KONGLOMERAT EHC
Wasze Wysokości!
Wrócił Konglomerat.
- Co? Już? - Kala. Ta kobieta mnie sprawdza.
Cesarzowo Guriro, cesarzu Odoman, jakże miło widzieć wasze twarze.
Ustaliliśmy, że to my się odezwiemy po podjęciu decyzji.
Przynoszę dary.
- Janeera? - Janeera?
Ty…
żyjesz.
Mamo, tato, ja…
Ty żyjesz!
Jak?
Skąd…
Wiecie,
tak jakby się znalazłyśmy.
Nieprawdaż?
Ledwo wierzę własnym oczom.
Moja córeczka jest dorosła.
Gdzie moje maniery?
Powinnam was sobie przedstawić.
Janeero, czy to są…
To jest Lisa, a to Sean? Wasze wnuki.
O rany.
Wasze Wysokości,
babciu, dziadku,
zacznę od tego, że to miejsce jest niesamowite.
Zawsze chciałem mieć królestwo i drugą parę dziadków.
O rety. Teraz mam jedno i drugie! Królewscy dziadkowie!
O rany. Sean. Liso. Są wspaniałe.
Chodźcie do środka.
Rany. Jaka piękna rodzina. Połączona przez Konglomerat.
Oto, kim teraz jesteśmy. Łączymy ludzi.
Przepraszam.
Uznałam, że skoro uczyniliśmy gest dobrej woli,
podejmiecie decyzję co do naszej oferty.
Będziemy potrzebować… trochę czasu.
Oczywiście. Nie śpiesz się.
Powiedzmy… do końca dnia?
Oczywiście.
Zaczekamy.
Jakiej oferty?
Drobna sprawa królestwa. Nie przejmuj się.
Tak. Nie pora się tym martwić.
Mamy całe królestwo dla tych wspaniałych dzieci.
Tak! Ktoś nas oprowadzi?
I może jakiś lunch? Wycieczka all-inclusive?
Stójcie.
Najpierw powiecie mi, gdzie jest Terry.
- Terry? - Terry. Sabo. Mój mąż, mamo.
Mąż? Co?
Mówi o Sabo Broku,
łowcy nagród, którego zatrudniliśmy do odzyskania Janeery.
Skąd, na Kalę, mamy wiedzieć, gdzie jest łowca nagród?
Nie wiem, co wy kombinujecie,
czy to jakaś gra.
- Janeera! - Ale wynajęliście łowcę.
Miał namierzyć Terry'ego i porwał go na moich oczach.
Nie. Na oczach całej rodziny.
To było traumatyczne.
Odoman, wiesz, o czym oni mówią?
Myślałem, że robię dobrze.
Chciałem wiedzieć, co ci się stało.
Tato, co zrobiłeś?
- Tess? - Terry?
- Tato! - Tato!
Tess, ja…
Znaleźliśmy cię.
Znalazłaś mnie.
Nie możesz trzymać się z dala od kłopotów, co?
Tak to już chyba u nas jest.
Cała rodzina w komplecie.
Czekaj. Czy ty to nie…
Meethal! Ty brudny, śmierdzący…
Co robisz z moją rodziną?
- Należę do rodziny. - On jest z nami.
Jest rodziną.
Tak.
Słuchaj dzieci.
Ile mnie ominęło?
Dużo. Począwszy od gentryfikacji Bucky Quanto's.
A zakończy się zabraniem tego, czymkolwiek to jest, do domu.
Fuj.
Ja do niej.
Z drogi.
Strażnicy muszą nauczyć się szacunku.
Zwłaszcza w obecności przyszłego cesarza Doloraam.
Pewnie mają dość tego, że marnujesz ich czas.
Marnuję czas?
Pam, moja droga.
Ale przychodzę z planem,
nowym planem,
dzięki któremu rodzina królewska podpisze umowę.
Nie wiem, czy cię potrzebujemy.
Że co, proszę?
Odzyskałam księżniczkę Doloraam. „Janeerę”, tak?
Co?
Znalazłaś ją? Janeera żyje?
Tak.
Liczymy, że do końca dnia Doloraami się zgodzą,
i cały kalatyt stanie się własnością Konglomeratu.
A co ze mną? Ze wszystkim, co zrobiłem?
Nic nie zrobiłeś, nic nie dostajesz.
Księżniczka i ja jesteśmy zaręczeni.
Mamy się pobrać. Nadal mogę się przydać.
Lepiej to zweryfikuj.
To było bum, trach, ciach!
- I wylądowaliśmy tutaj. - Sporo przegapiłem.
Wygląda na to, że ja także.
Gdy Sabo… Terry, wyjaśnił mi, kim jest, zadbałem o to, by traktowano go jak króla.
Mieliśmy zjeść brunch w wersji Doloraami, zanim przylecieliście.
Tatuś jest fajny.
I ukrywałeś to przed żoną.
Nie chciałem cię rozpraszać.
Myślałem, że na powrót zjednoczę rodzinę.
Nie mogłem ruszyć dalej,
gdy istniała szansa, że ona wciąż żyje.
Musiałem.
Miałeś rację.
Nasze dziecko wróciło.
Musimy ogłosić powrót Janeery. Niech lud wie.
Urządzimy z tej okazji bal.
- Tak! - Tak! Idziemy!
Ludu Doloraam,
jesteście tu z bardzo radosnej okazji,
wielkiego powrotu księżniczki Sa Janeery!
Obok niej idzie jej mąż, Ja Terry z Ziemi!
Jej dzieci, książę Ja Sean.
I księżniczka Sa Lisa.
I na koniec, Klucha.
„Bohater, architekt, DJ, łamacz serc”.
Przepraszam. Kto to napisał?
Drogie panie.
Świętujmy razem to wspaniałe spotkanie.
Przyjmijcie ich z radością
i pokażcie im, co znaczy być dumnym Doloraami.
Ocos'a!
O, tak. Świetnie.
Jak oni to robią?
Może na to nie wygląda, ale te kryształy, kalatyt,
tak jak my, są bardzo żywe.
Tak jak życie przepływa przez nasze ciała,
tak one mają energię.
Jeśli będziemy uważni, zgramy się, a wtedy…
ją przejmujemy.
Chciałabym go mieć.
To może przypilnuj dla mnie ten?
Co? Naprawdę?
Prawdziwa Doloraami zawsze go ma.
Ty też musisz.
Spójrz na nich.
Mam je stąd wyrwać i zabrać na Ziemię?
Nie sądzę, by zrozumieli to miejsce,
jak to jest nie mieć własnego życia, gdy życie jest obowiązkiem.
Tak to teraz wygląda?
Spójrz na te twarze. Patrz, jacy są szczęśliwi.
Może istnieje świat, w którym nie musiałabyś oddzielać obu.
Mówisz, jakby to było łatwe.
Nie znasz tego. Nie jesteś stąd.
Masz rację.
Ale wiem, że to, co czujesz do Lisy i Seana,
oni czują to samo do ciebie.
- Ale zacznijcie rozmawiać. - Terry. Nie.
Terry, nie zostawiaj mnie.
Odkąd tu jesteś, nawet się nie uśmiechnęłaś.
Czy przebywanie z rodziną tak cię smuci?
Nie.
Bawię się całkiem dobrze.
Widzę, że dzieci też. Miło wrócić do naszych ludzi.
Wiecie, że po tym wrócimy na Ziemię?
- Dopiero przyjechałaś. - Znowu nas opuszczasz?
Nie. Nie o tym mówię.
Więc o czym?
Musiałam wtedy opuścić Doloraam. Nie byłam szczęśliwa.
Małżeństwo z B’Caalą i zjednoczenie królestw…
Wy wybraliście dla mnie życie. To było…
To miejsce nie było domem.
Ale ta „Ziemia” tak? To bardziej dom niż prawdziwy dom?
Prawdziwa rodzina?
Wygląda na to, że już dokonałaś wyboru.
Staraliśmy się robić to, co najlepsze.
Może nie zawsze tak było, ale zawsze
myśleliśmy o naszym ludzie i tobie.
Nasz lud to też nasza rodzina.
Nie łatwo… było wiedzieć, co jest najlepsze.
Dla mnie było to trzymanie ich z dala.
- A teraz córka jest na mnie zła. - Ale próbowałaś.
Jako rodzice możemy tylko próbować.
Nie chcę porzucać Doloraam. Chcę mieć was w naszym życiu.
Ale nie wiem, jak by to wyglądało z nami na Ziemi.
A ja nie chcę cię znowu stracić.
Coś wymyślimy. Damy radę.
Moja zbiegła panna młoda wróciła.
Czy to spóźnione przyjęcie zaręczynowe?
- Lordzie B'Caala, nie możesz tak… - Z drogi.
Miałaś poślubić tego głupca?
Koleś ma loki.
Witaj, Janeero.
B’Caala, dawno się nie widzieliśmy.
Bez uścisku? Czyż nie miło znów mnie widzieć?
