‫«زیرنویس اختصاصی فیلیمو»
‫این بهترین پاداشیه که میشه گرفت.
‫بچه‌ها، مردمی که چیزی ندارن،
‫مردمی که شغل‌های خسته کننده‌ای دارن، ‫خونه‌های مناسبی برای زندگی ندارن.
‫توی سیستمی که در این کشور داریم، ‫دارن زندگیشون رو هدر میدن
‫که خبری هم از تغییر نیست.
‫شما از فوتبال پاداش میگیرین.
‫تنها یک هفته فرصت دارین ‫که میتونین برین
‫و قراره هیجان زیادی رو ببینین.
‫احساس رو می‌بینید.
‫ تیمی رو میبینین که بهش باور دارین.
‫قهرمان‌ها رو میبینین، شخصیت‌های شرور، ‫آدم بدا، آدم خوبا... تردید، خطر.
‫این فوق العادست، ‫این تئاتره مردمه.
‫سینمایی برای مردمه.
‫تخمین زده میشه که سلتیک، لیورپول ‫و منچستر یونایتد...
‫ ...روی هم رفته چیزی حدود ‫2 میلیارد طرفدار در سرتاسر دنیا دارن.
‫یعنی یک چهارم جمعیت کل دنیا.
‫توسط سه تن از بزرگترین مردان تاریخ فوتبال ‫ساخته شدن.
‫شما مشهورترین آدم ‫توی فوتبال این کشور هستین...
‫...و البته به گمونم در دنیا هم مشهورترینید.
‫به عبارتی، بازم، شما همیشه ‫بی سر و صدا کار کردین.
‫به نظر میاد شما از شهرت دوری می‌کنین، ‫درسته؟
‫و حالا نوبت به مردی میرسه که...
‫...برای 5 دقیقه ‫اونو رئیس همه چیز میدونیم.
‫مت بازبی
‫این مردیه که اونا عاشقشن.
‫بیل شنکلی.
‫فکر می‌کنم خواسته آدم اینه که...
‫اونی که داره جلوی مردم بازی می‌کنه
‫دستمزد خوبی می‌گیره،
‫ولی خودشو وقف کارش نکنه
‫من بهش سخت می‌گیرم
‫اگه دست من بود، ‫مینداختمش زندان.
‫از مسیر جامعه دورش می‌کنم...
‫...به خاطر اینکه یه تهدید محسوب میشه.
‫ویلیام شنکلی
‫وقتی طرفدارا رو از یک مسابقه فوتبال حذف کنی
‫چیز دیگه‌ای نمیمونه. ‫فوتبال میتونه بزرگترین ورزش دنیا باشه.
‫اما اگه کسی نباشه که بازی رو تماشا کنه، ‫هیچی نیست.
‫جان استاین
‫و حالا، سرمربی بزرگ، جاک استین
‫یک نمایش دیدنی از سلتیک.
‫طرفدارا رو ببینین.
‫«سه پادشــاه»
‫من تو کلبه یک کارگر معدن بدنیا اومدم...
‫با ایمانی بزرگ شدم که اسمش فوتبال بود.
‫14 ساله بودم که توی معدن زغال سنگ ‫کار می‌کردم.
‫مثل بقیه، ‫میومدم خونه
‫خودمو جلوی آتیش توی وان میشستم.
‫معدنچیا خودشونو...
‫...اشراف زاده‌های طبقه کارگر میدونن.
‫احساس برتری نسبت به بقیه کارگرها داشتن
‫رفتار متکبرانه‌ای بین ‫ارباب‌های معادن زغال سنگ وجود داشت.
‫و همه می‌خواستن مثل یک معدنچی باشن.
‫پادشاهان دنیای زیرین.
‫پدر و مادر منم، مثل پدر و مادر بقیه پسرا
‫مصمم بودن که منو دور از معادن زغال سنگ ‫نگه دارن. ولی...
‫مسئله انتخاب بین معدن و فوتبال بود
‫و فکر می‌کنم فوتبال یه کم بهتر از معدن بود.
‫زندگی طبقه کارگر تو اسکاتلند
‫پایه عشق و توجه به فوتبال بود.
‫فوتبال نوعی هنره.
‫ورزش نیست، ‫نوعی هنره.
‫تونستم یک بازیکن پاره وقت ‫تو تیم آلبیون روورز بشم
‫و سرشار از جاه طلبی بودم.
‫اون موقع توی معدن کار می‌کردم. ‫درآمد اضافه خوشایند بود.
‫سراغ کار در معدن رفته بودم ‫تا به بازی کردنم کمک کنه.
‫یک روز، منچسترسیتی اومد سر تمرین ما...
‫...که باعث شد باهاشون قرارداد ببندم.
‫این متیو بازبیه، هافبک راست.
‫با سنی حدود 17 و نیم سال،
‫که برای اولین بار ‫پاش رو از شهر خودش بیرون گذاشته.
‫این یه اتفاق بزرگ بود.
‫حالا، خیلی خوب می‌دونستم...
‫که طولی نمیکشه تا ‫به ترکیب پرستون راه پیدا کنم.
‫و وقتی این اتفاق افتاد...
‫...به رفیقم گفتم: "کارت تمومه!
‫دیگه به تو بازی نمیرسه."
‫برای دومین بار در زندگی اکثر ما...
‫...ما در حال جنگ هستیم.
‫من تو دوارن اوج خودم بودم، ‫1924 بدترین سالش بود.
‫البته که شرایط هممون یکی بود.
‫جنگ 6 سال از زندگی ما رو ازمون گرفت، ‫واقعا...
‫به عنوان بازیکن، ‫فوتبال تنها کاری بود که بلد بودم.
‫می‌خواستم سرمربی بشم.
‫مصمم شده بودم که بدستش بیارم.
‫دوران بازیکنیم داشت به پایان می‌رسید.
‫برای همین تصمیم گرفتم تا ‫سرمربیگری رو امتحان کنم.
‫فکر نمی‌کردم که میتونم این کار رو ‫بهتر از کس دیگه‌ای انجام بدم.
‫اما حسم بهم می‌گفت ‫که می‌خوام امتحانش کنم.
‫«منچستر، سال 1945»
‫توی منچستر بودم...
‫وقتی بمبارون هوایی انجام شد ‫اونجا مستقر بودم
‫چند روز بعد از اون بمبارون نازی‌ها ‫اولدترافورد رو دیدم.
‫وقتی بهش نگاه کردم، با خودم گفتم...
‫"خب دیگه، همه چی تمومه...
‫اینجا هرگز تیم فوتبال دیگه‌ای بازی نمی‌کنه"
‫و واقعا محشره که...
‫...این باشگاه، الان و این زمین...
‫از اونجا ظهور کرده.
‫این... این در ستایش مت بازبیه.
‫ وقتی خونش تو لانرکشایر رو ترک کرد، ‫ اون هنوز در سال‌های آخر نوجوونیش بود...
‫...و به منچسترسیتی پیوست.
‫در اونجا، اون دو فینال حذفی بازی کرد.
‫بعد، به مدت 3 سال به لیورپول رفت
‫و بعد از اون 6 سال در ارتش خدمت کرد، ‫هنوز برای خدمت و...
‫برای باشگاه‌های مختلف ‫و همینطور تیم ملی اسکاتلند بازی می‌کرد.
‫وقتی خدمتش به پایان رسید، 36 سالش بود.
‫برای یک فوتبالیست، ‫این سن، اواخر میانسالی محسوب میشه.
‫اون هدایت منچستریونایتد رو به عهده گرفت.
‫اینجا، تو منچستر و در اولدترافورد...
‫...همه اونو به "رییس" میشناسن.
‫وقتی می‌خواست مصاحبه کنه،
‫اون گفت: "گوش کنین، من نمی‌خوام فقط یک ‫تیم فوتبال بسازم.
‫می‌خوام یک باشگاه فوتبال بسازم"
‫هرچی که داشتم، ‫به غیر از تجربه فوتبال بازی کردن
‫ایده‌های مشخصی بودن ‫که یک سرمربی باید چیکار کنه.
‫(صدای مت بازبی)
‫ایمان به اون ایده ها،
‫و ایمان به آیندۀ باشگاه.
‫قبل از هر کاری، ‫من به دنبال توانایی می‌گردم.
‫این ضروریه، توانایی ذاتی.
‫عاشق تماشای بازیکنیم که بصیرت داره.
‫عاشق تماشای بازیکنیم ‫که با قلبش بازی می‌کنه...
‫و اینکه، طبیعتا ازشون می‌خوام ‫که شخصیت داشته باشن.
‫همیشه سعی داشتم بهشون راهی رو القا کنم
‫که بتونن به من اعتماد کنن
‫بتونن پیش من بیان، ‫بتونن با من صحبت کنن.
‫کاری کردم که احساس کنن ‫هر چیزی که میگم عملی میشه.
‫در فصل اول دوران سرمربیگری مت،
‫با اینکه استادیوم اختصاصی نداشتن،
‫در پایان فصل در جایگاه دوم قرار گرفتن.
‫در سال 1948
‫فینال جام حذفی رو بردن.
‫یکی از بهترین فینال‌های جام حذفی تاریخ.
‫از همون اول، من جاه طلب بودم.
‫اومدم اینجا...
‫تا منچستریونایتد رو ‫به بالاترین نقطه فوتبال برسونم.
‫مت، وقتی به خودت یک وقت استراحت بدی ‫و به منچستریونایتد فکر کنی
‫این باشگاه تو، چه معنایی برای خودت داره؟
‫این باشگاه برای من همه چیزه.
‫«گلاسگو، اسکاتلند»
‫چرا اسکاتلند مدام در حال ‫پرورش بازیکنان با استعداده؟
‫راستشو بخوای، به خاطر معدن‌های زغال سنگ ‫و فولاد و کشتی‌سازیه.
‫می‌دونی دلایل صنعتی رو میگم، ‫همینطور افسردگی و ...
‫...همه‌اینا شاید آدمارو سخت تر می‌کنه.
‫اغراق کردنش سخته که چطور شکوفایی فوتبال...
‫...بیشتر از هر جای دیگه تو دنیا...
‫...توی اسکاتلند و مناطق اطرافش ظهور کرد.
‫رکوردهای جهانی حضور تماشاچیان ‫همیشه در گلاسگو شکسته میشدن.
‫اعتقاد به ‌اینکه فوتبال...
‫...یک عنصر پایه از خود زندگی، ‫در خود جامعه بود.
‫پس، مثل رفتن به کلیسا...
‫فوتبالم همینطور بود.
‫منظورم اینه، توی مناطق اجاره‌نشین...
‫...دوران تخلیه مناطق کوهستانی، ‫یا حتی قبل از اون...
‫...مردم عملا وادار به شهرنشینی شدن.
‫امکاناتی نبود، ‫به زحمت تو شهر علف دیده میشد.
‫بنابراین، مجبور بودی تو حیاط پشتی بازی کنی
‫مجبور بودی توی خیابون بازی کنی.
‫چهره عبوس زندگی در اینجا، بیانی از...
‫...توانایی انسان ‫در نادیده گرفتن فوتبال بود.
‫همیشه احساس می‌کردم که...
‫یک فوتبالیست اسکاتلندی ‫چیزی رو توی خودش داشت که...
‫...توانایی خلق کردنش رو داشته.
‫توانایی کنترلِ توپ، ‫توانایی کار با توپ بهتر رو داشته.
‫اون احتمالا تو فضاهای کوچیک بازی می‌کرده
‫اما اونا توانایی اصلی ‫یعنی توانایی کنترل توپ...
‫...و توانایی نگه داشتن توپ ‫و کار با اون رو داشتن.
‫چیزی که باید در مورد فوتبال اسکاتلند ‫به خاطر داشته باشین اینه که...
‫...این اسکاتلندی‌ها بودن که ‫مفهوم پاس‌کاری رو ابداع کردن.
‫منشاء بازی فوتبال در انگلستان...
‫یه جورایی از این طرف به اون طرف دویدن ‫و با سراسیمگی شوت کردن بود.
‫و برای مدت‌ها به همین شکل بازی میشد.
‫حتی وقتی شما 11 بازیکن تو تیمتون داشتین.
‫خبری از این پاس‌های بلند نبود.
‫به نظر میومد ما همیشه با دادن پاس‌های کوتاه ‫به سمت جلو حرکت می‌کردیم.
‫به نظرم این چیزی بود که ‫در فوتبال اسکاتلند ماندگار شد.
‫میدونین، شما اینجا در لیورپول هستین
‫تو سطح اول لیگ انگلستان بازی می‌کنین
‫و گمون نمی‌کنم شما حتی یکی از ‫خصوصیات اسکاتلندی خودتونو از دست داده باشین
‫در واقع، نسبت به زمانی که ‫اسکاتلند رو ترک کردین...
‫- ...حتی این خصوصیات بیشترم شدن. ‫- درسته.
‫اگه اسکاتلند همین فردا وارد جنگ شه
‫من اولین نفری هستم که داوطلب میشه.
‫آره.
‫اون مردی قوی بود.
‫یه جورایی خشن.
‫ما همیشه آخر هفته‌ها پیش هم بودیم.
‫میدونید، من و خواهرم بودیم.
‫اون عاشق تعریف کردن داستان ‫درباره اسکاتلند بود
‫جایی که بدنیا اومده بود و بزرگ شده بود.
‫فکر کردن به ‌اینکه ‌اینجا محل تولد ‫خیلی از فوتبالیست‌ها بوده.
‫باعث میشه به ‌این نتیجه برسین که ...
‫فوتبال تنها چیزی بوده که اونا داشتن. ‫یه راه فرار بوده.
‫اون عضوی از یک خانواده بزرگ هم بوده
‫5 پسر و 5 دختر.
‫من کوچیکترین پسر خانواده بودم.
‫ما هممون به صورت حرفه‌ای ‫فوتبال بازی می‌کردیم.
‫فکر می‌کنم خیلی اون دوران رو دوست داشت.
‫فکر می‌کنم اون حس اجتماع ورزشی داشتن،
‫واقعا اونو توی کل زندگیش ‫تحت تاثیر قرار داده بود.
‫کارلایل، 1948
‫دوران بازی شما از تیم کوچیکی ‫به اسم کارلایل یونایتد شروع شد
‫همونجا هم بود که ‫شما سرمربیگری رو شروع کردین.
‫از روزی که بدنیا اومدم ‫همیشه مهمترین چیز توی ذهنم بوده.
‫اینکه فوتبال بازی کنم و ترکش نکنم.
‫منظورم اینه، این تنها چیزی بود که بلد بودم.
‫بعد از اون، شما به گریمزبی ‫و وُرکینگتون رفتین.
‫که بخش‌های جذابی از فوتبال نبودن.
‫راستش نه، مناطق دور افتاده کشور بودن.
‫شرایط سخت بود. ‫پول کافی نداشتن و نمی‌تونستن بازیکن بخرن.
‫ولی ما خوشحال بودیم.
‫تیم خوبی داشتیم، ‫بازی‌های خوبی هم به نمایش گذاشتیم.
‫تجربه خوبی بود.
‫اما زمانی که اونجا بودم فهمیدم یه روزی ‫قراره جای دیگه‌ای باشم،
‫جایی که شانس قابل قبولی داشته باشه.
‫ممکن بود مت توی منچستریونایتد باشه
‫و استن کالیس توی ولورهمپتون واندررز باشه.
‫اما به نظرم به خاطر اینکه ‫توی باشگاه‌های بزرگی بودن...
‫ ...اونا بهتر از من نبودن، ‫اصلا.
‫وقتی به اوایل دوران فعالیتت نگاه می‌کنیم،
‫استادیوم پارکهد هیچوقت واقعا خالق تو نبود، ‫درسته؟
‫چی شد که اول از همه به عنوان بازیکن ‫به سلتیک پارک رفتی؟
‫سلتیک توی سال 1951 ‫به خاطر مصدومیت مشکل دفاع وسط داشت.
‫وقتی خبر رسید که سلتیک به من علاقمنده،
‫اولش باور نکردم.
‫حتی فکرشم نمی‌کردی.
‫فکرشم نمی‌کردی برای سلتیک بازی کنی.
‫اون یک پروتستان بود.
‫به خاطر تمام بحث‌های تفرقه‌ای توی جامعه ما
‫اصلا شبیه جایی که اونا بزرگ شدن نبود.
‫هیچ جا به‌این اندازه شدید نبود.
‫دلیل این خشونت هم، فرقه‌گرایی بود.
‫درگیری بین پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها بود.
‫توی لانرکشایر شدت گرفت
‫همینطور در ایرشایر ‫و اون منطقه صنعتی.
‫شورش‌های چند هزار نفره ‫بین دو فرقه شکل می‌گرفت.
‫مهاجرین کاتولیک که ‫در اوایل قرن بیستم اومده بودن رو...
‫...با سلتیک میشناختن.
‫و تیم رنجرز رو با کلیسای اسکاتلند...
‫...آیین پروتستانی، فراماسونی می‌شناختن.
‫و این خط تقسیم کننده‌ای بود...
‫...که به طور کلی ‫عبور ازش خیلی خیلی سخت بود.
‫بعد از پیوستن من به سلتیک، ‫شاید یکی دو نفر رو از دست دادم...
‫کسایی که...
‫رابطه متعارفی باهاشون داشتم ‫آشنای هم بودیم و باهم صحبت می‌کردیم
‫حتی شاید با بعضیاشون رفیق بودم...
‫میشه گفت اونا کم و بیش ‫از من دوری کردن.
‫اون از تعصب نفرت داشت، ‫از هر دو طرف.
‫فقط تفکر احمقانه رو میشد ‫درخور این شرایط دونست.
‫وقتی که با جین قرار میذاشت
‫اون مجبور بود مدام فرار کنه، انگار...
‫... سی‌آی‌ای دنبالش بود.
‫وقتی بهش فکر می‌کنی باورنکردنیه.
‫چون اون یک کاتولیک بود.
‫اینجا شروع این بود که مزخرفات فرقه‌ها ‫و فرقه‌گرایی رو...
‫...حل و فصل کنه.
‫وقتی به اینجا اومدم
‫تاکید زیادی روی این مسئله داشتم...
‫...که قراره سعیمونو بکنیم ‫و بازیکنای خودمونو بسازیم.
‫به این ترتیب بود که ‫افسانه "بچه‌های بازبی" شکل گرفت.
‫سوالی که همیشه از بازبی می‌کردن ‫این بود که...
‫این پسرا رو چطور پیدا می‌کنین؟
‫خب، باید بگم بیل، ‫من یه سیستم استعدادیابی دارم
‫که تنها هدفشون اینه برن اون بیرون
‫و دنبال پسرای جوون آینده‌دار مدرسه‌ای بگردن
‫جوونایی که توی باشگاه‌ها بازی می‌کنن، ‫و قطعا هر بازیکن جوونی...
‫...که توانایی ذاتی لازم رو داره...
‫...تا در آینده بتونن یه روزی ‫بازیکن منچستر یونایتد بشن.
‫بعد از قهرمانی در سال 1952
‫اون به عقیده بعضیا ‫یک قدم قطعا احمقانه برداشت
‫اون تقریبا تیم قدیم رو به طور کامل ‫با یک تیم جدید و جوونتر جایگزین کرد.
‫رویاش این بود که یک تیم جوانان بسازه.
‫با تجربه‌ای که خودش ‫از زمان فوتبال بازی کردن داشت
‫هیچ مشوقی برای جوانان نبود.
‫با خودش گفت:
‫"باشه، اگه روزی سرمربی شدم، ‫این کاریه که می‌کنم."
‫دوران خیلی خوبی برای پسری بود که...
‫...بعد از ترک مدرسه به ‌این باشگاه میومد.
‫و پسری که وارد میشه و خودش رو ‫تبدیل به بازیکن حرفه‌ای میکنه،
‫هیجان زیادی رو به شما میده.
‫اون زمان استعداد خیلی زیادی تو تیم داشتیم.
‫راجر کاپیتان تیم بود ‫و سامی تیلور رو داشتیم.
‫دنیس وایولت، ‫و البته که دانکن ادوارد بزرگ رو داشتیم.
‫دانکن توی سن خودش بی‌نظیر بود.
‫تا حالا بازیکنی کاملتر از اون ‫توی اون سن ندیده بودم، هرگز.
‫دانکن ادواردز یک بازیکن ‫جوون در مقیاسی خارق‌العاده...
‫...همراه با قدرت و توانایی بود.
‫ولی فقط اون تنها نبود.
‫توی شمال شرقی، یه بچه بود.
‫که توی اشینگتون زندگی می‌کرد
‫توی جامعه‌ای از معدنچیان در نورث‌آمبرلند
‫که اسمش رابرت چارلتون بود.
‫راب جونز، دانکن ادواردز...
‫بیلی ولان، همشون از کشفای ما بودن، آره.
‫عالی بود، مثل بهشت بود.
‫و به نظرم بخش خیلی زیادیش ‫واقعا به خاطر سِر مت بود
‫چون اون به همه فهموند که همه توی ‫این باشگاه به یک اندازه اهمیت دارن.
‫در اون زمان، شما باید
‫برگه‌ای رو امضا می‌کردین ‫که اون ولی قانونی منه.
‫به عبارت دیگه، اون پدر دوم من بود.
‫و مثل پسرش با من رفتار می‌کرد.
‫آیا پدر شما یک معدنچی بود؟
‫آره، بودش.
‫حالا، اون به جنگ رفت ‫وقتی 6 سال داشتی اون کشته شد.
‫تو تنها مرد بازبی توی کل خانواده بودی، ‫درست میگم؟
‫اون این شخصیت الگو بودنش رو ‫تو کل دوران فوتبالیش به همراه داشت.
‫ما با اونا زندگی می‌کردیم، ‫پرورششون میدادیم،
‫تماشاشون می‌کردیم، ‫مراقبشون بودیم، تمرینشون میدادیم.
‫یه جور خانواده میشدی.
‫ادواردز میندازه برای وایولت.
‫حالا، فرصتی برای یونایتد هست.
‫اونا بهترین نوع فوتبالی که میشد رو ‫در بریتانیا به نمایش میذاشتن.
‫اونا با انرژی بازی می‌کردن،
‫با نوعی سبکی.
‫که به طریقی با خودش ارتباط برقرار می‌کرد.
‫«شیاطین سرخ»
‫تیم «بچه‌های بازبی» ویژگی خاصی داشت.
‫اونا یک گروه از رفقای جوون ‫یا آدم‌های جوون بودن.
‫سختی دهۀ 50 بعد از جنگ،
‫یه جورایی، هنوزم دود خاکستری رو ‫میشه تو آسمون کشور دید.
‫و یهو دوره ‌این پسرا ‫با موهای ژل زدشون میرسه.
‫اون یقه‌های هفتی شکل بلند ‫و سفید لباس یونایتد
‫تن آدمو به لرزه در میاره.
‫درمورد فرهنگ جوونا صحبت می‌کنیم
‫در مورد "میتونیم کاری که دوست داریمو بکنیم، ‫نیازی نیست بهمون بگن چیکار کنیم"
‫فوتبالیم بازی می‌کردن ‫که کسی تا به حال ندیده بود
‫و اونا همشون نوجوون بودن.
‫باورکردنی نیست.
‫آغاز دوره فرهنگ جوانان پسا-جنگ.
‫تولد دوباره همچین جوونای شیک پوشی بود.
‫حتی جوونامونم همینطور بودن، ‫19 ساله...
‫ما داشتیم لیگ انگلستان رو ‫با اختلاف 11 امتیازی می‌بردیم.
‫بازبی همیشه معتقد بود ‫که فوتبال یک هدیه بود.
‫همه چیزِ منچستریونایتد...
‫...انتظارات، سنت‌ها...
‫چیزیه که منچستریونایتد ‫به عنوان یک باشگاه ساخته بود،
‫همه اونا به خاطر مت بازبی اتفاق افتاد.
‫و اعتقادش به‌ اینه که ‫تماشاچی باید سرگرم شه.
‫من حضور نسبتا خوبی داشتم، نه بیشتر.
‫من حضور خوبی داشتم و اون موقع ‫سلتیک به کسی توی اون پست نیاز داشت
‫بازیکنای خوبی هم کنارم بازی می‌کردن.
‫به عنوان یک بازیکن توی رختکن...
‫همیشه اهل مجادله...
‫و می‌تونست سر فوتبال هم بحث کنه.
‫همیشه مشتاق پیشرفتش بود.
‫اطلاعاتش در مورد بازی خیلی خوب بود.
‫اون فوتبال رو می‌خورد و با فکرش می‌خوابید.
‫تا قبل از اون، ‫تو تیم‌های درجه پایینی بازی می‌کرد.
‫در واقع، لانلی هم تو لیگ بازی نمی‌کرد.
‫و اونجا موقعیت رهبری تیم رو بهش داده بودن.
‫یهو تیمی که شباهتی به تیم نداشت ‫تبدیل به یک تیم شد.
‫برندگان جام حذفی فوتبال اسکاتلند ‫سال 1954
‫ما لیگ و جام حذفی رو ‫در سالهای 1953 و 54 بردیم.
‫ما جام تاجگذاری رو بردیم.
‫اون روزا، ما تیم خیلی خوبی بودیم
‫و درک فوتبالیمون بیشتر و بیشتر میشد ‫و بعد توی بازیامون پیاده می‌کردیم.
‫اونجا بود که فکر کردم...
‫وقتی فوتبالم تموم شد ‫دوس دارم بازم توی فوتبال فعال باشم.
‫جاک استاین می‌خواست سرمربی یک باشگاه بشه.
‫شکی تو این مسئله نبود.
‫استاین و شنکلی و بازبی مردانی بودن که ‫شخصیت خیلی قوی و قانع کننده‌ای داشتن.
‫ برای الهام گرفتن و فتح دنیاهای دیگه...
‫...نگاهشون به جایی بیرون از ‫دنیای کوچیکشون بود.
‫سرمربیان توی انگلستان...
‫باید با فدراسیون مبارزه می‌کردن ‫تا بتونن توی اروپا بازی کنن.
‫مت کارهایی کرد که...
‫...افراد کوچیکتر از اون نمیتونستن بکنن.
‫میدونی، مذاکره‌هاش، تصمیمایی که ‫درباره حضورمون تو اروپا می‌گرفت،
‫و لیگ می‌گفت: ‫"شما حق ندارین این کارو بکنین"
‫خب، اون همچین تصمیمایی می‌گرفت،
‫که از دست هیچکدوم از افراد پایینتر از اون ‫برنمیومد.
‫و اون ریسک کرد.
‫ریسک کرد ‫ولی می‌دونست که می‌خواد چیکار کنه.
‫می‌خواست بهترین باشه.
