(ซีรีส์จาก NETFLIX)
มาประเมินสถานการณ์กันหน่อย
เอากระสอบคลุมหัวเพื่อให้มึนงงมากที่สุด
มัดข้อมือแน่นพอที่เลือดจะไม่หมุนเวียน
และไม่รู้เลยว่าฉันจะรอดหรือตาย
ปาร์ตี้แบบนี้สิถึงจะสนุก
เจ้าเป็นใครจึงกล้าบุกรุกวิหารของเรา
ถอดหน้ากากก็ได้ บิยังก้า
แล้วความหวังของฉันก็ถูกขว้างปา
กระแทกกับหินแห่งความผิดหวังสุดขมขื่น
ศัตรูที่เจอไม่ใช่ฆาตกรจิตแปรปรวน
แต่เป็นแค่พวกงี่เง่าในโรงเรียนมัธยม
เอาใหม่ ใส่ไปดูดีกว่า
- เธอลงมาตรงนี้ได้ยังไง - โรวันเอาให้ดู
กระเป๋าซ้าย
ฉันตามลายน้ำในหน้ากระดาษ มาจนถึงรูปปั้นโพ
- แล้วก็ไขปริศนา - เดี๋ยว มีปริศนาอะไรด้วยเหรอ
นึกว่าแค่ดีดนิ้วสองทีเฉยๆ
โอ้โห ฉลาดสุดในกลุ่มแล้วมั้ย
ไนท์เฉดเป็นสมาคมลับพิเศษระดับอีลีท
เน้นคำว่าอีลีท
เราจัดปาร์ตี้ดาดฟ้า กางเต็นท์ บางทีก็แก้ผ้าว่ายน้ำตอนเที่ยงคืน
โยโกะเป็นมิกโซโลจิสต์ฝึกหัด
นางชงเวอร์จิ้นโมฮิโตอร่อยมาก แรงใช้ได้
ว้าว มีเวลาเข้านอนด้วยมั้ย
ที่ได้ยินมาคือสมาคมไนท์เฉดโดนยุบไปแล้ว
ใช่ กลุ่มนี้เสียสิทธิ์อย่างเป็นทางการ เมื่อ 30 ปีก่อนที่มีเด็กธรรมดาตายไปคนนึง
แต่สมาคมเราก็มีศิษย์เก่ารวยๆ อยู่เยอะ
วีมส์เลยทำไม่รู้ไม่เห็น ตราบใดที่ไม่มีคนกวนน้ำให้ขุ่น
- คนอย่างโรวันเหรอ - เราไล่ไอ้ขี้แพ้นั่นออกตั้งแต่เทอมที่แล้ว
คำถามคือ จะทำยังไงกับแม่นี่
ห้องสมุดนี้อนุญาตให้สมาชิกเข้าเท่านั้น
- ฉันว่าชวนเขาปฏิญาณตนเถอะ - อะไรนะ
เขามีสายเลือด
ทำตัวนิสัยเสียแบบนั้นตอนแข่งโพคัพ ให้ตายก็ไม่เอาอ่ะ
เมื่อกี้เพิ่งพูดว่าอย่ากวนน้ำให้ขุ่น นางนี่เป็นสึนามิ
เพราะเจอหนามยอกเอาหนามบ่งแค่นั้นน่ะเหรอ งั้นจะช่วยให้ไม่ต้องลำบาก
ฉันไม่คิดจะเข้าสมาคม
เธอจะปฏิเสธเราจริงดิ
ไม่อยากเชื่อใช่มั้ยล่ะ
แก้มัดซะ
แก้ได้เองตั้งแต่ห้านาทีก่อนละ
อยากตาแพนด้าอีกข้างเหรอ
มือสมัครเล่นอย่างพวกเธอ ทำเสียชื่อวงการลักพาตัวหมด
(บทที่สาม "ความสัมพันธ์อันน่าสลด")
การสืบสวนของฉันมีเส้นเรื่องในคดีเยอะมาก
แทบจะนำมาทอผ้าคลุมศพได้
ฉันยังคิดไม่ออกว่าโรวัน ฟื้นจากความตายอย่างเป็นปริศนาได้ยังไง
หรือทำไมถึงมีสัตว์ประหลาดเพ่นพ่านกลางป่า
แต่ตอนนี้ สิ่งที่ฉันสนใจที่สุดคือหนังสือเล่มนี้
หากฉันเป็นตัวการที่ทำให้เนเวอร์มอร์ล่มสลาย
คำถามคือ
ทำไมฉันถึงอยู่ในฉากวันล้างโลกกับผู้แสวงบุญ
ขอให้นักเรียนทุกคนไปรายงานตัว รับหน้าที่อาสาสมัครสิบโมงตรง
ตามด้วยมื้อกลางวันกับชุมชนตอนบ่ายโมง
อย่างที่ทุกคนทราบดี วันรวมใจปีนี้ จะจบลงด้วยงานพิเศษมาก
พิธีเปิดอนุสาวรีย์ใหม่ที่จัตุรัสของเมือง
ซึ่งรวมถึงการแสดงจาก นักเรียนโรงเรียนเนเวอร์มอร์
ในนามของโรงเรียนเรา ฉันหวังว่าทุกคนจะเป็นหน้าเป็นตาให้ดีที่สุด
- เย้ - ได้!
สุดอ่ะ ได้พิลกริมเวิลด์แหละ
ฉันเข้ากับคนเก่งนะ แล้วก็รักการแสดงด้วย
ตัวเลือกก็ชัดอยู่ละ เธอได้อะไร
ยูไรอาส์ฮีป คืออะไรไม่รู้
ร้านขายของเก่าแปลกๆ อึนๆ แต่เธอน่าจะชอบ
นี่ไขว้เล็บแล้วนะ หวังว่าจะได้ทำงานรวมใจกับเอแจ็กซ์
เวรเอ๊ย โดนเวเธอร์เวนว่ะ
เฮ้ย แลกกันหน่อย เอาจริง แลกหน่อย
เวนส์เดย์ ไม่ต้องห่วงเรื่องเชลโล่นะ
บ่ายนี้ฉันจะให้คนเอาไปที่จัตุรัสเมือง
เชลโล่ของหนูเหรอ
ฉันได้ยินเพลงรักที่เธอเล่นบนดาดฟ้าเมื่อคืนก่อน
น่าประทับใจมาก
ฉันเลยเสนอชื่อเธอให้เล่นกับวงโยธวาทิต โรงเรียนมัธยมเจริโคในพิธีเปิด
เพลงใสๆ ของฟลีทวู้ดแมคไม่เกินมือเธอหรอก
ถ้าสัญญาว่าเล่นเสร็จแล้ว คุณจะแขวนคอหนูในฐานะแม่มด
(พิลกริมเวิลด์) (รถโรงเรียน)
- มายืนจ้องผนังเปล่าๆ ทำไม - วันรวมใจปีที่แล้วมันไม่ใช่ผนังเปล่า
นายยังบูดไม่เลิก เพราะฉันไม่รับคำเชิญเข้าชมรมเหรอ
ฉันก็ช่วยเธอเลือดตาแทบกระเด็น
ขอเถอะ ฉันเป็นแค่หมากในเกม สงครามเย็นระหว่างนายกับบิยังก้า
- ฉันมีปัญหาสำคัญกว่านั้น - เช่นเรื่องอะไร
แกะรอยสัตว์ประหลาดที่ฆ่ารูมเมทนายไง
บอกเป็นครั้งที่ล้าน โรวันถูกไล่ออก
- ทุกคนเห็นเขาออกจากโรงเรียน - หลังจากนั้นได้คุยมั้ย
ฉันส่งข้อความทักไปสองสามครั้ง แต่เขาไม่ตอบกลับเลย
คิดว่าเขาคงอยากลืมเนเวอร์มอร์ไปซะ
หรือไม่งั้นเขาก็ตายแล้ว
ไม่รู้เธอจะสนทำไม เธอไม่ได้รู้จักเขาเสียหน่อย
ฉันแปลกใจกว่าที่นายแทบไม่สน
ใครจะบอกปัดหรือหาข้ออ้างยังไงก็เชิญ แต่ฉันไม่มีทางล้มเลิก
โห เยี่ยม ใส่คำว่า "ขโมย" ไว้ในประวัติได้
คนจะหมกมุ่นอะไรกับบันทึกของไนท์เฉดมากมาย
นายไม่เห็นประหลาดใจตอนที่ฉันให้ดูเมื่อคืน
นายเคยเห็นมาก่อนใช่มั้ยล่ะ
ใช่ สองสามวันก่อนงานเทศกาลเก็บเกี่ยว
เปิดอยู่บนโต๊ะของโรวัน
เดาว่าเขาน่าจะขโมยมา หลังจากที่เราไล่เขาออกจากไนท์เฉด
ฉันเลยถามเขาตรงๆ แล้วเขาก็สติแตกใส่ฉัน
- ไม่อยากเชื่อว่า… - หุบปาก!
- ทำได้ไง - นายบ้าไปแล้ว!
เขาใช้พลังจิตเหวี่ยงตัวนายไปกระแทกผนัง
ใช่
เธอรู้ได้ยังไง
เดาเก่ง
แปลกมากที่มีรูปเธอในนั้น ไอ้บันทึกนี่มันตั้ง 30 ปีได้แล้วมั้ย
แคร็กสโตนไปทำอะไรในภาพ
นายรู้เหรอว่านี่ใคร
นั่นโจเซฟ แคร็กสโตน
เขาเป็นบิดาผู้ก่อตั้งเมืองเจริโค
เป็นคนสำคัญของเมืองนี้
เอ้า ดูนั่น
นั่นแหละเขา
- นายอำเภอ - ว่าไง
จำลูคัสลูกชายผมได้ไหม
จำได้สิ อาทิตย์ที่แล้ว บังเอิญเจอเขากับเพื่อนๆ ที่เวเธอร์เวน
ผมไปทำงานดีกว่า
นี่ วันนี้ห้ามก่อเรื่องนะ
อย่าตื่นเต้นขนาดนั้น
เดี๋ยวพวกเด็กนอกคอกจะคิดว่าเรายินดีต้อนรับ
เรามีตัวอะไรไม่รู้ซุ่มอยู่ในป่า มันต้องเชื่อมโยงกับโรงเรียนนั้นแน่ๆ
ไม่เอาน่า เลิกโทษเนเวอร์มอร์เสียที
คุณก็รู้ว่าเจริโคต้องพึ่งพาโรงเรียนนั้น
คิดว่าใครจ่ายค่าทำถนน ทำสวน แม้แต่เงินเดือนของคุณ
ผมแค่ทำงานของผม ดูแลสวัสดิภาพของเมืองนี้ครับ เจ้านาย
ไม่ต้องมาทำเป็นสอนผม โดโนแวน
ก่อนที่ประชาชนเจริโค จะเลือกผมเป็นนายกเทศมนตรี
ผมเคยพกตรานายอำเภอเหมือนคุณ ลืมเหรอ
สมัยนั้นคุณไม่เห็นสนใจประวัติศาสตร์
ถ้ามันดีต่อธุรกิจ มันก็ดีต่อเจริโค
โดยเฉพาะถ้าธุรกิจของคุณคือพิลกริมเวิลด์
นี่
หาหมีตัวนั้นให้เจอแล้วจัดการเสีย
โอเคจ้ะ ทุกคนนั่งเลย เรามีประกาศพิเศษ
ขอต้อนรับนักเรียนจากเนเวอร์มอร์
ในฐานะตัวแทนชุมชนเจริโค
เราดีใจมากที่ทุกคนมากันวันนี้
น้ำใจและความขยันขันแข็งของทุกคน ช่าง… รวบตึงใจ!
เอาละจ้ะทุกคน เวลาบ่ายโมง กลับมารับประทานกลางวันกันตรงนี้ ขอให้สนุก!
อีนิด
แลกงานอาสาสมัครกัน
อะไรนะ ไม่เอา ยูไรอาส์ฮีปไม่ใช่แนวฉัน
มีเหตุฉุกเฉิน ฉันต้องไปสำรวจพิลกริมเวิลด์
เวนส์เดย์ แต่แลกแบบนี้มันไม่แฟร์
ฉันจะอยู่ในร้านขายของเก่าชื้นฝุ่นทั้งวันทำไม
เพราะเอแจ็กซ์ทำงานอาสาที่นั่นเหมือนกัน
ธิงแอบดูว่าเขาได้งานที่ไหน
- แต่ถ้าเธอไม่สนใจ… - อย่า!
โอ๊ยตาย ขอบใจนะ เธอน่ารักที่สุดเลย
(ยูไรอาส์ฮีป)
(พิลกริมเวิลด์ อำนวยพรนักแสวงบุญ)
ขอต้อนรับสู่พิลกริมเวิลด์!
มีการไต่สวนแม่มดทุกวัน!
บ่ายสอง บ่ายสี่!
นี่ คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง
ว่าไง เวนส์เดย์ ถ่ายรูปชมรมผึ้งหึ่งกันมั้ย
ไม่เอาสินะ
ขอส่งความสุข แด่ญาติสนิทมิตรสหายเนเวอร์มอร์
ข้าพเจ้าคือนายหญิงอาร์ลีน โอซีของแท้
ชาวอาณานิคมดั้งเดิม
กรุณาปิดเสียงมือถือเป็นระบบสั่น แล้วเร่งเท้าตามมา
เพราะทุกท่านกำลังจะได้ย้อนเวลา สู่ปีแห่งพระคริสต์ที่ 1625
สู่อาณานิคมแสวงบุญแห่งแรกของเจริโค
ณ จุดนั้น
จงยล หอประชุม
ด้านในมีการรวบรวมวัตถุโบราณ
เกี่ยวกับท่านผู้ก่อตั้งเจริโคผู้เปี่ยมศีลธรรมที่รักยิ่ง
โจเซฟ แคร็กสโตน
และ ณ ด้านนั้นคือส้วม สุขาไม่แบ่งเพศแห่งแรกของอเมริกา
ข้าพเจ้ามีคำถาม
จงเอ่ยมาเร็วรี่ แม่หนู
หอประชุมนั้นจัดแสดงสมบัติชิ้นใด ของโจเซฟ แคร็กสโตน
เป็นขุมสมบัติแน่แท้
รวมทั้งอุปกรณ์ทำไร่แต่ดั้งเดิม ช้อนส้อม กระโถนประจำตระกูลยังมี!
น่าสนใจนัก ข้าพเจ้าขออาสาทำงานในนั้น
ช้าก่อน เรากำลังบูรณะส่วนจัดแสดง
วันนี้เจ้าทั้งหลายจะทำงาน ณ กลางใจโลดแล่นแห่งพิลกริมเวิลด์
(โรงฟัดจ์แต่เก่าก่อน ก่อตั้งเมื่อปี 1955)
"โรงฟัดจ์แต่เก่าก่อน" เลยเหรอ
โรคเบาหวานอัดกล่องมากกว่ามั้ง
อาสาสมัคร โปรดฟังให้ดี
ฟัดจ์เป็นสายเลือดหล่อเลี้ยงชุมชนน้อยๆ แห่งนี้
การแจกตัวอย่างจะกระตุ้นยอดขาย
เข้ามารับเครื่องแบบและกล่องขนม มาทำให้บรรพบุรุษภาคภูมิใจ
ให้เอาไปมัดปากนักท่องเที่ยวใช่มั้ย
ฉันค่อนข้างแน่ใจว่ามันตายแล้วนะ
เห็นรอยล้อรถบนหางมันมั้ย
ศิลปินในเมืองไปกวาดน้องมาจากถนนสาย 22
คุณจะบอกว่ามีคนตั้งใจ
ออกไปเก็บสัตว์ที่ตายบนถนนเอามาทำงี้เหรอคะ
ขายดีไม่หยุดเลยล่ะ
ในร้านนี้มีส่วนหนึ่งที่อุทิศให้น้องพวกนี้ กระรอก สกั๊งค์ งู
และตัวที่ฉันชอบที่สุด
ชุดครอบครัวพังพอนกินแคลมเบคกัน
น่ารักเกิน
อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์ไหมจ๊ะ
ฉันว่าทุกตัวน่าเอาหวีเสนียดยีๆ หน่อย ขนจะได้สะอาดสวย
เราน่าจะกลับมาทำหลังจาก…
พักดื่มกาแฟยาวๆ ก่อน
เนอะ เอแจ็กซ์
ใช่ เราขอไปเวเธอร์เวนแป๊บ เอาอะไรมั้ยครับ
ไม่เห็นต้องไปจ่ายค่ากาแฟฮิปสเตอร์แพงๆ
ฉันชงชาก้าอยู่
สูตรของฉันเอง
ชาเห็ดเมาจ้ะ
ปลูกเองเก็บเองกับมือเลยนะ
เริ่มยีขนเลยดีกว่า งานนี้สนุกแน่
โอเค
ก็ดีนะ
- อร่อยมาก - ยินดี
ขอให้ทุกท่านเอร็ดอร่อยกับฟัดจ์แสวงบุญ "แท้" ทำจากเมล็ดโกโก้
เก็บโดยคนพื้นเมืองอเมซอนที่ถูกกดขี่
อะไรนะ
กำไรทั้งหมดจะนำมาค้ำจุน การฟอกขาวประวัติศาสตร์อเมริกาน่าสมเพชนี้
อีกอย่าง กว่าฟัดจ์จะถูกคิดค้นก็อีก 258 ปีโน่น
มีใครอยากลองมั้ย
ไม่ละ
ดูไอ้ตะกละนี่สิ
ขอละ ฉันต้องกลับไปที่…
อี๋ว่ะแก
มานี่!
พาดคอไป!
สวัสดีนักแสวงบุญ
- ปล่อยเขา - อยากโดนเหมือนกันเหรอ
ลืมเหรอว่ารอบที่แล้วจบยังไง
เล่นมัน!
สองคนนี้มัวทำอะไรอยู่
ฉันมีเรื่องกับพ่ออีกไม่ได้
อย่านะ เดี๋ยวสิ!
ลูคัส
ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ
(เวเธอร์เวน คาเฟ่และเบเกอรี่)
ครูใหญ่วีมส์
แหม ท่าทางวันนี้ จะเป็นวันรวมใจที่ประสบความสำเร็จอีกปี
และ…
ขอบคุณที่บริจาคเงินก้อนโต ให้แคมเปญหาเสียงเลือกตั้งครั้งใหม่ของผม
ถือเป็นคำขอบคุณที่ร่วมมือกันมาค่ะ
ดูเหมือนทุกคนจะไปทำหน้าที่ตามมอบหมาย
และยังไม่มีอุบัติเหตุใดๆ
นายกเทศมนตรีวอล์คเกอร์คะ ขอแนะนำให้รู้จักกับมาริลีน ธอร์นฮิล
ไหนๆ พูดถึงวันรวมใจ นี่อาจารย์ธรรมดาคนแรกของเนเวอร์มอร์ค่ะ
แหม ผมยินดีมากครับ
เอ๊ะ เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า
ไม่เคยเจออย่างเป็นทางการค่ะ แต่ฉันเจอคุณที่นี่ทุกเช้า
คุณนั่งอยู่ในบูธด้านหลังร้าน เวลาฉันเข้ามาซื้อมัจฉะลาเต้ทุกวัน
นึกแล้วเชียว!
ครูธอร์นฮิล คอยรายงานฉันด้วยนะ
โดยเฉพาะเรื่องเด็กใหม่ผมเปียคนนั้น
ค่ะ
ไม่เคยมีใครลุกขึ้นสู้เพื่อฉันมาก่อนเลย
นายบอกว่าชาวผึ้งหึ่งต้องช่วยกัน
รู้แล้วอาจจะตกใจนะ
แต่ฉันไม่มีเพื่อนเลยสักคน
นายทำให้ฉันคิดถึงน้องชาย
แต่ไม่มีความอยากจะบีบคอให้ตายทุกขณะจิต
ทีนี้ก็ตามมา
ฉันอยากรู้เรื่องแคร็กสโตนอะไรนี่เพิ่ม
เราต้องแอบเข้าไปในหอประชุม
- เอาที่ดัดฟันมา - อะไรนะ
ทำไมล่ะ ฟันเธอก็สวยอยู่แล้ว
ไม่ได้ตรงแหน็วขาวจั๊วะแบบอีนิด แต่ก็สวยนะ
ส่งมา
ถ้านายหญิงอาร์ลีนจับได้ล่ะ
ใช้กฎฝูงผึ้ง ปฏิเสธทุกอย่าง
นั่นไม่ใช่กฎฝูงผึ้งเสียหน่อย
ว่าแต่มันอะไรกันนักหนา
ฟัดจ์เป็นของดีที่สุดที่นี่แล้ว
เลิกพูดมาก คอยดูต้นทางไว้
ครั้งหนึ่งคุณยายบอกว่า ความลับก็เหมือนซอมบี้…
ไม่เคยตายจริงเสียที
ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่า แคร็กสโตนซ่อนความลับอะไรไว้
แต่ฉันสังหรณ์ใจ คำตอบเรื่องอนาคตของฉันอยู่ในอดีต
"หอประชุมเก่า ปี 1625"
ธิง นี่คือเด็กที่อยู่ในนิมิตฉัน
เขามีหนังสือเล่มเดียวกันอยู่ในมือด้วย
เจ้าเล่มสีดำที่ถือตรงหน้าสุสานแคร็กสโตน
อำนวยพร
พี่น้องเนเวอร์มอร์ของเจ้า คนที่ดวงตาดำมืดและใบหน้าบูดบึ้ง
หล่อนจักไปที่แห่งไร
พูดถึงเวนส์เดย์ แอดดัมส์เหรอ
เท่าที่รู้จักหล่อน หล่อนจักไปที่มิควรไป
(โคเด็กซ์ อัมบรารัม)
หนังสือนั่นไง
"โคเด็กซ์ อัมบรารัม"
ภาษาละตินแปลว่า คัมภีร์แห่งเงา
เยี่ยม ของปลอม
เอทซี่เป็นใครไม่รู้นะ แต่ไม่น่าใช่ชาวอาณานิคมนอกกรอบ
เข้ามาทำฟักแฟงอะไรในนี้มิทราบ
นายหญิงอาร์ลีน อำนวยพร
อำนวยพรจริงๆ
ข้าพเจ้าได้ประกาศว่าหอประชุมแห่งนี้ปิดบูรณะ
ข้ารู้ว่าเจ้าได้ยิน
ฉันบอกไปว่าประตูไม่ได้ล็อก เธอก็แค่อยากรู้เรื่องแคร็กสโตนมากๆ
ใช่ แล้วโต๊ะจัดแสดงนี้ก็เปิดอยู่ด้วย
- คัมภีร์นั้นเป็นตัวโชว์ - ไม่บอกไม่รู้เนอะ
ต้นฉบับถูกขโมยไปเมื่อเดือนที่แล้ว ช่วงไต่สวนแม่มดรอบบ่ายสอง
นั่นอาจเป็นของแท้ชิ้นเดียวที่มีในนี้
แต่ยังคิดค่าเข้าตั้ง 29.95 เหรียญเนี่ยนะ
พูดจาสามหาว
ข้าจะสั่งย้ายงานทั้งสองคน
ให้ไปกวนฟัดจ์
หอประชุมเก่าในภาพวาดนั่นอยู่ไหน
จะไปรู้ได้ไง
นี่ก็เพิ่งย้ายมาจากสก็อตสเดลเมื่อเดือนเมษา
(ยูไรอาส์ฮีป - ร้านขายของเก่า)
มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
เห็นแล้วขนลุกขนพอง
ไม่รู้สินะ
เธอว่ากระรอกกับหนูอยู่ด้วยกันได้เหรอ
คือมันคนละสายพันธุ์กันเลยนะ
อ๋อ ใช่
ก็ต้องได้สิ
ทำไมจะไม่ได้
มันมีอะไรเหมือนกันมากกว่าที่คิดนะ
คนส่วนใหญ่กลัวทั้งคู่ เพราะงั้นก็มีแค่เรา เอ๊ย! มัน
สู้กับทั้งโลก
นั่น… ลึกซึ้งแฮะ
ว่าแต่ว่าจะบอกให้นะ
ฉันชอบที่เธอกรีดใต้ท้องเรือเรา ตอนแข่งโพคัพมากเลย
ร้ายเว่อร์
ขอบใจ ไม่โกรธที่แพ้เหรอ
ฉันแค่ลงแข่งเพราะจะช่วยเซเวียร์
เขาก็เพื่อนฉันน่ะ แต่เขาโคตรชอบเอาชนะ
ดูภายนอกนึกว่าชิล
เขาก็มีด้านมืดที่คนส่วนใหญ่ไม่เห็นแหละ
คิดว่าคงเพราะพ่อเขา… แบบว่าเป็นคนดัง
โดนกดดันเยอะแยะ
รู้หรือเปล่าว่านี่เรากำลังคุยกัน นานสุดเท่าที่เคยคุยเลย
กอร์กอนถูกสอนมาไม่ให้ยุ่งกับใคร
ฉันก็ไม่อยากสาปใครเป็นหินโดยไม่ได้ตั้งใจ
ฉันไม่กลัวที่จะเป็นหินเพราะนาย
มันก็แค่ชั่วคราวเอง
จริงดิ
พูดจริงๆ เหรอ
ร้อยเปอร์!
ฉันว่าคืนนี้จะแอบออกไปที่หลังเรือนกระจก
คืนทุติยเพ็ญจันทร์สีน้ำเงินน่ะ
เกิดขึ้นแค่ทุกๆ 23 ปีหรืออะไรงั้นเอง
ตรงนั้นน่าไปชมจันทร์สวยปิ๊ง
ก็ดี ขอให้สนุกนะ
รู้ใช่มั้ยว่าแถวนั้นคนชอบไปนัดเสียวกัน
- ไปชมจันทร์อาจจะเงิบ - เอแจ็กซ์!
ฉันอ่อยนายมาทั้งเช้า ทั้งเล่นหูเล่นตาพยายามทำตัวน่ารัก
ทั้งที่ต้องหวีขนสัตว์ตายกลางถนนไปด้วย เพื่อให้นายชวนฉันไปเดท
เธอทำงั้นอยู่นี่เอง
ฉันก็ว่าทำไมแปรงขนหางโอพอสซัมนานจัง
ตกลงคืนนี้เธออยากไปเจอกัน หลังเรือนกระจกรึเปล่าล่ะ
อยาก
อยากสิ
เอแจ็กซ์ ช่วยยกคุณหมอฟันแบดเจอร์ ไปไว้ที่ตู้โชว์หน้าร้านหน่อย
เยส!
ในที่สุดกว่าจะชวน
นึกว่าเธอต้องไปทำงานที่พิลกริมเวิลด์
ฉันทิ้งงานมาระหว่างที่สติยังครบถ้วน
จริงดิ
เอากาแฟมั้ย
ข้อดีของงานแสนสนุกวันนี้เลยนะ
ที่จริงฉันมาหาไทเลอร์
- บอกแล้วไงว่ามันนิสัยไม่ดี - บอกสองรอบแล้ว
แต่ฉันจะคุยกับใครก็เรื่องของฉัน
สั่นกระดิ่งเรียกเหรอ
เอาเหมือนเดิมรึเปล่า
และอยากให้ช่วย
รู้จักหอประชุมแห่งแรกของนักแสวงบุญมั้ย อันที่สร้างในยุค 1600 น่ะ
รู้มั้ยว่ายังอยู่รึเปล่า
ซากมันอยู่ในป่าค็อบแฮม แต่ก็เหลือแค่ซาก
ชี้ให้ดูหน่อย
ตรงนั้น แต่มันไม่ค่อยน่าไปนะ
พวกเร่ร่อนและติดยาไปสุมหัวกันตรงนั้น
พ่อฉันต้องไปกวาดไล่คนออกมาทุกสองอาทิตย์
นี่มันเรื่องอะไรกัน
ไม่มีอะไร
เธอเริ่มหมกมุ่นกับสัตว์ประหลาดในป่าแล้ว
อยากให้ฉันหมกมุ่นกับ ม้าแข่งและบอยแบนด์แทนหรือไง
ขอบคุณมากที่ช่วย
คืองี้ ซากมันหายากนิดนึง
บ่ายนี้ฉันพาเธอไปได้ ฉันออกกะตอนบ่ายสอง
ครูใหญ่วีมส์จะจับไปแขวนคอให้ม้าลากและผ่าสี่
ถ้าฉันพลาดงานเปิดอนุสาวรีย์
ถึงฟังแล้วจะน่าตื่นเต้น แต่ฉันยังไม่อยากหาแสง
อีกอย่างฉันเดินป่าเก่งทีเดียว
อย่าบอกนะว่าเคยเป็นเนตรนารี
จับเนตรนารีกินเป็นอาหารเช้ายังได้
มีลุงที่ต้องเข้าคุกเพราะเรื่องนั้นเลย
ฉันก็นึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้
พูดกับใครน่ะ สาวน้อย
ถ้าใช้คำว่า "สาว" และ "น้อย" กับฉันอีกครั้ง
ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยนะ
นี่ที่ของฉัน ออกไป
ธิง ยืมมือหน่อย
เฮ้ย!
ปล่อยฉัน! ปล่อยสิโว้ย!
ตรงนี้ไม่มีอะไรเลย
ไม่ได้ เที่ยวแตะอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้
นิมิตของฉันเหมือนจะเกิดอย่างไม่ทันตั้งตัว
ฉันยอมย้อมผมสีชมพูยังดีกว่าไปปรึกษาแม่
โห อยากให้พิสูจน์อีก
ไม่มี
ไม่เกิดอะไรขึ้นเลย
นี่ต้องช่วยเปิดปัญญาให้แน่เลย
(ทาโก้เบล)
นิมิตฉันก็คาดเดาได้พอๆ กับฉลามบุก
เผามัน!
- เผามัน! - เผามัน!
เผามัน!
นางลูกซาตาน!
มารร้าย!
นางแม่มด!
สำนึกบาปเสีย!
ไปให้พ้น!
- นางแม่มด! - ทุกคนถอยไป!
กู๊ดดี้ แอดดัมส์
เจ้าถูกพิพากษาต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้าแล้ว ว่ามีความผิดจริง
เจ้าเป็นแม่มด
เป็นจอมขมังเวท
เป็นบาทบริจาริกาของลูซิเฟอร์
เพราะบาปของเจ้า
คืนนี้เจ้าจะต้องถูกเผา
จงทรมานกับเพลิงแห่งนรกชั่วกัปกัลป์
ข้าบริสุทธิ์
เจ้าต่างหาก โจเซฟ แคร็กสโตน เจ้าควรถูกพิพากษา
พวกเราอยู่ที่นี่มาก่อน
ใช้ชีวิตอย่างกลมกลืนกับธรรมชาติ และชาวพื้นเมือง
แต่เจ้าขโมยที่ทำกินของเราไป
เจ้าเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ปล้นชิงเอาจิตวิญญาณสงบสุขของเรา
เจ้าต่างหากคือปีศาจตัวจริง พวกเจ้าทุกคน!
ลงทัณฑ์มัน!
ซาตานไม่เคยส่งตัวสามานย์เท่านี้
ข้าจะส่งเจ้ากลับไป!
อย่านะ
เจ้าคือสิ่งสามานย์ในอุ้งมือซาตาน!
ข้าไม่ขอรามือจนกว่าจะได้ชำระล้างโลกใหม่
ให้ปราศจากพวกนอกคอก
ไอ้พวกตัวไร้ศรัทธา!
จุดไฟเลย!
แม่!
แม่
ไม่มีเวลาแล้ว ลูกแม่
ทิ้งแม่ไว้ เอาตัวรอดก่อน
มันล่ามตรวนเราทุกคนไว้กับพื้น
ลูกจะไม่ทิ้งแม่ไป
หนีไป แก้แค้นให้เราด้วย
ตามหาคนอื่นๆ และกอบกู้อนาคตเราไว้
ไปสิ แกะน้อยของแม่
หนีไป หนีให้ไวที่สุดเท่าที่ทำได้
ลูกเป็นความหวังเดียวของเรา
มันไม่มีทางหยุดจนกว่าจะฆ่าพวกเราหมด!
มันมาแล้ว
เจ้าหนีไม่พ้นแน่
ธิง ฉันเห็นเขา!
เด็กคนนั้นในนิมิต
เธอชื่อกู๊ดดี้ แอดดัมส์
ฉันว่านั่นคือบรรพบุรุษของฉัน จากเมื่อ 400 ปีก่อน
ต้องเป็นตาลุงมีหนวดเมื่อกี้แน่
ไปกันเร็ว!
สัตว์ประหลาดนั่นเป็นมนุษย์
เธอทำบ้าอะไรอยู่
- ฉันตามเจ้าสัตว์ประหลาดมา - เจออีกเหรอ
อยู่ตรงนี้เหรอ เธอนี่อยากตายหรือไง
แล้วนายล่ะมาทำอะไรที่นี่
ฉันแอบได้ยินเธอคุยว่าจะมาดูหอประชุมเก่า
โชคดีนะที่ฉันโผล่มาจังหวะนี้
แต่ฉันได้รู้อะไรเรื่องหนึ่ง
สัตว์ประหลาดนั่นเป็นมนุษย์
รอยเท้ามันเปลี่ยนจากสัตว์เป็นมนุษย์
ขอดูหน่อย
ฝนชะออกไปหมดแล้ว
ฉันรู้น่ะว่าเมื่อกี้เห็นอะไร
- ฉันก็พยายามเปิดใจอยู่นะ - ช่างสูงส่ง
ฉันว่าเธออาจพูดถูกเรื่องโรวัน
ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจ
วันนี้ฉันส่งข้อความหาเขาอีกรอบ
เผื่อช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ จะนัดไปเล่นสโนว์บอร์ดกันเหมือนปีที่แล้ว
รอบนี้เขารีบตอบกลับมาเลย บอกว่าคงไม่ได้
ผิดแต่ปีที่แล้วพวกนายไม่ได้ไปเล่นสโนว์บอร์ด
ใจหนึ่งฉันก็อยากโทษความพิลึกช่วงหลังๆ
ไม่อยากคิดว่าเกิดเรื่องอะไรร้ายๆ เข้า
ความพยายามปกปิดความจริง แย่กว่าความผิดตอนต้นเสมอ
ตอนนี้ฉันเลยอยากให้เธอตอบมาตรงๆ
เธอออกมาที่หอประชุมเก่าทำไม
ฉันพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับแคร็กสโตน
อยากรู้ว่าเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดยังไง
อ้อ พยายามจะใช้พลังจิตสัมผัสสินะ
ทำไมถึงคิดว่าฉันมีพลังแต่ต้น
เดาเก่ง เริ่มมีเมื่อไหร่
ประมาณหนึ่งปีก่อน
เวลานิมิตมา ฉันรู้สึกเหมือนจับสายไฟเปลือย
ปกติชอบถูกไฟช็อตนะ
แต่เธอคุมพลังไม่ได้ เธอก็เลยกลัว
พ่อฉันก็มีพลังจิตสัมผัส
วินเซนต์ ธอร์ป
น้องชายฉันเป็นแฟนตัวยง
ดูโชว์พิเศษลาสเวกัสของเขาบ่อยมาก
ถ้าเอาฝังใส่ลูกกะตาได้คงทำไปแล้ว
ฉันเคยอยู่กับคนที่เรียกตัวเองเป็นปรมาจารย์
เขาจะบอกก่อนเลยว่า เราเชื่อทุกอย่างในนิมิตไม่ได้
มันเปิดภาพให้เห็นเพียงบางส่วน
ฉันเห็นโจเซฟ แคร็กสโตนอยู่ตรงหน้า ชัดเหมือนที่เห็นนายอยู่ตรงนี้
เขาต้อนคนนอกคอกไปที่หอประชุม แล้วเผาพวกนั้นทั้งเป็น
โอเค เขาเป็นไอ้ชั่วโคตรซาดิสต์
แต่นั่นมัน 400 ปีก่อน ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตอนนี้
แต่ถ้าเกี่ยวล่ะ
นายก็เห็นภาพวาดของโรวัน แคร็กสโตนอยู่ที่ลาน
เธอสร้างเรื่องขึ้นมาเองในหัว แล้วใช้นิมิตเป็นหลักฐานประกอบเรื่อง
- นิมิตบอกเรื่องที่เธออยากเห็น - กล้าที่จะทำตัวเป็นชายแท้สอนพลังฉันเหรอ
ฉันแค่จะบอกว่าขนาดพ่อฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ยังเตือนว่าพลังจิตสัมผัส ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตรรกะเหตุผล
มันถูกกระตุ้นด้วยอารมณ์
พูดกันตรงๆ นะ อารมณ์ไม่ใช่จุดแข็งของเธอ
ฉันเชื่อว่าโรวันคิดถูก
กำลังจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นแล้ว และฉันต้องหยุดมันให้ได้
เริ่มจากเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้น
ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม
นึกว่าจะไม่มีอะไรทำให้ฉันกลัวได้
แต่นั่นคือก่อนมองเข้าไป ในดวงตาของโจเซฟ แคร็กสโตน
ฉันไม่เชื่อในนรกหรือสวรรค์ แต่ฉันเชื่อในการแก้แค้น
ปกติฉันชอบจัดความแค้นตอนยังอุ่น แถมความเจ็บเป็นน้ำจิ้ม
แต่ฉันไม่เคยเจอศัตรูในรูปหล่อสัมฤทธิ์มาก่อน
ขอบคุณครับ
ถือเป็นเกียรติของผม ที่ได้ฉลองประวัติศาสตร์ของเมืองนี้
และบิดาผู้ทรงเกียรติแห่งเจริโค โจเซฟ แคร็กสโตน
เขาเชื่อว่าหากใจเราเป็นสุข และพร้อมเปิดหูรับฟัง
ไม่มีอะไรที่เมืองนี้จะทำไม่ได้
ดังนั้นเมื่อรวมใจเป็นหนึ่ง ทั้งชุมชนเรา และสหายจากสถาบันเนเวอร์มอร์
จึงร่วมกันสร้างอนุสาวรีย์เป็นที่ระลึกถึงเขา
ขอให้จิตวิญญาณของโจเซฟ แคร็กสโตน อยู่ในความทรงจำตลอดไป
หายนะชัดๆ
นายกเทศมนตรีเดือดจัด!
ไม่รู้แล้วว่าเจอโทรศัพท์กี่สาย อีเมลกี่ฉบับ ชาวเมืองกี่คนที่โกรธสุดๆ
ศิษย์เก่ากับผู้ปกครองอีก
พวกนั้นต้องการคำตอบ ฉันก็อยากรู้
หนูก็อยากช่วยนำทีมสืบสวน แต่ทิ้งชุดตอกเล็บไว้ที่บ้าน
คุณแอดดัมส์ แค่นี้ก็หมิ่นเหม่มากแล้วนะ
หมิ่นเหม่สุดๆ
หนูขอสาบานต่อดวงวิญญาณ ของแมงป่องที่ตายไป
ไม่ใช่ฝีมือของหนู
(น้ำมันจ้า)
ฉันอาจไม่มีหลักฐานชัดแจ้ง แต่ฉันดูเธอออก
เธอเป็นตัวแม่เหล็กดูดปัญหา
ถ้าตัวปัญหาคือการยืนหยัดต่อต้านคำโกหก หลายทศวรรษที่เหยียดหยันกดขี่ผู้อื่น
หลายศตวรรษแห่งการทำเหมือน คนนอกกรอบเป็นประชากรชั้นสองหรือแย่กว่านั้น
- พูดเรื่องอะไรของเธอ - เจริโค
เมืองนี้มีวันรวมใจทำไมตั้งแต่ต้น
คุณไม่รู้ประวัติศาสตร์ที่เมืองนี้ ทำต่อคนนอกกรอบเหรอ
หรือเรื่องจริงเกี่ยวกับโจเซฟ แคร็กสโตน
ฉันรู้
- ประมาณหนึ่ง - ถ้างั้นร่วมรู้เห็นปิดบังความจริงทำไม
ผู้ใดลืมเลือนประวัติศาสตร์ ผู้นั้นจะกระทำหายนะซ้ำรอย
นั่นเป็นจุดที่เราคิดไม่เหมือนกัน
เธอเห็นหายนะ
ฉันเห็นโอกาส
นี่อาจเป็นโอกาสให้เราแก้ไขในสิ่งผิด
เริ่มต้นสานสัมพันธ์ใหม่ ระหว่างคนทั่วไปกับคนนอกกรอบ
ตั้งแต่สมัยแคร็กสโตนมาก็เป็นยังเหมือนเดิม
พวกเขายังเกลียดเรา แค่ตอนนี้ใช้จิตอาสาและรอยยิ้มเคลือบไว้
- ถ้าคุณไม่อยากต่อสู้เพื่อความจริง… - คิดว่าฉันไม่อยากได้ความจริงเหรอ
ฉันอยากรู้สิ
แต่โลกนี้ไม่ได้มีแค่ขาวกับดำ
ยังมีสีเทาในเฉดต่างๆ กันอีก
ในสายตาคุณน่ะสิ
ถ้าเราไม่เขียนเรื่องราวตัวเอง พวกนั้นจะเขียนให้เรา
เอาทั้งสองทางไม่ได้หรอก
เธอนี่ชวนเพลียจริงๆ
หนูรู้
ราตรีสวัสดิ์ คุณแอดดัมส์
แต่บอกให้รู้ไว้นะ
ฉันไม่ใช่คนที่จะเพลียง่ายๆ
นั่นใครวะ
เยอะไปมั้ย
เธอเพิ่งปาระเบิดใส่หน้าฉัน อีนิด
ดีใจจังที่คืนนี้ได้ไปเดทกับเอแจ็กซ์
จะได้เลิกคิดถึงเรื่องวุ่นๆ เมื่อบ่าย
นี่ว่าเป็นพีทีเอสดีแล้วนะ ฉันไม่ได้ขึ้นเต้นโชว์ด้วยซ้ำ
เรื่องมันเศร้า
ต้องจิตป่วนแบบไหนถึงอยากบ่อนทำลาย งานที่ช่วยเปลี่ยนชีวิตเราอย่างนั้น
เดี๋ยวไปสายหรอก
อวยพรให้ฉันด้วย
ถ้าเขาทำเธออกหัก ฉันจะยิงตะปูใส่หัวใจเขา
ฉันไม่เชื่อในการบังคับทำงานจิตอาสา
ประวัติศาสตร์ที่ถูกกลบ หรือตอนจบที่สุขสันต์
แต่เหนือสิ่งอื่นใด… ฉันไม่เชื่อเรื่องบังเอิญ
ขอยกคำของอกาธา คริสตี้มากล่าว
บังเอิญหนึ่งครั้งนั้นแค่บังเอิญ
บังเอิญสองครั้งคือเบาะแส
บังเอิญสามครั้งคือหลักฐาน
ไม่นะ!
ภาพของโรวันที่มีฉันกับแคร็กสโตน เป็นเรื่องของอนาคต
คำเตือนของกู๊ดดี้ แอดดัมส์เรื่องแคร็กสโตน เกิดขึ้นแล้วในอดีต
ส่วนเจ้าอสูรประหลาดนั่นอยู่ในปัจจุบัน
เหตุบังเอิญสามเรื่องที่ฉันรู้ว่าเกี่ยวข้องกัน
อสูรตัวนั้นอาจเป็นใครก็ได้
นายอำเภอคิดว่าพวกตัวประหลาด มีอยู่แต่ในรั้วกำแพงโรงเรียน
ความจริงแล้ว โลกนี้มีอสูรอยู่ทุกหนทุกแห่ง
และบางครั้ง พวกอสูรที่เราไม่คาดคิดที่สุด ก็น่าอันตรายที่สุด
ไม่จำเป็นต้องมีเขี้ยวหรือกรงเล็บเพื่อข่มขวัญ
มันซ่อนอยู่ในเงามืดจนกว่าจะไม่ทันมีใครดู
แล้วมันจะโจมตี
แต่ฉันจับตาดูอยู่
และฉันจะไม่วางมือจนกว่าจะได้พบความจริง
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม