ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Η Γη, που φιλοξενεί εκατομμύρια είδη.
Αλλά τι θα μπορούσε να ζήσει πέρα από αυτήν;
Υπάρχουν αμέτρητοι πλανήτες σε όλο το σύμπαν.
Αν υπάρχει ζωή σε ένα μόνο μικρό ποσοστό αυτών,
τότε, το σύμπαν πρέπει να είναι ζωντανό.
Όλα τα ζωντανά πλάσματα έχουν τις ίδιες ανάγκες.
Τροφή.
Αναπαραγωγή.
Και εξέλιξη.
Εφαρμόζοντας τους νόμους της ζωής στη Γη
στο υπόλοιπο σύμπαν...
είναι δυνατόν να φανταστούμε
τι θα μπορούσε να ζήσει...
σε εξωγήινους κόσμους.
Όλες οι μορφές ζωής χρειάζονται έναν πλανήτη.
Αλλά πόσοι πλανήτες υπάρχουν στο σύμπαν;
Σκεφτείτε τον αστέρα μας,
τον Ήλιο,
με τη Γη, τον Άρη, τον Δία σε τροχιά γύρω από αυτόν.
Για αιώνες,
ο κόσμος αναρωτιόταν "Και οι άλλοι αστέρες;
Έχουν κι αυτοί πλανήτες;"
Και πριν από 24 χρόνια,
βρήκα έναν.
ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΠΑΡΑΝΑΛ ΧΙΛΗ
Ο Ντιντιέ Κουέλοζ είναι αστροφυσικός αστέρι.
Κέρδισε το βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψη του πρώτου πλανήτη
πέρα από το ηλιακό μας σύστημα.
Ήμουν 28 ετών όταν βρήκα τον πλανήτη.
Ολοκλήρωνα το διδακτορικό μου,
και ο σύμβουλός μου μου έδωσε το κλειδί του εξοπλισμού.
Και αφού παρατήρησα μερικές φορές τον αστέρα 51 Πηγάσου,
συνειδητοποίησα ότι κάτι έτρεχε εκεί.
Και, ειλικρινά, πανικοβλήθηκα τότε.
Νόμισα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον εξοπλισμό μου.
Όσο περισσότερο ήθελα να το καταλάβω, τόσο λιγότερο έβγαζε νόημα.
Μέχρι που πείστηκα ότι ήταν πλανήτης.
Αυτός μάλλον είναι πλανήτης.
Ίσως είναι ο Δίας.
Καλή φάση.
Οι μακρινοί πλανήτες είναι αόρατοι με τηλεσκόπια,
γιατί δεν εκπέμπουν φως.
Αλλά αν ένας πλανήτης περάσει μπροστά από αστέρα,
ρίχνει μια μικροσκοπική σκιά
και μειώνει ελάχιστα τη φωτεινότητα του αστέρα.
Όταν οι αστρονόμοι εντοπίσουν τέτοια πτώση φωτεινότητας
έχουν βρει νέον πλανήτη.
Γεια σας, παιδιά.
Να τι βλέπει το τηλεσκόπιο. Αυτή είναι εικόνα του τηλεσκοπίου.
Στη μέση είναι ο στόχος που παρατηρούμε.
Αναλύεις αυτό το πεδίο, επεξεργάζεσαι τα δεδομένα,
και, αν είσαι τυχερός, εντοπίζεις αυτό.
Υπάρχει μια μικρή μείωση της ροής,
που λέει ότι υπάρχει πλανήτης σε τροχιά γύρω από τον αστέρα.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλοί πλανήτες στο σύμπαν.
Πρέπει να υπάρχουν αμέτρητα διαφορετικά είδη ζωής.
Ας φανταστούμε ότι αυτή είναι η Γη.
Φανταστείτε ότι ένα μέτρο είναι 20 έτη φωτός.
Τα δύο μέτρα είναι 40 έτη φωτός.
Εδώ είναι ο 51 Πηγάσου, όπου εντοπίστηκε ο πρώτος πλανήτης.
Κάθε ένα φωτάκι αντιπροσωπεύει έναν αστέρα
όπου έχει βρεθεί πλανήτης.
Τα επόμενα χρόνια, άρχισαν να εμφανίζονται παντού πλανήτες.
Πλανήτες, πλανήτες παντού
Είναι πολύ ωραία τώρα.
Ένας ορίζοντας αστέρων και πλανητών
παντού τριγύρω.
Οι πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα λέγονται εξωπλανήτες.
Οι αστρονόμοι έχουν βρει πάνω από 4.000.
Και βρίσκουν συνέχεια κι άλλους.
Πιστεύουν πως υπάρχει ένας πλανήτης για κάθε αστέρα στο σύμπαν.
Αυτό σημαίνει πάνω από ένα εκατομμύριο
δισεκατομμύρια τρισεκατομμύρια εξωπλανήτες.
Περισσότεροι από όλους τους κόκκους άμμου στη Γη.
Ένας απέραντος καμβάς για την εξέλιξη της ζωής.
Οι αποστάσεις είναι αδιανόητες.
Οι πλησιέστεροι εξωπλανήτες απέχουν τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
Αλλά όλοι υπόκεινται στην ίδια δύναμη που κρατά τη Γη στη θέση της.
Στη βαρύτητα.
Φανταστείτε έναν κόσμο διπλάσιο σε μέγεθος από τη Γη.
Με διπλάσια βαρύτητα.
Αυτός είναι ο Άτλας.
Πώς θα προσαρμοζόταν η ζωή σε έναν τέτοιο κόσμο;
Η βαρύτητα τραβά τη βλάστηση στην επιφάνεια του πλανήτη.
Ωστόσο, οι σπόροι αιωρούνται στον ουρανό.
Επειδή η βαρύτητα εδώ είναι πολύ δυνατή,
τα μόρια του αέρα είναι πολύ συμπυκνωμένα.
Δημιουργούν πυκνή ατμόσφαιρα που επιτρέπει στους σπόρους να αιωρούνται.
Και όπου υπάρχουν σπόροι,
υπάρχουν ουράνιοι χορτοφάγοι.
Γιγάντια φυτοφάγα με έξι φτερά,
που πετούν στον πυκνό αέρα.
Λόγω της επιπλέον βαρύτητας,
ζυγίζουν διπλάσια από όσο θα ζύγιζαν στη Γη.
Αλλά δεν πέφτουν από τον ουρανό.
Η ατμόσφαιρα είναι αρκετά πυκνή για να τους κρατά στον αέρα.
Είτε στον Άτλας είτε στη Γη,
η πτήση είναι πάντα μια μάχη ενάντια στη βαρύτητα.
ΛΙΜΝΗ ΓΚΑΡΝΤΑ ΙΤΑΛΙΑ
Έχω αρκετά περίπλοκη σχέση με τη βαρύτητα.
Νιώθεις τη βαρύτητα να σε τραβά προς τα κάτω,
ενώ παλεύεις να ανέβεις.
Τελικά, όμως, το όνειρό μου ήταν πάντα να πετάξω.
Αυτό που λατρεύω στο αλεξίπτωτο πλαγιάς είναι πόσο απλό κι ενστικτώδες είναι.
Είσαι μόνο εσύ κι ο αέρας.
Όπως οι ουράνιοι χορτοφάγοι στον Άτλας,
οι αλεξιπτωτιστές παράγουν άντωση με τα φτερά τους.
Η ατμόσφαιρα όμως είναι λιγότερο πυκνή στη Γη,
έτσι, χρειάζεται πιο πολλή προσπάθεια για να μείνεις στον αέρα.
Οι περισσότεροι δεν βλέπουν τον αέρα ως ουσία.
Αλλά για μένα, όταν πετώ,
τον βλέπω σαν υγρό που ανεβοκατεβαίνει στις κοιλάδες
και στις κορυφογραμμές.
Θα ήταν περίεργο να πετάς σε πολύ πυκνή ατμόσφαιρα.
Θα πετούσες με άνεση συνέχεια, χωρίς προσπάθεια.
Ο καλύτερος τρόπος να πάρεις ύψος είναι να βρεις ανοδικό ρεύμα αέρα,
γνωστό κι ως θερμικό.
Όταν βρεις θερμικό,
είναι σαν ασανσέρ που ξεκινά.
Νιώθεις μια ανοδική ώθηση.
Ναι, πάμε.
Η δύναμη της φύσης με ανεβάζει.
Όταν πετώ και δω ένα πουλί να ανεβαίνει σε κύκλους,
σημαίνει ότι υπάρχει θερμικό.
Πάντα κοιτάμε τα πουλιά.
Νιώθεις την ισορροπία ανάμεσα στη βαρύτητα που σε τραβά κάτω
και στον αέρα που σε σηκώνει.
Χρησιμοποιείς το βάρος σου
για να αποκτήσεις ταχύτητα και να παραγάγεις ενέργεια,
για να κινηθείς στον αέρα.
Η βαρύτητα μπορεί να είναι πιο αδύναμη στη Γη απ' ό,τι στον Άτλας,
αλλά η πιο αραιή ατμόσφαιρα προσφέρει λιγότερη άνωση.
Έτσι, τελικά, όλα πέφτουν.
ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ
Στον Άτλας, οι ουράνιοι χορτοφάγοι δεν χρειάζεται ποτέ να προσγειωθούν.
Τα μπροστινά και πίσω φτερά είναι για κατεύθυνση και ώθηση.
Τα μακριά φτερά στη μέση είναι για να πιάνουν τα θερμικά.
Παρά το βάρος τους,
ο αέρας είναι αρκετά πυκνός ώστε να μπορούν να ζουν
στον ουρανό.
Η ζωή τους όμως δεν είναι πάντα γαλήνια.
Όπως και στη Γη, τα χορτοφάγα προσελκύουν θηρευτές.
Με βακτήρια που παράγουν υδρογόνο,
φουσκώνουν τους σάκους τους και παίρνουν τους ουρανούς.
Μόνοι τους δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το θήραμά τους,
γι' αυτό κυνηγούν σε αγέλες.
Περιμένουν να απομακρυνθεί ένας ουράνιος χορτοφάγος από την ομάδα.
Εντοπίζουν τον στόχο, αποβάλλουν το αέριό τους...
κι επιτίθενται από ψηλά.
Ο πιο γρήγορος θηρευτής στη Γη
χρησιμοποιεί την ίδια τακτική.
Αυτό που με ενδιαφέρει στα γεράκια
είναι το αρπακτικό τους ένστικτο σε συνδυασμό με την ταχύτητα.
Και το πώς εκμεταλλεύονται την ταχύτητα.
Το να βλέπεις έναν κορυφαίο θηρευτή να κάνει τα δικά του
είναι τελειότητα.
ΚΟΙΛΑΔΑ ΓΟΥΙΝΤ ΡΙΒΕΡ ΟΥΑΪΟΜΙΝΓΚ, ΗΠΑ
Μάλλον έχω 30 πουλιά τώρα.
Κάθε πουλί έχει διαφορετική προσωπικότητα.
Τα γεράκια μού αρέσουν, γιατί είναι τέλειο δείγμα εξέλιξης.
Έχω σχέση με αυτά.
Σίγουρα από τη δική μου πλευρά.
Δεν νομίζω ότι το βλέπουν έτσι,
αλλά με θεωρούν μέρος της ομάδας.
Ο Βάχε Αλαβέρντιαν εκπαιδεύει αιχμάλωτα γεράκια να κυνηγούν.
Είναι γενετικά προγραμματισμένα να είναι κορυφαία αρπακτικά πτηνά.
Ως εκπαιδευτές, προσπαθούμε να ξυπνήσουμε το αρπακτικό τους ένστικτο.
Πρώτο βήμα, εκπαίδευση με δόλωμα.
Έλα, φίλε.
Θέλω να βάλω το δόλωμα μπροστά στο πουλί
και να συντονίσει το γεράκι μάτι-πόδι,
και να απλώσει τα πόδια για να το πιάσει.
Τότε το απομακρύνω από το γεράκι,
για να πάρει ύψος και να το επαναλάβει.
Θέλω να δω το πουλί να κατεβαίνει όσο κάθετα μπορεί.
Αυτό είναι κάτι που αργότερα θα εφαρμόσουν στο κυνήγι θηράματος.
Όταν τα γεράκια είναι έτοιμα, ο Βάχε εισαγάγει θήραμα.
Ένα ταχυδρομικό περιστέρι.
Το γεράκι δεν έχει την ταχύτητα του περιστεριού,
γι' αυτό πέφτει πάνω του χρησιμοποιώντας τη βαρύτητα.
Όταν το πουλί θεωρεί πως έχει το πλεονέκτημα,
μαζεύει τα φτερά.
Παίρνει σχήμα δακρύου και βουτά από ψηλά.
Η κινητή ενέργειά του όταν χτυπά το περιστέρι
είναι σαν να σε χτυπά οβίδα κανονιού.
Στην εκπαίδευση, το περιστέρι ξεφεύγει πάντα,
γιατί το γεράκι βουτά από ύψος μικρότερο των 300 μέτρων.
Όταν κυνηγά κανονικά,
βουτά από μεγαλύτερο ύψος...
με θανάσιμο αποτέλεσμα.
ΒΑΡΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ
Οι θηρευτές κάνουν την κίνησή τους.
Ανοίγουν τα φτερά τους,
για να δημιουργήσουν αντίσταση.
Αποσταθεροποιούν τον ουράνιο χορτοφάγο,
για να τον καταβροχθίσουν στο έδαφος.
Αλλά αυτή η αγέλη είναι πολύ μικρή για να ρίξει τόσο μεγάλο θηρίο.
Σήμερα θα πεινάσουν.
Ο ουράνιος χορτοφάγος ανεβαίνει σε ασφαλές ύψος,
για να αναρρώσει.
Αλλά ως γόνιμο θηλυκό,
έχει παρέα.
Αρσενικοί χορτοφάγοι ανταγωνίζονται για να επιλεχθούν ως ταίρι.
Οι μεγάλες ουρές τους είναι μειονέκτημα,
δυσκολεύουν την πτήση.
Αλλά για το θηλυκό,
είναι σημάδι ζωτικότητας.
Ο πρώτος που τη φτάνει ζευγαρώνει
και αναπαραγάγει τα γονίδιά του.
Η ίδια αρχή ισχύει και στη Γη.
Είτε στον ουρανό
είτε στο χώμα.
Τα αρσενικά ανταγωνίζονται για το δικαίωμα του ζευγαρώματος.
Όταν ο κόσμος βλέπει έντομα στην τηλεόραση,
φαντάζεται έναν εικονολήπτη στη ζούγκλα,
σε ένα ποτάμι ή σε έναν θάμνο,
να περιμένει το σκαθάρι να έρθει
και να αναπαραχθεί ή να παλέψει μπροστά στην κάμερα.
Δεν λειτουργεί έτσι.
ΚΟΤΣΓΟΥΟΛΝΤΣ ΑΓΓΛΙΑ
Αυτή είναι μια παλιά καλύβα που συνδέεται με το πατρικό μου,
που είναι εκεί.
Τεράστιο πλεονέκτημα να είσαι δίπλα στο πατρικό σου.
Έχεις καλό βραδινό και τσάι όλη τη μέρα.
Έλα να δεις τι κάνουμε.
Θεέ μου.
Τι στο καλό είναι αυτά;
Είναι σκαθάρια dynastinae.
Το αρσενικό έχει μεγάλα κέρατα.
Το θηλυκό όχι. Είναι μια μορφή σεξουαλικής επιλογής.
Τα θηλυκά προτιμούν αρσενικά με μεγάλα κέρατα.
Όποτε ζευγαρώνουν,
ζευγαρώνουν με σκαθάρι που έχει λίγο μεγαλύτερο κέρας
από αυτό που είχαν δει πριν.
Οπότε, αυτό το αρσενικό περνάει τα γονίδιά του.
Με κάθε γενιά, τα κέρατα είναι μεγαλύτερα.
-Κάπου συγκεκριμένα; -Στο κούτσουρο απέναντι στο άλλο αρσενικό.
Ορίστε, άρχισαν αμέσως.
Τα κέρατα του αρσενικού σκαθαριού dynastinae
είναι σαν την ουρά του αρσενικού ουράνιου χορτοφάγου.
Έχουν εξελιχθεί για σεξουαλικό ανταγωνισμό.
Το κυρίαρχο τα κατάφερε ξανά.
Καλό πλάνο. Είναι το πλάνο της διείσδυσης που θέλαμε.
Ένα, δύο, τρία.
-Εντάξει; -Ναι.
-Αυτό είναι.
-Το βάζεις αυτό; -Ναι.
Τα αρσενικά έντομα δεν παλεύουν πάντα για να βρουν ταίρι.
Καμιά φορά αρκεί η επίδειξη της σωματικής τους υπεροχής.
Θα σου φέρω τον άντρα μπροστά σου. Έρχεται από δεξιά.
Τώρα έφυγε.
Αυτές είναι μύγες diopsidae.
Η μύγα diopsidae είναι φανταστική.
Μοιάζει με μυρμήγκι με τεράστια μάτια στα άκρα κεραιών.
Και τα αρσενικά και τα θηλυκά έχουν μάτια στα άκρα κεραιών.
Το αρσενικό όμως έχει πολύ μακρύτερες κεραίες.
Τα αρσενικά με τις μακριές κεραίες
πλησιάζουν το ένα το άλλο και κάνουν έναν χορό.
Προσπαθούν να κρίνουν
ποιο έχει τις μεγαλύτερες κεραίες.
Να η αναμέτρηση.
Ο νικητής παραμένει εκεί κι ο χαμένος φεύγει.
Ο νικητής αποκτά πρόσβαση στο θηλυκό και μπορεί να αναπαραχθεί μαζί του,
μεταβιβάζοντας έτσι τα γονίδιά του,
που συμπεριλαμβάνουν τις μακρύτερες κεραίες.
-Ναι. Το πήρα. -Το 'χεις;
Φανταστικό.
Κανονικά κρατά ένα δευτερόλεπτο. Φανταστικό.
Γιατί το αρσενικό να μπαίνει στον κόπο να κουβαλά τεράστιες κεραίες;
Η ιδέα είναι ότι δηλώνεις εμφανώς στο θηλυκό
ότι μπορείς να επενδύεις τόση ενέργεια σε κάτι
εντελώς αχρείαστο.
Κι αν μπορείς να επιβιώσεις,
αν μπορείς να πετάς και να ζεις και να μη γίνεσαι θήραμα,
και να έχεις αυτήν την άσκοπη υπερβολή στο κεφάλι σου,
τότε, θα είσαι πολύ καλό ταίρι.
Στον Άτλας,
η μακριά ουρά του αρσενικού χορτοφάγου δείχνει ότι είναι ιδανική επιλογή...
για να γίνει πατέρας της επόμενης γενιάς.
Αλλά η μητέρα δεν μπορεί να γεννήσει τα αβγά της στον ουρανό.
Έχει προσγειωθεί.
Λόγω της βαρύτητας, είναι πολύ βαριά για να απογειωθεί ξανά.
Για να δημιουργήσει νέα ζωή, πρέπει να εγκαταλείψει τη δική της.