‫اون نمی‌خواست که فقط ‫توی انگلستان بهترین باشه
‫می‌خواست توی کل دنیا بهترین باشه.
‫به همین دلیل، اروپا ماجراجویی‌ای بود ‫که باید جزئی ازش می‌بودیم.
‫ما همه به الگویی از بازی کردن ‫عادت کرده بودیم
‫معنیش این بود که قراره ‫سال‌های زیادی موفق باشیم.
‫ما بهترین باشگاه بریتانیا بودیم ‫که تا حالا دیده بودم.
‫منچستریونایتد از فرصتش توی ‫جام باشگاه‌های اروپا استفاده کرد.
‫بخشیش به دلیل پخش تلویزیونی بازیاشون بود،
‫و کمک کردن تا بچه‌های بازبی ‫تبدیل به اموال ملی بشن.
‫ششم فوریه 1958
‫حادثه هواپیمایی مونیخ.
‫هواپیما دو موتوره مربوط به دوره الیزابت اول ‫که از ایرلاین هوایی بریتانیا چارتر شده بود.
‫و داشت از بلگراد برمی‌گشت
‫جایی که منچستر یونایتد به مرحله نیمه نهایی ‫جام باشگاه‌های اروپا صعود کرده بود.
‫به مونیخ رسیده بود
‫و تازه داشت توی هوای بد از اونجا ‫به سمت خونه پرواز می‌کرد،
‫...که حادثه در ساعت 3 رخ داد.
‫اینجا اولدترافورده.
‫امروز، اینجا قلب یک شهر عزاداره.
‫همه در شهر منچستر، ‫میشه گفت همه در بریتانیا.
‫نگاهشون به روزنامه سان هستش.
‫سوالی که برای همه پیش اومده ‌اینه که...
‫چطور قراره مت بازبی با این مسئله کنار بیاد؟
‫دانکن ادواردز، مجروح شده، ‫بیل فولکس، مجروح شده.
‫مت جونز، کشته شده.
‫ری وود، مجروح شده.
‫ادی کولمن، کشته شده.
‫دیوید پگ، کشته شده.
‫دنیس وایولت، مجروح شده. ‫تامی تیلور، کشته شده.
‫راجر برن، کشته شده.
‫بیل ویلان، کشته شده.
‫جان بری، مجروح شده.
‫زمانی که داشتم به نشست خبری میرفتم...
‫مت بازبی داشت با مرگ دست و پنجه نرم می‌کرد
‫جلوتر از همه داشتم می‌رفتم ‫9 متر جلوتر از مادرم
‫و یک پیرمرد رو دیدم که توی چادر اکسیژن بود ‫رنگش پریده بود.
‫با خودم گفتم: ‫"اون بیچاره رو ببین و از این حرفا"
‫اما یکدفعه جا خوردم ‫"اون پدرمه!"
‫هر بار که رد میشدم حس می‌کردم که ‫دیگه نمی‌خوام زنده بمونم.
‫می‌خواستم بمیرم.
‫برای چنین مرد معتقدی به آیین کاتولیک...
‫گفتن همچین حرفی ‫حرف غیرعادی‌ای محسوب میشه.
‫فکرشو بکنین که اون موقع...
‫...چقدر احساس گناه...
‫...و چقدر غم و اندوه باید میداشته.
‫بعد از دو هفته، دانکن ادواردز مرد.
‫وقتی با بازیکنی قرارداد می‌بست
‫اون به پدر و مادراشون قول میداد ‫که ازشون مراقبت می‌کنه
‫اما یکدفعه‌ این اتفاق افتاد.
‫تصورشو بکنین...
‫هرگز نمیتونم تصورشو بکنم ‫چطوری با همچین چیزی کنار اومد
‫باید از نظر روحی خیلی قوی می‌بوده، ‫همینطور از لحاظ جسمی.
‫یه جورایی این زنش جین بود که...
‫...منچستر یونایتدِ بازبی رو نجات داد
‫به خاطر اینکه اون قطعا نمی‌تونست ‫به فوتبال فکر کنه.
‫ولی جین گفت: ‫"مت، تو باید برگردی"
‫و مت گفت: ‫"چرا؟! دیگه چه اهمیتی داره؟!"
‫مادرم برگشت بهش گفت:
‫"مت، اون پسرا ازت میخوان ادامه بدی.
‫دوباره ادامه بده.
‫یاد این بچه‌ها رو با ساختن یک تیم دیگه ‫زنده نگه‌دار."
‫اینو به...
‫...خانواده اونایی کشته شدن مدیونی.
‫همینطور به پسرایی که زنده موندن."
‫در نهایت، به‌این باور رسید که ‫این وظیفه اون بوده.
‫به خاطر یک مصدومیت مچ پا در سال 1957...
‫...دست از بازی کردن برداشتم و باید برمیگشتم
‫و جنبه دیگه این بازی...
‫...به عهده گرفتن مسئولیت ‫تیم جوون سلتیک بود.
‫این اتفاق، اول از همه این فرصت رو به من داد ‫که کنترل بازیکنا رو به دست بگیرم.
‫و این فرصت رو داد که...
‫...نگاه عمیقتری به جنبه تاکتیکی بازی بکنم.
‫من تازه داشتم به عنوان یک بازیکن جوون ‫ظهور می‌کردم.
‫البته که من با ذخیره‌های سلتیک ‫تا حدی ارتباط داشتم
‫وقتی که جان داشت نقش جانبی رو ‫توی تیم سلتیک به عهده می‌گرفت.
‫اعتبارش بین بازیکنا داشت بیشتر میشد.
‫اون نگرشی داشت که ‫با بقیه مربیای زمان خودش فرق می‌کرد.
‫من تا جایی که انتظارشو داشتم ‫تو باشگاهی مثل سلتیک پیش رفتم.
‫من کاتولیک نبودم، ‫شاید اونا احساس می‌کردن...
‫...که به جایگاه سرمربیگری نمیرسم.
‫ولی من رفتم جلو و ثابت کردم ‫که میتونم سرمربی بشم.
‫فکرشو نمی‌کردم که بتونم ‫بهتر از هر کس دیگه‌ای انجامش بدم
‫احساس می‌کردم که می‌خوام امتحانش کنم.
‫راستشو بخواین، ‫اون مثل یک طوفان به دل شهر زد،
‫و ما رو به شکل یک تیم قالب گرفت.
‫اولین دیدار دانفرملین با جام قهرمانی.
‫من بیرون از زمین تمام تلاشمو واسشون می‌کنم.
‫همینقدر هم توی زمین ازشون انتظارم دارم.
‫به نظرم موفقیت اصلی که کسب کردم، ‫اگر چیزیم باشه...
‫...به خاطر این بوده که من ‫به همه بازیکنا احترام میذاشتم
‫و به همین دلیل اونا هم بهم احترام میذاشتن.
‫آیا شما طرفدار نظم هستین؟
‫تا حد مشخصی، بله، همینطوره
‫اما...
‫...به موقعش این ویژگی رو کنار میذارم.
‫ازم انتظار میره سختگیر باشم ‫اما من از اکثرشون آسونگیرترم.
‫طی سال‌هایی که گذشت، به حرف صاحب نظرایِ ‫کاربلدِ این رشته گوش کردم.
‫آنالیزورهای کاربلد.
‫اما اون نمیتونست کاری کنه که ‫وقتی وارد یه اتاق میشه...
‫...بازیکن روی پای خودش بایسته.
‫از اون واکنش‌های سریع.
‫«ادینبرو، سال 1984»
‫وقتی که به هیبرنین رفت
‫و اون بازی معروف رو ‫جلوی رئال مادرید به نمایش گذاشت
‫که اونارو 2 بر 0 بردیم...
‫منظورم اینه که اون با هیبرنین ‫جام تابستونی رو برد.
‫بی‌سابقه بود.
‫در واقع، سلتیک بود که داشت ‫علاقه جدیش رو به اون نشون میداد.
‫نمیتونستن مردی رو انکار کنن که میگفتن ‫فقط میتونه مربی تیم ذخیره‌ها باشه.
‫شنکلی با سرخوردگی سرمربیگری غریبه نبود.
‫توی وُرکینگتون سرخورده شده بود.
‫آخرش توی هادرزفیلد سرخورده شده بود.
‫بازیکنایی مثل لاو و ویلسون داشتم.
‫الان لاو و ویلسون اسمشون به عنوان ‫دوتا از بزرگترینا به تاریخ فوتبال پیوسته.
‫هرگز کسی مثل اونو توی عمرم ندیده بودم.
‫فکر کردم، میدونی، ‫اون باید از یه دنیای دیگه باشه.
‫فقط از فوتبال حرف می‌زد.
‫اون کاری می‌کرد باور کنید که خاص هستین.
‫من پتانسیل خیلی زیادی تو هادرزفیلد داشتم.
‫اما قیمت رو فروشنده تعیین می‌کرد.
‫و من نمی‌خواستم درگیر اون مسائل بشم.
‫اوایل فصل
‫ماه اکتبر... ‫ما توی هادرزفیلد تاون بازی می‌کردیم
‫و دو نفر از این باشگاه اومدن
‫از سراشیبی پایین اومدن و ازم پرسیدن ‫که دوست دارم به لیورپول برم یا نه.
‫همینقدر رک و پوست کنده.
‫مت بهشون پیشنهاد داده بود که لیورپول...
‫...بیل شنکلی رو به عنوان سرمربی بگیره.
‫اون گفت: ‫"خب ببین،اون یارو تو هادرزفیلد، بیل شنکلی
‫به نظرم باید بری و باهاش قرارداد ببندی"
‫مت و بیل درواقع زمان جنگ کنار هم بازی کردن
‫تو بازیای ملی زمان جنگ برای اسکاتلند.
‫به نظرم بیل همیشه احترام خاصی ‫برای مت قائل بود
‫و می‌دونست که هردوشون ‫از یک منطقه اومده بودن
‫همونجا بود که باهم رفیق شدن.
‫نکته خنده دارش اینه که بعد بازی بهشون گفتم
‫گفتم: "خوشحالم دست از گلزنی برداشتی، ‫می‌دونستی؟"
‫میفهمم. اینطوری بود.
‫و من داشتم داغ می‌کردم.
‫فکر می‌کردم 10 تا گل دیگه هم میزنن، میفهمی؟
‫شاید مثل رابطه برادر بزرگتر ‫با برادر کوچیکش بوده.
‫مت از سرسختی بیل خوب اطلاع داشت
‫عجول بودنش، بعضی وقتا.
‫اومدم اینجا چون قبلا تو لیورپول بودم.
‫می‌دونستم اینجا پتانسیل وجود داره.
‫تماشاچی وجود داره
‫و این فرصتیه که دنبالش بودم.
‫افرادی مثل من، و مردم گلاسگو.
‫لیورپول و گلاسگو شبیه همن.
‫اونا مثل من فکر می‌کنن و منم مثل اونا.
‫اون زمان، لیورپول توی دسته دوم بازی می‌کرد.
‫آره، رو راست بگم تیم ضعیفی داشتن.
‫من به خاطر مردم اومدم اینجا
‫چون می‌دونستم که اینجا ‫طرفدارای فوتبال وجود داره.
‫باب پیزلی، رونی مورن، جان فیگن، ‫روبن بنت اینجا بازی می‌کرد.
‫اونا خیلی قبلتر از من اونجا بودن.
‫و معمولا، یه سرمربی که به باشگاه جدیدی میره
‫بازیکنای خودشم با خودش میبره.
‫خب، من اینکار رو نکردم.
‫گفتم: "منم چیزی در مورد تمرین ‫توی فوتبال میدونم و باهم کار می‌کنیم.
‫من سیستمو مشخص می‌کنم...
‫و بعدش، شاید یه روزی بازیکنای مدنظرمونو ‫که بهشون نیاز داریم، بگیریم"
‫و دقیقا همینطور هم شد.
‫دوتا بازیکن فوق العاده ‫توی اسکاتلند مطرح شدن.
‫یکی دفاع وسط غول پیکر داندی یونایتد بود، ‫ران ییتس
‫و اون یکی یه هافبک بازی‌ساز خیلی باهوش، ‫از تیم خیلی خوب مادرول بود.
‫اسمش ایان سنت جان بود.
‫شنکلی برای به خدمت گرفتن اون دو بازیکن، ‫درخواست پول کرد
‫و این دفعه قرارداد بسته شد.
‫ییتس و سنت جان به لیورپول پیوستن
‫و از اون به بعد شنکلی ‫سلسله لیورپول رو ساخت که خب...
‫در نهایت به رقیب اصلی منچستریونایتد ‫تبدیل شد.
‫بیشترِ سه سال اول حالم خوب نبود
‫میتونم اینو بگم، ‫قبل از اینکه کاملا بهبود پیدا کردم.
‫و قدرتمو دوباره بدست آوردم.
‫البته که مسئله اساسی زمان بود
‫وقتی اوضاع خوب پیش نمیره
‫احترام به چیزایی که قبلا وجود داشتن
‫یا اتفاقایی که قبلا افتاده بودن
‫باید انتظار فریاد معترضین رو هم داشته باشین
‫وقتی اون نبود
‫"چرا این کارو می‌کنیم؟ ‫چرا با اون قرارداد بستیم؟"
‫اما...
‫همینطور که جلو رفتم، خوب می‌دونستم ‫که تو مسیر درستی قرار داریم.
‫استعدادیاب‌های منچستریونایتد بازی منو ‫توی کِرِگگ دیده بودن
‫و منو برای تمرینات آزمایشی ‫توی منچستریونایتد دعوت کردن...
‫و... ‫اولش وقتی به اونجا رفتم
‫فقط دو روز اونجا بودم و بعد ‫دلتنگ خونه شدم و برگشتم خونه
‫ولی پدرم با مت بازبی صحبتی داشت
‫و، اون تصمیم گرفت شانس دیگه‌ای بهم بده.
‫بنابراین، برگشتم و دیگه موندنی شدم.
‫عادت داشتن مثلا جمعه‌ها به خونه بیان، ‫و اون تیم رو انتخاب می‌کرد
‫و ناراحت میشد ‫چون بعضیا رو توی ترکیب نمیذاشت
‫و همچین مسائلی، عادت داشت همیشه ‌این مسائلو ‫با مادرم درمیون بذاره
‫میدونی، و...
‫اون می‌گفت: "خب، تو همیشه کار درست رو ‫انجام میدی"
‫و حالا اونا وارد میشن، ‫به نظرم، بله، اونا اومدن.
‫منچستر یونایتد در مقابل لسترسیتی ‫فینال جام حذفی 1963، استادیوم ومبلی
‫اونا رسیدن، مت بازی در سمت راست.
‫برای بازسازی از پایه همچین فاجعه‌ای...
‫نه فقط از لحاظ تعداد کشته شده‌ها،
‫بلکه به خاطر تاثیرات روانی اون اتفاق، ‫از جون سالم به در بردن از چنین حادثه‌ای
‫و استفاده از اون بعنوان...
‫...یه جورایی، الگویی رو به جلو ‫برای حیات تازه.
‫این نشون دهنده قدرت بزرگ شخصیتی بود...
‫عزم راسخ.
‫اون باید ویژگی‌های انسانی بزرگی میداشته...
‫...تا چیزی رو بعد از اون اتفاق خلق کنه.
‫به نتایجی که منچستریونایتد ‫بدست آورده بود نگاه کنین.
‫فکر نمی‌کنم کاری باشه که اون از پسش برنیاد.
‫اون هیچوقت جرأتشو از دست نداد
‫تا بره و با پول خودش بازیکن بخره
‫بدون حمایت مالی کسی
‫پولی که از گیت ورودی میاد
‫هیچوقت ترسی نداشت تا ‫تفریحی کار کنه.
‫اهمیتی نمیداد قیمت لاو چقدره.
‫اون لاو رو می‌خواست.
‫منچستریونایتد سه افسانه رو در اختیار داشت
‫لاو، بست و چارلتون.
‫سرگرم کننده‌های بزرگ.
‫خب، حالا ما اینجا خودش رو داریم
‫مت بازبی، آفرین، مت
‫- ممنون دیوید. ‫- حیرت انگیزه.
‫فوق العادست، فوق العاده.
‫باید بگم، 2 سال تمام ‫ما پشت این دروازه‌ ایستادیم
‫و گفتیم: "بدبختی"
‫آره، آره، همینطور بوده
‫اما پسرا امروز شرایطو تغییر دادن، و ...
‫...محرک قوی‌ای برای من بودن.
‫دقیقا وقتی فکر می‌کردیم ‫طرفداران تیم ملی راگبی ولز
‫ توی دنیا آهنگین‌ترین و پرشورترینن
‫ولی تاحالا چیزی شبیه ‫این طرفداران لیورپول ندیده بودم.
‫دوک ولینگتون قبل از نبرد واترلو
‫در مورد افرادش گفت:
‫"نمیدونم چه بلایی سر دشمنامون میارن ‫اما بخدا قسم، اونا منو میترسونن"
‫به محض اینکه به لیورپول رفت
‫رفت جلو و از مردم خواست ‫تا قدرت جمعیت رو بدست بگیره
‫قدرت حمایت رو به دست بگیره.
‫اونا همه جوره به لیورپول کمک میکنن.
‫یعنی، این تنها هدف منه.
‫اینکه چیزیو نشونشون بدیم ‫که ارزش دیدن داره
‫اینکه براشون موفقیت به ارمغان بیاریم.
‫اونا کسایین که ‫از گیت‌های ورودی رد میشن و پول میدن.
‫وقتی یک سرمربی اینکار رو می‌کنه...
‫...اگر پیوندی در کار باشه
‫پیوندی جدانشدنی بین طرفدارا و سرمربی
‫بازیکنا دیگه جایی برای رفتن ندارن.
‫اونا حق مصدومیت هم نداشتن.
‫یکشنبه‌ها، من آماده‌ام تا ‫برای این مردم جونمو بدم.
‫وقتی تماشاچیا شروع به تشویق می‌کنن، ‫و بعدش، میدونی...
‫احساس می‌کنی 3 متر بلندتری، تو...
‫دلت می‌خواد همه کار بکنی.
‫خب، جایگاه اختصاصی کاپ
‫جایگاه اسپاین کاپ در لیورپول، یک نهاده
‫و اگه شما عضوی از کاپ هستین، ‫احساس می‌کنین...
‫...عضوی از یک جامعه بزرگ هستین
‫جامعه‌ای که هزاران دوست اطرافتونه.
‫و اونا متحدن و وفادار.
‫از اون اتاق بیرون اومد
‫فکر می‌کردین "این هفته چندتا خواهد بود؟"
‫قطعا، ما ثابت کردیم
‫که ما در لیورپول تیمی واحد داشتیم ‫که همه به هم کمک می‌کردن.
‫با بازی بعنوان یک جمع، ‫اونا افتخارات شخصی بدست میاوردن.
‫فوتبال جامعه گراییه، ‫اگه بخوای اینطوری خطابش کنی.
‫ما برای هم دعا می‌کردیم.
‫به نظرم این واقعیت که ‫شما اینجا ما رو در جام حذفی شکست دادین
‫منجر به ‌این شد که ما لیگ رو ببریم.
‫آره، درسته. ‫ولی بازم کارتونو خوب انجام دادین
‫تیم خیلی خوبی دارین.
‫شما لیاقتشو دارین رفیق.
‫من خوشحالم براتون، تامی.
‫وقتی اون سرمربی تیم شد
‫باهاش مشکلاتی داشتم، چون اون همیشه ‫در حال بحث کردن با من بود
‫و ما به جایی رسیدیم که...
‫بیل شنکلی برای ما خطر به حساب میومد.
‫تیم‌های شنکلی، میدونی، سرسخت بودن
‫حتی قبل از اون، با مردان قوی
‫تماشا کنین، تماشا کنین، تماشا کنین.
‫اون تیمش رو از سنگ گرانیت تراشید.
‫اگه بشه گفت.
‫این با چیزی که از منچستریونایتد دیده بودیم، ‫خیلی متفاوت بود.
‫به نظر میومد که بازبی تیمش رو ‫از گِل قالب گرفته.
‫روش‌های متفاوتی از بیان واقعیات قوتبال.
‫بست توی زمینه.
‫تجربه اولدترافورد و آنفیلد
‫تفاوت بین دو باشگاه رو بهتون نشون میده.
‫طرفدارای لیورپول کاری می‌کنن که...
‫به شکلی متفاوت تیم‌های میهمان رو میترسونه.
‫حمایتی کینه‌دار.
‫واقعا یار دوازدهم تیمن
‫طوری که توی اولدترافورد نمیبینین.
‫تماشاچیان اونجا بیشتر دوس دارن بشینن ‫و از بازی لذت ببرن.
‫بیانگر دو مرد...
‫...که واقعا شخصیتشونو شکل دادن
‫بازبی در اولدترافورد و شنکلی در آنفیلد
‫شما به اون دو نفر نگاه می‌کنین و ‫به زمین‌هاشون نگاه می‌کنین
‫و تماشاچیای درونشون، و با خودتون میگین: ‫"آره، عالیه"
‫میدونی، هرکدوم بیانگر یک کدومشونن.
‫به نظرم خیلی جالبه.
‫زندگی توی دورانی که ‫روح چیزی داره خلق میشه.
‫و این روحه که ‫استمرار میبخشه.
‫رقابت بزرگ دو شهر
‫اون شهرهای فوتبالی
‫همه چی رو تا حد زیادی ‫به بازبی و شنکلی مدیونن.
‫همه ‌اینا زمانبر بود.
‫به اروپا رفت، چیزایی رو در اروپا یاد گرفت.
‫یک بمب هیدروژنی توی بسته‌های کوچیک بود ‫که اونا پیش هم میذاشتنش و پوفففف!
‫یک بمب بزرگ بود.
‫نمیدونم چیزی هم برای اثبات بهت مونده بود ‫یا نه.
‫همیشه حواسم به جام باشگاه‌های اروپا بود.
‫هنوزم می‌خوام که منچستریونایتد ‫بهترین تیم اروپا باشه.
‫وقتی شانس اومدن به سلتیک بیشتر شد
‫که قاعدتا برای هرکسی اتفاق خیلی خیلی بزرگیه ‫من اینجا بازی کرده بودم.
‫باشگاه شرایط خیلی خوبی نداشت
‫و فکر کردم که اگه افتخاری براشون کسب کنم
‫که برای هیبرنین کسب کرده بودم، ‫معنیش اینه کارمو خوب براشون انجام دادم.
‫کاری که می‌خواستنم بکنم این بود که ‫به مردم ثابت کنم...
‫من توانایی کنترل کامل تیم رو دارم
‫و بر این اساس اومدم.
‫خیلی طول نکشید تا به اونجا رسیدیم.
‫من هوشش رو دوس دارم...
‫شخصیت استین رو دوست دارم.
‫اون مستقیم تو چشمات نگاه می‌کنه
‫و بهتون میگه که ‫کِی فکر می‌کرد اشتباه می‌کنید.
‫و این کاری بود که اون با هیئت مدیره کرد.
‫اون توانایی اداره کردن مردم رو داشت.
‫ما همیشه فکر می‌کردیم ‫وقتی اون به پارکهد میاد
‫مزایده‌ای خواهد بود
‫فقط اخراج کردن بازیکنان ‫در سمت چپ، راست و وسط.
‫این اتفاق نیفتاد.
‫اون خیلی خیلی زرنگ و ‫خیلی دقیق بود
‫روزهای اول، چون بلافاصله فهمید چی داره.
‫سعی نکرد چیزی که بود رو بهم بزنه، ‫اون سعی نکرد مغزمونو با چرت و پرت پر کنه.
‫اون فقط ازمون خواست تا خودمونو نشون بدیم.
‫این یکی از اون نقاط قوتش بود.
‫اون می‌دونست چه احساسی دارین، ‫از اونجاییکه خودش فوتبالیست بود.
‫اون می‌دونست باختن تو فینال ‫چه حسی میتونه داشته باشه.
‫امسال، میتونه سالی باشه ‫که همه یادشون میمونه
‫پس بیاید مطمئن شیم که ‫هر بازیکنی به اون یکی کمک می‌کنه.
‫بیاید مطمئن شیم اگه کسی بازی بدی داشته
‫یکی که نزدیکه بهش کمکش می‌کنه.
‫اون مرد دلسوزی بود.
‫فکر می‌کنم گذشته اون چیزی بود ‫که خیلی به کارش اومد.
‫اون هیچوقت فراموش نکرد که ‫عضوی از طبقه کارگر بوده.
‫همیشه حواسش بود مردمی که ‫روی سکوها نشستن اهمیت دارن،
‫چون باید در عوض چیزی بهشون بدین.
‫باید کمی استعداد نشون میدادین
‫کمی هیجان، کمی تلاش.
‫برگشتنش به عنوان سرمربی ‫جون تازه‌ای داده بود.
‫سلتیک در مقابل دانفرملین اتلتیک ‫فینال جام اسکاتلند، سال 1965
‫گلکر...
‫و یک گل فوق‌ العاده از مک نیل!
‫قبل از اون، تیم توی چند فینال بازی کرده بود
‫همینطور تو چند نیمه نهایی
‫و هرگز افتخار بردن چیزی رو نداشتن.
‫اون سال، ما جام رو بردیم.
‫گلی که باعث قهرمانی جام حذفی اسکاتلند ‫برای سلتیک میشد.
‫اونم برای اولین بار بعد از 11 سال.
‫به نظرم اون لحظه‌ای کلیدی بود
‫وقتی اون روز جام رو بالای سرمون بردیم.
‫دقیقا همونجا بود که ‫مانع برای خیلی از بازیکنان شکست.
‫در اون لحظه...
‫سلتیک مدام توسط رنجرز منکوب میشد.
‫اگر می‌خواستن جای رنجرز رو به عنوان ‫باشگاه برتر بگیرن مجبور بودن تلاش کنن.
‫دشمنی‌شون رو برگردوند.
‫یاد فرقه‌گرایی گیج کننده انداخت.
‫و بعد اون اونجا بود تا طلسم رو بشکنه.
‫مهم نبود کدوم مسابقه بود...
‫فینال جام خیریه گلاسگو.
‫این بازی بزرگ اون بود، ‫همیشه ‌اینطور بود.
‫هیچکس توی اون مقطع...
‫نمی‌تونست 9 سال بعد رو پیشبینی کنه...
‫...که تا اون حد موفق بشه.
‫عجب تیم گویایی بودن.
‫بازیکنای بزرگی داشتن که ‫از 50 کیلومتری زمینشون میومدن.
‫از هر لحاظ، چیز شگفت انگیزی بود.
‫جیمی جانسون برای خیلیا نقش کلیدی رو داشت.
‫اون کسی بود که همه میفهمیدنش.
