‎(อีเอชซี)
‎อะไรกัน
‎ไม่นะ ไม่ๆ
‎พอกันที
‎เราจะจบเรื่องนี้
‎เราต้องเร่งเวลา
‎บอกกองทหารว่าฉันจะควบคุมทัพหุ่นยนต์ด้วยมือ
‎ท่านจักรพรรดินี
‎เราหลงกลทำตามแผนของพวกเขา
‎จานีร่า พวกเขากำลังปล้นเหมือง
‎- อะไรนะ ‎- ลิซ่ากับข้าอยู่กับหน่วยเล็ก
‎เราจะไปที่นั่นแล้วพยายามต้านพวกเขา
‎โอเค ข้าจะไปเจอพวกเจ้าที่นั่น ‎ระวังตัวด้วยนะ ลิซ่า
‎หนูรู้ค่ะแม่ ต้องไปแล้ว
‎ขอนั่นได้ไหม
‎ลิซ่า!
‎- ใครน่ะ ‎- เยี่ยม!
‎นี่แหละที่ข้าเรียกว่าการต่อสู้
‎โดนนี่ซะโทษฐานขังเราไว้
‎พยายามกู้ชื่อเสียงบ็อกด็อกหน่อยได้ไหม
‎ต้องบอกว่าฉันชอบชีวิตนอกกฎหมายมากกว่า
‎จัดการพวกมันอย่าให้เคลื่อนกำลัง
‎ระเบิดพวกมันเลย
‎ร่วงไปแล้ว
‎เย่! นั่นโทษฐานทำลายบัคกี้ส์
‎เชื่อสิ พวกมันทำลายบรรยากาศหมดเลย
‎ไม่อยากเชื่อว่าเราทำลายยานนั่นได้ ‎รอให้ฉันบอกทุกคนในฟอรั่มก่อนเถอะ
‎เธอกำลังจะมาอยู่ฝ่ายเรา ผมเห็นมันบนหน้าเธอ
‎แต่แล้วก็มีอย่างอื่นเข้ามาควบคุม
‎ไอ้หนู ฉันบอกแล้ว
‎ไม่มีใครสร้างเอไอโดยไม่มีการควบคุมด้วยมือ
‎มีคนควบคุมพวกมันจากระยะไกล ‎ก็เหมือนโครงข่ายประสาท 101
‎แพม
‎- แม่ ตอบด้วย ‎- ชอน ปลอดภัยหรือเปล่า
‎นั่นเสียงอะไร
‎ชอบรสชาติเลเซอร์ร้อนๆ ไหม
‎ฉันผิดเอง
‎ชอน เอเวอเรตต์ เฮนดริกซ์ ‎ลูกกำลังต่อสู้อยู่เหรอ
‎ขอโทษฮะ แม่
‎แต่มองในแง่ดี ‎ผมกับบล็อบบี้ทำลายวาร์ปเกตแล้ว
‎นั่นทำให้มันดีขึ้นใช่ไหม
‎แม่ตกอยู่ในฝันร้าย
‎แม่ ฟังนะ นี่เป็นเรื่องสำคัญ
‎ผมคิดว่าแพมกำลังควบคุมเบต้าด้วยมือ
‎- โอเค ‎- คุณกำลังคิดว่าถ้าคุณหาเธอเจอ…
‎แล้วเรากำจัดเธอได้ ‎เราก็อาจกำจัดกองทัพของเธอได้
‎- จริงเหรอ ‎- เขาพูดถูก
‎ถ้าเธอเข้าถึงการควบคุมได้ มันก็เป็นไปได้
‎ฉันจะหาเธอเจอได้ยังไง ‎เธออาจอยู่ในยานลำไหนก็ได้
‎ผมก็ไม่รู้ แต่เราต้องพยายามหาให้เจอ
‎อ๊าดจ้า ไปที่เหมือง ‎ข้าจะดูว่าข้าหาแพมเจอไหม
‎- แน่ใจเหรอ ‎- ไม่แน่ใจ แต่มันอาจทำให้แตกต่างได้
‎ขอบคุณนะ เจ้าลูกเขย
‎ขอบคุณ
‎โอเค จะปิดมันยังไงเนี่ย
‎ไม่ ฉันต้องการให้แกหยุด
‎ไม่นะ
‎ควบคุมการเก็บเกี่ยวได้แล้ว
‎(คำเตือน!)
‎- อะไร ‎- โอโคสซ่า!
‎ดีจัง
‎เธอต้องอยู่ในยานลำไหนสักลำแน่
‎ปล่อยนะ… เจ้าตัวอะไรก็แล้วแต่
‎ไม่ดีเลย
‎ชอน แม่หาเธอไม่เจอ ‎แม่ไม่เห็นเธออยู่ในยานพวกนี้เลย
‎เธอต้องอยู่ในยานลำไหนสักลำแน่ ‎เธอควบคุมพวกมันจากที่ไหนสักแห่ง
‎แม่รู้จ้ะลูก แต่แม่ไม่เห็นเธอ
‎สวัสดี
‎ข้าเอง
‎ใคร
‎อดีตคู่หมั้นของเจ้าไง บาคาล่า
‎ท่านต้องการอะไร
‎ไปตามพิกัดนี่ แล้วเจ้าจะเจอเธอ
‎ยานของเธอล่องหน แต่มันอยู่ตรงนั้น
‎ใคร แพมน่ะเหรอ ‎เดี๋ยว ท่านมีตำแหน่งเธอเหรอ
‎เดี๋ยวนะ ทำไมท่านถึงช่วยเรา
‎ถือว่าเป็นการไถ่โทษการกบฏของข้าแล้วกัน
‎ข้าจะรู้ได้ไงว่ามันไม่ใช่กับดัก
‎มากพอๆ กับที่ข้าไม่ชอบกฎของโดโลราม
‎นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ
‎ข้าอยากปกครองดาวดวงนี้ ‎ไม่ใช่เห็นมันถูกทำลาย
‎และอย่างน้อยเราก็มีอดีตด้วยกัน
‎ขอบคุณนะ
‎และก็นะ ข้าหวังว่าท่านคงเข้าใจ ‎ความสัมพันธ์ของเราคงไปไม่รอดหรอก
‎อ๋อ เชื่อสิ ข้ารู้
‎หยาบคายนะ
‎(สิ้นสุดการโทร)
‎แปลกจัง
‎ใช่ มันแปลก
‎เจอแล้ว
‎เร็วสิ เจ้าเหมียว ไม่อยากไล่ตะปบมันเหรอ
‎พวกเขาชอบอะไรแบบนี้ ดูนะ
‎เร็วสิ พวก
‎เฮ้ย มีคนอยู่บนนั้น
‎อะไร
‎แกพูดถูก
‎เราชอบแบบนี้
‎ลิซ่า!
‎โทษฐานลักพาตัวลูกๆ ฉัน
‎ฉันชักจะเบื่อแล้ว
‎แกจะทำอะไร
‎- ฉันจะปิดระบบแก ‎- ไม่ อย่านะ แกจะดึงมันออกไม่ได้
‎เร็วสิ
‎เมื่อกี้นี้เกิดอะไรขึ้น
‎นี่
‎อย่ามัวรอหาคำตอบอยู่เลย ‎มาจบเรื่องนี้กันเถอะ
‎(เชื่อมต่อจักรวาล)
‎- โอโคสซ่า! ‎- โอโคสซ่า!
‎แม่ เราทำสำเร็จ คาลาไทต์ปลอดภัย
‎แม่ แม่ อยู่หรือเปล่า
‎หนังเทียมเหรอ
‎เยี่ยม
‎คุณกับดาวห่วยๆ ของคุณควรเป็นหนึ่งในผู้มีอำนาจ
‎แต่คุณเสียมันไปเปล่าๆ
‎ใช่ ฉันเสียใจกับเรื่องนั้นซะไม่มี
‎คุณคิดว่าคนอื่นจะมอบข้อเสนอนั้นให้คุณเหรอ
‎เมื่อก่อนนี้เราจะไม่ถามด้วยซ้ำ ‎เราจะเอายึดมันเลย
‎รู้ไหมมันตลกตรงไหน ‎นั่นคือสิ่งแรกที่คุณพูดออกมาตรงๆ
‎- พ่อ อยู่ไหม ‎- ลิซ่า ปลอดภัยกันดีไหม
‎เราไม่เป็นไร แต่แม่ไม่รับสาย
‎คุณทำเรื่องพวกนี้ทำไม ‎สมาคมบริษัทยังมีไม่พออีกหรือไง
‎ระหว่างที่ค้นคว้าข้อมูลดวงดาวของคุณ ‎ฉันอ่านนิทานพื้นบ้านของคุณบางเรื่อง
‎มีเรื่องหนึ่งที่ฉันชอบมาก
‎สาวน้อยโดโลรามคนหนึ่งตกลงไปในแม่น้ำ
‎แล้วเข้าไปอยู่ในปากของรีเบาตัวมหึมา
‎จระเข้
‎ถูกต้อง
‎และขณะที่เธอนั่งอยู่ในปากของมัน ‎เธอก็ถามรีเบาว่า
‎"ทำไมแกต้องกินฉันด้วย"
‎"ฉันเห็นปลาริงฟิช นก ‎แม้กระทั่งหมูป่าตั้งเยอะแยะ
‎แกไม่มีทางอดอยากแน่ ‎ทำไมไม่ปล่อยเด็กโดโลรามไปสักคนล่ะ"
‎รีเบาคิดเกี่ยวกับมัน
‎"เพราะมันคือวิถีของโลกน่ะสิ" รีเบากล่าว
‎"และโลกก็ไม่ยืดหยุ่นให้เด็กที่ไม่ระมัดระวัง ‎หรือรีเบาตัวใหญ่ๆ"
‎แล้วมันก็กินเธอ
‎ไม่เคยได้ยินเลย แต่เรื่องราวน่าสนใจดี
‎สิ่งเดียวที่เราเรียนรู้เรื่องจระเข้ ‎คือวิธีทำมันเป็นอาหาร
‎ปล่อยฉันนะ
‎แกไม่ควรตามฉันลงมาที่นี่ นี่เป็นถิ่นของฉัน
‎ที่จริง แกนั่นแหละอยู่ในถิ่นของฉัน
‎พยายามทดสอบฉันต่อไป พยายามต่อไป
‎พลังทั้งหมดนั้น ‎เปล่าประโยชน์สำหรับคนไร้ค่าอย่างแก
‎ฉันจะใช้มันให้เป็นประโยชน์
‎แกชอบสร้อยคอของฉันมากนักใช่ไหม ‎งั้นก็เอาไปสิ
‎พวกเขาคงต้องเปลี่ยนเรื่องราวนั้นแล้วละ
‎แม่!
‎แม่อยู่นั่น
‎สวัสดีฮะ แม่
‎เทส คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‎- ชอน เลิกโดนปุ่มได้แล้ว ‎- พี่นั่นแหละโดนปุ่ม
‎ลูกทั้งคู่หยุดแตะต้องปุ่มได้แล้ว
‎เห็นไหมว่าผมรับมืออยู่กับอะไรบนนี้
‎(หนึ่งเดือนต่อมา)
‎เทส
‎- อะไรคะ ‎- คุณควรจะผ่อนคลายนะ
‎ให้เราจัดการทุกอย่างเอง
‎ฉันรู้ ฉันอยากแน่ใจว่าทุกอย่างละลายหมด
‎ฉันไม่รู้ว่าเราเอาเนื้อ ‎ออกจากช่องแช่แข็งเร็วพอไหม
‎เทส
‎เดี๋ยว!
‎ให้ฉันดูหน่อย
‎- แป๊บเดียว ที่รัก ‎- เทอร์รี่
‎ทำไมเธอมาทำอาหารอยู่ในนี้
‎อ๋อ ฉันแค่…
‎แม่ ออกไป!
‎ก็ได้
‎เพลง ฉันควรจะเปิดเพลง
‎- คริส! ‎- ต้องการอะไรเหรอจ๊ะ
‎คุณเปิดเพลงประกอบปาร์ตี้ได้ไหม
‎ได้เลย
‎เบต้า!
‎คะ คุณคริส
‎เดี๋ยวนะ นั่นหุ่นยนต์ของแพม…
‎เจ๋งใช่ไหมล่ะ เธอเป็นอิสระเต็มที่ ‎และเธอก็ยกล้อได้ด้วย
‎เบต้า คุณช่วยเปิดเพลงแจมเก่าๆ หน่อยได้ไหม
‎แยม
‎ฉันเชื่อว่ามีแยมอยู่ในตู้นะ
‎กำลังดำเนินการตามคำสั่ง
‎ฉันกำลังฝึกเธออยู่น่ะ
‎อ๊าจ แน่ใจนะว่าไม่อยากได้อะไร
‎ไม่ละจ้ะ มานั่งกับข้าสิ
‎จานีร่า ข้าชอบรองเท้าบู๊ตนั่นจัง
‎คู่นี้น่ะเหรอ
‎ข้าสั่งทำมันน่ะ ถ้าเจ้าเชื่อนะ
‎แล้วทำไมเจ้าไม่แนะนำ ‎ให้ข้ารู้จักกับเพื่อนเจ้าคนนั้นล่ะ
‎นาฬิกาโฮโลแกรมงี่เง่า ให้ตายสิ
‎ใคร กลอร์ล็อกซ์น่ะเหรอ
‎คือถ้าเจ้าชอบแบบนั้น ข้า…
‎นี่ เจ้าหายไปตั้งนาน ‎เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าชอบอะไร
‎พระเจ้าช่วย
‎ว้าว โอเค ฉันไม่อยากรู้
‎พระเจ้าช่วย ‎ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขาจะมาที่บ้านหลังนี้
‎ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง มันจะวุ่นวายไหม
‎อ๋อ วุ่นวายแน่นอน แต่เจ้าแค่นั่งดูเฉยๆ ก็พอ
‎ขอเสนอจักรพรรดิโอโดแมน ‎และจักรพรรดินีกูริร่าแห่งโดโลราม
‎เทอร์รี่ แขกของลูกมาแล้ว
‎ดีใจที่ได้พบพวกท่านค่ะ
‎ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน เลดี้เฮนดริกซ์
‎"เลดี้เฮนดริกซ์" เหรอ ฉันชอบนะ ‎หวังว่าทุกคนคงพร้อมจะทานกันแล้ว
‎เราพร้อมแล้วค่ะ
‎เรานำอาหารโดโลรามที่ดีที่สุดมาด้วย ‎เพื่อแสดงความขอบคุณตระกูลเฮนดริกซ์
