ธิงเอาโน้ตมาส่ง
ฉันแปลกใจนะที่ยังอยากเจอกันอีก หลังจากเมื่อคืนก่อนที่เธอวิ่งหนีไปเลย
งั้นนี่คือเดทเหรอ
เป็นเซอร์ไพรส์
ตอนมาถึงเนเวอร์มอร์ ความรักไม่ใช่เรื่องที่ฉันคิดไว้เลย
แต่ตอนที่นายจูบฉัน…
นายทำให้ฉันตาสว่าง แล้วจู่ๆ ก็เข้าใจทุกอย่าง
เซเวียร์เตือนเรื่องนายไว้แล้วแต่ฉันไม่ฟังเอง
ตลกร้ายดีใช่มั้ยล่ะ
ตลกร้ายของจริง ต้องจัดฉากเซเวียร์เป็นฆาตกร
แล้วไฮด์ตัวจริงมาช่วยฉันจับเขาไปขัง
เดี๋ยว เธอไม่ได้คิดว่า…
ฉันไม่ได้คิด ฉันรู้
คินบ็อทท์อาจจะค้นพบ ความลับของนายระหว่างบำบัด
หมอเลยปลดล็อกนาย
นายฆ่าเขาทำไม
ฉันนึกว่าไฮด์มักจะต้องจงรักภักดีต่อเจ้านาย
เวนส์เดย์ เอาจริง นี่มันเกินไป
ในวันรวมใจ ฉันบอกนายว่าจะไปดูหอประชุมเก่า
คินบ็อทท์ส่งให้นายมาแอบดูฉันเหรอ
แล้วในงานเรเวน
นายแอบได้ยินฉันคุยกับยูจีน เรื่องถ้ำในป่า นายเลยไปเตือนคินบ็อทท์
ยูจีนคงบังเอิญเห็นนางจุดไฟเผาถ้ำ
นางเลยส่งนายมาเก็บกวาด
แต่ก็ต้องยกให้เลยนะ ไทเลอร์
ยอมทำร้ายตัวเองคืนนั้นที่คฤหาสน์เกทส์
นั่นเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจชั้นยอด
พอได้แล้ว พูดจาเสียสติแค่ไหนรู้ตัวมั้ย
ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
ถ้าเธอคิดว่าฉันเป็นไอ้ตัวนั้นจริงๆ
ทำไมถึงเสี่ยงพาฉันออกมาในป่า แล้วเผชิญหน้ากับฉันคนเดียว
ใครบอกว่าฉันมาคนเดียว
โอเค ไม่รู้นะว่าเธอเล่นมุกป่วยจิตอะไรอยู่
- แต่ฉันไปก่อนละ - ที่จริง…
นายต้องไปกับเรา
ขอต้อนรับกลับสู่โลก
จับฉันมาไว้ที่ไหนวะเนี่ย
ที่ซึ่งจะไม่มีใครได้ยินเสียงกรีดร้องของนาย
แล้วทำไมต้องล่ามขนาดนี้
อย่าถามอะไรโง่ๆ
เวนส์เดย์ นี่มันบ้าไปแล้ว ฉันเป็นคนธรรมดา
นั่นจริงแค่ครึ่งเดียว
จำคนนี้ได้มั้ย
ถ้าฉันไม่ได้มัวแต่จดจ่อ กับแม่ตัวเองที่เด่นอยู่กลางรูป
ฉันคงสังเกตเห็นแม่ของนายเร็วกว่านี้
พ่อนายหลงรักและแต่งงานกับคนนอกกรอบ
แม่ฉันเป็นคนนอกกรอบ นั่นไม่ได้แปลว่าฉันเป็นสัตว์ประหลาด
แต่จากประวัติการแพทย์ของแม่…
- เธอขโมยประวัติการแพทย์มาเหรอ - ที่จริง ธิงเป็นคนขโมย
เขาหยิบมาจากโรงรถบ้านนาย พ่อนายไม่เคยทิ้งของอะไรเลย
ภาวะซึมเศร้าหลังคลอดกระตุ้นอาการของแม่นาย
แม่ฉันเป็นไบโพลาร์ขั้นรุนแรง
เราต่างรู้ว่ามันไม่จริง
แม่นายเป็นไฮด์
และพ่อนายก็ใช้ชีวิตด้วยความหวาดผวา
ไม่แน่ใจว่าแม่ส่งต่อสายเลือดนั้น มาให้นายด้วยรึเปล่า
ทุกคนจะยืนดูนางทำฉันแบบนี้น่ะนะ
เอ่อ ทุกคน อีนิดเพิ่งแชทมา
ครูธอร์นฮิลสงสัยเราแล้ว
ต้องรออีกนานแค่ไหน เขาถึงจะแปลงร่างเป็นไอ้ตัวนั้น
ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
นายเป็น
ฉันเห็นในนิมิตตอนอยู่ที่เวเธอร์เวน
เดี๋ยว เธอมโนเอาเพราะเห็นนิมิต หลังจากเราจูบกันเนี่ยนะ
เรื่องแบบนั้นมันเชื่อได้ด้วยเหรอ
เวนส์เดย์ เธอจะทำอะไรน่ะ
แค่ทรมานเล็กน้อย ไม่ต้องห่วง ไม่ให้มีแผลเป็นหรอก
- เวนส์เดย์ เดี๋ยวสิ - เดี๋ยว เอาจริงป่ะเนี่ย
ไฮด์เข้าใจแค่อย่างเดียว
ความเจ็บปวด
- เดี๋ยว เวนส์เดย์! - เวนส์เดย์!
พอที ฉันไม่เอาด้วยแล้ว
- เราก็เหมือนกัน - ไม่
- เดี๋ยว - พอกันที
เวนส์เดย์ เรื่องนี้ฉันไม่เอาด้วยนะ
- ไปหาวีมส์แล้วอธิบายทุกอย่างเถอะ - วีมส์ไม่ช่วยหรอก
และไทเลอร์ก็นำหน้าพ่อตัวเองหนึ่งก้าวเสมอ
งั้นเธอก็จัดการเองแล้วกัน
อย่า อย่าทิ้งฉันไว้กับนาง ได้โปรด ขอร้องล่ะ ช่วยที!
(สถาบันเนเวอร์มอร์)
(ซีรีส์จาก NETFLIX)
เมื่อฉันจี้ถามเรื่องแม่หรือประเด็นอ่อนไหว เขาจะจิตหลุด
กลายเป็นคนเย็นชาไม่สนใจโลก
เหมือนฉันกำลังคุยกับอีกคนหนึ่งเลย
ฉันกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ
ฉันเชื่อว่าความสะเทือนใจจากการเสียคุณแม่
อาจทำให้ไทเลอร์ มีบาดแผลทางจิตเวชมากกว่าที่คิด
- ฮัลโหล - นายอำเภอกัลพิน
เรามีปัญหาแล้ว
และปัญหาของเราชื่อเวนส์เดย์ แอดดัมส์
คินบ็อทท์ หรือควรเรียกว่าลอเรล เกทส์ ใช้นายทำอะไร
เวนส์เดย์ ขอละ
ไทเลอร์ อวัยวะมนุษย์ที่ห้องใต้ดินคฤหาสน์เกทส์
นางสะสมมันเข้าไปทำไม
ฉันไม่เข้าใจ เธอทำแบบนี้ทำไม
มาทดสอบปฏิกิริยาตอบสนองกัน
- ผมอยู่ในนี้! - ถอยจากลูกฉันนะ! ทิ้งค้อน
ทิ้งค้อน
(ที่ว่าการอำเภอ)
เซ็นตรงนี้ค่ะ
นายอำเภอกัลพินจะไม่ตั้งข้อหาลักพาตัว
ซึ่งก็ปาฏิหาริย์แล้วเมื่อดูจากสิ่งที่เกิดขึ้น
เขาไม่ทำหรอก
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ว่าไงนะ
ตอนที่หนูเอากรงเล็บจากในถ้ำให้คุณ คุณรู้อยู่แล้วหรือเปล่า
เวนส์เดย์ พอที
เซเวียร์ ธอร์ปคือไฮด์ของเรา
เราเจอหลักฐานก็เพราะเธอ เพราะงั้นฉันจะยกโทษให้เป็นครั้งสุดท้าย
- ไทเลอร์จะหันไปแว้งกัดคุณด้วย - ไปได้แล้ว
ออกไป
เวนส์เดย์ เดี๋ยวสิ
ไทเลอร์! อย่า ทำอะไรน่ะ
ผมต้องคุยกับเขา พ่อ
อย่างน้อยก็เคยเป็นเพื่อน
นี่เราอยู่ในสถานีตำรวจจะเกิดอะไรขึ้นได้
คุยเร็วๆ
ต้องการอะไร
อยากถามอะไรหน่อย
มันรู้สึกยังไง
อะไรรู้สึกยังไง
ที่แพ้ไง
คืองี้ ช่วงแรก
ฉันฟื้นมาอย่างโป๊เลย
เลือดท่วมตัว
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ยิ่งเวลาผ่านไป
ฉันก็เริ่มจำได้…
ทุกอย่าง
เสียงกรีดร้องของเหยื่อ
ความตื่นตระหนกในแววตา
และความกลัวชนิดจับขั้วหัวใจจนลิ้มรสได้
แล้วก็อร่อยมากด้วย
เธอนึกไม่ถึงหรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เรายื่นหมูยื่นแมวกับนายอำเภอกัลพิน เพื่อไม่ให้เขาตั้งข้อหา
แต่ต้องไล่เธอออกจากเนเวอร์มอร์ทันที
คนอื่นๆ ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย
หนูทำเองคนเดียว
ทั้งที่ชอบอ้างว่าไม่มีเพื่อน แต่เธอปกป้องพวกเขาขาดใจเลย
พวกนั้นใจไม่ถึง ทำเรื่องที่ต้องทำไม่ได้หรอก
หมายถึงลักพาตัวกับทรมานคนน่ะเหรอ
ก็ไม่ควรอยู่แล้วนะ
คุณรู้นี่ว่าไทเลอร์กระซวกท้องคนหกคน อย่างโหดร้ายทารุณ
ก่อนจะเก็บอวัยวะต่างๆ ไปด้วย
ถ้าเธอเอาข้อสงสัยมาบอกฉันแต่แรก
แทนที่จะลุกขึ้นมาจัดการด้วยตัวเอง
เราอาจจะร่วมมือกันได้
เพราะความไว้ใจและร่วมมือกัน เป็นจุดเด่นในความสัมพันธ์ของเรามาตลอดเนอะ
ฉันชื่นชมที่เธอกล้าเป็นตัวของตัวเอง และเชื่อในสัญชาตญาณตัวเองได้
แต่นั่นก็ทำให้เธอไร้ความอดทน และทำอะไรบุ่มบ่าม
การกระทำของเธอ ทำให้ฉันกับโรงเรียนนี้ตกที่นั่งลำบาก
ไทเลอร์คือไฮด์
และเขาใส่ความเซเวียร์ เขาสารภาพทุกอย่างกับหนูเอง!
ฉันก็อยากจะเชื่อเธอได้จริงๆ
รู้ไหมว่าแม่ของเขาเป็นคนนอกกรอบ
แม่เขาเรียนที่นี่เลยด้วย คุณต้องจำได้สิ
นางก็เป็นไฮด์
ใช่ ฟรังซวสเป็นคนน่ารัก
แต่ฉันไม่ได้ถามว่านางเป็นตัวอะไรกันแน่
งั้นก็ขอเวลาเพิ่มหน่อย หนูจะพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกนั้นเป็นไฮด์
ไม่มีเวลาแล้ว
และไม่ต้องทำข้อตกลงอะไรอีก เวนส์เดย์
เก็บของลงหีบได้
เราจะส่งตามไปให้ ไปบอกลาซะด้วย
เธอจะขึ้นรถไฟขบวนบ่ายพรุ่งนี้ไปเลย
เสียใจนะที่เนเวอร์มอร์ ไม่เหมาะกับเธอ เวนส์เดย์
คุณแม่ของเธอคงผิดหวังมาก
ฉันก็ผิดหวัง
เซเวียร์… ไม่แน่ใจนะว่าเรามีเวลาแค่ไหน
ธิงล่อยามและเล่นคลิปวนในกล้องวงจรปิดอยู่
เธอมาทำอะไรที่นี่
ฉันรู้แล้วว่านายไม่ใช่ไฮด์
ไทเลอร์หลอกใช้ฉันใส่ความนาย เขาคือไฮด์ตัวจริง
เธอรู้ได้ยังไง
ฉันเห็นในนิมิตตอนที่เขาจูบฉัน
ดีใจด้วยที่เธอได้ทำกิจกรรมออกรส ระหว่างที่ฉันโดนกล่าวหาเท็จ
ฉันน่าจะเชื่อนาย
เพราะดูเหมือนนายมีจิตสัมพันธ์กับไฮด์
ฉันอยากรู้ว่าช่วงหลังนายได้วาดอะไร
- ที่อาจช่วยให้ข้อมูลอีก - ยังอยากให้ฉันช่วยอีกเหรอ
เธอทำลายชีวิตฉัน!
ไม่
ฉันพยายามเป็นเพื่อนเธอแล้ว
- ดูสิว่าจบยังไง - เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวแค่เรา เซเวียร์
ไม่ นี่เธอเต็มๆ
ทุกครั้งที่เธอเข้าไปยุ่งจะต้องมีคนเจ็บตัว
เธอท็อกซิกมากนะ
เธอมีแต่จะทำให้เรื่องยิ่งแย่
ไทเลอร์เตือนว่าจะเกิดเรื่องแย่กว่านี้ ฉันคิดว่า…
ฉันไม่สน!
เธออยากจบเรื่องนี้เหรอ งั้นไปซะ
ไปให้ไกลแล้วไม่ต้องกลับมาอีก
เข้าใจไหม
หายนะมันเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเธอไม่อยู่ตรงนี้
นั่นแหละวิธีที่เธอจะช่วยทุกคนได้
เพราะงั้น ไปซะ
ไปสิ!
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะคิดถึง
ดวงตาไร้ชีวิตชวนผวาที่ปลุกฉันทุกเช้า
ถ้าไม่มีเธอก็คงไม่เหมือนเดิม
เธอคงจะย้ายไปอยู่กับโยโกะสินะ
ลืมฉันไว้ในอดีต
ไม่มีทาง
แล้วเธอล่ะ
เธอจะลืมฉันรึเปล่า
อีนิด รอยที่เธอฝากไว้ในใจฉัน มันติดทนไม่อาจลบเลือน
ทุกครั้งที่ฉันคลื่นไส้เมื่อเห็นสีรุ้ง
หรือได้ยินเพลงป๊อปจนกระทั่งเลือดไหลออกหู
ฉันจะคิดถึงเธอ
ขอบใจจ้ะ
คิดว่านะ
ฉันเชื่อเสมอว่าการต้องพึ่งพาคนอื่น เป็นสัญญาณแห่งความอ่อนแอ
เชื่อว่าสุดท้ายแล้วคนจะทำให้เราผิดหวัง
ปรากฏว่าฉันเองคือคนที่น่าผิดหวัง
ล้อเล่นรึเปล่า
ฉันเรียนรู้อะไรจากเธอเยอะมาก
ส่วนหนึ่งก็ต้องยอมรับว่าเป็นพฤติกรรมอาชญากร
แต่คนส่วนใหญ่ใช้เวลาตลอดชีวิต แสร้งทำเป็นไม่สนสี่สนแปด
แต่เธอเนี่ย ไม่มีใจจะสนใครทั้งสี่และแปดจริงๆ
เธอพอจะแอบมีแผนลับหนีวีมส์ได้อีกรึเปล่า
เซเวียร์พูดถูก
คำพยากรณ์จะไม่มีวันเป็นจริง หากฉันไม่อยู่ตรงนี้
แต่ฉันก็ปวดใจมากที่ต้องไป ทั้งที่ไทเลอร์ยังลอยนวล
ถ้าเขาพยายามตุกติกอะไร
เรามีคนทั้งโรงเรียนที่เป็นทั้งกอร์กอน แวมไพร์และมนุษย์หมาป่า
พร้อมจะรับมือเสมอ
เราเอาอยู่ เวนส์เดย์ ฉันสัญญา
พูดถึงเรื่องดีๆ
ฉันได้ข้อความจากแม่ๆ ของยูจีน
เมื่อคืนเขาฟื้นแล้ว
วีมส์อาจยอมให้เธอแวะเยี่ยมระหว่างทาง
คิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วล่ะ
ธิง
ฉันจะคิดถึงตอนเราหัดแต่งหน้าด้วยกัน
ต้องส่งเคล็ดลับบำรุงผิว ให้ชุ่มชื่นมาด้วยเรื่อยๆ เลยนะ
อย่าห่างเหินกันไปล่ะ
งั้นเราจะ…
จริงด้วย
เราสองคนไม่ต้องกอดก็รู้ใจ
เราไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอโดนไล่ออก
เราขอโทษนะ
ไนท์เฉดต้องเตรียมตัวรับมือเรื่องที่จะเกิดขึ้น
ไม่อย่างนั้นจะมีคนตายเยอะมาก
ครูดีใจจังที่มาทัน
มัวแต่ถอนวัชพืชให้แปลงวูล์ฟสเบน จนลืมเวลาไปเลย
นี่คือของขวัญก่อนจากจ้ะ
ยี่โถขาว
หนึ่งในพิษร้ายสุด
แต่ก็เป็นสัญลักษณ์ของโชคชะตาและการเกิดใหม่
เธอเป็นสาวน้อยที่เก่งมาก เวนส์เดย์
ครูจะติดตามเฝ้าดูผลงานใหม่ของเธอ
เวนส์เดย์
ครั้งนี้ฉันจะพาเธอไปขึ้นรถไฟด้วยตัวเอง
หนูมีเรื่องสุดท้ายที่จะขอค่ะ
เวนส์เดย์!
ยูจีน
ดีใจที่เห็นว่านายฟื้นเสียที
- ได้ข่าวว่าเธอมาเยี่ยมตลอด - อย่าได้พูดออกมาอีกนะ
คืองี้ ฉันตั้งใจจะบอกนายว่า…
ฉันไม่น่าไปงานเต้นรำเลย ฉันควรจะอยู่กับนายมากกว่า
ฟลอร์เต้นรำมันเรียกหา เราก็ต้องไป
- ไม่ใช่ความผิดเธอ เป็นความผิดสัตว์ประหลาด - ที่จริงมันคือตัวไฮด์
มันยังลอยนวลอยู่ นายกลับไปเรียนเนเวอร์มอร์ไม่ได้
แม้แต่กลับไปดูผึ้งก็ไม่ได้
รอบนี้นายต้องฟังฉันนะ
ไหนว่าชาวผึ้งหึ่งต้องจับกลุ่มอยู่ด้วยกัน
คืนนั้นในป่า
มีคนจุดไฟเผาถ้ำ
ใช่ หมอคินบ็อทท์
พิลึกมากเลยที่เป็นนาง
ฉันก็จำอะไรไม่ค่อยได้หรอก
แต่ฉันเห็นคนใส่ชุดสีดำกับรองเท้าบู๊ตนั่น
รองเท้าบู๊ตมันทำไม
มีแสงสว่างวาบขึ้นมา
แค่พริบตาเดียว
ฉันนึกว่ารองเท้าเป็นสีดำ แต่มันเป็นสีแดง
เวนส์เดย์
นึกว่าป่านนี้เธอจะไปนิวเจอร์ซีย์ได้ครึ่งทางแล้ว
ไม่ต้องเสแสร้ง ลอเรล ฉันน่าจะรู้แต่แรกว่าเป็นคุณ
แกล้งตาย หางานที่เนเวอร์มอร์ทำ
ปลดล็อกตัวไฮด์
ปกติแล้วฉันจะชื่นชม การวางแผนแก้แค้นที่แยบยลแนบเนียน
แต่ของคุณก็สุดโต่งไปหน่อย ต่อให้หนูจะมาตรฐานสูงแค่ไหนก็เถอะ
อุ๊ย แหม
วีมส์พูดถูก
เธอต้องไปรักษาอาการทางจิตจริงๆ
มาเที่ยวกล่าวหาคนอื่นร้ายแรง โดยไม่รับผลไม่ได้นะ
อาจจะร้ายแรง แต่เป็นความจริง
ไทเลอร์บอกหนูหมดแล้ว
ตอนแรกหนูคิดผิด เลยกล่าวหาคินบ็อทท์ว่าสะกดจิตปลดล็อกเขา
แต่คุณใช้สารเคมีที่ทำจากสมุนไพรแทนใช่มั้ยล่ะ
หนูรู้ว่าพ่อของคุณเก็บข้อมูล ประวัติคนนอกกรอบทุกคนในเมืองนี้
เขาน่าจะเล่าเรื่องความลับครอบครัวกัลพิน ตั้งแต่สมัยคุณยังเด็ก
คุณถึงได้เล็งไทเลอร์
คุณปั่นหัวเขาด้วยการเอาตัวจริงของแม่ให้ดู
แต่ไทเลอร์ไม่รู้ว่า ความจริงไม่ได้ปลดปล่อยเขาเป็นอิสระ
เสียใจด้วยจริงๆ
(ไฮด์)
แต่จะทำให้เขาเป็นทาสคุณ
ช่วงแรกมันก็น่ากลัว คุณจึงใช้ทั้งถ้ำและโซ่ตรวน
แต่ในที่สุดเขาก็เต็มใจยอมเป็นข้ารับใช้ของคุณ
เมื่อคินบ็อทท์ใกล้จะล่วงรู้ความจริง
คุณก็สั่งไทเลอร์ฆ่าหมอ แล้วป้ายความผิดให้เซเวียร์
พอเสียที
ไทเลอร์ ลูกจ๋า ทำให้แม่ปลื้มหน่อย ปิดปากนังนี่ที
อย่างถาวร
เขาไม่ได้อยู่ข้างคุณแล้ว
ไทเลอร์จะยอมฉันทุกอย่าง
จำได้ไหมว่าฉันบอกไว้ยังไง
ฉันทำให้เธอเห็นตัวตนที่แท้จริง
สิ่งที่พวกนั้นทำกับแม่ของเธอ…
พวกนอกกรอบทำให้เธอกลายเป็นสัตว์ประหลาด
ถ้าคุณเกลียดแต่พวกนอกกรอบ ทำไมเขาถึงฆ่าคนธรรมดาด้วย
พวกเขาเป็นแค่เบี้ยในเกมใหญ่
ก็เหมือนเธอนะ เวนส์เดย์
เธอประมาทสถานการณ์อีกแล้ว
เราไม่คิดจะให้เธอขึ้นรถไฟไปได้ตั้งแต่ต้น
ฉันส่งไทเลอร์ไปดักรอ
หนูไม่ได้ไปที่สถานีตั้งแต่ต้น
ได้ยินพอหรือยัง
ทาสของคุณน่าจะยังรออยู่ที่สถานี
อย่าทำให้เรื่องมันยากไปกว่านี้ มาริลีน
ฉันชื่อลอเรล!
ครูใหญ่วีมส์!
พิษไนท์เฉด
เป็นจุดจบที่เหมาะดี ว่าไหมล่ะ
เป็นอะไรมั้ย
คงไม่ใช่จู่ๆ ก็แปลงเป็นหมาป่าต่อหน้างี้นะ
คืนนี้คืนจันทร์เพ็ญสีเลือดน่ะ
ฉันยังโอเค คิดว่านะ
แต่แบบนี้ก็ช่วยได้
อ้าว! ยูจีน เป็นไงบ้าง
เห็นเวนส์เดย์รึเปล่า
ไม่เห็น เขาออกไปตั้งแต่บ่าย ไม่ได้แวะไปเยี่ยมนายเหรอ
ฟังนะ เวนส์เดย์กับครูใหญ่วีมส์ จะไปเผชิญหน้ากับครูธอร์นฮิล
ตั้งแต่นั้นก็ไม่ได้ข่าวอะไรจากทั้งสองคนเลย
ไปเผชิญหน้าครูธอร์นฮิลเรื่องอะไร
เพราะนางอยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
เขาเป็นผู้ร้าย… ผู้หญิงร้าย
เรียกว่าเป็นคนร้ายสุดๆ แล้วกัน
โอเค เอแจ็กซ์กับฉันจะไปดูที่เรือนกระจก
- ไง นายผึ้ง ยินดีต้อนรับกลับโลก - เขามาทำอะไรในห้องเธอ
อะไร…
ช้าๆ หน่อย เกิดอะไรขึ้น
ครูใหญ่วีมส์เหรอ
- อีนิด เกิดอะไรขึ้น - เวนส์เดย์ล่ะ
ไทเลอร์กับธอร์นฮิลจับตัวไปเหรอ
ที่ไหน
สุสานแคร็กสโตน อะไรเนี่ย
ไนท์เฉดคือใครกัน
เดี๋ยวจะอธิบายระหว่างทาง
มาเร็ว
ทุกคน
ใจเย็นๆ ยูจีน
กอร์กอนนั่นมันงี่เง่า
เรื่องนี้อาจจะอันตราย
ถ้าอีนิดพูดถูก แล้วเวนส์เดย์ถูกจับตัวไป
- เราต้องโทรแจ้งนายอำเภอ - แม่ ผมต้องไป
เวนส์เดย์เป็นเพื่อนคนเดียวของผม ถ้าเพื่อนเดือดร้อน ผมต้องไปช่วย
มันกฎของรังผึ้ง
นี่มันก็เดจาวูหน่อยๆ เนอะ
เว้นแต่ฉันจะไม่ร้องไห้โวยวายเป็นเด็กๆ
ไทเลอร์ ไปรอที่ข้างเรือ
ใช่
ฟังคำสั่งเจ้านายซะ เป็นไฮด์น่ารักน่าชัง
ต้องยอมรับเลย
เอาเรื่องแปลงร่างของวีมส์มาเล่นเกือบได้ผล
แต่ก็อย่างที่พ่อฉันชอบพูดไว้
"อยากเอาชนะพวกนอกกรอบ ต้องคิดให้นอกกรอบกว่าพวกมัน"
รู้ไหม เราสืบเชื้อสายรากเหง้าไปได้ ถึงโจเซฟ แคร็กสโตนเองเลย
งั้นก็มาจากสายเลือด ฆาตกรโรคจิตเหมือนกันน่ะสิ
โจเซฟ แคร็กสโตนมีวิสัยทัศน์
อุทิศตนในการปกป้องคนธรรมดา จากพวกนอกกรอบ
จนกระทั่งชีวิตของเขาถูกคร่าไปก่อนกาล
โดยบรรพบุรุษของเธอ นังกู๊ดดี้ แอดดัมส์
จากนั้น ก็เหมือนได้คืบจะเอาศอก
พวกนั้นขโมยที่ดินของเขา ไปสร้างไอ้โรงเรียนสยองชวนแสยง
แต่
ตลอดเวลาหลายศตวรรษ
ตระกูลฉันยังยึดมั่นกับภารกิจของแคร็กสโตน
พี่ชายก็สละชีพเพื่อการนั้น
ฉันตัดสินใจจะใช้อีกวิธีหนึ่ง
วิธีเหนือธรรมชาติ
ไทเลอร์เก็บอวัยวะต่างๆ มา เพื่อจะปลุกผีแคร็กสโตน
คนผู้เดียวซึ่งเกือบกำจัดพวกนอกกรอบได้สำเร็จ
เราชุบชีวิตคนตายไม่ได้
เชื่อเถอะ ลองมาแล้ว
ฉันเชื่อว่ากู๊ดดี้ แอดดัมส์ บรรพบุรุษของเธอจะไม่เห็นด้วย
คัมภีร์แห่งเงาของกู๊ดดี้
คุณคือคนที่ขโมยเล่มต้นฉบับจากพิลกริมเวิลด์
กู๊ดดี้ฆ่าแคร็กสโตนอย่างเดียวยังไม่พอ
นางยังต้องสาปดวงวิญญาณของเขาไว้อีก
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน
แหม เวนส์เดย์จ๋า
เธอคือกุญแจยังไงล่ะ
การที่เธอมาเข้าเนเวอร์มอร์ ทำให้กลไกฝืดๆ ในแผนของฉันเริ่มหมุน
กู๊ดดี้ผนึกแคร็กสโตนไว้ในโลงโดยใช้ผนึกโลหิต
มีแต่ผู้สืบสายเลือดโดยตรงของมันจึงจะเปิดได้
เจ้าคือกุญแจ
ผู้สืบเชื้อสายตัวเป็นๆ ในคืนจันทร์เพ็ญสีเลือด
ฉันจึงรอเวลา
และทำให้เธอรู้สึกเป็นคนพิเศษ
จนกระทั่งพร้อมจะถูกบูชายัญ
เงียบสิ!
ซานติอาโก ว่าไง
นายคะ เกิดเหตุแล้ว
แม่ของยูจีน อ็อททิงเจอร์เพิ่งโทรมา ร้อนรนมาก
- เกิดอะไรสักอย่างที่เนเวอร์มอร์ - ส่งรถตำรวจไปที่นั่นด่วน
นั่นแหละเหตุ ฉันส่งไม่ได้
ยางรถสายตรวจของเราถูกกรีดเละหมด
ทุกล้อรถทุกคันเลย
ก็ได้ เดี๋ยวผมไปเอง
(โจเซฟ แคร็กสโตน)
ข้าเป็นสายเลือดของท่าน
ข้าปลุกท่านมาเพื่อให้กำจัดพวกนอกกรอบ จากโลกนี้ให้สิ้นซาก
การชำระแค้นของข้าจะรวดเร็วเฉียบขาด
ของฉันก็เหมือนกัน
กู๊ดดี้ แอดดัมส์
ยังตามมาหลอกหลอนข้าไม่เลิก
เจ้าจะต้องทรมานด้วยชะตาเดียวกัน กับที่เจ้าทำกับข้า
จงตกนรกหมกไหม้ชั่วกัปชั่วกัลป์
แบบที่คู่ควร
ฝันดีนะ เวนส์เดย์
ไม่อยากเชื่อว่านายอยู่ในชมรมลับ แล้วไม่ยอมบอกฉัน
เพราะว่า คือ…
มันเป็นความลับไง
บิยังก้า ดาวิน่า…
เคนท์ด้วยเหรอ
เอาจริง ขนาดเคนท์ยังได้เข้าเหรอ
ชมรมนี้มันเลือกคนยังไง
ไอ้ที่ว่าธอร์นฮิลจิตป่วนนี่มันไปไงมาไง
นางฆ่าวีมส์แล้วจับเวนส์เดย์ไปที่สุสานแคร็กสโตน
เราต้องพาทุกคนในโรงเรียน อพยพไปที่ปลอดภัยก่อนจะสาย
เพราะสิ่งนี้กำลังจะเกิดขึ้น
ให้ดึงสัญญาณเตือนไฟไหม้มั้ย
เราไม่อยากให้คนแตกตื่น แล้วทำให้ไทเลอร์หรือธอร์นฮิลรู้ตัว
งั้นจะพาทุกคนออกไปยังไง
เราจะใช้เพลงไซเรนกล่อมทุกคน
ฉันกับธิงจะไปหาเวนส์เดย์
โอเค ไนท์เฉดตลอดไป
เอาจริง มีดีดนิ้วเป็นรหัสลับอีก
เวนส์เดย์
มาพาฉันไปโลกหน้าเหรอ
ฟังให้ดี ต้องแทงแคร็กสโตน ให้ทะลุหัวใจดำมืดของมัน
เป็นทางเดียวที่จะกำจัดมันไปได้ตลอดกาล
สายตาผีของเธอเพี้ยนหรือไง ฉันจะตายอยู่แล้ว
สร้อยที่ใส่
เป็นของขลังที่ทรงพลังมาก
แม่บอกว่ามันเอาไว้เรียกนิมิต
มันยังเป็นสื่อใช้เรียกวิญญาณได้ด้วย
สร้อยนั่นจะทำให้ข้าผ่านเข้าร่าง และรักษาแผลให้เจ้าได้
แต่รู้ไว้นะ เมื่อทำแล้วเจ้าจะไม่ได้พบข้าอีก
โรงเรียนนี้ต้องการเจ้า เวนส์เดย์
มาหยุดกลางป่าทำไม
- คุณตามดูไอ้ลูกสัตว์ประหลาดน่ะนะ - หุบปากเลย
เฮ้ย เดี๋ยวสิ
เฮ้ย! แล้วผมล่ะ
ไงเนี่ย… อย่าสิ!
โอ๊ย ไอ้เวร!
มาเร็ว รีบเดินแต่ไม่ต้องแตกตื่น
- ดีมาก เดินไปเรื่อยๆ - บิยังก้า
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
อันตรายกำลังมา ไม่มีเวลาให้รั้งรอ
ตามมา มาเร็ว ให้ไว
โอ๊ยตาย
ตายแล้วตาย
เอาจริงอะไรจริง!
ธิง ฉันจะแปลงร่างแล้ว!
ลอเรลบอกว่าเธอตายไปแล้ว
ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมากละ
เหมือนแมลงสาบเลย
อย่ามา ยอกันตอนนี้ก็ไม่ช่วยหรอก
นายจบไม่สวยแน่
อีนิดเหรอ
อีนิด!
ฉันต้องกลับไปที่โรงเรียนก่อน
บอกไม่ถูกเลยว่าฉันรอจังหวะนี้มานานแค่ไหน ช่างมีความหมายต่อตระกูลของฉัน
เงียบเสีย นางนี่!
ไปให้พ้น มิฉะนั้นข้าจะกระชากลิ้น ในปากเน่าๆ ของเจ้ามาตัดทิ้ง
เขาถึงว่าอย่าได้เจอไอดอล
ข้าจะกวาดล้างตัววิปริตอย่างพวกเจ้า ให้หมดโลก!
เอ้อ!
เว้ย!
สุด ธิง!
(ไม่มีสัญญาณ)
ไทเลอร์
ลูก นั่นลูกจริงๆ เหรอ
สวัสดี นักแสวงบุญ
ใจของเจ้ายังเต้นเร่าอยู่ได้อย่างไร
มนตร์ดำจากขุมนรกใดกัน
อย่าทำอะไรเธอ!
ไม่นะ!
- แย่แล้ว - ฉันไม่เป็นไร พาคนออกไปจากที่นี่ก่อน
ไปสิ!
โอเค
มาเร็ว ทุกคน ไปกันเลย!
ข้าจักส่งเจ้ากลับนรก
เอาปืนมาลงสนามดวลดาบ
น่าจะเป็นการตัดสินใจฉลาดๆ ครั้งแรกของคุณในวันนี้
ฉันอาจไม่ได้ฆ่าพวกนอกกรอบทุกคน
แต่อย่างน้อยก็ได้ฆ่าแก เวนส์เดย์
เออ มายุ่งกับเนเวอร์มอร์ก็ต้องโดนงี้
อีผี
ผึ้งหึ่งต้องรวมฝูงกันไว้ เนอะ
จากนี้ฉันจัดต่อเอง
หรือควรจะเรียกนายอำเภอ
หันหลังไป ยูจีน
อีนิดเหรอ
เวนส์เดย์อยู่ไหนล่ะ
(จบ… มั้ย)
(ว.อ.)
ก็ไม่ค่อยอยากยอมรับนะ
แต่ฉันคงคิดถึงครูใหญ่วีมส์
บางทีเขาก็กวนส้น
แต่เป็นคนอึด
และยอมสละชีพเพื่อโรงเรียนนี้ซึ่งเขารักจริงๆ
เรื่องนั้นฉันนับถือใจเขาเลย
เขาเป็นพวกเดียวกับเรา
ไหนๆ ชั้นเรียนก็ยกเลิกทั้งเทอม เธอต้องไปเยี่ยมฉันที่ซานฟรานซิสโกนะ
แทบรับประกันได้เลยว่า จะมีหมอกกับฝนปรอยทุกวัน
ฟังแล้วน่าสนใจ
บิยังก้า
ฉันยังไม่ได้ขอบคุณเธอ
ปีหน้าเราต้องได้แชมป์ฟันดาบ
อย่ามัวเหลิงจนไม่ซ้อม เพราะฆ่านักแสวงบุญเหนือโลกได้ตัวนึงล่ะ
ได้ข่าวว่านายเป็นอิสระแล้ว
ใช่ ข้อหาทุกอย่างถูกยกเลิก
คืองี้
ตอนอยู่ในคุก ฉันพูดอะไรไปหลายอย่าง
การเป็นเพื่อนเธอควรมีคำเตือนล่วงหน้า แต่ฉันก็ไม่เคยเจอ
คนที่คิดจะรับลูกธนูแทนฉันเท่าไหร่ เพราะงั้น…
ยินดีต้อนรับสู่ศตวรรษที่ 21 แอดดัมส์
เบอร์ฉันอยู่ในนั้นอยู่แล้ว
กล้าดีนะ
หวังว่าคงไม่คิดว่าฉันจะโทรหา
ไม่ ไม่คิดหรอก
แค่ส่งข้อความก็พอใจละ
รู้ใช่มั้ยว่าเขาส่งข้อความกันยังไง
ลาก่อน เซเวียร์
นี่ แล้วเทอมหน้าจะกลับมารึเปล่า
กลับ ไม่กลับ ไม่แน่
(สถาบันเนเวอร์มอร์)
(เลขหมายนอกระบบ) (ข้อความใหม่)
(แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ)
สตอล์คเกอร์คนแรกในชีวิต
การโดนบังคับให้พักร้อนรอบนี้ อาจน่าสนใจกว่าที่คิดไว้
เรื่องนี้ต่างจากนิยายของฉัน ปมปริศนายังคลี่คลายไม่ครบ
ใช่ว่าทุกข้อสงสัยมีคำตอบ
ยังมีความลับซุ่มอยู่ในมุมมืดของเจริโค
ลอเรล เกทส์กับไทเลอร์ เป็นแค่เบี้ยในเกมที่ใหญ่กว่านี้หรือไม่
สตอล์คเกอร์ในวันนี้ คือศัตรูตัวดีในวันหน้าหรือเปล่า
จบค้างขนาดนี้ คาใจแทบตายแล้วสินะ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม