‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เลเคเค ‪แอฟริกาใต้)
‪คุณน่าจะบอกฉันเรื่องคุณกับแม่ย่าทวาลานะ
‪เหตุการณ์เมื่อกี้
‪ไม่โอเคเลย
‪ฉันไม่ได้อยากให้มันออกมาเป็นแบบนั้น
‪กลับบ้านไปซะทูไมซ่า
‪เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
‪จัดการอะไรต่อ
‪เลิกคิดมากได้แล้ว เธอหมดหน้าที่แล้ว
‪เพราะงั้น…
‪กลับบ้านซะ
‪ตอนนี้หนูไม่มีบ้านอยู่
‪แล้วก็ไม่มีแฟนด้วย
‪โอเค ก็ได้
‪เดี๋ยวฉันเลี้ยงเหล้า
‪ต้องแบบนี้สิ
‪ถึงจะเข้าหูหน่อย
‪- จะฆ่ากันเหรอ ‪- ดื่มน้ำหน่อย
‪เจอยาเธอเข้าไปฉันถึงกับสร่างเมาเลย
‪ฉันไม่ชอบสร่างเมา
‪ดื่มน้ำซะ
‪ตายแล้ว
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้หญิงดีๆ อย่างแม่ย่าทวาลา
‪จะนอกใจสามี
‪ฉันไม่อยากว่าท่านหรอกนะ พระเจ้าเป็นผู้ตัดสิน
‪เป็นอะไรของเธอ
‪พี่…
‪แค่อายุมาก
‪ไม่ได้แปลว่าไม่อยากให้ใครมาลูบไล้
‪เกรซ เป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย
‪ครอบครัวนี้ทำตัวให้สง่าสักครั้งได้ไหม
‪ครอบครัวเหรอ พี่ไม่ค่อยศรัทธาในตัวเรานะ
‪ศรัทธาทำให้เราเหนียวแน่น
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪ฉันศรัทธาแต่พระเจ้า ท่านไม่เคยทำให้ผิดหวัง
‪งั้นคราวหน้าให้พระเจ้าขับรถพามาเดอร์บันนะ
‪นั่นคายาไม่ใช่เหรอ
‪ว้าว สวยจัง ขอบใจจ้ะ
‪เกรซ เดี๋ยวเถอะ
‪เอามานี่ มีรถมาๆ
‪คายา ชุดเธอเข้ากับสีรถเลย
‪ไม่เลย
‪บางทีเธอก็น่าเอาเยี่ยงอย่างเหมือนกันนะเนี่ย
‪ผมซื้อดอกไม้มาให้ทูมี่ครับ
‪ทูมี่หนีไปกับสามีของแม่ย่าทวาลา
‪ไม่ใช่สิ ชู้
‪พวกเขาจะเผาเธอ
‪- เผาทูมี่เหรอ ‪- ใครจะเผาทูมี่
‪ฉันจะฆ่าพวกมัน
‪เธอไปโดนอะไรมาเนี่ยเกรซ
‪โดนอากาศเดอร์บันนี่แหละ
‪มันชื้น
‪ไปดูซิว่าขนของมาหมดรึยัง ‪แล้วทำให้เกรซกลับมาเป็นปกติด้วย
‪เกิดอะไรขึ้นครับแม่
‪เรื่องมันยาวน่ะจ้ะ
‪แม่ว่าเธอพาทูมี่กลับไปโจเบิร์กเลยดีกว่า
‪โอเค ได้ครับ
‪- ระวังนะ มีรถมา ‪- ได้ครับแม่
‪คายา
‪- หายไปไหนล่ะ ‪- อะไร
‪รับสิ
‪สโคนไงเกรซ
‪สโคน!
‪สโคนหาย
‪เขารักแม่ย่ามากครับ
‪นายเข้าใจฉันไหม
‪ฉันเกลียดคริสต์มาสมากๆ
‪มันเป็นเทศกาลที่ขุนคนให้อ้วน
‪เราต้องจำไว้อย่างนึง
‪ว่าทำไมอีก 364 วันที่เหลือ ‪เราถึงจะไม่สนใจครอบครัว
‪อย่าลืมใช้ถุงยางนะ รู้ไหมว่าทำไม
‪เพื่อนสาว
‪อีก 13 ปีเขาจะกลับมา พร้อมลูกคนนึง
‪จริงๆ นะ
‪พรุ่งนี้พวกผู้ชายทวาลาต้องรู้จักฉัน
‪ใช่ค่ะ
‪แม่ย่าทวาลา
‪แค่อยากใช้ชีวิตของตัวเองไป
‪- ใช่ ‪- รู้ไหม
‪ตามทางของท่าน จะไปว่าท่านทำไม ฮะ
‪เธอจะช่วยฉันใช่ไหม
‪ช่วยเหรอ ไม่
‪ฉันทำผิดพลาด
‪แต่ฉันจะไม่พลาดซ้ำสองค่ะ
‪เธอรับปากเอสเธอร์แล้ว
‪เธอรับปากแล้ว จะมาเปลี่ยนใจไม่ได้นะ
‪- ไม่ได้ ‪- โอ๊ย ปวดหัว
‪ช่วยก็ได้
‪ช่วยทุกเรื่องเลย แต่หยุดพูดทีได้ไหม
‪ได้เลย
‪- เอสเธอร์จ๋า ‪- ใช่เลย
‪นั่นแหละ
‪ขอตัวแป๊บนะ
‪หยุดก่อนนะ ขอโทษ
‪(คายา)
‪มีอะไรเหรอ
‪ผมโทรหาคุณตั้งนาน
‪ฉันอยู่กับเพื่อนน่ะ
‪ฉันอยู่กับคุณมคิเซ่
‪นักเต้นเปลืองผ้าแล้วก็…
‪ผู้ชายที่ฉันคิดว่าคืนนี้เขาน่าจะติดโรค
‪ไม่ใช่คุณๆ
‪เราคุยกันจริงจังแป๊บนึงได้ไหม
‪ไม่เอา ฉันอยากสนุก
‪ฉันจะสนุก แต่คุณไม่สนุก ไม่สนุกเลย
‪โอเค
‪คุณอยู่ไหน เดี๋ยวเรามาสนุกกัน
‪ไม่ได้หรอกคายา ฉันอยู่ห่างจากคุณตั้งหกชั่วโมง
‪ทูมี่ ผมอยู่นี่แล้ว
‪จริงเหรอ
‪ผมอยู่เดอร์บัน
‪ยังไง คุณมาหาฉันเหรอ
‪ใช่จ้ะ
‪ตกลงคุณอยู่ไหน
‪ฉันอยู่เลเคเคที่ไม่ใช่ร้านเบเกอรี่
‪ทูมี่ เดี๋ยว…
‪เลเคเค
‪จำไว้นะ ไม่ว่าคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น
‪โอเคนะ
‪ห้ามปล่อยฉันกลับบ้านกับเขา
‪หรือคุณ
‪โลงทรงโค้งสุดหรูพ่นสีม่วงเคลือบเงาพิเศษ
‪คำว่า "พักผ่อนอย่างสงบ" ‪พูดถึงโลงศพแบบนี้แหละครับ
‪เดี๋ยวก่อน
‪โลงนี้แหละมาฟรือ
‪ขอซื้อโลงนี้ครับ
‪เงินสดหรือบัตรเครดิตครับ
‪ไม่ทั้งเงินสดและเครดิตครับ ขอบคุณ
‪แพกเกจจัดงานศพที่เราเลือกมีโลงศพมาให้แล้ว
‪โลงนี้อยู่ในแพกเกจสุดหรูนะครับ
‪รู้ไหมว่าในแพกเกจสุดหรูมีอะไรอีก
‪การให้ปากคำกับคณะกรรมการตรวจสอบไง
‪มาฟรือ พี่กลายเป็นคนขี้เหนียวตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ปีที่แล้วพี่ปิดโรงแรมจัดงานแต่งที่ไม่ได้แต่งนะ
‪ซึ่งแม่เราไม่ชอบเลย
‪แต่แม่เราคู่ควรกับสิ่งนี้
‪เราซื้อแพกเกจสุดหรูครับ
‪รับนกพิราบขาว ‪เอาไว้ปล่อยตอนจัดพิธีเพิ่มไหมครับ
‪เออ นกพิราบขาว
‪- ไม่เอา ‪- เอา
‪ไม่เอานกพิราบครับ
‪ไม่เอาอะไรเลย
‪ไม่ๆ คำว่า "เรา" หมายถึง…
‪เขาคนเดียว
‪โอเค
‪- 80,000 แรนด์ ‪- ผมลดค่านกพิราบให้ก็ได้
‪- แจ๋ว ‪- ไม่เอานกพิราบ
‪เราต้องจัดสรรทรัพยากรให้ดี
‪ฟังนะ
‪ความรักของลูกชาย ‪ที่มีให้แม่มันตีค่าไม่ได้นะมาฟรือ
‪ฟังนะ…
‪เอากระเป๋าเงินฉันไปตอนไหนเนี่ย
‪นิ้ววิเศษ
‪อย่า…
‪- รูดไม่ผ่าน ‪- คืออะไร "รูดไม่ผ่าน"
‪บริษัทคุณทำงานกันประสาอะไรเนี่ย
‪เราไม่ผิดครับ คุณผิด
‪รหัส…
‪- ข้อผิดพลาด 51 ‪- วงเงินไม่พอ
‪ไม่เอาอะเกรซ
‪อย่าดื่มเหล้าหมดนะ
‪- เกรซ… ‪- แชแดร็ค
‪ฉันว่าสโคนอยู่แถวนี้แหละ เราต้องหาให้เจอ
‪สวัสดีค่ะ
‪เกรซ ฉันอยากก๊งเหล้ากับพวกซูลู
‪ไม่ได้
‪แชแดร็ค ช่วยหาหน่อย
‪- สโคนพวกนั้นไม่แรงเหรอ ‪- แรงมาก
‪ฉันคออ่อนไหม แล้วฉันเมาแค่ไหน
‪โคตรเมา
‪ใช่ไง ถ้าเกิดอะไรขึ้น เราสองคน…
‪- ฉันเกี่ยว… ‪- เกี่ยว
‪ดิเนโอพูดถูก
‪เธอต้องเข้าหาพระเยซู
‪ไม่ใช่แค่พระเยซู พระเยซูเจ้าเลย
‪มาขโมยเนื้อกินทำไม
‪ถ้าอยากกิน
‪ก็น่าจะบอกให้สาวๆ แสนดีตักให้กินนะ
‪ขอโทษครับพี่
‪อะไรกัน
‪พี่สาวที่ไหน
‪พรู
‪พรู เรากำลังหาสโคนถังนึง ‪แต่ไม่รู้จะไปหาที่ไหน
‪ไม่ต้องห่วง ‪ฉันเอาสโคนไปเก็บไว้หลังบ้านหมดแล้ว
‪อ๋อ โอเค
‪เราขอกุญแจได้ไหมคะ
‪จะหยิบสโคน
‪คุณชื่ออะไร
‪แชแดร็ค เหมือนในไบเบิลน่ะ
‪แชแดร็ค มีชาค และเอเบดนีโก
‪- นี่เกรซน้องสาวผม ‪- เกรซ
‪นามสกุลเซลโล่
‪- เซลโล่เหรอ ‪- ค่ะ
‪ครอบครัวบิวตี้เหรอ
‪ค่ะ
‪ลูกสาวเธอไม่ได้เชิญฉันไปงานแต่ง
‪ลูกสาวอีกคนฆ่าน้องสาวฉัน
‪- เปล่าค่ะ ‪- หุบปาก
‪แล้วยังพาชู้น้องฉันมานี่อีก เข้าใจฉันบ้างไหม
‪ไม่เห็นใจฉันเหรอ
‪ไม่ใช่ค่ะ น้องสาวคุณ…
‪พูดภาษาอังกฤษ
‪น้องสาวคุณหัวใจวายตาย ทูมี่ไม่ผิด
‪แต่เรื่องพาชู้มานี่ผิดจริงนะ
‪ผิดมาก เราไม่รู้จักทูมี่ด้วยซ้ำ
‪- ฉันไม่รู้ ใช่ ‪- ไม่รู้
‪- ทูมี่คือใคร ‪- ทูมี่คือใคร
‪ใครคือทูมี่
‪ใช่
‪เราขอกุญแจไปหยิบสโคนได้ไหมคะ
‪สโคนสำหรับแขก
‪พวกเธอเป็นคนในครอบครัว
‪ไปช่วยล้างจานซะสิ
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪นายต้องเอากุญแจจากพรูเดนซ์มาให้ฉันนะ
‪ยังไง เธอเกลียดฉัน
‪ไม่ได้เกลียด ฉันเห็นเธอเหล่นายอยู่
‪จีบเธอสิ
‪ผู้หญิงคนนั้นแก่ไป
‪รุ่นนายแหละ
‪ก็ใช่ไง
‪ฉันไม่อยากมีแฟนเกิดก่อน 16 มิถุนา
‪ขอร้องล่ะแชแดร็ค
‪ดีเนโอฆ่าเราแน่
‪- ดีเนโอ ‪- ใช่
‪ไม่ต้องกลัวนะ
‪ฉันจะช่วยเธอเอง
‪แต่พรุ่งนี้ฉันจะดื่มเหล้า
‪กับพวกผู้ชายนะ
‪ผู้ชายซูลู
‪เห็นที่นี่เป็นอะไร
‪เมาหอยหรือเมากัญชา ‪คิดว่าที่นี่เป็นบ้านตัวเองเหรอ
‪ไง ที่รัก
‪ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
‪ฉันจะทำให้คุณเห็นไง
‪ว่าคุณเสียอะไรไป
‪รีบพาออกไปเลยนะ ลูกค้าฉันหดหมดแล้ว
‪โอเค ทูมี่ ผมว่าเราต้องไปแล้วละ
‪ไปเถอะ
‪ฉันไม่เหมือนผู้หญิงพวกนี้ ฉันแพง
‪จ้ะที่รัก ผมมั่นใจว่าคุณคุ้มค่าทุกนาที
‪มีปัญหารึเปล่า
‪- ไม่มีปัญหาครับ ‪- คุณแหละปัญหา
‪ต่อยเลยที่รัก
‪ไม่มีปัญหาครับ
‪- ผมว่าลงจากเวทีก่อนเถอะ ‪- เดี๋ยวๆ
‪เดี๋ยวก่อน ฉันต้องไปหาเพื่อน…
‪ก่อน
‪รู้ไหม
‪คุณมคิเซ่ ขอบคุณนะคะ
‪เอาไว้เราทำแบบนี้กันอีกนะคะ
‪ทูไมซ่า
‪จำไว้นะ นางสิงโตต้องนอนริมแม่น้ำตอนกลางคืน ‪เพื่อตื่นมาจับอิมพาลา
‪ตอนรุ่งสาง
‪เป็น…
‪บทกวีที่ลึกซึ้งมาก
‪แปลว่าอะไรเหรอ
‪ก็แปลว่า เวลาสิงโตมัน…
‪ยังไม่ถึงเวลาพักนะท่านรัฐมนตรี
‪นายไปไหนมา
‪ฉันไปเตรียมงานศพของแม่ ‪ให้เป็นไปอย่างยิ่งใหญ่ไง
‪เราจองแพกเกจสุดหรูเอาไว้
‪นี่อะไร
‪เฮ้ย นายไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ
‪อยากรู้จริงๆ เหรอ
‪ฉันไม่กลัวโดนกล่าวหาหรอกนะ
‪ฟังนะ
‪- เอาเงินนี่ไปซื้อมาดแมนคืนไป ‪- ฉันไม่อยากได้
‪ลุงครับ
‪มีอะไรที่ผมควรรู้ไหม
‪ไม่มีอะไรหรอก ลุงกับพ่อแค่คุยกัน
‪- เขาไม่รู้ ‪- ฟังนะสิยา ขอร้อง…
‪พ่อแกถังแตก
‪พ่อไม่ได้ถังแตกนะ
‪พ่อแค่โอนถ่ายเงินจากบัญชีตัวเอง
‪ไปอีกบัญชีที่อยู่ในระดับการเข้าถึงที่เจ็ดชั่วคราว
‪แปลว่า
‪เขาพยายามจะบอกว่าเขาถังแตกระดับศูนย์
‪แต่อย่าเศร้าไป ลุงสิยามาช่วยแล้ว
‪เอาเงินไปซื้อของให้ชากานะ
‪ระดับศูนย์
‪จริงเหรอครับพ่อ
‪พ่อถังแตก
‪อย่าบอกแม่นะว่าลูกรู้แล้ว
‪พ่อคะ
‪พ่อมาด้วย
‪ต้องมาสิลูก นี่อาจจะเป็น ‪คริสต์มาสสุดท้ายของเราก็ได้
‪ดีใจจังค่ะที่ได้เจอพ่อ
‪แล้วบ้านหลังนี้
‪ถ้าพวกเขาไปโจฮันเนสเบิร์กใครจะมาอยู่
‪นี่เป็นบ้านพักตากอากาศน่ะค่ะ
‪งั้นบ้านก็ว่างทั้งปีเลยเหรอ
‪ลูกพ่อ…
‪ช่วยจ่ายค่าอูเบอร์ให้พ่อที ‪อย่าหาว่าพ่อรบกวนเลยนะ
‪อ๋อ ได้ค่ะ ไม่รบกวนเลย
‪เดี๋ยวหนูมานะคะ
‪- ปล่อยมันเถอะน่า ‪- ฉันกำลังจัดดอกไม้อยู่
‪- ทำอะไรน่ะ ‪- เมอร์รี่คริสต์มาส
‪แชแดร็ค
‪นี่ฉันยังเมายาอยู่เหรอ
‪ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน
‪เขาบอกว่า "ดี"
‪ดีเหรอ
‪ฉันต้องได้ค่าสินสอด ‪ที่แกติดครอบครัวฉันก่อนถึงจะเรียกดี
‪ไอ้บื้อ
‪เธอท้องจะคลอดอยู่แล้ว ‪ของมีตำหนิราคาก็ตกสิวะ
‪- แกบอกใครมีตำหนิ ‪- ทุกคน…
‪- โอเคกันไหมคะ ‪- โอเค
‪คุยกับครอบครัวน่ะ
‪โอเคค่ะพ่อ หนูมีข่าวดีมาบอก
‪สบูยอมจ่ายค่าผ่าตัดให้พ่อแล้ว
‪พ่อ
‪สบูยอมช่วยจ่ายค่าผ่าตัดให้พ่อค่ะ
‪เยี่ยมไปเลย
‪ขอให้เจริญๆ นะลูก
‪แล้วเขาจะโอนเงินมาเมื่อไหร่
‪ไม่ได้โอนเงินค่ะ ‪เขาจะจ่ายค่าปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
‪ไม่ต้อง
‪พ่อนัดหมอไว้แล้ว
‪เอาเงินมาจ่ายก็พอ
‪ใช่ แต่เดี๋ยวพ่อจะได้ ‪หาหมอระดับประเทศเลยนะคะ
‪พ่อคะ
‪มันเจ็บน่ะ
‪เดี๋ยวก็หาย
‪พ่อโชคดีมากที่มีลูกอย่างหนู
‪ทั้งปีเลยเหรอ
‪ค่ะ ทั้งปีเลย
‪บ้านนี้อย่างหรูเลย
‪อาจจะเหมือนวันสิ้นปีก็ได้เนอะ
‪แล้วฉันต้อง…
‪จำได้ไหม เราทั้งดื่มทั้งกินกัน…
‪เดี๋ยวๆ ระวัง
‪ตอนเรามีอะไรกันมันทำไมรู้ไหม
‪มันดีมาก
‪ไม่เอา ถ้าคุณเป็นแบบนี้ผมไม่เอาหรอก
‪ถ้าฉันเป็นแบบไหน
‪ฉันเป็นแบบนี้
‪ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
‪อะไรๆ อาจเปลี่ยนไป ‪แต่ความรู้สึกที่ผมมีให้คุณยังเหมือนเดิม
‪ไม่มีอะไรเหมือนเดิม
‪โอเคนะ
‪ผมรู้
‪โอเคจ้ะ ผมรู้
‪ผมถึงมาที่นี่ไง มาหาคุณ
‪มาปรับความเข้าใจกับคุณ
‪และพาคุณกลับบ้าน
‪คุณต้องจับฉันให้ได้ก่อน
‪- ได้ คุณโอเคไหม ‪- โอเค
‪- ฉันสบายดี ‪- ดีจ้ะ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันจะไปแล้ว
‪ฉันจะไปนอน
‪แล้วฉัน…
‪แล้วตื่นมาตอนเช้าจะได้สบายดี
‪โอเค ได้ ได้เลย
‪ข้อดีข้อนึงของการไม่ติดเหล้าก็คือ
‪อย่างน้อยผมก็มีเงินใช้ตลอด
‪- เหรอคะ ‪- ใช่จ้ะ
‪พ่อจะได้ดูแลคุณปู่กับคุณย่าใช่ไหม
‪ไหนว่าเราจะย้ายออกไงคะเท็มบ้า
‪เรายังย้ายออกตอนนี้ไม่ได้
‪ย้ายออกตอนนี้แหละดีแล้ว ‪พ่อแม่คุณต้องลดค่าใช้จ่าย
‪พวกท่านทำงานหนักมากกว่าจะมีวันนี้
‪เพื่อผมกับสิบูสิโซ ในฐานะพี่คนโตผมรู้สึกว่า
‪เราต้องดูแลพวกท่าน
‪ฉันรู้สึกว่าคุณต้องปอดแหกแน่ๆ เท็มบ้า ทวาลา
‪ครอบครัวคุณมาก่อนเราตลอด
‪โอเค คุณอย่าเสียงดังสิ ลูกจะร้องแล้ว
‪- ลูกไม่เข้าใจหรอก ‪- ลูกสัมผัสพลังของคุณได้
‪ผมจะบอกว่า
‪ผมทิ้งพ่อแม่ไปเฉยๆ ไม่ได้
‪ช่างเถอะ เดี๋ยวผมไปเอาผ้าขนหนูมาให้
‪เรามีผ้าขนหนูเยอะแยะเท็มบ้า ไม่ต้องหรอก
‪นี่ชากานะ เขาใช้ผ้าขนหนูพิเศษ ใช่ไหมลูกรัก
‪นั่นแหละ
‪ลูกอยากได้อะไรชากา ลูกว่าไง ‪เราจะย้ายออกดีไหม
‪นั่นสินะ
‪ลูกก็คิดว่าเราไม่ควรย้ายออกเหมือนกัน
‪ลูกอยากอยู่ใกล้ๆ วาเลนเซีย
‪ผู้ชายทวาลาก็งี้
‪พ่อฉันนอนในห้องหนังสือนะคะ
‪ที่จริงผมว่าเอ็ดมุนด์น่าจะไปนอนที่อื่นนะ
‪ครอบครัวฉันนอนที่นี่หมด ทำไมพ่อจะนอนไม่ได้
‪คุณบอกเขาเรื่องผู้เชี่ยวชาญรึยัง
‪ค่ะ เขาดีใจมาก
‪แต่ที่จริงเขาไม่อยากได้ใช่ไหม
‪คุณมีปัญหาอะไร
‪ในที่สุดฉันก็ได้พ่อคืนมา ‪แต่คุณทำเหมือนเขาเป็น…
‪นักต้มตุ๋นเหรอ
‪ครอบครัวคุณต่างหากที่เป็นอาชญากร
‪คุณเปลี่ยนไปมากเลยนะ
‪- คุณหาเรื่องก่อนนะ ‪- คุณสองคนหลอกใช้กันเอง
‪พ่อฉันจะหลอกใช้ฉันทำไม
‪ถึงคุณช่วยชีวิตพ่อได้ ลังกาก็ไม่ฟื้นหรอกนะ
‪- อย่าเอ่ยชื่อลูกฉันนะ ‪- ทำไม
‪ผมพยายามห้ามปากตัวเองมานานแล้ว ‪แต่เราต้องทำใจ
‪- หยุดนะ ‪- ตื่นซะที
‪คุณเพ้อน่ะ คุณไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ‪ว่าชีวิตไม่ใช่ความสัมพันธ์ปลอมๆ
‪ของพ่อกับลูกสาว ‪ในบรรยากาศเทศกาลคริสต์มาสห่านี่
‪นี่เป็นโลกแห่งความจริงที่ลูกเราตาย
‪เขาไปแล้ว
‪ออกไป
‪ผมมั่นใจว่านี่เป็นบ้านทวาลา
‪ถ้าคุณไม่อยากอยู่ก็ออกไป
‪ก็ได้
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪ผมนึกว่ารัฐมนตรีจะเก็บเหล้าแพงๆ ไว้ในนี้
‪ฉันหมายถึงมาทำอะไรที่นี่
‪บิวตี้ชวนผมมา
‪ผมไม่อยากทำให้ลูกผิดหวัง
‪ครั้งแรกนะเนี่ย
‪ดีนี่
‪คุณสวยมาก
‪รู้ไหม
‪คุณดูไม่แก่ลงเลย
‪วันก่อนที่งานบาร์บีคิว
‪คุณขโมยหัวใจผมไป
‪คุณนี่ยังปากหวานเหมือนเดิมนะ
‪แต่คุณก็รักผมตรงนี้แหละ
‪คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้ชม
‪ทำไมยังไม่นอนอีก
‪ฉันกำลังจะไป…
‪ชงชารอยบอส
‪น้ำตาลสองกับนมร้อนๆ
‪คุณยังจำได้เหรอ
‪ผมจะลืมได้ยังไง
‪ผมรู้ว่าคุณจะจิบชารอยบอสในคืนที่นอนไม่หลับ
‪โดยเฉพาะ
‪คืนที่ทูมี่ทำให้คุณของขึ้น
‪เด็กคนนั้นชอบทำอะไรตามใจตัวเอง
‪โดยไม่คิดถึงผลที่จะตามมา
‪แล้วผมก็จำได้ว่าต้องทำอะไรคุณถึงจะหายเครียด
‪- อย่าทำตัวน่ารังเกียจนะ ‪- ไม่ๆ
‪ไม่ใช่เรื่องพรรค์นั้น
‪บ้าน่า ที่นี่ไม่มีเพลง
‪เราเคยต้องการเสียงเพลงด้วยเหรอ
‪เถอะน่าดีนี่
‪ลูกๆ คุณไม่อยู่
‪พี่น้องก็ไม่อยู่
‪มีแค่คุณกับผม
‪เอ็ดดี้กับดีนี่
‪เหมือนสมัยก่อน
‪เหมือนในจินตนาการผมเลย
‪เราเต้นรำด้วยกันในคฤหาสน์หลังใหญ่
‪แก่…
‪แก่ไปด้วยกัน
‪คุณว่าใครแก่
‪รู้ไหม มันยังเป็นไปได้นะ
‪อะไร
‪ที่เราจะมีความสุขชั่วนิจนิรันดร์
‪ฉันไม่เล่นด้วยหรอกนะเอ็ดมุนด์
‪ผมไม่ได้เล่น
‪คือ…
‪บิวตี้ก็ย้ายไปอยู่ลอนดอนแล้ว
‪ส่วนทูมี่…
‪ก็ทูมี่
‪คุณแก่ตัวไปคนเดียวไม่ได้หรอก
‪ถ้าผมยังอยู่ ไม่ได้
‪คุณจะบอกผมว่าเมื่อวันก่อนคุณไม่รู้สึกอะไรเหรอ
‪ตอนนี้คุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ
‪ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก
‪พระเจ้าสร้างคุณในวันที่โลกสว่างไสว
‪(พระคัมภีร์ไบเบิ้ล)
‪(หนึ่งวันก่อนงานศพ)
‪คุณ
‪ดีเนโอ
‪เงียบไว้
‪พี่
‪ตายแล้ว
‪พี่บอกให้เตรียมตัวก่อนเจ็ดโมง ‪จะได้ไปช่วยในครัวกัน
‪- เจ็ดโมงแล้วเหรอ ‪- เปล่า ยังไม่หกโมงเลย
‪ฉันอยากไปถึงก่อนที่พวกเขาจะกิน…
‪มื้อเช้า เราจะได้ช่วยเตรียมอาหารเช้า
‪เกรซ เธอตื่นเช้าตั้งแต่เมื่อไหร่
‪แล้วพี่ตื่นสายตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ไม่สบายเหรอ
‪ฉันสำลักน้ำลาย
‪ขอเวลาแป๊บ เดี๋ยวจะรีบออกไป
‪พี่ไหวแน่นะ
‪ไหวสิ ดื่มน้ำก็หายแล้ว
‪ผมจำได้ว่าสมัยเด็กๆ ‪เราก็ชอบแอบเข้าไปในบ้านแม่คุณ
‪เรานี่เหมือนเดิมเลยเนอะ
‪ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ
‪มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪คุณมันก็แค่ผู้ชายร่านราคะ
‪คุณเป็นผู้หญิงที่สวย…
‪ฉันไม่อยากไป
‪ไปเถอะพี่ ไป
‪พรู
‪เป็นไงบ้าง
‪ผมจะมาถามว่าเสร็จแล้วคุณจะทำอะไรต่อ
‪ไม่เห็นต้องถามเลย ‪ก็ไปนั่งข้างโลงศพน้องสาวฉันน่ะสิ
‪โอเค
‪กลับมาทำไม ไปต่อ
‪ผมกะจะบอกว่าเสร็จธุระแล้ว…
‪เราออกไปดื่มกันไหม
‪ในเคซีเอ็นนี่แหละ ไม่ไปไหนไกล
‪ฉันไม่ดื่มฉี่ปีศาจ
‪เหล้าเป็นฉี่ปีศาจ
‪คุณพูดถูก
‪ผมเลยไม่ค่อยดื่ม
‪ผมไม่ดื่ม
‪เหล้าเหรอ ไม่
‪ช่วงคริสต์มาสผมอาจจะดื่มเบียร์แค่ขวดเดียว…
‪วิสกี้…
‪บรั่นดีนิดหน่อย…
‪โมเอ็ทนิดหน่อย…
‪ไวน์แดงหวานๆ
‪วาเลนเซียพูดถูกเรื่องครอบครัวคุณ
‪วาเลนเซียเหรอ
‪วาเลนเซียพูดว่าไง
‪พี่
‪จะร่ายให้ยาวเหยียดทำไม
‪วิสกี้ บรั่นดี
‪เอาซะครบเลย
‪เพราะงี้แหละผู้หญิงถึงไม่เอา
‪กลัวต้องมาแย่งความรักกับขวดเหล้า
‪เธอด่าฉัน
‪พอกันที
‪ไม่เอาแล้ว ฉันไม่ช่วยแล้ว ‪ลืมเรื่องสโคนไปได้เลย
‪ฉันจะทำสิ่งที่ควรทำตั้งแต่มาถึงที่นี่
‪ซึ่งก็คือ
‪การไปดื่มเหล้า…
‪กับพวกผู้ชายซูลู
‪พี่
‪แชแดร็ค
‪แช…
‪ตั้งแต่เกิดมาหนูไม่เคยจับศพเลยค่ะ
‪นี่ก็ย่าไง
‪ไม่ค่ะ
‪พอตายก็ไม่ใช่แล้ว
‪จากไปตลอดกาล
‪เลิกคุยได้แล้ว ทำงานเถอะ
‪พวกเธอจะยืนจ้องไปเรื่อยๆ หรือจะช่วยฉัน
‪นี่ๆ
‪อย่ามาบีบน้ำตาแถวนี้
‪เอาไว้ร้องที่งานศพโน่น เข้าใจไหม
‪นี่…
‪เขามีปัญหาอะไร
‪ปีนี้เขาไม่ได้เสียแค่คุณย่าค่ะ
‪ฟังนะ เราต้องมีชีวิตต่อไป ‪อย่าจมอยู่กับอดีต เข้าใจไหม
‪ไม่เป็นหนูไม่เข้าใจหรอก
‪ทุกคนก็เคยเสียคนที่รักไปทั้งนั้น
‪แต่ไม่ได้แปลว่าเราต้องตายไปด้วย
‪ชีวิตต้องดำเนินต่อไป
‪แต่หนูจะไปต่อได้ยังไง ‪ในเมื่อร่างกายมันทรยศความคิด
‪นี่อะไร
‪นี่เอสเธอร์ใช่ไหม
‪มันก็แค่ร่างกาย
‪ที่สำคัญที่สุดคือจิตวิญญาณของเอสเธอร์
‪มันสำคัญที่สุด เข้าใจไหม
‪ชีวิตมันสั้นนัก
‪แต่ไม่ได้แปลว่าเราไม่ควรมีชีวิตอยู่
‪เดี๋ยวเถอะเอสเธอร์
‪ไว้ใจไม่ได้เลย
‪มาฟรือ ทำไมฉันไม่รู้จักเพลงสวดพวกนี้เลย
‪เพราะเมื่อก่อน
‪นายชอบแอบออกจากงานไปขโมยไวน์โบสถ์ไง
‪รู้ไหม
‪ฉันว่าโบสถ์ต้องกลับไปใช้ไวน์จริงๆ
‪เลิกใช้น้ำผลไม้ คนชอบแอลกอฮอล์
‪เขาจะได้กลับมาเข้าโบสถ์กัน
‪แต่เดี๋ยวจะมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย ‪ฉันจะประกาศข่าวมรณกรรม
‪ยังไง ฉันเขียนไว้แล้ว เอาไป
‪เอามาให้ฉัน เดี๋ยวฉันเกลาให้
‪แล้วฉันจะทำอะไร
‪นั่งร่วมงานกับแขกเหรอ
‪ไม่ พี่ก็ไปยืนหน้าประตู
‪แจกตารางงานไง
‪ไม่เอาหรอก
‪ฉันอาจจะถังแตกและไม่เหลือเงินสักแดง
‪แต่ฉันจะฝังศพแม่อย่างมีเกียรติ
‪คุณครับ ขอโทษที่มารบกวน
‪ไม่รบกวนเลยครับบาทหลวง
‪พูดอะไรแบบนั้น
‪แต่คุณมาเร็วไปหน่อย ‪อีกนานกว่าจะถึงงานแม่เรา
‪ผมรู้
‪ผมมาคุยเป็นการส่วนตัวเพราะผมเคารพแม่คุณ
‪โบสถ์ไม่สามารถรับผิดชอบ ‪พิธีศพของแม่ชีเอสเธอร์ได้
‪อ้าว ทำไมล่ะครับ
‪มีคนขโมยเงินสิบลด ‪และเงินบริจาคก้อนใหญ่ไปจากโบสถ์
‪ตำรวจกำลังสืบสวนคดีอยู่ ‪ทางเราก็ต้องตรวจสอบด้วย
‪คณะกรรมการทุกคนต้องโดนตรวจสอบ
‪จึงต้องยกเลิกงาน
‪ฮะ ไม่ได้นะ
‪จริงเหรอ
‪ตำรวจรู้อะไรบ้าง
‪หลวงพ่อน่าจะพอทำอะไรได้บ้างนะครับ
‪อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงงานแม่ผมแล้ว
‪ขอโทษจริงๆ ครับ แต่ตำรวจสืบสวนจะมาตอนนั้น
‪แต่แม่ผม
‪เป็นสมาชิกที่ภักดีต่อโบสถ์ ‪จนถึงวันสุดท้ายเลยนะครับ
‪ครับ
‪เราจะสวดภาวนาให้วิญญาณท่านต่อไป ‪แต่ถ้าไม่มีสิบลดโบสถ์ก็อยู่ไม่ได้
‪เสียใจด้วยนะครับที่เสียแม่ไป ‪แต่เราทำอะไรไม่ได้จริงๆ
‪ขอให้พระเจ้าเมตตา
‪แกขโมยเงินจากโบสถ์เหรอ
‪บาทหลวงคนนั้นเอาเงินโบสถ์ไปใช้ส่วนตัว
‪เห็นแจ็กเกตของเขาไหม
‪รองเท้าก็ของอิตาลี แพงหูฉี่เลย
‪แล้วฉันก็ทำเพื่อแม่ด้วย
‪ไม่ แกไม่ได้ทำเพื่อแม่
‪แกทำเพื่อตัวเอง
‪แกทำให้แม่ต้องอับอาย
‪- อับอายเหรอ ‪- ใช่
‪- ฉันเนี่ยนะ ‪- เออ
‪แล้วแกล่ะ
‪นักการเมืองขี้โกงที่ขโมยเงินคนอื่น
‪อย่างน้อยฉันก็เอาเงินไปฝังศพแม่อย่างสมเกียรติ
‪ถ้าแกไม่ชอบก็ไม่ต้องมางานศพ
‪แกไม่มีสิทธิ์ห้ามฉันไปงานศพแม่นะ
‪ตอนนี้ฉันเป็นหัวหน้าครอบครัว
‪และพอแม่ตาย ฉันก็ไม่ต้องเจอแกอีกแล้ว
‪นี่แหละข้อดีที่แม่ตาย
‪ไอ้เฮงซวย
‪ที่รัก ผมกลับมาแล้ว
‪ผมซื้อปีกไก่ที่คุณชอบมาฝาก
‪ที่รัก คุณโอเคไหม
‪"ไปช่วยงานศพ ‪ไว้ค่อยเคลียร์กันเป็นเรื่องเป็นราว"
‪กลับมาเร็วจัง
‪ใช่ค่ะ กลับมาแล้ว
‪เราสนุกกันมากเลย
‪แม่คิดถึงลูกจังเลยครับ
‪ขอบคุณค่ะแม่
‪ว่าไง
‪- แม่คะ ‪- ว่าไง
‪นี่ไม่ใช่ชุดที่หนูใส่ให้เขานี่คะ
‪ใช่จ้ะ ชุดนี้แม่ซื้อให้
‪รอดูชุดไปร่วมงานศพของแม่ย่าพรุ่งนี้ได้เลย
‪พรุ่งนี้เขามีชุดใส่แล้วค่ะ
‪นี่เด็กทวาลานะลิเดีย
‪ใช่ไหมลูก
‪ใช่ ต้องดูสมฐานะ
‪- โอ๋ลูก จ้ะๆ ‪- เราต้องรักษาภาพลักษณ์
‪ใช่ค่ะแม่ แต่แกยังเด็กนะคะ
‪ใช่ ยังเด็กแต่ก็เป็นตัวแทนของครอบครัว
‪นี่ชากานะ
‪หนูขอคุยกับแม่เป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ
‪คุยต่อหน้าพวกเขาก็ได้ คนในครอบครัวทั้งนั้น
‪- ได้ค่ะ ‪- จ้ะ
‪แม่คะ ในสถานการณ์แบบนี้
‪แม่น่าจะหาทางประหยัดเงิน
‪มากกว่าซื้อชุดแพงๆ ให้ลูกหนูนะ
‪ขอโทษนะลูก
‪ออกไป
‪ขอโทษนะลูก
‪เธอกล้าพูดแบบนั้นกับฉันได้ยังไง
‪ฉันช่วยเธอมาไม่รู้เท่าไหร่
‪ช่วยที่ไหน
‪ทั้งวิจารณ์ทั้งแกล้งหนู
‪ฉันสอนให้เธอเป็นแม่ที่ดีต่างหาก
‪เพราะแม่เธอไม่เคยสอนเธอเลย
‪แค่ไม่มีน้ำนม ‪ไม่ได้แปลว่าฉันเลี้ยงลูกไม่ดีนะวาเลนเซีย
‪ฉันเป็นแม่ที่ดี
‪และเป็นลูกสะใภ้ที่โคตรดี
‪ทั้งช่วยเหลือครอบครัวคุณ ทั้งให้กำลังใจสามี
‪และไม่เคยดูถูกคุณต่อหน้าคนอื่น
‪แต่คุณไม่รู้จักพอ
‪ถ้าคุณทำกับสะใภ้ทวาลาแบบนี้
‪และการเป็นสะใภ้ทวาลาต้องหงอตลอดเวลา
‪ฉันก็ไม่อยากเป็นแล้ว วาเลนเซีย
‪- สวัสดีค่ะ ‪- หวัดดีจ้ะ
‪ชอบสอดรู้เรื่องชาวบ้าน
‪แม่คะ
‪ทำอะไรน่ะ
‪หั่นผัก
‪- แม่ไหวไหมคะ ‪- จ้ะๆ ไหว
‪ไปทำความสะอาดศพมาเป็นไงบ้าง
‪แปลกค่ะ รู้สึกเหมือนความตายตามหนูตลอด
‪ตอนแรกก็ลูกตาย แล้วก็แม่ย่าทวาลา แล้วนี่ก็…
‪พ่อ
‪- เอ็ดมุนด์ ‪- แม่
‪หนูน่าจะบอกตั้งนานแล้ว
‪เขาเป็นอะไร
‪เขาป่วยหนักมากค่ะแม่
‪เขาต้องเอาไตออก
‪แต่สบูกับหนูจะช่วย
‪ยังไง
‪เขาต้องผ่าตัด แต่เราอยากได้ความเห็นที่สอง
‪ก็เลยจะปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
‪แม่
‪พวกลูกใจดีมากจ้ะ
‪แย่จัง พ่อคงทรมานมากเลย
‪นั่นสินะ
‪โอเค
‪(โซล แจ๊ส ป๊อป)
‪หน้าไม่อาย ยังจะเรียกตัวเองว่าผู้ชาย
‪ทั้งที่พวกแกไม่มีปัญญาฝังศพแม่อย่างสมเกียรติ
‪ป้าครับ ผมไม่ใช่ตัวปัญหา
‪ปัญหาคือสิยาบงกาต่างหาก
‪น่าจะมีโบสถ์อื่นอีกนะคะ
‪ผมไปมาทุกโบสถ์แล้ว
‪คิวเต็มหมด ทั้งงานศพและงานแต่ง
‪- ไม่ว่างเลย ‪- ค่ะๆ โอเค ไม่มีโบสถ์
‪เราปักเต็นท์ด้านนอกก็ได้
‪จะบ้าเหรอ กางเต็นท์ที่นี่ไม่ได้
‪ทั้งหมู่บ้านต้องหัวเราะเยาะหาว่าเราจนแน่
‪ฟังนะ
‪หุบปากไปเลย
‪เธอไม่ใช่คนในครอบครัว
‪- หุบปาก เราแก้ปัญหากันเองได้ ‪- ป้าครับ
‪- ฉันไม่ใช่คนในครอบครัวเหรอ ‪- เออ
‪หยุดก่อนวุซ
‪คุณก็เหมือนน้องสาวคุณ
‪ฉันอยู่ครอบครัวนี้มาตั้ง 30 ปี
‪แต่มันไม่มีความหมายเลย
‪ฉันพยายามทำให้คุณเห็นว่าฉันเป็นภรรยาที่ดี
‪แต่มันยังไม่พอ
‪พูดกับฉันแบบนี้ได้ไง ‪พอจนมารยาทเลยทรามตามเหรอ
‪ขอขัดจังหวะครับป้า
‪เราช่วยฝังศพน้องสาวคุณใต้ต้นไม้ที่บ้านคุณได้นะ
‪เธอจะหาไปบาทหลวงมาจากไหน
‪ผมจะถามดีเนโอครับ เขาชอบสวดมนต์
‪เขาใกล้ชิดพระเจ้า ก็น่าจะทำพิธีได้
‪ดิเนโออยู่ไหน
‪ไม่ได้อยู่ที่นี่
‪พ่อครับ
‪เขาเข็นศพออกมาแล้ว
‪ไปเร็ว
‪ไปเถอะ
‪เอ็ดมุนด์
‪ใส่รองเท้าเหยียบโต๊ะเหรอ คุณคิดว่านี่บ้านใคร
‪ว่าไง
‪ที่รักจ๋า
‪กลับมาแล้วเหรอ
‪คนป่วยอย่างคุณไม่ควรดื่มนะ ‪ยิ่งอาการแบบนี้ยิ่งไม่ควร
‪อาการไหน
‪จำปี 1990 ได้ไหม
‪นานชาติเศษแล้วนะจ๊ะ
‪ฉันนึกว่าคุณจำได้ทุกอย่าง
‪คุณหาเรื่องผมนะเนี่ย
‪ดีนี่
‪ฉันจำได้ว่าต้องเลี้ยงลูกอ่อนสองคน ‪แล้วก็ต้องไปโรงพยาบาล
‪ทุกวันนานสองอาทิตย์
‪เพราะคุณเมาจนหมดสติ
‪เลยต้องตัดไตออก
‪ลองคิดดูสิว่าฉันจะงงแค่ไหน ‪พอได้ยินว่าคุณต้องตัดไต
‪ทั้งที่คุณตัดไตไปตั้งแต่ปี 1990
‪ดีนี่ ผมขอร้อง
‪ผมทำแบบนี้เพราะผมรักบิวตี้
‪บิวตี้ที่คุณเคยทอดทิ้ง ‪แล้วกลับมาตอแหลเพื่อปอกลอกน่ะเหรอ
‪ผมรักแกมาก แล้วก็อดใจกับคุณไม่ได้จริงๆ
‪เห็นนี่ไหม นี่เป็นเงินก้อนสุดท้ายของฉัน
‪เอาไปแล้วอย่ามายุ่งกับเราอีก
‪แต่ถ้าไม่ไปคุณต้องบอกความจริงกับบิวตี้
‪เท่าไหร่
‪ไสหัวไปซะเอ็ดมุนด์
‪ขอบคุณ
‪- คุณตะโกนใส่ท่านเหรอ ‪- แม่คุณหาเรื่อง ฉันเลยต้องจัดสักดอก
‪ถ้าคุณอยากอยู่กับแม่ก็เชิญ แต่ฉันกับชาลาจะไป
‪ตายแล้ว
‪นางต้องมาฆ่าฉันตอนหลับแน่เลย
‪ทูมี่อยู่ไหน
‪ฉันยังไม่เจอเขาเลย
‪เขาบอกว่าจะมาช่วยงานศพ
‪(ทูมี่)
‪โทษค่ะ
‪(ตัดสาย)
‪(ทูมี่)
‪(ตัดสาย)
‪หลานคนโปรดของเธอเอาอีกแล้ว
‪ฉันว่าตอนนี้ ‪เขาต้องกำลังก่อดราม่าอยู่ที่ไหนสักที่แน่
‪ช่วยหันมาทางพ่อด้วย
‪ไม่ หันมาทางฉัน ฉันเป็นเจ้าภาพ
‪ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้
‪เป็นบ้าอะไร ทางนี้
‪ทางนี้
‪ตายแล้ว
‪ขอน้ำหน่อย
‪แม่ฉันอยู่ไหน
‪(ทูมี่ที่รัก)
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