NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
23 GRUDNIA CZTERY GODZINY PRZED PUSTĄ TRUMNĄ
ODBIERZ
Tumiza.
Wyślę ci adres SMS-em. Przyjedź za 20 minut.
Jaki adres?
Mówiłem ci, że lwica musi odpocząć, żeby złapać impalę
o świcie.
Już świta.
O czym ty mówisz?
Dlaczego zawsze narzekasz?
Bierzemy się do roboty.
Musimy dać Twalom nauczkę!
Nauczkę?
Zaczekaj. Jaką nauczkę?
Ja nie powinnam nikomu dawać nauczek.
Zaczęliśmy to, więc musimy to skończyć.
Esther na nas czeka.
Tumizo, jesteś tam?
Tak. Posłuchaj.
Mam tu ważniejsze sprawy.
Moja sytuacja zmieniła się na lepsze. Powinnam tu zostać.
Nie będę długo czekał.
Tylko z tobą ten plan zadziała. Musimy to zrobić teraz. Dzisiaj.
- Ale naprawdę… - Pa.
Teraz nie ma już odwrotu.
Kochanie?
- Tak? - Wszystko w porządku?
Tak, kochanie.
Tak.
Tak sobie pomyślałem, że może moglibyśmy gdzieś wyjść,
tylko ty i ja.
ZAKŁAD POGRZEBOWY I KREMATORIUM
Krematorium?
O Boże.
Kochanie…
Wiesz co?
Nie czuję się dobrze.
Czuję się dość źle.
Myślę, że to przez…
To przez wczorajsze shoty.
O nie. Będę potrzebowała
pikantnych skrzydełek.
Zobaczę, czy mają je w hotelu.
- Dobrze? - Nie!
- Nie? - Znaczy…
- Imodium. - Imodium?
Wybacz, wylatuje ze mnie.
Tak, z obu stron.
- Okej. - Idź!
Wrócę za dziesięć…
Khaya, proszę.
- Wezwać lekarza? - Kocham cię!
Ja ciebie też.
To się skończy płaczem.
- Co tu się odpierdala? - Tumiza! Wyrażaj się.
Dobrze, tylko proszę,
nie zabijaj mnie.
Co mam z tym zrobić?
Zjedz to.
- Dlaczego? - Piłaś jak żołnierz.
Nie przyszłam tu po lek na kaca.
Dlaczego tu jesteśmy?
W krematorium?
Co się dzieje, do cholery?
Nie będę więcej piła. Kim oni są?
Mów do mnie.
Powiedz, co się dzieje.
Chwila. Czy to…
Okej.
Nie chcę wiedzieć.
Nie chcę wiedzieć, co się dzieje, i chcę, żeby wszyscy zapamiętali,
że bardzo wyraźnie się temu sprzeciwiam.
- Tumiza. - Cokolwiek to jest.
Przyszłość cię rozgrzeszy.
Wiesz, że można za to iść do więzienia?
Miałem już kilka odsiadek. Nie jest tak źle, jak się wszystkim zdaje.
To… Okej.
Odbierz. Proszę.
Przepraszam.
Cholera.
Gracie, proszę.
Twoja ulubienica.
Gdziekolwiek jest, na pewno robi dramę.
Khaya.
Okej.
TUMI, MOJA UKOCHANA
Kurwa.
OBECNIE
Polej jej twarz wodą.
Co tu się dzieje?
Gdzie jest ciało mojej matki?
Pobiję cię.
Kto chciałby ukraść ciało Gogo?
Ten szczur, Mkhize.
Spokojnie. Zawołam swoją ekipę i znajdziemy go.
Przez „ekipę” masz na myśli swoich gangsterów?
Chcesz się czepiać czy znaleźć matkę?
- To nie pomoże! - Nie rozkazuj mi!
- Vusi! - Co tu się dzieje?
Starsza pani zmartwychwstała i zamieniła się w kamienie.
Nie.
Ten diabeł kłamie. Pomódlmy się.
Po co się modlicie? To bez sensu. Jak to miałoby pomóc?
Jej ciało pewnie zostało ukradzione do jakiegoś rytuału.