‎โอ้ โอเค "ตระกูลเฮนดริกซ์" ขอบคุณจริงๆ
‎ไงครับ
‎ลูกเขย
‎ว้าว ท่านแม่ ไม่ต้องเอามาให้ข้าก็ได้
‎เจ้าบอกว่าพยายามเพิ่มต้นไม้
‎ใช่ คือเรายังไม่ได้ทาสีใหม่ในบ้าน
‎เพราะงั้นก็อย่าไปสนใจมันนะ
‎ข้าชอบนะ มันมีบรรยากาศของโลกดี
‎ขอบคุณค่ะ ท่านแม่
‎ป้าอ๊าดจ้า ดูนี่นะ
‎อุ้ย
‎ดีจ้ะ อันตรายมาก
‎- ลิซ่า… ‎- อะไรคะ หนูไม่ได้ฝึกในบ้านนะ
‎ลิซ่า ลูกจะพาป้าอ๊าดจ้าเที่ยวชมโลกไหมจ๊ะ
‎เดี๋ยวนะ คุณอยากเห็นอะไรแถวนี้จริงๆ เหรอ
‎ใช่ ฉันอยากเห็นโลกมานานแล้ว
‎มันเป็นดาวที่จองเที่ยวบินมายากที่สุด
‎หนูว่ามีที่เจ๋งๆ อยู่สองสามที่นะ
‎"และขณะที่พวกเขา ‎เฝ้ามองดูครอบครัวจากทั่วจักรวาล
‎เด็กคนนั้นก็นึกถึงคำกล่าวโบราณ ‎ที่เขาเรียนรู้ที่โรงเรียน
‎โดยนักเขียนเทเรนซ์"
‎"มนุษย์ไม่มีอะไรที่แตกต่างกับฉัน"
‎"จบ"
‎คุณคิดว่าไง
‎มันน่าเบื่อเกินไปไหม มันน่าเบื่อใช่ไหม
‎ไม่เลวเลย ไอ้หนู ไม่เลวเลย
‎- จริงเหรอ ‎- เธอมีพรสวรรค์
‎ตอนจบ เรื่องราวของฟล็อบบี้ มันอยู่ในนั้นหมด
‎เยี่ยม!
‎ตอนนี้งานของจริงเริ่มแล้ว
‎- อะไรนะ ‎- บทสำหรับเวอร์ชั่นหนัง
‎- เวอร์ชั่นหนังเหรอ ‎- ใช่
‎หนังสือดีๆ ทุกเล่มถูกสร้างเป็นหนัง ‎เราถึงได้รู้ว่ามันดีหรือไม่ดี
‎โอเค
‎ทีนี้กับหนัง ‎เธอต้องเขียนให้เรื่องง่ายและชัดเจน
‎คนโง่จะได้ดูรู้เรื่อง
‎อีกอย่างตัวละครแม่ ‎ต้องแสบซ่ากว่านี้สิบเปอร์เซ็นต์
‎และเป็นสายลับที่เล่นตามกฎของตัวเอง
‎- อะไร… ‎- ขอโทษ ฉันคิดว่ามันเป็นถุงถั่ว
‎"มัน" เป็นถุงถั่วเหรอ ไม่อยากจะเชื่อ
‎และตอนนี้ เริ่มความวิบากกันเลย
‎ไฮค์!
‎- เซโบ ฉันว่าง ขว้างมา ‎- เขาว่างอยู่ พ่อทำอะไรน่ะ
‎ฉันรู้ว่านายเห็นฉัน นายเห็นฉัน
‎- ไปเร็ว! ‎- ที่รัก คุณทำได้ นั่นแหละ ที่รัก
‎ไม่ หยุดฉันไม่ได้
‎ลุกขึ้น อย่าสำออย บ็อกด็อก
‎- ใครสกัดไว้หน่อย ‎- กลอร์ล็อกซ์!
‎- เย่! ‎- ไปเร็ว!
‎ทัชดาวน์
‎ทัชดาวน์!
‎ทุกคน เต้นพร้อมกัน เร็วเข้า
‎เธอต้องพาบอลรุกคืบ ‎ไปที่ปลายสนาม ถูกต้องไหม
‎ขอโทษนะ คนดู
‎นั่นควรจะฟาวล์นะ ‎มันฟาวล์ไม่ใช่เหรอ นั่นน่าจะเป็นการฟาวล์
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง