Gdzie jest forsa?
Jest policja. Mówiłaś, że zejdą im trzy minuty!
Tak wyglądasz, gdy zrozumiałeś, że masz totalnie przejebane.
I zastanawiasz się, czemu zrobiłeś coś tak idiotycznego.
Cóż, ponieważ chciałeś być cwany.
Ale w głębi duszy wiesz, że wcale nie jesteś cwany.
Z drugiej strony, dotarłem aż tak daleko.
Cholera, w pewnym sensie jestem żywą legendą.
Aby dobrze opowiedzieć tę historię, muszę zacząć od początku.
Od dnia, w którym znalazłem 90 mln koron i uznano mnie za Szweda.
Pieprzonego "Suedi".
Jestem Mahmod Aziz. Urodziłem się i wychowałem w Sollentunie.
Na ulicy Malmvägen!
Moi rodzice byli walczącymi o demokrację studentami prawa,
zmuszonymi do ucieczki z Kurdystanu do Szwecji.
W Szwecji mama pracowała w fabryce, a tata jako śmieciarz.
Siostra jest higienistką dentystyczną w Centrum Sollentuna.
Mam do niej szacunek za to, że czyści ludziom zęby.
Wyszła za faceta, którego rodzice pochodzą z Chile.
Zawsze gada o prawach człowieka i podobnych sprawach.
I zawsze zakłada stosowne szwedzkie skarpetki.
Wiesz, te kolorowe.
U mnie w dzielni skarpetki są albo czarne, albo białe.
Po co zawracać sobie głowę paskami lub kolorami?
Tata chciał mnie przekonać, żebym został lekarzem lub prawnikiem,
ale ja zostałem nikim.
Nie chcę obwiniać innych, ale nas odizolowano od społeczeństwa.
Wiesz, byliśmy autsajderami.
Jak pojechaliśmy do miasta, poczuliśmy się jak kosmici.
- Co cię tu przywiodło? - Pieniądze.
- Co was tu przywiodło? - Pieniądze.
Dostałem pracę w call center.
Zmieniłem imię z Mahmod na bardziej szwedzkie,
takie jak Pontus, Anders czy Johan, żebym mógł więcej sprzedawać.
I to zadziałało. Sprzedawałem najwięcej.
Przez telefon mogłem być kimś innym.
Ale poza biurem zawsze byłem autsajderem.
Tylko dla członków klubu. I masz złe buty.
To Gucci, człowieku.
Możesz stanąć z boku, żebym mógł przepuścić ludzi?
Witam!
Choć urodziliśmy się w Szwecji
i wypiliśmy więcej szwedzkiego mleka niż szwedzki cielak,
nie postrzegano nas jako Szwedów
i my sami nie czuliśmy się Szwedami.
Byliśmy jak obywatele drugiej kategorii.
Ale chcieliśmy wejść do ciepełka.
Henke Larsson.
Dzieci, po meczu będziemy jeść.
Mahmod, może lepiej zostań w pokoju.
Tak!
Dlaczego świętujesz? Nie jesteś Szwedem.
Od tamtego czasu miałem tylko jeden cel w życiu.
Nie czuć się innym. Być akceptowanym i postrzeganym jako zwykły Szwed.
Pewnego dnia biegałem sobie z Grubym Bashirem i Amirem.
Bo według nas właśnie to robili Szwedzi. Biegali.
- Cześć! - Ale nas nie zauważyli.
Jak zwykle.
Nawet na nas nie patrzą.
Nie usłyszeli nas.
Tego dnia wydarzyło się coś bardziej szalonego.
W lesie miał miejsce prawdziwy cud.
To było tak, jakby ktoś spojrzał w dół i rzekł:
Bracie, to dopiero będzie coś.
Nie do wiary.
Spadło na nas 91 mln i 245 tys. błogosławieństw.
Ukryliśmy je na trzy miesiące
i sprawdzaliśmy, czy ktoś zgłosi brak pieniędzy.
Żadnych niusów.
Gdybyś to ty znalazł tyle forsy, co byś z nią zrobił?
Bracie, dobrze wiedzieliśmy, co z nią zrobimy.
Gruby Bashir pojechał do Las Vegas i chajtnął się ze striptizerką,
niejaką Hormonell.
Przypadkowo postawił swoje 30 mln na numer dwa i wygrał.
Miał dostać kwotę pomnożoną 30 razy, więc hotel dał mu część własności.
Podobnie jak inni wytatuowani luzacy, Amir pojechał do Tajlandii.
Za 30 milionów mógł sobie kupić wyspę.
Powiedział, że nie chce wrócić do Szwecji,
bo tam nigdy nie uznają nas za Szwedów.
Powiedziałem mu, że się myli.
Aby brano nas za Szwedów, potrzebowaliśmy gotówki.
I ją mieliśmy. Kupiłem niebieskie soczewki, zmieniłem fryzurę,
wynająłem dom na wyspie Lidingö i oczywiście kupiłem volvo.
Zmieniłem też nazwisko z Mahmod Aziz na Sebastian von Steinberg.
Skoro masz przybrać nowe nazwisko, dlaczego nie wziąć szlacheckiego?
Jak hrabia.
Sąsiadom powiedziałem, że dostałem spadek po bogatych rodzicach.
A moje ciemne włosy? Po włoskiej prababci.
Wszyscy lubią spaghetii!
Prawdziwym rodzicom, którzy żyją i mieszkają w Sollentunie,
powiedziałem, że pracuję na platformie wiertniczej.
Nie mogłem wpłacić pieniędzy na konto.
Podobnie jak Pablo Escobar ukryłem całą gotówkę w różnych miejscach.
Trzeba wiedzieć, żeby znaleźć.
Wynająłem biuro i założyłem firmę konsultingową,
żeby wyglądało, że mam pracę.
Konsulting brzmi dobrze. To szeroka dziedzina.
Zapłaciłem logopedzie kilkanaście tysięcy,
żeby pozbyć się szwedzkiego akcentu z przedmieścia.
Cholera!
Rozumiem.
Skończyłem kurs szwedzkiej etykiety, chodu,
a nawet haftowania.
I nie uwierzysz.
Zacząłem nosić wzorzyste skarpetki.
Bracie, siedziałem jak Suedi.
Wzdychałem, jadłem i chodziłem jak Suedi.
Człowieku, zacząłem myśleć jak Suedi.
- Przepraszam, mam skurcze. - W Szwecji stoi się w kolejce.
Niewiarygodne.
I kiedy w końcu wszedłem do klubu, spotkałem ją.
Kobietę, która miała mnie uczynić najszczęśliwszą osobą na świecie.
To była ona.
Bracie, dzięki niej poczułem się spełniony.
Byliśmy do siebie tak podobni, a jednocześnie tak różni.
Gdyby była facetem, byłaby taka jak ja.
- Cholera, wiesz o co mi chodzi. - Jestem Isabelle.
Sebastian.
Jesteśmy razem od trzech lat i nadal jesteśmy w sobie zakochani.
Jest taka cudowna. Ma fobię na punkcie śliny,
więc rzadko całujemy się po francusku, ale to nieważne.
Lubi całować gdzie indziej. Wiesz, o co mi chodzi.
Na ulicy zakonnica, a w łóżku kocica.
Cóż, czasem przeistacza się w inną osobę.
Lubi odgrywać różne role.
Tak! Tak!
Nigdy tak nie pożądałem żadnej dziewczyny.
- Cholera. - Zginąłbym za nią.
Isabelle Eliasson. Gratulacje.
Ona nie tylko mnie rozśmiesza.
To asystentka prokuratora, a wkrótce może jebany prokurator izby.
To dopiero coś!
Dalej, skarbie! Dasz radę!
Mój psycholog mówi: "Zmień nawyki, zyskasz spokój!".
Udało mi się!
Świetnie! Wiedziałam!
- Udało ci się! - Au!
Skarbie?
Miałem wszystko, bracie.
Volvo, dom, psa.
Dobra, nie miałem psa. Nigdy nie lubiłem psów ani kotów.
Ludzie z tej dzielnicy tak naprawdę ich nie lubią.
Bo się ich boją. Bashir mówi "pieprzone psy".
Wszystko było takie jak w moich dziecięcych marzeniach.
I miałem poczucie przynależności.
Czułem się jak ciastka słynnego Roya Faresa. Wszyscy je uwielbiają.
Nawet prawicowy Jimmie Åkesson je uwielbia.
Sebastianie.
O co chodzi?
To rok przestępny.
Sebastianie von Steinberg...
ożenisz się ze mną?
Tak, bracie. Stało się.
W Szwecji kobiety mogą się oświadczać w roku przestępnym.
Bracie, w mojej dzielni, twoja laska nie może przed tobą uklęknąć.
Możesz wyciągnąć mnie z dzielni, ale dzielni ze mnie nie wyciągniesz.
Ale teraz byłem Sebastianem.
Jasne! To znaczy...
Dziękuję. Wow.
Co za niespodzianka.
- Gratulacje! - Dziękuję.
- Wrzucę zdjęcie na Instagram. - Jakie zdjęcie?
Zdjęcie, które zrobiła kelnerka. Twój wyraz twarzy jest bezcenny.
Przeczytaj inskrypcję.
Dobrze.
Sebastian Eliasson?
Znasz to uczucie, gdy odpływasz i widzisz swoje życie z lotu ptaka?
Jakby z drona? Tak właśnie się czułem.
W tej milisekundzie.
Pada na kolano, a potem chce, żebym przyjął jej nazwisko.
Co jest, kurwa?
Wiem, że rozmawialiśmy o tym tylko ogólnikowo, ale...
Sebastian Eliasson, to brzmi magicznie.
Wiem, ale von Steinberg też brzmi dość magicznie.
Pozwól mi się nad tym zastanowić, dobrze?
Zazwyczaj to kobieta przyjmuje nazwisko mężczyzny.
Dlaczego kobieta przyjmowałaby nazwisko mężczyzny? Nie rozumiem.
Bo zawsze tak było. Myślę, że to piękna tradycja.
Mężczyzna ma pewne obowiązki.
Odezwała się epoka kamienia łupanego. Chce odzyskać swoje wartości.
Oglądałeś ostatnio za dużo Opowieści podręcznej?
Niech będzie błogosławiony owoc. Pod Jego okiem.
Możemy wymyślić własne nazwisko. Jak Ola i Noomi Rapacé.
- Rapace. - Rapace? Na pewno?
Słyszałem, że miało być artystycznie i po francusku, Rapacé.
Wiesz co? Jasne, że przyjmę twoje nazwisko.
Mężczyzna może przyjąć nazwisko kobiety, prawda?
Jesteś uroczy. 30 polubień w mniej niż 30 sekund. Niewiarygodne.
Ludzie uwielbiają nasze zdjęcia, powinniśmy ich robić więcej.
- Oczywiście. - BrachzGetta komentuje,
z płaczącym/śmiejącym się emotikonem:
"Co za Suedi, pozwala dziewczynie się oświadczyć,
wygląda jak Mahmod z Sollentuny".
#pindawygrywa... Mahmod?
- Nie mam pojęcia... - BrachzGetta ma prywatne konto.
Opis: "Szkoła przeżycia w dzielni".
Choć zmiażdżono mi męskość
i ktoś mógł mnie rozpoznać w mediach społecznościowych,
zmiana nazwiska to było najlepsze, co mogło się zdarzyć.
Idealny sposób, by postrzegano mnie jako Szweda.
Eliassonowie. I oświadczyła mi się. Nie mogło być lepiej.
Kurwa, tak bardzo ją kocham.
Zorganizuję najlepsze, superszwedzkie wesele.
Odbędzie się w sali ślubów wyspy Lidingö.
Będzie po szwedzku, łącznie z linoleum i boazerią.
Uwielbiam to.
Zamówiłem pół miliona czerwonych róż, by pokryć nimi ściany.
I poprosiłem Sarah Dawn Finer, by nam zaśpiewała.
Śpiewała szwedzkiej księżniczce, teraz zaśpiewa mojej.
Roy Fares upiecze tort weselny.
A ja skombinuję jednorożca.
Isabelle je kocha,
więc gości weselnych przywitałoby stado jednorożców.
To byłaby najfajniejsza impreza w historii Szwecji.
Lepsza niż bankiet noblowski, co nie byłoby trudne,
pamiętając o wybrykach sekretarza instytucji.
Wiecie o co chodzi?
A gotówka? To nie był problem. Wszystko dla mojej ukochanej.
Bracie, zacząłem uprawiać jogę.
No wiesz, jak prawdziwy Suedi ze śródmieścia.
Przyjąłem właśnie pozycję kobry, gdy...
...może siedzicie w domu i przeliczacie
banknoty w wysokości 500 i 1000 koron,
które wkrótce będą nieważne.
Za dwa tygodnie kończy się wrzesień.
Jeśli masz w domu więcej niż 10 000 koron,
musisz zgłosić, skąd są pieniądze i najlepiej mieć paragon.
Kurwa.
Jeśli masz banknoty lub monety, upewnij się, że je wymienisz...
Jak, do kurwy nędzy, mam wyprać 30 milionów koron
w mniej niż dwa tygodnie?
Zebrałem całą forsę.
Pięćdziesiąt tysięcy banknotów po 500 koron,
które miały stracić wartość. Ale nie tylko ja miałem kłopoty.
Według banku rezerw, brakuje 3,8 miliarda koron.
Trzeba szybko wymienić banknoty, zanim staną się nieważne.
Zaczęło się.
Sebastian?
Tu jesteś! Jak było w spa?
Właściwie to tak sobie.
Muszę zainstalować nowe rury. To będzie cholernie ciężkie, ale...
- Tak trzeba. - Słuchaj...
- Dziś w pracy... - Co powiedzieli?
Dostałam e-maila od Sandry, która siedzi naprzeciwko mnie:
"Anders chce z tobą jutro odbyć rozmowę o pracę".
Zostaniesz prokuratorem izby.
- Co o tym sądzisz? - Jest naprawdę ładna.
Muszę zrobić dobre wrażenie. Dzwoniłeś już do swojego drużby?
Jocke?
Spotkaliśmy się i powiedziałem mu. Bardzo się ucieszył.
- To on nie mieszka w Nowej Zelandii? - Kiedyś.
Ale niedawno wrócił do domu. Wiesz co? Musicie się spotkać.
Nie znam żadnego z twoich przyjaciół. To takie dziwne.
Wiem! Większość z nich wyjechała za granicę, a potem...
Dorośli nie mają wielu przyjaciół.
Ty masz swoją rodzinę i siostrę...
Erika tak się ucieszyła, kiedy spytałam, czy zostanie druhną.
Poznała jakiegoś faceta, którego chce nam przedstawić.
- Przyjdą na kolację. - Kolację?
- Kolację z mamą i tatą. - Racja! Kolacja!
Hej, może Joakim przyjdzie na kolację?
- Tak. - Tak!
- Bardzo się ucieszy. - To wspaniale.
Możesz iść po obraz, który dostaliśmy od mamy,
- i go powiesić? Jest w garażu. - W garażu.
Hej! Co robicie?
Bierzemy stół i krzesła zawarte w pakiecie ślubnym.
Dlaczego?
Szefowa mówi, że nie zapłacił pan za fakturę.
Nie, to musi być nieporozumienie. Zadzwonię do Susanne.
Idę albo spóźnię się na jogę.
Tak, dobrze.
Ona nie lubi śliny. Nieważne, to jest nieporozumienie.
Zajmę się tym. Nie martw się, myśl o pozytywnej energii, dobra?
Wow! Dobra, bracie, słuchaj.
Dałem ci 30 w gotówce, tu masz 10. Zostaw krzesła, dobrze?
- Nie, proszę gadać z szefową. - Bracie, słuchaj.
- Co pan robi? - Nie, nie o to mi chodziło.
Proszę zabrać łapy.
Chciałem tylko strzepnąć włoski.
To wyraz troski. Posłuchaj, dam ci dychę, jeśli chcesz.
Zostawcie krzesła i...
- Bądź bratem. - Co?
Tak, bracie.
Żaden z ciebie brat. Pieprzony Suedi.
Proszę mi pozwolić wykonać moją pracę.
Tak, ale ja, pójdę...
- Proszę. - Nie do wiary.
- Hej, Sebastian! Coś nie tak? - Hej, Yngve!
Nie, zamówiłem krzesła, a oni przysłali nie te, co trzeba.
Pomylili się. To męczące. Zawsze tak się dzieje.
Możecie je zabrać z powrotem. Tylko je spakujcie.
Chciałem ci tylko przypomnieć, żebyś zapłacił 100 koron za salę.
- I załatw własne naczynia. - Czy mogę ci teraz zapłacić?
Jasne, jestem skarbnikiem stowarzyszenia.
- Proszę. - Dobra.
- Tak, wiem, wkrótce są nieważne. - Potrzebuję kopii dowodu osobistego.
- Na rezerwację sali. - Oczywiście.
- Mój dowód osobisty. - Pożyczyłeś ode mnie grabie.
W dniu... 10 czerwca. Bardzo bym chciał, żebyś mi je oddał.
- Oczywiście! - Dobrze, dobrze.
W przeciwnym razie będę zmuszony doliczyć opłatę za przypomnienie.
60 koron.
Dobrze.
- Przykro mi, nie przyjmę gotówki. - To oszczędności mojego życia.
Zarezerwował pan pakiet premium z szefami kuchni, ośmioma daniami,
prawie dwumetrowym tortem oraz gołębiami.
Wiem.
Oto faktura. Proszę zapłacić przelewem bankowym,
dostanie pan meble z powrotem.
Proszę, oto dwa miliony w gotówce.
Nie, proszę zapłacić przelewem.
Nie denerwuj się.
W e-mailu napisał, że cię lubi.
- Co dokładnie napisał? - "Lubię Isabelle.
Jest dobra."
No, wchodź.
- Isabelle. - Cześć!
Usiądź.
- Jesteś z nami od pięciu lat. - Tak.
A więc dlaczego uważasz, że powinnaś zostać prokuratorem izby sądowej?
Mam niezbędne przygotowanie. Uwielbiam nowe wyzwania.
W tym roku otrzymaliśmy kilka nowych wytycznych.
Skupimy się na przestępstwach finansowych i praniu pieniędzy.
Jestem ciekaw, co o tym sądzisz i co mogłabyś wnieść?
To muzyka dla moich uszu. Te zagadnienia to moja pasja.
Zapisałam się na kurs międzynarodowego prania pieniędzy...
aby uzyskać globalną perspektywę.
Myślę, że to ogromny problem, z którym musimy się uporać.
Przepraszam, trochę chce mi się pić.
Czy wszystko w porządku?
Chciało mi się pić.
Rozmowa z tobą jest inspirująca.
Jesteś naprawdę silną kobietą. Stowarzyszenie...
Stowarzyszeniu to się spodoba.
Będziemy w kontakcie.
Istnieje wiele różnych sposobów na pranie pieniędzy.
Oczywiście najbardziej efektywny i skuteczny
to sprawić, żeby pieniądze, które pierzesz, wyglądały
na pochodzące z legalnego źródła, ze zwykłej firmy.
Należy użyć wszystkich sposobów, by wyglądały legalnie.
Mam za dużo energii. Cały ten cholerny dom zbudowałem sam.
