‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เบเวอร์ลี่ฮิลส์)
‪(วันที่ 23 ธันวาคม ‪สี่ชั่วโมงก่อนที่ศพจะหาย)
‪(ริชาร์ด มคิเซ่)
‪ทูไมซ่า
‪เดี๋ยวฉันส่งที่อยู่ไปให้ทางเอสเอ็มเอสนะ
‪อีก 20 นาทีเจอกัน
‪ที่อยู่อะไรคะ
‪เมื่อวานฉันบอกว่านางสิงโตต้องนอนริมแม่น้ำ ‪ตอนกลางคืนเพื่อตื่นมาจับอิมพาลา
‪ตอนรุ่งสางไง
‪นี่พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว
‪คุณ… คุณพล่ามอะไรเนี่ย
‪ทำไมเธอชอบโวยวายจัง
‪เราต้องลุยกันแล้ว
‪ไปสั่งสอนไอ้พวกเด็กทวลากัน
‪สั่งสอน
‪สั่งสอนเหรอ
‪เดี๋ยวนะคะ
‪สั่งสอนอะไร ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ ‪ในฐานะที่จะสั่งสอนใครทั้งนั้น
‪ฟังนะ เราเป็นคนเริ่มเราก็ต้องเป็นคนจบ
‪เอสเธอร์รอเราอยู่
‪ทูไมซ่า ยังอยู่ไหม
‪อยู่ค่ะ
‪คือ…
‪ฉันมีปัญหาใหญ่กว่านั้น
‪ชีวิตฉันเริ่มดีขึ้นแล้ว ฉันควรจะอยู่ที่นี่
‪โอเค ฉันรอไม่นานนะ
‪มันเป็นทางเดียวที่แผนจะได้ผล ‪เราต้องลงมือเลย
‪วันนี้
‪- คือว่าฉัน… ‪- แค่นี้นะ
‪ไหนๆ ก็ทำไปแล้วเนอะ
‪ที่รัก
‪- ไงคะ ‪- คุณโอเครึเปล่า
‪โอเคค่ะ
‪ค่ะ
‪ผมว่าวันนี้เราน่าจะ…
‪ออกไปเที่ยวกันสักวัน
‪แค่สองคน
‪(ชมา ชาอัน แอนด์ ซันส์ ‪รับจัดงานศพและเมรุเผาศพ)
‪เมรุเหรอ
‪ตายแล้ว
‪ตายๆ
‪ที่รัก
‪คืองี้ค่ะ
‪ฉันไม่ค่อยสบาย
‪พะอืดพะอมยังไงไม่รู้
‪ฉันว่าต้องเพราะ…
‪เหล้าช็อตเมื่อวานแน่เลย
‪แย่แล้ว ฉันอยาก…
‪กินปีกไก่
‪โอเค เดี๋ยวผมจะลองสั่งจากรูมเซอร์วิสนะ
‪- นะจ๊ะ ‪- ไม่เอา
‪- ฉัน… ‪- ไม่เอาเหรอ
‪- ยาแก้ท้องเสีย ‪- ยาแก้ท้องเสีย
‪โทษค่ะ อั้นไม่อยู่
‪ออกมาแล้ว สองรูเลย
‪- โอเค ‪- ไปสิ
‪เดี๋ยวผมมา…
‪คายา ฉันขอร้อง
‪- ผมเรียกหมอดีไหม ‪- ฉันรักคุณ
‪รักจ้ะๆ
‪ทุกฝ่ายต้องเสียใจแน่
‪- คุณจะทำห่าอะไรเนี่ย ‪- ทูไมซ่า พูดจาดีๆ
‪ได้ค่ะ ได้
‪อย่าฆ่าฉันนะ
‪ฉันต้องเอาไปทำอะไรล่ะ
‪กินสิ
‪เมื่อวานเธอดื่มหนักมาก
‪ไม่ใช่สิ ฉันไม่ได้มารับยาแก้แฮงก์
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าเรามาที่นี่ทำไม
‪เรามาอยู่ที่เมรุเผาศพทำไม
‪เดี๋ยว นี่อะไรวะเนี่ย
‪ฉันจะไม่ดื่มอีกแล้ว
‪พวกเขาเป็นใคร
‪ตอบฉันสิ
‪บอกหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เดี๋ยวนะ นั่น…
‪เอางี้
‪ฉันไม่อยากรู้
‪ฉันไม่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪แล้วก็อยากให้ทุกคนรับรู้
‪จะได้เข้าใจตรงกันว่าฉันไม่เห็นด้วย
‪- ทูไมซ่า ‪- ไม่ว่าคุณจะทำอะไร
‪อนาคตจะให้อภัยเธอ
‪รู้ตัวไหมว่าคุณอาจจะติดคุกก็ได้นะ
‪ฉันติดคุกมาหลายครั้งแล้ว
‪มันไม่ได้แย่อย่างที่ทุกคนคิดหรอก
‪โอเค
‪รับสายสิ ขอร้องละ
‪ขอโทษค่ะ
‪บ้าเอ๊ย
‪เกรซี่จ๋า เกรซี่รับสิ
‪หลานคนโปรดของเธอเอาอีกแล้ว
‪ฉันว่าตอนนี้ ‪เขาต้องกำลังก่อดราม่าอยู่ที่ไหนสักที่แน่
‪โอเค คายา
‪โอเค
‪(ทูมี่ที่รัก)
‪บ้าไปแล้ว
‪บ้าเอ๊ย
‪(ปัจจุบัน)
‪เอาน้ำสาดหน้าเลย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ศพแม่ฉันอยู่ไหน
‪ฉันจะกระทืบแก
‪ใครจะอยากขโมยศพคุณย่า
‪- ไอ้ห่ามคิเซ่ไง ‪- ไอ้มคิเซ่
‪นี่เลย ใจเย็นๆ ‪เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องไปตามหามัน
‪ลูกน้องหมายถึงแก๊งอันธพาลเหรอ
‪จะด่าว่าฉันพูดผิดหรือจะตามหาแม่