W końcu możemy zacząć tam, gdzie skończyliśmy, narzeczono.
Zaręczyny między tobą a moją córką są rozwiązane,
bo odnalazła już męża.
Mamo, co to za gość?
„Mamo”? Janeera jest mężatką? I ma młode?
Hej!
Wiedziałem, że Doloraami nie mają honoru, ale że też wstydu?
Chyba nie wiesz, z kim rozmawiasz.
Mieliśmy umowę. Tron należy do mnie.
Kwestionujesz moją pozycję?
Tak, cesarzu.
Ten tron będzie twój po moim trupie.
- Nie kuś mnie, staruszku. - Nie ośmielisz się.
Wyzywam cię, Odoman.
Wyzywam do walki o prawo do rządzenia.
Na śmierć.
Spokojnie, panowie. Wyluzujcie…
- Cofnij się, okrąglutki. - Hej!
Dobrze. Zgadzam się.
Tato, co do… Nie!
To niedorzeczne. Nie będzie walki o tron.
Taki jest zwyczaj, Janeero.
Zgodnie z prawem muszę przyjąć wyzwanie wobec korony.
- Tato… - Janeero, najdroższa.
Może lepiej zajmij się swoimi młodymi.
- Czekaj. Coś ty… - Nie. Wiesz co? Nie.
Kochanie, pozwól mi.
W moim kraju za takie słowa prędzej czy później ktoś cię stuknie.
A skoro oni tego nie zrobią,
chętnie ich wyręczę.
Zgadzasz się, cesarzu?
Tak!
Rany!
Sabo ma przegwizdane.
Co? Wcale nie.
Tata na pewno wygra. Prawda, mamo?
Chyba żartujesz.
Dalej! Daj mu szansę!
Adja!
Wybacz, Eimo.
Wytargaj go za wąsy!
Terry!
Sprytnie, okrąglutki.
Ktoś tu się zdziwił. I co teraz, Łebski Harry?
- Kto? - Wygoogluj go.
- Buu! - Tak!
Na pomoc!
Mam cię, mały!
Oszalałeś?
Proszę.
Trzymaj ją.
Stało się!
Poddaj się, okrąglutki, i mianuj mnie swoim nowym cesarzem.
Terry z Ziemi ryzykował życie
i zwycięstwo, by ocalić nasze młode.
Podczas gdy B’Caala z Vunaari
wykazał się haniebnym tchórzostwem.
Przynosi wstyd naszemu plemieniu i nie uznajemy już jego suwerenności.
Vunaari poddają się.
Nie!
- Tak! - Tak!
Tak.
- Tato! - Tato!
Wszystko w porządku?
Mamo?
Chodź. Chcę poznać twe zdanie o kobiecie, która cię tu sprowadziła.
Dwa razy porwali moje dzieci.
- I ta sprawa z Chylionem. - Właśnie.
I wysadzili podwórko.
Wtrącę swoje trzy grosze.
Zgadzam się z rodziną Hendrixów, cesarzowo G.
Konglomerat to zła wiadomość.
Wciąż nie wiem, co ten blob tu robi.
Znikam.
Ta kobieta,
negocjuje z królestwem o złoża kalatytu.
Mamo. Nie możesz tego zrobić.
Dobrze, Janeero,
ale nie wiem, czy stać nas na odrzucenie tak lukratywnej oferty.
To dla dobra Doloraam.
Mamo, jakąkolwiek umowę próbują zawrzeć,
cokolwiek dobrego niby zrobili, odpraw ich.
Podjęłam decyzję. Muszę zrobić to, co słuszne dla ludu i tej planety.
Co, do… Mamo.
Cesarz Odoman! Cesarzowa Gurira!
A myślałam, że zajmie wam to cały dzień.
Jesteśmy pragmatyczni. Gdy znajdziemy najlepszą drogę, obieramy ją.
Kobieta z planem. Podoba mi się.
Mamo, proszę.
Wybacz. Co to jest? Kolejna próbka?
Nie. To nagroda.
Za to, że zwróciłaś nam naszą córkę,
i za okazaną nam dobroć.
Jesteśmy wdzięczni za wszystko,
ale nie możemy przyjąć twojej oferty.
Co?
Kalatyt jest częścią Doloraam, tak samo, jak jej lud i nasza rodzina.
Nie jest na sprzedaż.
Jak już mówiłam, zrekompensujemy ci twoje kłopoty.
Chyba źle mnie zrozumiałaś.
My nie prosiliśmy.
KONGLOMERAT EHC
Napisy: Grzegorz Marczyk