‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(20 ธันวาคม)
‪ดูจากสีหน้าพวกเขาแล้ว
‪คริสต์มาสปีนี้คงมีงานศพสองงาน
‪(12 ชั่วโมงที่แล้ว)
‪ไปไกลๆ เลยนะไอ้ชั่ว
‪คิดในใจพอทูมี่ คิดในใจ
‪ว่าไง
‪ไง ที่รัก
‪ผมจะมาบอกว่า
‪ลูลู่อยากไปเรจจิ้งแรพิดส์อีกรอบ
‪จริงเหรอคะ
‪- จริง ‪- แน่ใจนะว่าไม่ใช่คุณอยากไปเอง
‪แน่
‪- ทำไม ‪- เปล่า
‪เราต้องทำอะไรใหม่ๆ แหวกแนวหน่อย สนุกบ้าง
‪สนุกออกเนอะ สนุกมาก
‪ปีนี้ฉันเซอร์ไพรส์มามากพอแล้ว ครั้งล่าสุด…
‪ว่าไงหนู สนุกไหมลูก สนุกใช่ไหม
‪- ค่ะ ‪- เห็นไหมๆ
‪คือตอนเขามากับลูกสาวอายุ 13
‪พ่อ หนูบอกแล้วว่าทูมี่ไม่อยากไป
‪- ไม่ๆ ฉันไปด้วย ‪- คุณก็โดนบังคับใช่ไหม
‪นี่เป็นเดือนธันวาปีแรกของเรานะ
‪เราต้องใช้ชีวิตให้เต็มที่ มันต้องสนุกมากแน่ๆ
‪มาสนุกกันเถอะ
‪โอ้โฮ ฉันชอบทรงผมลูกสาวคุณมากเลย
‪พวกคุณมิกซ์แอนด์แมตช์ได้น่ารักดี
‪ขอจับได้ไหมคะ
‪เดี๋ยวค่ะ หนึ่ง แกไม่ใช่ลูกฉัน
‪ผู้ชายคนนั้นไม่เคยใช้ถุงยางน่ะค่ะ
‪สอง อย่าเป็นคนแบบนั้นค่ะแคเรน เลิกเถอะ
‪ฉันชื่อซาราห์
‪นั่นแหละแคเรน
‪เย่ ได้แล้วๆ
‪พวกเขายอมรับข้อเสนอ ‪เราคือเจ้าของบ้านคนใหม่
‪บ้านสี่ห้องนอน พร้อมสระว่ายน้ำ เย่
‪ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะเอาบ้านใหญ่ๆ ไปทำไมน่ะ
‪- จะได้ไม่อึดอัดไง ‪- มีลูกซุกไว้อีกเยอะเหรอ
‪- แต่มันอยู่พริทอเรียนะพ่อ ‪- เด็กยังเข้าใจ
‪มันต้องสนุกแน่ทุกคน ‪มันเป็นบ้าน เป็นของเรา เราคือครอบครัว
‪มาเร็ว มากอดกันๆ มา…
‪นี่ไง "มีความสุขชั่วนิจนิรันดร์"
‪ไอ้เด็กเวร!
‪- พูดดีๆ ‪- ไปดีกว่า
‪ต้องเตรียมตัวไปบาร์บีคิวอีก
‪ใช่ ไปกันเถอะ
‪ขอยืมแชมพูหน่อยได้ไหม
‪ว่าไงนะ
‪ขอแชมพูหน่อย ซัคคูเลนต์กับฉัน ‪จะอาบน้ำเตรียมตัวไปบาร์บีคิว
‪ยังไง อาบบ้านฉันเนี่ยนะ
‪เราเช็ดเท้าก่อนเข้ามาแล้วนะ
‪ให้ตายเหอะแชแดร็ค
‪ไม่อายเขาเหรอเวลาลากไอ้ตัวนี้ไปทุกที่
‪ปล่อยมันไปเถอะ
‪เดี๋ยวก็โดนวาเลนเซียบ่น ‪ว่าเราทำคริสต์มาสกร่อยอีก
‪บิวตี้ต้องโกรธเราไปจนตายแน่
‪ออกไปจากบ้านฉันซะ
‪ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะดีนี่
‪นายไม่ผิดหรอก
‪- โรคบ้านโล่ง ‪- บ้านโล่งเหรอ
‪บ้านหลังใหญ่ โสด ลูกย้ายออกหมดเลยเหวี่ยง
‪นี่ ฉันได้ยินนะ
‪รู้แล้ว ฉันจะบอกอะไรให้นะ…
‪มา ไปกันเถอะซัคคูเลนต์
‪เธอได้ยิน แต่ไม่ยอมฟัง
‪แชแดร็ค เอามันเข้ามาในครัวฉันทำไม
‪แต่เขาเป็นครอบครัวแล้วนะดีนี่
‪สามเอสไง ซัคคูเลนต์ แชแดร็ค เซลโล่ จูเนียร์
‪ถ้าซัคคูเลนต์ไปไม่ได้ ฉันก็ไม่ไป
‪- เอากุญแจมา ‪- เธอขับรถไม่เป็น
‪เกรซขับเป็น
‪เกรซ
‪ถ้าเธอมีแฟน แชแดร็คก็ไม่มายุ่งหรอก
‪- ฉันมีพระเยซู ‪- ฉันไม่ได้พูดถึงพระเยซู
‪ฉันหมายถึงผู้ชายที่ชอบจับพุงเธอ
‪ไม่ใช่บทสวดมนต์
‪เดี๋ยวบิวตี้ก็มา ลูกๆ ฉันกลับบ้านช่วงคริสต์มาส ‪และฉันก็จะได้เจอลูลู่แล้ว
‪ถ้าสาวๆ วางแผนจะทำอย่างอื่นแล้วล่ะ
‪- ฉันก็มีเธอกับแชแดร็คไง ‪- ไม่ เราก็อยู่ส่วนเรา
‪ไปหามอยโปเน่กับโบกังที่รัสเตนเบิร์กสิ
‪บอกแล้วไงว่าลูกๆ ฉันจะกลับมา
‪เราจะกินซัคคูเลนต์ฉลองคริสต์มาสเริ่ดๆ กัน
‪พูดถึงคริสต์มาสเริ่ดๆ
‪ช่วยฉันผ่อนของหน่อยสิ
‪ฉันเกี่ยวอะไรด้วย
‪ช่วยหน่อยน่า
‪- เธอได้เงินบำนาญมาแล้วนี่ ‪- มันเป็นเงินฉุกเฉิน
‪- ก็ทำให้ฉุกเฉินสิ วี้หว่อๆ ‪- ดีนี่
‪- มีอะไรแชแดร็ค ‪- แชมพูนี่ผสมครีมนวดไหม
‪ผิวซัคคูเลนต์แพ้ง่าย
‪นายใช้อ่างอาบน้ำฉันเหรอ
‪เปล่า จะใช้อ่างทำไม
‪บ้าน่า
‪เราอาบฝักบัวตลอด
‪แชแดร็ค
‪อย่าตวาดกันสิ
‪ไปกันเถอะซัคคูเลนต์ คนพวกนี้ใจดำ
‪เอาหมวกอาบน้ำใครมาใส่
‪ของฉัน หมวกฉันเอง
‪น่ารักจัง น่ารักมาก
‪- ขอบคุณที่ช่วยอุ้มค่ะ ฉันปวดมากเลย ‪- ไม่เป็นไร
‪ขอบคุณค่ะ
‪บิวตี้…
‪โอเค พอแล้วๆ
‪- คลอดเมื่อไหร่คะ ‪- อีกเดือนนึงค่ะ
‪อย่าเพิ่งวางใจนะคะ
‪- ยังไงนะคะ ‪- ฉันแค่จะบอกว่าชีวิตมันไม่แน่นอน
‪เครื่องบินลำนี้อาจจะตก
‪หรือมีคนบ้าปล้นเครื่องบิน แล้วฆ่าเราหมดก็ได้
‪- โอเค บิวตี้ ‪- คะ
‪- คุณไหวไหม ‪- ค่ะ
‪- ไหวนะ ‪- ค่ะ
‪โอเค
‪- หวัดดีคะ ‪- ครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ที่รัก บิวตี้ เลิกทำแบบนี้ได้แล้วนะ
‪ทำอะไร
‪ทำแบบนี้กับแม่ทุกคนที่เราเจอไง
‪เข้าใจผมนะ เพลาๆ หน่อยเถอะ
‪- ฉันเป็นมิตรกับคนอื่นไม่ได้เหรอ ‪- ที่รัก เพลาๆ ลงนิดเดียว
‪นะจ๊ะ
‪คุณผู้หญิงครับ ‪เลิกระรานผู้โดยสารคนอื่นเถอะครับ
‪นะครับ ขอบคุณครับ
‪- หุบปาก ‪- ผมไม่ได้พูดอะไรเลย
‪มานี่ซิๆ นี่อะไร
‪ทำไมน่าเกลียดจัง ไม่สดเลย
‪นี่อะไรเนี่ย ไป
‪ดีมาก ขอบคุณ
‪- วาล ต้องจัดเต็มขนาดนี้เลยเหรอ ‪- ค่ะ
‪หยุด เอาไปซ่อนในโรงรถให้หมด
‪ทำไมลูกบอลแน่นขนาดนี้ จัดประสาอะไรเนี่ย
‪ฉันอยากให้มันมีมิติ
‪มันดูรกไป นี่คริสต์มาสนะ ‪ยังจะมองหน้าอีก ทำงานสิ
‪วาล ผมแค่จะ…
‪- พอเถอะวุซ ‪- ฟังสิ
‪ผมแค่ถามว่ามันจำเป็นเหรอ
‪เราแค่ฉลองต้อนรับลูกกลับบ้าน ‪ไม่ใช่จัดงานกาล่าเลี้ยงรัฐบาลนะ
‪เราเป็นใคร นามสกุลอะไร
‪- ทวาลา ‪- ถูก ทำให้สมฐานะหน่อย
‪- เราเป็นคนจัดนะวุซ ‪- ใช่ แต่…
‪แขกเป็นครอบครัวเซลโล่ แต่เราเป็นคนจัด
‪คุณก็จำได้นี่ว่าผมอยู่ในคณะกรรมการ
‪ที่จวกทีมประธานาธิบดีเรื่องงบพิธีสาบานตน
‪ถ้าพวกเขามาบ้านเราตอนนี้ล่ะ
‪- เขาจะว่ายังไง ‪- ว่าอะไรล่ะ
‪เขาก็จะหาว่ารัฐมนตรีมือเติบน่ะสิ
‪แล้วไง
‪ระแวงอย่างกับโกงชาติมางั้นแหละ ใจเย็นๆ
‪โอเค ดีๆ ต่อเลย
‪นี่ ใส่ช็อตเดียวทุกครั้งนะ ‪แล้วใส่น้ำแข็งเยอะๆ เข้าใจไหม
‪แบบนั้นไม่จืดหมดเหรอครับ
‪ก็จะได้จืดไง
‪แขกจะได้กลับถึงบ้าน ‪ไม่ลงข้างทาง เข้าใจไหม
‪ฉันเป็นเจ้าของงานนะ ทำตามที่สั่งไป
‪รับทราบครับ
‪อย่าให้พลาดนะ
‪ขอบคุณครับ
‪เอาคืนมา เอานี่ไป
‪ครับ ขอบคุณครับ
‪เอาคืนมาดีกว่า
‪เดี๋ยวค่อยมาเอาใบใหม่นะ
‪- ฉันต้องจ่ายอย่างอื่น ‪- ขอบคุณครับ
‪เฮ้อ คนพวกนี้
‪ออกมาสิ นิดนึงก็ได้
‪ไม่งั้นเขาต้องบ่นว่ากลัวลูกหิวตายแน่
‪(รอดมาได้สี่เดือน)
‪- ดูสิ ใส่เสื้อเหมือนกันด้วย ‪- ว่าไง
‪เท็มบ้า คุณจะเล่นทุกเดือนเลยเหรอ
‪ก็สนุกๆ ใส่เสื้อคู่
‪เป็นไงบ้าง
‪ยังไม่พอ
‪คุณไม่มีน้ำนมเหรอ ทำไมไม่ทำตามที่แม่ผมบอกล่ะ
‪เดี๋ยวผมทำให้ดู
‪- บีบฐานนมแล้วดันขึ้น ‪- เท็มบ้า
‪ผมรู้สึกว่าคุณไม่ยอมให้ผมช่วยเลย
‪เท็มบ้า แต่คุณ…
‪เท็มบ้า ฉันรู้สึกว่า…
‪คุณไม่เข้าใจว่าฉันทำตามคำแนะนำทุกอย่าง
‪แบบเป๊ะๆ จนจะฝันถึงแม่คุณอยู่แล้ว
‪งั้นคุณว่าเราควรทำไง
‪ไม่ได้ ถ้าแม่ผมเห็น เราตายแน่
‪เท็มบ้า ฉันถึงบอกไงคะที่รัก
‪ว่าเราต้องย้ายออก
‪สำหรับแม่ผม "จนกว่าจะตายจากกัน" ‪ใช้กับทุกคนในครอบครัว
‪ว้าว จริงเหรอ
‪เท็มบ้า คุณเป็นหัวหน้าครอบครัวประสาอะไร
‪ทำตัวอย่างกับลูกแหง่
‪คุณพูดแบบนี้ต่อหน้าลูกเหรอ
‪- ถือให้หน่อย ‪- โอเค
‪ผมจะเอานมผงไปซ่อน ไม่งั้นเดี๋ยวซวย
‪ต้องเอาไปซ่อน
‪ฉันไม่สนหรอกเท็มบ้า
‪วันนี้ฉันจะบอกแม่คุณว่าอะไรเป็นอะไร
‪โอเค เอาคืนมา เดี๋ยวลูกร้องไห้ ‪คุณก็รู้ว่าลูกเป็นไง
‪- โอเคไหม ‪- แม่
‪ว่าไงหลานย่า
‪- เอาไป ‪- ครับแม่
‪ขอโทษนะจ๊ะ
‪ชุดอะไรน่ะ จะแต่งตัวแบบนี้เหรอ
‪วันนี้เรามีแขกนะ
‪ถึงจะเป็นครอบครัวเซลโล่ ‪ก็ใส่ไม่ได้ มันน่าเกลียด
‪แม่ไม่โอเค
‪- ไปเร็ว ‪- ไปไหนครับ
‪- ยกซิ ‪- ครับแม่
‪แม่ไม่โอเค ได้ยินไหม แม่ไม่โอเค
‪ไหนว่าจะบอกไง บอกแล้วเหรอ
‪โอเค เดี๋ยวผม…
‪เดี๋ยวผมมา ผมจะลองพูดดูก่อน
‪(ซานต้า หนูเป็นเด็กดีมาก)
‪อย่าบอกพ่อนะ
‪ไม่บอกหรอกค่ะ วางใจได้
‪ไหนๆ ก็เป็นคริสต์มาสแรก ‪ของคุณกับครอบครัวแล้ว
‪หนูขอสักแก้วในงานบาร์บีคิวได้ไหม
‪- ไม่ได้ ‪- ล้อเล่น
‪เอาจริง ล้อเล่นๆ
‪ช่วยทำให้ฉันดูเหมือนคนปกติ ‪ต่อหน้าพวกเขาหน่อยนะ
‪คนที่ดูแลเด็กวัยรุ่นได้น่ะ
‪หนูขอค่าจ้างด้วยนะ
‪นิสัยเหมือนฉันเลย
‪จัดไป
‪บ้าเอ๊ย
‪- โอเคไหมคะ ‪- ขอ… พลาสเตอร์ปิดแผลหน่อย
‪หนูว่าในห้องน้ำน่าจะมี
‪ตายห่า
‪เจอแล้ว
‪เป็นอะไรไหม
‪นิ้วนางฉันกำลังช็อกน่ะ
‪ฮะ
‪นิ้ว… นิ้วซ้นน่ะ
‪เอามา
‪ไม่ตายหรอกน่า
‪นี่มันน่ากลัวกว่าตายอีกนะ
‪งานบาร์บีคิวคืนนี้ต้องสยองแน่
‪แม่ย่า
‪- ไม่ต้องมาจับ ฉันเดินได้ ‪- โอเคๆ
‪นั่งบนเตียงเลยครับ
‪เอาละ ไม้เท้า
‪อย่าดื้อนะ เป็นเด็กดีนะครับ
‪ฉันหงุดหงิดกับยาเธอมากเลย
‪ไม่ใช่ยาครับ
‪พูดจาดีๆ หน่อย
‪ได้ครับ
‪แม่
‪ผม…
‪ผมมีเรื่องอยากระบายให้แม่ฟัง
‪ฉันก็มี
‪ฉันเกลียดที่นี่แล้วก็เบื่อห้องนี้
‪ฉันอยากไปสูดอากาศริมทะเลให้สุขภาพดี
‪อย่างน้อยอากาศบริสุทธิ์ก็ไม่เสียเงิน
‪รู้ไหม ถ้าแกอยากประหยัดเงินจริงๆ
‪ก็ปล่อยให้ฉันกลับไปตายอย่างสงบที่บ้าน
‪ก็ถูกนะ
‪กว่าจะพูดรู้เรื่อง
‪ขอโทษนะ ‪แม่ผมต้องกินยาเยอะขนาดนี้จริงๆ เหรอ
‪ท่านเป็นมะเร็งนะครับ
‪ใช่ แต่…
‪เมื่อหลายเดือนก่อน ‪หมอบอกว่าท่านอยู่ได้อีกไม่กี่อาทิตย์
‪แต่ตอนนี้…
‪- แข็งแรงกว่าเดิมอีก ‪- ผมไม่เข้าใจ
‪ผมหมายถึงถ้าหมอคนเก่ง
‪ต้องช่วยขายยาให้บริษัทยาเพื่อแลกค่าคอม
‪เขาน่าจะโดนฟ้องจนหมดตัวเลยนะ
‪คุณอยากให้หมอขึ้นศาล ‪เพราะเขาพยายามรักษาแม่ย่าเหรอ
‪เปล่าๆ ไม่ใช่ ผมแซวเล่น
‪เราอยากให้คุณย่าอายุยืน
‪แม่ย่า ผมโทรแจ้ง ‪กรมสุขภาพและความปลอดภัยดีไหม
‪ไม่ต้อง เรียกอูเบอร์
‪นี่
‪เอารถคันนี้ไปจอดไกลๆ นะ เราไม่อยากเห็น
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪ดีเนโอ เกรซ ยินดีต้อนรับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณ
‪คุณเอาอาหารมางานเลี้ยงอาหารเที่ยงด้วย
‪น่ารักจัง
‪อาหารในงานก็คืออาหารฟาสต์ฟูดนั่นแหละ
‪ครับ พวกคุณมีน้ำใจมากที่เอาอาหารมา
‪ขอบคุณ
‪เอามีดมาด้วย
‪เอามาเผื่อน่ะ
‪เผื่อ…
‪นี่บ้านหลังใหม่เหรอ
‪บ้านนี้เล็กกว่าบ้านหลังใหญ่
‪อยู่บ้านเล็กได้แล้ว เพราะสบูไปอยู่ลอนดอน
‪ใช่ จริงๆ…
‪ไม่อยากให้บ้านโหรงเหรงน่ะ
‪ใช่
‪เชิญสิ
‪ครับๆ เชิญครับ เข้ามาเลย
‪ทำตัวตามสบายนะ
‪บ้านรกไปหน่อย แต่พวกคุณคงชินแล้วละ
‪ทางนี้เลยครับ
‪เกรซ ดูสิน่าเกลียดมากเลย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- มาตรฐานลดลง
‪แล้วทำไมแต่งบ้านเหมือนห้างเลย
‪นี่ๆ
‪จำไว้นะ หั่นชิ้นเล็กๆ
‪ถ้าเราโชคดีอาจจะเก็บไว้กินได้สองอาทิตย์เลย
‪ไม่เอา
‪ฉันต้องดื่มแอลกอฮอล์ย้อมใจ วันนี้ฟรีซะด้วย
‪อย่านะเกรซ
‪รู้งี้ทิ้งไว้กับแชแดร็คก็ดี
‪แม่คะ
‪อุ๊ยตายแล้ว
‪- มากับลูลู่หลานยายซะด้วย ‪- ครับ
‪หลานยายเหรอ
‪ไม่ใช่นะ
‪ถ้าเป็นหลานยายหนูต้องแต่งงานก่อน ‪หนูยังไม่ได้แต่งงานเลย
‪ไม่มี เห็นไหมไม่มีแหวน เกลี้ยงเกลา
‪ไม่ละจ้ะ
‪เป็นไงบ้างจ๊ะ
‪สบายดีค่ะ ขอบคุณค่ะคุณยาย เอ๊ย ขอบคุณค่ะ
‪ทูมี่ชมคุณให้หนูฟังตลอดเลย
‪ฉันบอกว่าช่วยสร้างภาพให้หน่อย
‪ไม่ใช่โกหก ขอโทษค่ะ แก…
‪แม่อยากทำอาหารวันคริสต์มาสอร่อยๆ ให้กินแล้ว
‪ที่นี่มีแต่อาหารห่วยๆ
‪น่าจะดีมากเลยครับ แต่เราต้องทำอย่างอื่น
‪ทำอะไรคะ ไม่เห็นมีใครบอกฉันเลย
‪คุณจะไปมอริเชียสยาวเลยไง
‪อ๋อ ใช่ อันนั้น
‪จะไม่ฉลองคริสต์มาสกับครอบครัวเหรอ
‪ไม่ดีกว่า หนูเข็ดจากปีที่แล้วน่ะค่ะแม่
‪ยังแสบเหมือนเดิม
‪แต่เธอต้องอยู่กับผมไปจนตายแล้วครับ
‪จนกว่าจะตายจากกันสินะ
‪นี่ใคร
‪ตัวผลาญอาหารไง
‪นี่ลูลู่ลูกสาวคนสวยของผมครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪- ไงจ๊ะลูลู่ ‪- ทูมี่
‪สวัสดีค่ะ
‪มีลูกสาวแล้วสินะ
‪- ใช่ ‪- ไปหาป้าเกรซกัน
‪เป็นเด็กดีนะ
‪อีกสองปีติดยาแน่
‪- ผมให้สามเดือน ‪- จริง
‪เออนี่ ผมมีอะไรจะถาม
‪ฉิบหาย
‪ตายแล้ว ทันโด
‪มาแล้วเหรอ ดีใจมากเลยที่ได้เจอเธอ
‪ทูมี่ ฉันไม่ดีใจนะ
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะได้รับเชิญด้วย
‪ฉันมีอะไรจะถามหน่อย แล้วลูกสมุนเธอล่ะ
‪ลูกสมุนคือเรฟิโลเหรอ
‪- ใช่ ‪- เขาอยู่กับแฟนที่ดูไบ
‪- แล้วบิวตี้ล่ะ ‪- ไม่อยู่จ้ะ
‪- ไปดื่มในสวนกันเถอะ ‪- บิวตี้อยู่ไหน ทำไม
‪ทำไมเธอ…
‪คิดถึงลูกจัง
‪ผมก็คิดถึงพ่อครับ
‪มานี่เลยลูกแม่
‪โถลูก
‪ไหนว่าจะอยู่บ้านถูกๆ ไงครับ
‪นี่แหละ
‪บ้านนี้ไม่มีสระว่ายน้ำในร่ม
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ลูกผอมลงนะสิบูสิโซ
‪ไม่มีอะไรกินเหรอ
‪- เครียดน่ะครับ ‪- เครียดเหรอ
‪- แต่สบายดีครับ ‪- หวัดดี
‪- ว่าไงบิวตี้ ‪- สวัสดีค่ะ
‪ดีใจที่ได้เจอนะ
‪อืดเชียว
‪สงสัยอยู่ลอนดอนกินเยอะ
‪ยังเหมือนท้องอยู่เลย
‪แม่
‪- โอเค เข้าบ้านกันเถอะ ‪- โอเค ครับ
‪มาเลยลูก
‪แม่ดีใจจังเลย
‪คิดถึงลูกสุดๆ
‪- ที่ลอนดอนเป็นยังไงบ้าง ‪- ก็ดีครับ
‪เล็กจัง
‪ใครมา บิวตี้เหรอ บิวตี้
‪คิดถึงจังเลย
‪นี่แม่ยังสวดมนต์ให้อยู่ตลอดนะ
‪ว่าไงเพื่อน
‪ดีใจจังที่ได้เจอ เป็นไงบ้าง สบายดีไหม
‪โอเค ขอพูดอะไรหน่อยนะ
‪ทุกคน ฟังทางนี้หน่อยค่ะ
‪นี่มันก็ผ่านมาแปดเดือนได้แล้วตั้งแต่…
‪เกิดเรื่องนั้น
‪แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกในโลก
‪เพราะฉะนั้นเลิกพูดได้แล้วนะ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪เราสบายดี ใช่ไหมที่รัก
‪เกือบๆ จะดี
‪- ไม่ เราดีแล้ว ‪- ทุกคนชัดเจนนะ เขา…
‪- น้องสาวฉันอยากอยู่คนเดียว ‪- ฉันสบายดี
‪ไปคุยกันเถอะ
‪- ว่าไงน้อง ‪- ครับ
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ลูกเขย
‪- ไม่มีอะไร… ‪- เจตแล็กครับ
‪เราบินมา 11 ชั่วโมง เธอเลยเพลียน่ะครับ
‪ลูกทำได้ โอเคนะชากา
‪ลูกทำได้
‪มาหลบอยู่นี่เอง ตามหาตั้งนาน ว่าไง
‪ว่าไง ฉันกำลังพยายามทำให้ลูกเรอ
‪โดยใช้พลังบวกอยู่
‪เข้าใจไหม
‪เข้าใจ แต่ฉันเห็นแล้วขำ
‪เพราะล่าสุดที่ฉันเห็น ‪คือนายกอดขวดวิสกี้อายุ 15 ปี
‪ฉันเป็นผู้เป็นคนได้เพราะการบำบัด ‪มันได้ผลนะ ช่วยฉันได้จริงๆ
‪ทำให้ผ่อนคลายขึ้น ฉันตั้งใจมากจริงๆ
‪แต่ก็ยังไม่ปกติดีหรอก
‪แต่การบำบัดได้ผลจริงๆ ถ้านายตั้งใจมันได้ผลแน่
‪ที่กลุ่มบำบัดเหล้าเขาว่าอย่างงั้น
‪แล้วลิเดียก็ยังอยู่ได้แบบ… ลิเดียเหรอ
‪- เออ ผู้หญิงคนนั้นเหมือนนางฟ้าเลย ‪- โอเค
‪การบำบัดราคาแพงนี่ช่วยเราได้มากจริงๆ
‪พูดถึงการบำบัด
‪ฉันว่าบิวตี้กับฉันก็ต้องปรึกษาหมอเหมือนกัน
‪ลูกทำได้ๆ
‪แต่ปัญหาไม่ใช่ฉัน
‪ฉันแค่คิดว่าบิวตี้ไม่ฟังฉันเลย
‪ขอโทษนะลูก
‪พ่อขอโทษ โอเค ขอโทษลูก
‪- โทษที นายว่าไงนะ ‪- ไม่รบกวนดีกว่า
‪- ไม่เป็นไร ‪- ขอโทษนะ
‪ดีใจเว้ยๆ
‪แต่ลูกอ้วกใส่เค้ก โอเค ขอโทษลูก
‪เธอสติแตกเพราะผู้ชายที่เธอรัก ‪และรักมานาน อยากแต่งกับเธอเหรอ
‪ฉันติดตรง "จนกว่าจะตายจากกัน"
‪ไม่ไหว มันหนักเกินไป
‪เราอาจจะตายพรุ่งนี้มะรืนนี้ก็ได้
‪ดูอย่างคานาเป้
‪ใครๆ ก็รู้ว่ามันมีแต่เชื้อโรค
‪ถ้ากินเข้าไปเธออาจจะตายก็ได้
‪หรืออาจจะไม่
‪เธอต้องเลิกพูดเรื่องความตายได้แล้วนะ
‪- อยากระบายไหม ‪- ทำไมทุกคนต้องพูดแบบนี้ ฉันสบายดี
‪โอเค
‪ว่าไงลิเดีย
‪ทูมี่
‪โอเค ฉันไปละ
‪ฉันอยาก…
‪ขอทาง…
‪ขอบใจ
‪โทษนะ
‪ไม่เป็นไร ฉันจะได้พัฒนาทักษะการรับมือกับปัญหา
‪เป็นไงบ้าง
‪- เหมือนอยู่ในระบอบเผด็จการวาเลนเซีย ‪- นางยังเยอะเหมือนเดิมสินะ
‪ลึกๆ ฉันก็อยากให้ชากาอยู่บ้านนี้นะ ‪ลูกฉันจะได้มีพื้นฐานที่ดี
‪นี่ครอบครัวใหญ่
‪แต่บ้านหลังนี้เหมือนคุก
‪ที่มีเฟอร์นิเจอร์สวยๆ แล้วก็มีวาเลนเซีย
‪วาเลนเซียเหมือนพัศดีที่คอยคุมนักโทษชายทวาลา
‪ฉันไม่อยากให้ชากาเจอแบบนั้น
‪ฉันคิดถึงวาเลนเซียนะ
‪อีกสองสามชั่วโมงเธอจะหายคิดถึง
‪ลิเดีย
‪- ที่รัก ‪- ไงคะ
‪- พร้อมแล้ว ‪- พร้อมอะไร
‪จะไปไหนเหรอ
‪พูดซิ "สวัสดีครับป้า"
‪โอเค
‪ไปเถอะ ออกไปรับแขกกัน
‪ที่รัก ว่าไง ผม…
‪ทันโด
‪ไหนว่าเป็นปาร์ตี้ต้อนรับเราไงคะ
‪ผมไม่รู้จริงๆ
‪ขอบคุณครับพ่อ
‪นี่คือชากาครับ
‪ตายจริง
‪ไปกันเถอะ นี่ชากาครับ
‪เบาๆ หน่อย
‪โอ้โฮ
‪เบาๆ หน่อย
‪- ลิเดีย ‪- คะ
‪- ป้อนนมลูกรึยัง ‪- ค่ะแม่ ป้อนนมแล้ว
‪เขาคงตกใจที่มีคนแปลกหน้าเต็มโต๊ะ
‪ไม่ใช่หรอก ‪เด็กทวาลาเกิดมาพร้อมแสงไฟ มานี่มา
‪มานี่มาลูก
‪เอามานี่
‪- อุ้มลูกดีๆ นะ ‪- จ้ะ
‪ว่าไงลูก
‪- ว่าไงหนุ่มน้อย ‪- ทักทายคุณปู่สิ
‪โอเคๆ ไม่ร้องนะ
‪ขอโทษนะจ๊ะ
‪ลิเดีย
‪- พวกเขาจะไปไหนน่ะ ‪- เมอร์รี่คริสต์มาสทุกคน
‪- เมอร์รี่คริสต์มาสค่ะ ‪- ไง
‪พ่อคะ
‪อาหารล่ะ หมดแล้วเหรอ
‪หรือพ่อมาช้า
‪ช้าไป 30 ปี
‪- บิวตี้ ไม่ไหวนะ ‪- ทูมี่
‪ทูมี่ เดี๋ยวก่อน
‪ทูมี่
‪ลูก
‪เอาเข้าไป ตัวผลาญอาหารอีกแล้ว
‪นั่นอะไรวะ
‪ฉันไม่พูดอะไรเพราะรู้ว่าเธอจะเป็นแบบนี้แหละ
‪อ๋อ ความจำเธอเสื่อมกะทันหัน
‪ลืมวีรกรรมพ่อเธอไปแล้วเหรอ
‪คราวก่อนที่บ้านเขา เขาทำเหมือนเราเป็นขยะ
‪แล้วตอนนี้ยังไง กลายเป็นพ่อแห่งชาติแล้วเหรอ
‪- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น ‪- "ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น"
‪พวกเขากำลังย่างแกะทั้งตัว
‪อย่ามาเสือกเรื่องครอบครัวชาวบ้าน
‪ฟังนะ ฉันเคย…
‪ฉันเคยติดคุกมาแล้ว ฉันไม่กลัวหรอก
‪- ทูมี่ ‪- ฉันยอมติดคุกอีกเพราะเขา
‪อะไร ให้เขานั่งร่วมโต๊ะดีไหม
‪หรือยังไงดี คอแห้งไหม
‪- ก็… ‪- จะเอาอะไร
‪เริ่มกันใหม่
‪เชื่อในพระเจ้ายังดีกว่าไว้ใจคนอย่างแก
‪- อย่าเอาพระเจ้ามาอ้าง ‪- หุบปากไปเลยนะ
‪- ทุกคน หยุด ‪- กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนั้น
‪หยุดนะ หนูอยากให้เขาอยู่ใกล้ๆ
‪หายโกรธมันแล้วเหรอ
‪- แม่ ให้โอกาสเขาหน่อย ‪- ตั้งแต่เมื่อไหร่บิวตี้
‪ประมาณหกเดือนแล้ว
‪เลิกคุยกับมันเดี๋ยวนี้ ได้ยินไหม
‪แม่คะ นี่ชีวิตหนูนะ
‪- แม่ชีเทเรซ่า ฟังลูกบ้าง ‪- หุบปาก
‪ไม่ไหวแล้ว
‪ทูมี่
‪ไสหัวออกไป…
‪- จะทำอะไรน่ะ ‪- ทูมี่ ใจเย็น
‪อย่า
‪ทูมี่
‪โอเคกันไหม
‪โอเค
‪นี่ทำอะไรกัน
‪ประชุมครอบครัว
‪ในบ้านฉันเหรอ
‪เสียมารยาท
‪- ไปกินได้แล้ว ฉันรู้ว่าหิว ‪- ค่ะแม่
‪วันนี้มีอะไรกิน
‪ฉันไม่หิว
‪แต่ฉันต้องดื่ม
‪ป้าคะ มีอะไรแรงๆ กว่านั้นใช่ไหม
‪ไม่มี ป้าทิ้งไว้ที่บ้าน
‪เสียดาย
‪ตระกูลทวาลากับตระกูลเซลโล่นี่ ‪อยู่กันแบบสงบสุขไม่เป็นเนอะ
‪แต่หนูดีใจนะ
‪ที่ครั้งนี้หนูไม่เกี่ยว
‪ป้าก็ดีใจที่เธอไม่เกี่ยวเป็นครั้งแรก
‪งั้นเรามา…
‪ดื่มให้การเติบโตกัน
‪จัดไป มาดื่มกัน หลานเก่งมาก
‪ชีวิตนี่ยากชะมัด
‪มาก
‪อย่านะ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪ที่รัก ทำอะไรน่ะ คุณดื่มเหรอ
‪ฉันมีเหตุผลนะ
‪ฉันเพิ่งรู้ว่าพ่อฉันที่ไม่ใช่พ่อแท้ๆ
‪สนิทกับน้องฉัน
‪ฉันเลยต้องดื่ม
‪ทั้งคืน
‪เราเคยคุยกันแล้วไงว่าจะไม่ดื่มให้ลูลู่เห็น…
‪เอาแล้วไง
‪ป้าครับ ขอตัวเดี๋ยวนะครับ
‪ไม่ต้อง ป้ากำลังชิล
‪หยุด ชิลต่อค่ะ
‪ผมมีเรื่องจะถามคุณน่ะ
‪ตรงนี้เหรอ
‪ผมลังเลเพราะกลัวคุณตกใจ แต่ว่า…
‪ตกใจเหรอ โคตรเหวอเลยแหละ
‪ฉี่
‪- ฮะ ‪- ใช่ ก็…
‪แอลกอฮอล์ กระเพาะปัสสาวะเต็ม ขอตัวนะ
‪เปล่า ผมแค่จะถามว่า…
‪ผมแค่จะถามว่าเธอพร้อมเจอแม่ลูลู่รึยัง
‪คายาเอ๊ย
‪มีสาวๆ ดาหน้ามาให้เลือกเป็นแถว
‪เธอกลับเลือก "คนนั้น"
‪ทำไงได้ ก็เลือกไปแล้ว
‪ทางนี้
‪พ่อคะ
‪บ้านนี้จุคนได้ทั้งหมู่บ้านเลยนะ
‪หนูขอโทษเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะคะพ่อ
‪ไม่ต้อง พ่อเข้าใจว่าทำไมแม่กับพี่เป็นแบบนั้น
‪พ่อก็รู้สึกผิดมาก จนไม่อยากอยู่แล้วเหมือนกัน
‪- ไม่เอาน่า พ่อเพิ่งมาถึงเอง ‪- พ่อไม่อยากทำให้งานกร่อย
‪นี่เป็นวันที่ดีที่สุดของลูก
‪ใช่ค่ะ และส่วนนึงก็เพราะว่าพ่อมา
‪- พ่อควรจะทะนุถนอมช่วงเวลาพวกนี้ไว้ ‪- ใช่ค่ะพ่อ
‪พ่อโอเคไหมคะ
‪เดี๋ยวก็หาย
‪โรคติดเชื้อในไตนี่กำเริบไม่บอกไม่กล่าว
‪พ่อนึกว่าวันนี้จะไม่ได้มาแล้ว
‪หนูดีใจที่พ่อมานะ
‪เกรซ…
‪ใจเย็นๆ เดี๋ยวเส้นเลือดในสมองแตก
‪ลูกได้บอกพวกเขาไหมว่าพ่อจะมา
‪ไม่ได้บอกค่ะ หนูรู้ว่าพวกเขาไม่เข้าใจหรอก
‪แล้วหนูก็ไม่คิดว่าพ่อจะมา ‪ไม่ใช่เพราะพ่อป่วยนะคะ แต่…
‪หนูยังไม่อยากเชื่อว่าเราคุยกันแล้ว
‪มันแปลกๆ แปลกแต่ดีน่ะค่ะ
‪พ่อน่าจะตื่นเร็วกว่านี้
‪แต่พ่อก็มาแล้วนี่คะ
‪พ่อกลับมา เหมือนฝันวันคริสต์มาสของหนูเป็นจริง
‪- คนดีของพ่อ ‪- พ่อขา
‪เขาถือโอกาสนี้เข้ามาฉวยโอกาส ‪ตอนบิวตี้กำลังพัง
‪มันอาจจะช่วยให้แกดีขึ้นก็ได้
‪ฉันเลยต้องปล่อยให้เขาทำร้ายเธอเหรอ
‪ไม่ต้องสิ ก็อยู่ของพี่ไป
‪เอาเงินบำนาญไปซื้ออะไรดีๆ ให้ตัวเอง
‪- ตามใจตัวเอง หรือแบ่งให้ฉันครึ่งนึง ‪- ครึ่งหนึ่งเหรอ ไม่
‪ฉันเอาเงินไปจ้างมือปืนดีกว่า ‪พระเจ้าต้องเข้าใจฉัน
‪อุ๊ยตาย
‪โอเค
‪เดี๋ยวก่อนๆ จะให้หนูทำอะไรนะคะ
‪ฉันไม่อยากนอนรอความตายอยู่ที่นี่ ‪ฉันอยากออกไปเผชิญโลก
‪ฉันอยากออกไปข้างนอกสักวัน
‪ถ้าฉันไม่ป่วยตายก็คงตายเพราะคนพวกนี้
‪ก็ไปคุยกับพวกเขาสิคะ
‪ครอบครัวคุณ
‪เพราะหนูไม่พร้อมรับมือกับคนไข้มะเร็ง…
‪เคาะก่อน
‪ใกล้ตายค่ะแม่ย่า
‪ถ้าฉันรอดจากการแบ่งแยกสีผิวมาได้ ‪ฉันก็นั่งรถไปชานเมืองได้
‪แต่มันไม่ดีนะคะ
‪เชื่อหนูเถอะ หนูเป็นปรมาจารย์ด้านนี้เลย
‪ทูมี่ ฉันไม่รู้จะพึ่งใครแล้ว
‪โอเค
‪ถ้าเธอไม่เห็นใจคนแก่ไม้ใกล้ฝั่งก็ไม่เป็นไร
‪- อย่าสิ… ‪- เธอใจร้ายเหรอ
‪เปล่าค่ะ
‪อย่าเล่นมุก "ฉันแก่ใกล้ตาย"
‪แบบนั้นไม่ได้ผลกับหนู
‪โอเค ก็ได้
‪ลงไปปวดหัวต่อเลย เธอคงชอบมากสินะ
‪ไปข้างนอกก็ดีเหมือนกัน
‪ได้
‪หนูไม่ได้ตอบตกลงนะคะ
‪แค่บอกว่า…
‪คุณย่าน่าจะได้ยืดเส้นยืดสายหน่อย
‪เธอก็น่าจะยืดเส้นยืดสายเหมือนกัน
‪รีบไปก่อนที่พยาบาลจะกลับมาเถอะ
‪ไม้เท้าฉันล่ะ
‪ไม่ได้ๆ เก็บไปเลย เดี๋ยวต้องขับรถ
‪ค่ะ
‪- ไปค่ะ ‪- ไม่ต้องมาจับ
‪- ขอบคุณที่บอกผมก่อนนะ ‪- เรื่องอะไรอีกคะ
‪ผมพูดถึงดราม่าอลังการเมื่อกี้ไง
‪- เขาเป็นพ่อฉัน ‪- ส่วนผมเป็นสามีคุณ
‪ฉันก็รักทั้งคู่ไง มีปัญหาอะไรเหรอ
‪เขาเป็นผู้บริจาคสเปิร์มนะบิวตี้ ‪คุณรู้ใช่ไหมว่าเขาจะทำให้คุณเสียใจ
‪ฉันนึกว่าจะมีแต่แม่กับพี่ที่ดราม่าเก่ง
‪ไม่ใช่คุณ ร่าเริงรับคริสต์มาสหน่อยสิ
‪คุณมีสติดีอยู่รึเปล่า
‪- ค่ะ ‪- รู้ตัวไหมว่าพูดอะไร
‪ฉันพยายามสนุกกับปาร์ตี้อยู่นะ
‪มีแขกรออยู่ ขอตัวก่อนนะคะ
‪ถามหน่อย ไหนๆ หนูก็อาจจะติดคุกแล้ว
‪หนูขอรู้หน่อยว่าเราจะไปไหนกัน
‪คุณย่าก็ไม่รู้เหรอ
‪นอกจากรู้ว่าอยากหนี
‪ฉันก็ไม่รู้แล้ว แต่ปกติพวกสาวๆ ไปเที่ยวไหนกัน
‪เอางี้ค่ะ
‪หนูดูแลคุณย่าเอง
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪นึกว่าเธอจะชอบปาร์ตี้ซะอีก
‪นี่อะไรเนี่ย
‪หนูรู้ว่ามันน่าเบื่อ แต่…
‪ลูลู่กับคายาชอบที่นี่มากเลยนะคะ
‪- ลูลู่อายุเท่าไร ‪- อายุ 13 ค่ะ
‪- ฉัน 80 แล้ว ‪- แม่ย่าคะ แต่ก็ได้ออกนอกบ้านนะ
‪คราวหน้าฉันจะหนีออกมากับเท็มบ้าคนติดเหล้า
‪ปล่อยฉันนะ
‪คุณป้าไหวไหมครับ
‪อย่ายุ่ง
‪(โกลด์รีฟซิตี้)
‪ฉันอยากเล่าเรื่องเทรนด์ใหม่ๆ ในโจเบิร์ก
‪อยากพาเธอไปเที่ยวที่ฮิตๆ
‪เสร็จแล้วก็มาคุยเรื่องสตู
‪เรื่องพ่อและเรื่องต่างๆ ในชีวิตเธอกัน
‪นี่ควรจะเป็นงานเลี้ยงเฮฮาต้อนรับฉันกลับบ้านนะ
‪แต่ทำไมใครๆ ก็อยากคุย
‪ก็ชีวิตเธอพังมากนี่
‪แต่เธอไม่อยากพูดถึงมัน
‪เธอจะให้ฉันทำอะไร
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪ไปป่วนเรฟิโลที่ดูไบไป
‪นี่พูดจริงรึเปล่าเนี่ย
‪ยังไงงานนี้ก็ห่วยแตก ฉันไม่อยากมาด้วยซ้ำ
‪เหล้าก็จืดเหมือนน้ำล้างเท้า บายย่ะ
‪- เห็นทูมี่ไหม ‪- ไม่เห็น
‪โอเค
‪- อะไรอีกล่ะ ‪- สักครู่ค่ะ เดี๋ยวนะ
‪(คุณอยู่ไหน อะไรเนี่ยทูมี่ ‪ผมแทบพลิกบ้านหาคุณแล้วนะ)
‪(ออกมาซื้อของน่ะ จะกลับแล้ว)
‪เรียบร้อยดีใช่ไหม
‪ค่ะ เรียบร้อยมาก
‪งั้นก็ปั้นหน้าดีๆ
‪วันนี้เป็นวันของฉัน
‪โอเค ก็ได้
‪ไปเล่นเครื่องเล่นกัน
‪(ทางออก)
‪ฉันอยากได้ตัวนั้น
‪ยังไง เราต้องเลือกจากนี่
‪เอาตุ๊กตามา
‪- ไม่ให้ ของหนู ‪- อย่าให้ฉันแย่งนะ
‪(เฉพาะเด็กส่วนสูงไม่เกิน 1.4 เมตร)
‪แม่ครับ ผมเอาอาหารมาให้
‪สถานการณ์แย่มากเลยครับ
‪ผมไม่รู้จะทำยังไง
‪ไม่รู้จะคุยกับใคร…
‪พระเจ้า ได้โปรดเมตตาลูกด้วย
‪ถ้าท่านช่วยหาทางออกให้ลูกได้
‪ลูกจะปฏิญาณตนเป็นชาวคริสต์ผู้ซื่อสัตย์ตลอดไป
‪ได้โปรดช่วยปลดภาระทางการเงิน
‪หรือใบ้หวยให้ลูกก็ได้ครับ
‪ขอบคุณครับ อาเมน
‪แล้วก็…
‪ขอให้ภรรยาลูกเลิกรูดปื้ดๆ ด้วยเถอะ
‪แม่
‪แม่ไปแล้วแปลว่าอะไรคะ ตายแล้วเหรอ
‪- เด๊ดสะมอเร่ ‪- เปล่า หายไป
‪ไม่อยู่ในบ้าน แล้วก็ไม่ได้อยู่บนเตียง
‪พยาบาล แม่ย่าทวาลาอยู่ไหน
‪วันนี้ท่านเหวี่ยงมาก แล้วก็ไล่ผมออกมานอกห้อง
‪ท่านอาจจะออกมาเดินงงๆ อยู่ในบ้าน…
‪ไปถามเพื่อนบ้านรึยัง
‪แจ้งตำรวจดีกว่า อุ้มลูกหน่อย
‪เดี๋ยวนะ ทูมี่ล่ะ
‪อ๋อ เธอส่งข้อความมาบอกว่าออกไปซื้อของครับ
‪โทรหาซิ
‪- ลูกสาวฉันไม่เกี่ยวด้วยนะ ทูมี่ไม่ใช่คนเดิมแล้ว ‪- เชื่อตายละ
‪รีบโทรสิ
‪ฮาเลลูยา
‪เปิดลำโพงสิ
‪ใจเย็นๆ
‪ทูมี่บอกว่าออกไปซื้อของเหรอ
‪นี่งานเลี้ยงอาหารกลางวัน จะออกไปซื้ออะไร
‪ของส่วนตัว
‪เฮ้อ คนพวกนี้
‪แม่ย่าโดนลักพาตัว
‪สันดานอาชญากร
‪เธอทำให้คนแก่มีความสุข เขาต้องเข้าใจสิ
‪แม่ย่าคะ เดี๋ยวนี้เขาเครียดมาก
‪หนูว่าเขาขำไม่ออกหรอก
‪ไร้สาระ ผู้ชายเครียดได้ไม่นานหรอก
‪เซ็กซ์เป็นไงบ้าง
‪ไม่ดีสินะ
‪ฟังนะยัยหนู ‪ความรักต้องทำให้เธอมีความสุขตลอดเวลา
‪และเธอควรมีเซ็กซ์อย่างน้อยวันละสามครั้ง
‪- มันซับซ้อนน่ะค่ะแม่ย่า ‪- เหรอ
‪ใช่ เขามีลูกแล้ว
‪ทุกคู่ก็มีเด็กกับครอบครัวเข้ามาเกี่ยวหมดแหละ
‪แต่สุดท้ายเธอจะตายเพราะอะไรรู้ไหม
‪ความเศร้า
‪เศร้าตาย
‪- โย่ๆ ‪- เย่
‪"แม่ย่าโอเคไหมคะ
‪กลับได้นะคะ ไม่ต้องฝืนหรอก
‪ฉันสบายดี เธอเป็นคนขับรถ ไม่ใช่พี่เลี้ยง
‪ทูมี่ เซลโล่ ลูกทำให้ ‪ตระกูลเราเสื่อมเสียได้ตลอดเลยนะ
‪รับโทรศัพท์สิ
‪นี่
‪บางทีลูกๆ ก็ทำให้เราปวดหัว
‪เหมือนสามีเก่า
‪ดีนี่ อย่าเป็นแบบนี้สิ
‪คุณจะเอาอะไร ไปป่วนเมียกับลูกๆ คุณสิ
‪อ๋อ
‪ผมมีลูกๆ นะ แต่ไม่มีเมีย
‪ใครจะไปอยากเอาคุณ
‪ก็คุณไง
‪ฉันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
‪ผมก็เปลี่ยนไปแล้ว
‪เปลี่ยนไปยังไง
‪เป็นคนที่พยายามเปลี่ยนตัวเอง
‪แล้วคุณล่ะ
‪บางทีฉันก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นแม่ที่ไม่ดี
‪เพราะลูกอย่างทูมี่
‪- เสียใจด้วย ‪- อยากมือขาดเหรอ
‪กำลังมือขึ้นเลย
‪หนูไม่อยากเอาชีวิตย่ามาเสี่ยง ‪ไปโรงพยาบาลได้แล้วค่ะ
‪ฉันเกลียดโรงพยาบาล กลิ่นเหมือนศพ
‪ก็ได้ ไม่ไปโรงพยาบาล ‪แต่ต้องกลับบ้านเลย ได้ยินไหมคะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอบใจนะ
‪เรื่องอะไรคะ
‪เรื่องวันนี้ไง
‪ที่ยอมให้ฉันเป็นฉัน ขอบใจมาก
‪อย่าบอกนะว่าคุณเจ๊ใจอ่อนกับหนูแล้ว
‪รับปากฉันเรื่องนึงสิ
‪หนีออกจากบ้านยังไม่สาแก่ใจเหรอคะ
‪นี่จริงจัง
‪ถ้าฉันไม่รอด
‪ฝากส่งจดหมายนี่หน่อย
‪ทำไมย่าจะไม่รอดคะ
‪ฉันบอกว่า "ถ้า"
‪ความปรารถนาสุดท้ายของฉันอยู่ในจดหมายฉบับนี้
‪ฉันจ่าหน้าซองไว้ให้เรียบร้อยแล้ว
‪รับปากกับฉันที ถ้าเผื่อ…
‪ไม่เอาๆ คุณย่าถึกขนาดนี้ ไม่ตายง่ายๆ หรอก
‪คุยกับที่บ้านสิคะคุณย่า
‪คนบ้านนั้นไม่ฟังฉันสักคน
‪แล้วก็ห้ามปฏิเสธผู้หญิงที่เป็นมะเร็ง
‪ไบเบิลสอนไว้
‪หนูไม่อ่านไบเบิล
‪สัญญานะ
‪ก็ได้ค่ะ แต่เลิกพูดเรื่องดาร์กๆ ได้แล้วนะ
‪เดี๋ยวย่าก็ได้กลับบ้านไปนอนให้พยาบาลดูแลแล้ว
‪เผลอๆ จะมีคาเวียร์แกล้มแชมเปญ
‪ไม่สิ ต้องกินยา มันสำคัญ
‪ขอบใจนะ
‪ขอบใจ
‪ย่าชอบเพลงนี้
‪จัดไป
‪รู้สึกยังไงบ้างคะ
‪สบายดี
‪ถึงบ้านแล้ว
‪แม่ย่า
‪แม่ย่าตื่นได้แล้ว
‪ตื่นเถอะ
‪แม่ย่าคะ ตื่นเถอะค่ะ
‪เอาอีกแล้ว
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