‪- ช่วยไม่ได้หรอก ‪- อย่ามาสั่งฉันนะ
‪- นี่ วุซ ‪- ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ยายแก่ฟื้นแล้วกลายเป็นหิน
‪ไอ้บ้า
‪ไม่จริงหรอก
‪มาสวดมนต์กัน
‪ไม่ต้อง จะสวดมนต์ทำไม
‪ไร้สาระ มันจะช่วยได้ยังไง
‪ศพอาจจะโดนขโมยไปทำพิธีทางไสยศาสตร์ก็ได้
‪ว่าแต่พี่ไปไหนมา
‪ฉันไปจัดการรายละเอียด ‪เรื่องเกษียณของฉันนิดหน่อยน่ะ
‪อย่างน้อยงานนี้ทูมี่ก็ไม่เกี่ยว
‪อะไร
‪อาจจะไม่มีอะไร ‪แต่เขาโทรหาหนูก่อนที่โลงจะตก
‪อาจจะบังเอิญก็ได้ คายา ทูมี่อยู่ไหน
‪ทูมี่บอกว่า…
‪บอกว่าจะมาช่วยงานศพครับ
‪ขอโทษนะครับ
‪พวกเธอว่าไงนะ
‪- ไม่มีอะไร ‪- เปล่าค่ะ
‪นินทาใครอยู่
‪สวดมนต์อยู่
‪ทูมี่โทรหาผมด้วยครับ
‪- เห็นไหม ‪- ยัยนั่นทำอะไร
‪ทูมี่ทำอะไร
‪ทูมี่ไม่เกี่ยวอะไรเลย
‪- บิวตี้ ‪- คะแม่
‪บอกมา
‪แน่นอนเลย
‪ต้องมีอะไรแน่
‪มีคนเห็นเขาขับรถตู้ไปที่ห้องเก็บศพ
‪เห็นไหมล่ะ
‪ฉันบอกว่าไง
‪พูดออกมาเดี๋ยวนี้นะ
‪โอเค
‪เดี๋ยวก่อนค่ะ
‪ฉันกำลังคิดว่า
‪เราอาจจะตกลงกับพวกทวาลาได้
‪คุณอยากได้อะไรก็บอกเขาเลย จะเงินหรือ…
‪ให้ขอโทษก็ได้
‪มีแต่คนโง่ที่ยอมเจรจากับคนรวย
‪เราจะทำสิ่งที่เอสเธอร์ต้องการ
‪ขอโทษนะคะ
‪ฉันทำตาม
‪ที่เอสเธอร์ต้องการจนเบื่อแล้ว
‪ท่านเป็นคนดีนะคะ แต่ฉันซวยเพราะท่านแหละ
‪- ทีนี้… ‪- ไม่
‪- อย่าโทษตัวเองเลย ‪- ฉันไม่อยากโทษตัวเองหรอก
‪แต่รู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทุกคนจะโทษฉัน
‪ฉันอาจจะเป็นคนร้ายๆ ก็ได้
‪เตาน่าจะร้อนแล้วนะ
‪อย่าๆ
‪ฉันขอร้อง ขอล่ะ ฉันขอร้องอย่างผู้หญิงที่สิ้นหวัง
‪อย่าทำแบบนี้เลย
‪ขอร้องละ รอเดี๋ยวนะ
‪กว่าจะโทรมาได้
‪โอเค ฉันขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บ แล้ว…
‪อย่าทำอะไรที่ฉันจะไม่ทำ ขอร้อง
‪เช่นเผาศพ
‪ทำไมไม่รับวะ ฉันมีเรื่องเหลือเชื่อจะบอก
‪คุณมคิเซ่ขโมยศพของแม่ย่าทวาลา
‪นี่บิวตี้ ฉันหวังว่าลีลาของสบู ‪คงเด็ดอย่างที่เธอบอกนะ
‪เพราะครอบครัวนี้ไม่คู่ควรเลย
‪ทูมี่
‪จริงๆ นะ อีตามคิเซ่แม่งโรคจิตชัดๆ
‪เมื่อวานเขาพูดถึงอิมพาลาตอนเช้า
‪แล้ววันนี้ก็มีผู้ชายสี่คนแบกโลงลงมาจากรถตู้
‪แล้วเขาก็เอามะเขือเทศ ‪โรยเกลือให้ฉันแก้เมาค้าง
‪นี่หล่อน
‪ไม่มีใครอยากรู้ ‪เรื่องมะเขือเทศของเธอหรอก หุบปาก
‪บิวตี้ เธอเปิดลำโพงมานานแค่ไหนแล้ว
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าแม่เราอยู่ไหน
‪เออ บอกมาว่าแม่เราอยู่ไหน
‪บอกไปเถอะ
‪จะพูดซ้ำทำไม
‪ฉันอยู่ที่เมรุเผาศพ
‪แฟนของแม่ย่าอยากเผาศพ แต่ฉัน…
‪เขาไม่ฟังเหตุผลเลย ถ้าคุณช่วยฉันให้ช่วยคุณ
‪และช่วยแม่ย่ากับเขาได้ก็รีบมาเถอะ
‪ทูมี่ เรากำลังไป
‪ถ่วงเวลาเขาไว้นะ
‪ได้ค่ะ
‪ได้ แม่งเอ๊ย
‪เดี๋ยวฉันจัดการเอง
‪ฉันจะเรียกพวกมา แล้วไปลุยกันแมนๆ
‪เสียเวลา ไร้สาระ
‪คนเคซีเอ็นก็แก้ปัญหากันแบบนี้แหละเว้ย
‪ที่รัก ผมต้องไปห้ามมคิเซ่
‪ไม่เอา ฉันไปด้วย
‪ไปเร็ว
‪กลับมาๆ เธอสองคนจะไปไหน
‪ฟังนะ
‪พวกเธอต้องช่วยฉัน
‪เราต้องรับแขก
‪แล้วใครจะช่วยฉันล่ะ
‪รีบไปชงชาเร็ว
‪ไป
‪คายา รีบไปก่อนที่พวกเขาจะฆ่าทูมี่เถอะ
‪ครับแม่
‪คุณว่าเราสวดมนต์ก่อนดีไหมคะ
‪สวดมนต์เหรอ
‪เธอน่ะนะ
‪- ไม่ละ ‪- อยู่ๆ เราจะ…
‪อยู่ๆ เราจะ…
‪เผาท่านเฉยๆ ไม่ได้
‪ไม่ค่ะ
‪เราควรให้เกียรติเอสเธอร์ที่รัก
‪ขอร้องละ
‪โอเค
‪เธอจะเริ่มไหม
‪ฉันเหรอ
‪- ใช่ เธอแหละ ‪- โอเค ได้
‪ฉันจะมอบความรัก… ‪ไม่ใช่ เพลงเกี่ยวกับความรัก
‪- เอาสิ ‪- เป็นเพลงสวด
‪ได้
‪คุณช่วยร้องเพลงสวดพร้อมฉันได้ไหม
‪มาสวดมนต์กัน
‪พระเจ้า
‪พระบิดาผู้เป็นอัลฟ่าและโอเมก้า…
‪- พระบิดา เราขอความเมตตาจากท่าน ‪- พอเถอะ
‪พระเจ้ายังเบื่อเสียงเธอเลย
‪ทูมี่ ทำอะไรน่ะ
‪แม่ ฟังก่อน หนูอธิบายได้ เชื่อหนูสิ
‪ฉันจะฆ่าแก
‪กล้าดียังไงมาขโมยศพแม่ฉัน
‪แกโชคดีนะที่สิยาไม่อยู่ ไม่งั้นแกตายแน่
‪ดับไฟซะ
‪ดับไฟสิ
‪- ฟังนะ ‪- ฉันจะฆ่าแก
‪ถ้าไม่ทำแบบนี้พวกนายจะฟังฉันเหรอ
‪เดี๋ยวนะ นี่คุณวางแผนไว้แล้วเหรอเนี่ย
‪ใช่
‪เธอรู้เรื่องอะไรกับเขาบ้างไหม
‪ผมไม่รู้เรื่องเลยครับ
‪ฉันมีเอกสารที่เป็นลายลักษณ์อักษร
‪ลายลักษณ์อักษรอะไร
‪เอสเธอร์ไม่อยากจัดงานศพใหญ่โต
‪แกไม่รู้จักแม่ฉันเลยสักนิด
‪ใจเย็น
‪วุซ ฟังสิ
‪แม่นายรู้ว่านายถังแตก
‪ถังแตกเหรอ
‪เปล่านะ
‪เราไม่ได้ถังแตก
‪ฟังนะ
‪อย่าใช้คำว่าจนกับพวกเรา
‪- พ่อ ‪- ว่าไง
‪เขาพูดอะไรเนี่ย
‪ก็…
‪เขาพูดความจริง…
‪เขาพูดความจริงส่วนนึง
‪สบู…
‪เดี๋ยวนะ
‪- นี่ผมไม่รู้อยู่คนเดียวเหรอ ‪- เปล่าๆ
‪พวกเราอยากปกป้องลูกน่ะ
‪- เพราะ… ‪- เพราะอะไร
‪พูดสิ
‪พูดสิว่าแท้ง
‪คนในครอบครัวนี้แม่งไม่คุยกัน ‪มันเลยน่ารำคาญไง
‪- สบู… ‪- หยุดนะเท็มบ้า ฉันขอพูดหน่อย
‪เพราะแบบนี้แหละแม่ย่าทวาลาถึงต้องให้ทูมี่
‪คนที่ท่านไม่รู้จักมาช่วย
‪แทนที่จะเป็นคนในครอบครัว
‪- ผมไม่ไหวแล้วว่ะ ‪- สบู…
‪- ไม่ต้อง พอเลย ‪- สิบูสิโซ
‪เท็มบ้า อย่ามายุ่ง
‪เขาพูดถูก
‪ทุกคนต้องขอบคุณทูไมซ่ามากกว่า
‪ฮะ
‪ฉันรู้จักทูมี่แค่วันเดียว
‪ฉันว่าเขาเป็นผู้หญิงที่รีดนมวัวจากด้านหลังได้
‪ผู้หญิงแบบนี้แหละไว้ใจได้
‪โดยเฉพาะเวลาแม่น้ำแห้งและสิงโตหิวน้ำ
‪ฉันไม่อยากยืนฟังไอ้แก่นี่พูดถึง
‪ผู้หญิงดื่มวัวแล้วรีดนมสิงโต…
‪- วุซๆ ‪- พูดอะไรของคุณ
‪- สติดีรึเปล่า ‪- ฟังนะ
‪เดี๋ยวนายก็เข้าใจ
‪แม่นายรู้ว่านายกับสิยารักและดูแลเขาดีมาก
‪เขาเรียกนายว่า ลูกรักของแม่
‪เข้าใจไหม เขาไม่อยากให้พวกนายทะเลาะกัน
‪เขาอยากให้พวกนายมีความสุข
‪เพราะฉะนั้นนายควรทำหน้าที่ลูกที่ดี
‪ทำให้แม่ภูมิใจ
‪ได้
‪- โอเค ‪- แต่ผมต้องเรียกน้องมาก่อน
‪วุซ รอฉันด้วย
‪สิยา หยุดก่อน พรุ่งนี้ยกเลิกงานศพ
‪ทำไมล่ะ ฉันเรียกพวกแล้ว ส่งโลเคชันมาก
‪ไม่ๆ ฟังก่อน เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง
‪- โอเคนะ ‪- มาฟรือ อย่า…
‪วุซ
‪ฉันว่าเราจัดพิธีเล็กๆ ให้แม่ย่า ‪ที่บ้านตากอากาศเถอะค่ะ
‪ไม่ต้องเห็นหน้าพวกขี้โวยวาย
‪ไอเดียดีนะ
‪แต่เรายังไม่มีบาทหลวงเลย
‪- คุณเซลโล่ ‪- คะ
‪เรามีปัญหาที่คิดว่าคุณน่าจะช่วยได้
‪อยู่ๆ บาทหลวงก็มาจัดงานไม่ได้
‪ฮาเลลูยา ‪เป็นเกียรติอย่างสูงค่ะ ขอบคุณพระเจ้า
‪- ดีงาม ‪- อย่าโกรธสิ
‪เปล่านี่ โกรธทำไม ผมไม่ได้โกรธ
‪ครอบครัวนี้ดีขึ้นเพราะคุณนะ
‪ผมอาจจะเวอร์ไปหน่อย ‪แต่คุณทำให้ผมแปลกใจตลอดอยู่แล้ว
‪ผมก็เลยจะทำอย่างคุณบ้าง
‪ขอโทษครับทุกคน ขอเวลาสักครู่ได้ไหม
‪ผมมีเรื่องจะพูดครับ
‪อะไรอีกล่ะ
‪แม่ครับ ผมรู้ว่ามันผิดประเพณี
‪แต่ผมว่ามันเหมาะมาก และผมก็รอไม่ไหวแล้ว
‪ผมรักผู้หญิงคนนี้
‪- พระเจ้า ‪- ผมรักเขาเพราะเขาเป็นคนตามใจตัวเอง