A ty gdzie byłaś?
Załatwiałam sprawy związane z moją emeryturą.
Przynajmniej Tumi nie jest w to zamieszana.
Co?
Pewnie nic, ale dzwoniła do mnie, zanim odkryliśmy kamienie.
Może to przypadek. Gdzie ona jest?
Powiedziała…
Powiedziała, że idzie pomóc przy pogrzebie.
Przepraszam.
O czym mówicie?
O niczym.
Plotkujecie.
Modliliśmy się.
Do mnie też dzwoniła.
- A jednak. - Co zrobiła?
Co zrobiła Tumi?
Nie ma z tym nic wspólnego.
- Beauty. - Tak?
Mów.
Zdecydowanie coś jest na rzeczy.
Widzieli go w vanie w pobliżu kostnicy.
Widzicie?
A nie mówiłam?
Lepiej zacznijcie mówić.
Okej…
Zaczekaj chwilę.
Tak sobie pomyślałam,
że moglibyśmy się dogadać z Twalami.
Może chcesz od nich pieniędzy
albo przeprosin.
Tylko głupiec negocjowałby z bogaczem.
Robimy to, czego chciała Esther.
Przepraszam,
ale mam dość robienia tego, czego chciała Esther.
Niech Bóg ma ją w opiece, ale to ona mnie w to wplątała.
- A teraz… - Nie.
- Nie obwiniaj się. - Nie chcę.
Ale wiesz, co się stanie? Wszyscy będą mnie obwiniać.
Może jestem toksyczna.
- Może piec już się rozgrzał. - Nie!
Błagam cię. Jestem zdesperowana. Proszę, nie rób tego.
Błagam cię. Zaczekaj.
Nareszcie.
Muszę iść do łazienki i…
Nie rób czegoś, czego ja bym nie zrobiła. Na przykład nie pal ciała.
Gdzie byłaś? Nie uwierzysz, co się stało.
Pan Mkhize ukradł ciało Gogo.
Lepiej, żeby Sbu był tak dobry w łóżku, jak mówiłaś,
bo ta rodzina nie jest warta zachodu.
Tumi?
Serio, ten Mkhize to jakiś psychol.
Najpierw mówi mi o jakiejś impali o świcie,
a potem nagle czterech gości wychodzi z vana z trumną.
Potem daje mi pomidora z solą na kaca…
Słuchaj, lafiryndo.
Nikogo nie obchodzą twoje historie. Spadaj.
Jak długo masz mnie na głośnomówiącym?
Po prostu powiedz, gdzie jest nasza matka.
Powiedz, gdzie jest nasza matka!
- Powiedz im. - Już to powiedziałem.
Jestem w krematorium.
Chłopak Gogo chce ją spalić, a ja…
On mnie nie słucha, więc jeśli chcecie mi pomóc
i sobie, i jej, i jemu, przyjedźcie tu szybko.
Posłuchaj, już jedziemy. Powstrzymaj go.
Okej.
Dobra. Cholera.
Ja się tym zajmę. Zgarnę ekipę i załatwimy to jak mężczyźni.
Nie mamy czasu na te bzdury.
Tak się załatwia rzeczy w KwaZulu-Natal. Mówię ci.
- Muszę powstrzymać Mkhizego. - Jadę z tobą.
Chodźmy.
Wracajcie. Dokąd się wybieracie?
Słuchajcie. Musicie mi pomóc.
Mamy gości. Kto mi pomoże?
Idźcie zrobić herbatę.
Biegiem!
Chodźmy, zanim ją ukrzyżują.
Chodźmy.
Nie powinniśmy się najpierw pomodlić?
Pomodlić?
Ty?
- Nie. - Nie możemy…
Nie możemy tak po prostu spalić jej bez słowa.
Nie.
Nasza droga Esther zasługuje na godny pogrzeb.
Proszę.
Okej.
Zaczniesz?
Ja?
- Tak. - Oczywiście.
Zadedykuję jej miłosny… Nie, piosenkę o miłości.
- Okej. - To hymn.
Tak.
Czy zaśpiewasz ze mną hymn?
