Murat, hadi öğlen oldu!
Murat, kalk yoksa gelip sakalını keserim!
Murat, hadi ama...
GÜN 1 3 Ekim 2001, Bremen
...ancak, Alman Birliği Günü
Almanya için hala özel bir anlam taşıyor,
bu günü başka bir günün gölgesi altında kutluyor olsak da.
11 Eylül bize gösterdi ki, özgürlüğü tehlikeye atan tehditler...
Murat telefonunu unutmuş.
Uykucu, nerede olduğunu biliyor musun?
Belki Atilla biliyordur.
Murat nerede, biliyor musun?
Nerede olacak? Hep neredeyse oradadır.
Anne, telefon!
Aç canım!
Onu dün akşam gördüm. - Nasıl dün akşam?
- Murat arıyor, Frankfurt'taymış! - Murat?
Frankfurt mu? Hadi canım!
Murat, neredesin? Yemek hazır.
Ha?
Ne?
Bir saniye, ay şu çok bağırıyor.
Bir daha söyle, neredesin şekerim?
Nasıl? Ne yapacaksın?
Hayır, Murat, derhal eve geliyorsun! Müsaade etmiyorum!
Lütfen Murat, yapma!
Eve gel, baban iyi değil.
Gerçekten, yemin ediyorum.
İstersen Cem'e sor.
Murat?
RABIYE KURNAZ VERSUS GEORGE W. BUSH
Kur'an dersi istiyoruz diyeceğiz.
Sonra? - Hadi başörtülerini çıkar.
Abla bu ne?
Sok onu çantaya.
Delirdin mi sen?
Neyin peşindesin?
Bütün gün camide savaş, Mavaş deyip duruyor!
Burası. - Bıçakla olmaz. Yoksa gelmem!
Sen küçüksün, sözümü dinle.
Hiç bıkmıyorsun bu laftan.
Hadi! Benimle tartışma!
Söz ver, bağırıp çağırmak yok!
Söz veriyorum. Hadi.
Salı ve Perşembe günleri kadın ve çocuklar için kurslarımız var.
Arapça biliyor musunuz?
Hayır, henüz bilmiyoruz.
Salı günleri başlangıç derslerine gelin.
Başka sorunuz var mı?
Aslında...
Murat'ı geri istiyorum.
Murat'ın annesiyim ben.
Hangi Murat?
Yani... - Murat Kurnaz.
Senin camideydi hep.
Maalesef, tanımıyorum.
Peki Sedat? Sedat Bilmen? Onu da mı tanımıyorsun?
Hayır, tanımıyorum.
Ne garip, daha dün onlardaydın. Murat da oradaydı.
Bir seyahat hakkında konuşmuşsunuz...
Neden bahsediyorsunuz bilmiyorum. - Yalan!
Senin yüzünden Karaci'ye gidiyorlar!
Abla, biraz sakin ol lütfen.
Geri dönmesini söyle.
Neden ben? - Çünkü sen yolladın onu!
Neden yapayım bunu?
Al, ara onu. Nerede olduğunu biliyorsun.
Konsolosluk muyum ben?
Sana üç gün mühlet veriyorum! Üç!
Yoksa polise giderim, beynini yıkadığını söylerim.
Aklına girip oraya yolladığını söylerim. - Hadi!
Of abla of.
Hemen polise mi gitsek?
Murat bir şey yapmadı ki.
E henüz yapmadı.
Ağzını hayra aç.
Ya ben sadece fikrimi söyledim.
Taliban'a katılmadı o.
Ama onlara benziyor. - Peki sen?
Alman kuaförlere benziyorsun
Ay çok komik!
Parfümün yeni mi senin?
Hoşuma gitti.
5. GÜN
İşte, bu o! Murat bu!
Sağdaki mi? - Evet. - Öbürü onun arkadaşı, Sedat.
Nereye gidiyorlar?
Maalesef elimizde başka görüntü yok.
Ne yapabilirsiniz?
Onu getirebilir misiniz? Lütfen.
Gideli beş gün oldu, Daha hiç aramadı.
Bir saniye.
Kayıtlara göre iki Türk vatandaşı Karaçi'ye doğru yola çıkmışlar.
Oğlunuz Türk mü?
Yüz kere dedim, "Memleketin, doyduğun yerdir,
Alman vatandaşı ol." O da hep geçiştirdi beni.
Kayıtlara göre bir tanesi tutuklanmış ve Hannover'de tutuluyormuş.
Elhamdülillah, hadi gidip alalım onu.
Neden tutuklanmış?
Ödenmemiş bir borcu varmış,
Sedat Bilmen diyor.
Buraya göre oğlunuz Karaçi'ye geçmiş.
Onu nasıl getireceğim? Allahım!
Orada bir başına.
- Orada akrabalarınız var mı? - Bizim mi? Yok tabii ki, Türk'üz biz!
Peki neden oraya gitti?
Kur'an öğrenmek istiyordu. Karısı Ocak'ta Türkiye'den gelecek.
Öncesinde dinini peki... pekiştirmek istiyordu.
Dinine bağlıydı yani?
Aklı fikri İslam'daydı. Biz pek öyle değiliz.
Camiden çıkmazdı, sakalını büyütmüştü.
Uzatmıştı yani? - Evet.
Hangi cami? Abu Bakr?
Evet. Oradaki vaiz pek havalı. - Abdul Farag, değil mi?
Onu tanıyor musunuz?
Rabiye, bir dur ya.
Ama yardım ediyor. - Hayır!
Başka ne yazıyor, biliyor musunuz?
Havaalanındakiler Sedat'ın kız kardeşini aramışlar.
Borcu öder mi diye sormuşlar.
Peki o ne demiş? - Bilmem.
"Hayır ödemem.
O Afganistan'a gidip "Amerikalılarla savaşmak istiyor" demiş.
Ne?
Bugün Murat'ı yere sereceğim!
O öyle sanıyor, o öyle sanıyor!
Bak şu bücüre!
Tam bir fırlama, değil mi, Cem? Ama sen de öylesin.
Hadi yatma vakti. Uyu artık.
Kendini çektin mi?
Neden?
Böylece hep yanımda olursun.
Neden söylemedin?
Gideceğini nereden bileyim ki?
Allah'ım! Keşke söyleseydin.
92. GÜN Ocak 2002
Rabiye?
Evet? - Bu hızda yürürsen bir etkisini göremezsin.
Yeterince hızlı değil mi? - Hayır, Rabiye. - Tamam.
Nasıl gidiyor? Çok iyi. İyi gidiyorsun.
Sen altıncı hızda mısın? - Evet.
Ben yediye çıkacağım!
Hayırdır? Ziyaretçi günü mü?
Burada bir Taliban üyesi yaşıyormuş.
Ne? Benim neden haberim yok?
Oğlunuz Kandahar'da, biliyor muydunuz?
Murat? Kanda-ne?
Kandahar, Afganistan. Ne söyleyeceksiniz?
Bayan Kurnaz, Oğlunuz cezaevinde. - O neden?
Bu konuda... - Yeter! Rahat bırakın!
Bir şey bilmiyorum!
Ben Rabiye, Murat'ın annesiyim.
Sorularınızı yanıtlayacağım.
Ama sırayla.
Kardelenlerime basmayın!
Özür dilerim. - Hadi ama!
Bak, annem gazetede!
"BREMEN'Lİ TALİBAN ÜYESİ"?
" Gözleri ağlamaktan kıpkırmızı, elleri de titriyor.
44 yaşındaki Rabiye K. oğlunun durumunu hala kabullenemiyor."
Anne? - Ne?
Ben bunları söylemedim ki!
Kadın çok nazikti halbuki,
Cem yaşlarında bir oğlu varmış.
Bir daha asla, duydun mu?
Hem ben daha 43 yaşındayım!
Ya konuşma ya! Konuşma!
Gazeteyle, polisle, kimseyle!
Peki ya Murat abi?
Bir kötülük yapmadıysa hiçbir şey olmaz. - Tamam.
120. GÜN Şubat 2002
İyi günler. - Teşekkür ederim.
Sedat?
Gerizekalı!
Senin yüzünden oldu.
Aklına girdin. Sen buradasın, peki 0...?
Yenge ne diyorsun?
Murat nerede biliyor musun ?
Lanet olsun sana!
Bir şey söyle! Özür dile bari!
Bayan Kurnaz! - Senin suçun!
Ne? - Rahat bırak.
Terbiyesiz!
Bir aydır cezaevinde. Senin yüzünden!
Sakin olun! Hey! - Nasıl sakin olayım?
Ne oluyor burada?
Bayan Kurnaz?
Marc Stocker, Oğlunuzun davasının savcısıyım.
Savcı... Pek güzel.
- Onu getirirsiniz değil mi? - Buyrun.
Sizi dinlerler. Onlara deseniz...
O kadar kolay değil. Lütfen oturun.
Neden zor ki? Murat bir şey yapmadı.
İyi bir çocuk o... - Her şeyden önce,
ne yapıp ne yapmadığını bilmiyoruz.
İkinci olarak, bilmelisiniz ki
oğlunuz 30 Ocak'ta Guantanamo'ya götürüldü.
O nedir ki?
ABD ordusuna ait bir esir kampı.
Küba'da.
Karayipler'de.
Dünyanın bir ucu! Neden peki?
Neden hapiste?
Taliban'a katılmak istedi. - Tahminimizce. - Hayır.
Kur'an öğrenmeye gitti. - Pakistan'da mı?
Arapların okulları daha iyi değil mi? - Allah büyüktür.
Peki aldığı asker botları?
Odasındaki propaganda videoları?
Asker mi? Dağcı ayakkabısıydı onlar.
Peki gece görüş cihazları?
Neden? Dürbün işte.
Ne yapacaktı onunla? Orada Allah'ı mı arayacaktı?
Bakın, durum şu ki Murat profilimize 1006 uyuyor :
Erkek, Müslüman, seyahat sever, bekar.
Ama evli o. Eşi Türkiye'de. Her gün arayıp ağlıyor.
Mohammed Atta da evliydi.
Karısı hala bekliyor.
Mohammed Atta kim?
Nasıl giderim bu... kampa... Küba...
zımbırtısına?
Guantanamo burası mı?
Evet.
Başka fotoğraf yok oradan.
Murat'ın da böyle diz üstüne çökmesi mi gerekiyor?
Serbest bırakmıyorlar mı?
Pilav! Pilav yanıyor!
Ağlama! Ağlamak yok!
Topla kendini. Sakin ol.
234. GÜN Mayıs 2002
Yolculuk yorucu muydu?
Bakalım basının manipülasyonundan sonra jüri ne karar verecek.
Onun dışında?
Sekiz saat çapraz sorgu, İngilizce.
İşin ucunda idam cezası varsa...
Eksik olsun!
Hayırdır?
Ziyaretçi mi var?
- Sizi tanıdığını söylüyor. - Bayan Koslowa!
- Oğullarınız var, ne güzel! - Çoğu zaman öyle.
Tanışıyoruz öyle mi? İlginç. Nereden peki?
Telefondan. - Telefonda mı görüştük?
Yani... Telefon rehberinden sizi...
Yani rehberden buldunuz. "Avukat" için "A" harfine mi baktınız?
"Dava vekili" için "D"... - Daha da iyi.
Lütfen randevu alın...
Oğluma yardım edin, çok uzakta, hapiste.
Ama o bir şey yapmadı. Sedat yaptı.
Şimdi bir randevu alırsanız... - Bugün bir mektup aldım ondan.
Kızıl Haç'tan. Nihayet. Çok güzel yazmış, ama kederli.
Lütfen, randevu alın.
- Neden hemen şimdi değil? - Şimdi çalışmalıyım. - Lütfen.
Yardım etmelisiniz. Her kapıyı çaldım,
Kızıl Haç, Af Örgütü, Kilise.
Bakana bile yazdım. Lütfen.
Bayan Koslowa, bir dakika lütfen.
Tamam, şimdi söyleyin.
Nerede tutuluyor? Adı ne?
Murat, kuzumdur o benim...
Hangi adreste?
- İçinde "U" geçiyordu. - Fuhlsbüttel Cezaevi ?
Yok, hani şu adada. - Ada?
Burada, mektupta yazılı.
"X-Ray Kampı."
Bayan Koslowa, görüşmeleri erteleyin lütfen.
Hey! Bu cadde tek yön! - Selam!
Nuriye! Murat'tan mektup geldi!
Ciddi misin? - Evet!
Bak!
Onun el yazısı.
"Selam ve hayırlar üzerinize olsun, sevgili annem, babam,
kardeşlerim ve diğer tüm sevdiklerim.
Lütfen beni merak etmeyin, ben iyiyim.
Sıradan bir soruşturma bu sadece.
Tüm bu zamanda Pakistan'daydım ve yanlış bir şey yapmadım.
Yakında beni serbest bırakırlar.
O zaman geri dönebileceğim.
Sizleri üzdüm ve kaygılandırdım.
Ama Allah beni affedecektir. İnşallah!”
İnşallah.
"Başka insanların söylediklerine kulak asmayın.
Bu sadece canınızı daha da sıkacaktır.
Sadece dua edin benim için.
Allah izin verirse,
yakında her şey düzelecek
ve biz kavuşacağız.
Murat."
Bugün güzel bir gün.
Neden hep Allah'tan bahsediyor?
O hep öyledir.
Bu Taliban'cılar bizi Orta Çağ'a götürmek istiyor.
"Bu Taliban'cılar" mı?
Bulvar gazetesi ağzıyla konuşmazdın.
Hem bu oğlan fiilen işkence görüyor, dışarıyla bağlantısı yok, kafeste tutuluyor.
Al sana Orta Çağ.
Bu dava dipsiz bir kuyu olabilir. - Yani?
Kirayı mı ödeyemeyiz? - Bence bir konuşmalıyız.
Tam da bunu yapıyoruz.
Ama sen kararını verdin bile.
Hemfikir olursunuz sandım. Anayasal demokrasimizin
DNA'sı ile ilgili bu. Ötesi ya da berisi değil.
Ve sen bunu inkar eden birini mi savunacaksın?
Nesi var bunun?
Yeğeni o gün İkiz Kuleler'deymiş.
Sizi bekliyorlar Bay Docke.
Tamam. - Görüşürüz.
Görüşürüz.
Hoşça kal.
Çok daha dindar olmuş, yola tek başına çıkmış.
Okulu bırakmış, oradan birine Taliban'a ilgi duyduğunu söylemiş.
Bilet alırken başkasının kartını kullanmış,
bu kişi de Hamburg'daki bir camide...
Belki de bu işi gizli tuttu, çünkü karşı çıkacaklardı
ve bileti başkası eliyle aldı,
o kişi de tesadüfen Hamburg'luydu.
Belki de okulda onu sevmiyorlar ve bilerek kötü konuşuyorlar.
Hadi aksini ispatla. Yapamazsın..
Telefon kayıtları da buna yetmez.
Ancak makul şüphe söz konusu.
Bence şüphe kisvesi altında taraf tutuyorsun. - Daha neler!
Günaydın.
Günaydın, beyler.
Devam edebilir miyiz? - Buyrun lütfen.
Bay Klein burada, savunma avukatı Bay Docke ile.
Savcı Bay Stocker? - Her zamanki gibi.
Müdafinin bilgileri:
Bay Carsten Klein, Bremen'de mukim,
1 Eylül 1968 doğumlu.
248. GÜN Haziran 2002
Hangi el kremi bu? Yumuşacık. - Özel bir şey değil.
Eczaneden aldım. - Güzel kokuyor!
Yağlı da değil. - Yok yok, hiç değil.
Günaydın.
Günaydın, Bay Docke.
- Bayan Kurnaz. Hangi rüzgar attı sizi buraya? - Ben sadece...
Bir haber var mı? - Olsaydı sizinle iletişime geçerdim.
Komşumun avukatı Mehmet'i hemen cezaevinden aldıydı.
Evet, ama oğlunuz Fuhlisbüttel ya da Oslebshausen'da değil.
Biliyorum. Bileti ben ödeyeceğim.
Anlamaya çalışın.
Guantanamo Küba'da, orası bir Amerikan askeri üssü.
Amerikalılar diyorlar ki, esirler başka bir ülkede,
Amerikan mahkemeleri yetkisiz.
Küba mahkemeleri de... - Evet, biliyorum.
Oğlunuz herhangi bir hukukun işlemediği bir yerde.
Orada takılıp kaldık. - Ama siz bir yazsanız...
Alman Dışişleri Bakanlığı'na yazdım,
Kızıl Haç'a, Pentagon'a, Joschka Fischer'e yazdım.
- Atladığım biri var mı Bayan Koslowa? - Hayır.
- Fischer? - Dışişleri Bakanı.
Yardım etmek istiyor, ama oğlunuz Türkiye vatandaşı olduğu için zor.
"Bal' demekle ağız tatlanmaz."
Ortada bir tutuklama emri yok.
Dava dosyasını göremem, ortada bir itham yok.
Bush oğlunuzu bir mahkumun elindeki
tüm haklardan alıkoyuyor.
Su ister misiniz Bayan Kurnaz? - Hayır, ama kola iyi olurdu.
Üzgünüm kolamız yok.
Önemli değil... - Çay?
Bana duble şınaps.
Peki Bush, Murat'ı istediği kadar alıkoyabilir mi?
Teorik olarak...
şu anda...
yapabilir.
ANAYASAL DEMOKRASİNİN TEREDDÜDÜ
YARDIM ÇAĞRISI BREMEN'DEN TALİBAN'A
Stratejimizi değiştireceğiz.
