Ένα πάτημα...
- Χτύπησε το κεφάλι του. - Δεν το έκανε.
Μόλις χτύπησε το κεφάλι του;
Όχι, μόλις τον έπιασε.
Όμως χτύπησε στο πάτωμα. Τον είδα.
- Όχι, δεν το έκανε. - Τον έριξες!
Αγάπη μου, στο υπόσχομαι. Αυτός είναι καλά.
Γιατί δεν κλαίει;
Θα κλαίει... Θα έπρεπε να κλαίει, σωστά;
Θα κλαίει σε λίγο.
Που τον πας;
Τι... Τι φταίει;
Γιατί δεν αναπνέει;
- Τον σκότωσες; - Όχι!
Σκότωσες το μωρό μου;
Τον είδα να αναπνέει.
- Τον έριξες; - Όχι! Δεν το έκανα.
- Με έκανες να τον έχω. - Η νοσοκόμα τον παίρνει.
Ναι είμαστε! Είμαστε...
Γιατί τον πετάς;
Ήπια κατά λάθος στοματικό διάλυμα την Παρασκευή το βράδυ.
Δεν μπορείς να πάθεις καρκίνο του στομάχου έτσι...
Όχι από μια φορά.
Ήπια μια μπουκιά πριν από μερικές εβδομάδες.
Είμαι σίγουρος ότι είναι μια χαρά.
Αύριο επισκέπτομαι τη μητέρα μου.
Ξέρω ότι είσαι. Η επέτειος του πατέρα σου.
Την ημέρα που πέθανε.
Πώς νιώθεις για αυτό;
Ξέρεις, δεν τον γνώρισα ποτέ.
Εννοούσα πώς νιώθεις όταν γυρνάς σπίτι.
Είχα ξανά αυτό το όνειρο.
Ας μείνουμε σε τροχιά.
Πώς αισθάνεστε για το ταξίδι;
Είναι καλό που επιστρέφω.
Έχει περάσει πολύς καιρός.
Το έχει;
Αρκετοί μήνες.
Αισθάνεστε ένοχοι για αυτό;
Και, εμ,
όταν είσαι εκεί έξω,
πηγαίνεις με κάποιο σχέδιο;
Ελπίζετε σε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα;
Σαν τι?
Νιώθετε ότι πηγαίνετε με ρεαλιστικές προσδοκίες;
Αν την τελευταία φορά που διψάσατε, πήγατε
σε ένα πηγάδι και το νερό σας αρρώστησε,
Θα επιστρέψετε στο συγκεκριμένο
πηγάδι, περιμένοντας να είναι ασφαλές;
Χμ.
Εύχεσαι ποτέ να ήταν νεκρή;
Τι?
Φυσικά και όχι!
Λοιπόν, δεν θα ήταν τόσο τρελό αν το έκανες.
Μπορεί να θέλουμε αυτά τα πράγματα
και επίσης να μην τα θέλουμε καθόλου.
Αυτά τα συναισθήματα μπορούν να συνυπάρχουν.
Είμαστε εδώ για να μπορούμε να εκπέμπουμε τέτοιου είδους σκέψεις.
Εντάξει.
Πώς είναι το Hydrotipnol; Ακόμα προκαλεί φαγούρα στα μάτια;
Μόνο αν δεν συνεχίσω να αναβοσβήνω.
Βοηθάει το άγχος;
Εμ...
Να σας πω τι,
Θα σου γράψω ένα σενάριο για ένα πολύ ωραίο νέο φάρμακο
που νομίζω ότι πρέπει να είναι
πιο ομαλή σε όλα τα μέτωπα.
Πάντα με νερό.
Πάντα. Και αν αλλάξει η αναπνοή σας ή αισθάνεστε
ζέστη, καλέστε με αμέσως. Αυτό είναι σοβαρό.
Καλή τύχη.
Γεια, καρότο, είναι η μαμά.
Απλώς τηλεφωνώ για να το πω.
Είμαι τόσο, τόσο, τόσο ενθουσιασμένος που θα σε δω αύριο.
Ιωσήφ; - Είσαι ο άγγελός μου,
και σ' αγαπώ.
Εντάξει. Σ' αγαπώ. Εντάξει. Αντίο γλυκιά μου. Σ' αγαπώ.
Άκου τη μητέρα σου όταν σου
λέω να μην φεύγεις από δίπλα μου!
Γειά σου.
- Μπορώ να το δω αυτό; - Ότι ένα?
Νομίζεις ότι δεν θα το κάνω!
Θέλεις να το κάνω;
Ω! ναι?
Μπιπ μπιπ!
Με συγχωρείς. Τι κάνει αυτός ο άνθρωπος;
Προσπαθούμε να τον κάνουμε να πηδήξει.
Σώπα, σκύλα! Γαμήσου!
- Φύγε μακριά μου. - Σταμάτα να με γαμείς!
Φύγε μακριά μου. Φύγε μακριά μου.
Χυλοπίτες κοτόπουλου για εσάς.
- Φύγε. - Μοιάζεις με
ένας μαέστρος άνθρωπος.
- Γαμήσου! - Μείνε μακριά!
Είναι ζεστό!
Χριστέ μου, μας λιγοστεύουν τα κράκερ.
Γειά σου μπαμπά.
Η αναζήτηση του άνδρα συνεχίζεται
γνωστός ως "Birthday Boy Stab Man",
ο οποίος την τελευταία εβδομάδα έχει στοιχίσει άλλες τρεις ζωές.
Είναι γνωστός για το ότι κυκλοφορεί στους δρόμους χωρίς ρούχα
και μαχαίρωσε τυχαίους πεζούς
στο λαιμό και τα σπλάχνα.
Μάρτυρες τον αναγνώρισαν ως ένα λευκό άνδρα με περιτομή...
Γειά σου?
Βοήθεια!
Παρακαλώ βοηθήστε!
Χρειάζομαι λίγο ύπνο!
Ω! ναι?
Άντε, χορέψτε!
Με συγχωρείτε, κύριε; Η τσάντα μου και το κλειδί μου ήταν μόλις εδώ.
Είσαι γαμημένος φίλε.
Γεια, περίμενε ένα λεπτό. Γιατί να το πεις αυτό?
- Γεια; - Ω, γεια, κυρία Βόλσκι.
Αυτός είναι ο Μπο Γουόσερμαν από το διαμέρισμα 303.
Τηλεφωνώ γιατί τα κλειδιά μου ήταν...
Όχι, παρακαλώ, όχι δικηγόροι!
Όχι όχι. Ω, συγγνώμη. Δεν είμαι δικηγόρος,
Είμαι ένας από τους ενοικιαστές σας. Χρειάζομαι κλειδαρά.
- Έχω αργήσει στο αεροδρόμιο. - Ευχαριστώ.
Γειά σου?
- Γεια; - Γεια, Μάρθα.
Λυπάμαι, είναι η μαμά εκεί;
Θαυμαστής! Γλυκιά μου! Ναι, είναι ακριβώς εδώ.
Θαυμαστής?
Γεια σου μαμά.
Γεια... Γεια, καρότο. Είσαι στο αεροδρόμιο;
Όχι όχι ακόμα.
Είσαι στον δρόμο?
- Είσαι στο ταξί; - Όχι, μαμά...
Πόσο διαρκεί η διαδρομή με ταξί;
Μαμά, εγώ... Δεν θέλω να σε ανησυχήσω,
ήμουν στο δρόμο μου,
αλλά κάτι...
Δεν ξέρω. Ήμουν ξύπνιος όλο το βράδυ γιατί
ο γείτονάς μου άφηνε συνέχεια σημειώσεις
κάτω από την πόρτα μου για
θόρυβο, παρόλο που δεν έκανα θόρυβο.
Και κοιμήθηκα και όταν πήγα να φύγω,
Ξέχασα κάτι, μπήκα ξανά μέσα.
Και μετά γύρισα έξω και...
και μου έκλεψαν το κλειδί από την πόρτα.
Ω Θεέ μου.
Λοιπόν από πού με καλείς τώρα;
Το διαμέρισμά μου.
Περίμενε, τι ώρα είναι; Δεν είναι 4:30;
Ναι, ξέρω.
Μωρό μου, η πτήση σου είναι σε μια ώρα!
Το ξέρω, αλλά μαμά, μου έκλεψαν το κλειδί από την πόρτα.
Μαμά?
Μαμά!
Μαμά...
Εντάξει γλυκιά μου. Καταλαβαίνω.
Περίμενε, τι είναι εντάξει; Όχι, δεν είναι.
Τι καταλαβαίνεις?
Όχι, φυσικά δεν είναι. Τα κλειδιά σου είναι κλεμμένα.
Αυτό είναι απαίσιο.
Τους έκλεψαν.
Τότε θα κάνουμε άλλη μια επίσκεψη μια άλλη φορά.
Μπορώ ακόμη και να έρθω σε εσάς, οπότε δεν είναι τόσο πόνος.
Δεν είναι πόνος, δεν είναι ποτέ πόνος.
Ξέρεις τι? Μπορώ ακόμα να έρθω σε σένα.
Έρχομαι ακόμα, είμαι στο δρόμο μου. Εγώ απλά...
Τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνω?
Είμαι σίγουρος ότι θα κάνεις το σωστό, γλυκιά μου.
Ποιο είναι το σωστό;
Ποιο θα ήταν το σωστό για εσάς;
Καλώ την αστυνομία;
Ή ίσως υπάρχει τρόπος για μένα να επιστρέψω σπίτι τώρα.
Είναι όμως αυτό ασφαλές;
Αν... Αν το διαμέρισμά μου είναι ανοιχτό στο κοινό και
κάποιος έχει τα κλειδιά μου, δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Θέλω να πω, δεν ακούγεται ασφαλές.
Δεν είναι ασφαλές, έτσι;
Θαυμαστής...
Τι?
Οχι.
Ναι.
Λυπάμαι για τα κλειδιά σου, γλυκιά μου, πρέπει να φύγω.
Όχι, δεν χρειάζεται να πάτε.
Μαμά... -Ελπίζω να τα βρεις.
Περίμενε, περίμενε, έλα, ας το φτιάξουμε.
Ας το διορθώσουμε αυτό.
Γειά σου?
Ε, θα πεθάνεις, σκύλα!
Πάντα με νερό.
Πάντα.
Αχ!
Βοήθησέ με! Βοήθησέ με! Βοήθησέ με!
Απορρίφθηκε.
Τι?
Όχι, δεν είναι. Μπορείτε να δοκιμάσετε ξανά, παρακαλώ;
Όχι...
Ωχ όχι.
Α, όχι καλά.
Θεέ μου... Πόσο;
Ήπιες ήδη. Οφείλετε 1,79 δολάρια.
- Εντάξει... - 1,79$.
Ωχ όχι.
Ω, χο-χο!
Καλώ την αστυνομία.
Τι? Όχι, όχι, κοίτα, πληρώνω! πληρώνω!
30 σεντς παραπάνω.
Ω Θεέ μου...
20 τώρα.
- Ω, Θεέ μου... - 20!
- Ξέρω! - Μη με βρίζεις φίλε μου.
Δεν είμαι αυτός.
- Ω Θεέ μου! - Άλλα πέντε τώρα.
Εκεί!
Καλώ την αστυνομία!
Κυρία Βόλσκι;
Στρίβε!
Μείνε μακριά! Φύγε!
- Ωχ όχι! Ωχ όχι! - Φύγε! Φύγε!
Έλα πίσω! Μείνε μακριά!
Έλα πίσω!
Φύγε! Φύγε μακριά μου!
Γαμήσου! Γαμήσου!
Πάλι! Πάλι! Βάλτο πίσω!
Γειά σου?
Κύριε?
Γειά σου?
Γεια, έφτασες στη Μόνα!
Αφήστε μου ένα μήνυμα αν θέλετε να μου μιλήσετε ξανά.
Γεια σου μαμά.
Λοιπόν, προσπαθώ να κλείσω μια πτήση για
απόψε, αλλά η πιστωτική κάρτα απορρίφθηκε.
Λυπούμαστε.
Το μήνυμά σας δεν πέρασε.
Παρακαλώ κλείστε και...
Γειά σου?
Λυπάμαι, ποιος είναι αυτός;
Ω. Ω, συγγνώμη. Προσπαθώ να τηλεφωνήσω στη μαμά μου.
Αυτός είναι ο αριθμός της μαμάς σου;
Ω.
Μμ; Ναι είναι.
Ποιος... Ποιος είναι αυτός;
Είμαι με Αμερικάνικη πολυεθνική εταιρεία.
Εμ...
Δεν ξέρω ποιανού είναι αυτό το τηλέφωνο.
Μόλις κάλεσα την αστυνομία. Είναι ήδη στο δρόμο τους.
Ω...
Εντάξει.
Γιατί;
Γειά σου?
Μπορείς... Μπορείς να περιγράψεις
η μητέρα σου σε μένα;
Ε...
Καφέ μάτια. Κόκκινα-καστανά μαλλιά;
Μπορείς να περιγράψεις τη σωματική της διάπλαση;
Περίμενε, τι συμβαίνει;
Β... Γιατί καλείς την αστυνομία;
Άκου, δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Έχω ένα πακέτο,
και μπήκα μόνο λόγω της μυρωδιάς,
και τα σκυλιά στο μπλοκ είχαν τρελαθεί,
και η πόρτα ήταν ανοιχτή, οπότε μόλις μπήκα μέσα,
αλλά... εμ...
υπάρχει μια κυρία στο πάτωμα.
Λοιπόν, το σώμα μιας κυρίας, και δεν υπάρχει πρόσωπο ή κεφάλι.
Τι?
Δεν νομίζω ότι έπρεπε να απαντήσω σε αυτό.
Έρχεται η αστυνομία. Αυτό δεν είναι το τηλέφωνό μου.
Πραγματικά μόλις το βρίσκω αυτό.
Λυπάμαι, δεν... βγάζεις νόημα. Εσείς...
Τι εννοείς δεν υπάρχει πρόσωπο ή...
ή κατευθυνθείτε προς ποιον;
Θέλω να πω, είμαι σίγουρος ότι υπάρχει.
Είμαι σίγουρος ότι είναι εδώ. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει παντού.
Ένας πολυέλαιος...
έπεσε από πάνω του.
Και φαίνεται σαν να έπεσε από το ταβάνι
και έπεσε πάνω σε μια γυναίκα.
Και της έσπασε το κεφάλι, είναι σαν να εξατμίστηκε.
Ποιος είναι όμως;
Τι?
Ποιος είναι?
Δεν ξέρω, προσπαθώ να είμαι διακριτικός εδώ.
Λες να είναι αυτή η μαμά σου;
Τι? Δεν το είπα αυτό!
Γιατί το λες αυτό?
Όχι, μου το είπες αυτό!
Κοίτα, ρώτησες αν η μητέρα σου ήταν εδώ.
Αυτό λέω, δεν ξέρω ποιος είναι αυτός!
Μόλις σήκωσα το τηλέφωνο και αυτό είπες, εντάξει;
Δεν το έκανα αυτό! Δεν το έκανα αυτό! Ξέρεις?
Ορκίζομαι.
Ίσως καλέσατε λάθος αριθμό.
Καλέσατε αυτόν τον αριθμό;
Είναι αποθηκευμένο στο τηλέφωνό μου.
Είναι αποθηκευμένο στο τηλέφωνό σας; Εντάξει, ίσως καλέσατε λάθος.
Ω Θεέ μου.
Θεέ μου... Εσύ...
Σωστά? Ίσως καλέσατε λάθος.
Ίσως όλο αυτό να είναι μια μεγάλη παρεξήγηση.
Με τρομάζεις. Εντάξει.
Λοιπόν, πρέπει να κλείσουμε το τηλέφωνο...
- Εντάξει. - τότε ίσως η μαμά σου...
- θα το πάρει η μαμά σου. - Εντάξει.
Αυτό εντάξει. Κλείνω το τηλέφωνο. Καλέστε πίσω.
Οχι Λυπάμαι...
Λυπάμαι πολύ.
Έχω την άδειά σας να ελέγξω την τσάντα της για κάποια ταυτότητα;
Αφού είναι πιο πιθανό τώρα αυτή να είναι η μαμά σου;
Γειά σου?
Είναι το όνομά της...
Mona Γουόσερμαν;
Αυτή είναι η μητέρα σου;
Γειά σου?
Mona Γουόσερμαν; Είναι η μαμά σου;
Γεια σου. Γεια, μ...
Υπάρχει κάποιος εκεί;
Γεια, φτάσατε στον Δρ. Τζέρεμι Φριλ.
Παρακαλώ αφήστε μήνυμα,
και θα απαντήσω στην κλήση σας μόλις μπορέσω.
Λυπάμαι πολύ.
Σας παρακαλούμε.
Όχι όχι...
Βοήθεια! Βοήθεια!
Γαμήσου! Γαμήσου! Γαμήσου! Γαμήσου!
Γαμήσου! Γαμήσου! Γαμήσου!
Γαμήσου!
Γαμήσου! Γαμήσου! Γαμήσου!
Αστυνομία! Ω Θεέ μου!
Αστυνομία!
- Αστυνομία, παρακαλώ βοηθήστε, έτσι; - Πάγωμα!
Άντρας στο μπάνιο μου και άντρας με μαχαίρι...
- Πάγωσε! - Τι?
Πρώτα, ρίξτε το όπλο! Πέτα το!
Πέτα το όπλο! Πέτα το όπλο!
Πέτα το όπλο! Πέτα το.
Γάμα το... Τι... Φίλε, μην κουνηθείς.
Είπα να μην κουνηθείς!
Πάγωμα!
Παγώνω. Παγώνω.
- Είπα γαμημένο πάγωμα! - Δεν κινούμαι!
Εμπιστέψου με. Δεν θα το ξαναπώ.
Είμαι παγωμένος, έχω παγώσει, έχω παγώσει.
Ω, Θεέ μου, μη με αναγκάσεις να το κάνω αυτό.
Μη με αναγκάσεις να το κάνω αυτό, σε παρακαλώ. Ω, παρακαλώ.
Παρακαλώ παρακαλώ,
- μην με αναγκάσεις να το κάνω αυτό! - Όχι όχι.
ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ.
Μη με αναγκάσεις να το κάνω αυτό!
Έρχομαι!
Ρότζερ, είναι ξύπνιος.
Πάτησες το κουμπί;
Είσαι ξύπνιος?
Πώς νιώθεις;
Παράξενος.
Στοιχηματίζω. Δύο μέρες κοιμάσαι.
Τι?
Χτύπησα με αυτοκίνητο;
Έγινε ένα ατύχημα, ναι.
Θεέ μου... Σε χτύπησα με το αυτοκίνητό μου.
Είναι αυτό;
Έγινε ένα μαχαίρι.
Δέχτηκες επίθεση.
Τι?
Απλά... Γιατί; Γιατί;
- Τι? - Ξέρω!
- Είμαι νεκρός; - Όχι.
Όχι. Έχετε θεραπεύσει τόσο γρήγορα.
Και κανένα όργανο δεν χτυπήθηκε και
η αιμορραγία σας ήταν πραγματικά ήπια.
Τι, αυτό είναι... Τι δωμάτιο είναι αυτό;
Αυτό είναι ένα δωμάτιο στο σπίτι μας, αλλά
είναι το σπίτι σας για όσο χρόνο χρειάζεστε.
Με λένε Γκρέις.
Α, αυτός είναι ο Ρότζερ.
Αυτός είναι ο σύζυγός μου.
Ε, φίλε. Καλώς όρισες πίσω.
Νόμιζες ότι θα κοιμόσουν μέσα, ε;
Ο Ρότζερ είναι ένας πολύ αξιοσέβαστος χειρουργός.
Είναι αυτός που έντυσε και περιποιήθηκε τις πληγές σου.
Είσαι ένας τυχερός άνθρωπος.
Τι είναι... Τι είναι αυτό;
Αυτός είναι ο μικρός βοηθός μου μόνιτορ υγείας.
Παρακολουθεί την κατάστασή σας.
Ήταν όνειρο πριν;
- Τι είναι? - Ήταν όνειρο;
Το μαχαίρι;
Όχι, μαμά μου.
- Η μαμά σου; - Η μαμά μου.
Πέθανε η μαμά μου;
Ποιο ήταν το όνειρό σου γλυκιά μου;
Το κεφάλι της... μόλις έφυγε.
- Τι; - Το κεφάλι της.
Ω, όχι, όχι, αυτό είναι ένα όνειρο. Αυτό ήταν ένα όνειρο.
Όχι, το κεφάλι της έχει φύγει.
Όχι, όχι, όχι, αυτό είναι ένα κακό όνειρο. Είναι εντάξει.
Σσς. Αυτό είναι ένα κακό όνειρο.
- Ορίστε. Σσς. Ωχ όχι. - Η μαμά μου...
Απλά ένα όνειρο. Είναι απλώς ένα όνειρο.
Αμήν.
Αυτός είναι ο Nate. Το αγόρι μας.
Ο Νέϊθαν.
Είναι Στρατός;
82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία. Καράκας.
Σκοτώθηκε στη δράση.
Πού είναι αυτό?
Ω, ήρθε η ώρα για επιδόρπιο;
Ορίστε.
Και, ε...
δύο για τον μεγάλο άντρα.
Παρεμπιπτόντως, Μπο, όχι για το δείπνο, αλλά,
ε, το πρόσεξα όταν μπήκες για πρώτη φορά,
οι όρχεις σας έχουν
διαταθεί σημαντικά.
Μοιάζει με κακή περίπτωση επιδιδυμίτιδας.
Αφήστε τον να φάει, Ρότζερ.
Αλλά πρέπει να κάνουμε
υπερηχογράφημα για να είμαστε ασφαλείς.
Ω, Τόνι!
Τον... Έλα εδώ.
- Έλα εδώ. - Α, δεν είναι νεκρή,
- αυτό είναι καλό. - Έλα... Έλα εδώ μέσα.
Θέλω να γνωρίσεις τον νέο μας φίλο.
Μπο, αυτός είναι ο Τόνι.
Τόνι, αυτός είναι ο Μπο.
Γεια σου.
Απολαμβάνεις το κρεβάτι μου και όλα μου τα πράγματα;
- Τι? Αυτή είναι η κρεβατοκάμαρά σου; - Ω, Θεέ μου... ορίστε.
Δεν το κατάλαβα. Είμαι...
Θαυμαστής. Ηρέμησε.
Η Τόνι είναι στην ευχάριστη θέση να σου δώσει το δωμάτιό της.
Ναι, όχι.
Δεν είναι ότι έχουμε ένα εντελώς άδειο
δωμάτιο διαθέσιμο, εντελώς αχρησιμοποίητο.
Αυτό είναι σωστό. Δεν είναι έτσι.
Ξέρεις ότι.
Πηγαίνω στο σχολείο.
Αγάπη μου, είναι Σάββατο!
Μην τα ανακατεύεις, Τόνι!
Μικρός μαλάκας.
Εντάξει, θέλεις να πληκτρολογήσεις το εννιά και τότε είσαι καλά.
Έχετε τον αριθμό που χρειάζεστε;
Η μαμά μου με έκανε να το απομνημονεύσω.
Γεια σου Τζιβς!
Ε, Τζιβς, ε... Αυτός...
Ο Τζιβς και ο γιος μου υπηρέτησαν μαζί στο Καράκας.
Ήταν μαζί του όταν πέθανε.
Ω, αυτό θα είναι αίμα.
Του έδωσες τα φάρμακά του;
Νόμιζα ότι το έκανες!
Εντάξει...
Αν χρειάζεστε κάτι, απλά φωνάξτε.
Μείνε εκεί, Τζιβς. Γλυκιά μου, μην αγγίζεις τίποτα.
Γειά σου.
Ο Δρ Κοέν;
Δεν είμαι γιατρός, Μπο, είμαι δικηγόρος.
Τηλεφωνώ για τη μαμά.
Είναι αλήθεια?
Τι ισχύει;
Ότι την ανακάλυψαν με πεσμένο κεφάλι
στο σαλόνι της;
Ότι ήσουν το πρώτο άτομο που ειδοποιήθηκε
και παίρνει τρεις μέρες
να σε ακούσει κανείς;
Ναι, Μπο,
είναι αλήθεια.
Αλλά πως? Απλώς μιλούσα μαζί της.
Ερχόμουν να τη δω. Ερχόμουν να τη δω.
Σσς!
Τι...
Τι συνέβη?
Τι...
είμαι το πρώτο άτομο που ρωτάς;
Ένας πολυέλαιος της συνέτριψε το κεφάλι!
Γειά σου?
Ω Θεέ μου.
Γειά σου?
Τι να κάνω?
Τι...
κάνω...
Να καλέσω το...
κηδεία... νεκροί άνθρωποι;
Σχετικά με τι;
Χρειάζεται να...
Όλοι επικοινώνησαν την ημέρα που βρέθηκε.
Η ταφή έχει αναβληθεί εξωφρενικά.
Έτσι...
Όταν...
Πότε είναι τώρα;
Ένα σώμα πρόκειται να ταφεί αμέσως, Μπο.
«Δεν θα μείνει όλη τη νύχτα».
Αυτό χτυπάει κουδούνι;
Καταλαβαίνεις τίποτα;
Μόλις ξύπνησα.
Με χτύπησε ένα
αυτοκίνητο και με μαχαίρωσαν.
Ήταν η ατυχής επιθυμία της μητέρας σου
να μην ταφεί χωρίς την παρουσία σου.
Λοιπόν, περιμένουμε, Μπο.
Και κάθε λεπτό περισσότερο που περιμένουμε
μόνο βαθαίνει την ταπείνωση.
Εντάξει.
Το σώμα της μητέρας σου παρακολουθείται όλες τις ώρες.
Δεν υπάρχει ξεκούραση για αυτήν.
Δεν υπήρξε ανάπαυση για τους ανθρώπους που την αγαπούν.
Πρέπει να είσαι εδώ Μπο,
ντυμένος με κοστούμι, με εγκώμιο.
Πρέπει να σταματήσετε την ταπείνωση.
Είναι το μόνο που σου ζητείται.
Θα προσέχουμε
για τη βασιλική άμαξα της Υψηλότητάς σας.
Ήταν εντάξει;
ΕΓΩ...
Πρέπει να πάω σπίτι.
Εγώ... Πρέπει να επιστρέψω.
Ω...
Μωρό.
Πρέπει να επιστρέψω.
Καλώ τον Δρ. Ρογκ. Ο Δρ. Ρογκ εισέρχεται.
- Εντάξει, Μπαμπ. - Πρέπει να φύγω.
Λίγη ανάμειξη εδώ.
- Τώρα. - Κάτω από τη γλώσσα.
- Μπορείς να με πάρεις? - Έλα.
- Άταμποϊ. - Ω Θεέ μου...
Ω, Θεέ, ω, Θεέ, ω Θεέ...
Πώς είναι ο ασθενής μας;
- Πρέπει να επιστρέψει. - Α, θα πρέπει να φύγω τώρα.
Υπάρχει πτήση απόψε ή σήμερα το απόγευμα;
- Ή τώρα; - Αχ, γλυκιά μου,
αυτό είναι το απόγευμα.
Εντάξει, μπορούμε να παραγγείλουμε ένα ή...
- Ουάου, σύντροφε! - Τι θα κάνουμε?
- Εταίρε, κράτα τα άλογά σου. - Ω Θεέ μου...
Δεν μπορεί να πετάξει στην κατάστασή του.
Ναι, θα έλεγα.
Ποιο είναι το πρόβλημα φίλε;
Πρέπει να ταφεί. Πρέπει να ταφεί.
Με περιμένουν. Αυτή είναι...
Είναι ταπεινωμένη. Είναι ταπεινωμένη, ω, τόσο πολύ.
Μπο, άκου, δεν υπάρχει τίποτα
χειρότερο από το να χάσεις έναν γονιό.
Έχασα τη μητέρα μου όταν ήμουν 11 ετών.
Δεν νομίζω ότι το ξεπέρασα ποτέ.
Αλλά σας υπόσχομαι, θα σας φτάσουμε εκεί, εύκολα.
Το Γουόσερτον απέχει μόλις έξι ώρες οδικώς από 'δώ.
Μπορείτε να με πάρετε τώρα;
Αλλά πρέπει επίσης να ξεκουραστείς σοβαρά, αδελφέ μου.
- Όχι! Νιώθω μια χαρά. - Και κάποια υποστήριξη.
Πότε μπορείτε να με πάρετε;
Μερικές μέρες? Και μετά τι?
Μετά από την παράσταση,
μπορούμε να επιστρέψουμε εδώ μαζί.
- Ελήφθη ασύρματου. Ρότζερ, σε παρακαλώ. - Σαν οικογένεια.
Παρακαλώ, πρέπει να επιστρέψω τώρα. Πρέπει να φύγω.
Διάολε, Μπο, αν χρειαστεί να γυρίσεις σπίτι το συντομότερο...
- Ναι. - θα το κάνουμε
πρέπει να βρω τρόπο να σε πάω αύριο.
Τι?
Αύριο... Όχι... Όχι... Όχι. Αλλά... Αλλά...
- Ξέρεις τι; - σήμερα, γιατί όχι σήμερα;
Έχεις δίκιο γλυκιά μου. Αύριο.
Ρότζερ, σε παρακαλώ...
- Ω... - Τι γίνεται σήμερα;
Όχι σε αυτή την κατάσταση.
Χρειάζομαι περισσότερο κόκκινο και μπλε.
Χμ...
Το βρήκα.
Εντάξει!
Είναι κρεβάτι-αντίο για τον Ρογκ-άνθρωπο!
Πού είναι η νύφη μου που κοκκινίζει;
Γου-χου, μωρό μου!
Ω, συγγνώμη. Απλώς πήγαινα στο μπάνιο.
Θα θέλατε να κάνετε εμπόριο;
Πραγματικά δεν με πειράζει.
Κλείσε την πόρτα μου και πήγαινε στο κρεβάτι μου.
Πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά δεν με πειράζει, πραγματικά.
Μου αρέσουν οι καναπέδες.
Και φεύγω αύριο πάντως.
Λοιπόν, αν αλλάξεις γνώμη,
Είμαι έτοιμος να αλλάξω όποτε. θα χαρώ.
Λυπάμαι. Ευχαριστώ. Συγνώμη.
Δεν ξέρω που στο διάολο είναι!
Άγγιξέ το. Γιατί να αγγίξεις τα σκατά κάποιου άλλου;
Μου κούνησε την οδοντόβουρτσα. Χρησιμοποίησε... Μήπως...
Χρησιμοποίησε την οδοντόβουρτσά μου;
Σήμερα είναι η μέρα, Μπο. Πώς είναι η αίσθηση;
Είναι καλά μαζί μου;
Ε, μάλλον.
Είναι μόνο τα νεύρα του, Μπο.
Έχει περάσει πολλά.
Ακριβώς σαν εσένα.
Ο άνθρωπος είναι ήρωας.
Εντάξει, Παλ-ε-ο, είμαστε εσύ κι εγώ!
Η Γκρέϊς δυστυχώς δεν μπορεί να συμμετάσχει.
Έχει λάβει τη μεγάλη συνέλευση των μετόχων της.
Νιώθεις λυπημένος που πηγαίνεις σπίτι, Μπο;
Πρέπει να αισθάνεται εντελώς εξωπραγματικό.
Ναι...
Ναι, δεν ξέρω. Δεν ξέρω.
Σωστά. Έτσι...
Όχι ακριβώς "λυπηρό".
Εννοώ ναι. Φυσικά. Εγώ απλά...
Νομίζω ότι πρέπει να φτάσω μέχρι εκεί για να...
Γεια, αυτό είναι λογικό.
Αυτό έχει όλο το νόημα στον κόσμο!
Γειά σου?
Ομιλία.
Α-χα.
Πότε συνέβη?
Θαλάσσιο σκι?
Ουφ. Λοιπόν, ναι, όχι, φυσικά.
Πες τους να τον βιάσουν.
Ω Θεέ μου!
Επείγουσα χειρουργική επέμβαση.
Ο Καρλ Όμπερστ άνοιξε το κεφάλι του.
Ένας από τους παλαιότερους ασθενείς μου.
Ω, γαμώτο... λοιπόν, δεν μπορώ να χάσω τη δουλειά σήμερα.
Είναι όλα τα χέρια στο κατάστρωμα.
Θεέ μου, Καρλ.
Ξέρω. Μπράβο Καρλ.
Εντάξει εντάξει...
μμ...
Θαυμαστής,
αυτό θα πάρει λίγο.
Δεν ξέρω αν θα γίνει σήμερα.
Εντάξει...
Τι εννοείς?
Θέλω να πω απόψε, αλλά έχω ήδη
πιέσει τα χειρουργεία σήμερα το πρωί
για αύριο.
Αλλά... αν τους τραβήξω όλους πίσω σήμερα το
απόγευμα, θα μπορούσαμε να ξεσπάσουμε αύριο το πρωί!
Όχι, αλλά πρέπει να φύγω σήμερα.
Πρέπει να φύγω σήμερα μάνα μου...
Ωχ!
Βλέπω...
Μμ-μμ.
Ω, Μπο!
Δεν θεραπεύτηκες, φίλε μου.
Για να μην πω...
Ίσως υπάρχει τρόπος.
Αφού είσαι απασχολημένος, ίσως μπορώ... μπορώ να πετάξω.
Πετάω και μπορώ να σας πληρώσω όταν πάρω την πιστωτική μου κάρτα.
Δεν είναι για τα χρήματα, Μπο.
Δεν μπορείς να πετάξεις με τις πληγές σου.
Η πίεση του αέρα θα σας ξεσκίσει διάπλατα.
Ίσως μπορώ να πάρω ένα λεωφορείο!
Μπορώ να πάρω λεωφορείο. Μπορώ να πάρω λεωφορείο;
Ή να πάρω τρένο; Ή... Ή... Ή ένα ταξί;
Μπο, είμαστε υπεύθυνοι για σένα.
Το να σας οδηγήσουμε στο σπίτι είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Λυπάμαι, αλλά πρέπει να φύγω σήμερα.
Πρέπει να πάω σήμερα.
Δεν θέλω να επιβάλλω. Δεν θέλω...
Το να πάω αύριο δεν θα είναι επιβολή!
Θα είναι χαρά μου.
Εντάξει?
Πώς με έφερες εδώ;
Είναι, Μπο;
Μην το πείτε μόνο αυτό.
Αυτή είναι η απόφασή σου.
Ευχαριστώ, φίλε, είσαι θριαμβευτής! Συγγνώμη για τη λαβή, Μπο!
Περιμένετε, δεν χρειάζεται να με ράψετε;
Α, είναι μια χαρά. Απλώς μειώστε
τους γρύλους, καταλαβαίνετε τι εννοώ;
Στο μεταξύ, φίλε μου, εδώ είναι το σπίτι σου.
Πρέπει να τρέξω κι εγώ γλυκιά μου.
- Υπάρχει ένα... - Α,
και δίνω στον Τζιβς το φάρμακό του, οπότε
αν τον ακούσεις να ουρλιάζει, απλώς κοιμάται.
Μην ξεχνάτε την ενυδάτωση.
Τι?
Πίνω πολύ νερό.
Σας παίρνουμε πίσω αύριο.
Αντίο γλυκιά μου.
«Το αύριο σέρνεται με αυτόν τον μικρό ρυθμό
"από μέρα σε μέρα..."
Τι?
Τι σημαίνει αυτό?
Περίμενε! Τι σημαίνει αυτό?
Χορεύω.
Φτάσατε στο γραφείο του Χάρολντ Κοέν.
Αφήστε ένα αναλυτικό μήνυμα.
Θα επικοινωνήσω μαζί σας το συντομότερο δυνατό.
Γεια, Δρ Κοέν. Είναι ο Μπο.
Έρχομαι.
Το γραμματοκιβώτιο είναι γεμάτο
και δεν μπορώ να δεχτώ μηνύματα στο...
Ο ανώτερος ανταποκριτής μας,
Μπράϊαν Γκάλογουεϊ, είναι μαζί μας τώρα.
Μπράιαν, τι μάθαμε;
Το μόνο που γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή είναι ότι.
Η Mona Γουόσερμαν βρέθηκε νεκρή
στο σαλόνι του υπέροχου σπιτιού της
με έναν πολυέλαιο εκεί που πρέπει να είναι το κεφάλι.
Λόγω ελαφρυντικών συνθηκών,
δεν έχει ταφεί ακόμα.
Αλλά πρέπει. Ήταν 70 ετών.
Με συγχωρείτε, κύριε, ανακαλύψατε το πτώμα;
Κοίτα, δεν θα έμπαινα ποτέ μέσα αν...
αν, ε, τα σκυλιά στο δρόμο δεν είχαν τρελαθεί
και δεν είχα μυρίσει αυτή τη μυρωδιά
και η πόρτα δεν ήταν μισάνοιχτη.
Αυτός είναι ο μόνος λόγος που μπήκα μέσα.
Θαυμάζεται από τους φίλους της και φοβάται οι ανταγωνιστές της,
Η Mona Γουόσερμαν ήταν μια τιτάνα της τοπικής βιομηχανίας
και μια υπολογίσιμη δύναμη.
Απλώς δεν μπορώ να το πιστέψω.
Η Mona Γουόσερμαν ήταν...
Τι?
Τι στο διάολο!
Ω, συγγνώμη!
Λυπάμαι που ήμουν στον υπολογιστή σας. Ξέρασα.
Θα... θα το καθαρίσω. θα καθαρίσω.
Θα καθαρίσω καλύτερα από πριν.
Φεύγουμε.
Τι?
Σε πάω σπίτι.
Τι γίνεται με τον Ρότζερ να με πάρει;
Ποιος στο διάολο νομίζεις ότι μου είπε να σε πάρω;
Γνωρίστε τον νέο μου αδερφό.
Είμαι απλώς φίλος της Γκρέις και του Ρότζερ. Γεια.
Κοίτα αυτό.
Ούτε που με ενδιαφέρει.
Απλώς έκανε πέταμα στον γαμημένο υπολογιστή μου.
Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ που με πήρατε.
Που τον πας;
Δεν είσαι λίγο μεγάλος για να υιοθετηθείς;
Δεν είμαι υιοθετημένη.
Ναι είσαι.
Σε αυτόν.
Όχι ευχαριστώ.
Ο μπαμπάς μου είπε ότι πρέπει να το καπνίσεις.
Τι?
Είναι για τη θεραπεία σας. Λέει ότι πρέπει να χαλαρώσεις.
Αυτό είναι εντάξει, πραγματικά. Ευχαριστώ.
Ήδη πήρα μερικά χάπια.
ΕΜ όχι.
Στην πραγματικότητα, δεν είναι, "Εντάξει, πραγματικά. Ευχαριστώ."
Ο νέος σου μπαμπάς λέει ότι τα χάπια σου δεν είναι αρκετά
και ότι πρέπει να το καπνίσεις με τη μικρή σου αδερφή.
Παρακαλώ, πραγματικά δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Μόλις είδα κάτι πολύ μπερδεμένο
και απλά πρέπει να πάω σπίτι.
Κοίτα, καπνίζεις και σε πάμε σπίτι.
Εσείς δεν το κάνετε και εμείς δεν το κάνουμε. Αυτό είναι.
Περίμενε...
Τότε, θα περιμένω να με πάρει ο Ρότζερ.
Μπορείτε παρακαλώ να ανοίξετε την πόρτα;
Εάν δεν το κάνετε τώρα,
Θα την κάνω να τραβάει τα μαλλιά μου τόσο δυνατά
που να μου αποκολλήσουν το τριχωτό της κεφαλής,
και θα πει ότι το έκανες.
Θα.
Θυμάμαι ότι το έκανες, το είδα.
Μας εκμεταλλεύεστε.
Τι έχει μέσα?
Είναι τρία πράγματα.
Εντάξει ευχαριστώ.
Κάν' το στην πραγματικότητα.
Σας παρακαλούμε. Αυτό ήταν αρκετό.
Πιο δυνατά.
Συνέχισε.
Μην σταματάς.
Μην βήχετε. Μην...
Φίλε...
Ω Θεέ μου...
Ω Θεέ μου!
Θα πάρω αυτό.
ΟΠΑ, τι?
Τι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ? Τι?
"Τι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ?"
Εντάξει, μπορείς να ανοίξεις...
Ο αδερφός σου είναι γαμημένος.
Μπορείτε να ανοίξετε το παράθυρο, παρακαλώ;
Ναι σκύλα! Κτύπα το!
Ω...
Ω Θεέ μου.
Περιμένετε, τι υπάρχει σε αυτό;
Είδατε τι δημοσίευσε η Σάρα;
Ω Θεέ μου. Τι ψεύτικη σκύλα.
Στοίχημα ότι δεν γνώρισε ποτέ αυτόν τον τύπο.
Ο, τι να 'ναι. Πρέπει να ανεβάσει τον βαθμό σου.
Μπορείς να πεθάνεις από αυτό;
Τι? Δεν ξέρω... Περίμενε, περίμενε.
Δεν θέλω.
Φίλε, είμαι ακόμα πολύ θυμωμένος.
Ναι, οτιδήποτε.
Είναι η πέμπτη φορά!
Δεν είναι το πέμπτο!
- Είναι, σαν, το δεύτερο! - Δε με νοιάζει!
Ούτε καν ένα D-Α-D+;
Απλά δώσε μου ένα γαμημένο Γ-μείον!
Είναι γιατί σε θέλει.
Πρέπει να απολυθεί επειδή με θέλει.
Ω, Θεέ μου, δεν θα το επιζητούσε καθόλου.
Είναι σαν χίλια χρονών.
Ω, Θεέ μου, τι θα γινόταν αν
τον σκοτώναμε απολύοντάς τον;
Το αυτοκίνητο γίνεται μικρότερο.
Ω, περίμενε, αυτό είναι πάλι το σπίτι!
Μόλις περάσαμε από το σπίτι σας!
- Γεια! - Τι?
Τι?
Σου λείπει η Μάρθα, Μπο;
Φυσικά. Λατρεύω τη Μάρθα.
Αγαπάς τη Μάρθα;
Είναι φίλη μου. Μου αρέσει.
Α, βλέπεις, Μπο; Δεν είσαι το μόνο παιδί εδώ.
Ξέρεις τι έχω περάσει.
Λοιπόν, σε ακούω να μου λες τι να κάνω.
- Δεν μπορείς καν να το πληρώσεις. - Αυτό είναι δικό μου...
Υπάρχει ένας νεκρός στην πισίνα!
Δηλαδή είσαι εδώ με τη μαμά σου;
Μόνο μερικές φορές. Αυτή τη στιγμή, είμαι μόνος μου.
Μμ. Είμαι η Elaine.
Είμαι ο Μπο.
Είμαι η Elaine.
Είσαι εδώ με τη μητέρα σου;
Ναι.
Αυτή με πήρε και ο μπαμπάς μου πήρε την πλούσια
γειτόνισσα πόρνη μας που μάλλον γαμάει αυτή τη στιγμή
σε ένα σωρό από τα τσούλα της στην Αρούμπα.
Εδώ, βγάλτε μια φωτογραφία εμένα και τον Τζιν.
Είναι αυτός ο τύπος κοριτσιού που σε ελκύει;
Οχι.
Επειδή έχω παρατηρήσει ότι παρατηρείτε ορισμένους τύπους.
Είναι εντάξει αν είσαι.
Δεν χρειάζεται να νιώθετε αμήχανα.
Δεν είμαι.
Αυτή είναι πολύ όμορφη.
Πολύ φυσικό.
Θα μπορούσες να ζητήσεις τη συμβουλή μου, ξέρεις;
Μόνο οι γυναίκες γνωρίζουν τις γυναίκες.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Οι άντρες είναι τυφλοί.
Αυτό δεν είναι κριτική. Αυτή είναι η γοητεία τους.
Μην είστε αμυντικοί.
Είμαι περήφανος για τον άντρα που είσαι.
Γεια σου...
Είμαι περήφανος για τον άντρα που είσαι.
Ένα τέτοιο κορίτσι...
αυτοπεποίθηση, αυτοπεποίθηση...
Ένας άντρας θα έπρεπε να της ταιριάζει.
Αλλά θα μπορούσες.
Θα έπρεπε να είναι τόσο τυχερή.
Οποιαδήποτε γυναίκα θα ήταν τόσο τυχερή.
Απλά πρέπει να δεσμευτείτε πλήρως.
Τίποτα στη ζωή δεν είναι πιο σημαντικό
από την επιλογή του σωστού συντρόφου.
Ρε φίλε μου! Χρόνια και ζαμάνια.
- Πώς ήταν η μέρα σου? - Πώς νιώθεις,
- γλυκιά μου; - Ω! Ωραία!
Είστε ήδη στα PJ σας.
Λοιπόν, είμαστε ζεστοί στην ουρά σας!
Νομίζω ότι μπορεί να πάω για ύπνο νωρίς.
Εντάξει.
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα.
Εκτός αν... προτιμάς να μείνω ξύπνιος.
Θα μπορούσαμε να περπατήσουμε στο κατάστρωμα...
πηγαίνετε κοιτάζοντας τα αστέρια.
Θα πάω για ύπνο.
Τι γίνεται με τα εκλέρ;
Οι άνθρωποι κρύβουν ξυραφάκια μέσα τους.
Τι γίνεται με το κέικ ουράνιο τόξο;
Τα χρώματα κάνουν καρκίνο.
Τι γίνεται με τα υγρά σκατά;
Νομίζεις ότι η μαμά σου είναι μουνί;
Τι εννοείς?
Λοιπόν, είναι εντάξει. Η μαμά μου είναι τελείως μουνί.
Είσαι παρθένα?
Λοιπόν, δεν πειράζει!
Είμαι επίσης. Δηλαδή, ποιος τα κάνει;
Θα πρέπει να.
Είναι πολύ επικίνδυνο για μένα. Είναι γενετικό.
Ο πατέρας μου πέθανε.
Εδώ...
- Μου ρουφήξτε αυτό. - Τι?
Τι?
Επιτρέπεται να φιλιόμαστε.
Ποιος είναι?
Αλλά μόνο για τα επόμενα 10 δευτερόλεπτα.
Τι εννοείς?
Δέκα, εννιά,
- οκτώ, επτά... - Τι; Περίμενε...
- έξι, πέντε... - Μας επιτρέπεται να...
- τέσσερα, τρία... - Μπορείς απλώς να εξηγήσεις;
- Είμαστε... - δύο, ένα!
Ένα και μισό! Ένα και τρία τέταρτα!
Λυπάμαι.
Ελέϊν!
Σκατά, γάμα. Πρέπει να φύγω.
Εντάξει. Λυπάμαι.
- Αύριο; - Τώρα!
Να είμαι στο κρεβάτι μου!
Παραβιάζει τους κανόνες σου! Υποκριτής!
Θέλετε να με δοκιμάσετε, νεαρή κυρία;
Τζιβς!
Είναι μέσα!
Μέσα!
Μπο, Μπο, Μπο,
με παίρνουν μακριά.
Μπο, ξύπνα, ξύπνα! Με παίρνει μακριά.
- Με βγάζει από το πλοίο! - Τι συμβαίνει?
Με παίρνει μακριά.
- Θα με περιμένεις? - Μπο, τι συμβαίνει;
Σ' αγαπώ. Θα με περιμένεις?
Τι συμβαίνει?
Σ' αγαπώ.
Ω Θεέ μου.
Γιατί το κάνεις αυτό?
Τι είναι αυτό?
Θα με περιμένεις?
- Ναι. - Υπόσχεση?
- Ορκίζομαι, ναι. - Υπόσχεσαι? Υποσχέσου μου!
- Εντάξει? Εντάξει... - Στο υπόσχομαι.
- Αρκετά! - Ποια είναι αυτή η σκύλα;
Λυπάμαι. Λυπάμαι.
- Τι είναι αυτό? - Όχι! Όχι! Όχι!
- Τώρα! - Μπο, σε αγαπώ, εντάξει;
Έλα εδώ τώρα!
Περίμενέ με! Περίμενε με, εντάξει;
- Σκάσε! - Ω Θεέ μου!
- Λάϊνι! - Περίμενέ με!
Η καρδιά μου.
- Ποτέ ξανά! - Όχι!
- Ω Θεέ μου. - Όχι!
Κλείστε το!
Τι της υποσχέθηκες, Μπο;
Θαυμαστής!
Πού πάει, Μπο; Ήταν αυτή;
Οχι όχι όχι όχι! Άσε το κάτω!
Είναι στον καναπέ!
Είναι μέσα!
Εντάξει, εντάξει, εντάξει...
- Αυτός είναι! Αυτός είναι! - Εντάξει... Όχι αυτός. Εντάξει...
Αρκετά!
Δεν χρειάζεται να σηκωθείς, Μπο!
- Δεν είναι στρέϊτ! - Μείνε σκυμμένος! Μείνε σκυμμένος!
Εντάξει...
- Γελάει! - Όχι όχι.
Γελάει!
Γελάει.
Μην ανησυχείς, Μπο. Λάθος συναγερμός.
Είναι εντάξει, Μπο.
Δεν ξέρει τι κάνει.
Είναι όλα υπό έλεγχο.
- Εντάξει. - Γελάει!
Όταν τον έσωσαν στη ζούγκλα, τον βρήκαν
να τρέχει τριγύρω, πυροβολώντας τα πτώματα.
Και όχι στον... όχι στον εχθρό,
- και η δική του ομάδα. - Η δική του ομάδα, Μπο.
Αυτός υπερασπιζόταν τον εαυτό του. Είναι ακόμα.
Είναι ήρωας και επέστρεψε στο τίποτα!
Είμαστε οι μόνοι που θα τον δεχόμασταν.
Θα ντρέπεται τόσο το πρωί, Μπο.
Σημείωσε τα λόγια μου.
Σε αγαπάει. Μου είπε ότι σε αγαπάει.
Μου είπε χθες.
Αυτό δεν αποτελεί μέρος της αρχικής σύμβασης.
Είμαι η ίδια μητέρα, ξέρεις.
Σε αυτή την περίπτωση, ίσως πρέπει να αφήσω...
Κοίτα ζωντανός, φίλε! Είναι ώρα ψησίματος!
Σκέφτηκα ότι θα είχαμε ένα μικρό
αντίο μπάρμπεκιου πριν βγούμε στο δρόμο!
- Τι? - Έχεις την τριπλή συμβουλή!
Καλημέρα γλυκιά μου. Πως αισθάνεσαι?
Έρχεσαι, Γκρέϊσι;
Να είσαι εκεί.
Ας σε σηκώσουμε.
Ωχ ωχ ωχ...
Σσς, σσς, σσς, σσς. Έλα.
Μωρό. Αναπνέω.
Ως κάποιος που σε βλέπει και
σε αγαπάει και ξέρει τι περνάς,
παρόλο που ξέρω ότι δεν μπορώ να μάθω ποτέ,
Οφείλω να σας πω...
Μπάμπερς!
Σε πειράζει να βγεις εδώ για ένα λεπτό; Χρειάζομαι ένα χέρι.
Φυσικά.
Γιατί δεν βρίσκετε κάτι να παρακολουθήσετε;
Επιστρέφω αμέσως.
Κανάλι 78.
Τώρα!
Τι... Τι είναι...
Τι...
Τι τι...
Επιτέλους θα βάλουμε λίγο χρώμα σε αυτούς τους τοίχους.
Τι?
Εδώ. Πάρτε αυτόν τον τοίχο.
Αυτός ο τοίχος!
Εντάξει.
Ναι, τι γίνεται με αυτό;
Περίμενε... Περίμενε, τι...
Τι κάνεις? Γιατί το κάνεις αυτό?
Γεια... Η Γκρέις είναι τόσο προσεκτική με αυτό το δωμάτιο.
Είναι ο αδερφός μου!
Ξέρω. Οπότε γιατί?
Εντάξει.
- Ναι. - Τι?
Ναι, ξέρεις τι;
Απλώς θα με γαμήσεις.
Υποτίθεται ότι θα φύγω.
Οπότε θα φύγεις γαμημένος!
Αισθάνομαι πολύ, πολύ άσχημα αυτή τη στιγμή, παρακαλώ!
Και λοιπόν? Μπορείς να έρθεις στη ζωή μου και να κοιμηθείς
στο κρεβάτι μου και να κλέψεις τους γαμημένους γονείς μου,
αλλά δεν μπορείς να γαμηθείς μαζί μου;
Όχι! Δεν προσπαθώ να κλέψω τίποτα, το ορκίζομαι!
Ξέρω ότι είσαι. Το έχεις φυσήξει!
Απέτυχες το ηλίθιο τεστ σου!
Τι?
Όλοι προσποιούνται ότι είστε κάποιο λυπημένο ηλικιωμένο ορφανό!
Με κάνει να σκάω!
Περίμενε... Περίμενε, τι εννοείς;
Ε, λυπάμαι. Σας παρακαλούμε...
Θα... θα φύγω.
Θα κάνω ό,τι θέλεις. Τι σημαίνει όμως αυτό;
Τι εννοείς για ένα τεστ;
Δεν σου ζητάω να φύγεις!
Σου ζήτησα να πιεις αυτή
τη γαμημένη μπογιά μαζί μου!
- Τόνι, σε παρακαλώ! - Μη με λες Τόνι!
Λυπάμαι, αλλά είναι το όνομά σου!
Είναι το όνομά μου. Είναι το όνομά μου.
Περίμενε... Περίμενε, τι εννοείς
όταν το είπες αυτό για το τεστ;
- Τι σημαίνει αυτό? - Δε με νοιάζει!
Εσύ πρώτος.
Μη, Τόνι, σε παρακαλώ.
Άκουσέ με.
Έχω βίντεο από εσάς.
Θα τα αναρτήσω. Θα πω τι έκανες!
Τι? Τι έκανα? Τι έκανα?
Ωραία, γαμημένο μουνάκι.
Όχι, σε παρακαλώ, Τόνι, μην το κάνεις!
Σταμάτα σε παρακαλώ! Θα είσαι άρρωστος!
Να σταματήσει! Να σταματήσει!
Γαμήσου!
Βοήθεια! Βοήθεια! Γιατρός!
Βοήθεια!
Ω Θεέ μου!
Ω Θεέ μου! Ω Θεέ μου!
Πρέπει να αναβοσβήνει! Θα έπρεπε να αναβοσβήνει.
Όχι! Ήπιε...
Τι της έκανες;
Όχι! Εγώ... δεν...
Προσπάθησα να την κάνω να σταματήσει.
Την παρακάλεσα, σταμάτα να το κάνεις.
Ω Θεέ μου...
Έλα, Τόνι. Έλα, Τόνι. Όχι Τόνι.
Όχι! Όχι! Έλα μωρό μου.
Εγώ... δεν έκανα... δεν... Της είπα να μην το κάνει.
Την παρακάλεσα.
Έλα... Όχι!
Έλα μωρό μου! Έλα.
Σε βλέπω τώρα!
Τι?
Αντικαθιστώ τον γιο μου!
- Με δαίμονα! - Όχι όχι. Όχι, Γκρέις.
Με δαίμονα!
- Θα σε σκοτώσω! - Όχι! Όχι!
- Θα σε σκοτώσω! - Όχι! Ω Θεέ μου!
Αυτό καταλήγει άσχημα. Είναι κακό. Εντελώς άσχημα.
Τζιβς!
Σκίστε τον!
♪ Στην αγκαλιά σου
♪ Στο στόμα σας
♪ Στα μάτια σου πέφτω
♪ Ένιωσα όλη μου την ανάσα
♪ Με αναπνέεις σε όλη μου την καρδιά
- ♪ Μου στ... ♪ - Γεια σας; Είμαι...
Λυπάμαι, είμαι... χάθηκα.
Ήμουν σε ένα ατύχημα. Και δεν...
Δεν ξέρω πού βρίσκομαι.
Λυπάμαι, αλλά μπορείτε να με βοηθήσετε;
Είσαι πληγωμένος?
Είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι γυαλιού στο κεφάλι σου.
Ποτήρι?
Α, ήταν μια πόρτα.
Ω, νομίζω ότι πρέπει να...
βγάλ' το έξω. Μπορώ να το βγάλω;
Α-χα.
- Ω, Θεέ μου... - Εντάξει. Εντάξει.
Εντάξει.
- Αιμορραγεί πολύ; - Εντάξει, είναι έξω.
Είναι καλό. Τα κεφάλια, αιμορραγούν
σαν τρελοί και μετά σταματούν.
Είναι?
Σταμάτησε; -Μμ-χμ.
- Είναι? - Βλέπω?
Είναι?
Πιστέψτε με, ο πατέρας μου αιμορραγήθηκε μέχρι θανάτου.
Πρέπει να το καθαρίσουμε.
Θα μπορούσε ακόμα να μολυνθεί.
Θέλεις να έρθεις μαζί μου;
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Είμαστε σχεδόν εκεί.
Γεια, Lloyd.
Αυτός είναι ο Μπο.
Γειά σου.
Ήταν σε ένα ατύχημα.
Η μητέρα του μόλις πέθανε και ο
πατέρας του πέθανε πριν γεννηθεί.
«Όταν έρχονται οι λύπες,
«Δεν έρχονται μεμονωμένοι κατάσκοποι, αλλά σε τάγματα».
Ευχαριστώ.
Αυτός είμαι εγώ. Μόνο ένα δευτερόλεπτο, Μπο.
Έχω έναν επιπλέον υπνόσακο αν το χρειάζεστε.
Με αυτόν τον τρόπο, Μπο.
«Κάποιος Έρως σκοτώνει με βέλη, κάποιοι με παγίδες».
♪ Πέτα, πασχαλίτσα, πέτα
♪ Ψηλά στον ουρανό τόσο ψηλά
♪ Δεν μου έχουν μείνει γονείς
♪ Αυτός είναι ο λόγος που είμαι τόσο αδύναμος ♪
Ανάθεμα σε αυτά τα σταυροδρόμια!
Πώς μπορεί κανείς να στοιχηματίσει τη ζωή του σε
μια επιλογή ανάμεσα σε δύο μονοπάτια χωρίς σήμανση;
Αν το ένα οδηγεί μπροστά,
πρέπει το άλλο να πάει πίσω;
- Αν ήταν παγίδα; - Ή είναι ευκαιρία;
Ή μπορεί και οι δύο να οδηγήσουν στο σπίτι,
πού μπορώ να πάρω τη θέση μου και
να γίνω κύριος των υπαρχόντων μου;
Κάνουν πρόβες για την προεπισκόπηση.
Ανάθεμα σε αυτά τα σταυροδρόμια!
Εκεί, ας μην το χαλάσουμε.
Καθώς μιλάνε οι μεγάλες τρομπέτες, ο
φτωχός ήρωάς μας το καταλαβαίνει πολύ αργά.
Αλλά αυτά είναι κέρατα κηδείας!
Όλοι!
Αυτός είναι ο Μπο.
Γεια, Μπο!
Ήταν σε ατύχημα και οι
δύο γονείς του είναι νεκροί.
- Όχι! - Είσαι καλά?
Αυτό είναι απαίσιο.
Τι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ?
Αποκαλούμε τους εαυτούς μας τα Ορφανά του Δάσους.
Αυτό είναι σωστό!
Αν και πολλοί από τους γονείς μας απλώς μας
εγκατέλειψαν χωρίς καν να μπουν στον κόπο να πεθάνουν.
Είμαστε μια εταιρεία περιοδεύοντος θεάτρου.
Πηγαίνουμε από δάσος σε δάσος, εκτός
δικτύου, φτιάχνοντας σπίτια από ό,τι βρούμε.
Και μετά στο τέλος, κάνουμε μια μεγάλη παράσταση!
Λυπάμαι πολύ.
Ω.
Δες τον?
Αυτός είναι ο Γιεσέκοβ.
Είναι ο άνθρωπος που ξεκίνησε όλο αυτό.
Μπαμπάς...
Ήρθε η ώρα για την παράσταση!
Γεια σου. Είστε μαζί μας;
Τι εννοείς?
Θέλεις κοστούμι;
- Ω... - Μας αρέσει, ε,
θολώνουν τα όρια μεταξύ κοινού και παικτών.
Ένα από αυτά;
Μου αρέσει αυτό το χρώμα με τα μάτια σου.
Ή αυτό είναι διασκεδαστικό...
Εμ...
- Ότι ένα. - Αυτό είναι και το αγαπημένο μου.
Ας αλλάξουμε.
Χαίρομαι που γίνεσαι μέλος, Μπο.
Γεια σου, αδερφέ, είμαι ο Ντάνκαν!
Τι σε έφερε εδώ;
Τζιβς! Σκίστε τον!
♪ Μπορείς να δώσεις τη ζωή σου, μπορείς να χάσεις την ψυχή σου
♪ Μπορείτε να χτυπήσετε το κεφάλι σας ή να πνιγείτε σε μια τρύπα
♪ Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, αλλά...
Τι κάνω εδώ?
♪ Κοιτάξτε γύρω σας
♪ Όλοι όσοι βλέπετε, όσοι γνωρίζετε...
Πες μου, σε παρακαλώ, τι κάνω εδώ;
♪ Λάμψε ♪
Όχι!
Ω! θεέ...
Η μοίρα μου έκαψε
το σπίτι και με εξόρισε.
Κάποτε νόμιζα ότι ήξερα την απόγνωση και ότι μπορούσα να την κυριαρχήσω...
αλλά τώρα που ξέρω αυτόν τον πόνο,
Δεν μπορώ να καταλάβω την ανακούφιση.
Όταν ψάχνω για απαντήσεις,
πιάνω κρύο αέρα.
Ω, με τη μητέρα και τον πατέρα μου να έχουν φύγει,
Έχω χάσει ολόκληρο τον εαυτό μου!
Θλίβεσαι καλά.
Οι γονείς σου είναι τιμημένοι και τώρα
μπορεί να αναπαυθεί για πάντα εν ειρήνη.
Αύξηση.
Τώρα προχωρήστε.
Φτιάξτε το δικό σας λαμπερό σπίτι...
και να το κάνει μόνιμο.
Τολμώ να προχωρήσω...
ή να μείνω εδώ;
Με αυτά που ξέρω.
Αν μείνω, θα πεθάνω.
Όχι. Πρέπει να πάω.
Τι? Αλυσίδες!
Τώρα βλέπεις.
Ήταν πάντα εκεί.
Ναι. Σπρώξε μπροστά.
Προσευχηθείτε να μάθετε ανδρεία και να σας δοθεί τύχη.
Θα περπατήσετε πολλά χιλιόμετρα.
Δεκάδες θα γίνουν εκατοντάδες,
εκατοντάδες θα γίνουν χιλιάδες.
Θα περάσετε από αμέτρητα χωριά.
Αλλά επιτέλους, ένα χωριό θα σου μιλήσει,
κάποιο βαθύ, ουσιαστικό κομμάτι σου
θα το αναγνωρίσει,
και θα πεις «αυτό το χωριό είναι δικό μου».
Θα μάθεις ένα επάγγελμα...
και τελικά να κερδίσουν τα προς το ζην.
Θα γνωρίσετε την ευχαρίστηση της γεύσης φρούτων και ψωμιού
και το κρασί δικό σου...
γιατί το έχεις κερδίσει.
Θα βρείτε οικόπεδο
και χτίστε ένα σπίτι με τα χέρια σας.
Θα καλλιεργήσεις τη γη.
Θα ζήσεις από αυτό.
Θα έρθεις να κάνεις νέους φίλους.
Μια μέρα, θα γνωρίσεις μια γυναίκα.
Η ιστορία της συνάντησής σας θα αλλάξει
σύμφωνα με το ποιος το λέει:
ότι είχες χαθεί
και σε βοήθησε να βρεις το δρόμο σου,
ή ότι ήταν εκτός πορείας
και την καθοδήγησες σπίτι.
Θα δει τους φόβους σου,
και τον πόνο σου και τα όνειρά σου,
και τις δυνατότητές σου...
και θα δεις το δικό της.
Βρίσκοντας το άλλο σου μισό,
τα δώρα της ζωής σας θα πολλαπλασιαστούν.
Μερικές φορές, θα σου φαίνεται άντρας.
Θα μείνει έγκυος επειδή κάνεις σεξ μαζί της.
Θα κάνεις παιδιά. Τρεις γιοι.
Θα τους διδάξεις αυτό που ξέρεις,
και θα τους λες ότι τους αγαπάς κάθε μέρα.
Θα γίνουν όμορφα αγόρια,
ευλογημένο με θάρρος και καλοσύνη και φιλοδοξία.
Θα μοιραστείτε τα συναισθήματα υπερηφάνειας με τον θεραπευτή σας.
Θα τα αρχειοθετήσει.
Μια μέρα, μια ιστορική καταιγίδα
θα σαρώσει το χωριό σου...
και να καταστρέψεις το σπίτι σου.
Θα παρασυρθείτε...
με μεγάλη πλημμύρα.
Εσείς και η οικογένειά σας θα χωρίσετε.
Και θα κατατεθείς σε μια ξένη χώρα.
Θα ψάχνεις την οικογένειά σου για μέρες...
μετά εβδομάδες,
μετά μήνες,
τόσους μήνες που θα χάσεις το μέτρημα,
αλλά δεν θα τα βρείτε.
Θα προσπαθήσετε να βρείτε δουλειά
για την υποστήριξη της συνεχιζόμενης αναζήτησής σας,
αλλά κανείς δεν θα μιλήσει τη γλώσσα σας.
Θα σας φέρονται σαν εγκληματίας.
Τελικά, θα συναντήσετε ένα χωριό
καταστράφηκε από μια ανεξήγητη πανούκλα.
Καθώς περνάς, ένας άντρας, ταραγμένος από την τραγωδία,
θα σας προσδιορίσει ως το κτήνος που έκαψε το σπίτι του
και αντικατέστησε τα πόδια των παιδιών του
με τα χέρια τους.
Θα προσπαθήσεις να υποστηρίξεις την αθωότητά σου,
αλλά αυτό θα σας κάνει να ακούγεστε πιο ένοχοι.
Θα αναρωτιέσαι μόνος σου αν είσαι ένοχος.
Θα φύγεις.
Τρελοί με εκδίκηση,
θα στείλουν ένα σκυλί επίθεσης να σε κυνηγήσει.
Θα σκίσει τον κόσμο για να σε βρει.
Δεν θα το ξέρετε αυτό, αλλά θα το αισθανθείτε.
Και θα κρατήσετε αναλυτικό αρχείο
από αυτές τις εντυπώσεις σε ένα ημερολόγιο.
Και με τον καιρό, αυτό το κούτσουρο θα γίνει πολλά κούτσουρα.
Οι περιπέτειές σας θα συνεχιστούν για χρόνια και χρόνια.
Θα μάθετε να ξεχωρίζετε τα πουλιά από την κλήση τους
και θα γνωρίζετε κάθε δέντρο και φυτό με το όνομά του.
Εγκαταλείποντας όλες τις ανέσεις,
θα ρυθμίσετε το μυαλό σας σε νέους τρόπους όρασης.
Θα ζήσετε μεγάλα ψηλά και βαθιά χαμηλά,
και θα ψάξεις την οικογένειά σου
μέχρι η ζωή σου να συρρικνωθεί και να σβήσει
στο όνειρο ενός φαντάσματος.
Θα αναρωτηθείτε αν υπήρξαν ποτέ.
Τέλος, όταν είσαι γέρος και αδύναμος,
θα καταρρεύσει από την εξάντληση.
Αχ γλυκιά μου...
Γιατί κλαις?
Γιατί έχω ψάξει την οικογένειά μου
όλη μου τη ζωή,
μέχρι το τέλος της ζωής μου,
και είμαι ακόμα μόνος.
Δεν πρέπει να κλαις για τις κακοτυχίες
σου, για τις δικές σου αμαρτίες.
Και σε έχουν ψάξει, αλλά είσαι
τόσο χαμένος στον δικό σου εγωισμό
που κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να σε βρει.
Ομολογώ.
Πριν από τους συνομηλίκους σου.
Αλλά τι έκανα;
Ξέρεις.
Ομολογώ.
Υπήρξα δειλός.
Όλη μου την ζωή.
Θα τα ομολογήσεις όλα.
Μετά από αυτό, θα βρείτε τη γη
αντικαθίσταται από καλό νερό.
Ο ύπνος θα έρθει ανενόχλητος.
Στον ήχο των μακρινών τρομπετών,
θα ξυπνήσεις, σαν από θαύμα,
στους πρόποδες του αστραφτερού χωριού σας.
Κανείς δεν θα σε αναγνωρίσει,
αλλά η μυρωδιά του αέρα και οι ήχοι των εντόμων,
και ο τρόπος το βραδινό φως
κόβεται στην καμινάδα
από το παλιό σπίτι ενός γείτονα,
θα ξεδιπλώσει μέσα σου έναν χείμαρρο από ζωντανές αναμνήσεις.
Θα προσκληθείτε σε μια ειδική παράσταση
παίζεται σε ένα υπαίθριο θέατρο
μόνο για εκείνο το βράδυ.
Παρά την πείνα σου,
θα αποφασίσετε να ξοδέψετε το τελευταίο σας δολάριο σε αυτό.
Τα τελευταία 40 χρόνια, η μνήμη του είχε
παραπαίει σε βαθμό που δεν μπορούσε να θυμηθεί
το πρόσωπο της μητέρας του,
αλλά απλώς αναπνέοντας τον αέρα,
τον έπιασε η απόλυτη βεβαιότητα
ότι αυτό ήταν το χωριό του.
Κανείς δεν τον θυμόταν,
παρόλο που όλοι οι γείτονές του
είχε αντικατασταθεί από νεότερες
γενιές, αναγνώριζε τα πάντα,
και κατά κάποιο τρόπο ένιωσε και αυτός να τον αναγνωρίζουν.
Το σπίτι του τον περίμενε, το
ίδιο πιστά όπως το είχε ψάξει.
Ακόμα και το θέαμα του απογευματινού ήλιου, που
ρίχνει κεχριμπαρένιο φως σε μια γνώριμη καμινάδα,
τον έστειλε σε μια πλημμύρα αναμνήσεων.
Τι έκανε μετά ο πατέρας μας;
Και που ήταν το χωριό;
Το είδαμε μόνο σαν αγόρια και δεν έχουμε αναμνήσεις!
Σας παρακαλούμε,
- πες μας πώς να το βρούμε. - Όχι περίμενε...
Τι έκανε μετά;
Παραληρούσε από την πείνα και είχε αρκετά χρήματα μόνο
για ένα μπολ σούπα, αλλά πριν προλάβει να τα ξοδέψει,
ήταν καλεσμένος σε μια ειδική παράσταση.
Ήταν ήδη σε εξέλιξη, αλλά
ένιωθε υποχρεωμένος να πάει μέσα,
έτσι ξόδεψε το τελευταίο του δολάριο.
Λίγο καιρό αφού κάθισε μέσα,
είδε ότι οι λεπτομέρειες της πλοκής
ήταν απίστευτα παρόμοια με αυτά
της δικής του ζωής, και
στη σκηνή ήταν τρεις νέοι
που έμοιαζε εντυπωσιακά με τον εαυτό του.
Αυτός είμαι εγώ!
Και σηκώθηκε, αμέσως ενθουσιασμένος και τρομαγμένος
μήπως δεν ήταν αλήθεια, και ανακοίνωσε...
Αυτή είναι η ιστορία μου!
Και οι τρεις νέοι αναγνώρισαν
αμέσως τον άντρα ως πατέρα τους.
- Μπαμπάς? - Όχι. Δεν μπορεί να είναι.
Οι γιοί μου!
Μπαμπάς...
Μπαμπά μπαμπά...
Ωχ ωχ ωχ...
Ω Θεέ μου.
- Ω... - Ω, Θεέ μου.
Είστε τα αγόρια μου!
Ω, όμορφα, γλυκά αγόρια μου!
Μην φοβάσαι. Είμαι εδώ. Έλα εδώ.
Έλα εδώ. Ω...
Ω, Θεέ μου.
Ω...
Πού... Πού ήσουν;
Εσύ... Σε ξεκόλλησαν από μένα.
Σε έψαχνα τόσο καιρό... τόσο καιρό.
Ω...
Πού πήγες?
Και πώς είσαι?
Σε έκανα. Ω αγάπες μου.
Ω αγάπες μου. Ω αγαπητοί μου.
Ω αγαπητοί μου.
Μου έλειψες τόσο πολύ.
Ω. Ω, αυτό είναι εντάξει.
Δεν πειράζει, είμαι εδώ. Είμαι εδώ.
Ω αγάπες μου.
Αυτό είναι το τέλος των πραγμάτων.
Είναι εντάξει.
Τι γίνεται με τη μητέρα μας; Είναι αυτή...
- Τι? - Είναι αυτή...
Δεν είναι μαζί σου;
- Ω Θεέ μου. - Ήμασταν...
Μεγάλωσαν ορφανά.
Ωχ όχι!
Ω, λυπάμαι πολύ.
Που είναι η ΜΑΜΑ?
Δεν πειράζει αγάπη μου.
- Είναι εντάξει. - Μπαμπάς...
Μαμά...
Είναι εκεί...
Υπάρχει άλλη οικογένεια;
Εκτός από εμάς;
Είχες γιαγιά.
Που είναι αυτή?
Αχ...
Το κεφάλι της.
Και ο παππούς μας;
Πώς πέθανε?
Πέθανε τη νύχτα του γάμου μας.
Το ίδιο βράδυ που συλλάβατε.
Πέθανε τη στιγμή που συλλάβατε.
Πως?
Με το φινίρισμα.
Μέσα μου.
Είχε ένα μουρμουρητό καρδιάς, όπως κι εσύ.
Πόνεσε?
Είμαι σίγουρος ότι ήταν βασανιστικό.
Ήταν η πρώτη φορά που κάναμε έρωτα.
Την πρώτη φορά που κάποιος από τους δυο μας έκανε έρωτα, με οποιονδήποτε.
Ο παππούς σου και ο προπάππος σου
πέθανε με τον ίδιο τρόπο.
Αλλά σκέφτηκε ότι μπορεί να ήταν διαφορετικός.
Είμαι το ίδιο ένοχος.
Τον προέτρεψα.
Ήθελα μια κανονική ζωή.
Ήθελα ένα παιδί.
Πέθανε από πάνω μου.
Μέσα.
Το σκέφτομαι, θέλω να σκίσω τα αυτιά μου.
Αλλά στη συνέχεια...
Αλλά μετά, το ίδιο τραύμα...
που με άλλαξε τόσο πολύ...
οδήγησε επίσης στο μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου.
Λυπάμαι πολύ για όσα σου είπε ο μπαμπάς σου.
Δεν μπορώ να σας πω πόσο λυπάμαι.
Είναι ψέμα;
Όχι.
Μπορεί... Μπορεί πραγματικά να συμβεί αυτό;
Ναι.
Γι' αυτό ποτέ δεν...
με οποιονδήποτε.
Μπαμπάς...
Δεν έχεις πάει ποτέ με κανέναν;
Μετά... Τότε πώς... μας είχες;
Αχ...
Τι πρέπει να κάνω?
Ποιο άκρο να χτυπήσω;
Μπορεί να ενεργήσετε χθες και θα αργούσε δεκαετίες.
Δεν έχω δώσει όλα όσα έχω;
Όλα όσα έχεις;
Έχεις δώσει μικροπράγματα.
Δεν έχετε θυσιάσει τίποτα αληθινό.
Με έχουν καθηλώσει οι υποσχέσεις μου!
Δεν είμαι ο κύριος της ζωής μου!
Είσαι καλά?
- Είμαι ένα ποντίκι σε έναν λαβύρινθο! - Ένας λαβύρινθος;
Εγώ... νιώθω άρρωστος.
Ξέρω.
Δοκιμάστε αυτό.
Με βοηθά.
Ευχαριστώ.
Γειά σου?
Μπορώ να σε βοηθήσω?
Με αναγνωρίζεις?
Δεν ξέρω.
Όταν ήσουν μικρός...
Τι?
Πώς ήρθες εδώ;
Με κυνηγούσαν.
Ο πατέρας σου είναι ζωντανός.
Τι?
Τον ήξερα. Αφού γεννήθηκες.
Δούλεψα για τη μαμά σου.
Όχι πριν γεννηθώ. Πέθανε πριν…
Σερβίρετε φαγητό στον μπαμπά σας, καθαρίζοντας μετά από αυτόν.
Οι γονείς μου ήταν υπόχρεοι στη μαμά σου.
Τι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ?
Τι?
Ποιος... Ποιος είσαι;
Δεν πειράζει, σωστά;
- Κάνει. Αυτό... - Όχι. Είναι απλά...
αστεϊσμός. ΕΓΩ...
Είμαι τόσο χαρούμενος που σε βλέπω.
Είσαι αυτός;
Περίμενε.
Είσαι καλά, γλυκιά μου;
Με εξαπατούν τα μάτια μου;
Τι είναι αυτό το φάντασμα που βλέπω;
Γεια σου, δίκαιο ξένε!
Α, τώρα βλέπεις,
έξω από τη σκιά...
Κατέβασε με αμέσως! Κατέβασέ με από εδώ!
- Κατέβασέ με! - Κάποιος να με βοηθήσει!
Κατέβασέ με από εδώ! Κατέβασέ με!
- Δεν μπορώ! - Είμαι δεμένος. Βιασύνη!
Θαυμαστής!
- Μπαμπάς? - Τρέξιμο!
Σε πληγώνω;
Εντάξει πάμε. Χωρίς ρούχα.
Έλα. Αρκετά τώρα.
Τι είπα?
Δεν είπα ότι δεν θα το ξανακάνω μαζί σου απόψε;
Κοντεύω να νιώσω πληγωμένος.
Κοντεύεις να με πληγώσεις πραγματικά.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Με συγχωρείς?
Ξέρεις πού είναι ο μπαμπάς.
Ο μπαμπάς είναι νεκρός.
Προσπαθείς να με πληγώσεις;
Δε με νοιάζει! Θέλω τον μπαμπά!
Θέλεις και τον μπαμπά;
Έλα. Το θέλεις όπως θέλεις, πάμε!
Ανεβείτε εσείς!
- Δεν μπορώ. - Α, αλλά φυσικά μπορείς!
Είσαι αρκετά μεγάλη για να πληγώσεις
τη μαμά, είσαι αρκετά μεγάλη για αυτό!
- Δεν επιτρέπεται κανένας εκεί πάνω. - Πάνω!
- Θέλεις να ανέβεις κι εσύ; - Όχι.
Τι ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ? Κάνεις το κεφάλι;
Αυτό είναι!
Δεν μιλάμε πια για σένα!
Μπείτε ξανά μέσα!
Με συγχωρείτε, κύριε.
Γίνεται ήδη η κηδεία;
Έχει ήδη τελειώσει. Υπάρχει ένα βίντεο μέσα.
Μόνα.
Mona Γουόσερμαν.
Είμαστε συγκεντρωμένοι εδώ σήμερα ως κοινότητα,
δεμένοι μαζί με την αγάπη μας για τη Μόνα,
και με αίσθημα καθήκοντος.
Το καθήκον να θρηνήσουμε το θάνατο της Μόνας,
αλλά και για να γιορτάσει τη ζωή της Μόνας.
Η Μόνα, που ήταν πετρωμένη από τους σκίουρους.
Η Μόνα, που έχτισε μόνη της μια υπέρ-επιχείρηση
πέρα από τα πιο τρελά της όνειρα.
Η Μόνα, η οποία ήταν μια ατελείωτα αφοσιωμένη σύζυγος
στον λατρεμένο σύζυγό της,
που έφυγε τραγικά από τη ζωή
τη στιγμή που η κοινή τους ζωή άνθιζε.
Και η Μόνα, που ήταν αφοσιωμένη μητέρα
στον μοναδικό επιζώντα γιο της, Μπο,
που αγαπούσε τόσο βαθιά,
και ποιος επέλεξε να μην είναι παρών μαζί μας σήμερα.
Η Μόνα αγαπούσε τον Μπο με μια αγάπη που μπορούσε να μετακινήσει βουνά.
Πράγματι, προτείνω όταν φύγουμε,
ελέγχουμε στα βουνά για να βεβαιωθούμε ότι είναι εντάξει.
Τι μπορείς να πεις?
Ελπίζω να το ξέρει.
Μακάρι να μπορούσα να της το πω αυτό.
Ότι... έκανα, την αγάπησα.
Και είναι σύμφωνα με τις τελευταίες επιθυμίες της
που παίζουμε τώρα αυτό το τραγούδι.
Το αγαπημένο της τραγούδι.
♪ Με προστάτεψες από το κακό
♪ Με κράτησε ζεστό, με κράτησε ζεστό
♪ Μου έδωσες τη ζωή μου
♪ Αφήστε με ελεύθερο, ελευθερώστε με
♪ Τα καλύτερα χρόνια που γνώρισα ποτέ
♪ Ήμουν όλα τα χρόνια που είχα μαζί σου
♪ Και θα έδινα οτιδήποτε έχω
♪ Θα έδινα τη ζωή μου, την καρδιά μου, το σπίτι μου
♪ Θα έδινα ό,τι έχω
♪ Απλά για να σε έχω ξανά πίσω
♪ Μου έμαθες πώς να αγαπώ
♪ Τι είναι, τι είναι
♪ Ποτέ δεν είπες πολλά, αλλά έδειξες τον δρόμο
♪ Και το ήξερα παρακολουθώντας σας
♪ Κανείς άλλος δεν θα μπορούσε ποτέ να μάθει
♪ Το κομμάτι μου που δεν μπορεί να αφεθεί
♪ Και θα έδινα οτιδήποτε έχω
♪ Θα έδινα τη ζωή μου, την καρδιά μου, το σπίτι μου
♪ Θα έδινα ό,τι έχω
♪ Απλά για να σε έχω ξανά πίσω
♪ Υπάρχει κάποιος που γνωρίζετε
♪ Τους αγαπάς τόσο πολύ
♪ Αλλά να τα θεωρείς όλα δεδομένα;
♪ Μπορεί να τα χάσεις μια μέρα
♪ Κάποιος τα παίρνει μακριά
♪ Και δεν ακούνε τα λόγια που λαχταράς να πεις
♪ Θα έδινα οτιδήποτε έχω
♪ Θα έδινα τη ζωή μου, την καρδιά μου, το σπίτι μου
♪ Θα έδινα ό,τι έχω
♪ Απλά για να σε έχω ξανά πίσω
♪ Απλά για να σε αγγίξω άλλη μια φορά ♪
Γειά σου?
Γειά σου!
Γιου-χου!
Γειά σου?
Γεια.
Ε, λυπάμαι.
Νόμιζα ότι ξεκίνησε στις 8 μ.μ.
Εντάξει, έφερα λουλούδια.
Απλώς θα τους αφήσω εδώ, υποθέτω.
Μου χρωστάει και χρήματα.
Σίγουρα δεν είναι η ώρα και
μάλλον δεν είστε εσείς το άτομο...
Εντάξει...
Θα φύγω λοιπόν. Απλώς πρέπει να καλέσω μια άλλη Ούμπερ.
Μπορώ να το περιμένω...
λυπάμαι και πάλι.
Ελέϊν;
Εγώ είμαι.
Είναι ο Μπο.
Ω Θεέ μου.
Θαυμαστής?
Όχι.
Ε, δεν μπορεί να είναι.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι εσύ.
Ω Θεέ μου!
Εννοώ, φυσικά είσαι εσύ. Αυτή είναι η μαμά σου.
Λυπάμαι πολύ.
Για την απώλεια σου.
Τι κάνεις εδώ?
Απλώς προσπαθώ, ξέρετε, να αποτίσω τα σέβη μου. Και...
Υποθέτω ότι θα σας δώσω τα συλλυπητήριά μου.
Αφού είσαι στην πραγματικότητα εδώ. Είμαι...
Λυπάμαι πολύ.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι εσύ.
Φαίνομαι διαφορετικός;
Με αναγνώρισες.
Είμαι γέρος τώρα.
Είσαι το ίδιο.
Όχι δεν είμαι.
Είσαι.
Λοιπόν, το ίδιο είσαι και εσύ.
Εκτός από το σώμα και το πρόσωπό σας.
Δούλεψες για αυτήν;
Τι εννοείς?
Λοιπόν, το έκανα μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα.
Πραγματικά έπνιγα τις λύπες μου πριν έρθω.
Η ανάσα μου μοιάζει με καθαρό κρασί.
«Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα»;
Λυπάμαι για την απώλειά σου.
Σε περίμενα.
Τι εννοείς?
Γιατί;
Μου το είπες.
Το έχω και γραπτώς.
Το ήθελα.
Μωρό, μωρό, μωρό...
Θέλεις να μπεις μέσα;
Θες να φύγω?
Πάμε μέσα.
Υπνοδωμάτιο, πού;
Η φωλιά του δράκου!
Έχετε κανένα κεράκι...;
Γιατί δεν πας στην τουαλέτα;
Όταν επιστρέψεις, θα είμαι έτοιμος.
- Δεν γδύθηκες. - Ναι.
Γεια. Γεια, συγγνώμη. Γεια.
Χα. μμ.
- Είσαι καλά? - Ναι.
Είστε... Είστε;
Είσαι τόσο τεταμένη.
- Ω, συγγνώμη. - Χαλαρώστε.
Εντάξει. Είναι ακριβώς επειδή,
ξέρετε, πέρασε κάπως καιρός.
Ναι κι εγώ.
Μου αρέσει που δεν είστε όλοι μάτσο.
Ευχαριστώ.
Βγάλε αυτά.
Εντάξει, αυτό που εννοούσα ήταν
ότι πέρασε πραγματικά λίγος καιρός.
Λοιπόν, δεν έχει επηρεάσει την αρρενωπότητά σου.
- Τι? - Είσαι τρελός σκληρός.
Πραγματικά?
Ω...
Ω Θεέ μου.
- Είναι... Είναι αναμμένο; - Ναι.
Είσαι σίγουρος ότι το προφυλακτικό είναι σε όλη τη διαδρομή;
Ναι?
Ω Θεέ μου.
- Είσαι αλήθεια μέσα; - Νιώθεις τόσο καλά.
Ωχ όχι.
Ωχ όχι!
Περίμενε...
- Ωραίο δεν είναι; - Ναι...
Αλλά περίμενε.
- Εγώ... - Ας το ξεκινήσουμε από την αρχή.
Τι?
- Ωραίο δεν είναι; - Ναι.
Περιμένετε ένα δευτερόλεπτο.
Εγω... εγω... δεν μπορω...
Νομίζω ότι θα συμβεί.
Περίμενε! Πρέπει να περιμένετε ένα δευτερόλεπτο.
Να σταματήσει! Ω, σταματήστε! Να σταματήσει!
Να σταματήσει! Αχ! Ω! Ωχ όχι!
Ω Θεέ μου! Θεέ μου.
Θεός.
Ω...
Πραγματικά το ένιωσα αυτό.
Θεέ μου, ήταν πολλά.
Μόλις πέρασες μέσα από αυτήν την τσάντα.
Ω Θεέ μου.
Ω! ναι.
Θέλω να έρθω κι εγώ.
Περιμένω.
Περίμενε. Περίμενε.
- Ε... - Μην κουνηθείς.
Μην κουνιέσαι.
Μην κουνιέσαι. Εντάξει?
Ω Θεέ μου!
Ω Θεέ μου.
Πίστευα πραγματικά ότι θα πεθάνω.
Όλη μου την ζωή.
Ω σας ευχαριστώ.
Ω σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
ΟΧΙ Παρακαλώ. Συνέχισε σαν να μην ήμουν εδώ.
Τι θα ακολουθούσε;
Όχι?
Δεν φαίνεσαι ιδιαίτερα χαρούμενος που με βλέπεις, γλυκιά μου.
Ήμουν νεκρός μόλις πριν από ένα λεπτό. Αυτό είναι ένα θαύμα.
Ξεφορτωθείτε αυτό. Ταΐστε τον Χάρι.
Δούλεψε για σένα;
Ειλικρινά αμφιβάλλω για αυτό, γλυκιά μου, αλλά αν
έχεις δίκιο, μπορείς να της πεις ότι έχει απολυθεί.
Για πόσο καιρό?
Πόσα χρόνια από την... αρχή; Από...
Πώς νιώθεις το κεφάλι σου;
Φαίνεται ότι χτύπησες πραγματικά το πρόσωπό σου.
Μπορεί να έχετε διάσειση.
Δεν νιώθετε αποπροσανατολισμένοι;
Ξέρεις πού είσαι;
Είμαι στο σπίτι μου.
Στην πραγματικότητα, είσαι στο σπίτι μου, γλυκιά μου.
Και το σπίτι μου είναι το σπίτι σου, που θα είναι πάντα.
Αλλά αν ξέρεις πού βρίσκεσαι, τότε
πρέπει να ξέρεις και πού ήσουν μόλις.
Και εκεί που μόλις έκανες αυτό που μόλις
έκανες, που έβλεπα κάθε δευτερόλεπτο.
Δεν ξύπνησες απλά ξαφνικά και ήσουν εκεί.
Δεν σε έπεσαν, ξαφνικά,
προς έκπληξή σου,
το δωμάτιο της νεκρής μητέρας σου,
μόνο μέρες μετά από αυτό που πίστευες.
- Ήταν ο θάνατός της! - Δεν το έκανα.
Δεν κατατέθηκες μόνο εκεί
- κατά λάθος! - Δεν το εννοούσα.
- Ναι, ξέρω ότι δεν το έκανες. - Όχι. Ήξερα ότι δεν ήσουν νεκρός.
Είδα με τα μάτια μου τι
ακριβώς ήξερες και τι δεν ήξερες.
Είδες το σώμα μου.
Είδα το σημάδι, μαμά.
Ξέρω ότι αυτά ήταν τα χέρια της Μάρθας.
Αυτό είναι σωστό.
- Καληνύχτα μωρό. - Καληνύχτα Μάρθα.
Κι αν ακούσω κανένα θόρυβο, θα ξανασπάσω
και θα σε γαργαλήσω μέχρι θανάτου!
Του...
Τι...
Πως...
Πώς ακόμη και…
Κι... Χ...
Πώς μπορείς να της το κάνεις αυτό;
«Να της το κάνεις αυτό»;
Μωρό μου, δεν θα έκανα ποτέ τίποτα
στην πιστή και αφοσιωμένη οικονόμο
που μου χάρισε 37 χρόνια άνευ όρων υπηρεσία.
Προσφέρθηκε εθελοντικά.
- Όχι, δεν το έκανε. - Ναι.
- Όχι, δεν το έκανε! - Εκανε.
Όχι, δεν το έκανε!
Δεν μπόρεσα να την συγκρατήσω από τον εθελοντισμό.
Για πόσο?
Αρκετά που όλα τα μέλη της ευρύτερης οικογένειάς
της παράτησαν τη δουλειά τους την ίδια μέρα,
και δεν θα χρειαστεί να δουλέψετε ξανά.
Και ξέρεις κάτι άλλο;
Άξιζε κάθε δεκάρα.
Γιατί τώρα ξέρω.
- Τι ξέρετε? - Τα πάντα.
Δεν ξέρεις τίποτα.
Ω, έτσι νομίζεις, Μπο;
Αλήθεια το πιστεύεις;
Πιστεύεις επίσης ότι δεν ήξερα πότε τηλεφώνησες
για να μου δώσεις τα μεγάλα άσχημα νέα
για τα εικονικά σας κλειδιά που
κλάπηκαν από τη φανταστική σας πόρτα;
- Το κλειδί μου... τα έκλεψαν. - Νομίζεις μητέρα
μπορεί ακόμη και να μην δει μέσα από τα κραυγαλέα ψέματα
και τα ψέματα και τις ατελείωτες μεθοδεύσεις του γιου της;
Νομίζεις ότι αυτό είναι διαφορετικό
από τη στιγμή που μου έδωσες το ίδιο ακριβώς CD για τα γενέθλιά μου
που μου έδωσες τον προηγούμενο χρόνο
και που έδωσες και στον γαμημένο σου σύμβουλο γυμνασίου;
Ή όταν μου αγόρασες αυτό το σετ κουζίνας την ίδια
εβδομάδα αφότου ορκίστηκα δημόσια το μαγείρεμα!
Ακόμα και όταν ήσουν μωρό, με
απέρριψες και αρνήθηκες να θηλάσεις,
ενώ κάθε άλλο αυτάρεσκο μουνί στο δρόμο είχε χαρούμενα,
πειθήνια μωρά που πιπιλίζουν τα βυζιά τους στεγνά!
Νομίζεις ότι ακούω την παράλογη ιστορία ότι
έχασες την πτήση σου και ότι δεν ξέρω απολύτως;
Ότι έχω κάποια αμφιβολία,
ότι ποτέ, από την αρχή,
σκόπευε να κάνει αυτή την πτήση;
Η πραγματική έκπληξη, το σοκ,
θα ήταν να ερχόσουν πραγματικά!
Τώρα, αυτό θα είχε γυρίσει το κεφάλι μου σαν κορυφή!
Δεν θα ήξερα τι να κάνω!
Θα είχα πεταχτεί πετώντας στο πάτωμα, ζητώντας
συγχώρεση από τον Θεό που είχα ποτέ αμφιβολίες για σένα,
αλλά και πάλι θα ήμουν ηλίθιος από δυσπιστία!
Τι, φεύγεις;
Που πας?
Τι υπάρχει πίσω από την πόρτα, Μπο;
Πού στο καλό θα πας;
Πάντα συμπεριφερόσουν σαν ένα υπάκουο, τρυφερό
αγοράκι, σαν να με πετάει από κάποια μυρωδιά.
Τίποτα από αυτά δεν ήταν ποτέ αληθινό.
Πέρασες όλη σου τη ζωή τριγυρνώντας,
ρωτώντας κάθε εξυπνάδα που μπορούσες να βρεις,
«Αν το κάνω αυτό, μπορώ να το αποφύγω,
"ή θα συμβεί αυτό;."
Σαν να γεννήθηκες χωρίς τον μηχανισμό να διαλέξεις.
Το αφήνεις να λυθεί μόνο του ερήμην σου!
Βάζεις τους πάντες να το κάνουν για σένα!
Νομίζεις ότι αυτό σε κάνει αθώο;
Η ίδια μου η μάνα δεν με άγγιζε καν.
Όχι αν ήταν απλώς για να με εξαφανίσει αν ήμουν στη φωτιά!
Δεν άξια την αγάπη της.
Δεν το είχα κερδίσει! Και δεν το κέρδισα ποτέ.
Ο, τι κι αν έκανα, όσο κι αν ήταν ο
βαθύτερος πραγματικός εαυτός μου.
Αρνήθηκα και έθαψα, και
έπνιξα μέχρι που πέθανε.
Τίποτα από αυτά δεν είχε σημασία.
Με κατηγορούσε για όλα όσα της έκανε η μητέρα της.
Όταν σε είχα,
Υποσχέθηκα: «Δεν θα του το κάνω ποτέ αυτό.
«Θα του δώσω όλη την αγάπη που έχω».
Ξέρεις τι λέω στους ανθρώπους
όταν με ρωτούν πώς είναι ο γιος μου;
Λέω, «Η εικασία σου είναι τόσο καλή όσο η δική μου».
Πόσο θα ήθελα να ήταν αλήθεια.
Πες μου περισσότερα για εκείνη την περίοδο.
Καλά...
Όταν μόλις άρχισα να μου αρέσουν τα δικά μου πράγματα
και να κάνω τα δικά μου πράγματα,
θα έπαιρνε όλες αυτές τις αλλαγές πολύ προσωπικά,
και γίνεσαι πολύ θυμωμένος ή λυπημένος
και με κάνουν να νιώθω άσχημα για αυτό μέχρι να σταματήσω.
Έτσι, μέσω της διαδικασίας απογαλακτισμού,
πήρε τις επιδείξεις της αυτονομίας σου
ως προδοσία.
Ακριβώς.
Τι εννοείς?
Μπορείτε να μου δώσετε ένα παράδειγμα;
Λοιπόν, θα μου έδινε πολλή αγάπη...
Ω, σου έδωσα πολλή αγάπη! Λυπάμαι!
Β αν δεν της το έδινα πίσω
με τον ίδιο ακριβώς τρόπο,
το είδε σαν να μην είμαι ευγνώμων
και, σαν να προσπαθώ να την πληγώσω.
Δηλαδή η αγάπη ήταν υπό όρους;
Ναι.
Αχ. Αυτό είναι πολύ καλό για σένα, Μπο.
Πάνω από 300 συνεδρίες, και αυτό ήταν περίπου
τόσο κολακευτικό για μένα όσο φαίνεται.
Ποιο ήταν το αγαπημένο μου, Τζέρεμι;
3 Οκτωβρίου 2018.
Πώς θα μπορούσες να κάνεις...
Πώς μπόρεσες...
Πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό?
Το έχω από μικρός.
Εκεί που είμαι αγοράκι,
ίσως στην ίδια ηλικία με την όταν άρχισα να βλέπω το όνειρο...
και υπάρχει ένας άλλος εγώ, που είναι πανομοιότυπος,
αλλά είναι πιο γενναίος,
και τη ρωτάει για τον πατέρα μου
γιατί φοβάμαι πολύ.
Και μετά τον διώχνει και τον κλειδώνει. Επάνω.
Και δεν ξαναμιλάει για αυτόν.
Τι θέλετε να μάθετε για τον πατέρα σας;
Αν δεν φοβήθηκες, αν δεν υπήρχαν συνέπειες...
- Θέλω να μάθω την αλήθεια. - τι θα ήθελες
ρώτα τη μαμα σου?
Θα την ρωτούσα...
- Να μου πω την αλήθεια! - Δεν ξέρω...
Νιώθεις ότι δεν σου είπε την αλήθεια;
Ναι! - Χμ...
- Δεν ξέρω. - Ναι!
Γιατί εγώ... - Αλλά νομίζω.
- Φοβάμαι πολύ να το πιστέψω. - Το ξέρω τώρα.
Ξέρω την αλήθεια. ΕΓΩ...
Γνώρισα τον πατέρα μου. Συνάντησα τον άντρα στο δάσος και το ξέρω.
Γιατί μου είπες ψέματα?
Θέλετε την αλήθεια τώρα;
Ναι!
Ακολούθησέ με.
- Εκεί πάνω? - Αυτό είναι σωστό.
Κανείς δεν επιτρέπεται εκεί πάνω.
Μερικά πράγματα είναι για την προστασία σου,
Μπο, και θέλω να θυμάσαι ότι το κράτησα από σένα!
Δεν θέλω να πάω εκεί πάνω τώρα.
- Δεν θέλω... - Όχι,
θέλεις την αλήθεια και νομίζω ότι την αξίζεις.
Μην ανησυχείς, γλυκιά μου. Θα είμαι ακριβώς πίσω σου.
Όχι. Δεν θέλω να πάω εκεί πάνω, μαμά.
Θα είμαι ακριβώς πίσω σου. Μην ανησυχείς.
Ανεβείτε εσείς.
Μην ανησυχείς, θα είμαι ακριβώς πίσω σου.
Μην ανησυχείς, γλυκιά μου. Ανεβείτε εσείς.
- Αυτό είναι ακριβώς όπως το όνειρό μου. - Είμαι ακριβώς πίσω σου.
- Ωχ... Θεέ μου.
Ω...
Α, αυτό είναι ακριβώς όπως το όνειρό μου!
Δεν το καταλαβαίνεις, ηλίθιε;
Αυτό δεν ήταν όνειρο, ήταν ανάμνηση!
Περίμενε! Περίμενε! Περίμενε!
Μαμά, περίμενε!
Ω... Ω... Όχι.
Έλα...
Όχι...
Θαυμαστής?
Όμορφο αγόρι μου.
Ω, Μπο, μη φοβάσαι.
Όχι!
Ω Θεέ μου. Αχ μωρό μου.
Μωρό μου, γλυκιά μου.
Ωχ, γλυκιά μου.
Δεν ήθελα να ξέρεις.
Καταλαβαίνετε τώρα γιατί είπα ψέματα;
Θαυμαστής.
Θαυμαστής!
Αυτός ήταν ο πατέρας σου.
Ω, μαμά! Ω, μαμά!
Λυπάμαι πολύ, λυπάμαι, λυπάμαι, λυπάμαι.
Ξέρω ότι ήμουν κακός γιος. Θα είμαι καλός γιος.
Σας παρακαλούμε! Λυπάμαι.
Θα κάνω τα πάντα για να σας το φτιάξω.
Θα επανορθώσω.
Παρακαλώ παρακαλώ. Σας παρακαλούμε!
Παρακαλώ, λυπάμαι.
Εγωϊστικό αγοράκι!
- Λυπάμαι... - Τι κλαις;
Έχεις ιδέα τι έπρεπε να περάσω
για να σε φέρω σε αυτόν τον κόσμο;
Σήκω πάνω!
Κλαίς τώρα;
Χρειάζεσαι μητέρα τώρα;
Από τότε που έβγαλες τα νύχια σου από μέσα μου,
Έπρεπε να σκάψω βαθιά μέχρι τον πυθμένα
μου και να αποσπάσω την αγάπη από μέσα μου,
αλλά και πάλι σου το έδωσα.
Σου έχω δώσει όλη μου τη γαμημένη ζωή!
Που πήρες, και πήρες, και
πήρες, και στριμώχτηκα άδεια!
Σου τα έδωσα όλα!
Και τι παίρνω πίσω; Τι έχω;
Προσβολές! Και κενές υποσχέσεις!
Υποσχέθηκες ότι δεν θα με πληγώσεις ποτέ. Το θυμάσαι καν αυτό;
Το υποσχέθηκες εκατό γαμημένες φορές!
Ορκίστηκες στη ζωή σου!
Αλλά οι υποσχέσεις σου δεν είναι παρά σκατά!
Με έχει στερήσει τίποτα η
αγάπη, ο πανικός και η ανησυχία.
Πεινάει το μωρό μου; Είναι υγιής;
Φοβάται αρκετά; Του κόσμου?
Και ο καρπός όλης αυτής της αγωνίας;
Είναι θλίψη!
Και μίσος!
Ναι. Ναι.
Έχθρα. Δέχομαι.
Δέχομαι!
Μισώ...
Μαμά?
Είσαι καλά? Εσείς...
Μπορείτε να αναπνεύσετε. Μπορείτε να αναπνεύσετε;
Λυπάμαι! Δεν το είχα σκοπό.
Λυπάμαι! Λυπάμαι! Λυπάμαι!
Είσαι καλά? Είσαι καλά?
Μπο Isaac Γουόσερμαν.
Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1975.
Προχωρώ.
Συγκεντρωθήκαμε τώρα για να εκτιμήσουμε την έκταση...
της ενοχής του υποκειμένου.
Αρχικά, μια φαινομενικά αβλαβής παράδοση.
Κάθε Δευτέρα πριν από το εβδομαδιαίο ραντεβού
του για τον αποδιοπομπαίο τράγο της μητέρας του,
το υποκείμενο θα επισκεπτόταν την τοπική του λίμνη για να ταΐσει τις πάπιες.
Όπως δεν έχασε ευκαιρία να
ταΐσει τα ψάρια του θεραπευτή του.
Πολύ ωραία.
Τι συμβαίνει όμως όταν συναντά
έναν άνθρωπο ζητιάνο το ίδιο βράδυ;
Τώρα, μπορεί κανείς να δει ότι
το θέμα θα φύγει από το δρόμο του
να ταΐσει ένα πουλί ή ένα
ψάρι, αλλά όχι να στηρίξει
ένα ταλαίπωρο μέλος του είδους του.
Ένσταση!
Τα βίαια εγκλήματα του δρόμου ήταν παντού στις ειδήσεις
και όλοι συμβουλεύονταν να αποφεύγουν τους αγνώστους!
Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο!
Το θέμα έχει καθημερινά σκέψεις γύρω από την
ανακούφιση από τα βάσανα των λιγότερο τυχερών!
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις,
έχει μια υγιή, λειτουργική συνείδηση!
Απλώς επέλεξε να το αγνοήσει!
Σκεφτείτε το επόμενο επεισόδιο.
Ημέρα 49 του ένατου έτους του.
Πηγαίνει για ψώνια με τη μητέρα του.
Κάποια στιγμή τον έχασε,
ή έτσι νόμιζε εκείνη.
Φοβούμενη το χειρότερο, πανικοβάλλεται.
Ψάχνει το κτίριο.
Φωνάζει για το αγόρι, που στην
πραγματικότητα κρυβόταν πίσω από μια γωνία,
παρακολουθώντας το όλο θέμα.
Ο πελάτης μου χάθηκε πραγματικά.
Μόλις βρήκε τη μητέρα του, βλέποντας
την ξέφρενη κατάστασή της, δίστασε
από φόβο τιμωρίας!
Ήταν σε αυτή την ξέφρενη ψυχική κατάσταση
που η μητέρα του σκόνταψε και έπεσε,
σχίζοντας τους συνδέσμους στο γόνατό της και βλάπτοντας σοβαρά τον αστράγαλό της.
Και πάλι το θέμα δεν παρενέβη!
Φοβόταν!
Σκεφτείτε τώρα το θέμα στην ηλικία των 15,
ημέρα 210, βρίσκοντας τον εαυτό
του στη σπάνια παρέα άλλων αγοριών.
Ο υποκείμενος, ελπίζοντας να εντυπωσιάσει τους τρομερούς
νέους φίλους του, τους προσκαλεί στο σπίτι του,
ενώ η μητέρα του βγαίνει για να τον αγοράσει...
δώρα για τα γενέθλιά του.
Τους αφήνει να μπουν στο ιδιωτικό της μπάνιο και τους
αφήνει να περάσουν μέσα από τα βρώμικα ρούχα της,
και να επιθεωρήσει και τελικά να κλέψει τα εσώρουχά της.
Ω Θεέ μου. Ω Θεέ μου.
Με πίεσαν! Με πίεσαν!
Τον πίεσαν!
Τι? Τι κάνεις?
- Τι? - Όχι όχι!
Όχι!
Ω Θεέ μου! Ω Θεέ μου!
Ακόμη και οι υποτιθέμενες πράξεις στοχασμού του
είναι εμβληματικές μιας μεγαλύτερης υποκρισίας.
Πάρτε αυτήν ακριβώς την εβδομάδα.
Το υποκείμενο ζήτησε από την Γκρέις και τον Ρότζερ
να τον οδηγήσουν στο σπίτι για να θάψει τη μητέρα του
και να αρχίσει το πένθος.
Ο Ρότζερ πρότεινε την επιλογή
της οδήγησης στο σπίτι απόψε
εάν η προσφορά της οδήγησης αύριο
δεν ήταν αρκετά σύντομα.
Και ο Μπο επέλεξε να πάει σπίτι
αύριο, αναβάλλοντας περαιτέρω ένα ταξίδι
που είχε ήδη καθυστερήσει εξωφρενικά!
Και αν εξετάσει κανείς την έκφραση του προσώπου
του όταν ο Ρότζερ έκανε αυτή την πρόκληση,
μπορεί κανείς μόνο να συμπεράνει ότι το υποκείμενο
πανικοβλήθηκε στην ιδέα της επιστροφής στο σπίτι.
Δεν ήθελα να τον βγάλω έξω!
Εγώ... Έκανε χειρουργεία!
Έκλαψα! Όταν ήμουν δίπλα στο φέρετρο!
Όταν μου είπαν τα νέα!
Εγώ... εγώ... έκλαιγα για ώρες!
Συνεχίζοντας να το έχουμε κατά νου,
Σας ζητώ να σκεφτείτε το χθες.
Όχι τρεις ώρες μετά τη συνάντησή του με έναν
ανατριχιασμένο αμυδρά που τον έριξε αδέξια μάτια,
της έκανε δώρο ένα δώρο φόρου που προοριζόταν για
κανέναν λιγότερο από τη μητέρα του που πέθανε πρόσφατα.
Τώρα, όταν η έγκυος πόρνη
προσφέρθηκε να επιστρέψει το ειδικό δώρο,
επέμενε να κρατήσει αυτός ο εντελώς άγνωστος...
Ω!
Όχι! Όχι! Περίμενε!
Περίμενε! Να σταματήσει!
Περίμενε!
Τα πόδια μου! Μου έχουν κολλήσει τα πόδια!
Τι! Περίμενε!
Περίμενε, μαμά! Τα πόδια μου! Τα πόδια μου, δεν μπορώ να κουνηθώ!
Τι?
Μαμά, σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ βοήθησέ με! Σας παρακαλούμε!
Σας παρακαλούμε! Σε παρακαλώ μην με κατηγορείς!
Βοήθεια! Βοήθησέ με!
Κάποιος να με βοηθήσει, παρακαλώ!
Βοήθεια! Βοήθεια!
Βοηθήστε με παρακαλώ!
Βοήθεια! Σας παρακαλούμε!
Σας παρακαλούμε! Δεν θέλω να πεθάνω! Δεν θέλω...
Όχι! Το μωρό μου! Όχι!
Το μωρό μου.