünüm.
Sen olduğuna inanamıyorum.
Farklı mı görünüyorum?
Beni tanıdın.
Artık yaşlıyım.
Aynısın.
Hayır değilim.
Öyle!
Sen de aynısın.
Vücudun ve yüzün hariç.
Onun için mi çalıştın?
Ne demek istiyorsun?
Geçen haftaya kadar öyleydim.
Aslında gelmeden önce acılarımda boğuyordum.
İçim allak bullak.
"Geçen haftaya kadar" mı?
Kaybın için üzgünüm.
Senin bekledim.
Ne demek istiyorsun?
Neden?
Bana öyle dedin.
Hatta yazılı olarak da var.
Beklemeni istedim.
Bebeğim, bebeğim, bebeğim...
İçeri girmek ister misin?
Gitmemi mi istersin?
Hadi içeri girelim.
Yatak odası, nerede?
Ejderhanın ini!
Hiç mum var mı...?
Neden banyoya gitmiyorsun?
Geri döndüğünde, hazır olacağım.
- Soyunmamışsın. - Evet.
Merhaba. Merhaba, üzgünüm. Merhaba.
- İyi misin? - Evet.
Sen... sen?
Çok gerginsin.
- Üzgünüm. - Rahatla.
Tamam aşkım. Bunun nedeni,
bilirsin, uzun zaman oldu.
Evet, benim de.
Bunu sevdim. Maço değilsin.
Teşekkür ederim.
Çıkar şunu!
Tamam, bil ki
gerçekten çok uzun zaman oldu.
Erkekliğini etkilemedi ya.
- Ne? - Çok sertsin.
Gerçekten mi?
Aman Tanrım.
- O... oldu mu? - Evet.
Prezervatifin sonuna kadar takılı olduğundan emin misin?
Evet?
Aman Tanrım.
- Gerçekten burada mısın? - Çok iyi hissediyorsun.
Oh hayır.
Oh hayır!
Bekle...
- Güzel değil mi? - Evet... Fakat, bekle.
- Ben... - Baştan başlayalım.
Ne?
- Güzel değil mi? - Evet.
Bir saniye bekle.
ben... ben... yapamam... - Bence olur.
Bekle! Bir saniye bekle.
-Dur! Dur! Dur!
Dur! Ahh! Ah! Oh hayır!
Aman Tanrım!!!
Tanrım.
Bunu gerçekten hissettim.
- Tanrım, bu çok fazlaydı.
Az önce o şeyi patlattın.
-Aman Tanrım.
Ah evet.
Ben de gelmek istiyorum - Bekliyorum.
Devam. Devam.
Kıpırdama.
Hareket etme.
-Hareket etme. -Tamam aşkım?
Aman Tanrım!
Aman Tanrım.
Gerçekten öleceğimi düşündüm.
Bütün hayatım.
Ohh, teşekkürler.
Teşekkür ederim.
Hayır, lütfen. Ben yokmuşum gibi devam et.
Bundan sonra ne olacak?
Hayır mı?
Beni gördüğüne pek sevinmiş gibi görünmüyorsun tatlım.
Bir dakika önce ölüydüm. Bu bir mucize.
Bundan kurtulun. Harry'yi besleyin.
Senin için mi çalışıyordu?
Bundan gerçekten şüpheliyim tatlım ama
haklıysan kovulduğunu ona söyleyebilirsin.
Ne zamandan beri?
"Ne zamandan beri ?" En başından.
Kafan nasıl?
Görünüşe göre gerçekten suratın yamulmuş.
Beyin sarsıntısı geçirebilirsin.
Kafan karışmış hissetmiyor musun?
Nerede oldugunu biliyor musun?
Evimdeyim.
Aslında benim evimdesin, tatlım.
Ve benim evim senin evin, ki her zaman öyle kalacak.
Ama nerede olduğunu biliyorsan, az önce nerede olduğunu da bilmelisin.
Ve az önce yaptığın şeyi, yaptığın yeri, her saniyesini gördüm.
Aniden uyanmadın zaten oradaydın.
Ölen annenin odasına, onun öldüğüne inandıktan
sadece birkaç gün sonra öylece girmedin!
Oraya kazara girmedin!
Öyle demek istemedim.
- Evet, yapmadığını biliyorum. - Hayır. Ölmediğini biliyordum.
Neyi bilip neyi bilmediğini
kendi gözlerimle gördüm.
Vücudumu gördün.
Doğum lekesini gördüm anne.
Onların Martha'nın elleri olduğunu biliyorum.
Bu doğru.
- İyi geceler bebeğim. - İyi geceler, Martha.
Herhangi bir ses duyarsam, tekrar gelirim
ve seni ölümüne gıdıklarım!
Onun...
Ne...
Nasıl...
Sen nasıl...
Bunu ona nasıl yaparsın?
"Bunu ona yapmak" mı?
Bebeğim, sadık ve özverili bir hizmetçiye asla bir şey yapmam ki
bana 37 yıl koşulsuz hizmet verdi.
Gönüllü oldu.
- Hayır, olmadı. - Evet.
- Hayır, olmadı! - Oldu.
Hayır, olmadı!
Onun gönüllü olmasını engelleyemedim.
Kaça?
Geniş ailesinin her bir ferdinin aynı
gün işinden ayrılmasına,
ve bir daha çalışmak zorunda kalmamalarına yetecek kadara.
Ve biliyor musun?
Her kuruşuna değdi.
Çünkü artık biliyorum.
- Neyi biliyorsun? - Her şeyi.
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Öyle mi düşünüyorsun, Beau?
Gerçekten böyle mi düşünüyorsun?
Bana kötü haberi vermek için ne
zaman aradığını bilmediğimi mi sanıyorsun?
Hayali anahtarlarının hayali
kapından çalınması hakkında!
- Anahtarım... çalındı. - Bir anne sanıyor musun
oğlunun apaçık yalanlarını, sahtekarlıklarını ve
bitmeyen planlarını görmezden gelerek de olsa yardım edemez mi?
Doğum günümde bana aynı CD'yi verdiğin
zamandan farklı olduğunu mu sanıyorsun?
Bana bir yıl önce verdiğin
ve aynısını lanet olası lise danışmanına verdin?
Ya da herkesin önünde yemek pişirmeye yemin ettikten
hemen sonra o mutfak setini bana aldığın zamanı unuttum mu?
Bebekken bile beni reddettin,
emmeyi reddettin.
Sokaktaki diğer kendini beğenmiş amcıkların
memelerini emen mutlu, uysal bebekleri varken hem de!
Uçağını kaçırdığına dair saçma bir hikaye
duyduğumda tam olarak olayı bilmediğimi mi sanıyorsun?
En başından beri asla,
o uçuşu yapmak niyetinde değildin!
Gerçek sürpriz, şok, gerçekten gelmen olurdu!
Bu gerçekten başımı döndürürdü.
Ne yapacağımı bilemezdim!
Kendimi yere atıp senden şüphe ettiğim için
Tanrı'dan beni bağışlaması için yalvarırdım.
ama yine de inançsızlıktan aptallaşırdım.
Ne yani, çekip gidecek misin?
Nereye gidiyorsun?
Kapının arkasında ne var, Beau?
Nereye gitmeyi planlıyorsun?
Her zaman görevine bağlı, düşkün küçük bir çocuk gibi
davrandın, sanki bu beni kokundan uzaklaştırıyormuş gibi.
Hiçbiri gerçek olmadı.
Tüm hayatını dolaşarak geçirdin,
bulabildiğin her yarım zekayı soruyorum,
"Bunu yaparsam, bundan kaçınabilir miyim,
"yoksa bu olabilir mi?"
Sanki seçim yapma mekanizman gelişmeden doğmuşsun gibi.
Her şeyin kendi kendine çözülmesine izin verdin!
Herkesin senin için seçim yapmasını istiyorsun!
Bunun seni masum kıldığını mı düşünüyorsun?
Kendi annem bile bana dokunmazdı.
Yalan söylüyorsam ateşlerde yanayım.
Ben onun sevgisine layık değildim.
Onu hak etmemiştim! Onu asla hak etmedim.
Ne yaparsam yapayım,
en derin gerçek benliğimin ne kadarını inkâr edip gömersem gömeyim
Hiçbirinin önemi yoktu.
Annesinin ona yaptığı her şey için beni suçladı.
Seni doğurduğumda
söz verdim, "Ona bunu asla yapmayacağım.
"Ona sahip olduğum tüm sevgiyi vereceğim."
İnsanlar oğlumun nasıl olduğunu sorduklarında ne dediğimi biliyor musun?
"Sen ne biliyorsan ben de o kadarını" diyordum.
Bunun doğru olmasını ne kadar isterdim.
Bana o dönem hakkında daha fazla bilgi versene.
Peki...
Kendi işlerimi sevmeye ve
yapmaya başladığımda,
tüm bu değişiklikleri kişisel olarak alır,
çok sinirlenir veya üzülürdü.
Sonuna kadar bu konuda kendimi kötü hissetmeme neden olur.
Yani, sütten kesme sürecinde,
gösterdiğim tepkileri, ihanet
olarak algıladı.
Kesinlikle.
Ne demek istiyorsun?
Bana bir örnek verebilir misin?
Şey, sanki, bana çokça sevgi verirdi...
Oh, sana çokça sevgi verdim! Üzgünüm!
Ama ona aynı şekilde geri vermezsem,
minnettar olmadığımı ve onu
incitmeye çalıştığımı düşündü.
Yani sevgi şartlı mıydı?
Evet.
Bu senin için çok iyi, Beau.
300'den fazla seans yaptık ve
bu benim için olabildiğince gurur vericiydi.
Benim favorim hangisiydi, Jeremy?
3 Ekim 2018.
Nasıl yaparsın...
Nasıl yapabildin...
Bunu bana nasıl yapabildin?
Küçüklüğümden beri var.
Küçük bir çocuk olduğum yaşlarda,
muhtemelen rüya görmeye başladığım yaşta...
benle aynı olan başka bir Beau var,
ama o daha cesur ve ona babamı soruyor
çünkü ben korkuyorum.
Sonra ona kızıp üst kata kilitledi.
Ve bir daha asla onun hakkında konuşmadı.
Baban hakkında ne bilmek isterdin?
Korkmasaydın, sonuçları olmasaydı...
- Doğruyu bilmek istiyorum. - Ne yapardın?
Annene sorar mıydın?
Sorardım...
- Bana gerçeği söyle derdim! - Bilmiyorum...
Sana gerçeği söylemediğini mi düşünüyorsun?
- Evet!
- Bilmiyorum. - Evet!
- Çünkü ben... - Ama bence
- Buna inanmaktan çok korkuyorum. - Şimdi biliyorum.
Gerçeği biliyorum. Ben...
babamla tanıştım. Onunla ormanda tanıştım ve biliyorum.
Neden bana yalan söyledin?
Gerçeği şimdi mi istiyorsun?
Evet!
Beni takip et.
- Yukarı mı? - Doğru.
Oraya kimsenin girmesine izin yok.
Bazı şeylerden seni korumak içindi Beau ve bunu
senden sakladığımı hatırlamanı istiyorum!
Oraya çıkmak istemiyorum.
- İstemiyorum... - Hayır,
Gerçeği istiyorsun ve bence bunu hak da ediyorsun.
Endişelenme tatlım. Hemen arkanda olacağım.
Hayır, istemiyorum anne.
Hemen arkanda olacağım. Üzülme.
Yukarı çık.
Endişelenme, hemen arkanda olacağım.
Endişelenme tatlım. Yukarı çık.
- Bu tıpkı benim rüyamdaki gibi. - Hemen arkandayım.
- Ah... Ah, Tanrım.
Ah, bu tam olarak benim rüyam gibi!
Anlamıyor musun, seni aptal?
O bir rüya değildi, bir hatıraydı!
Bekle! Bekle! Dur!
Anne, bekle!
... Hayır.
- Hadi ama...
Hayır...
Beau?
Benim güzel oğlum.
Oh, Beau, korkma.
-Hayır!
-Aman Tanrım. Bebeğim.
Bebeğim, tatlım.
Tatlım.
Bilmeni istemedim.
Neden yalan söylediğimi şimdi anladın mı?
Beau.
O senin baban.
Ah anne! Ah anne!
Çok üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm.
Kötü bir evlat olduğumu biliyorum. İyi bir evlat olacağım artık.
Lütfen! Üzgünüm.
Bunu telafi etmek için her şeyi yapacağım.
Telafi edeceğim. Lütfen, lütfen. Lütfen!
Lütfen, üzgünüm.
Seni bencil küçük çocuk!
Neye ağlıyorsun?
Seni bu dünyaya getirmek için
neler yaşadığımı biliyor musun?
Ayağa kalk!
Hala ağlıyor musun?
Şu an bir anneye ihtiyacın mı var?
Benden kurtulmaya çalıştığından beri,
en dibime kadar derine inmek ve
içimdeki sevgiyi çıkartmak zorunda kaldım. Ama yine de sana verdim.
Sana tüm lanet hayatımı verdim!
Hepsini aldın, aldın ve
aldın ve içimi boşalttın!
Sana her şeyi verdim!
Ve ne geri alıyorum? Neyim var ki?
Hakaretler! Boş vaatler!
Beni asla incitmeyeceğine söz verdin. Bunu hatırlıyor musun?
Yüz kere söz verdin!
Kendi hayatın üzerine yemin ettin!
Ama verdiğin sözler boş laftan başka bir şey değil!
Sevgi, panik ve endişe yüzünden bir hiçliğe düştüm.
Bebeğim aç mı? O sağlıklı mı?
Yeterince dünyadan korkuyor mu?
Ve tüm bu ıstırabın meyvesi ne oldu?
Keder mi!
Ya da nefret!
Evet. Evet.
Kin. Evet.
Evet!
Senden...
Anne?
İyi misin? Sen...
nefes al, nefes alabiliyor musun?
Üzgünüm! Böyle olsun istemedim.
Özür! Özür! Özür!
İyi misin? İyi misin?
Beau Isaac Wassermann.
10 Mayıs 1975 doğumlu.
Devam edin.
Şimdi öznenin suçundaki ölçüyü değerlendirmek için
toplandık...
Başlangıç ​​olarak, görünüşte zararsız bir gelenek.
Denek her pazartesi, annesini çıldırtmak için
haftalık randevusundan önce,
ördekleri beslemek için yerel gölete giderdi.
Tıpkı terapistinin balığını beslemek
için hiçbir fırsatı kaçırmadığı gibi.
Çok güzel.
Ama aynı gece bir dilenci
ile karşılaştığında ne yaptı?
Şimdi, konunun yoldan çıktığını görebiliriz.
Bir kuşu veya balığı beslemek iyi,
ancak kendi türünün acı çeken bir üyesini
desteklemek kötü mü?
İtiraz ediyorum!
Şiddet içeren sokak suçları haberlerde her yerdeydi
ve herkese yabancılardan uzak durması tavsiye edilmişti!
Bu yeni bir şey değildi!
Denek, her gün daha az şanslı olanların
acılarını hafifletmekle ilgili düşüncelere sahipti!
Bu belirtilere göre,
sağlıklı, işleyen bir vicdanı vardı!
Sadece görmezden gelmeyi seçmişti!
Sonraki kısma geçelim!
Dokuzuncu yılının 49. günü.
Annesiyle alışverişe gider.
Bir noktada, anne onu kaybetti,
ya da öyle düşündü.
En kötüsünden korkarak paniğe kapılır.
Binayı arar.
Aslında bir köşenin arkasına
saklanan çocuk için haykırır, o ise her şeyi izler.
Müvekkilim gerçekten kaybolmuştu.
Annesini bulunca, onun...
çılgın halini görünce ceza korkusu yüzünden
tereddüt etti!
Annesi bu çılgın ruh
halindeyken ayağı takılıp düştü.
Dizindeki bağları yırtıldı ve ayak bileği kötü şekilde zarar gördü.
Ama yine de özne araya girmedi!
Korkmuştu!
Şimdi konuyu 15 yaşına getireyim;
210. gün, kendisini diğer erkeklerin
ender arkadaşlığında buluyoruz.
Yeni arkadaşlarını etkilemeyi uman denek, onları evine davet ediyor.
O ev ki;
ona doğum günü için
hediyeler satın alan annesinin evi.
Arkadaşlarının onun özel banyosuna girmelerine ve kirli
çamaşırlarını karıştırmalarına izin veriyor.
Annenin iç çamaşırlarını inceleyip ve nihayetinde çalıyorlar.
Aman Tanrım. Aman Tanrım.
Bana baskı yaptılar! Bana baskı yaptılar!
Ona baskı yaptılar!
Ne? Ne yapıyorsun?
- Ne? - Hayır hayır!
-Hayır!
Aman Tanrım! Aman Tanrım!
-Aman Tanrım! Aman Tanrım!
Sözde düşünceli davranışları bile
daha büyük bir ikiyüzlülüğün simgesi olmuştur.
Bu haftayı ele alalım.
Özne, Grace ve Roger'dan annesini gömebilmesi
ve yas tutabilmesi için onu eve götürmelerini istedi.
Roger, yarın arabayla gitme teklifi yeterli olmazsa
onu o gece arabayla
eve götürme seçeneğini de sundu.
Ama Beau yarın eve arabayla gitmeyi
seçti ve bir yolculuğu daha erteledi.
ki zaten aşırı derecede ertelenmişti!
Ve Roger bu meydan okumayı
yaptığında öznenin yüzündeki ifadeye bakılırsa,
eve dönme fikri karşısında
paniğe kapıldığı sonucuna varılabilir.
Dışarı çıkmak istemedim!
Ben... Ameliyatı vardı!
Ben ağladım! Ben tabutun başında ağladım!
Haber bana söylendiğinde!
Ben... ben... saatlerce ağladım!
Bunu akılda tutmaya devam ederek,
dünü düşünmenizi rica ediyorum.
Kendisine boş boş bakan hamile bir ahmakla
karşılaştıktan üç saat sonra,
ona yakın zamanda ölen annesine ait olan ve
başkası için tasarlanmamış bir hediye vermedi mi?
Şimdi, hamile sürtük özel
hediyeyi geri vermeyi teklif ettiğinde,
bu tamamen yabancı olan birinde kalması konusunda ısrar etti mi...
Hayır! Hayır! Dur!
Bekle! Dur!
Bekle!
Bacaklarım! Bacaklarım sıkıştı!
Ne! Bekle!
Bekle anne! Bacaklarım! Bacaklarım, hareket edemiyorum!
Ne?
Anne, lütfen!
Bana yardım edin lütfen! Lütfen!
Lütfen bana yardım edin! Lütfen!
Lütfen! Lütfen beni suçlama!
İmdat! Bana yardım edin!
Biri bana yardım etsin, lütfen!
İmdat! İmdat!
Bana yardım edin lütfen!
Yardım! Lütfen!
Lütfen! Ölmek istemiyorum! İstemiyorum...
Hayır! Bebeğim! Hayır!
Bebeğim.
Çeviri : RooS Haziran 2023