Hukuki yollar kapalıysa, kamuoyunu harekete geçireceğiz.
Bu, bundan sonra düzenli olarak bilgilendireceğimiz gazetecilerin listesi.
Başlayalım mı?
Bilgisayarı kapattım ama. - O zaman tekrar açın.
572. GÜN Nisan 2003
Aman Allah'ım, bu ne ya!?
- Bak sarma yaptım. - Uzun zamandır yapmamıştın.
Bak köfte de yaptım.
Oh oh!
Birkaç günlüğüne Türkiye'ye gitmek istiyorum.
Kardeşimi özledim, o da sorup duruyor.
Fadime'yi de görsem iyi olur.
İyi, nasıl istersen...
Ne zaman orada olmalısınız? - On dakika önce.
Ve biletler bende.
Biraz daha dakik olsanız...
Önerime ne diyorsunuz? - Hangi öneri?
Türkiye makamlarına gitmek. - Çoktan yaptık.
Gerçekten mi? Ne diyorlar? - Hiçbir şey.
Ama bazı yetkililer Murat'ı Guantanamo'da ziyaret etmiş.
Şimdi mi söylüyorsunuz! - Dikkat!
Sağlığı yerinde mi?
Düzgün besleniyor mu?
Bilmiyorum.
Konsolosluk mektuplarıma yanıt vermedi...
Konsolosluk değil, bakanlık önemli.
Bizde denir ki: "Ankara'da bir ahbabın olmalı."
Anlıyorum.
Peki ahbabınız var mı?
Bir çaresine bakıyorum.
Sizce Murat suçlu mu?
Bu beni ilgilendirmiyor.
Hukuk sistemimiz suç işlemiş kişiler için de geçerli.
Bence suçlu değil. Ben çok eminim.
Annelerden iyi yargıç çıkar mı bilmem.
Kimden çıkar peki!
Aileniz ne güzel! - Nereden biliyorsunuz?
Masanızdaki fotoğraftan.
Hadi çabuk! - En iyi koltuklar bizde!
Bay Docke!
Hangi bakana gideyim?
"Ahbabınıza" sorun!
610. GÜN Haziran 2003, Ankara
Şimdi Fadimeler'deyiz!
Beni de çek, beni de!
Hadi!
Kapı açılmıyor maalesef ...
Yeter yeter!
Atilla'ya bak, yaramaz.
Ne güzel bir gelin oldun.
- Elbisemi çok beğendim. - Çok yakıştı.
Annen de çok mutlu bak.
Çok ağladı.
Anneler ağlar. Normal.
Onu görebilecek miyim?
Biliyorum çok zor. Ama bak, ben de dayanıyorum.
İki yıldır evliyiz ama...
Hükümetle konuşuyor.
Ama Murat niye hala hapiste?
Almanlar akıllı, ama yavaşlar.
Ne demişler:
"Türk gibi başla,
Alman gibi bitir."
Yarın Adalet Bakanı ile randevum var.
Gerçekten!
Oğlunun memlekete ne faydası geçti?
Askerliğini yaptı mı? Yapmadı!
Neden yardım edelim?
Almanlar, Türkler sorumlu diyor.
Almanya'da büyümüş, onlar uğraşsın.
Ellerini kirletmek istemiyorlar.
Saçmalık!
Almanlar Amerikalılardan korktuğu için...
İşi Türklere bırakmak istiyorlar.
Kasım ayında müsteşar ile
randevu veriyorum.
- Kasım? - - 14'ü, sabah saat 10:30'da.
Bu Bakan mı?
Sayın Bakan! - Dur, ne yapıyorsun!
Bakan Bey, bakar mısınız!
Alman Dışişleri Bakanı'ndan mektubum var.
Yoğurt mu istersin sos mu?
Yeterli, teşekkürler.
Hepsini kendim yaptım. - Yeterli, teşekkür ederim.
Kahve ister misiniz?
Ah pardon... - Buyrun gelin.
Kuş kadar yiyor! "Yemediğin her pirinç tanesi kadar çocuğun olur!"
Hayır, yiyorum, yiyorum.
Buyrun, özel günlerde yaparım hep bunu.
Peki neyi kutluyoruz?
Türkiye Adalet Bakanı ile konuştu.
Dava ile ilgilenecek. - Kişisel olarak.
Benimle çay bile içti. Ne adam ama!
- Siz de kahve alın? - Hayır... Ee, sağ olun.
- Her şey yoluna girecek. - Elbette,
- Bakanla konuşacağımı tahmin etmemiştiniz, değil mi?- Etmiştim.
Guantanamo'daki diğer mahkumların avukatları ile görüştüm.
Bir de bir insan hakları kuruluşuyla... - Şimdi oldu, kem gözlere karşı...
782. GÜN Kasım 2003
Günaydın, Marc. - Selam, Bay Docke.
Bay Docke, avukattır. Teğmen Schartig.
Selam. - Bu davada çalışıyor.
Bu davasında hepimiz şanssızız. - Şanstan ne anladığına bağlı .
Vaktin var mı? - İslamcılarla ilgili bir basın toplantısına gitmeliyim.
Otobüs kaçıranlar. Onları da savunuyorsanız götürelim.
Randevu için sekreterimi ara.
Görüşürüz. - İyi günler.
Selam.
Çabuk, Schartig arabada bekliyor.
Bunu gördün mü? - Hayır, ne diyor?
Alman gizli servisi Kurnaz'ı Guantanamo'da sorgulamış.
Bunu biliyor muydun?
Nasıl öğrenmişler?
Bunun önemi yok.
Neler olup bitiyor ?
Tamam. Evet, haberim vardı.
Schartig'den, gizli servisin soracağı soruları hazırlamasını istediler.
Gitmeliyim. - Türk olduğu için yardım edemiyorlar,
ama sorgu için ekip mi yollamışlar?
Onu zararsız bulmuşlar.
Zararsız mı? - Yanlış zamanda yanlış yerde.
El Kaide veya Taliban'la bir temas kurmamış.
Pakistan yolculuğu konusunda ise,
orada camileri gezdiğini söylüyorlar.
Arama emriyle ilgili itiraz? - Neredeyse hazır.
Klein davasının temyizi için gerekçeleri toparlamalıyız.
Bernhard'ın davası. Bernhard?
- Klein'ın temyiz dosyası? - Evet .
Kusura bakmayın. - Hadi ama!
Yarın son gün.
Kusura bakmayın, basın açıklamasını hazırlıyordum.
Kurnaz davası seni yiyip bitiriyor. - Oğlan suçsuz.
Gizli servis onu sorgulamış ve zararsız olduğuna karar vermiş.
Gizli servis. - Onlara güvenmeye mi başladık?
Hemen temas kurdum.
Murat'ın ailesinin "kaygılarını" anlıyorlar
Ama gizlilik yeminleri var. Kara delik gibi!
Basın açıklamasına ekleyecek misin?
Hayır.
Yüksek Mahkeme başvurusuna.
Amerikan hükumetine açılan davaya katılıyoruz.
Yüksek Mahkeme mi, ciddi misin? - Evet.
Amerikan yargı sistemi
Guantanamo'ya dair yetkisini kabul etmeli.
Karar ne zaman çıkacak?
Yakında.
Umarım.
Temyiz dosyanı ben hallederim. - Sağ ol, Wolfgang.
Müsteşar değil, bakanla görüşmek istiyorum!
Bana söz verdi!
Mısır'daki sağır sultan bile duydu!
Delirmek üzereyim!
Neden kimse yardım etmiyor?
Neden beni oradan oraya yolluyorsunuz?
İyi tamam. Bekliyorum.
866. GÜN Şubat 2004
Günaydın. Telefona neden cevap vermiyorsunuz?
Bayan Koslowa size ulaşmaya çalışıyor. - Kocam uyuyor. Gece vardiyası.
Özür dilerim. Washington'la ilgili.
Çok şükür, yanmamış.
Yüksek Mahkeme, Guantanamo ile ilgili bir açıklama yapmaya karar verdi.
Bu iyiye işaret, anlıyor musunuz?
Kamuoyunu yanımıza çekmekle ilgili.
Merak etmeyin, insan hakları kuruluşu
seyahat masraflarını karşılayacak.
Ben ne yapacağım ki orada?
Beyaz Saray'a bir dilekçe sunacağız.
Dilekçe mi?
Bir tür mektup, talep yazısı...
Postayla yollanamaz mı? - Hayır...
Bir dilekçe sunmak
basının ilgisini çekecektir.
Bu dilekçe işini bensiz yapsanız?
Ama aile üyeleri olunca basının ilgisi artıyor.
Avukatlarla ilgilenmiyorlar.
Eğer gelirsen, basın için dikkat çekici olacak.
Hep tatlı tatlı konuşuyorsun ama...
Bakan da aramadı daha.
Çok güzel kokuyor.
Elmalı kek mi o?
Murat'ın en sevdiği kek.
Ağzının tadını biliyormuş. - Evet.
Senin Murat.
Bak, sorun kısmen de burada işte.
Onu hiç tanımıyorum.
İlk defa hiç tanışmadığım birinin avukatlığını yapıyorum.
Onu görmek ister misin?
Televizyonun önündeyim.
Ekranı kapatıyorum.
Cem her şeyi çekiyor.
Doğum günlerinde karaoke yaparız. Bilir misiniz?
Tabi, "The Great Battle"!
Şarkı söyleme yarışması. Kim kazandı peki?
Her zamanki gibi ben!
Bay Kurnaz! Uyandırdıysak özür dilerim.
Ben Bernhard Docke, avukatınızım.
Avukat mı?
Mehmet, bir tanem...
Ben... O...
Araba çamurluğu için mi? Sigorta ile mi ilgili?
Murat'ın avukatı.
Washington'a gidip bir dilekçe...
teslim edeceğiz.
Beyaz Saray'da.
Washington?
Kusura bakmayın, ayakkabılarınızı çıkarmalısınız.
Ama ucunda azıcık metal var!
Anlıyorum, ama çıkarmanız gerekiyor.
Teşekkürler.
Ama zemin buz gibi.
Saç tokanız.
Onu çıkaramam, saçım bozulur.
Benimle gelin, lütfen. - Hadi ama!
Bernhard, baksana şu işe!
Neredeyse bitti, yardımcı olduğunuz için teşekkürler.
Bayıldım! Bundan sonra hep birinci sınıfta uçacağım.
"Guantanamo İnsan Hakları Komisyonu" bir Hollywood yıldızının desteğiyle kuruldu.
Birinci sınıf biletleri o ayarladı.
Hollywood? O zaman düzgün giyinmek gerekir!
Şampanya ister miydiniz? - Ücretsiz mi?
Teşekkür ederim.
Hadi, Bernhard.
Hayır, çalışmalıyım. - Ne olmuş yani? Ben hiç içki içmem.
887. GÜN Mart 2004, Washington DC
Washington'a hoş geldiniz.
Teşekkürler.
Güzel!
Bir V12!
Harika bir araba!
Güzel araba, değil mi?
Kocam Mercedes'te çalışıyor. Mercedes, biliyor musun?
İndirimli araba alabiliyoruz. Roadster SLC'ye bayılıyorum. Beyaz olanı!
Roadster? Beyaz ?
Elbette!
Harika! İnanılmaz!
Lütfen yolu uzatmayalım. New York Caddesi'nden gidelim.
Ama hızı kesmeyin!
Ne şoför ama! Çok hızlı sürüyorsunuz! Bayıldım!
Bayan Kurnaz, gitmemiz gerekiyor.
Tüm bu insanlar avukat mu?
Sizin gibi ebeveynler...
Bernhard Docke? Sizi görmek ne güzel.
Michael? O lütuf bana ait. Geciktik, kusura bakmayın.
Bu da Bayan Docke olmalı.
Hayır! Rabiye Kurnaz, Murat'ın annesi.
Annesi mi? Ben bir erkek bekliyordum. Buradakilerin çoğu babalar...
Ah şu Türkçe isimler... Türkçe bilmiyorum.
- Kim bu? - Michael Ratner, CCR'nın başkanı.
Senin yerine bir erkek bekliyormuş, burada hep babalar var.
Anladım. Kusura bakmasın.
Ona de ki, Mehmet'in çalışması lazımdı. - Evet... - Üzgünüm
Hayır, bu muazzam!
Siz Murat'ın annesisiniz. Harika!
Benimle gelin, konuşmak istiyorum.
Sıcak dedim. İçerisi epey sıcak.
İngilizce bilmiyorum. Yok İngilizce.
Türkçe?
Türkçe biliyor musunuz?
Pardon? Arapça bilmiyorum.
Arapça yok. Almancam ve Türkçem var, olur mu?
Türkçe? Daha da kötü.
Buyrun.
Çok teşekkürler.
İşte, bu Murat.
Oğlum. Guantanamo'da.
Onun için buradayım.
Oğlunuz mu?
Oğlum, evet.
Bir saniye.
Benim oğlum.
Sizin oğlunuz.
Mohammad Khan. O da Guantanamo'da.
İkimiz, birlikte mücadele etmeliyiz.
Oğullarımızı Guantanamo'dan kurtarmalıyız.
İyi geceler. - İyi geceler, Bernhard.
Teşekkürler.
Buyrun. - Teşekkürler.
Rica ederim.
Oğlumu geri istiyorum.
Hukuka aykırı bir şey yaptıysa, mahkemeye çıkarılmalı.
O Amerikalıların güvenliği için bir tehdit değil.
Bay Bush ve onun yönetimi bir hata yapıyorlar. Benim oğlum...
Daha çok konuşur mu? - O adam bir banker.
Benim oğlum...
terörist değildir.
Pardon, beyefendi.
Şeker var mı acaba?
Pardon? - Şeker var mı diye soruyor.
Şeker? Tabii ki, kusura bakmayın.
Hoş adam. Yaşına göre iyi.
O kim biliyor musun?
Bizi o davet etti. - Evet, ama aynı zamanda...
Buyrun.
Şeker.
Teşekkürler. Biraz daha.
Daha daha.
Anladım, siz çok şekerli seviyorsunuz.
Tamam, yeterli.
Ona da verin!
Hayır teşekkürler.
Teşekkür ederim.
Washington'u nasıl buldunuz?
Washington'u nasıl mı buldum?
Güzel, ama bu siyahiler burada ne arıyor?
Çok beğenmiş. Özellikle de etnik çeşitliliği.
Burada farklılıklar bir arada bulunuyor.
Bize neden yardım ediyor? - Neden...?
Bize neden yardım ettiğinizi merak ediyor.
Bu çok iyi bir soru.
Kısaca söylemek gerekirse, Amerika'yı sevdiğim için.
Onun medeniyete kattıklarını seviyorum...
Çünkü Amerikan demokrasisine kalpten bağlı.
Tabi. Düzgün adam memleketini sever.
Ama şu kauçuk ağacı gübre istiyor.
Yoksa ölür. Gerçekten!
Kauçuk ağacı? Gübre?
Su? Su?
Yüksek Mahkeme nedir?
ABD'deki en büyük mahkeme.
Neden mahkeme? Murat bir şey yapmadı ki.
Bunu mahkemenin ortaya koyması gerekiyor.
- Neden kısık sesle konuşuyorsun? - Çünkü bu sessiz bir yürüyüş.
Kimse Amerika'nın hatalar yaptığını inkar etmiyor.
Ancak Guantanamo'daki tutsaklar pek çok kişi için,
ilk fırsatta boğazımızı kesecek kötü insanlardan ibaret.
Dediklerinizi anlıyorum, ama yanılıyorsunuz.
Bir kişinin bir kötülük yapıp yapmadığını, anlamanın tek yolu,
yasal süreç başlatıp mahkemeye gitmektir.
Bu, insanlığın bulduğu, ona yakışır tek yoldur.
Peki bu yolu kim açmıştır?
Amerika. Bu yüzden buradayız!
Bu yürüyüşle çocuklarının salıverilmesi için bir yol bulmaya çalışıyorlar.
Başkan'a bir dilekçe vereceğimizi söylemiştiniz.
Evet, yani...
Dilekçeyi sembolik olarak verdik.
Ama kapıcıya bile görünmedik. - İşte burada,
Martin Luther King Ünlü "Bir hayalim var" konuşmasını yaptı,
ve Afro-Amerikalılar için eşit haklar talep etti.
Peki şimdi eve mi gidiyoruz? Bu kadar mıydı?
250,000 insan buradaydı, kalabalık ta ötelere kadar uzanıyordu.
Bizim yürüyüşteki gibi değil.
Gazetecilerle konuşabilirdiniz. - Ne diyecektim ki?
Kimsiniz, neden buradasınız... - Ben kendim de bilmiyorum ki.
Ve bu da Abraham Lincoln,
Birleşik Devletler'in en önemli başkanlarından biri...
Köleliği kaldırdı.
Sanırım şu jetlag zımbırtısı çarptı beni.
Lütfen buradan dönün. Eastern Market'e gideceğiz.
Ne iyi akıl ettiniz bunu!
Ama çok zamanımız yok... - Dikkat edin! Köpek dışkısı!
Teşekkürler.
Aklınız hep bir karış havada.
Bakın, ne güzel!
Çocuklarımız için bir şeyler alabiliriz.
- Bu güzelmiş, Cem'e yakışır mı? - Hayır.
Onu Afganistan'a ya da Pakistan'a gitmemesi için uyardım.
Onu alıkoydular. Hemen ardından da beni.
Acele giden ecele gider.
Neden pazarlık yaptınız ki, fiyatı iyiydi?
Evet demeden, yedi kez hayır demeli.
Hem taksiciye yanlış adres verdiniz. - Ben avukatım, rehber değilim.
Kusura bakmayın... - Sorun yok, sırada siz varsınız.
- Hemen şimdi mi? - Rabiye mutlaka konuşmalı.
Ne istiyor?
Aramızdaki tek anne o.
11 Eylül kurbanlarının yakınlarının çoğu annelerden oluşuyor.
Rabiye onlara kalpten hitap edebilir.
Sanırım konuşmayacak. - Neden? Cesur bir kadın o.
Konuşma yapmamızı istiyor. - Yapın siz.
Sizinle. - Ne, ben mi? Hayır.
Ben de öyle dedim. - Konuşmayacak mı dediniz?
Bana sorabilirdiniz. Gerçekten!
Yapar mıydınız?
Bu akşam burada 11 Eylül kurbanlarının ve Guantanamo tutsaklarının
aileleriyle beraber olmak, benim için özel bir anlam taşıyor.
Kapanışımızı yaparken Almanya'dan Rabiye Kurnaz
ve avukatı Bernhard Docke'yi
dinleyeceğiz.
Ben başlayayım mı?
Saçım nasıl?
İyi,
Merhaba, ben Murat Kurnaz'ın annesiyim.
Umarım her şey yakında yoluna girecek.
Ve masum insanlar salıverilecek.
Bu yüzden buradayım, ve...
Ve avukatım olan,
Bay Docke bana dedi ki,
burada, Washington'da
bir mahkeme bu davaya bakıyor.
Ve...
Rabiye, Murat Kurnaz'ın annesi. Almanya'dan geliyor.
Ben avukatıyım.
Oğlu Şubat 2002'den beri Guantanamo'da tutsak.
Ve biz de burada,
adil biçimde yargılanması için mücadele ediyoruz.
Her ne yapmış olursa olsun,
umuyoruz ki mahkeme usülüne uygun bir karar verecektir.
Bazen...
aslında sık sık...
rüyalarımda...
Murat'ı görüyorum.
Orada, cezaevinde oturuyor.
Bekliyor.
Ve bekliyor.
Tek başına.
Ve her gün umuyor ki...
ben gidip onu alacağım.
Ama hiçbir şey olmuyor.
Ve bu beni yaralıyor.
Ben onun annesiyim.
Yemekleri pişiririm,
alışverişi yaparım,
çamaşırları yıkarım,
ve hep onu düşünürüm.
Ne haldedir bilmiyorum.
Ona yemek veriyorlar mı,
uyuyacak bir yatağı var mı?
Hayatta mı ki?
En son iki sene önce haber aldım ondan.
İki yıl, düşünebiliyor musunuz?
Bir gün 24 saat.
Her yere mektuplar yazdık.
Bakanla konuştum, ama kimse bana yardım etmedi.
Çaresizce bekliyorduk.
Bekledik de bekledik.
Ama bunun bir sonu yoktu.
Derler ki: "Beklemek umudun ölümüdür."
Bu yüzden buradayım.
Her ne kadar...
sadece onun annesi olsam da.
Şu adam...?
Bizimki değil mi? - Evet, Tim Williams!
Söylemiştim, o bir Hollywood yıldızı. - Hiç söylemedin!
Söyledim. - Hakkımda ne düşündü ki?
Gerçekten!
Balayından dönmüş gibisiniz. - Hayır!
Sana şeker getirdi!
Cillop gibi olacaksın.
Süper.
Ben geldim! Ay, yıldızlarım!
Sizi çok özledim!
Yavrularım benim!
Nasılsınız? Karnınız doydu mu?
Evet, yemekleri Cem yaptı. - Ne?
Her gün makarna.
Sanki beğenmedin!
Sonra bir sessiz yürüyüş yaptık.
Sonra Beyaz Saray'a yürüdük ve Başkan'a dilekçe sunduk.
Ne? Başkan mı? Gerçekten mi? - Evet!
Ne dedi? - Sembolik bir şeydi.
Bir Hollywood yıldızına gittik. Çok nazikti.
Çok meşhur, ama kibirli değil.
Kim kız o?
Tim Williams mı! Gerçekten mi? Çok yakışıklı!
Senin için en iyisi. - Sağ ol ablacığım.
Hep Amerikalılar soğuk tipler diye düşünürdüm.
Ama herkes beni kucaklayıp durdu. Hakikaten!
Peki Murat? Serbest kalacak mı?
İyi bari abla. Artık ailenle ilgilenebilirsin.
Yani her şeyi Cem'e bıraktın, vallahi.
Kız! Ablası, sen kilo mu aldın?
Daha neler? Kulağımın arkasında mı?
Bak işte, kolların!
Ay saçmalama abla!
Görüyorum.
Hiçbir şey anlamadım!
Cem!
Gel oğlum, gel!
Gitmem lazım. Kusura bakmayın.
Anne, ne oluyor? Mama!
Beni okuldan almana gerek yok. Küçük çocuk değilim artık.
Hani öpücüğüm nerede benim?
Hadi!
Öğretmenini gördüm aşkım.
Ne? Murattan bahsetmedin ya? - Hayır, senden konuştuk.
Senin için kaygılı.
Derste uyuyormuşsun notların da düşüyormuş.
Seni gidi seni?
Sorun ne?
Ben yokken ev çok mu vaktini aldı?
Bunu Murat için yapmalıyım. Anlıyor musun?
Ama sen yardım etmezsen yapamam.
Bizi öldürmeyen şey güçlendirir.
Tamam.
Mehmet, yeni araba? İyisin iyisin!
- Hep istememiş miydin. - Gerçekten mi?
933. GÜN Nisan 2004
Günaydın, Bayan Kurnaz!
Trafiğe mi takıldınız?
Kalkıştan önce bir kadeh şampanya içeriz diye düşünmüştüm.
Elbette ücretsiz.
Evet, Washington.
Mahkeme yarın davayı görecek.
Geçen hafta konuşmuştuk.
Neden Washington? Daha yeni oradaydık.
Ben mi? Neden ben?
Ama...
Evet, tamam...
Evet.
Anne ne oldu?
Washington'a gitmeliyim.
Ne zaman? Şimdi mi?
Baba, bunlar hep Murat için.
Ya ne için ya?
Ne peşinde gidip geliyorsun sen?
Suçsuz olduğundan emin misin?
Üç yıldır boşuna mı cezaevinde?
Sen kılını kıpırdatma, ama o suçu değil.
Kılımı kıpırdatmıyorum ha!
Tamam ya! Siktir et!
Abla!
Murat istediğini yapsın
ama çilesini siz çekin.
Ama oğlum o benim.
Cem ve Atilla'nın da sana ihtiyacı var.
Senin oğlun olsa ne yapardın?
Söyle bana!
Taksi geldi.
Anahtar nerede?
Yok. - Nasıl yok?
Ben gösteririm. Gel yardım et bana.
Ay aman! - Hadi, ver bavulu.
Hep böyle deliydin.
Havaalanına lütfen!
Kendine dikkat et! - Sen de!
Daha ne kadar homurtacaksınız?
"Somurtmak".
"Somurtmak" denir ona.
Bilerek "homurtmak" dedim.
Bugün sizinle bir kadeh içeceğim, Allah affeder.
Allah yükümüzü hafifletiyor.
Ramazan'da oruç tutamadığımda, fakirlere 300 Avro veriyorum.
O nedir? Ne yapmışlar ona?
Fıstık ister misiniz?
Kanalı değiştirir misiniz? - Bir bardak daha?
Neden o kutunun üzerinde?
Hayır, teşekkürler.
Orası Irak'ta.
Amerikalıların mahkumlara işk...
kötü davrandığı bir cezaevi.
Ne diyor?
Diyor ki durum münferitmiş.
Birkaç ayrık otu.
Guantanamo'da olmuş mu bunlar?
Yok canım.
Irak'taki savaş başka, korkunç.
Orası öyle.
Ben uyuyacağım. - İyi geceler. - İyi geceler.
Rabiye, bir saniye.
Kaç zamandır aklımdaydı...
Önümüzdekilere bakınca, belki vakti geldi...
Ben Bernhard.
Evet, biliyorum.
Yani sizli bizli konuşmayalım.
Anladım. Ben de Rabiye.
Neredesiniz canlarım?
Şimdi Washington'da, oteldeyim.
Burası gayet güzel, ben iyiyim.
Sizi seviyorum. Yakında görüşürüz.
Sağol, Bernhard.
Dosdoğru Yüksek Mahkeme'ye lütfen. Independence Avenue üzerinden.
WBC-Washington'dan haberler.
Günaydın. Iraklı mahkumların ABD askerleri tarafından
uğratıldıkları kötü muameleye dair yeni bir soruşturma başlatıldı...
Siz televizyonda değil miydiniz?
Guantanamo yüzünden?
Evet, televizyondaydık.
Anlıyorum.
Bu yolculuk size ikramım.
Gidip o davayı kazanın.
Ülkem adına utanmaktan usandım.
Teşekkürler.
Lafı olmaz.
- İşte! - Bayan Kurnaz, vaktiniz var mı?
Murat masum deme, buna mahkeme karar verecek.
ABD Hükümeti'nin, 11 Eylül'de işlenen suçlardan sonra
sertleştiğinin farkında mısınız?
Oğlum için şu Amerikalı ile aynı şeyi istiyorum.
Adı neydi onun? - John Walker.
Evet.
Onu Afganistan'da tutuklayıp burada yargıladılar.
Ama oğlumu cezaevine koydular.
İnsan hakları bunun neresinde?
İşte, şurada, Mahkeme'nin girişinde diyor ki:
"Kanun önünde eşitlik".
İstediğimiz sadece bu.
Umarım lehimize karar verirler.
Benim için, oğlum için.
Ve şu taksi şoförü için, ülkesiyle gurur duyabilsin diye.
John Walker'ı nereden duydun?
Şaşırdın mı? Dersime çalıştım ben.
Takdir etmeyecek misin? Hadi ama!
Bu bina 1935'de kuruldu.
Bir adalet tapınağı inşa etmek istediler
ve en iyi malzemeleri kullandılar...
Hay sıçayım! - Terbiyeni bozma.
Çantam!
Takside unuttum. Belgeler içindeydi.
Bernhard, bunu mu arıyorsun?
Sendeymiş!
Rabiye, bir anne gibisin!
Gel bir sarıl canım.
Bernhard, Rabiye, sizi yeniden görmek ne güzel!
John Gibbons, emekli hakim. Duruşmada bizi o temsil edecek.
Bernhard Docke, muazzam bir insan hakları avukatı,
ve Rabiye, Murat'ın annesi.
Çok memnun oldum. - Merhaba.
Gidelim mi? - Buyrun.
Birleşik Devletler Yüksek Mahkemesi'nin baş hakimi ve muavinleri!
Duyduk duymadık demeyin!
Yüksek Mahkeme ile işi olan
her kişi buraya kulak versin.
Oturum başlıyor.
Tanrı ABD'yi ve Yüce Mahkeme'yi korusun.
03-334 No'lu dosyanın savunması:
"Shafig Rasul, George W. Bush'a Karşı"
ve müşterek dosya.
Bay Gibbons.
Sayın Baş Hakim, Yüce Mahkeme:
Bu dava, federal mahkemelerin
hukuk devleti ilkesine riayet etmesi ile ilgili.
Elimizdekiler, bir yabancının
sınırlarımız dışında hapis tutulması halinde
adli incelemeden mahrum tutulduğunu gösteriyor...
998. GÜN Haziran 2004
Bernhard, kalbim yerinden oynadı!
Buna alışık değilim!
Bugün Amerika'nın başkanı
Yüksek Mahkeme'de üçe karşı altı oyla kaybetti!
Mahkeme kararına! Şerefe. - Şerefe. - Şerefe.
Bu bir "habeas corpus,"
dava dosyalarını görmek,
müvekkile erişmek ve tutukluluğunun incelenmesi için.
Ne diyor burada: "Rabiye Kurnaz, George W. Bush'a karşı"?
Başkan'a dava açtığın anlamına geliyor.
Ben mi?
Evet, sen!
Nuriye der ki: "Mekke'ye 40 kere gitmek deveyi hacı yapmaz."
"İşine bak kunduracı"
"Kunduracı"? - Bir Alman deyimi. - Hadi bakalım.
Benim kafam rahat. - Benim de, Bernhard.
Bence bazı develerden iyi hacı olur.
Ya da başkan.
1037. GÜN Ağustos 2004
Hadi çabuk ol! Geç kalacaksın yine.
Tut şunu.
Bir türlü anlamadım.
Neden başka bir avukat lazım?
Benim saftirik kardeşim.
Bernhard ABD'de avukatlık yapamaz.
Bak, bunu beğendim.
Bu seni hiç açmadı.
Bir de şunu dene.
Ama büyük mahkemeyi kazanınca,
hani Murat çıkacaktı?
Hemen çıkartmayacaklar.
Ama şimdi temyize gidebilir.
Amma da karışık işler.
Tam garsona benzedim!
Hadi ama!
Yeni avukatımız bir profesör.
O zaman şuna şık bir kolye lazım...
Evet, bu güzel. Hadi.
Rabiye. Seni görmek ne güzel,
Bernhard senden çok bahsetti.
Baher dosyayı inceledi
ve bize Murat'ı neyle suçladıklarını anlatacak.
Gerçekten bir şey yapmış mı?
Hayır. El Kaide ile bağlantılı kişilerle temas kurmuş.
Buna dair tek kanıt Almanya'daki soruşturma dosyası.
O zaman onu serbest bırakmalılar. - Ne? - Kanıt yok, sadece duyumlar var.
Rabiye'ye askeri mahkemeden bahsettin mi?
Hayır, henüz değil
Ne dedi?
Murat, Guantanamo'da askeri mahkeme önüne çıkmış.
Onlar da buna bakıp tutukluluğu hukuka uygundur diyorlar.
Bunu bekliyorduk. - O nedir peki?
Bush'a göre bir mahkeme, gerçekte bir maskaralık.
Mahkumların avukatı yok,
delillere erişemiyorlar, ve her şey aleyhlerine kullanılabiliyor.
Kim bu hakkı veriyor onlara? - Çünkü Mahkeme
sanıkların nasıl bir mahkemede yargılanacağını belirtmedi.
Ve Bush'a göre bu yetkili bir mahkeme.
Kusura bakma, durumu izah ettim.
Sorun yok.
Ama buna razı olmayacağız.
Bush, Murat'ı tutmak için başka bir yol düşünecek!
Mahkeme kararını boykot edeceklerini biliyorduk.
"Bu mektupla, yetkililerden
ağabeyimin salınmasını talep ediyorum.
Çünkü onu ve onunla vakit geçirmeyi özledim.
Doğduğumdan beri yanımdaydı.
Ve birlikte çok şeyler yaptık."
Anne bu... - Devam et canım, çok güzel.
Ne işe yarayacak bu? - Mahkeme için.
Murat'ı daha iyi tanıyacaklar.
Hadi canım, hadi kuzum, devam et.
"İnanarak söylüyorum ki
teröre hiçbir zaman bulaşmaz o.
Hiçbir zaman..."
Devam et, Cem. Devam et.
"Onun bir karıncayı incittiğini görmedim.
Ve üçüncü sınıfa giden kardeşim Atilla da
onu çok özlüyor. Bizler..."
Nuriye arıyor.
Efendim Nuriye?
İşimiz var. Ne? Tamam.
Rabiye, televizyonun sesini aç!
Murat'la ilgiliymiş. - Murat'la mı?
Bir yabancı, Almanya'ya
altı ay içinde, ya da yetkililerin izin verdiği
süre içinde dönmezse oturma izni sona erer.
Murat Kurnaz vakasında bu ne anlama geliyor?
Almanya'dan Ekim 2001'de ayrılmış,
ve altı ay içinde geri dönmemiş.
Yani oturum izni sona ermiş.
Ne?
Durum bu mu?
Almanya'ya giremeyecek.
Oturum izni için başvurmamış,
veya bu yönde...
Ne oluyor? Neden yapıyorlar bunu?
Çünkü biz Türk'üz.
Buraya ait değiliz, anne.
...bu yüzden ülkeye girme hakkı yok.
Burada yıllardır kıçımı yırtıyorum
Ve siz tekerime çomak sokuyorsunuz.
"Siz" mi? Benimle bir ilgisi yok.
Tabi, Guantanamo'dan bir telefon açıp
otururum iznini uzatmalıydı.
Açık konuş, bu sadece bürokrasi meselesi mi?
Arkasında ne var?
Birileri, oğlan dönerse basınla uğraşmaktan korkuyor:
"Almanya Taliban'a kollarını açtı," gibi bir şey.
Kim bu "birileri"?
Kim?
Yani, bunun yaratacağı izlenimden korkuyorlar.
Yani bizzat oy verdiğim kırmızı-yeşil hükumet
onun dönmesini engellemek mi istiyor?
Kasten?
Hay sıçayım.
Sıçayım!
Bir de, Bernhard...
Amerikalılar bizim hükumete yazmış,
Kurnaz'ı salıvermeyi önermişler. - Ne?
- CIA'den. - Ne zaman?
2002 sonbaharında.
2002 Sonbaharı?
Ciddi olamazsın.
Üç yıldır yok yere mi tutuluyor?
Ben ne bileyim!
Resmi olarak bundan haberim yok.
"Sayın İçişleri Bakanı,
Açıklamanız beni çok şaşırttı.
Murat Kurnaz Bremen'li bir genç,
19 yaşında...
19...
yaşında...
Almanya'dan ayrıldığında 19 yaşındaydı.
Yani hukuken yetişkin sayılmıyordu ve bu dikkate alınmalı..."
Pardon.
Sen de ister misin?
Evet, alırım.
Uzun zamandır stres yüzünden öksürmüyordun.
Futbol maçı yüzünden.
Geçti şimdi.
Peki tüm bunlar hep boşunaysa?
Kimse yardım etmezse?
- Selam! - Erkencisin!
Vaktinde geldim.
Saat 10'da buluşmak istedin. Belin mi ağrıyor?
Ah canım, seni doktora götüreyim!
Hayır. - Bir iğne yapsınlar.
Hadi gel.
Belimi doğrultamıyorum. - Ne yaptın? Dikkat et.
Belki de dinlenmelisin, Bernhard.
Yaptıklarını takdir ediyorum.
Hiçbir ücret de istemedin.
Artık devam edemem dersen,
ne yaparım bilmiyorum.
Ama sana kızmam.
Sadece...
Sadece belim ağrıyor, Rabiye.
İğne vurulunca geçer,.
Tamam.
1252. GÜN Mart 2005
Pardon... - Şimdi değil, Bayan Koslowa.
Murat hakkında konuşuyoruz. - Basın toplantısı... - Nedir?
Başka bir salon bulmalıyız.
Neden?
Demokrasimizi inkar eden birini
neden savunduğumuzu sordular.
Başka bir şey bulacağım. - Teşekkürler.
- Mesajımı Murat'a ilettiniz mi? - Evet.
Ama bunu bir tuzak zannetti.
Tuzak sanmış.
Ama sonra kahve istedi.
Sonra ona McDonalds'dan bol şekerli bir kahve aldım.
Şekerli sever!
Neşesini kaybetmemiş.
Sorgu odasında beni yemeğe davet etti. Sanki evine çaya uğramışım gibi.
Ona bir de elmalı kek götürdüm.
Sevindi. Senin kekini hatırlattığını söyledi.
Ona elmalı kek götürmüş, senin keklerini hatırlatmış.
Sizinle gurur duyuyor.
"Annem Amerika'ya mı geldi?", diye sordu durmadan.
İnanamadı.
Onun için Amerika'ya gittiğine inanamamış
Dünyanın öte ucuna bile giderim.
Teşekkürler, Baher.
Kusura bakmayın, jetlag yüzünden biraz uykusuzum.
Evet, dinlenin.
Ben de gidiyorum, Bernhard.
Biraz bekle olur mu?
Teşekkürler, yarın görüşürüz.
Ne oldu?
- İngilizcen ilerliyor. - Yakında seninkine yetişir.
Bir paket kahve ister misin? Uta iş yerinden almış,
yüksek kalite.
Ne söylemek istiyorsun, arkadaşım?
Bir şey var...
Basın toplantısında konuşacağız, ama şimdiden bilmen lazım.
Murat işkence görmüş.
Bu aklımdan geçiyordu, Bernhard.
Kandahar'daki esir kampında,
Murat Kurnaz defaatle dayak yedi.
Sorgu sırasında,
başı su altında tutuldu, boğulma etkisi yaratıldı,
ve ayaklarına elektrik verildi.
Bir asker başına silah dayadı ve bağırarak,
"Seni öldüreceğim!" dedi.
Kurnaz zincire vuruldu ve uzun süre ellerinden asılı tutuldu.
Guantanamo'da uykusuz tutularak, yüksek sese maruz bırakılarak
ve sürekli sorguya çekilerek
sistematik işkenceye uğradı.
Buyrun.
Müvekkilinize yapılanların gerçekten dehşet verici olduğunu görebiliyorum.
Ama tekil durumlar bir yana,
İslamcı terör karşısında hangi insan haklarından bahsedebiliriz?
Bu beni ilgilendirmiyor.
Demokratik ilkeleri bir kenara bırakırsak,
teröristler amaçlarına ulaşmış olur.
Ama eski kurallar hala geçerli mi?
Bir intihar bombacısını neyle caydırabilirsiniz?
İdam cezasıyla mı?
Murat Kurnaz vakasına dönmek isterim.
Yakın zamanda Washington'dan bir hakim Murat'ın davasının,
Guantanamo'daki suistimallerin en yakıcı örneği olduğunu,
onun spekülasyonlar neticesinde tutuklandığını,
delillerin görmezden gelindiğini belirtti.
Aynı zamanda, bildiğimiz kadarıyla
tutuklandığı sırada
Pakistanlılar tarafından Amerikalılara 3.000 dolara satılmış.
Peki beraat ettiyse neden hala tutuluyor?
Çünkü söz konusu dava,
Guantanamo'daki askeri mahkemenin yetkisine ilişkindi.
Ve mahkeme "Hayır" dedi..
Guantanamo'daki mahkeme hukuksuz ve anayasaya aykırı.
Bundan sonra ne yapacaksınız?
Anayasal demokrasimizin her bir santimi için
kavga vereceğiz.
Bu nedenle hemen basın temsilcilerini sürecin bir parçası kılmak istedik:
Bize yardım edin,
hükumetten bize destek vermesini isteyin.
Bakın...
Burada bir anne var.
Oğlunu üç buçuk
yıldır görmedi.
Oğlunun yanlış bir şey yapmadığını biliyor.
Ve şimdi orada nasıl muamele gördüğünü biliyor.
Ama onu bir daha
görüp göremeyeceğini bilmiyor.
Çocuğunuz var mı bilmiyorum,
bunlar kafanızda canlanabiliyor mu?
Hasta mısın? Doktor bulalım mı?
Hayır, iyiyim.
Sık sık oluyor bu.
İçten içe biliyordum.
Ama...
Bazen hakikat zehirden daha acı.
Ne yapıyorsun meleğim?
Ekmek bitmiş.
Yalnız mısın? - Baba işte, Cem bir partide.
Yakında döner.
Acıkınca bunu yapıyorum. Cem gösterdi.
İster misin?
Dünyanın en güzel yemeği.
Öyle.
Dünyanın en güzeli.
Oğlum Mohammad'in Guantanamo'dan salındığı bu gün,
hayatımın en mutlu günü.
Babam bana haysiyetin,
umudun,
direncin,
cesaretin, sabrın ve inancın yolunu gösterdi.
En karanlık zamanda mücadele etti...
Evet ben de izliyorum.
Bence olumlu bir gelişme.
Murat dönüyor!
Geliyor! - Kim diyor onu?
Türkiye'den biri.
Kiminle görüşüyorum?
Ne zaman? Nasıl?
Polis arıyor. - Ne zaman? - Nerede?
Murat eve dönüyor!
Tabii. Aman Allahım! Sağ olun!
Ne oldu?
Türkiye'den polisler aradı. Murat eve dönüyor. Nihayet!!
Ne zaman?
Yarın canım. İncirlikte!
Gerçekten mi? - Evet.
Bilet almalıyız! Havaalanına gitmemiz lazım!
1255. GÜN Mart 2005, İncirlik
Aklım almıyor. Neden birden salıveriyorlar?
Basın toplantısı yüzünden mi?
Türkiye'nin rolü belirleyici oldu.
Öyle mi dersin?
Uzun yıllardır onun için çalışıyorum, ama onu İlk kez göreceğim.
Kocaman bir sakalı var, görünce şaşırma!
Mağara adamı gibi!
Eve gidince keseriz!
Bak, Baher.
Sence bu Murat'a olur mu?
Mümkün değil!
En sevdiği tişörtüydü bu. - İşte orada!
Hayır...
Fadime! Dur bekle!
Rabiye! Bu Murat değil. - Ne?
Murat kızıl saçlıdır. - Hayda.
İnan bana. En kısa zamanda kavuşacaksın ona.
Avukatlar her şeyle ilgileniyor.
Elçiliği arayacağım.
Söz vermiştin,
gelecekti, Almanya'da yaşayacaktık.
Neden gitti oraya? - Hepsini senin için yaptı!
İyi bir Müslüman eş olabilmek için.
Ben onu olduğu gibi sevmiştim.
Bu nasıl oldu diye soruyor.
Belli ki karıştırmışlar.
Serbest bıraktıklarının adı da Murat.
Bernhard, canım.
Murat'ı neden serbest bırakmadılar?
Türk diye mi?
Onu gerçekten seviyor.
Fadime.
O bir kadın: Çocuk istiyor, aile istiyor.
Siz Almanlar ve "aşk."
Geçen biri bana evlilik teklif etti.
Beni televizyonda görüp aşık olmuş.
Çocukları alıp bana gel dedi.
Ne ahmaklık.
Eğer ona aşık olsaydın...
...bunu yapar mıydın? - Git işine.
Ben hiç aşık olmadım. Çocuk istiyordum sadece.
Hiç mi?
Kim bilir? Yeniden doğsam belki seni alırdım.
Ya da şu Tim William'ı...
Amman Allahım! Cem, aşkım!
Neden söylemedin? Hediye bile alamadım.
Sorun yok. Kutlama istemedim.
Ne oluyor? - Doğum günü.
16 oldu, artık bira alabilir.
Doğum gününü unuttum. Nasıl bir anneyim ben!
Sen harika bir annesin. - Canım benim!
Yavrum benim, tatlım, bir tanem...
Yavrum.
1509. GÜN Kasım 2005, Bremen
Kaç zamandır yoktun. Zamanı gelmişti.
Seyahatteydim. - Biliyorum, televizyonda gördüm seni.
Oğlun, geri gelecek mi?
Kusura bakma. - Her şey düzelecek.
Hafif bir şeyle başlayalım mı?
Yürümek iyi gelecek
Tamam mı?
Müvekkilimin Almanya dışında altı aydan uzun kalması
kendi iradesiyle değil,
Guantanamo'da zorla tutulması nedeniyle gerçekleşmiştir.
Bu nedenle mevcut oturum İzni hükümsüz kalamaz.
Rabiye!
Ne yaptın sen?
Hız mı yaptın?
Ah, Bernhard...
Bir şey oldu mu? - Hayır.
Şanslıymış, sıyrık bile yok.
Ama durmadan sızlanıyor.
Çok yorgunum.
O zaman kalk.
Tüm gün yatmak iyi gelmez.
Kalkamam...
Biz...
Bremen'deki davayı kazandık.
Murat'ın oturumunu iptal etmiyorlar.
Öyle mi?
Geri gelecek ablacım.
Bir gün geri gelecek.
İyi bir çocuk o.
Canım benim,.
Konuşun onunla, ben sadece küçük kardeşim.
Duydun mu?
Artık yeni bir hükumet var.
Hristiyan demokratlar.
Belki de onlara yazmalıyız.
Ah, Bernhard...
Arkadaşım.
Yeni içişleri bakanı, Murat'ın
Alman'lar tarafından sorgulandığını kabul etti.
Öncekiler bunu inkar ediyordu.
Hala umudun var mı?
Adalet için savaşıyorum.
Hadi kalk. Bize lazımsın.
Neden?
Kim beni harekete geçirecek?
Kim davet edilmeden bizim büroya damlayıp kek getirecek?
En olmadık zamanda kim arayacak beni?
Sensiz her şey ne kadar tatsız biliyor musun?
Sen iyi bir insansın...
Bernhard.
Anne?
Ne bu şimdi?
Ütü yapmam lazım. - Ne?
Çıksana yukarı!
Ben yapardım.
Gündemin ikinci maddesi: Şansölye'nin yemini.
Sayın Şansölye, lütfen yemin etmek için gelin.
Yetkilerimi, Almanları esen kılmak,
hayatlarını iyileştirmek onları korumak için,
Federal Almanya'nın
anayasasını ve kanunlarını gözetmek için,
ve adalet doğrultusunda kullanacağıma
yemin ederim.
Tanrı yardımcım olsun.
Bernhard, canım, Şansölye'ye o mektubu yazdın mı?
Daha değil, makamına yeni geçti.
Niye ki? Yazacağım demiştin.
Adaletten bahsediyordu. - Evet.
Başta hep öyle yaparlar.
Ben ona inanıyorum. O bir anne.
Hayır, değil. - Ama bir kadın.
1543. GÜN 23 Aralık 2005
Hemen koy diğerini!
Ben kazandım! - Hayır!
Evet kazandım.
Bak, benimki mükemmel. - Bana ne! Ben önce bitirdim!
Yalapşap yapıyorsun. - Hadi oradan!
Yen onu, anne! Yen onu!
Ödevimi mahvettiniz! Senin yüzünden oldu!
Bernhard! Kaynanan seviyormuş!
Gel yemeğe otur? - Yok, Uta yemek yaptı.
Beklemiyordun değil mi? Gel hadi.
Anne, kim? - Bernhard.
Selam. - Bak.
Hangisi daha iyi? Sen karar ver.
İyi akşamlar avukat bey.
Merhaba. - Merhaba.
Neden geldin?
Noel zamanı değil mi? - Evet, yarın.
Noel yarın, bugün son iş günümdü.
Ve paydostan önce şu mektup geldi.
Nereden? "Şans Makamı"?
"Şansölyelik Makamı." Cevap mı verdi?
İki günde? Gözlerim...
- Dur ver. - Oku.
- Ver, ben okuyacağım. - Çabuk.
Oku hadi!
"Sayın Bay Docke, Federal Şansölye Merkel benden
Murat Kurnaz'a ilişkin, 19 Aralık tarihli, mektubunuza yanıt vermemi istedi.
Alman hükumeti, Amerikan hükumetine, Bay Kurnaz adına
insani gerekçelerle birden fazla kez başvurdu,
ve süreci takip etmeye devam edecek.
Türk ve Amerikan makamları ile geçmiş deneyimlerimiz ışığında,
dış işleri bakanlığı,
bir Alman-Türk inisiyatifi kurulmasına yönelik önerinizi
dikkate almaya karar verdi."
Kim bilir? Belki de şanslıyızdır.
1786. GÜN SONRA 24 Ağustos 2006, Ramstein
- Merhabalar. - Merhaba.
Böyle buyrun.
Evinizdeymiş gibi... - Teşekkürler.
Küçük bir büfe hazırladık.
Her şey için teşekkürler, sizi pek yormayacağız.
Çok sağ olun, başka türlü basın tepemize çullanırdı.
Yardım edebildiğimiz için mutluyuz.
Bademli turtayı öneririm, buranın spesiyalidir.
Ve iyi şanslar.
Özellikle size, Bayan Kurnaz. - Teşekkürler.
Kendine bir şeyler al.
Bak, Bernhard: Bu köpek mi ayı mı?
Ayı bence.,
Murat'ın eşyaları nerede? - Getirmedim. Uğursuzluk getirir.
Hava sıcak bugün.
Ben biraz üşüyorum.
Gergin olduğun için.
Muhtemelen.
Bu arada turtayı denemelisiniz, gerçekten harika.
Teşekkürler.
Murat?
- Cem? - Hayır, ben Attila'yım.
Yemek yemesi düzelir mi? Çorbayı direk kaseden içti.
Başından geçenleri düşün. İyi olacak.
Ama şu Japon kadınlar gibi yürüyor. - Geyşa mı? - Evet.
Prangalar yüzünden.
Düzgün yürümeyi öğrenmesi gerekecek.
Zincirsiz.
Haklısın.
Çok teşekkür ederim.
Yarın görüşürüz. - Yarın görüşürüz.
Murat, bir tanem.
Bir şey var...
Karın, Fadime.
Birkaç ay önce boşandı senden.
Beklemeye dayanamadı.
Biraz durabilir miyiz?
Çişin mi geldi?
Biraz yalnız kalmak istiyorum.
Anlıyorum canım.
Seninle geleceğim.
Biliyor musun anne...
Işıklar her zaman açıktı.
7 gün 24 saat.
Gecenin güzelliğini unutmuşum.
Onunla konuşursan,
Fadime'ye de ki...
Ona güzel bir hayat diliyorum.
Tebrikler, beklenenden çok daha iyi...
Ama ortada mutlu son yok.
- İltifat kabul edemez misin sen? - Elbette, ama şu mutlu son zırvasını bırak.
Daha ne istiyorsun? Döndü işte.
- Evet, ama neden bunca zaman sonra? - Bay Docke?
Bayan Kurnaz ile görüşebilecek miyim? - Birazdan gelir.
Kendine iyi bak, dostum.
Rabiye, geliyor musun?
Herkes seni bekliyor.
Baher, gazeteciler, ve elbette ben. Basın toplantısı başlamak üzere.
Zamanım yok ki. Gerçekten!
Alışverişteyim. Kıyafetleri Murat'a olmuyor.
Bundan, ama 32 numara. - Tabii.
Kusura bakma Bernhard. Görüşürüz
Bir küçüğü lütfen, açık renkli.
Bernhard Docke, Murat Kurnaz'ın rehabilitasyonu için yıllarca mücadele etti.
İki soruşturma komisyonu,
Alman Hükümeti'nin Kurnaz'ın dönüşünü engellemeye çalıştığını belgeledi.
Herhangi bir tazminat ödenmedi.
Siyasetçilerden hiçbiri sorumluluk kabul etmedi.
Hiç kimse özür dilemedi.
Kurnaz şimdi Bremen'de sosyal hizmetler alanında çalışıyor. Evli ve üç kızı var.
Rabiye, oğlunun dönüşünden sonra hastalandı.
Şimdi iyileşiyor.
11 Eylül'den 20 yıl sonra,
39 insan hala mahkeme yüzü görmeden Guantanamo'da tutuluyor.
RABIYE KURNAZ VERSUS GEORGE W. BUSH
Altyazılar: SUBS Eren Paydaş, Oliver Kontny