‪ผมเลยอยากทำอย่างเขาบ้าง
‪คุณจะทำอะไรน่ะ
‪ถามจริง ตอนนี้เนี่ยนะ
‪โบทูเมโล่ เซลโล่ ผมขาดคุณไม่ได้จริงๆ
‪ที่รักคะ นี่หน้าเมรุเผาศพนะ
‪ผมรู้ แต่ผมขี้เกียจรอจังหวะเหมาะๆ แล้ว
‪ผมเลยจะพูดเลย ว่าผมอยากให้คุณมาเป็นคู่ชีวิต
‪เป็นเพื่อนรัก และที่สำคัญที่สุดคือเป็นภรรยาผม
‪ทำให้ผมเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดที
‪แต่งงานกับผมนะ
‪ต้องฉลองหน่อยแล้วๆ
‪ตกลงไปสิ
‪- ค่ะ ‪- "ค่ะ" เธอยอมแต่งแล้ว
‪เย่
‪ดูสิวุซ คนพวกนี้ไม่มีมารยาทเลย
‪เรากำลังไว้อาลัย แต่พวกเขาจะแต่งงานกัน
‪ไปเถอะ
‪ทูมี่
‪เติมลิปหน่อยไหม
‪ฉันลืมกระเป๋าไว้ข้างใน
‪- เดี๋ยว ‪- เดี๋ยวค่อยไปเอา
‪บาทหลวง สมาชิก และทางโบสถ์ต้องดีใจแน่
‪พี่จะปล่อยให้เขาชนะเหรอ
‪นายไม่เหนื่อยเหรอสิยา
‪นี่แม่ฉันและฉันจะฝังแม่ในแบบที่ควรจะทำ
‪ต่อให้ฉันต้องทำเองก็ตาม
‪สิยา นี่แม่ขอมานะ
‪แต่ฟังก่อน
‪ถ้านายไม่อยากทำแบบนั้นก็ไม่เป็นไร
‪เราจะทำทุกอย่าง
‪ตามที่นายต้องการ
‪ฉันแค่…
‪อยากให้เราทำด้วยกัน
‪อย่างกลมเกลียว
‪แต่เราต้องปล่อยแม่ไป
‪โธ่เอ๊ย
‪ไม่ร้อง
‪โอเคน่าน้อง
‪ไม่ต้องร้อง
‪มาฟรือ
‪แต่เราเก็บโลงไว้ได้ใช่ไหม
‪ไอ้นี่…
‪นายนี่บ้าจริงๆ พูดจาไร้สาระ
‪มันมีสีทองน่ะ
‪ฉันรักนายนะไอ้น้อง
‪แม่เห็นพ่อไหมคะ พ่อไม่ยอมรับสายหนูเลย
‪มานั่งนี่สิลูก
‪เขาไปแล้วใช่ไหมคะ
‪แม่เสียใจด้วยนะ
‪หนูกะแล้วแหละ แต่ไม่อยากเชื่อ
‪แม่ก็เหมือนกัน
‪สบูพูดถูก
‪แต่ตอนนี้เขาไม่คุยกับหนูแล้ว
‪ทำไมหนูถึงเอาแต่เสียของรักไปนะ
‪ไม่นี่
‪ลูกยังไม่ได้เสียสบูไป
‪บิวตี้ ชีวิตต้องดำเนินต่อไป
‪คนอื่นเข้ามาหาผลประโยชน์จากเรา
‪จำแต่เรื่องดีๆ ไว้
‪รู้สึกเหมือนไม่มีอะไรดีๆ เหลือแล้ว
‪ไม่หรอก
‪สามีลูกยอมช่วยพ่อขี้โกหกหลอกลวงของลูกนะ
‪ไอ้เศษมนุษย์…
‪แม่จะบอกว่าคนแบบสบูหาไม่ได้ง่ายๆ นะ
‪ลูกต้องสู้
‪แล้วมันจะดีขึ้น
‪ลูกกับทูมี่ก็ช่วยแม่ไว้ตอนเอ็ดมุนด์ทิ้งเราไป
‪แม่ห้ามตายนะคะ
‪ไม่ตาย
‪สิบูสิโซ พ่อขอโทษ
‪เราแค่อยากปกป้องลูก
‪ปกป้องผม
‪ด้วยการโกหกผม
‪ด้วยการปิดบังความจริง
‪แต่ถึงยังไงเรื่องก็ต้องแดงตอนพ่อโดนจับเข้าคุก
‪ฮะ คุกเหรอ
‪พ่อหนี ป.ป.ช.กับสรรพากรไปตลอดไม่ได้หรอก
‪เดี๋ยวสิ พ่อพูดเรื่องอะไรครับ
‪ประมาณสองสามเดือนก่อน
‪พ่อได้รับจดหมาย
‪ว่าจะมีการตรวจสอบภาษี
‪และการใช้เงิน
‪แล้วพ่อก็ได้ข่าวว่าจะมีการไต่สวนการรับส่วย
‪พ่อเลยคิดว่าถ้าพ่อทำเป็นไม่สนใจ ‪เรื่องมันจะเงียบไปเอง
‪แต่ตอนนี้บัญชีพ่อโดนอายัดหมด
‪แล้วในจดหมาย
‪มันเขียนว่าอะไร
‪จะรู้ไปทำไม
‪ฉันรู้ชะตากรรมของฉัน
‪และมันเป็นอุดมคติ
‪ที่ฉันหวังจะยึดมั่น
‪และหากจำเป็น
‪มันก็เป็นอุดมคติ
‪ที่ฉันพร้อมยอมตาย
‪พ่อเอาคำพูดแมนเดลามาเหรอ
‪พ่อเอาปัญหาเรื่องทุจริตของตัวเอง ‪ไปเทียบกับตอนแมนเดลาจะโดนจับเหรอ
‪ลูกรู้ไหม…
‪พ่อใหญ่กับพ่อแชตคุยกันประจำ
‪ผมขอดูจดหมายฉบับนั้น ‪กับเอกสารภาษีของพ่อหน่อย
‪เผื่อจะช่วยอะไรได้ ดีไหมครับ
‪พ่อไม่เคยบอกเลยนะ
‪แต่ลูกเป็นลูกชายคนโปรดของเรา
‪โอเคครับ
‪แต่อย่าบอกเท็มบ้านะ
‪โอเค
‪- แล้วยังไงต่อ ‪- ผมเตรียมนี่ไว้ก่อน
‪- ใช่ ‪- จริงเหรอคะ
‪เพราะฉันคิดว่าตอนขอแต่งงานที่เมรุเผาศพ
‪มันโรแมนติกกว่า
‪ผมฮึกเหิมไปหน่อย ‪จะได้มีเรื่องไว้เล่าให้ลูกๆ ฟังเนอะ
‪ลูกๆ เหรอ
‪- หลายคนด้วย ‪- ใช่
‪สิ่งเดียวที่หายไปตอนนี้คือ
‪นี่
‪ใช่ไหม
‪ทำไม เป็นอะไร
‪ไม่ชอบเหรอ
‪เปล่า ฉัน… เปล่าค่ะ
‪- แหวนสวยค่ะ ‪- เนอะ
‪- ค่ะ ‪- ใช่ไหม
‪แต่… เมื่อไม่กี่วันก่อน
‪เราเพิ่งเลิกกัน
‪แล้วเมื่อเช้านี้ ฉัน…
‪- โทษที แป๊บนะ ‪- ค่ะ
‪ลูลู่น่ะ
‪ว่าไง
‪- ไงลูก ‪- พ่อพูดไปยัง เป็นไงมั่ง
‪เราหมั้นกันแล้ว
‪เฟี้ยวมาก เล่าให้หนูฟังเลยนะ
‪เดี๋ยว หวังว่าพ่อคงไม่ง่อยไม่เห่ยนะ
‪ไม่จ้ะ ไม่ง่อยและไม่เห่ยเลย
‪จริง เพราะมันแหวกแนว โรแมนติก ปุบปับ
‪- ใช่ ‪- เล่าให้หนูฟังเร็วๆ สิ
‪หนูจะได้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวหรือเพื่อนเจ้าสาว
‪ใครจะเป็นเด็กถือแหวน ธีมเป็นยังไง
‪พ่อจะจัดงานที่มอริเชียสไหม
‪ตายแล้ว หนูจะได้ไปมอริเชียส
‪เดี๋ยวๆ ใจเย็น
‪ผมเคยออกมานั่งคิดอะไรตรงนี้ทั้งคืนเลย
‪ตอนนี้คุณคิดอะไรอยู่
‪เรื่องลูกชายเรา
‪ฟังนะ
‪ฉันรู้ว่าฉันทำตัวน่ารำคาญและแย่มาก
‪- ไม่เป็นไร ‪- ฟังก่อนค่ะ ฉันต้องพูด
‪ฉันแย่มาก
‪แบบ… เหวี่ยงวีน
‪ใส่ทุกคน
‪ทั้งครอบครัว เพื่อน…
‪และที่สำคัญที่สุดคือคุณ
‪ขอโทษนะคะสบู
‪การทำเป็น…
‪ไม่รับรู้ ไม่รับฟังคนอื่นมันง่ายกว่า
‪- แต่ผมไม่ใช่คนอื่น ‪- ฉันรู้
‪เราแต่งงานกันมาปีเดียว ‪แต่รู้สึกเหมือนอยู่กันมาสิบชาติ
‪บางวันฉันก็โอเค
‪แต่บางวัน
‪บางวันก็รู้สึกเหมือนเพิ่งเสียเขาไปวันแรก
‪ผมรู้
‪บิวตี้ เราปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้นะ
‪เราต้องปรึกษาหมอ
‪คุณกลับมาหาผมแล้ว
‪ดีมาก
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪ฉันว่าเราต้องเริ่มต้นกันใหม่
‪เหมือนล้างบาปน่ะ
‪- เข้าใจ แต่มันหนาวนะ ‪- ก็มากอดฉันสิ
‪เขาหลับแล้วเหรอ
‪ค่ะ เขาหลับแล้ว
‪แม่คะ
‪หนูอยากขอโทษที่หนูพูดกับแม่แบบนั้น
‪- คือ… ‪- เธอต้องพูดนี่
‪อะไรนะคะ
‪เธอต้องพูด
‪เพราะ…
‪มันเป็นหน้าที่ของแม่และภรรยาที่ดี
‪ที่ต้องปกป้องครอบครัว
‪รู้ไหม ลิเดีย…
‪ฉันเข้าใจความรู้สึก ‪เวลาโดนครอบครัวสามีเหยียด
‪แต่อย่าเป็นเหมือนฉัน
‪กับภรรยาของชากานะ
‪ได้ค่ะ
‪ดี
‪- ขอบคุณค่ะแม่ ‪- ขอบใจลูก
‪เดี๋ยวนะ…
‪แม่มาพูดอะไรอีก
‪- เปล่า เท็มบ้า… ‪- ไม่
‪ที่รัก
‪คนดีๆ
‪ผม… ผมรู้สึกว่าเราต้องเผชิญหน้ากับปัญหา
‪- อย่าเท็มบ้า ‪- หยุดก่อนที่รัก
‪เราไม่ไหวแล้ว
‪เราเบื่อที่แม่ชอบหาเรื่องเรา
‪เท็มบ้า
‪วาเลนเซีย ขอร้องๆ วาเลนเซีย
‪ให้เกียรติกันหน่อย
‪ขอร้องละ ผมกับเมียอยากย้ายออก
‪เราอยากเริ่มต้นใหม่ เราอยากอยู่กันเอง
‪โดยที่แม่ไม่คัดค้าน
‪ฟังเราก่อน
‪ขอร้อง
‪อะไรล่ะ
‪เจ้าตัวเล็กหลับอยู่ แต่ลูกเสียงดัง
‪ดีแล้วลูก
‪ที่ลูกจะพาลูกพาเมียไปอยู่ที่อื่น
‪ดีแล้ว
‪แม่สนับสนุน
‪จริงเหรอ
‪จริงสิ
‪อ้อ อีกเรื่อง
‪ลูกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‪แต่ก็ยังเป็นลูกแม่ อย่าพูดกับแม่แบบนั้นอีก
‪แม่ยังเป็นแม่
‪ไม่ใช่เพื่อนเล่นนะ
‪- ครับแม่ ‪- ขอบคุณ
‪ฝันดีจ้ะลูก
‪ฝันดีนะลิเดีย
‪- ฝันดีค่ะแม่ ‪- ชากา ฝันดีจ้ะ
‪แต่แม่บีบ…
‪"ครับแม่"
‪ขอบคุณค่ะที่รัก
‪(วันที่ 24 ธันวาคม ‪งานศพ)
‪ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณครับ เชิญนั่งได้
‪พอเถอะป้า
‪ป้า
‪บอกให้ป้านั่งสิ
‪พาป้านั่ง
‪เชิญนั่งครับ
‪ป้าด้วย ขอบคุณครับ
‪โอ๊ย ไม่เอาแล้ว
‪ป้า
‪ป้า พอเถอะ
‪คุณเซลโล่ เชิญนั่งครับ ขอบคุณครับป้า
‪ในฐานะบุคคลที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในที่นี้
‪ผมขอต้อนรับทุกท่าน
‪ด้วยการบอกว่า
‪เราจัดงานตามขั้นตอนทุกอย่าง
‪ทุกวันนี้
‪ผมภูมิใจกับหลายอย่างในชีวิต
‪รสนิยมในการเลือกสูท
‪รสนิยมในการเลือกเสื้อเชิ๊ต
‪น้ำหอมที่ผมใช้…
‪เราเข้าใจแล้ว
‪นาฬิกาที่ผมสะสม
‪แต่ผมภูมิใจในครอบครัวของเราที่สุด
‪ที่ทุกคน
‪สามารถ
‪มองข้ามความขัดแย้ง ‪แล้วทำตามความประสงค์ของแม่ได้
‪ขอเชิญทุกคนลุกขึ้นยืนเพื่อฟังข่าวมรณกรรมครับ
‪ผม…
‪ขอประกาศเชิญ
‪สิยาบงกาน้องชายผม
‪ขึ้นมาอ่านข่าวมรณกรรมครับ
‪เอาเลย
‪พี่
‪สิยาบงกา
‪โอเคๆ
‪เอสเธอร์
‪น็อนโดโลซ่า
‪ทวาลา
‪- นี คูมาโล ‪- น็อนด็อนโดโลซ่า
‪ครับ
‪เป็นคนหัวร้อน
‪ไม่ชอบคนโกหก
‪ผมชอบเรียกท่านว่ากระดูกไก่ทอดเคเอฟซี
‪ยังไม่จบเลย ครับ
‪ผมรักแม่ที่สุดในชีวิต
‪แม่เป็นนักเลงตัวจริงในครอบครัว
‪- ผมไม่ใช่ แม่ผมต่างหาก ‪- ขอบใจนะสิยา
‪แม่เป็นนักเลงตัวจริง
‪ใช่ๆ ขอบคุณ
‪ขอบคุณ
‪โอ้โฮ
‪ผม…
‪ผมขอ…
‪เชิญคนต่อไปที่สนิทกับแม่ผมมาก
‪ตอนที่เขาไม่ใช่โจรขโมยศพ
‪ผู้จัดการพินัยกรรมฉบับสุดท้ายของแม่
‪คุณมคิเซ่
‪เอกสารที่เป็นลายลักษณ์อักษร
‪เอสเธอร์รู้ว่าผมรักการอ่าน
‪จดหมายฉบับนี้จึงเป็นของขวัญก่อนจากลาของเธอ
‪"ริชาร์ดคะ ถ้าคุณอ่านจดหมายฉบับนี้
‪แปลว่าฉันเด๊ดสะมอเร่แล้ว
‪และครอบครัววางแผนจะจัดงานศพบ้าๆ บอๆ
‪ให้ฉัน"
‪"ฉันอยากขอความช่วยเหลือคุณอีกครั้งค่ะ
‪ที่รัก"
‪"เพื่อเป็นการแสดงความรักต่อฉันครั้งสุดท้าย
‪ช่วยต่อสู้เพื่อฉันหน่อย"
‪"ฉันอยากให้คุณ
‪ทำเพื่อฉัน"
‪ทูไมซ่า
‪- คะ ‪- ช่วยมาอ่านแทนที
‪ฉิบหายแล้วสิ
‪- ฉันอยู่นี่ดีกว่า ‪- มาเถอะ ขอร้อง
‪ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงไม่ได้มายืนตรงนี้
‪โอเค
‪"คุณชอบแซวว่าฉันดื้อ
‪และเท้าแบน"
‪"ฉันถ่ายทอดกรรมพันธุ์เหล่านั้นให้ลูกด้วย
‪แปลว่าพวกเขาไม่ฟังคุณแน่"
‪"แต่ฉันอยากให้คุณ
‪ทำให้พวกเขาฟัง"
‪"อ่านจดหมายให้พวกเขาฟัง
‪พวกเขาจะได้รู้ว่านี่เป็น
‪ของขวัญชิ้นสุดท้ายจากฉัน"
‪ลูกแม่
‪ครอบครัวคือพรอันยิ่งใหญ่
‪แต่ลูกน่ารำคาญมาก
‪หลังจากได้รู้จักผู้หญิงในชีวิตลูกๆ หลานๆ
‪แม่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่ส่งลูกสาวมาให้
‪พวกเขาน่ารำคาญไม่จบไม่สิ้น
‪แต่ว่า…
‪พวกเขาก็ทำให้ลูกชายและหลานชายแม่
‪เป็นสุภาพบุรุษ
‪เมื่อแม่ตายไป
‪แม่อยากให้เอาอัฐิของแม่ไปลอยอังคาร
‪แม่ไม่เคยท่องโลกเลย
‪จะถือโอกาสเที่ยวตอนนี้แหละ
‪แม่รู้ว่าลูกๆ ไม่เข้าใจหรอก
‪ว่าทำไมแม่ถึงไม่แนะนำริชาร์ดให้รู้จัก
‪แต่คนเป็นแม่ก็มีบางเรื่องในชีวิต
‪ที่เป็นความลับ
‪แม่รู้ว่าความตายเหมือนจะเป็นจุดจบ
‪แต่มันไม่ใช่หรอก
‪วิญญาณของแม่ยังอยู่และดำเนินต่อไป
‪และหวังว่า
‪ลูกๆ จะ
‪ไม่มีวันลืมแม่
‪แม่เป็นคนมั่นคงในสิ่งที่ตัวเองต้องการ
‪ถึงมันจะทำให้คนอื่นรำคาญ
‪นี่
‪เป็นเคล็ดลับความสุขที่แท้จริง
‪"อย่า…"
‪"อย่ายอมเปลี่ยนตัวเอง
‪เพื่อใคร"
‪"อย่ายอมใช้ชีวิตในแบบที่ลูกไม่มีความสุข
‪ไม่งั้นลูกจะต้องเสียใจ"
‪"ด้วยรัก เอสเธอร์"
‪"หรือที่หลายคนเรียกว่าแม่ย่าทวาลา"
‪ขอโทษนะคะ
‪นี่ ออกมาทำอะไรตรงนี้
‪ไปร่วมงานเลี้ยงหลังงานศพสิ
‪ลุงคุณน่ะ มีความสุขที่สุดเลยนะ
‪เป็นอะไรไป
‪คุณรู้ว่าคุณต้องการอะไร
‪ว่าไงนะ
‪คุณอยากมีภรรยาและ…
‪ลูกๆ
‪ในบ้านที่พริทอเรีย
‪เอาใหม่
‪ผมอยากอยู่กับคุณ
‪และครอบครัวในบ้านที่ไหนก็ได้
‪ฉันต้องการอะไร
‪หมายความว่ายังไง
‪คุณเคย…
‪คุณเคยหยุดและ…
‪เคยหยุดถามตัวเองบ้างไหม
‪ว่าฉันต้องการอะไร
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪ฉันพยายามแล้ว
‪ใช่ ฉัน…
‪ฉันพยายามแล้วจริงๆ แต่…
‪มันไม่ใช่ฉัน
‪และฉันไม่อยาก…
‪ใช้ชีวิตที่เหลือ
‪ในแบบที่คนอื่นต้องการ
‪คุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย
‪เพราะลูลู่เหรอ
‪เปล่า
‪เพราะฉันนี่แหละ
‪คุณคิดถึงแต่ตัวเอง
‪ไม่แฟร์นะ
‪หนึ่งปีที่ผ่านมา
‪ฉันปรับตัวเข้าหาคุณมาตลอด
‪แต่เราทำเพื่อเรานะ
‪ไม่ใช่ เพื่อคุณ
‪ทูมี่ ใจเย็น
‪ขอร้องละ
‪ที่รัก เดี๋ยวก่อน
‪ผมรักคุณ
‪ขอร้องละ
‪ฉันก็รักคุณ คายา
‪ที่รัก อย่าทำแบบนี้
‪ทูมี่ ผมขอร้อง
‪ฉันขอโทษ
‪หนูขอโทษค่ะ
‪เรื่องอะไร
‪หนูรู้ว่าแม่รักคายาแค่ไหน
‪ใช่ แต่แม่รักลูกมากกว่า
‪นี่
‪ฉันเพิ่งรู้เรื่องคายา พี่โอเคไหม
‪เดี๋ยวก็ดีขึ้น
‪เสียใจด้วยนะ
‪ฉันก็เสียใจ
‪ไม่ ฉันพูดจริงๆ
‪ฉันขอโทษ
‪ที่ไม่บอกเรื่องเอ็ดมุนด์
‪ที่ไม่เชื่อพี่เรื่องแม่ย่าทวาลา
‪ทุกเรื่องเลย
‪ฉันดีใจนะที่ยมทูตออกจากร่างเธอแล้ว
‪ฉันยังต้องตามขอโทษคนอีกเยอะ
‪ทันโดอ่านแชตฉันแล้วไม่ตอบ
‪อาจจะดีแล้วก็ได้นะ
‪ทูมี่
‪หนูล้อเล่นค่ะ ล้อเล่น
‪แล้วไงต่อ
‪ไม่รู้สิ
‪ทูมี่…
‪คืนแหวนเขาทำไม
‪- แม่… ‪- ไม่มีสติเลย
‪- ใช่ ‪- ถูก
‪สติคืออะไร
‪(วันที่ 25 ธันวาคม ‪คริสต์มาส)
‪รู้ไหม
‪ผมอาจจะได้ฉลองคริสต์มาส ‪กับครอบครัวเป็นปีสุดท้าย
‪ผมอาจจะติดคุกหลายปีเลย
‪คุณเตรียมใจไว้รึยัง
‪ไม่มีใครติดคุกทั้งนั้นค่ะวุซ
‪ยกเว้นน้องชายคุณ
‪อีกแล้ว
‪วาล ขอบคุณมาก
‪ที่ทำทุกอย่างให้ผมในช่วงสองสามวันนี้
‪ผมซึ้งใจจริงๆ
‪วูซิมูซิ ทวาลา
‪ฉันอาจจะรักคุณนะ
‪แต่อย่า
‪อย่า
‪ทำแบบนี้กับฉัน ได้ยินไหม
‪คุณโกหกฉัน วุซ
‪เปล่า
‪คุณปิดบังฉัน
‪อย่าทำแบบนั้นอีก ฉันฆ่าคุณแน่
‪แล้วจะทำเป็น "อุ๊ยตาย" มันเป็นอุบัติเหตุ
‪ได้ยินไหม
‪- วาล มันแน่นไป ‪- ฉันรู้ว่าแน่นไป
‪ฉันแค่อยากให้เราเข้าใจตรงกัน โอเคไหม
‪ตรงกันทุกประการจ้ะ
‪เกือบตาย
‪เจ็บนะเนี่ย
‪ผมกลัวน่ะ
‪- กลัวอะไร ‪- กลัวเสียคุณไป
‪เพราะเงินน่ะเหรอวูซี่
‪ใช่
‪วุซ เราปฏิญาณแล้วว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน
‪คุณเป็นอะไรของคุณ
‪ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง ‪แต่ฉันไม่เลิกและจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪คุณจะไม่ไปไหนเหรอ
‪- จะไปไหนได้ล่ะ ‪- ที่รัก
‪ไม่ต้องมายุ่ง
‪อย่ามายุ่งน่าวุซ
‪ฉันยังโกรธอยู่นะ
‪ไม่เอา
‪- วูซี่ อย่ามายุ่ง ‪- เดี๋ยวสิ
‪- ฉันยังโกรธอยู่นะ ‪- ไม่เป็นไร แต่…
‪อีกตั้งนานกว่าคนอื่นจะกลับมา
‪เราไปจัดกันสักดอกดีกว่า
‪คุณทำผมเจ็บก็ต้องรักษาสิ
‪ว่าไงจ๊ะ
‪มานี่เลย
‪พ่อครับ ผม… โอเค
‪โอ๊ย ฝังใจเลย ติดตาไปจนตายแน่
‪พ่อแม่ไม่เคยสั่งสอนให้เคาะประตูเหรอ
‪ขอโทษครับพ่อ ผมตื่นเต้นมาก ‪เพราะผมน่าจะแก้ปัญหาการเงินของพ่อได้แล้ว
‪ว่าไงนะ
‪โอเค หันมาสิสบู
‪ก็อย่างที่ผมเคยบอก
‪ผมนั่งดูบัญชีของพ่อ
‪แล้วปรากฏว่าพ่อไม่ได้เสียภาษี
‪ก็ใช่สิ เราเป็นรัฐมนตรี ‪เงินเดือนเรามาจากภาษี
‪ใช่ แต่ก่อนเข้ามารับตำแหน่งล่ะ
‪นั่นแหละ ‪พ่อไม่ได้เสียภาษีมานานแล้ว บ้ามาก ผม…
‪- แปลว่าอะไรลูก ‪- มันไม่ได้แย่อย่างที่เราคิด
‪พ่อไม่ใช่นักการเมืองทุจริต
‪แค่จ่ายภาษีก็จบแล้ว
‪ถ้ามีทนายดีๆ เรายื่นข้อเสนอช่วยให้พ่อพ้นผิดได้
‪ใช่ แต่พ่อจะไม่กลายเป็นข่าวดังใช่ไหม
‪แต่พ่อแม่ต้องทำเรื่องที่ขัดใจตัวเอง
‪นั่นก็คือต้องรัดเข็มขัด
‪แปลว่าบ้านหลังนี้และสมบัติ
‪ต้องขายทิ้งซะบ้าง
‪แล้วเวลาเดินทางต้องนั่งชั้นประหยัด
‪อย่าพูดแบบนั้น
‪แต่ผมจะบอกว่าเรารอดแล้วครับ
‪- เรารอดเหรอ ‪- ครับ ไม่โดนจับ
‪ได้ไงเนี่ย
‪อะไรอีกล่ะ ก็ดีแล้วไง
‪ไม่ดีหรอก ผมเริ่มเตรียมคุยกับ ‪คณะกรรมการสอบสวนแล้ว
‪เตรียมสูทแล้ว รอผู้ตรวจการของรัฐสภาอยู่
‪รอฟังประชาชนตะโกนเรียกชื่อผม
‪- วุซ… ‪- ผมเตรียมใจไว้แล้ว
‪คุณควรดีใจนะที่ลูกเราเป็นนักบัญชี
‪เพราะเราส่งเรียน
‪คุ้มเกินคุ้มเลยครับ
‪ผมขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวไปสาย
‪จ้ะ ขอบใจนะลูก
‪เป็นเด็กดีนะ
‪รีบไปเลย เดี๋ยวเถอะ
‪- ขอบใจจ้ะ รักนะ ‪- รักเหมือนกันครับ
‪ผมว่าจะเอาสูทใหม่มาใส่…
‪- เอาให้คน… ‪- เดี๋ยวสายนะคะ ไปแต่งตัวได้แล้ว
‪แต่คุณก็เห็นว่าสูทชุดนั้นเหมาะกับผมแค่ไหน
‪- วูซี่ ทวาลา ‪- คนอื่นจะคิดยังไง
‪วูซี่ เดี๋ยวไปสายนะ
‪มื้อเที่ยงใกล้เสร็จแล้วนะ
‪กินกันเถอะ
‪สโคนไม่อยู่ท้องหรอก ฉันกินมาหลายชิ้นแล้ว
‪เกรซ
‪- เกรซ ‪- อะไร
‪หยุดนะ
‪เกรซ
‪ฉันไม่อยากให้ป้าอิ่มน่ะ
‪แล้วมันก็เป็นของหวานด้วย
‪ใช่ ขนมอบเป็นของหวาน
‪กินกันดีกว่า
‪กินกันเถอะ
‪เอาเนื้อด้วย
‪ใครจะตักอาหารให้ฉัน
‪ทุกคนครับ ผมมีเรื่องจะบอกทุกคนในที่นี้
‪บิวตี้
‪ผมยังรู้สึกโชคดีที่สุดในโลกเหมือนเดิม
‪สุขสันต์วันครบรอบจ้ะ
‪- คุณจำได้ด้วย ‪- แน่นอน
‪หนูดีใจมากที่ทุกคนอยู่พร้อมหน้ากัน
‪เหมือนเมื่อปีที่แล้ว
‪หนูอยากให้ทุกคนจำไว้
‪ว่าชีวิตมันสั้นนัก
‪แต่ไม่ได้แปลว่าเราไม่ควรมีชีวิตอยู่
‪สุขสันต์วันครบรอบค่ะ
‪สุขสันต์วันครบรอบจ้ะ
‪ฉันหิวแล้ว กินกันเถอะ
‪เดี๋ยวก่อนสิป้า
‪รู้ไหม…
‪ฉันว่าเธอ…
‪เขาเรียกว่าอะไรล่ะ
‪ไม่ใช่คนร้ายๆ
‪คุณไม่รู้อะไร
‪ฉันว่ามีหลายคนไม่เห็นด้วยกับคุณนะ
‪เอเมน
‪ดูสิว่าเธอทำอะไร
‪รู้ไหมทูไมซ่า…
‪ฉันเรียกคนอย่างเธอว่า
‪เพชรในตม
‪เพชรแท้
‪รักษาความดีไว้นะ
‪ไปละ
‪คุณลุงพูดถูก
‪ไม่เสียใจภายหลัง
‪แม่
‪หลับให้สบายนะ
‪แม่คือที่สุดแล้ว
‪ฉันบอกแล้วใช่ไหม คนแอฟริกาเขาไม่ทำกัน
‪ไปสู่สุคตินะที่รัก
‪(วันที่ 26 ธันวาคม)
‪ในที่สุดฉันก็จะได้ไปเริงร่าที่มอริเชียสแล้ว
‪(คู่มือปฏิเสธคนอย่างมีชั้นเชิง)
‪จะไปเที่ยวเหรอคะ
‪ใช่
‪คนเดียวเหรอ
‪ใช่
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ฉันผ่านอะไรมาเยอะมาก แต่…
‪ฉันไม่อยากสาธยายให้คุณเบื่อ
‪พวกผู้ชายเนี่ย
‪ทำให้ชีวิตเราเป๋ไปเลยนะ
‪ที่จริงฉันจองตั๋วมาเที่ยวกับแฟน
‪แฟนเก่าน่ะ
‪ที่จริงเขาเป็นคู่หมั้นฉันอยู่แป๊บนึง
‪เรื่องมันยาว
‪แต่ตอนนี้ฉัน…
‪ฉันอยากใช้เวลาอยู่กับฉันและตัวเอง
‪โอเค
‪เดินทางปลอดภัยนะคะ
‪เอาอีกแล้ว
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