Pomódlmy się.
Dobry Boże.
Ojcze, jesteś alfą i jesteś omegą.
- Ojcze, w twojej chwale… - Wystarczy.
- Nawet Bóg ma dość twojego głosu. - Tumi, co robisz?
Mamo, mogę wszystko wyjaśnić. Obiecuję.
Zabiję cię.
Jak śmiesz kraść ciało matki!
Masz szczęście, że Siya nie przyszedł. Chcieliśmy cię zabić.
Wyłącz piec!
- Słuchaj. - Zabiję cię!
Jak inaczej miałem przyciągnąć twoją uwagę?
Chwila. To był twój plan?
Tak.
Wiedziałeś, co tu się dzieje?
Nie wiem, co się dzieje.
Tu jest wszystko czarno na białym.
Co?
Esther nie chciała dużego pogrzebu.
Nic nie wiesz o mojej matce.
- Spokojnie. - Posłuchaj.
Twoja matka wiedziała, że jesteś spłukany.
Spłukany?
Nie! Nie jesteśmy spłukani.
Słuchaj no, nie wrzucaj nas do jednego worka z biedotą.
- Tato. - Tak?
- Co on mówi? - No…
Jest w tym troszeczkę prawdy…
- Troszeczkę prawdy? - Sbu.
Chwila.
- Wszyscy wiedzieli oprócz mnie? - Nie.
Próbowaliśmy cię chronić.
- Ze względu na? - Na?
Powiedz to.
Ze względu na poronienie.
Nikt w tej rodzinie ze sobą nie rozmawia. To beznadziejne.
- Sbu… - Nie. Daj mi skończyć.
To dlatego Gogo musiała iść do Tumi, osoby, której nie zna,
zamiast do własnej rodziny.
- Mam tego dość. - Sbu.
- Nie, mam dość. - Sibusiso!
Zostaw mnie!
On ma rację.
Powinniście podziękować Tumizie.
Co?
Znam ją tylko jeden dzień,
ale wygląda mi na kobietę, która potrafiłaby wydoić krowę od tyłu.
Potrzebujecie takiej kobiety u swego boku.
Zwłaszcza gdy rzeki są wyschnięte, a lwy muszą się napić.
Nie będę tu stał i słuchał, jak ten stary głupiec gada
o pijących krowach i dojeniu lwów…
- Vusi. - O czym ty mówisz?
- Odbiło ci? - Słuchaj.
Zrozumiesz.
Twoja matka wiedziała, jak bardzo ty i Siya ją kochaliście.
Jak was nazywała? Synkowie mamusi.
Teraz rozumiesz? Próbowała was ochronić przed kłótniami.
Chciała dla was tego, co najlepsze.
Zrób to, co powinien zrobić dobry synek mamusi.
Spraw, by była z ciebie dumna.
Dobrze.
- Okej. - Ale potrzebuję brata.
Vusi, zaczekaj.
Siya, nie będzie jutro pogrzebu.
- Co? Mam moją ekipę. Czekam na adres. - Wyjaśnię wszystko później.
- Dobrze? - MaVrrr…
Vusi.
Myślę, że moglibyśmy urządzić małą uroczystość w domu na plaży.
- Z dala od wścibskich sąsiadów. - Świetny pomysł.
Ale nadal nie mamy pastora.
- Pani Sello. - Słucham?
Mamy problem, z którym mogłaby nam pani pomóc.
Ze względu na nieprzewidziane okoliczności nie mamy pastora.
Alleluja. To dla mnie zaszczyt. Bóg jest dobry.
- Chwała! - Nie złość się.
Nie. Dlaczego? Nie jestem zły.
Pomogłaś tej rodzinie.
Było trochę melodramatycznie, ale zawsze mnie zaskakujesz.
Dlatego pójdę twoim przykładem.
Przepraszam, mogę was poprosić na chwilę?
- Chciałbym coś powiedzieć. - Co znowu?
Wiem, że tradycyjnie tak się nie robi,
ale czuję, że to właściwy moment i nie mogę dłużej czekać.
Kocham tę kobietę.
- O Boże. - Instynktownie kieruje się sercem.
Czas, żebym zrobił to samo.
Co robisz?
Serio? W takim momencie?
Boitumelo Sello, moje życie nie ma bez ciebie sensu.
Jesteśmy w krematorium.
Mam dość czekania na odpowiedni moment,
więc robię to teraz, bo chcę, żebyś była moją partnerką.
Chcę, żebyś była moją przyjaciółką, i chcę, żebyś była moją żoną.
Uczyń mnie najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.
Wyjdziesz za mnie?
Będziemy świętować.
Powiedz „tak”.
- Tak. - Tak? Powiedziała „tak”.
Tak!
Vusi, ci ludzie nie mają szacunku.
Jesteśmy w żałobie, a oni biorą ślub. Chodź.
Ej, ludzie.
Tumi.
- Masz szminkę? - Zostawiłam torebkę w środku.
Weźmiesz ją później.
Pastor i wszyscy w kościele będą zachwyceni.
Pozwolisz mu wygrać?
Nie masz dość ciągłej walki?
To moja matka i pochowam ją tak, jak powinienem.
Nawet jeśli muszę to zrobić sam.
Siya, ona tego chciała.
Ale słuchaj…
Jeśli ty tego nie chcesz, w porządku.
Zrobimy tak, jak zechcesz.
Po prostu…
Po prostu chcę, żebyśmy zrobili to razem.
W zgodzie.
Ale musimy ją pożegnać.
Już dobrze, bracie.
Już dobrze.
Już dobrze, bracie.
MaVrrr…
Możemy zostawić trumnę?
Ty to…
Jesteś szalony.
Gadasz głupoty.
Jest ze złotem.
Kocham cię, bracie.
Widziałaś tatę? Próbowałam dzwonić, ale nie odbiera.
Może powinnaś usiąść.
Zostawił mnie, prawda?
Przykro mi.
Wiedziałam. Nie chciałam w to uwierzyć.
Ja też nie.
Sbu miał rację.
A teraz się do mnie nie odzywa.
Dlaczego tracę tych, których kocham?
Nie.
Nie straciłaś Sbu.
Życie to tylko życie.
Jest pokręcone.
Pamiętaj o dobrych rzeczach.
Czuję, że ma już nic dobrego.
Nie.
Twój mąż zgodził się pomóc
twojemu ojcu, który jest podłym oszustem,
bezużytecznym dup…
Chodzi mi o to, że taka miłość zdarza się rzadko.
Musisz o nią walczyć. To cię uratuje.
Ty i Tumi uratowałyście mnie, gdy Edmund mnie zostawił.
Proszę, nie umieraj.
Nie.
Sibusiso, przepraszam.
Myślałem, że cię chronimy.
Chronicie?
Okłamując mnie.
Ukrywając poniekąd prawdę.
Ale i tak wszystko się wyda, gdy mnie wyślą do więzienia.
Co? Do więzienia?
Nie mogę wiecznie uciekać przed policją i skarbówką.
Tato, o czym ty mówisz?
Kilka miesięcy temu
dostałem list, w którym była mowa o podatkach
i audycie.
Słyszałem plotki o śledztwie w sprawie zawłaszczania państwa.
Uznałem, że to zignoruję i sprawa ucichnie.
A teraz mam zamrożone konta.
Co dokładnie
było napisane w liście?
Jakie to ma znaczenie?
Znam swój los.
To ideał,
dla którego mam nadzieję żyć.
A jeśli będzie potrzeba,
jest to ideał,
za który jestem gotów umrzeć.
Czy ty cytujesz Mandelę?
Porównujesz swoje problemy ze skarbówką z Mandelą idącym do więzienia?
Wiesz, że…
jestem z nim w grupie na WhatsAppie.
Spojrzę na ten list i twoje podatki i zobaczę, co da się zrobić.
Co ty na to?
Nigdy ci tego nie mówiłem,
ale jesteś naszym ulubionym synem.
Okej.
Ale nie mów Thembie.
Okej.
- Co to? - To był plan A.
- Tak. - Serio?
Bo ja myślałam, że oświadczyny w krematorium
były bardziej romantyczne.
Trochę mnie poniosło, ale to będzie dobra historia dla dzieci.
Dzieci?
W liczbie mnogiej?
Jedyne, czego brakuje, to…
to!
Prawda?
Co jest nie tak?
Nie podoba ci się?
Nie! Znaczy…
- Jest piękny. - Tak?
- Tak. - Prawda?
Po prostu jeszcze przed chwilą
nie byliśmy razem,
a dzisiaj już…
- Wybacz. - Jasne.
To Lulu.
- Cześć! - Zrobiłeś to? Jak poszło?
Jesteśmy zaręczeni!
Ale czad! Opowiadaj, ze szczegółami.
Nie było obciachowo?
Nie, zdecydowanie nie obciachowo.
Raczej niepowtarzalnie, romantycznie i spontanicznie.
Opowiedz mi wszystko. Będę drużbą czy druhną?
- Kto będzie niósł pierścionek? - Po kolei.
Weźmiecie ślub na Mauritiusie?
- O kurde, jadę na Mauritius! - Czekaj, spokojnie.
Kiedyś siedziałem i myślałem tu całą noc.
O czym myślisz teraz?
O naszym synu.
Słuchaj.
Wiem, że byłam nieznośną, najgorszą wersją siebie…
- To nic. - Muszę to powiedzieć.
Byłam najgorsza.
Byłam kompletną suką.
Dla wszystkich.
Mojej rodziny, przyjaciół…
i przede wszystkim ciebie.
Przepraszam, Sbu.
Było mi…
łatwiej udawać i odepchnąć wszystkich.
- Ja nie jestem wszyscy. - Wiem.
Jesteśmy małżeństwem od roku, ale czuję, jakbym przeżyła dziesięć żyć.
Czasem czuję się dobrze.
A czasem…
Czasem czuję, jakbym dopiero co go stracił.
Wiem.
Nie możemy tak dalej funkcjonować.
Musimy iść na terapię.
Cieszę się, że wróciłaś.
Bardzo.
Co robisz?
Musimy zacząć od nowa. Potrzebujemy chrztu.
- Ale woda jest zimna. - To mnie ogrzej.
Już zasnął?
Tak, już śpi.
Mamo.
Chcę przeprosić za to, jak cię potraktowałam.
- To było… - Konieczne.
Słucham?
To było konieczne.
Widzisz…
Będąc matką i dobrą żoną,
chronisz swoją rodzinę.
Widzisz, Lydio.
Wiem, jak to jest być źle traktowaną przez teściów.
Musisz poradzić sobie lepiej niż ja z żoną Shaki.
Tak będzie.
Tak.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Okej.
Co teraz ci powiedziała?
- Themba… - Nie.
Kochanie, moja miłości,
czuję, że musimy zmierzyć się z naszymi demonami.
- Nie… - Czekaj, kochanie.
Mamy dość.
Mamy dość tego, jak nas traktujesz…
Themba.
Valencio, proszę!
Okaż mi szacunek!
Proszę. Ja i moja żona chcemy się wyprowadzić.
Musimy zacząć od nowa. Chcemy mieszkać sami.
Bez żadnych twoich komentarzy.
Zaczekaj. Proszę.
Co?
Dziecko śpi, a ty hałasujesz.
To wspaniale, moje dziecko,
że ty i twoja rodzina się wyprowadzacie.
To dobrze. Popieram to.
Naprawdę?
Tak, naprawdę.
I jeszcze jedno.
Jesteś teraz mężczyzną.
Ale nadal jesteś moim synem. Nie waż się tak do mnie mówić.
Nadal jestem twoją mamą. Nie twoją koleżanką.
- Dobrze, mamo. - Dziękuję.
Dobranoc, synku. Dobranoc, Lydio.
- Dobranoc. - Dobranoc, Shaka.
Ścisnęłaś mojego…
„Dobrze, mamo”.
Dziękuję, kotku.
24 GRUDNIA – POGRZEB
Dziękuję.
Dziękuję. Możecie usiąść.
Proszę, ciociu.
Ciociu.
Powiedz jej, żeby usiadła.
