NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ZESZŁE ŚWIĘTA
Po prostu jestem
chodzącą porażką…
więc prawdopodobnie to spieprzę.
Muszę ci coś powiedzieć.
Powiedz coś. Minęło kilka godzin.
Przeszłam od statusu singielki do partnerki i macochy
w ciągu jednej nocy.
Dopiero co ułożyliśmy sprawy między sobą.
Więc na spokojnie.
Nadal będziemy się o to kłócić.
Zdecydowanie.
To tylko pierwsza runda.
To ci się podoba?
A jeśli spieprzę ci dziecko, bo jestem porażką?
O kurde. Dzień dobry.
To druga runda.
Nie spieprzysz.
Chodź tu.
Przynajmniej nie celowo.
Mówię poważnie.
Kocham cię.
I twoje porażki.
Dzieci wszystko zmieniają.
Obiecuję ci z całego serca.
To niczego nie zmieni.
Dobrze?
Jak się nazywa?
TEGOROCZNE ŚWIĘTA
- Zostawiłeś mnie. - Co miałem zrobić?
Nie wiem, wysłuchać mojej wersji wydarzeń albo odwieźć mnie do naszego domu?
Musiałem odwieźć Lulu.
Co mam powiedzieć jej mamie? Że moja dziewczyna się znudziła i…
Co?
Moja dziewczyna znudziła się na rodzinnym grillu i Gogo zmarła?
To brzmi, jakbym ją zabiła.
Musimy ściszyć głosy albo obudzimy dziecko.
Tylko to cię obchodzi?
Widzisz mnie w ogóle?
Widzę kogoś, kto nie chce dorosnąć.
Dorosnąć?
Obiecałeś, że nic się nie zmieni.
To nie ja powiedziałam ci, że mam dziecko
i kazałam ci się nagle przeprowadzić do, kurwa, Pretorii.
Bo 13 lat temu chciałeś poruchać bez gumki.
Jeśli tego nie widzisz,
z nami koniec.
Pochowamy moją matkę, Esther
Nondondolozę Twalę, obok jej ukochanego,
mojego ojca,
zmarłego pana Vusimuziego Twali seniora.
Pogrzeb będzie niewielką,
kameralną uroczystością
w KwaZulu-Natal w sobotę.
Koniec spotkania.
Ale tato, w sobotę jest Boże Narodzenie.
To też nasza pierwsza rocznica ślubu.
I pierwsze święta Shaki.
I pierwszy pogrzeb mojej matki.
Moja rodzina nie może przyjść na pogrzeb w Boże Narodzenie.
- Prawie nikt nie przyjdzie. - Nie znała wielu osób.
Poza całą Ligą Kobiet.
Prowadziła grupę w kościele metodystów. Ludzie kochali ją jak własną Gogo…
Nieważne. Ja ją znam. To moja matka i wiem, czego by chciała.
Czegoś małego i prostego. Im mniej ludzi, tym lepiej.
Bez ekipy filmowej?
Bez. Dlaczego dyskutujemy?
Zakończyłem już spotkanie.
Zrobię to jeszcze raz.
Koniec spotkania.
- Mamo? - Czekaj. Vusi?
- Co on robi? - Nie będę… Nie idę na żaden pogrzeb.
Tak! Nie!
Wygram. Przewrócicie się!
Tato. Możemy już iść do domu?
Dlaczego? Dobrze się bawimy.
Robienie mi obciachu to dobra zabawa?
Mam pomysł.
Co powiesz na wyzwanie? Jak zbiję wszystkie kręgle, zostaniemy.
Jak ja zbiję wszystkie, wrócimy do domu.
- Dobrze. - I porozmawiasz z Tumi.
Nie mam o czym z nią rozmawiać.
To rzucam.
Nie! Dlaczego?
To lepsze niż krzyczenie na kręgle.
Dobrze, słonko.
To sprawy dorosłych. Jesteś na to za młoda. Idź, twoja kolej.
Wiesz, mama ma problem z utrzymaniem jakiegokolwiek związku.
Niczego nie traci.
Wszystko idzie dobrze, a potem facet poznaje mnie
i go to przytłacza.
- Faceci potrafią tacy być. - Wiesz, kto taki nie jest?
Tumi.
- Nie ma jej tu teraz. - I czyja to wina?
Co?
- Jak? - Możemy już iść?
Jesteś mądra jak na dziecko.
W twoim wieku myślałem tylko o laskach, cyckach i…
Zabraniam ci gadać z chłopcami w twoim wieku!
Puk, puk.
Dzień dobry.
Po pierwsze, chcę was przeprosić.
Bardzo przepraszam za to, co się stało.
Czy twoje przeprosiny przywrócą Gogo do życia?
- Nie o to mi chodzi. - Jesteś taka…
Proszę. Błagam.
Po prostu chwilę przed…
Cześć.
Chwilę przed śmiercią Gogo…
W sensie…
Przed swoją bardzo naturalną śmiercią
Gogo dała mi list zaadresowany do kogoś w Durbanie.
Czy to ma sens?
Jedyne, co ma sens,
to to, że gdybyś zostawiła moją matkę w jej pokoju,
planowalibyśmy święta, a nie pogrzeb.
- Ale… - Posłuchaj uważnie.
Nie jesteś tu mile widziana.
Zabraniam ci przychodzić na pogrzeb.
Masz już nigdy nie zbliżać się do mojej rodziny.
- Nigdy? - Nigdy.
- Beauty? - Tak?
Zabierz stąd tę zakałę.
Dobrze, mamo.
Przepraszam.
Proszę, spójrz na ten list.
Czekaj. Daj mi…
Robisz mi wstyd.
Wszyscy cię nienawidzą i ciągniesz mnie na dno ze sobą.
Obrzucanie się winą nie pomoże dostarczyć tego listu.
Spal to! I trzymaj się z dala od Durbanu.
- Odpuść. - Tym razem jest inaczej.
Nigdy nie jest.
Gogo Twala, próbowałam.
- W święta? - Tak.
Shadrack, gdzie pieniądze, które ci pożyczyłam?
Słyszałem, że teraz jesteś bogata.
Grace mi nie powiedziała,
że masz pieniądze z emerytury.
Wyciągnij trochę gotówki z czerwonego dzbanka i kup za to paliwo.
Jedziemy do Durbanu.
- My? - Dobrze ci tak.
Ty też, Grace.
Ja? Nie. Rozumiem pogrzeb Val albo Vusiego.
Ale mam jechać do Durbanu dla babci, którą ledwo znałyśmy? Nie!
Nie rozumiecie, że Beauty jest sama?
Potrzebuje nas. Wszystkich.
Poszłabyś na pogrzeb Valencii?
- Nawet Szatan by nie poszedł. - Shadrack. Idź zatankować.
Durban…
Wujku!
Cześć, wujku.
W końcu przyszedłeś zrobić, co należy.
Dini!
Dineo!
Chodź, zobacz. Bóg wysłuchał twojej modlitwy.
Wszyscy sąsiedzi cię słyszą.
Przedstawiam ci nowego zięcia.
- Nie krzycz! - Wyciągaj.
No, dawaj ten list.
- List? - Wpuść go, Shadrack.
Nie mam żadnego listu.
Będzie za to kara.
Gdy twoi wujkowie przyjdą na negocjacje,
powiedz im, że to ty dałeś ciała.
Wchodź, dość gadania.
Wybacz, wujku.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Jak się pani ma? - Dobrze, a ty?
Dobrze.
Czy Tumi jest w domu?
Wyszła. Myślałam, że jest z tobą.
Nie, nie przyszła do mnie.
To gdzie ona…
…wyjścia w środkowej i tylnej części kabiny.
Jeśli ciśnienie w kabinie spadnie, maski tlenowe wypadną automatycznie.
Należy zakryć maską usta i nos.
Aby zapiąć pas, należy włożyć płaską końcówkę do klamry.
Już nigdy nic nie obiecam umierającemu człowiekowi.
Kochanie?
Znalazłem. Nasz syn będzie pijany od takiej ilości mleka.
Wiem, słabe porównanie. Będzie potrzebował odwyku.
O kurde. Co robimy?
Przepraszam, dlaczego dziecko…
Co to jest?
Lydia wyjaśni. Kazała mi to kupić.
Lydio, wyjaśnij mamie.
- Mamo… - Tak?
Przechodzę na mleko w proszku.
Dlaczego nie słuchasz, kiedy mówię, że piersią najlepiej?
Rozumiem twoje obawy.
Ale to to samo. Ma wszystkie witaminy i minerały.
Mleko z piersi, ale w puszce.
W tej rodzinie karmi się piersią.
Spójrz na niego.
Jest piękny i silny.
Karmiłam go piersią do szóstego roku życia.
Weź to.
Dlaczego go tam zostawiłeś?
- Co z tobą? - Przepraszam.
Byłem…
Przynajmniej teraz wie o mleku w proszku.
Dlaczego pozwalasz matce tak do mnie mówić?
Daj spokój. To starsza pani i Shaka to jej pierwszy wnuk.
- Ma sześć lat doświadczenia. - Themba…
Ona sprawia, że moje życie w tym domu jest nie do zniesienia.
Tego chcesz?
Dobrze, poszukam nam czegoś. Wyprowadzimy się. Zobaczysz.
Jasne.
Odstawiam Shakę od piersi. A ciebie mama kiedy odstawi?
Tak, to ja. Dzwonię w sprawie małej pożyczki.
Halo?
Vusi Twala.
Znasz innego Vusiego? Minister spraw wewnętrznych.
Szefie?
Wasza Ekscelencjo.
Przepraszam, że nie przyjąłem zaproszenia na herbatę.
Będę w KwaZulu-Natal w ten weekend.
Musimy…
Halo?
Słuchaj, Gigs, musisz mi pomóc.
Nie, twoja żona jest łagodniejsza niż moja.
Gigs!
Halo?
Masz dość polityki? Zarejestruj się…
Kurwa!
To będą wesołe święta.
Prowizja!
Przepraszam, spróbuję ponownie. Odmowa.
- Jeszcze raz. - Tak.
Transakcja odrzucona. Chce pani spróbować z inną kartą?
Proszę użyć tej.
Na wszystkich transakcja odrzucona.
Co to jest
kod błędu 51?
Niewystarczające środki.
Więc…
Nie przyjmujemy zaliczek.
Następna.
Ostrożnie, bo zarazi się pani biedą.
Proszę wyjść.
Ja rozleję.
Tato, możesz pić alkohol?
Mam się dołować? Trzeba odejść z przytupem.
- Nie odchodzisz. Walczysz. - Walczę, ale…
Szpitale państwowe to droga do zaświatów.
Jak to?
Znowu przełożyli moją operację.
Zanim do niej dojdzie, będę już w grobie.
Pójdziemy do prywatnego szpitala.
Widziałaś, gdzie mieszkam.
- Nie jestem Twalą. - A jeśli znajdę pieniądze?
- Nie chcę cię ograbiać. - Nonsens!
To będzie prezent gwiazdkowy.
A skoro jest nadzieja…
Dziękuję.
Vusi!
- Kod błędu 51. - Co?
- Niewystarczające środki. - Niewy…
- Nie wiem, o czym mówisz. - Tak?
Chciałem ci powiedzieć.
Nie chciałem cię zranić.
Spróbuj.
Mam romans.
Jeśli chcesz kłamać, wymyśl coś wiarygodnego.
Wyłaź stamtąd!
Nasze konta zostały zamrożone.
Dlaczego?
Ludzie gadają różne rzeczy. Raz mówią to, raz tamto…
Im mniej wiesz, tym lepiej.
To może być większa afera niż ta z Guptami.
Kiedy miałeś zamiar mi powiedzieć?
Jak wylądujemy na pierwszych stronach gazet?
- Tak? - Nie.
Skarbówka i policja prowadzą dochodzenie, co nie znaczy, że jestem winny.
Dlatego nie chciałem ci mówić.
- Teraz rozumiesz? - Vusi, powiedz mi prawdę, proszę.
To dlatego sprzedałeś nasz dom i nasze maserati?
A ten dom?
Wynajęty na pół roku.
- Wszystko będzie dobrze. - Nie będzie!
Jesteśmy biedni. Będziemy jak Sellowie.
Nie, jak oni nie. Nie jesteśmy aż tak biedni.
Jesteśmy biedni, ale tylko dopóki…
Cicho, ani słowa. Koniec tematu.
- Słyszysz? - Tak.
Jest tylko mała kwestia pogrzebu mojej matki,
na który mnie nie stać.
Może synowie nam pomogą. Czas, żeby zaczęli nas wspierać.
Nie.
Sibusiso ma swoje problemy, a Themba…
Chcesz, żeby znowu zaczął pić?
Nie.
- Chyba że… - Chyba że?
Mówię ci. Jest tylko jeden sposób, by przetrwać ten koszmarny pogrzeb.
- Zrobić biforek. Afterek nie da rady. - Tak, bracie.
Mam coś na mój biforek.
Patrz.
Mówią na to „black skopas”.
Zamieni każdą okazję w imprezę, nawet pogrzeb.
Tak.
- Narkotyki? - No co?
- Serio, narkotyki? - Bo Dineo usłyszy.
Dodam tylko troszkę.
To, co robisz, jest złe. To pogrzeb staruszki.
To jest złe we wszystkich językach. W xhosa „iWrongo”.
Jak w Durbanie wszystko się posypie, nie przychodź do mnie. Nie waż się.
Co tu się dzieje?
Co jest z Shadrackiem?
Pewnie chodzi o Soczystą.
Richard w Lekhekhe. Pan Mkhize!
Normalnie nie dajemy już ich do pokoi,
ale w pilnej potrzebie…
Nie, dzięki. Moja mama ma to ogarnięte.
Muszę znaleźć to miejsce.
Muszę coś naprawić.
Richard Mkhize to prawdziwy potwór.
- Zna go pani? - Słyszałam o nim. Nigdy go nie poznałam.
Dzięki Bogu.
Co? Kto to?
Największy gangster.
Nie sądzę.
- Myśli pani o kimś innym. - Mam taką nadzieję.
Ale jeśli idzie pani do Lekhekhe,
sugeruję, żeby zrobiła to pani za dnia.
- Dlaczego? - Więcej świadków. Więcej oczu.
W co ja się wpakowałam?
- Moje dziecko. - Tak?
Miałam ci nie mówić, ale…
Mama nie chciała, żebyś wiedział,
ale twój brat…
…Sbu wpłacił dużą…
…kwotę na pogrzeb Gogo.
Tak?
- Ile? - 20 000 randów.
- Siła funta. - Czy to nie wspaniałe?
Wiem, że chciał zrobić więcej, ale urodziło mu się dziecko
i na pewno ma większe wydatki.
- Ale 20 000 randów to dużo pieniędzy. - Tak?
Themba nie zarabia w funtach.
Szterlingach.
Chyba też mógłbym się dorzucić.
To wspaniale, dziękuję. Ile?
- Dziesięć tysięcy? - Piętnaście.
A Lydia ile dołoży?
Pokryję też wkład Beauty.
Zuch chłopiec.
Znaczy zuch mężczyzna.
- Tak. - Okej.
Sukces?
Nie wierzę, że właśnie naciągnąłem własnego syna.
Dla szczytnego celu.
Chodzi mi o to…
To było proste. Czemu robimy to dopiero teraz?
O kurde.
Co on tu robi?
Nie wiem, ale…
Myślisz, że mamy problemy? Poczekaj, aż się dowie, że nie mamy kasy.
Nie dowie się.
Idź.
Co cię sprowadza? Jesteś daleko od Durbanu.
Było zadzwonić. Nie musiałeś przyjeżdżać.
Wszystkim się zajęliśmy.
Czego chcesz?
Przyjechałem po duszę mamy.
Pokaż mi dokładnie, gdzie kopnęła w kalendarz.
Dramatyzujesz. O czym ty mówisz?
Nie umarła tutaj. Dusza mamy nie jest tu uwięziona.
- Co ty robisz? - Mamo!
Jestem tu. Jesteś bezpieczna.
To ja, Siyabonga.
Zabiorę twoją duszę do domu.
Prawdziwego domu.
Z dala od tych burżujów i białasów.
To absurdalne.
- Serio? - Tak.
Ty jesteś absurdalny. Odciąłeś się od korzeni.
Mama byłaby rozczarowana.
Nie mam z tym problemu.
Przeproszę ją w sobotę na pogrzebie.
- W piątek, bo… - W sobotę.
W sobotę jest Gwiazdka.
Nie możemy pochować matki w Gwiazdkę. Kto przyjdzie?
Wiesz co? To nie są negocjacje. W sobotę.
Okej.
Ale wiedz, że zadzwoniłem już do każdej żyjącej osoby z rodziny Twalów,
napisałem do ludzi z jej kościoła
i powiadomiłem twoich towarzyszy.
Będę potrzebował kasy na doładowanie telefonu.
Wiesz co?
Jako najstarszy brat mówię ci,
że podjąłem już decyzję.
Najstarszy. Pierworodny.
Nie powinieneś był się urodzić, bo mama zmarła pod twoją strażą.
- Ale miło być tobą. - To prawda.
Gdzie byłeś cały ten czas, gdy najstarszy syn płacił za wszystko?
Za leczenie mamy.
I to ja mam zapłacić za cały pogrzeb,
kiedy ty udajesz, że wiesz, co robisz?
Mama!
Coś ty zrobił?
- Naprawdę to zrobiłeś? - Tak.
- Pobiję cię. - Nie.
- Zrobię to. - Zrób.
- Co to jest? - Co?
Zostaw mnie.
Pobiję cię. Puść mnie.
- Ej, wy dwaj! Co robicie? - To on.
Jesteście na to za starzy. Jesteśmy w żałobie. Wstydźcie się.
Powiedz mu, że pogrzeb jest w sobotę!
Powiedz mu, żeby powiedział to cioci Prudence.
- Komu? - Prudence.
Już wszystko przygotowuje.
Ciocia Prudence.
- Prudence? - Tak.
- Chodźmy. - Tak, idź.
- Vusi! - Pobiję cię.
Prudence.
Dlaczego ludzie wydają tyle na zmarłych?
Nie wiem. To pomaga w żałobie.
Ale nie powinniśmy skupiać się na pomocy żyjącym?
Tak.
Tata potrzebuje kasy na operację.
Oczywiście.
Nie bądź taki.
Nie było go przy tobie przez całe życie
i teraz zjawia się i prosi o pieniądze?
Zapomnij, że coś mówiłam.
Okej.
Zapłacę, żeby poszedł do kogoś po drugą opinię.
- Okej. - Drugą opinię.
- Okej? - Okej.
Może po tym wszystkim
powinniśmy rozważyć terapię.
Beauty.
Nie możemy tak funkcjonować.
Halo?
Nie widziałam jej od rana.
Masz pomysł, gdzie może być?
Mówiła coś o dostarczeniu jakiegoś listu.
- O Boże. - Co?
Jak szybko możesz być w Durbanie?
22 GRUDNIA DWA DNI DO POGRZEBU
KLUB LEKHEKHE
Dzień dobry.
Czy to jedyne Lekhekhe w Durbanie?
- W eThekwini? - Czego się spodziewałaś?
Cukierni.
Mamy tu dużo ciasteczek.
Szukam…
Szukam Richarda. Tu jest napisane „Richard”.
Richard Mkhize.
Pana Mkhize.
Tak, pana Mkhize.
Jest tutaj.
Ale nie prowadzimy przesłuchań do końca okresu świątecznego.
Przesłuchań? Nie.
Nie o to chodzi.
Już rozumiem.
Chodzi o pozycję sprzątaczki?
Chodź ze mną.
Lekhekhe, czyli ciastko.
Zaczekaj tu.
Będę tu stać.
Grace, nie rób tego.
Co?
Będzie puszczała gospel przez całą drogę.
Co? Gospel?
- Bzdura. Czyje to auto? - Twoje.
- Kto prowadzi? - Ty.
- Czyje to radio? - Twoje.
- Będę walczył. - Już.
Przesuń się.
Grace, co ty masz na sobie?
Jedziemy na pogrzeb, nie na dyskotekę. Odłóż to.
Włączamy gospel.
Jedziemy. Jesteśmy gotowi. Jedź, Shadrack.
Na pewno jest gangsterem.
W co ta kobieta się wjebała?
Kolana bez blizn.
W życiu nie szorowałaś podłogi.
- Wyprowadź ją tyłem. - Nie! Proszę, nie.
Nie zabijaj mnie. Przysłała mnie Gogo Twala.
Nic jej nie jest?
Nie wierzę, że to mogą być nasze ostatnie święta tutaj.
Jak to?
Po prostu szukamy z tatą nowego domu.
- Tak. - Lepszego niż ten.
- Znacznie większego. - Właśnie.
- Tak. - Okej.
Kochanie, przynieś Shakę.
Co z tobą nie tak?
- Nie widziałem go. - Słuchaj.
Od teraz ja wszystko ogarniam. Ty dajesz ciała.
Zajmij się Prudence i swoim bratem.
Tak jest, kapitanie.
Chłopcy, mamy 15 minut.
Musimy jechać do domu babci i przygotować pogrzeb.
Jesteśmy już spóźnieni.
Kiedy jest pogrzeb?
Nie bardzo gadam teraz z rodziną Twalów.
Ze swoją rodziną też nie.
Musimy do nich iść.
My? Nie, proszę pana.
Przyszłam tylko dostarczyć list…
Gdy kogut zapieje, słońce wstanie.
Tumizo,
musimy iść.
To sprawa życia i śmierci.
- Chodź. - Okej.
Nie denerwujcie mnie. Nic nie jest gotowe. Już dawno prosiłam, żebyście skończyli.
Przyjechaliście, żeby mi pomóc, ale jeszcze nic nie skończyliście.
Nie denerwujcie mnie!
Sibusiso, pospiesz się.
Beauty, szybko.
Nie pospieszaj dzieci. Proszę.
- Szybko. - Spóźniliście się.
Przepraszam, ciociu. Przyjechaliśmy jak najszybciej.
Nic mnie to nie obchodzi.
Jutro przyjeżdża ciało i nadal zostało dużo do zrobienia.
Mamy chaos, a wy dopiero przyjechaliście.
Powiedziałam już wszystkim, co mają robić.
- Naprawdę? - Tak.
Kto przygotuje obiad dla gości?
Jesteśmy w żałobie. Powinni przyjechać nakarmieni.
Siya miał rację. Johannesburg cię zmienił.
Myślisz, że jesteś biały. Odciąłeś się od korzeni.
Co cię śmieszy?
Wy dwie. Pójdziecie do kuchni. Będziecie zmywać.
Nie zapomnijcie, że jutro musicie iść ze mną umyć ciało Esther.
Gogo…
Myślę, że bardziej bym się nadawała do dekoracji i kwiatów.
Kim ty jesteś?
- Pewnie nową żoną. - Tak.
Liczę, że tamta nie zaraziła cię swoją johannesburską podłością.
Nie.
- Już taka była. - Mamo.
Kto wybierze nagrobek?
Tak szybko? Vusi!
O tym właśnie mówię. Nic nie wiesz o naszej rodzinie.
Myśleliśmy, że nie potrzebujemy tak szybko nagrobka.
Musimy to zrobić szybko. Na dłuższą metę zaoszczędzimy.
Może zaoszczędzimy na krótką metę?
Koniec gadania.
Zaczekamy na Siyę i wybierzemy nagrobek.
Nadal tu stoicie? Idźcie!
- Hej! - Litości.
- Wybacz, babciu. - Przepraszam.
Pa, synku.
- Słuchajcie. - Tak, babciu?
Macie iść i wybrać największą krowę.
Taką, z której moja siostra byłaby dumna, gdyby żyła.
- Jasne? - Tak.
- Wybierzcie najchudszą. - Co powiedziałeś?
Jako że Gogo schudła,
pomyślałem, że krowa powinna być chuda.
Zamknij się.
Ty, jako najstarsza żona,
musisz znać swoje miejsce.
Idź do sypialni i usiądź na materacu.
- Tego chcę. - Ciociu…
Pójdę usiąść na materacu,
ale może mogłabym też pomóc w domu.
Co ty tu możesz zrobić?
Z tym makijażem i sztucznymi rzęsami.
Litości.
Ej ty!
Na materac.
Ja nie mogę iść dalej.
Nie jestem tu mile widziana.
Dobrze to rozumiem.
Co to znaczy?
Tumizo, gdy ktoś ciągle się przemieszcza, nigdy nie zbuduje domu.
Zadanie wykonane.
- Przestań na mnie krzyczeć. - Żałuję tego.
- Będę krzyczeć. - Zawsze krzyczysz.
Siedziałam w aucie bez pasów i klimatyzacji.
Gdybyś mnie ostrzegł, pojechałabym autobusem.
Chciałaś jechać za darmo.
Kiedy się przebrałam?
Nie pamiętasz, jak zatrzymaliśmy się na stacji?
Myślisz, że to jakaś impreza? Uśmiechałaś się całą drogę. Oszalałaś?
- Nie krzycz. - Co robisz z tym kocem?
- Nie krzycz na dziecko. - Jakie dziecko?
Patrz, jak cierpi przez ten upał.
Dineo widzi, że jesteś na haju.
Usiądź.
Nic nie jedz.
Nie rozmawiaj z nikim.
Cześć.
- Cześć, Zwide. - Kto to?
Kuzyn…
Vusimuzi.
Siyabonga.
Co ty tu robisz?
- Śmierć nigdy nie puka. - Nie chcemy kłopotów.
Są tu kobiety i dzieci.
Nie ma broni. Pokonam go.
Dawaj.
Ma broń!
Wasza matka wysłała Tumizę, żeby mi to dała.
Tumizę?
Tumi!
Dlaczego się chowa?
Tumi!
- Grace! - Tumi!
Tumi.
Bawimy się w chowanego.
- Idź sobie. - Nie!
- Grace! - Tumi tu jest!
Kazałem ci usiąść, nie jeść niczego i z nikim nie rozmawiać.
Oddaj mi czapkę.
Idziemy. Chodź, Grace.
Co się z wami dzieje?
Tumi!
Prosiłem cię,
żebyś trzymała swoją córkę z dala od mojej rodziny!
- Tumi tu nie ma. - Szanowny ministrze…
Właśnie, Tumi tu nie ma.
Tumi jest tam.
- Gdzie ty ją widzisz? - Daj spokój.
Gdzie ją widzisz?
Jest tutaj!
Widzicie?
- Widzicie? - Wyłaź.
- A nie mówiłam? - Cicho.
Wiedziałem, że jesteś szalona, ale to już jest okrutne.
Dlaczego go tu przyprowadziłaś?
Ciszej, Siya.
- Zrobiłam tylko to, czego chciała Gogo. - Spadaj!
- Nie mów tak do mojej córki. - Nie mów tak.
Dość tego.
Esther była i jest miłością mojego życia.
O Boże.
Tego się nie spodziewałam.
To nieprawda. On oszalał.
Chciała kremacji.
- O Boże. - Widzicie?
Co to za wymysły? Zwariowałeś.
- Co to za wymysły? - Widzisz, chłopcze.
Jeśli chcesz tańczyć z diabłem,
proszę bardzo.
Ale spalisz się.
Co Gogo Twala powiedziałaby o takim zachowaniu?
To wina twojej córki.
- To nie jej wina. - Właśnie.
Naprawdę chciałam tylko uhonorować to, czego chciała pana matka.
- Nie wiedziałam, że była w gangu… - Spadaj.
Bez kremacji nie będzie pogrzebu.
W naszej kulturze nie pali się zmarłych.
Coś ci powiem, chłopcze.
Człowiek, który nie szanuje oceanu,
zawsze tonie w morzu żalu.
Tumiza, idziemy.
Chodź.
Tak mi przykro.
Nie wiedziałam, że do tego dojdzie.
- Bardzo mi przykro. - Spadaj.
Tumiza!
Chodź.
Co?
Chwila.
Spalimy ją raz.
A gdy pójdzie do piekła, będzie palić się drugi raz.
Grace.
Napisy: Sylwia Szymańska