Τα μωρά μεγαλώνουν κοντά στον τόπο όπου πεθαίνει η μητέρα τους.
Τώρα πρέπει να απογειωθούν.
Αλλά σαπροφάγα ζώα παραμονεύουν.
Πλάσματα χωρίς οστά,
χωρίς σκελετό να τους δίνει σχήμα.
Σκοτώνουν περικλείοντας και διαλύοντας το θήραμά τους.
Οι ουράνιοι χορτοφάγοι έχουν μόλις εκκολαφθεί,
αλλά είναι ήδη σε μεγάλο κίνδυνο.
Και τώρα δεν υπάρχει επιστροφή.
ΕΡΗΜΟΣ ΚΑΛΑΧΑΡΙ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ
Κάθε μέρα στη Γη,
νεαρά ζώα πρέπει να ξεπερνούν τρομερές δυσκολίες,
αν είναι να επιβιώσουν.
Το 60 τοις εκατό των σουρικατών δεν φτάνουν στα πρώτα τους γενέθλια.
Για μια μικρή σουρικάτα στην αρχή της ζωής της,
υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι εδώ.
Είναι ευάλωτες πολλούς μήνες αφότου γεννηθούν.
Ειδικά τους πρώτους δύο μήνες αφότου βγουν από το λαγούμι.
Είναι παντού θηρευτές και συνεχής κίνδυνος.
Υπάρχουν φίδια εδώ...
που τρώνε μικρές σουρικάτες.
Μια μικρή σουρικάτα είναι ασφαλής εντός ομάδας.
Αν όμως μείνει πίσω, είναι ευάλωτη.
Οι σκορπιοί είναι συνεχής απειλή.
Οι μικρές είναι εντελώς ανίκανες
και δεν ξέρουν καθόλου πώς να αντιμετωπίζουν σκορπιούς.
Δεν μπορούν να αποφύγουν τον κίνδυνο για πάντα.
Θα πρέπει να μάθουν πώς να εξουδετερώνουν την απειλή.
Η πρώτη φορά που μια μικρή σουρικάτα συναντά σκορπιό
και πρέπει να τον αντιμετωπίσει...
είναι μάλλον πολύ τρομακτική.
Είναι πραγματική στιγμή αλήθειας.
Είναι πραγματική τελετή μύησης, γιατί όταν το καταφέρνουν,
μπορούν πλέον να βρίσκουν τροφή μόνες τους
και να είναι ανεξάρτητες και χρήσιμα μέλη της ομάδας.
Έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν το ευάλωτο νεαρό στάδιο
και έχουν ξεκινήσει τη μετάβαση στην ενηλικίωση.
Είναι ένα βήμα προς την ενηλικίωση,
αλλά δεν είναι εύκολα μετά από αυτό.
Υπάρχουν πολλές απειλές
και θα πρέπει να συνεχίσουν να μαθαίνουν για να ενηλικιωθούν.
Για να μεγαλώσουν οι μικροί ουράνιοι χορτοφάγοι,
δεν έχουν επιλογή.
Είναι ώρα να πετάξουν.
Ακόμα και στον αέρα, δεν είναι ασφαλείς.
Στον Άτλας,
η επιβίωση είναι ένα παιχνίδι τύχης.
Η ζωή συνεχίζεται από τη μία γενιά στην επόμενη.
Τουλάχιστον, προς το παρόν.
Η ισχυρή βαρύτητα του Άτλας έλκει αστεροειδείς σε πορεία σύγκρουσης.
Οι περισσότεροι καίγονται στην ατμόσφαιρα.
Υπάρχει όμως μια συνεχής απειλή ότι κάτι μεγάλο θα περάσει...
και θα επανεκκινήσει την πορεία της ζωής στον πλανήτη.
Επειδή η βαρύτητα της Γης είναι πιο αδύναμη από του Άτλας,
οι πτώσεις αστεροειδών δεν είναι τόσο συχνές.
Αλλά όταν συμβαίνουν, μπορούν να είναι καταστροφικές.
Αυτή είναι η Χερσόνησος Γιουκατάν.
Είναι 27.000 τ.χλμ. τροπικής ζούγκλας.
Στη ζούγκλα κρύβονται πολλές καταβόθρες που λέγονται cenotes.
ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΓΙΟΥΚΑΤΑΝ ΜΕΞΙΚΟ
Αυτές είναι είσοδοι σε τεράστια υπόγεια συστήματα σπηλιών.
Δεν υπάρχουν ποτάμια ή ρυάκια στην επιφάνεια της χερσονήσου.
Η μόνη πηγή νερού είναι σε υπόγειες σπηλιές.
Το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην τοποθεσία των cenotes.
Αν και υπάρχουν πιθανώς πάνω από 10.000 cenotes στη χερσόνησο,
στη βορειοδυτική γωνία...
βρίσκονται σε ξεκάθαρο ημικύκλιο.
Αν ακολουθήσουμε το ημικύκλιο στον Κόλπο του Μεξικού,
έχουμε έναν πλήρη κύκλο, που είναι ό,τι θα περίμενε κανείς
από έναν κρατήρα πρόσκρουσης αστεροειδούς.
Πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια,
η βαρύτητα έφερε έναν αστεροειδή στο ηλιακό μας σύστημα.
Συγκρούστηκε με τον πλανήτη μας,
προκαλώντας την εξαφάνιση του 75% της ζωής στη Γη.
Η πρόσκρουση του αστεροειδούς παρήγαγε τόση σκόνη και στάχτη,
που έκρυψε το φως του ήλιου για δύο έτη.
Ένας κόσμος βυθίστηκε στο σκοτάδι.
Τίποτα δεν μεγάλωνε.
Αυτό θα συνέβαινε στον Άτλας,
αν αρκετά μεγάλος αστεροειδής χτυπούσε τον πλανήτη.
Η επιβίωση είναι δύσκολη στις cenotes,
όπως ήταν και στη Γη πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια.
Τι χαρακτηριστικά χρειάζεται ένα είδος για να επιβιώσει σε μια εξαφάνιση;
Κάποιος είναι εδώ.
Οι κροκόδειλοι είναι πολύ ανθεκτικά ζώα.
Ζουν στο νερό και στη στεριά.
Είναι ευέλικτοι. Δεν χρειάζονται συγκεκριμένη δίαιτα.
Τρώνε σχεδόν τα πάντα.
Ό,τι είναι διαθέσιμο τους κάνει.
Το τρώνε.
Σε αυτήν εδώ τη cenote,
κάποιος έπεσε μέσα και παγιδεύτηκε.
Κάπως, με κάποιον τρόπο...
τα κατάφερε.
Είναι επιζώντες.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει, είναι πλεονέκτημα να είσαι ευέλικτος,
όχι εξειδικευμένος.
Αν μεγάλος αστεροειδής έπεφτε στον Άτλας,
οι ουράνιοι χορτοφάγοι και οι θηρευτές θα ήταν καταδικασμένοι.
Είναι πολύ εξειδικευμένοι για να αντεπεξέλθουν στην αλλαγή.
Οι ευέλικτοι είναι οι ασπόνδυλοι σαπροφάγοι.
Όπως οι κροκόδειλοι, τρώνε οτιδήποτε...
και ζουν οπουδήποτε.
Σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο υψηλής βαρύτητας,
αυτοί θα μπορούσαν να είναι οι μεγάλοι επιζώντες.
Πώς θα μπορούσε να προσαρμοστεί η ζωή σε έναν διαφορετικό κόσμο;
Όπου πλάσματα είναι παγιδευμένα ανάμεσα σε μια καυτή έρημο
και ένα παγωμένο έρεβος.
Σε έναν κόσμο των άκρων.
Υποτιτλισμός: Νίκος Καρτσάνης