Posadź ją.
Proszę, usiądźcie.
Ty też, ciociu.
O Boże. Nie.
Ciociu.
Ciociu, nie.
Panie Sello, proszę usiąść. Dziękuję, ciociu.
Jako osoba najwyższa rangą
chciałbym was wszystkich powitać,
mówiąc,
że wszystko jest zgodnie z protokołem.
Drodzy goście, jestem dumny z wielu rzeczy w moim życiu.
Z moich gustownych garniturów,
moich gustownych koszul,
mojej wody kolońskiej…
Już zrozumieliśmy!
…i mojej kolekcji zegarków.
Ale przede wszystkim jestem dumny z rodziny, którą zbudowaliśmy.
Wszyscy
zdołaliśmy
zapomnieć o naszych różnicach i zrobić to, czego chciała mama.
Proszę, powstańcie na czas mowy pogrzebowej.
Chciałbym
poprosić
mojego brata, Siyabongę,
by ją wygłosił.
Proszę.
Siyabonga.
Esther
Nondoloza
Twala.
- Z domu Khumalo. - Nondondoloza.
Tak.
Była w gorącej wodzie kąpana.
Nie dawała sobie w kaszę dmuchać.
Lubiłem mówić, że jest moją kurczakową kostką.
Daj mi skończyć.
Jest miłością mojego życia.
To ona była prawdziwym gangsterem w rodzinie.
- Nie ja, tylko ona. - Dziękuję, Siya.
Była prawdziwą gangsterką.
Tak, dziękuję.
O rety.
Proszę…
Chciałbym…
Chciałbym wezwać następnego mówcę, który jest osobą bardzo bliską mamie.
Gdy nie kradnie zwłok,
zajmuje się wypełnianiem ostatniej woli mamy.
Pan Mkhize.
Wszystko jest czarno na białym.
Esther wiedziała, jak bardzo lubię słowa,
więc ten list jest jej pożegnalnym prezentem dla mnie.
„Mój drogi Richardzie, jeśli to czytasz,
to znaczy, że w końcu kopnęłam w kalendarz,
a moja rodzina próbuje zaplanować absurdalny pogrzeb
w moim imieniu.
Musisz zrobić dla mnie ostatnią rzecz,
miłości mojego życia.
W ramach ostatniego aktu miłości
musisz o mnie zawalczyć.
Musisz
to dla mnie zrobić”.
Tumiza.
- Tak? - Proszę, przeczytaj to za mnie.
O kurwa.
- Nie, dziękuję. - Chodź, proszę.
Nie byłoby mnie tu, gdyby nie ty.
Dobrze.
„Śmiejesz się z mojej upartości
i moich płaskich stóp.
Przekazałam obie te rzeczy mojej rodzinie,
więc nie będą cię słuchać.
Ale musisz
sprawić, by posłuchali.
Przeczytaj im te słowa
i upewnij się, że wiedzą, że to…
jest mój ostatni prezent”.
Moje dzieci,
rodzina to duże błogosławieństwo,
ale jesteście tacy irytujący.
Po poznaniu kobiet, z którymi byli moi synowie,
dziękowałam Bogu, że nie miałam córki.
Wkurzały mnie aż do końca.
Ale…
zamieniły moich synów i wnuków
w mężczyzn.
Po mojej śmierci
chcę, by moje szczątki zostały wrzucone do oceanu.
Nigdy nie podróżowałam po świecie.
Może to jest moja szansa.
Wiem, że nie zrozumiecie,
dlaczego ukrywałam przed wami Richarda,
ale nawet matka musi mieć coś w życiu
tylko dla siebie.
Wiem, że śmierć wydaje się ostateczna,
ale nigdy nie jest.
Moja dusza żyje.
I mam nadzieję,
że nigdy
o niej nie zapomnicie.
Trzymałam się twardo tego, czego chciałam.
Nawet jeśli to irytowało innych.
To
jest sekret prawdziwego szczęścia.
„Nie…
Nie rezygnujcie z części siebie
dla nikogo.
Nie akceptujcie wersji swego życia, która nie daje wam szczęścia,
bo będziecie żyć w żalu.