‫و اگه تیم موقعیت رو ‫برای همچین بازیکنی ایجاد می‌کرد
‫اونوقت، معنیش این بود که ‫سرمربی داره کارشو درست انجام میده.
‫دوگانه قهرمانی لیگ اسکاتلند و جام حذفی 1967
‫روی هم رفته، موفقیت از این احساس میاد که...
‫...همه باهم تلاش می‌کنن
‫همه بهم کمک می‌کنن و ‫همه برای باشگاه بازی می‌کنن.
‫به نظرم مثل هر باشگاه دیگه‌ای...
‫...جام باشگاه‌های اروپا ‫باید آرزوی همه تو اسکاتلند باشه.
‫چون هیچ باشگاه اسکاتلندی‌ای ‫حتی به فینال نرسیده بود.
‫و فکر می‌کنم این رویای بزرگی هستش.
‫به نظرم این می‌تونه دستاورد بزرگی ‫برای هر باشگاهی باشه.
‫اون سال، ما تقریبا هر کاری که میشد رو ‫توی اسکاتلند کردیم.
‫داشتیم به لیسبون میرفتیم
‫به عنوان اولین باشگاه اسکاتلندی که ‫به فینال اروپا راه پیدا کرده.
‫ما عملا هیچی برای از دست دادن نداشتیم.
‫قرار نبود اونجا باشیم.
‫ما سلتیک گلاسگو بودیم، منظورم اینه...
‫کی اسم سلتیک گلاسگو رو شنیده بود؟
‫میریم اونجا...
‫...با آگاهی کامل از اینکه...
‫...برای باشگاه سلتیک بازی می‌کنیم
‫اما همیشه‌ اینم می‌دونستیم که...
‫...برای اسکاتلند هم بازی می‌کنیم
‫من تنها سرمربی یک باشگاه انگلیسی بودم ‫که اونجا بود.
‫هیچکدوم زحمت اینو به خودشون نداده بودن ‫که برن اونجا و سلتیک رو ندیده بودن
‫البته که من این کار رو کردم.
‫نکته خنده دارش این بود که ‫‌اینتر اونجا خیلی تماشاچی نداشت.
‫سلتیک تماشاچی خیلی بیشتری ‫نسبت به اونا داشت.
‫سلتیک می‌تونست با خودش ‫15 یا 16 هزار طرفدار ببره
‫که خب خیلی ترسناک بود.
‫و فکر می‌کنم همه پرتغالی‌ها ‫طرفدار سلتیک بودن.
‫آیا سلتیک میتونه ‫نه تنها اولین تیم اسکاتلندی...
‫...بلکه اولین تیم بریتانیایی، ‫و البته اولین تیم غیر لاتین باشه...
‫که جام باشگاه‌های اروپا رو میبره؟
‫برای بقیه اوپا
‫یک تیم تقریبا ناشناس داشت برابر...
‫...اینترِ بزرگ توی این فینال بازی می‌کرد.
‫حالا سلتیک، با رهبری بیلی مک نیل.
‫جاک استین رو در سمت راست میبینین.
‫میدونین، اون موقع زمانی بود که ‫شما این باشگاه قهرمان رو داشتین
‫و تیمای بزرگی قهرمان این جام میشدن، ‫میدونین چی میگم؟
‫اینتر میلان، بنفیکا...
‫رئال مادرید 5 دوره اول این جام رو برده بود.
‫و حالا شماره هشت
‫بریم سراغ دوازدهمین ‫فینال جام باشگاه‌های اروپا.
‫کاپلینی...
‫پنالتی! اونو به زمین میزنه، پنالتیه.
‫پنالتیه.
‫درسته، یک بر صفر به سود اینتر!
‫دقیقا 7 دقیقه و نیم گذشته بود ‫و یک گل عقب بودیم.
‫این یک تراژدیه.
‫بعد از اون گل سلتیک تیم برتر میدان بود.
‫مدام توی زمین حریف بودن
‫اعتماد بنفسشون رو از دست ندادن
‫چابکی بازیکنان
‫انعطاف پذیری بازیشون
‫احساس می‌کردین ‫گل زدن اونا اجتناب ناپذیر بود.
‫صبر کنین، یک مهار فوق العاده!
‫اوه، یک شوت عالی توسط شماره 3، گِمِل.
‫یک بر صفر.
‫اینتر یک گل جلوئه
‫با گل ماتزولا از روی نقطه پنالتی ‫در دقیقه 7 بازی.
‫خب، خیلی ممنون، کن
‫یک بازی غم انگیز ‫نه تنها برای طرفداران سلتیک
‫بلکه برای تمام علاقمندان به بازی هجومی
‫اینتر خود این کلمه‌اس.
‫سلتیک و همه کسایی که میبینین، ‫فقط به مصاف اینتر نرفتن
‫اونا سعی می‌کنن عصر یخی فوتبال دفاعی اروپا ‫رو خاتمه بدن.
‫میرسونن به کریگ
‫مرداک
‫بالاخره مرداک صاحب توپ میشه...
‫میده به کریگ...
‫یک گل فوق العاده میزنه!
‫اون کارو تموم می‌کنه!
‫اینتر میلان 1 - 1 سلتیک
‫من هیچوقت کاملا مطمئن نیستم
‫همیشه حواسم به این مسئله هست ‫که اگه بازیکنای درجه سه بتونن بازی کنن
‫اونا هر تیمی رو شکست میدن.
‫5 دقیقه باقی مونده...
‫یک یک مساوی
‫گمل
‫مرداک
‫گل! ‫سلتیک گل میزنه!
‫بعد بازی من تو رختکن بودم
‫به خاطر اینکه یادمه جاک، ‫تازه دوش گرفته بود.
‫اما داشت مثل بازیکنا عرق می‌ریخت
‫و گفتم: ‫"جاک، الان دیگه جاودانه شدی"
‫شخصیت برتر ورزشی سال بی‌بی‌سی ‫لندن، دسامبر 1967
‫جاک، من خیلی خوشحالم که افتخار ‫دادن این جایزه رو به تو دارم.
‫نه فقط به خاطر کسب اولین قهرمانی اروپا، ‫برای اولین بار برای اسکاتلند...
‫...بلکه برای بریتانیا هم همینطور.
‫می‌خوام این رو تقدیم کنم به تو
‫مدیران و بازیکنان شما و کادر مربیگریتون
‫ برای یک نمایش عالی ‫صمیمانه بهتون تبریک میگم.
‫خیلی ممنونم، مت.
‫گرفتن این جایزه خیلی لذتبخشه.
‫نه فقط از طرف باشگاه
‫بلکه از طرف فوتبال اسکاتلند.
‫خیلی خوبه که اینجاییم.
‫و اولین تیم هستیم، نه تنها یک بریتانیایی
‫بلکه یک تیم اسکاتلندی هستیم که ‫‌این جام رو می‌بره.
‫و طبیعتا، کاملا مطمئنم که ‫آرزوی موفقیت رو برای...
‫...باشگاه فوتبال سلتیک، ‫بازیکنان و فوتبال اسکاتلند دارن.
‫امیدواریم جام باشگاه‌های اروپای بعدی ‫در دستان تو باشه.
‫خیلی ممنون.
‫همه سخت دنبال قهرمانی اروپا ‫توسط یونایتد بودن.
‫میدونی، یک تیم برای بردن این جام ‫جونشونو از دست دادن.
‫و بردن این جام برای اونا ‫به نظر ادای دین مناسب اون تیم بود
‫بابت چیزهایی که بازبی بعد مونیخ بدست آورده.
‫البته که‌ اینطور بود، ‫وفاداری شدید، فداکاریشون...
‫اما گمون نمی‌کنم هوادار فوتبالی ‫توی انگلستان بود...
‫...که نخواد یونایتد قهرمان اروپا بشه.
‫فقط دو ساعت تا آغاز چیزی مونده که...
‫...ازش با عنوان بزرگترین فینال ‫جام باشگاه‌های اروپای تاریخ ازش یاد میشه.
‫با رنگ‌های سفید و قرمز هواداران یونایتد ‫ومبلی مشتعل شده.
‫برای سرمربی منچستریونایتد، مت بازبی
‫این لحظه، بودن در آستانه‌ی ‫رسیدن به یک رویاست.
‫رویای دستیابی اولین باشگاه انگلیسی ‫به جام قهرمانی اروپا.
‫به محض اینکه ما تو مادرید برنده شدیم
‫توی نیمه نهایی، و از اون مرحله عبور کردیم
‫غیرممکن بود که ما رو ببرن.
‫فکر می‌کنم جمعیت و جو...
‫...و تمام اون واقعه تاریخی
‫میدونین، معنیش این بود که ما می‌بریم.
‫مادر و پدرها، بازیکنایی که مصدوم شده بودن
‫بازیکنایی که دیگه نمیتونستن بازی کنن، ‫همه اونجا بودن
‫و لحظه خیلی احساسی‌ای برای باشگاه بود.
‫منچستر یونایتد در مقابل بنفیکا ‫فینال جام قهرمانی اروپا، ومبلی 1968
‫توی ومبلی، یونایتد تیم محبوب بود.
‫این فوق العاده‌ترین رستگاری بود.
‫همه احساس نگرانی می‌کردن...
‫فشار، ناآرامی...
‫می‌دونین، آیا می‌تونستن قهرمان اروپا بشن؟
‫منچستر یونایتد...
‫و توپش به تیر دروازه برخورد می‌کنه!
‫دنبالش کن، ‫مجبورش کن به سمت چپ بدوه.
‫این چیزی نبود که انتظارشو داشتیم.
‫نیمه دوم ‫منچستر یونایتد 0 - 0 بنفیکا
‫سدلر، چارلتون... ‫و گل!
‫اون گل زد!
‫منچستر یونایتد 1 - 0 بنفیکا
‫چارلتون گل میزنه!
‫گل توسط گراکا.
‫وسط دفاع کسی یارگیری نکرده...
‫توپ زیر پای اوزه بیو!
‫یک مهار خوب از استپنی.
‫سوت پایان 90 دقیقه به صدا درمیاد.
‫برای دومین بار ‫در تاریخ جام باشگاه‌های اروپا
‫بازی به وقت اضافه کشیده میشه.
‫کار خوبی بود که عقب رفتم
‫خودمو به عقب روندم.
‫دوباره ‌این وسواس به سراغم اومد
‫منچستریونایتد داشت به صدر می‌رفت.
‫حالا بِست... ‫اوه، اون فرار می‌کنه...
‫اون رد میشه، ‫رد شد!
‫منچستر یونایتد 2 - 1 بنفیکا
‫حالا گل میشه!
‫منچستر یونایتد 3 - 1 بنفیکا
‫چارلتون...
‫یک گل دیگه میزنه!
‫منچستر یونایتد 4 - 1 بنفیکا
‫تمومه، همچی تمومه!
‫منچستریونایتد موفق میشه!
‫اساسا، این اوج همه چیز بود.
‫چیزی بود که واسش تلاش کرده بودین
‫واسش جنگیده بودین
‫ما انجامش دادیم، ما انجامش دادیم برای... ‫میدونی
‫ما برای اون انجامش دادیم، چون اون...
‫اون خود منچستریونایتد بود.
‫صبح همگی بخیر.
‫«یک سال بعد»
‫مت به هیئت مدیره اطلاع داد
‫که قصد داره جایگاه سرمربیگری تیم رو...
‫... در پایان همین فصل ترک کنه
‫مدیرعامل و مدیران بخش‌های دیگه ‫سعی داشتن متقاعدش کنن تا ادامه بده،
‫و تنها با بی‌میلی تمام ‫درخواست اون پذیرفته شد.
‫وقتی مرور می‌کنم...
‫23 سال کشاکش، تقلا...
‫زمان خیلی زیادیه و به هر حال، ‫دوباره باید بگم...
‫وقتی به سن من میرسین، 58 سال گذشته.
‫فکر می‌کنم، وقتشه سرمربیان جوان بیان
‫و با مشکلات انتخاب ترکیب تیم ‫دست و پنجه نرم کنن
‫و همینطور با همه چیزهای وابسته به باشگاه.
‫ملت، مردمی که هرگز درک نمی‌کنن...
‫...یک سرمربی چی میکشه فقط تو یک بازی بزرگ
‫زندگی سرمربی و هر بازی با ترس گره خورده.
‫تو بیشترین ترس رو داری
‫بعضی وقتا انتظار برف رو داری و ‫برفی نمی‌باره.
‫همیشه از بازی بعدی وحشت زده‌این
‫چون می‌ترسین بازیکناتون...
‫...اونطوری که می‌خواین بازی نکنن
‫و این موضوع همیشه نگرانتون می‌کنه.
‫میبینین، بازی‌هایی که باید ببرین
‫سخت‌ترین زمان برای انگیزه دادن به بازیکناس.
‫زحمت خیلی زیادی داره.
‫منظورم اینه دارین برای باشگاه کار می‌کنین
‫برای ملت کار می‌کنین...
‫و اگر توی اوج دوران کاری هستین
‫خیلی خیلی سخته.
‫تو هم زحمت رو تو شغلت حس می‌کنی، ‫میدونی چی میگم؟
‫حالا، شاید ما این زحمت رو ‫یه کم بیشتر احساس می‌کنیم.
‫از زمانیکه اومدم لیورپول...
‫و آنفیلد
‫مدام برای بازیکنامون تکرار کردم...
‫چندین بار...
‫تا بفهمن بازی کردن برای شما افتخاره.
‫و اگه حرفمو باور نداشتن...
‫الان دیگه باور می‌کنن.
‫الان شما کمی شبیه مت بازبی هستین
‫به نظر میرسه بتونین تیمی قهرمان بسازین
‫و بعدش بتونین یک تیم دیگه بسازین
‫شما این کار رو در اواسط دهه 60 انجام دادین.
‫دو بار قهرمان لیگ شدین، ‫اف‌ای کاپ رو بردین.
‫به نظر میاد الان یک تیم دیگه ساختین.
‫قراره تیم بهتری باشه
‫نسبت به تیم‌های بزرگی که تا حالا داشتیم؟
‫اگه به پیشرفت ادامه بدم، ‫میتونه ‌این اتفاق بیفته درسته. بله.
‫هیجان‌ بیشتر.
‫چه جورشم.
‫بازیکنان هیجان‌انگیز و انجام کارها ‫باعث میشه اتفاقات رقم بخورن.
‫من کوین کیگان رو ‫هر روز با انجیل و کلام خدا به ستوه نمیارم.
‫اون همراه گروهه، جدا نیست.
‫- کدوم کلام، بیل؟ ‫- کلام خدا در مورد اینکه چطور زندگی کنیم
‫چطور ورزشکار باشیم.
‫چکار کنیم...
‫هم به عنوان یک مرد و هم بعنوان بازیکن، ‫و تمام مسائل.
‫لیورپول، در بهترین حالتش، یک ماشین بود.
‫یک ماشین محرک و تهاجمی فوق‌العاده.
‫میدونی، کل تیم به شکلی برای حرکت رو به جلو ‫ساخته شده.
‫ما داریم به ‌ایده ‌اینکه دنیا رو فتح کردین، ‫چنگ می‌زنیم.
‫اینو میدونین.
‫و این چیزی بود که می‌خواستم، ‫که لیورپول دست نیافتنی باشه.
‫اغلب زیبا هم نبود...
‫توپ هنوز اونجاست تا تصاحب شه، ‫و حالا تصاحب شده!
‫...به غیر از تاثیر اون.
‫میدونی، وقتی یه ماشین رو میبینی ‫که به اون خوبی کار می‌کنه...
‫حتی اگه کار اون ماشین، ‫خلق زیبایی نیست
‫تاثیرش میتونه زیبا باشه.
‫این یک هنره، ‫یک تجارته
‫و اگر اینو بلد نیستین، کنار گذاشته میشین.
‫میشه خوش شانس باشین، ‫میشه جام ببرین
‫می‌تونید وارد رقابت بشید ‫می‌تونید از رقابت خارج بشید.
‫ولی لیورپول برای 15 سال مداوم حضور داشت.
‫لیورپول یک افسانه نیست، ‫فقط یک اتفاق ساده نیست.
‫تمام کارهاییه که انجام دادن، ‫برنامش اونجاست.
‫اگر یک سرمربی...
‫روراست باشه و این اشتیاق ذاتی رو اشته باشه
‫به نظرم با اینکه نمیتونین ‫با بازیکنا برین داخل زمین
‫ولی میتونین این حس رو بهشون انتقال بدین، ‫متوجه میشین؟
‫اون کنار اوناست و اونا کنار اون
‫و اینطوری موفق خواهند بود.
‫منظورم اینه، هر بازیکنی که میاد اینجا
‫از روزی که قدم میذاره به‌ اینجا، ‫از دقیقه‌ای که قدم میذاره به‌ اینجا
‫اون تحت نظر قرار میگیره...
‫اون به دقت بررسی میشه.
‫بعد ما اونو مثل یک کتاب میخونیم.
‫و بعد از یک ماه، ‫همه چی رو در مورد اون میدونیم
‫همه نقاط ضعفش، همه نقاط قوتش.
‫بنابراین، از روزی که میاد اینجا ‫اگه فکر کنه ما زیر نظر نداریمش
‫باید منتظر یک سورپرایز باشه.
‫چه بازیکن خوبی باشین، چه بد ‫هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫اگه آدم خوبی هستی، بهت کمک می‌کنیم.
‫و حالا جام رو میارن
‫جامی که به قهرمان لیگ داده میشه ‫(قهرمانی لیگ فوتبال 1973)
‫جامی که رنگ‌های قرمز لیورپول رو ‫روی خودش داره.
‫و حالا نوبت احترام گذاشتن به قهرمان میرسه
‫و همینطور به بیل شنکلی
‫که کت خودشو درمیاره ‫تا پیراهن قرمز نمادینش دیده بشه.
‫این مردیه که اونا دوستش دارن.
‫و این مشارکت بزرگ بین بازیکنان و هواداران
‫همه برای این روز بزرگ ‫در تاریخ فوتبال لیورپول یکی شدن .
‫اونجا جاییه که قلب فوتبال لیورپول می‌تپه.
‫فکر می‌کنین چرا لیورپول ‫چنین هواداران متعصبی داره؟
‫چرا اینقدر از نزدیک تیم رو دنبال می‌کنن؟
‫فکر می‌کنم به این خاطره که ‫تیم رو با سرمربیش می‌شناسن.
‫شخصیت سرمربی به بازیکنان تزریق میشه
‫و به همین شکل به هواداران انتقال داده میشه.
‫منم یکی از افرادیم که توی کاپ می ایسته.
‫اونا مثل من فکر می‌کنن و منم مثل اونا.
‫توشاک، کیگان، یک صفر میشه.
‫هیوز، فوگتس...
‫توشاک، کیگان، حالا دو بر صفر میشه!
‫و تمام، لیورپول جام یوفا رو میبره.
‫اونا تو کل اون نیمه دوم ‫واقعا ترسناک پیش رفتن.
‫اولین حضورشون، ‫فتح اروپا بعد از 9 سال تلاش.
‫امروز، بیشتر از هر روز دیگه‌ای ‫احساس سربلندی می‌کنم.
‫ما برای شما بازی کردیم...
‫چون این شمایین که ما به خاطرش می‌جنگیم.
‫چون این شمایین که حقوق ما رو می‌پردازین.
‫منچستر 1972
‫جورج بست، شما یک شب وقت داشتین ‫تا در موردش فکر کنین
‫آیا هنوزم به طور قطعی ‫قصد بازنشستگی دارین؟
‫آره، همینطوره، آره.
‫من تصمیمم رو گرفتم و دیگه تمومه، همین.
‫و نظرتون راجع به اخراج آقای او'فرل ‫به همراه شما چیه؟
‫خب، همیشه از دست دادن شغل ‫برای هر کسی ناراحت کننده‌اس.
‫مایه تاسفه، اون اومد و کاری که ‫از دستش برمیومد رو انجام داد.
‫هیئت مدیره تصمیمشونو گرفتن و تموم.
‫می‌خوام رک بگی جورج ‫که فکر می‌کنی تو مسئول...
‫...شرایطی که منچستریونایتد داره هستی؟
‫تو منطقه سقوط به دسته یک؟
‫خب، نمیدونم، طبق چیزایی که خوندم و دیدم
‫چه تو تیم باشم چه نباشم
‫همیشه تقصیر منه، پس...
‫...کاملا قابل درکه
‫وقتی کسی تا حدی نفوذ و تاثیر مثبت داره
‫تو مجموعه‌ای مثل منچستریونایتد
‫که وقتی اون شخص میره ‫انگار یه چیزی کمه.
‫بازبی همچین قدرتی داشت ‫و مطمئنم خودشم اینو نمی‌خواست.
‫و این برای جانشینش قابل هضم نیست.
‫هیچکدومشون نمیتونستن جای اونو بگیرن
‫چیزی که اون به باشگاه ارائه داد.
‫و حالا شما آقای استین، ‫تیم چه احساسی داره که الان...
‫...اونا قصد آوردن جاک استین رو داشتن
‫کسی که مشخصا به اندازه کافی ‫برای نام منچستریونایتد بزرگ هست
‫اون توی یک بازی در لیورپول حضور داشت.
‫توی راه، ما باهاش یک قرار ملاقات گذاشتیم
‫و من بهش زمانیو پیشنهاد دادم
‫که دوس داریم به اولدترافورد بیاد.
‫اون با مت بازبی دست داد ‫و گفت: "کار رو قبول می‌کنم".
‫یهو، احتمالا تصمیم گرفت، ‫که بهتره تو اسکاتلند بمونه.
‫اون عاشق خونش بود.
‫اون با خاک لانرکشایر شمالی گره خورده بود
‫جایی که بدنیا اومده بود و بزرگ شده بود.
‫بازبی باورش نمیشد.
‫مت، از بیرون آوردن منچستریونایتد از منجلاب ‫یه کم خسته نشدی؟
‫من از خیلی چیزا دارم یه کم خسته میشم، بری.
‫فکر کردم وقتی بیشتر از 3 سال و نیم قبل ‫از سرمربیگری استعفا دادم...
‫...قراره کمی به آرامش و رضایت برسم.
‫این بار دومیه که مجبور شدم برگردم
‫تا جای خالی رو ‫قبل از انتصاب سرمربی جدید پر کنم.
‫البته که به خاطر تجربه شماست ‫که هیئت مدیره از شما این خواسته رو داشته...
‫- ...تا دوباره برگردین. ‫- بله
‫قبول دارین که یه جورایی،
‫این مسئله تاثیری بازدارنده ‫روی کسایی داره که قراره بعد شما بیان؟
‫من دخالتی ندارم، با این مسئله کنار میام. ‫من...
‫من دلیلشو نمیفهمم که چرا...
‫...همه چیز طوری چیده میشه ‫که انگار من دخالتی داشتم.
‫ولی اونا بازیکنان شما هستن
‫یا بعضی از بازیکنا بزرگسال ‫بازیکن‌های شما هستن.
‫برای اونا، شما همیشه رییس هستید.
‫اون نمیتونست فاصله بگیره...
‫چندین سال بعد از استعفاش از سرمربیگری ‫مت همچنان با بازیکنان قرارداد میبست.
‫و همینطور مشکل بازیکن‌های ناراضی رو ‫حل می‌کرد.
‫من مشخصا نمی‌خوام ‫دوباره توی انگلستان بازی کنم.
‫- چرا؟ ‫- نمیدونم.
‫به طور کلی، فقط یه کم خسته شدم از انگلستان.
‫به خاطر همین، ‫دنبال کار دیگه‌ای برای انجام دادنم.
‫من نمی‌خوام با تبدیل شدن به بار روی دوششون
‫خانوادمو خجالت زده کنم.
‫میدونی، متوجهی چی میگم؟
‫فصل بعد، ممکنه ‌این اتفاق بیفته که...
‫...نتونم تیم اول رو رهبری کنم.
‫عجب سانتری برای لاو!
‫دنیس کارو تموم می‌کنه!
‫در آخر مجازات مشخصی وجود داشت
‫و اونم پایان فصل ‫با سقوط منچستر یونایتد به دسته پایینتر بود.
‫فرصت رفتن رو داشتم.
‫فرصت‌های خوبیم بودن.
‫جاهایی که از لحاظ اقتصادی برای من بهتر بود
‫ولی من با اینجا گره خوردم، گره خوردم.
‫خونه‌ام اینجاست و ‫خانوادم ترجیح میدن اینجا باشن.
‫ولی مهمتر از همه ‌اینه که...
‫...دوست دارم سرمربی سلتیک بشم
‫کسایی که باهاشون کار می‌کنم رو دوس دارم.
‫همینقدر ساده و رک.
‫بازیکنایی که باهاشون کار می‌کنم رو ‫دوس دارم.
‫مدیرانی هم که باهاشون کار می‌کنم، ‫خیلی خوب هستن
‫به همین خاطر شکایتی ندارم.
‫و مهمترین چیز اینه که ‫هوادارامونو دوست دارم.
‫دوست دارم طمع موفقیت رو بچشن.
‫و اونقدر خودمو قبول دارم تا ‫این باور رو داشته باشم که اگر اینجا بمونم
‫به هرحال به موفقیت قابل قبولی می‌رسیم.
‫ممکنه در این مورد اشتباه کنم، ‫ولی کاملا راضیم.
‫گلاسگو، 1974
‫من فقط بخشی از سلتیک نیستم، ‫سلتیک بخشی از منه.
‫میرم سر کار و در مورد بازی صحبت می‌کنیم.
‫همین شنبه، بعد بازی در موردش صحبت می‌کنیم.
‫دوشنبه، در موردش صحبت می‌کنیم. ‫سه شنبه، در موردش صحبت می‌کنیم.
‫فقط در مورد فوتبال، همیشه فوتبال.
‫فرقی نمیکنه، نه بیشتر.
‫فقط سلتیک.
‫سلتیک ماییم و ما سلتیک.
‫برنده جام لیگ اسکاتلند و جام حذفی 1974
‫کار به جایی رسید که اون گفت: "خب...
‫...برای این تیم کافیه"
‫گمل رفت، والاس رفت، آولد رفت، مرداک رفت.
‫«الکس فرگوسن»
‫همه رفتن، دالگلیش، مکاری...
‫مک گرین، و هنوز ادامه داشت.
‫سلتیک گلاسگو موفق‌ترین باشگاه فوتبال دنیاست
‫امیدوارم بتونن سرش جر و بحث کنن.
‫تیم‌هایی مثل آژاکس و بنفیکا چطور؟
‫خب، اونا لیگ رو 9 بار پیاپی نبردن.
‫سلتیک تقریبا از قهرمانی پیاپی نهم مطمئنه.
‫و اونا 10 ساله که به فینال جام حذفی رسیدن.
‫منظورم اینه، کی میتونه این کارو بکنه؟
‫اونا جام باشگاه‌های اروپا رو بردن، ‫با همه تیم‌ها بازی کردن.
‫اونا لیدز رو از 3 بازی، 3 بار بردن.
‫بنابراین، باید گفت اون ذاتا قهرمانه.
‫در مورد این حرفه چطور؟ ‫می‌دونی سرمربیگری در فوتبال انگلیسی.
‫جایی که نمیدونم، ‫اعداد و ارقام چقدرن؟
‫900 تا، ببخشید
‫من عزل شدم.
‫احتمالا سر مسائلی که از زمان جنگ داشتیم.
‫حرفه اعصاب خرد کنیه.
‫اعصاب خرد کن؟
‫همینطوره. ‫باید بهت بگم فقط یک شغل بدتر وجود داره
‫اونم شرخری تو گلاسگوئه.
‫به نظرم اون فهمید مردم چه انتظاری دارن
‫یا چی میخوان، ‫یا چه چیزی توجهشونو جلب می‌کنه
‫و اونم همونو توی زمین پیاده می‌کرد.
‫اون خودشو کمی شبیه کگنی می‌کرد، ‫میدونی، تصورش از خودش اینطوری بود.
‫کلاه تریلبی و بارونی بلندش.
‫اون مدل شیک پوش و ‫همه چیز کمی نمایشی بود.
‫اون شبیه نی‌نواز رنگین‌پوش بود،
‫کسایی بودن که اونو دنبال می‌کردن
‫هر جا می‌رفت، جمعیت دورش جمع میشدن.
‫و خودشم می‌خواست دوره‌اش کنن.
‫به نظرم این خط زندگیش بود.
‫یکی از افرادی که همه جا در موردش صحبت میشه ‫(فینال جام حذفی 1974 | لیورپول - نیوکاسل)
‫بیل شنکلی.
‫و به نظر میرسه که انگار ‫لحظه موعود فرا رسیده
‫شما اونارو دیدین
‫قبل از اینکه جمعیت 100 هزار نفری ببینه
‫اما حالا، تمام ومبلی...
‫هیجان‌زده و آمادست برای خوشامدگویی
‫دو تیمی که برای رسیدن به فینال 1974 جنگیدن
‫و حالا جمعیت اونارو میبینه
‫«12ـم جولای 1974» ‫8 هفته بعد
‫حستون نسبت به اخبار امروز چطور بود؟
‫- کدوم اخبار؟ ‫- خبر بازنشستگی شنکلی
‫- بازنشستگی؟ ‫- چی گفتی؟
‫- اگه درست باشه پس... ‫- درسته.
‫قسم می‌خورم واقعیت داره.
‫واقعا شوخی نمی‌کنم، حقیقت داره.
‫گرفتی مارو؟
‫اون واقعا بازنشسته شد
‫خداوکیلی راست میگم.
‫بهت دروغ نمیگم. ‫منظورم اینه برای همه شوکه‌ کنندست.
‫چطوری... بایدم شوکه کننده باشه! ‫برای شما هم شوکه کننده بود!
‫- حرفمو باور نداری. ‫- چی شده؟ مریض شده؟
‫- نه، مریض نشده، اون... ‫- اون نِمیره.
‫اون رفته!
‫واقعا داری میگی بازنشسته شده؟
‫یه روزنامه بده.
‫همیشه با وجدانم جلو رفتم.
‫نمیدونم چی شده ولی این...
‫...اتفاقی بود که یکدفعه برای من افتاد.
‫احساس کردم نبردهای زیادی بردم
‫که همه سرمربیای دنیای فوتبال تجربه می‌کنن ‫و همیشه هم خواهند کرد.
‫و اینکه...
‫...اینکه من...
‫توی جایگاهی قرار داشتم که به خاطرش...
‫کمی از خود راضی شده بودم.
‫ولی من اون نبردها رو برده بودم.
‫و احساس کردم باید تو اوج خداحافظی کنم.
‫اگه برای شما غافلگیرکننده بوده
‫و همینطور برای مردم لیورپول
‫منظورم اینه، بابت این مسئله متاسفم
‫چون، منظورم اینه، ‫اونا مثل منن.
‫منظورم اینه، اومدم لیورپول، ‫شهری که منو ساخت
‫من کمک کردم تا لیورپول ساخته بشه.
‫بیل، تو جام باشگاه‌های اروپا رو نبردی.
‫همه چیز رو بردی ولی می‌خوام بگم...
‫جاه طلبی‌های دست نیافته‌ای واست نمونده؟
‫احساس نمی‌کنی هنوز چیزایی برای بردن هست؟
‫اوه، همینطوره، ‫چون فکر می‌کنم بهترین سرمربی بودم
‫و باید چیزای بیشتری میبردم.
‫آره.
‫ولی چرا؟ ‫چرا ادامه نمیدی؟
‫من کاری به راه‌های انحرافی ندارم.
‫منظورم اینه، ‫حاضرم باهات بجنگم و بزنم...
‫مثلا اگه با زنم مسابقه میدادم، ‫پاشو میشکستم.
‫ولی فریبش نمیدادم.
‫شاید فوتبال برای شما ‫بیشتر از هر سرمربی دیگه‌ای مهم باشه...
‫...که توی انگلستان کار میکنه.
‫می‌خوام بگم دارین به فوتبال پشت می‌کنین؟
‫نه.
‫نگران تکرار اتفاقی که برای ‫منچستریونایتد افتاد نیستین؟
‫سرگیجه سر مت بازبی یا چیزی شبیه به اون.
‫منظورم اینه اگه شخص جدیدی بیاد ‫آزادی کامل خواهد داشت.
‫- منظورم اینه بهش فکر کردین؟ ‫- خب اگه شخص جدیدی بیاد...
‫...اونوقت من میرم.
‫وقتی لیورپول رو ترک کرد
‫فکر نمی‌کنم می‌دونست که داره چیکار می‌کنه.
‫به نظرم می‌دونست داره لیورپول رو ترک می‌کنه
‫ولی فکر نمی‌کنم می‌دونست ‫که چه تاثیری رو خودش میذاره.
‫توی خونه، آدم کم حرفی بود.
‫مادربزرگم فوتبالی نبود.
‫نمی‌خواست به بازی‌های فوتبال بره.
‫آره، تقریبا مثل تجاوز به حریمش بود.
‫با وجود اینکه زمان وقت گذروندن ‫با خانواده بود
‫ولی فوتبال همیشه اونجا بود.
‫تلفن همیشه زنگ می‌خورد.
‫میتونستین صدای اونو ‫در حال صحبت در مورد فوتبال بشنوین.
‫نمیتونم کسی رو به خاطر بیارم که با فوتبال ‫در ارتباط نبوده و نزدیک خونه ما شده باشه.
‫مردم حرفمو باور نمی‌کنن، اونا میگن: ‫"حتما باید...
‫..بدی‌هایی داشته باشه، باید اینطور می‌بوده" ‫اما اینطور نبود.
‫اون عاشق فوتبال بود.
‫زندگی با آدمی مثل اون سخته.
‫صبح بیدار میشد و هدفی توی زندگیش نداشت.
‫اولین کاری که می‌کرد پایین رفتن بود.
‫اون رفت پایین به زمین تمرین لیورپول، ‫و خب البته
‫بچه ها اونو رییس صدا میزدن.
‫باب اونجا بود، درواقع اون رییس بود.
‫متوجهین چی میگم، کلی جر و بحث میشد...
‫که خوب نبود، ‫پس باید به شکل محترمانه بهش می‌گفتن
‫بیل، بهتره که...
‫...دیگه به زمین تمرین نری.
‫اون گرمکنشو می‌پوشید و اون اطراف چرخ میزد
‫به زمین تمرین اورتون می‌رفت ‫تا باهاشون صحبت کنه
‫چون دقیقا بالای حصار باغش بود.
‫بیل، حالا که بازنشسته شدی ‫زنت از این کار خوشش میاد؟
‫به خاطر بی‌قراریت نگرانت نمیشه؟
‫فکر کنم کمی نگرانمه.
‫به نظرم فکر می‌کنه ناراحتم که بازنشسته شدم.
‫- واقعا هم همینطوره؟ ‫- اون خیلی دلش میسوزه.
‫تا حدی، بعضی وقتا همین فکر رو می‌کنم
‫ولی پشیمون نیستم، نه.
‫ولی همین فکر رو کنم.
‫به نظرم اون سعیشو کرد تا جبران کنه،
‫به این دلیل که به اندازه کافی...
‫...پیش بچه هاش حضور نداشت
‫میدونین چی میگم، مادرم همیشه بهم می‌گفت
‫"وقتی که داشتم بزرگ میشدم ‫تو اونو بیشتر از من دیدی"
‫نمیدونم مادربزرگم فقط فکر رو می‌کرد ‫"خب همه چی...
‫...دیگه به حالت عادی برمی‌گرده، ‫ما مثل یک خانواده عادی میشیم"
‫ولی این چیزی نبود که اتفاق افتاد.
‫و اون نمیتونست عوض شه ‫چون فقط به فوتبال اهمیت میداد.
‫آره، اون تصمیمشو گرفته
‫اما به این فکر نکرده بود ‫که اون تصمیم چه بلایی سرش میاره.
‫این بیش از حد احساسی شدن نیست.
‫به نظرم اون هرگز دست از سرمربی لیورپول بودن ‫برنداشت.
‫گلاسگو، 1977
‫برنده جام لیگ اسکاتلند و حذفی سال 1977
‫جاک استین عاشق هواداران سلتیک بود.
‫همه تو سلتیک پارک با اون رابطه خوبی نداشتن.
‫اون پروتستان بود.
‫به خاطر گذشتش
‫بعضی مردم کلا ازش خوششون نمیومد
‫و اون احساس می‌کرد که ‌این چیزا...
‫...در کنار عوامل دیگه، ‫همیشه در مورد اون وجود داشت.
‫از دست دادن کنی دالگلیش در آگوست 1977
‫معنیش این بود که قدرت سلتیک کاهش یافته.
‫در مورد هواداران فوتبال این موضوع وجود داره ‫که حافظه کوتاه مدتی دارن
‫سلتیک قدرتی برتر ‫در سرتاسر فوتبال اسکاتلند بود
‫نام بزرگی هم توی عرصه اروپایی بود.
‫و حالا، این حقیقت داشت از بین می‌رفت.
‫وارد عصری شدیم ‫که افرادی مثل دالگلیش...
‫...و مکاری میتونن ‫پول زیادی تو انگلستان بگیرن
‫و اونجا جایی بود که اونا رفتن
‫اونا به منچستریونایتد و لیورپول پیوستن.
‫سرمربیگری حرفه بسیار تخصصی هست
‫که در 10 سال موفقیت توی این صنعت
‫جایگاه خیلی خیلی بالایی ‫در همین صنعت خواهد داشت.
‫توی فوتبال، 10 سال موفقیت کسب کردین
‫اما در واقع، اعتماد به نفس کمتری ‫توی سال یازدهم...
‫...نسبت به ده سال قبل دارین.
‫به نظر می‌رسید وقت رفتنش رسیده بود.
‫فکر می‌کنم خودش هم تا حدی اینو حس کرد.
‫پیشنهادات بی‌اهمیتی بهش میشد.
‫تا توی هیئت مدیره بمونه ‫که نمیتونست قبول کنه.
‫خانوادش خیلی خیلی زیاد ناراحت شدن.
‫شما از یکی از بزرگترین ‫نام‌های دنیای فوتبال می‌خواین...
‫...که براتون فروشندگی کنه.
‫مشکلی وجود داشت ‫چون جاک به همه تسلط داشت
‫به همین دلیل، ما سرمربی جدیدی آوردیم
‫و احساس میشد جاک برای مدت کوتاهی ‫یه جورایی بی‌میل شده.
‫وقتی بالاخره مجبور به رفتن شد
‫مثل هر...
‫استعفای دیگه‌ای...
‫پشیمونی به سراغت میاد.
‫البته، مشخص بود بیلی مک نیل وارث اونه.
‫میدونی چی میگم، ‫پادشاه مرده، زنده باد پادشاه.
‫آنجا که ناهماهنگی باشد
‫باشد که هماهنگی بیاوریم.
‫آنجاکه خطا باشد، ‫باشد که حقیقت بیاوریم.
‫آنجا که شک باشد ‫باشد که‌ ایمان را بیاوریم
‫و آنجا که نومیدی باشد، ‫باشد که امید بیاوریم.
‫«لیورپول 1981»
‫در دهه 70، حال و هوای ‫تماشاچیان طبقه کارگر در حال تغییر بود.
‫خشونت و تفرقه جریان داشت.
‫جنگ داخلی...
‫...بین صنایع رو به زوال، بویژه معدنکاری...
‫...و نیروهای نظم و قانون بود.
‫باعث ترس و نفرت زیادی در جامعه شد.
‫به نظرم فوتبال کمی جذابیتش رو از دست داد.
‫حرومزاده ها!
‫جایی که آدم وجود داشته باشه، ‫یکی می‌خواد ببره و یکی هست که باید ببازه
‫یکی کنترلشو بالاخره از دست میده.
‫تونستیم مردم رو کمی از فوتبال دور نگه داریم
‫نگران فروش بلیط‌ها نیستیم
‫نگران این نیستیم که چند نفر ‫به تماشای مسابقه میان
‫ولی نگران این هستیم که ‫فوتبالی بی‌دردسر بین تماشاچیا داشته باشیم
‫این مهمترین چیز برای ماست.
‫بحث‌های زیادی در مورد این مسئله بود ‫که جامعه از هم گسیخته شده.
‫این سه مرد بزرگ
‫در همبستگی متقابل تربیت شده بودن
‫جامعه، و این مسئله اونا رو بهم مقید کرد
‫طوری که مردمی که الان بزرگ میشن، ‫متوجهش نمیشن.
‫بازی کردن بود، برای غرور بود.
‫و البته برای مردم.
‫اما الان فوتبال بازی کردن برای پوله، ‫پول، پول.
‫اگه جامعه‌ای در کار نباشه، ‫باشگاه فوتبال چیه؟
‫ابداعات استین، شنکلی و بازبی
‫تبدیل به روزهای خوب گذشته شد.
‫خب، هرچیزی که از فوتبال بدست آوردم ‫رو مدیون فوتبالم
‫و از خودگذشتگی و چیزایی که ‫تو این رشته از خودم مایه گذاشتم.
‫فقط چیزی که به بازی بیاری رو ‫ازش بدست میاری
‫و من هر کاری که از دستم برمیومد رو کردم
‫و هنوزم این کار رو می‌کنم.
‫برای مردم و مردم ‫این چیزیه که به خاطرش بازی می‌کردم
‫و همینطور مردمی که سرمربیشون من بودم.
‫من تو هیچ زمینه‌ای اونا رو فریب ندادم.
‫تمام قلب و روحمو واسه فوتبال گذاشتم
‫تا حدی که خانوادم از این مسئله رنج بردن.
‫آیا به خاطر همه‌ اینا پشیمونی؟
‫آره، خیلیم پشیمونم، آره.
‫یکی می‌گفت که فوتبال برای تو ‫مسئله مرگ و زندگیه.
‫بهش گفتم: ‫"گوش کن، خیلی بیشتر از اینا واسم مهمه"
‫فوتبال این شهر یک شوخی بود ‫تا اینکه بیل شنکلی به اینجا اومد
‫و اون... ‫خب، اون خود لیورپول بود
‫و هوادارا خیلی دوسش داشتن.
‫به نظرم در حد بیتلز، میدونی چی میگم...
‫بیل شنکلی از اون دسته آدماست ‫که زندگی رو به مِرسی‌ساید برگردوند.
‫از اون آدماییه که هرگز فکر نمی‌کردین بمیره.
‫تصور می‌کردین زمان بگذره.
‫واقعا فکر می‌کردین وقتی هیچکس نمونده بود ‫اون بازم اونجا باید باشه.
‫ما دوستان خیلی خیلی خوبی برای هم بودیم.
‫سال‌های زیادی دوستان صمیمی هم بودیم.
‫اون زیربنای اینجا رو پی‌ریزی کرد.
‫ته دلش، لذتبخش ترین چیز برای اون...
‫...رسوندن لیورپول به جایگاه الانش بود.
‫ما توی شهری بودیم که ‫پتانسیل درخشانی داشت.
‫که البته ثابت شده که ‫این مسئله روز به روز پیشرفت هم کرده.
‫سال‌های خیلی زیادی از مرگ اون میگذره
‫اینطور احساس میشه که ‫انگار میراث و افسانه‌ی اون بزرگتر شده.
‫میتونین همه جا حسش کنین
‫یه چیز خاصی توی میراث اون وجود داره.
‫من سرمربی بودم، ترکیب رو من میچیدم.
‫کارهای زیادی تو لیورپول کردم
‫اما واقعا اونا از من مهمتر بودن.
‫هرکاری که من کردم به خاطر مردم بود.
‫برای سربلندی اونا بود چون فوتبال زندگیشونه.
‫در نهایت، وقتی اون مرد...
‫احساس می‌کنم ‫با قلبی شکسته از این دنیا رفت...
‫چون فوتبال زندگیش بود.
‫ویلیام شنکلی ‫(1913-1981)
‫آیا زمان سرمربیگری اسکاتلند ‫فشارها بیشتر بود یا زمان سرمربیگری سلتیک؟
‫شکی نیست
‫که افراد بیشتری از شما انتظار دارن
‫اینکه در مورد اسکاتلند حرفی داشته باشین ‫و همینطورم شد.
‫وقتی تیمی مثل سلتیک یا رنجرز افت می‌کنه...
‫...بعضیا کاملا خوشحالن.
‫ولی تمام مردم اسکاتلند ‫کم و بیش می‌خوان تیم ملیشون خوب بازی کنه.
‫اما در آخر
‫این شمایی که شدیدترین انتقادها ازت میشه.
‫یک پرتاب بلند، به نیکول میرسه.
‫دوباره خود نیکول، ‫تلاش بر سر توپ.
‫گل اول برای ولز!
‫به نظرم اون تقریبا ‫توی تمام بازیاش تحت فشار بود
‫به خاطر اینکه فوتبال برای اون، زندگی بود.
‫دیروز وقتی بازی رو دیدم
‫واقعا احساس کردم که باید ازش بخوایم
‫یه استراحتی به خودش بده.
‫می‌دونستم... ‫میتونستم ببینم که یه جای کار میلنگه.
‫اونجا کلی سیم بود
‫سیم تلویزیون همه جا دیده میشد
‫و فیلمبرداره همش تو دست و پای ما بود ‫که آزاردهنده بود.
‫و شروع رویایی که ولز به سر داشت، ‫اتفاق افتاد.
‫آخرین حرکتش در سکان هدایت اسکاتلند ‫فرستادن دیوید کوپر به زمین بود
‫یک ضربه سرگردان!
‫پنالتی بود!
‫ده دقیقه به پایان ‫این میتونه پنالتی‌ای باشه که...
‫اسکاتلند رو ‫به پلی آف میرسونه.
‫اونا موفق شدن.
‫تیم داوری سوت رو زد ولی...
‫و فکر می‌کنم، جاک به این فکر رسید ‫که دیگه وقتشه.
‫میدونین چی میگم، اون بلند شد...
‫و اون یه جورایی خورد زمین و ما گرفتیمش، ‫متوجهین.
‫سوت پایان به صدا در میاد.
‫اسکاتلند به نتیجه‌ای که بدجوری می‌خواست، ‫رسید.
‫عجب شبی برای اسکاتلند!
‫اون همیشه می‌گفت:
‫"رفیق، میدونی چیه، آخر بازی ‫باید شان خودتو حفظ کنی
‫و از هوادارا تشکر کنی"
‫به همین خاطر، آخر بازی، ‫بازیکنا رو تو زمین نگه داشتم.
‫بهم گفتن حالش خوبه
‫بنابراین، برگشتیم و به بازیکنا تبریک گفتیم
‫گراهام سونس، بیرون اتاق پزشکی ‫در حالی که ایستاده بود گریه می‌کرد.
‫بهش گفتم: "چی شده؟" ‫گفت: "فکر کنم آقامون مرده"
‫گفتم: "خدای من"
‫میدونی چی میگم، ‫این یک تراژدیه اونم درست تو جشن پیروزی.
‫میدونی، جاک بهمون امید صعود ‫به یک جام جهانی دیگه داده بود.
‫توصیفش خیلی سخته، مارتین
‫به خاطر اینکه میدونی، ‫اون تو فوتبال اسکاتلند یک غول بوده
‫و اینکه امشب از دنیا رفت
‫فقدان خیلی بزرگی برای همه ما بود.
‫کاملا مطمئنم که ‫تمام افرادی که ‌اینجا حضور دارن
‫حاضر بودن اسکاتلند به جام جهانی نمیرسید
‫ولی جاک استین هنوز با ما می‌بود.
‫اون خودشو دلیل افتخاراتش نمی‌دونست.
‫همیشه دلیلشو بازیکنا ‫و هوادار می‌دونست.
‫اون یک افسانه‌ست، تکرارنشدنیه.
‫تا جایی که من میدونم، ‫اون توی فوتبال اسکاتلند افسانه باقی میمونه.
‫شما بدون تماشاچیا فوتبال بازی کنین، ‫شما هیچی ندارین.
‫میتونه بزرگترین ورزش دنیا باشه.
‫اما اگر کسی تماشا نکنه، ‫پوچ میشه.
‫به یک بازی معمولی، ‫جمعیت بزرگ تماشاچی اضافه کنین
‫هیجان و جو اونا، ‫بازی رو به یک بازی قشنگ تبدیل می‌کنه.
‫اگه الان به سلتیک پارک برین، ‫یک ورزشگاه مدرن میبینین
‫یکی از بهترینا، ‫هر بار که سلتیک اونجا بازی داره...
‫...60 هزار نفر به تماشای بازی میان.
‫نورهای باشکوه اروپا و اینطور چیزا.
‫دلیل پیدایش اون ‫روزیه که جاک استین سرمربی سلتیک شد.
‫وقتی می‌خواستم ازش درمورد چگونگی...
‫...قهرمانی سلتیک توی اروپا، سوال کنم
‫اون افتخار رو به بازیکنا میداد، ‫میدونین چی میگم.
‫اون هیچوقت خودشو ‫دلیل این افتخارات نمی‌دونست.
‫نمیتونستم وادارش کنم بگه
‫"خب این کار رو کردم به این دلیل..."
‫فقط همین.
‫ما ‌اینکه چقدر اون روز واقعی بازی کردیم ‫رو بازگو می‌کردیم
‫اینکه چقدر مرداک تحت کنترل بود
‫یا اینکه بیلی بزرگه چقدر مسلط بود
‫میدونین چی میگم، ‫دلیلشو بازیکنا می‌دونست
‫هرگز حرف بدی در مورد سلتیک نزد.
‫هرجا بازی دارن، با هرکی بازی دارن ‫قضیه سلتیک کاملا جدیه.
‫هنوزم حضورش رو ‫در حضور تیمش احساس می‌کنی
‫و این میراثش هست.
‫جاک استین، مردیه که خون بروس تو رگاشه
‫میدونی، این اعتقاد منه.
‫یکی از فوق العاده‌ترین مردان این بازی.
‫جان استین ‫(1922-1985)
‫منچستر، 1993
‫ بدون شک الکس فرگوسن، ‫بزرگترین سرمربی عصر لیگ برتر انگلستانه
‫اما اگر مت بازبی این باشگاه رو نساخته بود
‫به اومدن به منچستریونایتد فکر نمی‌کرد.
‫که سال 1986 اونجا منتظر الکس فرگوسن بود.
‫شروع کنیم. ‫آقایون، شروع کنیم.
‫صبر کنین.
‫منچستر یونایتد در مقابل بایرن مونیخ ‫فینال لیگ قهرمانان اروپا 1999
‫اون میراث رو پذیرفت.
‫میشه گفت فهمید این باشگاه
‫تنها باشگاهیه که میتونه ‫روزی با لیورپول رقابت کنه.
‫بازسازی طبق مدل بازبی.
‫رشد جوانان، پرورش بازیکنای خودتون
‫صیقل دادن الماس‌های ما.
‫وینگرها...
‫سرگرمی..
‫هر چیزی که بازبی به ارث گذاشته بود
‫ و اون، الکس فرگوسن، باور داشت.
‫و این دلیلیه که توی تمام دوران فرگوسن
‫جمعیت توی آوازهاشون ‫اسم مت بازبی رو می‌خوندن.
‫انگار تقریبا می‌دونستن.
‫برای من، همیشه‌ این مسئله ‫به اولدترافورد روح میبخشه
‫وقتی صدای تماشاچیا رو میشنوین ‫که اسم مت بازبی رو میارن.
‫چون حق دارن.
‫مت بازبی روح منچستریونایتده.
‫به نظرم مهمترین چیز، انسان بودنه
‫با مردم طوری رفتار کن که ‫دوس داری با خودت رفتار بشه.
‫منظم باش، ولی نه بیش از حد
‫ولی تلاش کن و احترام کسب کن
‫هم برای مردمی که خانواده تو هستن ‫ولی بیشتر برای خودت.
‫به نظرم بهترین چیز اینه که ‫به نوعی همسایه خوبی باشی
‫یک رفیق خوب ‫و احساسات خوبی رو به وجود بیاری.
‫الکساندر متیو بازبی ‫(1909-1994)
‫فوتبال چیزیه که ‫همه رو با هم متحد می‌کنه.
‫همه اهمیت میدن، ‫هرکسی تیمی داره.
‫قشنگی فوتبال اینه که در دسترس همه‌اس.
‫چنین بازی آزادیه.
‫ و هنوز اونو سرتاسر دنیا میبینین
‫میدونین چی میگم، ‫این دلیلیه که هنوزم دوستش دارن.
‫هرچند از دوران اوجش سال ها میگذره
‫دورانی که بازبی و استین و شنکلی ‫کارهای بزرگشون رو انجام دادن
‫هوزم انگار همین نزدیکی‌هان
‫و هنوز نقش روح بخشیدن به ‫فوتبال در بریتانیا رو ایفا می‌کنن.
‫طوری که در موردش فکر می‌کنیم
‫اشتیاقی که برای فوتبال ‫و تیم مورد علاقمون داریم.
‫ضربان قلبشون چنان بلند بود ‫که هنوزم می‌تونیم بشنویم.
‫اونا خالقان فوتبال مدرن در بریتانیا هستند.
‫«زیرنویس اختصاصی فیلیمو»
‫مترجمین: ‫مهرداد سبیانی و اسماعیل ساریان