- Sam? - Tak.
Obszar mieszkalny wynosi 300 m kwadratowych.
W dodatku ten widok
i kuloodporne szyby.
- Te? - Tak.
- Chcę za niego 25 milionów. - Zapłacę gotówką.
DJ Tiesto też tak zapłacił, kiedy przebudowałem jego dom.
Ach, tak.
Nie chcę wściubiać nosa w nie swoje sprawy, ale
przypuszczam, że pracujesz w tym samym sektorze? Jesteś DJ-em?
- Dokładnie. - Fajnie!
Jak się nazywasz?
Jaką mam ksywkę?
DJ Mahm...Od... jebany. MahmOdjebany.
- Grubo. - Gram dużo na Ibizie.
- Byłeś tam? - Nieraz.
Cóż, nie grałem tam tak często.
Ale nieważne, dam ci 15 milionów z góry.
Nie masz dolarów?
Dolary? Mieszkamy w Szwecji, skąd miałbym wziąć dolary?
Te banknoty wkrótce stracą ważność. Nie będę mógł ich wymienić.
- Nie chcesz 15 milionów? - Nie, nie powiedziałem tego.
Wpłać pieniądze na swoje konto
i wróć, a ja zaakceptuję wpłatę następnego dnia.
Dom odsprzedasz za 35 milionów. Czysty zysk, kurwa.
Kumasz czaczę?
Kurwa. Później zajmę się kasą.
Ślub jest za dwa tygodnie i muszę załatwić fałszywą rodzinę,
drużbę i wieczór kawalerski.
Więc zacząłem szukać ludzi na stronach ze statystami.
Jak już mówiłem, nazywam się Sebastian von Steinberg
i zaprosiłem was tutaj, bo będę się żenić.
Nie mam bliskich przyjaciół. Moja rodzina zmarła, gdy byłem mały.
Dlatego organizuję ten casting.
Chcę ludzi, którzy będą udawać moją rodzinę i przyjaciół
na weselu i wieczorze kawalerskim.
Nie będę się rozbierać.
- Nie, nie. - Mogę cię tylko skrępować w stylu
50 twarzy Greya.
- 300 koron dziennie? - Tak.
Tyle zwykle dostajecie jako statyści, prawda? Albo bilety do kina.
Myślę, że skoro trzeba się też nauczyć kwestii,
- na ślub i tak dalej. - Ile chcesz?
Obecnie rozmawiam ze związkiem zawodowym aktorów.
Aktualna stawka wynosi 990 koron za dzień.
- Nie ma sprawy. - Super.
Yvonne, zagrasz moją ciotkę. Dobrze?
Jedyna krewna, jaką mam. Nazywa się Yvonne von Steinberg.
Von Steinberg? Żydówka, prawda? Mogę zagrać Żydówkę.
Znam trochę hebrajskiego.
Lubię metodę Stanisławskiego. Brałam udział w warsztatach.
To nie jest ważne. Pamiętaj tylko, że to szlacheckie nazwisko.
Uwielbiasz swoje życie w dzielnicy Östermalm
i lubisz polować na okazje w Schuterman.
- Co to jest? - Drogi sklep w Östermalm.
Tu jest wszystko, co musisz wiedzieć, więc przeczytaj to dokładnie.
- Dobrze. - Ale pamiętaj, jesteś z Östermalm.
Więc twoje "s" musi brzmieć bardziej jak "sz".
Sztek w Melandersz był wproszt wszpaniały.
- Śtek w Melanderś. - Nie, "Melandersz".
- A co to jest Melanders? - Restauracja w Östermalm.
- Hej! - Cześć.
- Abbe. - Na zdjęciu jesteś blondynem.
Ach! Stoję obok mojego chłopaka.
Pomyślałem, że to ładne zdjęcie, więc dlatego je wybrałam.
Czyż nie jest uroczy?
Tak, jest naprawdę uroczy. Ale, Abbe?
To zdrobnienie od Abdullah.
Bracie, w szwedzkim filmie
jest rola tylko dla jednego imigranta.
Wiesz, jak jest. I w tym filmie to jestem ja.
Abdullah, tobie trzeba będzie podziękować.
- Andreas, tak? - Tak.
Będziesz moim drużbą.
Masz na imię Joakim, ale mówią na ciebie Jocke.
Chodziliśmy razem do szkoły
i masz zorganizować wieczór kawalerski.
Zajebiście! Wybaczcie, uwielbiam to.
Raz zrobiłem to na serio dla przyjaciela.
Zorganizowałem wieczór kawalerski.
I skończyło się na tym, że sprzedał swoją nerkę!
- Dlaczego? - To był zakład.
Albo to, albo zostać postrzelonym w jaja z pistoletu paintballowego.
A on na to: "Wolę oddać nerkę!".
Tak się bawi na wieczorze kawalerskim.
Chodzi o to, by upodlić pana młodego do tego stopnia, że...
- prawie nie chce się żenić. - To ja zorganizuję ten wieczór.
- Bardzo bym chciał... - Nie. Nie chcę.
- Dobra. - Nie rozpoznaję ciebie...
Przepraszam, to chyba moja wina. To mój przyjaciel, Arben.
Nie mówi zbyt wiele, ale pomyślałem, że dobrze byłoby go mieć przy sobie.
Czy on jest głuchy?
Nie, nie sądzę.
Nie patrz mu w oczy.
Może stać się trochę agresywny, więc lepiej tego nie rób.
Ale jak się go rozkręci, jest bardzo zabawny.
Dobra, do rzeczy! Oto wasza pierwsza wypłata.
- Proszę bardzo. - Te są nieważne za dwa tygodnie.
Macie całe dwa tygodnie na ich wydanie.
- Nie można tego wysłać Blikiem? - Nie mam Blika.
Potem wyślę fakturę.
- Ja tak samo. - Dobra, ty też?
- Nie, ja wezmę banknot. - Wspaniale.
- Dziękuję za przybycie. - Nawzajem.
Dzięki.
- Nie ma za co. - Jest Tan?
Tan, szukają cię! Ty nigdy nie pracujesz!
Mahmod! Bracie! Co słychać? Kiedy sobie brykniemy?
Brykniemy?
Tak w Danii mówią na ciupcianie.
Tan to stary kumpel z Sollentuny.
Wszystko załatwi.
Lepiej do niego nie dzwonić, chyba że w ostateczności.
- Tylko się z tobą droczę, bracie. - Chcę pogadać.
Hej Carlos, wychodzę.
Leń z ciebie! Popracuj trochę!
Co jest, bracie?
Mam stare banknoty, które muszę wymienić na nowe.
Mój drogi ziomalu. Trafiła ci się kupa szmalu.
Potrzebuję twojej pomocy.
Mahmod, wyglądasz jak prawdziwy Suedi.
Wyglądasz żałośnie, ale nadal jesteś moim bratem.
- Możesz mi pomóc? - Wyglądam jak telefon zaufania?
Myślisz, że wiem wszystko?
Ile?
Milion.
Wdepnąłeś.
Skąd wziąłeś milion, bracie?
Znalazłem... To znaczy, sprzedałem łódź.
Może uda mi się zdobyć milion w chińskich jenach.
W jenach? Co mam zrobić z chińskimi jenami?
Chciałbym nasmarować cię olejkiem i wylizać niczym Chupa Chups.
- Tan! - Stary, nie jesteś w moim typie.
Chudzielec, smutas, mała kluseczka.
Możesz mi pomóc czy nie?
Powinieneś kupić kokainę i ją odsprzedać.
Może nawet z zyskiem.
Elvira! Potrzebujesz takich ludzi jak ja!
Tan!
Tak, bracie?
Bracie, to wbrew woli Boga. Ale był tu wcześniej pewien facet.
Przechwalał się, że załatwia sprawy.
Robi interesy na prawo i lewo. Mam jego numer.
- Wyślę ci go. - Dobra.
- Wyślij, niech będzie. - Nie martw się, bracie.
Uściśnij dłoń boś jest ziom.
Miło z ich strony, że przysłali ocet balsamiczny.
- Tak, powiesiłeś obraz? - Jaki obraz?
Ten od mamy.
Zapomniałem, ale jest w garażu. Pomóż mi go powiesić.
Lepiej o tym nie mówmy.
Wygląda, jakby ktoś wylał keczup.
Dlaczego się tak wkradasz?
- Dzwoniłem dziesięć minut. - Miałeś przyjść sam.
Czemu jesteś z nim?
To nie był dobry dzień, żeby zostawić go samego.
Więc nie musisz za niego płacić.
- Ma się nie odzywać. - Jasne.
Wygląda na to, że się zaraz rozgada?
Nie gap się.
- Cześć. - Kochanie.
To jest Jocke, o którym ci mówiłem. A to jego przyjaciel.
Arben. A ja jestem Jocke.
Wow.
Możesz mi mówić Jocke.
Buzi w łapkę.
Ona jest urocza. Jesteś urocza.
Sebastian mówił, że jesteś ładna, ale to było niedomówienie.
- Cóż, dziękuję. - Dziękuję.
A ty nazywasz się Arben?
- Nie gap się na niego. - Dobra.
- Wejdźcie. - Wow, piękny obraz.
Wow, emanuje z niego uczucie smutku.
Dobry Boże, nie wiesz, że zepsuł się dzwonek do drzwi?
Jak zamierzasz przywitać gości? Zrobisz to tutaj?
- Pewnie mogę go naprawić. - To nie jest nasz problem.
Nie martw się, naprawię dzwonek. Cześć, Lars.
- Cześć, witaj. - Dziękuję.
- Cześć, mamo. - Kochanie.
Przepraszam za nasz zapach. Przyjechaliśmy autobusem.
Mamo, proszę.
- Kochanie. - Cześć, tato.
- Cześć. - Och, jak miło!
- Cześć, Birgitta. - Wciąż myją nam samochód.
- Nie wynajęliście auta? - Dali nam japońskie.
Nie mogę prowadzić tych dziwnych aut. Nie było mowy.
To była tesla, kochanie, a nie japońskie auto.
- Co się stało z twoim? - Nie wiesz?
Szczur dostał się do środka przez rurę wydechową
i przegryzł się przez tylne siedzenie.
Zaatakował Birgittę podczas jazdy.
To mogło się skończyć fatalnie.
Wybacz, ale wyobraziłem sobie szczura atakującego cię niczym gremlin.
Pamiętacie film o gremlinach?
Przepraszam.
Dobrzy przyjaciele Sebastiana, Joakim i Ruben, są tutaj.
- Arben! - Właśnie.
- Wejdźcie! - Witamy.
- Spójrz! Pasuje do tego miejsca. - Tak.
Dzień dobry. Nazywam się Birgitta Eliasson.
Dzień dobry. Mam na imię Joakim.
- A to jest Arben. - Hello, Albert.
- Arben. - Hi. My name is Lars.
On mówi po szwedzku, kiedy w ogóle mówi.
- Siostrzyczka! - Cześć!
Wiesz, że nie działa ci dzwonek do drzwi?
- Chciałem go naprawić. - Zrobię to jutro.
Jeśli tylko chcesz, ja go naprawię. Wkrótce będziemy rodziną.
Z naciskiem na "wkrótce".
- To jest Ludvig. - Hej! Mówcie mi Ludde.
- Chciałem tylko pomóc. - Sebbe. Albo Sebastian.
- Mów mi Sebbe, jeśli chcesz. - Hej, Birgitta!
- Poradziłaś sobie z rybami? - Włożyłam je do solanki.
- Ludde też jest konsultantem. - Chyba się znamy.
Mogliśmy się spotkać w kontekście zawodowym.
Tak, być może.
- Jaką dziedziną się zajmujesz? - Informatyką. A ty?
Finansami.
Zacząłem w sektorze publicznym, ale przeszedłem do prywatnego,
żeby nacieszyć się życiem, że tak powiem.
Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, to naprawdę musisz.
Powinniście zainwestować w dom poza miastem, na wsi.
- Powinniśmy w coś zainwestować. - Powinniśmy.
Erica zawsze dobrze radziła sobie z pieniędzmi.
- Pójdziemy coś zjeść? - Tak!
Sałatka była pyszna. Co to był za dressing?
To była tylko oliwa z oliwek i ocet balsamiczny.
Spróbujcie winegretu z awokado. Ma nieco pełniejszy smak.
Ale to było dobre.
Skąd pochodzisz, Sebastian?
Ze Szwecji.
- A twoi rodzice? - Ze Szwecji.
Ich przodkowie przybyli z Walonii około 1800 r.
I mam włoską prababcię.
Kocham Włochy!
- Włochy! - Naprawdę powinniście tam pojechać.
Alesso, Ingrosso, espresso...
- To takie egzotyczne. - Prosciutto!
To taka szynka, dobra.
Och tak! Nie ma nic lepszego niż smaczne prosciutto.
- Tak, wyborne. - Tak.
Pamiętam, gdy byłem z Aje na wybrzeżu Amalfi.
Czy to nie wtedy tak bardzo się pochorowałeś?
Jak zjadłeś tę spleśniałą mozzarellę?
Jasne, ale do tego momentu było bardzo przyjemnie.
Gdzie się wychowałeś, Sebbe?
- W okolicy Karlaplan. - Myślałam, że w Odenplan.
Najpierw Karlaplan, a po tym, jak mnie ochrzczono, w Odenplan.
W którym kościele cię ochrzczono, Sebbe?
W Kościele Oskara, w którym ochrzczono też Jocke.
A jak wy się poznaliście?
- Na Trenderze. - Co to takiego? Aplikacja randkowa?
To aplikacja dla ludzi szukających orgietki we troje,
ale ta druga dziewczyna się nie pojawiła...
Zaginęła! Ale jej strata, nasza wygrana, bo mam ciebie.
- Kocham cię. - Kocham go.
Mieliście mieć trójkącik, ale zaczęliście gadać, zakochałeś się
- i pohasałeś sobie z Birgittą? - Tak.
- Słusznie!
Mama kocha konie, więc Ludde zabrał ją na małą przejażdżkę konną.
- Tak. - Ludde...
Isabelle? Ludde ma konie.
Myślę, że zainteresowanie końmi wiele mówi o mężczyźnie.
Co?
Konie to absolutnie fantastyczne zwierzęta.
Chciałbym powiedzieć kilka słów.
Zachowam mowę na ślub, ale chcę powiedzieć, że wy...
macie tak cudowny związek.
Tak wiele zdaje się was łączyć.
- I to nas bardzo cieszy. - Naprawdę?
Na zdrowie!
- Dzięki, tato. - Na zdrowie!
Na zdrowie!
Chciałabym się dowiedzieć więcej o waszej przyjaźni.
- Jak długo się znacie? - My dwaj?
- Mogę. - Ja odpowiem.
Dobrze.
Poznaliśmy się, będąc dziećmi.
Jocke...
Wstrzymaj się na chwilę.
Nie, to nie jest prawda.
Nie, poznaliśmy się w drugiej klasie.
Zakochałem się w pięknej dziewczynie, którą później zdobyłem.
A ty uganiałeś się za jej przyjaciółką.
- Tej z tymi udami. Pamiętasz? - Tak.
- Tak dawno temu. Mieliśmy osiem... - Jakieś 16 lat?
To nie była druga klasa liceum?
Nie, szkoły podstawowej.
Dobrze.
Zapomnijcie o tym, co mówiłem o dziewczynach.
- Lars? Więcej wina. - Tak! Dziękuję!
Do pełna.
Mama chce dziś ze mną zjeść obiad.
Jakby kolacja nie wystarczyła.
- Co czytasz? - Naprawdę interesującą książkę
o tym, jak meksykański kartel pierze swoje pieniądze.
Dokształcam się zawodowo.
Jak oni to robią?
Policja w Los Angeles skonfiskowała 90 mln dolarów.
Wyobraź sobie, że masz tyle forsy, że mógłbyś sobie kupić wyspę,
zostawić wszystko, zerwać wszystkie więzi.
Nigdy sobie czegoś takiego nie wyobrażałeś?
Może...
...ewakuacja całej Islandii i wszystkich platform wiertniczych.
To największa katastrofa naturalna w historii Islandii.
Właśnie ewakuowana jest ludność całej wyspy.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych poszukuje Szwedów w tym rejonie,
a wszystkie loty w Europie...
Nie, nie.
- Mamo! - Mój synek!
- Wszystko w porządku? - Tak!
Wulkan jest daleko.
Ale ewakuują nas i przez kilka dni nie będę mógł dzwonić.
Co to za dym?
Mam szwedzki paszport, więc dobrze się tu mną opiekują.
Dlaczego wyjechałeś na Islandię? Żyjemy w najlepszym kraju na świecie.
Nie zrzędź. To dobrze, że poznaje świat.
- Oby cię tam dobrze karmili! - Wiem, wiem.
Wyglądasz jak Szwedzi, którzy uprawiają jogę.
Wzywają mnie, muszę iść. Wkrótce zadzwonię.
Kocham cię.
- ...nieważne banknoty... - Jak miło, że zjemy razem obiad.
Już dawno tego nie robiłyśmy.
Chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Spójrz na to.
Informacje o Sebastianie von Steinbergu
pochodzą z ostatnich pięciu lat. Nie ma nic sprzed tego czasu.
Nikt nie zarejestrował się pod tym nazwiskiem.
Nikogo takiego nie ochrzczono w Kościele Oskara.
Nie ma niczego. Nawet na Facebooku.
- Dlaczego zawsze to robisz? - Co masz na myśli?
Zawsze masz coś przeciwko moim facetom.
- Dlaczego tak mówisz? - Kiedy byłam z Danielem,
krytykowałaś karierę, którą wybrał.
- Ale potem... - Gdy mu się udało, zmieniłaś zdanie.
Nie jesteś Leifem G.W. Perssonem!
Nie, ale mogłabym być.
Kocham Sebastiana i zamierzam go poślubić.
- Ale Daniel, on był... - Daniel był niewierny.
Był wspaniały.
Coś jest nie tak.
Co tak naprawdę wiesz o Sebastianie?
- Cześć. - Witam.
Tan z restauracji miał dzwonić. Miałem kupić...
Kim jest Tan?
To ty nic nie sprzedajesz?
Co?
Kurwa. Pieprzony Tan.
Przepraszam, że przeszkodziłem. Proszę wybaczyć.
Nabrałeś się! Tan to przyjaciel.
Wejdź.
Przygotowałem towar i położyłem na stole.
Pierwszorzędnej jakości, właśnie przybył prosto z Kolumbii.
Dostajesz cholernie dobrą cenę. 200 kg kolumbijskiego proszku.
Łatwo odsprzedasz go za dwa razy więcej.
Dobra. Co teraz?
Mam tu licznik banknotów, więc...
Wybacz, ale to stare banknoty.
Jeśli możesz zdobyć 200 kg koksu, powinieneś być w stanie je wymienić.
Nie, przykro mi. Tylko nowe banknoty mają wzięcie.
Ale może chcesz spróbować?
Dać ci małą paczuszkę?
Nie, dzięki.
Nielegalne Prawdziwe szaleństwo
Habibi Ona to dopiero coś
Klasyka. Uwielbiam, kiedy śpiewa:
Mamacita Habibi
- Muszę ci coś powiedzieć. - Fajne. Zrobię ci playlistę.
- Skarbie, muszę ci coś powiedzieć. - Habibi
Ja...
To nic takiego, chodzi o ślub. Jednorożce, które chciałem...
- mają jakiegoś wirusa. - To nie ma znaczenia.
Znajdziemy nowe konie, przykleimy im skrzydła.
- Dostałeś wiadomość. - Od kogo?
Nie wiem. Jakiś "Tan".
- Co to znaczy "bolle"? - "Pieprzyć się" po duńsku.
- Tak? - Nie wiem, to jakiś spam.
- Spam? - Czasami go dostaję.
- To jakby telemarketing? - Właśnie.
- I po duńsku. - Pytają, czy chcesz się pieprzyć?
- Nie wiem. - Oglądałeś porno?
Co? Nie. Ja nie...
- Porno? Nie. - W porządku. Każdy to robi.
- A ty? - Tak, czasami.
Ale nigdy na telefonie. To taki mały ekran.
Nie.
Teraz dowiem się o twojej mrocznej przeszłości?
Kochasz gangbangi i zażywasz narkotyki?
Nie brałam narkotyków...
Ale...
Daj spokój, żartuję!
To dobrze.
Ale w liceum lubiłam eksperymenty z lizaniem odbytu,
dziury chwały i takie tam.
Ale to było wtedy.
Znowu żartuję!
- Cieszę się. - Kocham cię.
Bez śliny.
- Cześć! - Hej!
Witajcie.
- Długo czekaliście? - Nie, dopiero co przyszliśmy.
- Bella Boo! - Danny Boo Bo!
Sebastianie, zaprosiłam też Daniela.
Nie wiem, czy się znacie. Cóż, każdy zna Daniela.
- Daniel. Mów mi Danny. - Jasne.
Danny, kurwa, Saucedo. Marzenie szwedzkiej teściowej.
Danny jest wszystkim, czym chcę być ja.
- Sebastian. - Wyglądasz cudnie.
Blondyn, zajebiście tańczy, śpiewa i cieszy się uznaniem.
Niby Suedi, ale ma polsko-boliwijskie korzenie,
jak Miklo z Więzów krwi.
Isabelle i Danny byli razem sześć lat.
Gratulacje z okazji zaręczyn.
Jak tylko usłyszałem, usiadłem przy pianinie, by napisać mały utwór.
Pomyślałem, że mógłbym go wykonać na weselu, jeśli chcecie.
Pierwszy taniec?
Tak dobrze się prezentujecie jako para!
Bracie, w dzielni, eks jest jak pole minowe.
Jak PIT. Podpisujesz i wiesz, że istnieje,
lecz nie chcesz go widzieć ani mieć z nim nic wspólnego.
Ale Suedi z eksami jeżdżą razem na wakacje
lub śpią z nimi w garsonierze w łóżku dla trzech osób.
To dziwne, bracie.
- Dziękuję, zastanowimy się. - Nie musimy.
- Daniel jest jak rodzina. - Dzięki, mamusiu.
Przepraszam, nadal nazywam ją mamą. Ona zawsze będzie moją mamą.
Daniel, oczywiście.
- Ja jeszcze cię tak nie nazywam. - Jeszcze nie.
Nigdy nie zapomnę, kiedy pierwszy raz usłyszałam "Płonące serce".
Miałam łzy w oczach, to było takie piękne.
Jakbyś napisał to specjalnie dla Isabelle.
Czułem, że muszę to wyrazić. Mieliśmy coś tak wyjątkowego.
- Coś bardzo duchowego. - Tak.
Powinnaś zarezerwować Daniela na ślub.
- On jest wspaniały. - Dobra.
Birgitta, możesz nam opowiedzieć o twoim przyjacielu i banku?
- Chcemy trochę zainwestować. - Na czym skończyłam? Ach, tak!
Lucas Urwitzler, przyjaciel, z którym jeździmy na narty w Alpy.
Jest właścicielem banku Riksgöta.
Ostatnio jadłam z nim obiad.
Powiedział mi, że bank jeszcze nie stanął na nogi
po kryzysie finansowym.
Szukają więc inwestorów.
I jesteśmy trochę zainteresowani, prawda, Lars?
Tak.
Twoja matka nie wytrzyma, jeśli nie zainwestuje w coś nowego.
Odmieniłam los wielu firm.
- O jakim kapitale mówimy? - Słucham?
Jak dużego kapitału potrzebuje twój przyjaciel?
Około 30-40 milionów.
Ale to pilne. Firma ma ogromne straty i potrzebują zastrzyku gotówki.
Oczywiście.
Dobry Boże, czy to żebraczka? Tu, na ulicy Strandvägen?
Raczej imigrantka z UE, kochanie.
Wygląda na to, że chce z nami porozmawiać.
- Może chce autograf. - Ma jakąś teczkę.
- Może jest Świadkiem Jehowy? - Yvonne!
To moja ciocia, Yvonne!
Czy on żartuje?
Cześć!
- Co tu robisz? - Przygotowuję rolę!
Mam twoją broszurę o Östermalm. Szukam restauracji Melanders,
rozejrzę się. Ale nie mogę znaleźć sklepu Shuttaman...
Schuterman. Daj mi to. Możesz się przygotować później.
Wejdź i przywitaj się z rodziną mojej narzeczonej, dobrze?
Ta kurtka jest nielegalna.
Jesteś superbogata i jesteś moją jedyną ciotką.
Nie przesadzaj z grą i pozwól mi mówić.
- Dobrze? - Tak.
- Dobrze. - Fajnie!
To moja ciotka, Yvonne. Yvonne, to moja narzeczona, Isabelle.
To jest jej tata, mama, siostra, jej chłopak i... Danny Boo Boo.
- Miło cię poznać. - Dzięki, ciebie też.
Po hebrajsku pannom młodym mówimy "shaboom".
- Myślałam, że "shalom"? - Nie, "shaboom".
Super, dzięki!
- Hej, Lars. Miło cię poznać. - Dzięki, ciebie też! Jak miło!
Usiądź.
- Co robisz? - Odgrywam postać!
- A więc mieszkasz w pobliżu? - Tak.
Plac Östermalm 4.
Jest tak miło i wszędzie blisko.
- Poproszę kieliszek białego wina. - Oczywiście.
ZADZWOŃ JESTEM NAPALONY / TAN
Właśnie szłam do restauracji Melanders.
Są tacy mili. I znam ich bardzo dobrze.
- Tak? - Owszem.
Erik Melander jest moim przyjacielem z dzieciństwa.
- W piątki spotykamy się w Riche. - Naprawdę? Jak miło.
- Pozdrów go od Yvonne von Steinhof. - Steinberg.
Tak, właśnie... Steinberg.
Birgitta, możesz nam powiedzieć więcej o banku twojego przyjaciela?
Myślę, że możemy być z ciotką zainteresowani inwestycją.
- Czyżby? - Tak, ciociu, owszem.
Mamy okazję stać się współwłaścicielami banku.
No cóż. To brzmi drogo.
O jakiej kwocie mówimy? O jakich pieniądzach?
O około 30-40 milionach.
Ojej.
30-40 milionów szwedzkich koron?
Birgitta, mogłabyś zorganizować spotkanie?
- Oczywiście, w przyszłym tygodniu. - Nie!
To znaczy...
Chciałbym, żeby spotkanie odbyło się tak szybko, jak to możliwe,
skoro ślub już wkrótce.
- A pamięć mojej ciotki niestety... - Sebastianie.
Zaskoczyłeś mnie. Jesteś taki pazerny.
Nie przepuścisz żadnej okazji. Szczwany z ciebie lis.
Prawie jak Ludde. Prawie!
Wypijmy za miłość!
- Na zdrowie! - Na zdrowie.
Dziękuję.
- Więcej. - O Boże! Przepraszam!
To żaden problem!
To podróbka Gucci. Kupiłam na targu w Fittja.
- Na zdrowie! - Na zdrowie.
ZAKAZ MOTOROWERÓW
Ktoś sobie ze mną pogrywa.
- Bella Boo. Danny Boo Boo! - Jesteś zazdrosny?
Nie. Bella Boo?
- Nie masz się czym martwić. - Cieszę się!
Kocham ciebie i tylko ciebie.
Danny jest ważną częścią mojego życia i wiele dla mnie znaczy.
Miałam z nim dziki, namiętny związek, ale już tego nie chcę.
- Dziki i namiętny? - Wiesz, co mam na myśli.
Tak, ale czekaj! Wyobraziłem to sobie ze szczegółami.
Głupiutki jesteś. Przed tobą miałam życie.
Ale to nie jest życie, którego chcę teraz.
Teraz chcę być z tobą.
Kurwa, ona jest niesamowita.
Muszę jej powiedzieć.
Zasługuje na prawdę.
Ale teraz mam szansę na zakup banku.
Powiem jej zaraz potem.
Wszystko brzmi lepiej, kiedy jest się właścicielem banku.
Yvonne!
- Dobrze wyglądasz! - Dzięki.
- Denerwuję się. - Dlaczego?
Dlaczego? Zamierzamy upozorować zakup banku!
- Nie kupujemy go na niby. - Co?
- Hej. - Witam w banku Riksgöta.
Dziękuję. Sebastian von Steinberg na spotkanie z Lucasem Urwitzlerem.
Tak! Proszę usiąść, zaraz przyjdzie.
Bardzo dziękuję.
ZOSTAŁY DWA DNI NA WYMIANĘ STARYCH BANKNOTÓW
Sebastian! Dobrze, że mogłeś przyjść. To jest mój drogi przyjaciel.
Lucas Urwitzler.
Dzień dobry.
To jest mój przyszły zięć i jego ciotka, Yvonne von Steinberg.
Miło państwa poznać! Steinberg? Yom Tov?
To hebrajski.
Przykro mi, ale zapomniałam hebrajski.
- Zapomniała pani hebrajski. - Szkoda, wiem.
- Jasne, że nie. Zaczniemy? - Oczywiście.
Yvonne von Steinberg? Znam panią.
Może z telewizji? Zagrałam w wielu reklamach.
Głównie dla zabawy.
Rozumiem. Ciekawe!
Fajnie jest zajmować się w życiu różnymi sprawami.
- Wow, to dużo pieniędzy! - Nowe banknoty z banku rezerw.
Tak ładnie pachną.
- Będzie dobrze. - Myślę, że tak.
Świetnie, Anders, naprawdę.
- Super. - Dziękuję.
Tak.
Jak już mówiłem, więc...
TAN YOUNUS
Tan Younus.
QX...
Wody?
- Nie, dziękuję. - Tak, chętnie się napiję.
Nie wiem, jak dużo państwo wiedzą,
ale kiedyś byliśmy jednym z najlepiej prosperujących banków w Szwecji.
- Nieźle. - Ale teraz...
Rozumiem.
Szczęście, że ludzie tacy jak my mogą pomóc.
- Tak. - Przejdę do rzeczy.
Jeśli zainwestujemy 30 mln,
ile dostaniemy akcji?
- 15%. - 15%?
- Mając 15%... - Myślę...
- że moja ciotka i ja chcemy te 15%. - Czyżby?
- Owszem, ciociu. - Wspaniale!
Greger, mój kolega, pojechał na Majorkę pograć w golfa, ale...
- On zajmuje się papierkową robotą. - Chcemy kupić już teraz.
Dzisiaj, najpóźniej jutro rano. I płacimy gotówką.
- Gotówką? - Tak.
Przykro mi. Nie sądzę, żeby to było możliwe.
Lucas, mogę teraz zapłacić gotówką.
A papierami zajmiemy się później. Ufam ci. To Birgitta...
- To w końcu pieniądze! Gotówka! - Tak, ale...
Greger musi to zaakceptować.
Może ktoś inny weźmie te pieniądze, a my podpiszemy papierki później?
Nie. Najwcześniej moglibyśmy to zrobić za tydzień.
Ale jesteśmy bardzo zainteresowani robieniem z panem interesów.
Państwem obojga!
- Tak. - Tak.
Co pan sądzi? Wznowimy rozmowy za tydzień?
Oczywiście, że tak.
Chciałabym porozmawiać o moim wynagrodzeniu.
- Chcę 12 000 dziennie. - 12 000?
Tak. Według stawek związku zawodowego aktorów.
Zapomnij o tym.
- Możesz mieć 2000. - Nie, nie. Wyślę ci fakturę.
To już nie jest produkcja niskobudżetowa.
- Cześć. - Hej.
- Muszę z tobą pogadać. - A ja z tobą.
- Dobrze, bo... - Dlaczego nic nie mówiłeś?
Chciałem, ale...
- Całe moje życie... - Wiedziałeś o tym całe swoje życie?
Tak.
Może uda nam się przez to przebrnąć z pomocą specjalisty.
Poszukam pomocy, ale chciałem najpierw porozmawiać o tym z tobą.
W porządku.
Mówię poważnie.
Jak dobrze to słyszeć.
- Wow. - Kocham cię takiego, jakim jesteś...
Szukasz czegoś innego albo w innej formie i...
Nie mogę ci tego dać. Ale cię nie osądzam.
Czytałam wiele artykułów na ten temat.
Wiesz, kiedy się nudzisz i po prostu surfujesz po necie...
I choć wiele stron jest za płatnym dostępem...
Tak, znam te...
To bardzo normalne, że heterycy eksperymentują z innymi facetami i...
Zaraz, zaraz! Chwila!
Heterycy... Co chcesz przez to powiedzieć?
Twój chłopak, Tan.
Tan?
- Mój chłopak? - Tak.
Nie, nie! Tan nie jest moim chłopakiem.
On to powiedział? Pieprzony Tan.
Tan lubi żartować. I często niestosownie!
Lubi seksistowskie żarty, nie zawsze poprawne politycznie.
To nie jest fajne. Raczej zacofane i obciachowe.
Twierdzi, że mówi te rzeczy, by się wyładować,
ale to nie jest w porządku.
Tan nie jest moim chłopakiem. Nie ma mowy.
- Nie. - Więc mnie nie zdradzałeś?
Nie!
Dobrze.
Ale w pewnym sensie...
Chodź.
Ja...
Kilka lat temu z paroma kumplami znaleźliśmy 90 milionów koron.
Jak to, "znaleźliśmy"?
To brzmi szalenie, ale przysięgam, że to prawda.
Pewnego dnia biegaliśmy. Upadłem i znaleźliśmy 90 milionów.
- Czemu ich tam nie zostawiliście? - Najpierw tak chcieliśmy.
Ale co byś zrobiła, gdybyś znalazła 90 milionów i potrzebowała pieniędzy?
- Ci przyjaciele, kim oni są? - Przeprowadzili się za granicę.
Zostałem, bo chciałem kupić nową tożsamość.
Chciałem, by uznano mnie za Szweda, przestano osądzać.
I wszystko szło świetnie do czasu, gdy trzeba było wymienić banknoty.
Moje prawdziwe nazwisko to Mahmod Aziz.
Urodziłem się i wychowałem w Sollentunie.
Nie mam włoskiej prababci.
Moi rodzice przybyli do Szwecji z Kurdystanu.
Przysięgam. Chciałem ci to powiedzieć wcześniej, ale nie wiedziałem jak.
Jak mógłbym to wytłumaczyć?
Przysięgam.
Nie kłamałem co do mojej miłości. Ani tego, kim tu jestem.
- Isabelle! - Kim ty, do cholery, jesteś?
Czemu nie byłeś szczery od początku? Wychodzę za mąż za nieznajomego!
Gdybym był szczery, zignorowałabyś mnie!
Gdybym spotkał cię w barze jako Mahmod, nie spojrzałabyś na mnie!
Ochrona nawet by mnie nie wpuściła!
Tak byłoby! Nie chodzi tylko o wygląd!
Wystarczy, że wypowiemy swoje imię. Tak jest już od 30 lat.
Od 30 pieprzonych lat.
Stereotypy i uczucie, że nigdy się nie dopasujesz!
Nie chcę być ofiarą!
Więc zaradziłem sytuacji!
Ja nie osądzam ludzi!
Wiem, że nie wszyscy osądzają ludzi. Wiem, że ty nie,
ale wszyscy mamy swoje uprzedzenia.
Gdybym podszedł do ciebie przy barze i powiedział:
"Jak leci? Dasz się zaprosić na obiad, złotko?",
spryskałabyś mnie gazem pieprzowym i uciekła!
Ale ty tak nie mówisz.
Wydałem 18 000 na logopedę, żeby pozbyć się akcentu.
Był bardzo miły. Pomógł mi się pozbyć "szwedzkiego z przedmieścia".
A twoja ciotka? Kto to był?
A ci przyjaciele? Kim byli oni?
Aktorzy.
Właściwie, to tacy lepsi statyści ze strony www.extra.se.
Dobry Boże. Zaprosiłeś obcych do naszego domu?
Nie! Nic z tych rzeczy!
Wcześniej sprawdziłem ich w internecie!
- Nie wiedzą, kim naprawdę jestem. - A kim jesteś?
- Gdzie jest twoja prawdziwa rodzina? - W Sollentunie.
Myślą, że jestem na Islandii,
ale wyspę ewakuowano z powodu erupcji wulkanu,
więc szuka mnie Ministerstwo Spraw Zagranicznych.
O Boże!
- Twoja kolej. - Moja kolej.
Jaka jest twoja najczęstsza i ulubiona fantazja seksualna?
Niech pomyślę.
- Już wiem. To jest... - Chwileczkę.
No coś ty.
Tak, kochanie.
Nie, jesteśmy na ul. Strandvägen 1. Zamówiliśmy koktajle.
Rozumiem.
Oczywiście, że możesz się u nas zatrzymać. Przecież wiesz.
Nie ma problemu. Tata odblokuje drzwi swoim telefonem, ma aplikację,
która odblokowuje samochód, łódź i drzwi.
Do zobaczenia rano, kochanie. Śpij dobrze.
Pójdziemy do hotelu? Dokończymy zabawę?
Nie, musimy wrócić do domu i zaopiekować się Isabelle.
- Robiło się ciekawie. - Nasza córka nas potrzebuje.
Daj spokój. Pokłócili się.
To gorączka przedślubna.
On nie jest dla niej odpowiedni i oboje o tym wiemy.
A kto jest wystarczająco dobry dla Isabelle?
Kolejny koktajl.
- Proszę. - Dziękuję.
I szampan.
- Wyspałaś się? - Tak.
Mamo, mam prawie 32 lata. Chyba już czas zmienić wystrój.
Wiem, że w mojej naturze nie leży przepraszanie.
Ale to czyni mnie tym, kim jestem.
Rozumiem, dlaczego tak bardzo lubisz Sebastiana.
Widziałam go w banku. On jest
gorliwy, bezpośredni, szuka rozwiązań i ma dobre intencje.
Wcześniej byłaś z Dannym. On był fantastyczny.
Piękny, postawny. I zajebiście tańczył...
W każdym razie...
Kiedy zobaczyłam cię w domu po spotkaniu z Sebastianem,
po raz pierwszy w życiu widziałam cię naprawdę szczęśliwą.
Dziękuję, mamo.
Cholera!
Tan?
Człowieku, napraw dzwonek do drzwi!
Wiem, wiem. Po co przyszedłeś?
Cholera, nie mogę ci załatwić chińskich jenów.
Tu są twoje pieniądze.
Przykro mi, bracie. Nie mam właściwych kontaktów.
Isabelle chyba mnie opuściła.
Żartujesz? To przez moje wiadomości, telefony i tak dalej?
Powiedziałem jej, że nie nazywam się Sebastian.
- Co ty, kurwa, mówisz? - Myśli, że to moje imię.
- Nie! - Tak.
- Nie, ty jesteś Mahmod! - Mówiłem innym, że jestem Sebastian,
- żeby mnie postrzegali jako Szweda. - Idiota. Posunąłeś się za daleko!
Tak powiedziałby Suedi.
Stary, jesteśmy Szwedami! Czuję się Szwedem.
Kiedy grają hymn narodowy, dostaję gęsiej skórki!
- Ja też. - Ty i ja kochamy Szwecję!
Gdyby ktoś o niej źle mówił, wycięlibyśmy mu język.
Od razu! Wiesz, o czym mówię?
Ale, bracie, różnie nas nazywają.
Nowi Szwedzi, drugie pokolenie imigrantów.
Ale koniec końców jesteśmy Suedi!
- Kochasz ją? - Oddałbym za nią życie!
Serio? Więc musisz jej to powiedzieć!
Idź do jej ojca, podaruj mu daktyle, i poproś o jej rękę!
To Szwedzi. Nie potrzebują daktyli.
Bracie, ona nie chce cię ze względu na pieniądze
ani dlatego, że przestawiasz się Sebastian-Mebastian.
Nie zakochała się w imieniu czy kolorze włosów.
Czuje to tutaj!
Przeproś ją i powiedz jej, że zamieszkacie razem w Sollentunie!
I przysięgam, bracie, że dostaniecie IPTV.
Podaruję wam dziewięć tysięcy kanałów.
Jako prezent ślubny. Przysięgam, bracie!
Ubrałeś narodowy mundur dzielni. Noś go z dumą, bracie!
- Sebastian! - Co ty tu, do cholery, robisz?
Musimy porozmawiać o mojej postaci podczas ostatniej kolacji.
Moja rola emanowała głębię, ciepło i czar osobisty.
Ale muszę powiedzieć, że ty nie odegrałeś dobrze swojej.
- Muszę iść. - Powinniśmy mieć prawdziwą więź.
- Następnym razem, synchronizacja... - Nie będzie następnego razu.
- Co? - To długa historia!
- Ani następnego razu ani ślubu. - Nie możesz zabić mojej postaci!
Nie rozumiesz? Dopiero co zacząłem ją rozwijać!
Pieprzyć Sebastiana, jasne? Jestem Mahmod Aziz z Sollentuny!
- Tak! Masz w sobie talent. - Nie chcę grać!
Nie chcę być kimś...
O cholera! Przepraszam!
Bracie, salam alejkum.
Co?
MISIU
Cieszę się, że mogliśmy się spotkać
i omówić decyzję stowarzyszenia.
Sandra będzie protokołować podczas spotkania.
Tak.
Tak więc, po dokładnym rozważeniu,
stowarzyszenie zdecydowało, kto awansuje z asystenta prokuratora
na prokuratora izby.
Masz świetne kwalifikacje.
Podobało mi się twoje sprawozdanie na temat prania pieniędzy w USA.
Ale...
stowarzyszenie uważa, że Anders Jönsson
jest proaktywny i bardziej odpowiedni na to stanowisko.
Więc będziesz musiała złożyć wniosek ponownie następnym razem.
Myślę, że za jakieś pół roku.
- To byłoby na tyle. - Chwileczkę.
Jaka jest różnica między Andersem a mną?
Pracujemy tu dokładnie tyle samo czasu.
On zarabia więcej niż ja, ale poza tym, jaka jest różnica?
Tak, cóż... różnica... Rozumiem, że jest ci smutno.
Czujesz się rozczarowana.
Ale musisz się pozbierać.
Pozbierać się?
Od prawie trzech lat mam to samo stanowisko i wynagrodzenie.
Mam właściwe kwalifikacje i dobrze o tym wiesz.
Tak. Decyzję podjęto na podstawie kilku różnych parametrów.
Rozważyliśmy je, dokonaliśmy oceny i podjęliśmy naszą... decyzję...
Nasza decyzja jest ostateczna.
Mam serdecznie dość tego pieprzonego, odwiecznego przymierza chujków!
Tego cholernego pojedynku kutasów, nepotyzmu i pieprzenia asystentek
i pierdolonych drinków po pracy!
Parametry? Chryste Panie! Pieprzyć parametry!
- Bengt, wezwij ochronę! - Musimy zmiażdżyć patriarchat!
- Ochrona! - Rozpierdolić męskie klubiki!
Musimy walczyć razem, kurwa!
Kochane suki, to my rządzimy tym pierdolonym światem!
Tan, nie teraz, nie mam ochoty.
Cześć.
Myślałem, że...
Cały dzień do ciebie wydzwaniam. Chciałem ci powiedzieć,
że nie zależy mi na pieniądzach.
One nic nie znaczą. Ważne jest to, że cię poznałem.
A więc skłamałeś tylko w kwestii nazwiska?
- Tak, chciałem... - Po prostu powiedz tak lub nie.
Znalazłeś pieniądze?
- Tak. - Jesteś poszukiwany?
Nie.
Słuchaj.
Przemyślałam to.
Może masz rację.
Pewnie nie zauważyłabym cię w tym barze.
Nigdy nie doświadczyłam tego rodzaju wyobcowania,
które odczuwasz ty.
Ale je rozumiem.
I...
W pewnym stopniu rozumiem, dlaczego zrobiłeś to, co zrobiłeś.
Ale to nie jest wymówka, żeby mnie okłamywać.
Przykro mi.
Isabelle, możemy zacząć od początku?
Nie, nie mogę cię ot tak przyjąć z powrotem.
Ale... nie jestem gotowa zaprzepaścić 15 milionów leżących w mojej piwnicy.
Nie 15 milionów, ale 30.
Tak, ale podzielimy się tą sumą.
Pomogę ci wyprać pieniądze i podzielimy się pół na pół.
Później zajmiemy się kwestią naszego związku.
Mogę ci dać wszystkie pieniądze.
W Szwecji gra się fair. Pół na pół i każdy pójdzie w swoją stronę.
Jak zamierzasz wyprać te pieniądze?
Sfingujemy napad na magazyn pieniędzy w Arlandzie.
Co takiego?
Dokonamy napadu, który tak naprawdę nim nie będzie,
wymienimy tylko banknoty.
To nie będzie rabunek, a jeśli nas złapią,
to za włamanie lub usiłowanie kradzieży.
Ale nie damy się złapać. Wymienimy tylko banknoty.
Prawda? Sprytnie, nie?
Szybki cash!
- Nie mów "cash" jak Amerykanie. - Co? Tak się mówi na gotówkę.
Tak, ale to będzie na serio, jasne?
To się nie uda.
Tak, na serio.
Potrzebujemy tylko mundurów.
Mundurów?
- Będziemy zamaskowani. - Nie.
Nie, nie okradniemy nikogo ani niczego.
Już wiem, jak to zrobimy.
Jak?
Włamiemy się do mieszkania Yngvego.
- Sąsiada? - Był komendantem straży pożarnej.
Na pewno ma jakieś stare mundury strażackie, prawda?
To się robi coraz bardziej...
- Dlaczego nie wypożyczyć mundurów? - Bo wtedy mogą nas namierzyć.
Zgoda?
Zgoda.
Dobrze. Ale najpierw...
Czy możemy wyrzucić twoje wzorzyste skarpetki z taco?
Kto, do cholery, nosi to w dzielni?
Ale to jest wporzo.
Oczy są wporzo.
To twój prawdziwy kolor?
Ładne.
Przyniosłam śrubokręt. Jeśli będzie się opierał, to...
Nie skrzywdzimy go.
A więc bez przemocy?
Niech będzie. Dobra, Mahmod, zaczynamy.
Czekaj, potrzebujemy kryptonimów.
- Mów na mnie Orup. - Dlaczego?
Krótkie imię. Zapamiętasz. Orup, Bono, Papież, Madonna.
I myślę, że to całkiem fajne, że goniły go wilki.
- Ja będę Kim Kardashian. - Za długie.
Lady Gaga.
Gago?
Gogu?
Gaga!
Dobra.
Dobra, chodźmy.
Zaczynam.
- Poczekaj. - Nie, co ty robisz?
- Użyję tego. - Nie, przestań!
- Co ty robisz? - Poczekaj.
Odsuń się.
- Trochę szacunku. - Co ja takiego zrobiłem?
Nie rób tak.
Kurwa, przepraszam! Sorry, nie chciałam.
Kochanie, to znaczy Sebastian, to znaczy, Mahmod, Orup.
Nie wiedziałam, że ten sknerus Yngve ma szyby kuloodporne. Wybacz.
- Już dobrze. - Przepraszam.
- Teraz? - Tak, zrób to.
- Wybraliście zły dom! - Yngve, nie strzelaj!
- To ja Sebastian, nie strzelaj! - Sebastian? Isabelle?
- Co tu robicie tak późno? - Cześć.
Zbieraliśmy liście wokół domu i odkryliśmy, że nie mamy grabi.
- Chcemy pożyczyć twoje. - O tej porze?
Mocno wiał wiatr. Wszędzie pełno liści.
Właśnie, a Isabelle ma natręctwa.
Musimy zebrać wszystkie liście do worka na śmieci,
- inaczej nie zaśnie. - Rozumiem...
Właśnie kupiłem nową zabawkę, którą możecie pożyczyć. Poczekajcie.
Orup, to najgorsza próba rabunku, w jakiej uczestniczyłam.
- Mówiłem, że to zły pomysł. Chodźmy. - Nie, czekaj.
Założymy mu na głowę plastikowy worek, porwiemy go,
powiesimy za nogi w garażu,
będziemy podtapiać wodą, aż dostaniemy okup i wymienimy banknoty.
No, dobra, to była tylko sugestia.
Proszę! Bosch ALS 25.
Najlepsza elektryczna dmuchawa do liści na rynku.
- Macie. - Ojej.
W 10 minut będziecie mieć porządek na podwórku.
- Wow, zaraz go zwrócimy. - Tak.
- Yngve... - Tak.
Zastanawialiśmy się, czy możesz pożyczyć nam mundury strażackie?
- Dziś wieczorem. - Tak, a po co?
- Ponieważ... - Sebastian lubi odgrywać role.
Odgrywać role.
Chcesz cały mundur, czy tylko górę?
- Raczej cały. - Wszystko.
Dobrze, zaraz wracam.
- Odgrywanie ról? Serio? - Sam gadałeś o natręctwach.
Nie należy się wstydzić zaburzeń. To jest żenujące!
Proszę bardzo. Pamiątki po pracy.
- Wow. - Ostrożnie.
- Co za zaszczyt. - Dziękuję.
Zwrócimy je, jak tylko skończymy.
A kiedy to nastąpi?
- W piątek? - Piątek.
Niech będzie piątek.
W przypadku spóźnienia naliczę opłatę w wysokości 250 koron za dzień.
Oczywiście. Dziękuję bardzo.
- Słodkich snów. - Dobranoc.
A zatem do piątku. Bawcie się dobrze.
Nigdy nie uda nam się napad na magazyn w Arlandzie.
Nikt już się ciebie nie boi.
Stałeś się Szwedem.
Tak, to nowe banknoty z Banku Rezerw.
Dlaczego wcześniej na to nie wpadłem?
- Możemy je po prostu wymienić. - Co?
- Znam miejsce z nowymi banknotami. - Gdzie?
Bank Riksgöta, bank Lucasa. Mają skarbiec pełen banknotów.
Powiedział, że dostali nowe banknoty z Banku Rezerw.
Tak!
I mieli tylko jednego strażnika i kilku pracowników.
To jest tak genialne, że prawie mam orgazm. Niczym fontanna.
To taka przenośnia.
Mieli fontannę. To znaczy strażnika.
- Strażnika i kilku pracowników. - Tak! Kurwa, to świetnie.
Jesteśmy genialni.
Nie wsadzą nas za nic poważnego, jeśli nie będziemy mieć broni.
A nawet jeśli tak, to jakby społeczeństwo się na to zgadzało.
Ty, Mahmod, przestępca i imigrant z Sollentuny
bez przywilejów białego Szweda.
Dostaniesz kilka lat za włamanie.
To smutne, ale taka jest rzeczywistość.
- Tak. - A ty?
Nic mi nie będzie, Powiem tylko, że mnie zmusiłeś,
że w waszej kulturze kobiety są posłuszne mężczyznom.
- Naprawdę tak byś powiedziała? - Oczywiście.
Słuchaj. Nic się nie stanie.
Obiecuję. Dobrze?
Mamy co najmniej trzy minuty zanim przyjedzie policja.
Dobrze.
Co sądzisz o swingersach?
- Co? - O swingersach.
O parach, które sypiają z innymi.
Dlaczego musimy o tym rozmawiać właśnie teraz?
Zwykle wybiera się jakiegoś celebrytę.
- Po ślubie? - Tak.
Nie, tam skąd pochodzę, nie ma takich zwyczajów.
Jesteś z dziewczyną na całe życie.
Dobrze.
- A ty myślisz o jakiejś celebrytce? - Carola.
Carola?
- Carola, serio? - Tak, Carola.
Jak dla mnie
jest zajebiście sexy.
Ja chcę sypiać tylko z tobą.
- Wchodzimy. - Dobra, do roboty.
- Serio? Carola? - Tak.
Pomyśl o innej dla siebie. Ale nie o Caroli, ona jest moja.
Dobra.
Na zewnątrz wybuchł pożar. Wszyscy muszą się ewakuować.
Proszę natychmiast wyjść!
Słyszycie mnie? Dalej, wszyscy wychodzić!
Zostawcie wszystko. Nikt nie może zostać w środku!
- Co się dzieje? - Wybuchł pożar.
Wszyscy muszą się ewakuować.
- Widać dym. - Pożar!
- Ogień! - Ewakuować się!
- Pożar! - Wszyscy na zewnątrz, pożar!
- Upewnij się, że wszyscy wyjdą. - Pożar, wszyscy na zewnątrz.
Wszyscy do wyjścia!
- Otwórz skarbiec. - Nie mogę tego zrobić.
- Musimy ocalić to, co jest w środku. - Tam nikogo nie ma.
- Musimy ocalić to, co jest w środku. - Skarbiec ma własny...
Hej! Pieprzyć Sebastiana, do cholery.
Otwórz albo usiądę ci na twarzy i zobaczysz coś zupełnie nowego.
Daj mi te pieprzone klucze.
- Dlaczego go popchnęłaś? - To ty go popchnąłeś.
Ja? On nie żyje? Chciałem tylko klucze.
Kurwa, powiedz mi, że on żyje.
Kurwa, ktoś rzucił na mnie urok. Ta kasa jest przeklęta.
- Żyje? - Tak.
- Jesteś pewna? - Tak.
- Masz, otwórz. - Ja...
- No, dalej! - Dobra, dobra.
Zmień swoje zachowanie, zmień swoje zachowanie.
- Gdzie, do kurwy nędzy, jest kasa? - Co? Żartujesz sobie?
Tu była, widziałem ją.
Mieliśmy tylko wymienić banknoty.
Myśl, myśl, myśl!
Czekaj, powiedziałaś trzy minuty. Oni już tu są!
- Są już w drodze! - Chyba się pomyliłam!
- Ludzka rzecz. - Miały być trzy minuty.
- Zamknij się! - Kurwa!
- Sprawdź każde pudełko. - Nic tu nie ma!
Tylko stare banknoty! Muszą gdzieś tu być.
- Kurwa, kurwa, kurwa! - No, dalej!
To się nie dzieje naprawdę. Mieliśmy wymienić banknoty.
Już idą. Będę dzielił celę z nieznajomym.
Kiedy wyjdę, nie będę sobą.
Z kim ty rozmawiasz? Przestałam cię słuchać 50 minut temu.
Cholera, gdzieś...
- Co, do diabła... - Co?
Euro!
Dobry pomysł! Wow!
- Cholernie dobry! - Zostawię nasze stare banknoty.
Wspaniale, kurwa! Kocham UE!
27, 28, 29, 30 milionów.
Włóż to tutaj. Włóż.
Weź kolejny.
Tutaj.
Wkładaj, wkładaj.
Isabelle, co ty robisz?
Nie jesteśmy przestępcami. Nie weźmiemy więcej niż to, co mamy.
Daj mi to. Odłożymy to z powrotem. Isabelle?
Isabelle, oddaj to.
Isabelle.
Isabelle!
Nie jesteśmy...
Nie.
To tutaj.
- Co robisz? - Robię porządek.
Daj spokój!
- Chodźmy. - Już idę.
Cholera. Poczekaj!
Kurwa mać! Pierdol się!
Idziemy, szybko!
Czekaj, dokąd idziesz?
- Na dach! - Dach? Nigdy w życiu!
- Co mówi mój psycholog? - Zmień nawyki, zyskasz spokój.
No, dalej!
Wchodzimy. Powtarzam, wchodzimy.
O cholera!
Nie mogę patrzeć w dół.
Kurwa.
Cholera.
Kurwa!
Policja!
Szukamy dwóch osób przebranych za...
Nie patrz w dół.
Policja już prawie tu jest, chodź.
- Dobra. - Nie patrz w dół.
- Nie dam rady! - Skup się!
No, dalej!
Jesteśmy na drugim piętrze. Wejdziemy na dach.
Policja!
- Wiesz, że mam lęk wysokości. - Nie ma na to czasu.
- Wychowałeś się w wieżowcu! - Masz. Ja zostaję.
- Może powinienem dać się złapać. - No, chodź!
- Tak. - Nie!
Zrób to dla mnie.
Dla naszego dobra.
Chodź. Weź mnie za rękę.
- Ostrożnie. - Mam cię.
- O kurwa. - Mam cię.
Jednostka 33, zgłoście się.
Drzwi.
Prośba o wsparcie.
- 44, zgłoś się. - Wchodzimy na dach.
Wchodź!
Skarbie, ciepła ślina?
Nigdy więcej już cię nie okłamię.
Jesteś dla mnie wszystkim.
Tak długo jak będę żył, będę u twego boku.
Nieważne, czy ludzie będą do mnie mówić Mahmod, Sebastian czy Orup.
Oddałbym za ciebie życie.
Chodź.
Bracie, to jest właśnie "power couple numero uno".
Beyoncé i Jay-Z są w porównaniu z nami drobnymi płotkami.
Ważne jest to, że będziemy razem, aż zupełnie się pomarszczymy.
Nazywam się Mahmod Aziz i jestem dumnym, pieprzonym Suedi!
Policja postanowiła zamknąć śledztwo w sprawie dziwnego napadu,
które miało miejsce w centrum Sztokholmu.
Policja twierdzi, że jego powodem było pozostawienie
tej samej kwoty, którą zabrano, ale w innej walucie.
BRUKSELA
Tak obecnie wygląda banknot o nominale 50 euro.
A tak będzie wyglądał nowy banknot.
Aby zwalczać rynek fałszywych pieniędzy w Europie,
za sześć miesięcy unieważnimy stare banknoty.
KONIEC
BRACIE
Napisy: Joanna Gołąb www.plint.com