Kocham was, Esther.
Dla większości Gogo Twala”.
Przepraszam.
Hej. Co tu robisz?
Omija cię popijawa.
Nigdy nie widziałem, żeby twój wujek był tak szczęśliwy.
Co jest?
Wiesz, czego chcesz.
Słucham?
Chcesz żony i…
dzieci.
W domu w Pretorii.
Sprostowanie.
Chcę ciebie
i rodziny w domu gdziekolwiek na świecie.
Czego ja chcę?
Jak to?
Kiedykolwiek…
Czy kiedykolwiek zatrzymałeś się…
i zastanowiłeś się,
czego ja chcę?
O czym ty mówisz?
Próbowałam.
Naprawdę…
Naprawdę próbowałam, ale…
to nie jestem ja.
Nie chcę…
Nie chcę żyć,
będąc czyjąś wersją mnie.
O co tak naprawdę chodzi?
O Lulu?
Nie.
O mnie!
Zawsze chodzi o ciebie.
To niesprawiedliwe.
Spędziłam ostatni rok,
dostosowując się do ciebie.
Robiliśmy to dla nas.
Nie, dla ciebie.
Tumi, proszę.
Proszę cię, kochanie.
Kocham cię.
Proszę.
Ja ciebie też kocham.
Proszę, nie rób tego.
Tumi, proszę cię.
Przepraszam.
Za co?
Wiem, że kochałaś Khayę.
Tak.
Ale ciebie kocham bardziej.
Cześć. Dopiero odczytałam wiadomość. Jak się czujesz?
Nic mi nie będzie.
Przykro mi.
Mnie też.
Naprawdę.
Przepraszam.
Że nie powiedziałam nic o Edmundzie.
Że nie wierzyłam w twoją misję z Gogo.
Za wszystko.
Cieszę się, że nie gadasz już o śmierci.
Muszę przeprosić jeszcze wiele osób.
Thando mi nie odpisuje.
To pewnie dobrze.
Tumi.
Żartuję sobie.
Co teraz?
Nie wiem.
Tumi.
Dlaczego oddałaś pierścionek?
- Mamo… - Nie jesteś skupiona.
Niestety.
25 GRUDNIA BOŻE NARODZENIE
Wiesz…
To pewnie moje ostatnie święta z rodziną.
Mogę spędzić wiele lat w więzieniu.
Będziesz moją Winnie?
Nikt nie pójdzie do więzienia.
Poza twoim bratem.
Znowu.
Dziękuję ci bardzo
za wszystko, co dla mnie zrobiłaś w ostatnich dniach.
Doceniam to.
Vusimusi Twala.
Kocham cię,
ale nie waż się
już nigdy
stawiać mnie w takiej sytuacji.
Okłamałeś mnie.
Nie.
Ukrywałeś rzeczy przede mną.
Nie waż się tego robić. Zabiję cię.
I będę udawać, że to wypadek.
- Słyszysz? - Za mocno.
Wiem. Chcę wiedzieć, czy się rozumiemy.
Rozumiemy się.
O Boże.
Prawie mnie okaleczyłaś.
Tak się bałem.
- Czego? - Że cię stracę.
Przez pieniądze?
Tak.
Przysięgliśmy sobie „w dostatku i w biedzie”. A teraz co?
Przykro mi, ale nigdzie nie idę. Zostaję.
Nigdzie nie idziesz?
- Gdzie bym poszła? - Ukochana.
Zostaw mnie.
Nadal jestem zła. Nie.
- Zostaw mnie. - Słuchaj.
- Nadal jestem zła. - Wiem.
Ale mamy trochę czasu, zanim przyjdą ludzie.
Może zdążysz mnie uleczyć.
Skrzywdziłaś go, więc powinnaś go naprawić.
Co ty na to?
Chodź tu!
Tato, przeglą…
Będę miał traumę. Nigdy tego nie odzobaczę.
Nikt nie nauczył cię pukać?
Przepraszam. Podekscytowałem się, bo chyba rozwiązałem twój problem.
Co?
Odwróć się.
Jak mówiłem, zanim…
No wiecie. Przeglądałem dokumenty
i zdałem sobie sprawę, że tata nie płacił podatków.
Ministrowie nie płacą podatków. Podatki płacą nam.
A zanim byłeś w parlamencie?
Przez pewien czas nie płacił podatków. To szokujące i jestem…
- Co to znaczy? - Nie jest tak źle.
Nie jesteś skorumpowany. Zapłacisz podatki i będzie po sprawie.
Wystarczy dobry prawnik i nie pójdziesz do więzienia.
Ale chwila. Nie będą o nas pisać w gazetach?
Ale musicie zrobić coś, czego nie lubicie,
czyli zmniejszyć budżet.
To znaczy, że ten dom i inne kosztowności trzeba sprzedać.
I będziecie latać w klasie ekonomicznej…
Nie mów tego.
Mówię, że będzie dobrze.
- Będzie dobrze? - Tak. Będzie dobrze.
- Jak to? - Co? Przecież będzie dobrze.
Nie będzie. Zacząłem się przygotowywać na komisję śledczą.
Mam garnitur, czekam na rzecznika, ludzie krzyczą moje imię na ulicy.
- Vusi… - Przygotowałem się.
Bądź wdzięczny, że nasz syn jest księgowym.
Opłaciło się.
Bardzo.
Pójdę już. Nie chcę się spóźnić.
Dobrze. Dziękuję.
- Bądźcie grzeczni. - Oberwiesz.
- Dziękuję. Kochamy cię. - Ja was też.
Chciałem założyć nowy garnitur.
- Tak, żeby… - Spóźnimy się. Ubierzmy się.
Widziałaś, jak w nim wyglądam.
- Vusi. - Jak bym wyglądał?
Spóźnimy się!
Obiad prawie gotowy.
Jedzmy.
Nie najadłam się tymi ciastkami. A jem je już jakiś czas.
Grace.
- Grace. - Co?
Nie!
Grace!
Nie chcę, żebyś zepsuła sobie apetyt. Poza tym ciastka są na deser.
Tak, ciastka są na deser.
Jedzmy, moi drodzy.
Kto mi nałoży?
Panie i panowie, chciałbym powiedzieć kilka słów.
Beauty?
Jestem wielkim szczęściarzem. Szczęśliwej rocznicy.
- Pamiętałeś. - Oczywiście.
Cieszę się, że jesteśmy tu wszyscy razem,
tak jak rok temu.
Pamiętajmy…
że życie jest krótkie.
To nie znaczy, że nie warto żyć.
Szczęśliwej rocznicy.
Szczęśliwej rocznicy!
Umieram z głodu. Jedzmy.
Czekaj, ciociu.
Wiesz…
Nie myślę, że jesteś…
Jak to określiłaś?
„Toksyczna”.
Nic nie wiesz.
Znam wiele osób, które się z tobą nie zgodzą.
Amen.
Zobacz, co zrobiłaś.
Tumiza.
Ja bym powiedział, że jesteś
rzadkim okazem.
Prawdziwym skarbem.
Nie strać tego.
Ciao.
Staruszek ma rację.
Nie żałuję.
Mamo.
Spoczywaj w pokoju.
Byłaś prawdziwą przywódczynią.
Widzicie, o co mi chodzi? To nie jest afrykańskie.
Spoczywaj w pokoju, najdroższa.
26 GRUDNIA
Nareszcie. Słońce, margarity i Mauritius.
NIE ZA STARY, BY POWIEDZIEĆ „SPIEPRZAJ”
Jedzie pan na wakacje?
Tak.
Sam?
Tak.
Ja też.
Tyle przeszłam,
ale nie będę pana zanudzać.
Mężczyźni, wie pan.
Potrafią pokrzyżować plany.
Kupiłam tę wycieczkę z chłopakiem.
Moim byłym.
Narzeczonym, ale tylko przez dwie sekundy.
Długa historia.
Ale teraz
myślę, że muszę spędzić trochę czasu ze sobą.
Jasne.
Bezpiecznej podróży.
Znowu się zaczyna.
Napisy: Sylwia Szymańska