‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(คริสต์มาสปีที่แล้ว)
‪คือฉัน…
‪เป็นคนไม่เอาไหนหรอกนะ
‪และเป็นไปได้ว่าฉันจะทำความสัมพันธ์นี้พัง
‪ผมมีอะไรจะบอก
‪พูดอะไรหน่อยสิ ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วนะ
‪ฉันเปลี่ยนสถานะจากโสด ‪มามีแฟน แล้วก็เป็นแม่เลี้ยง
‪ภายในช่วงเวลาคืนเดียวนะ
‪คืนนี้เราจะมาแก้ปัญหากัน
‪ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป
‪- เรายังทะเลาะกันไม่จบนะ ‪- ใช่ ยาวๆ ไป
‪นี่แค่ยกแรก
‪ชอบไหม
‪ถ้าฉันทำให้ลูกคุณเสียเด็ก ‪เพราะความห่วยแตกของฉันล่ะ
‪โอ๊ย อรุณสวัสดิ์เหมือนกัน
‪นี่ยกสองแล้ว
‪ไม่ทำหรอก
‪มานี่ซิ
‪ถึงทำก็ไม่ได้ตั้งใจ
‪ฉันพูดจริงนะ
‪ผมรักคุณ
‪ต่อให้คุณจะเป็นยังไง
‪คายา ลูกทำให้ชีวิตเปลี่ยนเลยนะ
‪ผมขอรับรองด้วยใจจริงเลย
‪ชีวิตเราจะเหมือนเดิม
‪โอเคนะ
‪แกชื่ออะไร
‪(คริสต์มาสปีนี้)
‪- คุณเทฉันเลย ‪- แล้วจะให้ผมทำยังไง
‪ทำได้เยอะแยะ ฟังฉัน ให้ฉันอธิบายก่อน
‪หรือพาฉันกลับบ้านเรา
‪ผมต้องพาลูลู่กลับบ้าน
‪คุณจะให้ผมบอกแม่ลูลู่ว่าไง อ๋อ แฟนผมเบื่อ…
‪เฮ้ย…
‪แฟนผมเบื่องานเลี้ยงครอบครัว ‪แม่ย่าก็เลยตายเหรอ
‪คุณพูดจาเหมือนฉันฆ่าแม่ย่าเลย
‪เงียบๆ หน่อย เดี๋ยวลูกตื่น
‪คุณสนใจแค่นั้นเหรอ
‪สนใจฉันบ้างไหม
‪ผมสนใจแค่ว่าคุณไม่ยอมโต
‪ไม่ยอมโตเหรอ
‪คุณสัญญาว่าชีวิตเราจะเหมือนเดิม
‪ฉันไม่ใช่คนที่เพิ่งมาบอกว่ามีลูก
‪แล้วบอกให้คุณย้ายบ้านไปถึงพริทอเรีย
‪เพราะเมื่อ 13 ปีก่อน ‪คุณพลาดไปทำผู้หญิงท้องเข้านะ
‪คายา ถ้าคุณไม่เข้าใจ
‪ก็เลิกกัน
‪เราจะฝังศพแม่ของพ่อ เอสเธอร์
‪น็อนด็อนโดโลซ่า ทวาลาข้างๆ สุดที่รักของท่าน
‪พ่อของพ่อเอง
‪คุณวุซมูซี ทวาลา ซีเนียร์ผู้ล่วงลับ
‪ท่านจะได้พักผ่อนในสถานที่เล็กๆ
‪แต่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
‪ในเคซีเอ็นวันเสาร์นี้
‪เลิกประชุมครอบครัวได้
‪เดี๋ยวครับพ่อ เสาร์นี้เป็นวันคริสต์มาสนะครับ
‪ใช่ค่ะ แล้วก็เป็น ‪วันครบรอบแต่งงานปีแรกของเราด้วย
‪แล้วก็เป็นคริสต์มาสปีแรกของชากาด้วย
‪ใช่ แล้วก็เป็นงานศพแม่ของพ่อ
‪ครั้งแรก
‪หนูว่าครอบครัวหนูไม่น่าไปงานศพ ‪ที่เคซีเอ็นในวันคริสต์มาสได้นะคะ
‪ถ้าติดคริสต์มาสคงแทบไม่มีใครไป
‪แต่แม่ผมก็ไม่ได้รู้จักคนเยอะนะ
‪ยกเว้นกลุ่มผู้หญิงที่โบสถ์
‪ท่านเคยเป็นหัวหน้าในโบสถ์เมโทดิสต์
‪แล้วทั้งหมู่บ้านก็รักท่านเหมือนย่าของตัวเอง
‪แต่พ่อรู้จักแม่ตัวเองดี
‪ท่านเป็นแม่ของพ่อและพ่อรู้ว่าท่านต้องการอะไร
‪ท่านน่าจะอยากได้งานเล็กๆ เรียบๆ ‪ดังนั้นยิ่งคนน้อยก็ยิ่งดี
‪ไม่มีช่างภาพเหรอ
‪ไม่มีช่างภาพ ทำไมยังมานั่งคุยกันอยู่
‪พ่อบอกว่าเลิกประชุมไง
‪งั้นเดี๋ยวพูดอีกรอบ
‪เลิกประชุม
‪- แม่ ‪- เดี๋ยวลูก
‪เราไปไม่ได้เพราะเป็นวันครบรอบ
‪พ่อผมทำอะไรน่ะ
‪ฉันไม่… ไม่ไหวแล้ว
‪เออๆ เฮ้ย!
‪ฉันต้องชนะ แกต้องแพ้
‪พ่อคะ กลับบ้านกันเถอะ
‪ทำไมล่ะ สนุกจะตาย กลับบ้านทำไม
‪การทำให้หนูขายหน้าต่อหน้าคนอื่นสนุกเหรอคะ
‪โอเคๆ พ่อคิดออกแล้วๆ
‪มาเล่นเกมกันไหม ‪ถ้าพ่อทำสไตรก์ได้เราจะอยู่ต่อ
‪ถ้าหนูทำสไตรก์ได้ เราต้องกลับบ้านเลยนะ
‪- ก็ได้ ‪- แล้วพ่อต้องไปเคลียร์กับที
‪เราไม่มีอะไรจะคุยกับที
‪โอเค เอาละ
‪อย่าดิวะ
‪เข้าดิ
‪พ่อ ดีกว่าตะโกนใส่พินตั้งเยอะนะ
‪โอเคลูก
‪นี่เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ ลูกยังเด็กเกินไป
‪ไป ตาลูกแล้ว
‪พ่อคะ ที่จริงแม่ก็คบใครไม่ยืดนะ
‪แม่มีความสุขดี เชื่อพ่อเถอะ
‪ค่ะ แต่ตอนเริ่มคบกันก็ดี จนกระทั่งแฟนแม่เจอหนู
‪เขาก็อึดอัดที่ต้องคบกับคนมีลูกแล้ว
‪- บางทีผู้ชายก็เป็นแบบนั้นแหละ ‪- รู้ไหมว่าใครไม่เป็นแบบนั้น
‪ทูมี่
‪- แต่ทูมี่ไม่อยู่ไง ‪- ก็เพราะใครล่ะ
‪อะไรเนี่ย
‪ได้ไง
‪กลับบ้านได้รึยัง
‪ลูกเป็นเด็กที่ฉลาดมากนะ
‪สมัยอายุเท่าลูก พ่อสนใจแต่สาวๆ นม แล้วก็…
‪ห้ามคุยกับพวกผู้ชายวัยเดียวกันนะ
‪ก๊อกๆ
‪สวัสดีค่ะ
‪ก่อนอื่นฉันอยากขอโทษจากใจจริงค่ะ
‪ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้จริงๆ
‪ตอบหน่อยซิ ขอโทษแล้วแม่ย่าฟื้นไหม
‪- ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ‪- เธอนี่มัน…
‪ขอร้องละ ทุกคนเลย
‪คือว่าก่อนที่…
‪ไง…
‪ก่อนที่แม่ย่าจะตาย…
‪ไม่ใช่…
‪ก่อนที่แม่ย่าจะสิ้นลมไปตามอายุขัย
‪ท่านให้จดหมายฉันฉบับนึง ‪จ่าหน้าถึงคนในเดอร์บัน
‪พวกคุณพอเข้าใจไหม
‪ฉันจะเข้าใจ
‪ถ้าเธอปล่อยแม่ฉันไว้ในห้องนอน
‪ไม่งั้นเราคงกำลังเตรียมงานคริสต์มาส ‪ไม่ใช่งานศพท่าน
‪- ก็… ‪- ฟังให้ดีนะ
‪ที่นี่ไม่ต้อนรับเธอแล้ว
‪ฉันขอห้ามเธอมางานศพ
‪และห้ามเข้าใกล้ครอบครัวฉันตลอดไป
‪- ตลอดไปเหรอคะ ‪- ตลอดไปเลย
‪- บิวตี้ ‪- คะ
‪เอาขยะของครอบครัวเธอออกไป
‪ค่ะแม่
‪แต่ดูจดหมายนี่ก่อนสิคะแม่
‪เดี๋ยว ฉันขอ…
‪พี่ทำฉันขายหน้ามาก
‪ทุกคนเกลียดพี่ไม่พอ ยังจะลากฉันไปด้วย
‪หยุดๆ โทษกันไปโทษกันมา ‪จดหมายนี่ก็ไปไม่ถึงเดอร์บันหรอก
‪ไม่ไง เผาทิ้งซะ แล้วอย่าไปยุ่งกับเดอร์บัน
‪ปล่อยมันไป
‪ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมนะ
‪พี่ก็แบบนี้ทั้งปี
‪แม่ย่าทวาลา หนูพยายามแล้วนะคะ
‪- วันคริสต์มาสเหรอ ‪- ใช่
‪แชแดร็ค เมื่อไหร่จะคืนเงินที่ยืมฉันไป
‪ได้ข่าวว่ารวยแล้วนี่
‪เกรซไม่ได้บอก…
‪ว่าเธอมีเงินบำนาญ
‪ไปหยิบเงินในหม้อแดงมาเติมน้ำมัน ‪เราจะไปเดอร์บันกัน
‪- เราเหรอ ‪- สมน้ำหน้า
‪เธอด้วยเกรซ
‪ฉันเหรอ ไม่เอา
‪ถ้าวาลหรือวูซีตายฉันคงเข้าใจนะ
‪แต่ถ้าจะไปเดอร์บัน ‪เพื่อคนแก่ที่เราแทบไม่รู้จัก ฉันไม่ไป
‪พวกเธอคิดว่าไหมบิวตี้จะโดดเดี่ยวแค่ไหน
‪เขาต้องการเรา ทุกคนเลย
‪เธอจะไปงานศพของวาเลนเซียเหรอ
‪ยมบาลยังไม่ไปเลย
‪แชแดร็ค ไปเติมน้ำมัน
‪เดอร์บัน…
‪คุณลุง
‪ลุงครับ
‪อ้าวไอ้หนุ่ม ในที่สุดก็ตัดสินใจถูกซะทีนะ
‪ดีนี่
‪ดิเนโอ
‪ออกมาดูสิ พระเจ้าทำตามที่เธออธิษฐานแล้ว
‪เบาๆ หน่อยแชแดร็ค ดังไปสามบ้านแปดบ้านเลย
‪ขอเชิญพบกับ ลูกเขยคนใหม่ของเธอ
‪- หนวกหู! ‪- เอาออกมาเลย
‪เอาออกมาพร้อมจดหมายเลย
‪- จดหมายเหรอ ‪- แชแดร็ค ให้เขาเข้ามา
‪ลุงครับ ผมไม่มีจดหมาย
‪งั้นคาดโทษไว้เลย
‪วันที่เธอพาพวกลุงๆ มาเจรจา
‪บอกพวกเขาด้วยนะว่าเธอทำให้ทุกอย่างวุ่นวาย
‪หุบปากแล้วเข้ามาซะ
‪ขอโทษครับลุง
‪- สวัสดีครับแม่ ‪- สวัสดีคายา
‪- สบายดีไหมครับ ‪- สบายดีจ้ะ เธอล่ะ
‪ก็ดีครับ
‪ทูมี่อยู่บ้านไหมครับแม่
‪ทูมี่ออกไปแต่เช้า แม่นึกว่าไปหาเธอ
‪อ๋อ ไม่ได้มาหาผมครับ
‪แล้วเขาไป…
‪ทางออกที่ปีกทั้งสองข้างและด้านหลังอีกสองทาง
‪หากแรงกดอากาศในห้องโดยสารลดลง
‪หน้ากากออกซิเจนจะหล่นลงมา
‪สวมหน้ากากครอบปากและจมูกของคุณ
‪วิธีคาดเข็มขัดนิรภัย
‪ให้ดันส่วนปลายเข้าไปในหัวเข็มขัด ‪จนกว่าจะมีเสียงคลิก
‪ฉันจะไม่สัญญาอะไรกับคนไข้โรคมะเร็งอีกแล้ว
‪ที่รัก
‪ผมเจอแล้ว ลูกเราจะติดนมผงหนักมาก
‪ผมใช้คำไม่เหมาะ ‪แต่อีกหน่อยเขาต้องเข้าศูนย์เลิกนมแน่ๆ
‪- ตายแล้ว ‪- แย่แล้ว ทำไงดี
‪ขอโทษนะ ทำไมเจ้าตัวเล็ก…
‪นั่นอะไร
‪ลิเดียอธิบายได้ครับ เธอสั่งให้ผมซื้อมา
‪ลิเดีย อธิบายให้แม่ฟังสิ
‪- แม่คะ ‪- ว่า
‪ชากาจะดื่มนมผงแล้วนะคะ
‪ทำไมเธอไม่ฟังเลย ‪แม่บอกว่านมจากเต้าดีที่สุดไง
‪หนูรู้ค่ะว่าแม่ห่วง
‪มันก็เหมือนกันแหละค่ะ ‪มีวิตามินและแร่ธาตุเยอะแยะ
‪เหมือนนมแม่อัดกระป๋อง
‪ฟังนะ ตระกูลทวาลาเลี้ยงลูกด้วยนมแม่
‪ดูเขาสิ
‪ทั้งหล่อและแข็งแรง
‪แม่ให้เขากินนมจากเต้าจนหกขวบเลย
‪เอาไป
‪ทำไมทิ้งเจ้าตัวเล็กไว้หน้าประตู
‪- เป็นอะไร ‪- ขอโทษครับแม่ ผม…
‪ผม… เข้าห้องนะ
‪ที่รัก อย่างน้อยตอนนี้แม่ก็รู้เรื่องนมผงแล้วนะ
‪คุณยอมให้แม่พูดแบบนั้นกับฉันได้ไง
‪ไม่เอาน่าที่รัก แม่แก่แล้ว ‪แล้วก็เพิ่งมีหลานย่าคนแรกด้วย
‪แม่พูดถึงประสบการณ์หกปี
‪ผู้หญิงคนนั้นทำให้ฉันทนอยู่บ้านหลังนี้ ‪ไม่ไหวแล้วนะ คุณอยากให้ฉันทรมานเหรอ
‪โอเคจ้ะลิเดีย เดี๋ยวผมจะไปหาที่อยู่
‪- เราจะไปอยู่ที่อื่นกัน ไม่ต้องห่วง ‪- ให้มันจริง
‪ชากาไม่ติดเต้าแม่แล้ว แต่คุณน่ะ
‪ยังติดเต้าแม่อยู่
‪ครับผมเอง ผมจะโทรมาเรื่องสินเชื่อส่วนบุคคล
‪ฮัลโหล
‪วุซ ทวาลาไง
‪จะวุซไหนอีก
‪รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย
‪คนใหญ่คนโต
‪ท่านครับ…
‪ขอโทษนะครับ
‪ที่ผมไม่ได้ตอบรับคำเชิญไปดื่มชา
‪แต่สุดสัปดาห์นี้ผมจะไปเคซีเอ็น
‪เราต้อง…
‪ฮัลโหล
‪นี่กิ๊กส์ นายต้องช่วยฉันนะ
‪ไม่ แต่เราก็รู้ว่าเมียนายกล่อมคนเก่งกว่าฉัน
‪กิ๊กส์!
‪ฮัลโหล
‪คุณเบื่อการเมือง ‪เบื่อการลงทะเบียนและเลือกตั้งไหม
‪ไอ้ห่าเอ๊ย
‪เมอร์รี่คริสต์มาสทุกคนค่ะ
‪ค่าคอม
‪ขอโทษนะคะ เดี๋ยวลองอีกที รูดไม่ผ่านค่ะ
‪- ลองอีกทีซิ ‪- ค่ะ ได้ค่ะ
‪รูดไม่ผ่านน่ะค่ะ ลองใช้บัตรใบอื่นไหมคะ
‪ลองใบนี้
‪โอเค รูดไม่ผ่านสักใบเลยค่ะ
‪แล้วนี่…
‪รหัสข้อผิดพลาด 51 คืออะไร
‪วงเงินไม่พอค่ะ
‪ก็เลย…
‪และร้านเราไม่เข้าระบบผ่อนด้วยค่ะ
‪เชิญค่ะ
‪ระวังค่ะ เดี๋ยวติดโรคจน
‪โทษนะคะ เชิญค่ะ
‪เดี๋ยวเปิดเอง ไม่ต้องห่วง
‪พ่อคะ พ่อดื่มได้เหรอ
‪แค่ใกล้ตายอย่าไปสลด เราต้องใช้ชีวิตให้คุ้มสิ
‪ไม่ตายหรอกค่ะ พ่อใจสู้
‪พ่อใจสู้ แต่ว่า…
‪จะตายเพราะโรงพยาบาลรัฐนี่แหละ
‪หมายความว่าไงคะ
‪พวกเขาเลื่อนผ่าตัดพ่ออีกแล้ว
‪กว่าจะได้ผ่าตัด พ่อได้ไปอยู่กับพระเยซูพอดี
‪งั้นเดี๋ยวเข้าโรงพยาบาลเอกชนเลย
‪ลูกก็เห็นว่าพ่อจน
‪พ่อไม่ใช่ทวาลา
‪ถ้าหนูหาเงินได้ล่ะ
‪- พ่อไม่อยากเอาเงินลูก… ‪- พอเลยค่ะ
‪คิดซะว่าเป็นของขวัญวันคริสต์มาส
‪ไหนๆ ก็มีความหวังแล้ว…
‪ต้องฉลอง
‪วุซ
‪วูซี่
‪วุซ
‪รหัสข้อผิดพลาด 51
‪ฮะ
‪- วงเงินไม่พอ ‪- วง…
‪- ผมไม่เข้าใจ ‪- พูดใหม่ซิ
‪ผมกะจะบอกคุณเหมือนกัน
‪แต่ผมไม่อยากทำให้คุณเสียใจ
‪ก็ลองสิ
‪ผมมีชู้
‪ถ้าคุณจะโกหก
‪ก็ทำให้มันน่าเชื่อหน่อย
‪ออกมานี่เลย
‪บัญชีของเราโดนอายัด โอเคไหม
‪ทำไม
‪คนก็พูดกันไปเรื่อย พูดนั่นพูดนี่ พูดไปพูดมา
‪วาล คุณอย่ารู้มากเลย
‪มันอาจจะเลยเถิดก็ได้ ‪อาจจะอื้อฉาวกว่าคุปตะเกตอีก
‪แล้วเมื่อไหร่คุณจะบอกฉัน
‪หลังจากรูปเราขึ้นหน้าหนึ่ง ‪บนหนังสือพิมพ์ฉบับวันอาทิตย์เหรอ
‪- ตอนนั้นเหรอ ‪- ไม่
‪แค่โดนสรรพากรกับ ป.ป.ช.ตรวจสอบ ‪ไม่ได้แปลว่าผมผิดซะหน่อย
‪ผมเลยยังไม่อยากบอก
‪เห็นไหมล่ะ
‪โอเคๆ อย่าโกหกฉันนะวุซ
‪คุณถึงขายบ้านเรา แล้วก็เอามาเซราตีไป…
‪แล้วบ้านหลังนี้ล่ะ
‪เช่าหกเดือน
‪- ไม่ต้องห่วงน่า ‪- ไม่ห่วงได้ไง
‪เราจน เราจะจนเหมือนครอบครัวเซลโล่
‪ไม่หรอก ไม่เหมือนเซลโล่ ‪ไม่ได้จนขนาดนั้น ก็จน แต่…
‪แค่ต้องรอ…
‪นี่เป็นความลับ อย่าบอกใคร รู้กันแค่นี้นะ
‪- ได้ยินไหม ‪- จ้ะ
‪แต่ตอนนี้ผมมีปัญหานิดนึง คือผมไม่มีเงินจ่าย
‪ค่างานศพแม่
‪เราน่าจะขอให้ลูกๆ ช่วยนะ
‪พวกเขาจะได้รู้จักทดแทนบุญคุณพ่อแม่บ้าง
‪ไม่ได้ๆ
‪สิบูสิโซยังเอาตัวเองไม่รอด ส่วนเท็มบ้า…
‪คุณอยากให้เท็มบ้ากลับไปทรุดอีกเหรอ
‪เปล่า
‪- แต่ถ้า… ‪- ถ้าอะไร
‪จริงๆ นะ ถ้ากลัวทนงานศพนี้ไม่ได้
‪เราต้องเผาหัว
‪- รอจบงานเดี๋ยวไม่ทัน ‪- รู้แล้ว
‪อุปกรณ์เผาหัวของฉันอยู่นี่
‪ดูสิ
‪เอเจนต์ของฉันเรียกว่าแบล็กสโกปัส
‪จะงานไหนก็สนุกได้ ‪ทั้งปาร์ตี้ทั้งงานศพ สุดเหวี่ยงเลย
‪จริง
‪- ยาเสพติดเหรอเกรซ ‪- นี่
‪จริงเหรอ ยาเหรอ
‪อยากให้ดิเนโอได้ยินเหรอ
‪ฉันแค่จะโรยนิดเดียวเอง
‪เธอนี่แย่จริงๆ
‪นี่งานศพคุณย่านะ
‪เธอผิดทุกมิติ ชาวโซซาเรียกว่า "อิรองโก"
‪ถ้าเดอร์บันแตกเมื่อไหร่
‪อย่ามาหาฉันนะ อย่าเชียว
‪โวยวายอะไรกัน
‪แชแดร็คเป็นอะไร
‪สงสัยซัคคูเลนต์ไม่สบาย
‪ริชาร์ดในเลเคเค ริชาร์ด มคิเซ่
‪ปกติเราไม่ได้วางไว้ให้ในห้องแล้วนะคะ
‪แต่ถ้าคุณต้องใช้…
‪ไม่ต้องค่ะ แม่ฉันดูแลเรื่องนั้นให้แล้ว
‪ฉันแค่ต้องไปที่นี่ค่ะ เลเคเค
‪ฉันต้องแก้ไขความผิด
‪ริชาร์ด มคิเซ่ โหดร้ายมาก
‪- คุณรู้จักเขาเหรอ ‪- เคยได้ยินชื่อ
‪แต่ไม่เคยเจอ บุญแล้วแหละ
‪เขาเป็นใคร
‪นักเลงชื่อดัง
‪โอเค ไม่ใช่นักเลงหรอก
‪- คุณจำคนผิดแล้ว ‪- ผิดก็ดีนะ
‪แต่ถ้าคุณจะไปเลเคเค
‪ฉันขอแนะนำให้ไปตอนกลางวันนะคะ
‪- ทำไมล่ะ ‪- จะได้มีพยานเยอะๆ
‪ช่วยกันดู
‪นี่ฉันจะโดนอะไรอีกเนี่ย
‪- ลูกแม่ ‪- ครับแม่
‪พ่อไม่อยากให้แม่บอก…
‪แม่ไม่อยากให้ลูกรู้หรอกนะ
‪แต่พี่ชายลูก
‪จ่ายเงิน
‪ช่วยค่างานศพแม่ย่าเยอะมาก
‪เหรอครับ
‪- เท่าไหร่ ‪- 20,000 แรนด์
‪- เงินปอนด์นี่ใหญ่จริงๆ ‪- เขาน่ารักเนอะ
‪พ่อรู้ว่าเขาอยากให้มากกว่านี้ แต่พอมีลูกมีอะไร
‪ค่าใช้จ่ายเลยเพิ่มขึ้น
‪ใช่ แต่ 20,000 แรนด์นี่เยอะนะพ่อ
‪เยอะเหรอ
‪เท็มบ้าไม่ได้หาเงินเป็นปอนด์นะ
‪สเตอร์ลิง
‪งั้นผมก็น่าจะช่วยเหมือนกัน
‪น่ารักมากเลยลูก ขอบใจจ้ะ เท่าไหร่
‪- ผมกะว่าหมื่นนึงครับ ‪- หมื่นห้า
‪ลิเดียจะช่วยเท่าไหร่
‪โอเค เดี๋ยวผมจะจ่ายแทนบิวตี้ด้วย
‪ต้องงี้สิไอ้หนู
‪คนเก่งของพ่อ
‪- ใช่ ‪- ครับ
‪สำเร็จไหม
‪นี่ผมเพิ่งหลอกลูกชายตัวเองจริงๆ เหรอเนี่ย
‪- หลอกเงิน ‪- แต่เรามีเหตุผลที่ดีนะคะ
‪ผมจะบอกว่า
‪มันง่ายจัง เราน่าจะทำนานแล้ว
‪แย่แล้ว
‪เขามาทำบ้าอะไรที่นี่
‪ผมไม่รู้ แต่…
‪ถ้าคุณคิดว่าเรามีปัญหากับงานศพ
‪ลองให้เขารู้สิว่าเราถังแตก
‪ไม่ได้ ห้ามเด็ดขาด
‪ไปสิ
‪สิยา มาทำอะไรที่นี่ มันไกลจากเดอร์บันมากนะ
‪น่าจะโทรมาก่อน ฉันจะได้บอกว่าไม่ต้องมา
‪เราเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว ไม่มีที่ติ
‪นายจะเอาอะไร
‪ฉันมารับวิญญาณแม่
‪พาฉันไปตรงจุดที่แม่ตายหน่อยสิแก
‪ดราม่านะเนี่ย นายพูดอะไรของนาย
‪แม่ไม่ได้ตายที่นี่ วิญญาณของแม่ไม่ได้อยู่นี่ สิยา
‪- นายมาทำอะไรที่นี่ ‪- แม่
‪ผมมารับแล้ว แม่ไม่ต้องห่วง
‪ผมเอง สิยาบงกา
‪ผมจะพาวิญญาณแม่กลับบ้าน
‪บ้านจริงๆ ของแม่
‪ไม่ต้องอยู่กับพวกหัวสูง พวกคนขาว
‪ไร้สาระสิ้นดี
‪- เหรอ ไร้สาระเหรอ ‪- ใช่
‪นายแหละไร้สาระ วัวลืมตีน
‪แม่คงผิดหวังน่าดู
‪ผิดหวังก็ไม่เป็นไร
‪เดี๋ยววันเสาร์ฉันค่อยขอขมาแม่ที่งานศพ
‪- วันศุกร์ เพราะวันเสาร์ติดคริสต์มาส ‪- ฉันบอกว่าวันเสาร์
‪เราฝังแม่ในวันคริสต์มาสไม่ได้ ใครจะมา
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันไม่ได้บอกให้ต่อรอง วันเสาร์
‪ก็ได้
‪รู้ไว้ด้วยว่าฉันโทรแจ้ง ‪สมาชิกทุกคนในตระกูลทวาลาแล้ว
‪ส่งข้อความบอกคนทั้งโบสถ์แล้ว
‪และส่งข้อความให้เพื่อนนายทุกคนโทรกลับแล้ว
‪เพราะงั้นขอตังเติมเงิน ‪ค่าโทรด้วยนะ โทรศัพท์โดนตัดแล้ว
‪ฟังนะ
‪ในฐานะพี่ชายคนโต ฉันขอยืนยัน
‪ว่าฉันตัดสินใจไปแล้ว
‪คนโต ลูกคนแรก
‪ต้องเรียกลูกอัปรีย์ เพราะแม่ตายคาบ้านลูกคนโต
‪- เกิดเป็นนายนี่สบายนะสิยา ‪- ใช่
‪นายหายไปไหนมา
‪ตอนที่ลูกคนโตจ่ายทุกอย่าง
‪ค่ายาแม่
‪ค่างานศพแม่ฉันก็ต้องจ่ายคนเดียว
‪ส่วนนายก็ทำแค่เต๊ะท่าเป็นผู้ทรงภูมิ
‪แม่!
‪แกทำงั้นได้ไง
‪- แกเบิ๊ดกะโหลกฉันเหรอ ‪- เออ
‪- งั้นฉันกระทืบแกนะ ‪- ไม่ได้
‪- ห้ามดิ ‪- มาดิ
‪- นั่นอะไรน่ะ ‪- อะไร
‪อย่าทำอะไรฉันนะ
‪ฉันจะกระทืบแก ปล่อยฉันนะ
‪นี่ หยุดได้แล้ว
‪- ทำอะไรกัน ‪- เขาเริ่มก่อน
‪ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้ เราไว้อาลัยอยู่นะ
‪หัดละอายใจซะบ้าง
‪บอกเขาด้วยว่างานศพจัดวันเสาร์ ไม่ใช่วันศุกร์
‪- บอกให้เขาไปบอกป้าพรูเดนซ์เองสิ ‪- ใครนะ
‪พรูเดนซ์เหรอ
‪ป้าเริ่มเตรียมการไปแล้วด้วย
‪ป้าพรูเดนซ์
‪- ป้าพรูเดนซ์เหรอ ‪- ใช่
‪ไปค่ะ
‪เออ ไปเลย
‪- วุซ ‪- กระทืบแม่ง
‪พรูเดนซ์
‪เคยสงสัยไหมว่าทำไมคนต้องจัดงานศพแพงๆ
‪ไม่รู้สิ จะได้หายเศร้ามั้ง
‪ใช่ แต่เราไม่ควรช่วยคนที่ยังอยู่มากกว่าเหรอ
‪จริง
‪พ่อฉันต้องจ่ายเงินค่าผ่าตัด
‪ผมกะแล้วบิวตี้
‪อย่าพูดแบบนี้สิ
‪เขาไม่เคยทำตัวเป็นพ่อคุณเลย
‪อยู่ๆ ก็โผล่มาขอเงินเนี่ยนะ
‪ช่างเหอะ คิดซะว่าฉันไม่ได้พูดละกัน
‪โอเค
‪ผมจะจ่ายค่าวินิจฉัยโรคให้หมออีกคนนึง
‪- โอเค ‪- ขอความเห็นอีกทาง
‪- โอเคนะ ‪- ค่ะ
‪หลังจากจบเรื่องวุ่นๆ แล้ว
‪เราน่าจะลองปรึกษาใครหน่อยนะ
‪บิวตี้
‪ปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้นะ
‪ฮัลโหล
‪ไม่นะ ฉันเจอเขาล่าสุดก็เมื่อเช้า
‪คุณพอนึกออกไหมว่าเขาอาจจะอยู่ไหน
‪เขามาพูดเรื่องเอาจดหมายไปส่ง
‪- ตายแล้ว ‪- อะไร
‪ทำไงถึงจะไปเดอร์บันได้เร็วๆ
‪(22 ธันวาคม สองวันก่อนงานศพ)
‪(เลเคเคคลับ)
‪สวัสดีค่ะ
‪ในเดอร์บันมีเลเคเคที่เดียวรึเปล่าคะ
‪ในเมืองนี้
‪คุณจะเอาอะไร
‪เบเกอรี่
‪เบเกอรี่…
‪ในนี้มีเค้กเพียบเลย
‪ฉัน…
‪นี่
‪ฉันมาหาริชาร์ด ใช่ มันจ่าหน้าถึงริชาร์ด
‪ใช่ ริชาร์ด มคิเซ่
‪คุณมคิเซ่
‪ค่ะ คุณมคิเซ่
‪เขาอยู่นะ
‪แต่กว่าเราจะเปิดคัดตัวอีกที ‪ก็หลังช่วงเทศกาลเลย
‪คัดตัวเหรอ ไม่ใช่ค่ะ
‪ฉันไม่ได้มาคัดตัว
‪อ๋อ รู้แล้ว
‪มาสมัครเป็นแม่บ้านใช่ไหม
‪เข้ามาเลย
‪อ๋อ เค้ก
‪รอนี่นะ
‪จะไม่ขยับเลยค่ะ
‪เกรซ พอได้แล้ว
‪ฮะ
‪เขาเปิดเพลงกอสเปลไปถึงเดอร์บันแน่
‪ฮะ กอสเปลเหรอ
‪- บ้าบอ นี่รถใคร ‪- รถนาย
‪- ใครขับ ‪- นาย
‪- วิทยุใคร ‪- ของนาย
‪- ฉันไม่ยอม ‪- ไปกันเถอะ
‪เขยิบไปหน่อย
‪เกรซ ใส่ชุดอะไรเนี่ย
‪เราจะไปงานศพ ไม่ใช่ดิสโก้ ‪เลิกกินสโคนได้แล้ว
‪ฟังเพลงกอสเปลดีกว่า
‪เอาละ
‪เราพร้อมแล้ว ออกรถเถอะแชแดร็ค
‪โอ้โฮ มาดนักเลงสุดๆ
‪แม่ย่าคิดอะไรอยู่วะเนี่ย
‪เข่าเนียนสุดๆ
‪ท่าทางจะไม่เคยแม้แต่ขัดระเบียง
‪- เอาตัวไปหลังร้าน ‪- ไม่ๆ อย่านะคะๆ
‪อย่าฆ่าฉันเลย แม่ย่าทวาลาบอกให้ฉันมา
‪เธอโอเคไหม
‪นี่อาจจะเป็นปีสุดท้าย ‪ที่เราจะได้ฉลองคริสต์มาสที่นี่แล้ว
‪หมายความว่าไงครับพ่อ
‪เปล่าจ้ะ พ่อกับแม่ ‪กำลังอยากซื้อบ้านริมหาดที่ใหม่น่ะ
‪- ใช่ ‪- ที่ดีกว่านี้
‪- ใหญ่กว่า อลังกว่า ‪- ใช่ๆ
‪- ใช่ ‪- โอเค
‪ที่รัก พาชากามา
‪เป็นอะไรของคุณ
‪- ผมไม่เห็นว่าเขาอยู่ข้างหลัง ‪- ฟังนะ
‪ต่อไปนี้ฉันจะจัดการทุกอย่างเอง
‪คุณไม่ไหวเลย
‪คอยดูพรูเดนซ์กับน้องชายคุณไปแล้วกัน
‪รับทราบครับหัวหน้า
‪เด็กๆ มีเวลา 15 นาทีนะ
‪เราต้องไปเตรียมงานศพที่บ้านคุณย่า
‪เสียเวลาไปวันนึงแล้ว
‪(เลเคเค)
‪แล้วจะจัดงานศพเมื่อไหร่
‪ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องในครอบครัวทวาลาน่ะ
‪ครอบครัวตัวเองยิ่งไม่ต้องสืบ
‪เราต้องไปบ้านทวาลาเดี๋ยวนี้
‪เราเหรอ
‪งั้นก็สองคนสิ ไม่ค่ะ ‪ฉันแค่มาส่งจดหมาย แล้วก็…
‪ไก่โก่งคอขันรับแสงอาทิตย์
‪ทูไมซ่า
‪เราต้องไป
‪นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
‪เร็ว ไปได้แล้ว
‪โอเค
‪อย่ากวนประสาทฉัน งานยังไม่เสร็จเลย
‪ฉันบอกให้รีบทำให้เสร็จไง
‪ไหนว่าจะมาช่วยฉัน ทำไมยังไม่เสร็จอีก
‪เลิกกวนประสาทฉันได้แล้ว
‪สิบูสิโซ เร็วเข้า
‪เร็วเข้าบิวตี้
‪อย่าเร่งลูกๆ สิคะ
‪ขอละ บอกแล้วไง
‪- เร็วๆ สิ ‪- มาสายนะ
‪ขอโทษครับป้า เรารีบมาเต็มที่แล้ว
‪ฉันไม่สนหรอก
‪ที่สำคัญคือศพจะมาถึงพรุ่งนี้ ‪และยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะ
‪ทุกอย่างเละเทะไปหมด แต่พวกเธอเพิ่งจะมาถึง
‪ฉันสั่งงานทุกคนไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ
‪- อ๋อเหรอ ‪- ค่ะ
‪คืนนี้ใครจะทำอาหารให้แขก
‪เราไว้ทุกข์อยู่นะคะ ‪พวกเขาต้องกินมาจากบ้านแล้วสิ
‪สิยาพูดถูก
‪โจฮันเนสเบิร์กทำให้พวกเธอเปลี่ยนไป
‪เธอคิดว่าตัวเองเป็นคนขาว
‪ลืมรากเหง้าไปหมดแล้ว
‪ขำอะไร
‪ฟังนะ เธอไปทำงานในครัว
‪ไปล้างจานซะ
‪แล้วพรุ่งนี้
‪พวกเธอต้องไปอาบน้ำศพกับฉัน
‪แม่ย่าคะ
‪หนูว่าหนูเหมาะกับงานตกแต่ง ‪พวกจัดดอกไม้มากกว่าน่ะค่ะ
‪เธอเป็นใครนะ
‪- เจ้าสาวคนใหม่แน่เลย ‪- ค่ะ
‪หนูเจ้าสาวคนใหม่ ฉันหวังว่าแม่คนนั้น
‪คงไม่ได้สอนให้เธอแย่เหมือนโจฮันเนสเบิร์กนะ
‪ไม่ค่ะ
‪แกแย่มาตั้งแต่แรกแล้ว
‪แม่…
‪บอกฉันทีซิว่าใครเป็นคนเลือกป้ายหลุมศพ
‪ป้ายหลุมศพแล้วเหรอ วูซี่
‪ฉันบอกแล้วใช่ไหม ‪เธอไม่รู้เรื่องครอบครัวเราเลย
‪เรากะว่าจะยังไม่รีบตั้งป้ายหลุมศพครับ
‪เราต้องรีบทำ ‪จะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายในระยะยาว
‪ประหยัดค่าใช้จ่ายในระยะสั้นได้ไหมครับ
‪เลิกคุยกันดีกว่า
‪ครับ เดี๋ยวรอสิยามาเลือกป้ายหลุมศพด้วยกัน
‪สองคนนี้ยังไม่ไปอีก ไปได้แล้ว
‪ที่รัก
‪ให้ตายสิ
‪ขอโทษค่ะคุณย่า
‪บ๊ายบายชากา
‪- ฟังนะ เธอสองคน ‪- ครับคุณย่า
‪เดี๋ยวพวกเธอออกไปจับวัวตัวใหญ่ๆ มาเลยนะ
‪ตัวที่ถ้าเอสเธอร์น้องสาวฉันยังอยู่ ‪เขาต้องภูมิใจน่ะ
‪- เข้าใจไหม ‪- ครับ
‪เลือกวัวตัวที่ผอมที่สุดนะ
‪ว่าไงนะ
‪ก็แม่น้ำหนักลดลง
‪ผมเลยคิดว่าวัวควรผอมด้วย
‪หุบปากไปเลย
‪ฟังนะ เธอเป็นลูกสะใภ้คนโต
‪เธอต้องรู้หน้าที่ตัวเอง
‪ขึ้นไปนั่งบนฟูกในห้องนอนซะ
‪- ฉันขอแค่นี้ ‪- ป้าพรู…
‪ตอนแรกฉันก็กะว่าจะนั่งบนฟูก
‪แต่ฉันน่าจะมาช่วยงานด้วยนะคะ
‪เธอทำอะไรเป็น
‪โบ๊ะหน้าหนาเตอะ ‪กับขนตาปลอมแปดล้านมิติขนาดนี้
‪บ้าจริง
‪บนฟูก
‪ฉันมาได้แค่นี้แหละค่ะ
‪ที่นี่ไม่ต้อนรับฉัน
‪ฉันเข้าใจ
‪หมายความว่าไงคะ
‪ทูไมซ่า คนที่ไม่เคยหยุด ไม่มีวันมั่นคงหรอก
‪ภารกิจสำเร็จแล้ว
‪- เลิกตะโกนได้แล้ว ‪- ไม่น่าเลยฉัน
‪ฉันจะตะโกน
‪- เธอตะโกนใส่ฉันตลอดเลย ‪- ฉันนั่งอัดมาในรถ ที่ไม่มีเข็มขัดนิรภัย ไม่มีแอร์
‪ทรมานสุดๆ ถ้าบอกกันก่อนฉันจะได้นั่งรถทัวร์มา
‪ไหนบอกไม่อยากเสียตัง
‪เอ๊ะ ฉันเปลี่ยนชุดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
‪เธอจำไม่ได้เหรอว่าเราแวะปั๊มให้เธอเปลี่ยนชุด
‪เธอคิดว่าเรามางานเลี้ยงเหรอ ‪นั่งยิ้มแป้นมาตลอดทางเลย
‪บ้ารึเปล่า
‪เลิกตะโกนได้แล้ว
‪นายจะขนผ้าห่มไปไหน
‪- เลิกตวาดลูกได้แล้ว ‪- ลูกใคร ลูกนายเหรอ
‪ดูซิเนี่ย เคซีเอ็นร้อนจนเธอเพี้ยนแล้ว
‪ดิเนโอดูออกนะว่าเธอเมายา
‪นั่งลง
‪ห้ามกินอะไร
‪ห้ามคุยกับใคร
‪สวัสดี
‪- สวัสดีซไวด์ ‪- ใครอะ
‪ญาติของอัลเฟียส
‪วุซมูซี
‪สิยาบงกา
‪มาได้ไงเนี่ย
‪ไม่จำเป็นต้องรู้
‪เราไม่อยากมีปัญหานะ ที่นี่มีทั้งผู้หญิงและเด็ก
‪เขาไม่ได้พกอาวุธ ฉันจัดการได้
‪เอาเลย
‪เขามีปืน!
‪แม่เธอให้ทูไมซ่าเอานี่ไปให้ฉัน
‪ทูไมซ่าเหรอ
‪ทูมี่
‪แอบทำไมเนี่ย
‪ทูมี่
‪- เกรซ ‪- ทูมี่
‪เกรซ
‪นี่ ทูมี่
‪เล่นซ่อนหา
‪- ออกไป ‪- ไม่ไป
‪- เกรซ ‪- นี่ ทูมี่มา
‪ฉันบอกให้นั่งแล้วก็ห้ามกินอะไร
‪ห้ามคุยกับใครไง
‪เอาหมวกฉันคืนมา
‪มาเร็ว
‪เกรซ มาสิ
‪แชแดร็ค นายกับเกรซเป็นอะไรกันเนี่ย
‪ทูมี่!
‪ผมบอกพวกคุณแล้วไง
‪ว่าอย่าให้ลูกสาวเฮงซวยของคุณ ‪เข้าใกล้ครอบครัวผม
‪ทูมี่ไม่ได้มาซะหน่อย
‪ท่านรัฐมนตรี…
‪ใช่ ทูมี่ไม่ได้อยู่ตรงนี้
‪ทูมี่อยู่โน่น
‪- เธอเห็นทูมี่ที่ไหน ‪- ไม่เอาน่าเกรซ
‪ทูมี่อยู่ไหน
‪ทูมี่อยู่นี่
‪เห็นไหมล่ะ
‪- เห็นไหม ‪- ออกมา
‪- ฉันบอกแล้ว ‪- หุบปาก
‪ฉันรู้ว่าเธอบ้า แต่นี่มันโหดร้ายเกินไปแล้ว
‪ผีเข้าเหรอถึงได้พาหมอนั่นมา
‪สิยา คิดในใจพอ
‪คืองี้…
‪- ฉันแค่ทำตามที่แม่ย่าทวาลาต้องการ ‪- ตอแหล
‪- นี่ อย่าพูดกับลูกฉันแบบนั้น ‪- ห้ามพูดว่าตอแหล
‪พอได้แล้ว
‪ฉันยังรักเอสเธอร์ของฉันสุดหัวใจ
‪- อุ๊ยตาย ‪- พูดอะไรของเขาน่ะ
‪โห ตกใจหมดเลย
‪ไม่จริง
‪เขาบ้าไปแล้ว
‪เธออยากให้เผาศพ
‪- ตายแล้ว ‪- เห็นไหมล่ะ
‪ไปเอามาจากไหน บ้าบอ
‪ไปเอามาจากไหน
‪นี่ ไอ้หนู
‪ไอ้พวกที่ชอบทำเรื่องชั่วๆ…
‪ยินดีต้อนรับ
‪ก็ต้องรับผลที่ตามมา
‪คุณคะ
‪ถ้าแม่ย่าทวาลาเห็นคุณทำแบบนี้จะว่ายังไง
‪เพราะลูกสาวคุณคนเดียวเลย
‪- ทูมี่ไม่ผิดนะ ‪- ใช่
‪ฉันแค่พยายามเคารพในสิ่งที่แม่คุณต้องการ
‪- ฉันไม่รู้ว่าท่านเคยเป็นนักเลงมาก่อน ‪- ตอแหล
‪ถ้าไม่ยอมเผา
‪ก็ห้ามจัดงาน
‪เผาแม่ไม่ได้หรอก ไม่มีใครเผากัน
‪ฉันจะสอนอะไรให้นะ
‪คนที่ไม่เคารพมหาสมุทร
‪จะจมอยู่ในความเสียใจของตัวเอง
‪ทูไมซ่า ไปกันเถอะ
‪หลีกไปๆ เร็วเข้า
‪ไปได้แล้ว
‪ขอโทษค่ะ ฉัน…
‪หนูไม่รู้จริงๆ ค่ะว่าจะเป็นแบบนี้
‪ขอโทษนะคะ
‪ไปไกลๆ
‪ทูไมซ่า
‪มาเร็ว
‪อะไรเนี่ย
‪เดี๋ยวนะ…
‪เราจะเผาแม่ย่าครั้งนึง
‪พอตกนรก แม่ย่าจะโดนเผาเป็นครั้งที่สอง
‪เกรซ
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