Jeśli chcesz być uważany za artystę, to nie wystarczy.
To szkic. Wyluzuj.
Czy Jane Austen wyluzowała?
Zbuntowani poeci Czyllonu wyluzowali?
Twoje postacie? Śmieci! Proza? Śmieci!
Twoje tematy? Te akurat do mnie trafiają.
Ale reszta? Śmieci!
Dzięki za opinię.
Nie dołuj mi się tu. Nie jest tak źle.
Ta postać, „Brzuchal”, coś w nim jest.
Był czarujący, lecz nieosiągalny.
Przekonujący, lecz chłodny.
Jeśli ta historia ma być coś warta,
daj więcej Brzuchala.
Nie ma miejsca.
Co? Znajdzie się.
Pozbądź się nudnego taty. Brzuchal to prawdziwy bohater.
By zostać bohaterem, musiałby zrobić coś bohaterskiego.
Tam jest tata?
Nie.
To nie Doloraam. To Veeger-79.
Co tu jest?
Mam nadzieję,
że pomoc.
Takie planety to lubię.
Tutaj blob mógłby się osiedlić. Zapuścić macki.
Wiesz, Klucha, jesteś wolny.
Nie musisz już za nami chodzić.
Ja chodzę za wami?
I tak jechałem do klubu. To wy łazicie za mną.
Broń?
Poza oszałamiającym intelektem? Nie.
Nie ruszaj się podczas skanu.
Skan?
Następny.
Nie możemy.
Bez skanu nie ma wstępu.
Nie!
- Chodź, mamo! - Imprezka już trwa.
Zabiorę tylko dzieci.
Bez skanu nie ma wstępu.
Duża J, to naprawdę ty?
Brudny Mike?
Nikt już tak nie mówi.
Jestem Czysty Mike.
Czysty Mike. Dobra. Dobrze cię widzieć.
Dobrze, Jer. Jest ze mną.
Mam u ciebie dług.
Kurczę! Ile to minęło? Czternaście lat?
Fajnie, że wróciłaś.
Chyba że nie wróciłaś.
Znasz mnie. O cokolwiek chodzi, daj znać.
Wiem. Zobaczymy, co z tego wyjdzie.
Ale szukałam Adji. Wciąż tu bywa?
Mieszkańcy Veeger-79…
Mam do was jedno pytanie.
Kto jest gotowy na imprezę?
To twoja przyjaciółka?
Kiedyś ona i Duża J były nierozłączne.
- Mamo, kim jest „Duża J”? - To tylko ksywka.
Dla Tess?
Dla Janeery.
- Możecie… - Co to jest „Janeera”?
- To moje imię. - Nie znamy twojego imienia?
Liso, proszę.
Książę Klorgonmine, odlot.
L'flurglemime, tańcz dalej.
Helen! Promienny jak zawsze.
Adj, zobacz, kto tu jest.
Hej.
Kopę lat.
Janeero, możemy się rozejrzeć?
Proszę.
Nie. I nie mów tak do mnie.
Muszę przeprogramować bota…
Więc masz dzieci.
Tak.
A ty…
kupiłaś to miejsce.
Tyle tu bywam, że równie dobrze mogłam.
Mike mówi, że wszystko robiłyście razem.
Tak. Jakieś ciekawe historie?
Tak! Paluszki serowe dla wszystkich!
Proszę zejść.
Mam pustkę w głowie.
Wiedziałam.
Tak samo nudna, jak teraz.
Co tutaj robisz?
Wiem.
Dość niespodziewanie, ale…
Nie chcę się ot tak zjawiać,
ale nie wiem, do kogo się zwrócić.
- Potrzebujesz czegoś. - Nie! To…
Więc niczego nie chcesz?
Co, do…
Jestem Robo-Sean. A ty?
Ziom-kra?
Czy jest tu jakieś spokojniejsze miejsce?
Dobra. Przygotujcie się na przegraną.
- Ale, mamo… - Masz problem, mała.
WEJŚCIE DO KLUBU
Zgodność.
Cholera.
Dobra. Zagramy?
Dobra. O to chodzi?
Patrz.
Aby przejść kolejną próbę,
musisz rozwiązać ostatnią zagadkę.
„Nie mam oczu, ale widzę z daleka.
Jestem głośny, ale cichy. Umiem latać, ale nie mam…”
Nikt wcześniej tak nie zrobił?
- Brok! - Brok!
Skończyliśmy?
Moja oferta jest aktualna. Jedno słowo, a moi ludzie…
Co zrobią?
Cokolwiek trzeba.
Jesteśmy Doloraami i zrobimy to na sposób naszego ludu, B’Caala.
Wybacz, cesarzu, ale muszę gdzieś iść.
Zebraliśmy się, bo KBH chce przedstawić swoją sprawę.
Dziękuję za szansę.
Wiem, że macie obawy i dlatego tu jestem.
Oferta Konglomeratu jest atrakcyjna,
ale prosisz o wiele.
Nasze kryształy są czymś więcej niż potężnym źródłem energii.
Z nich zrodziła się nasza cywilizacja.
Przez wieki
kryształy kalatytu były w rękach Doloraami,
bo wiemy, jak niebezpieczne mogą być w rękach innych.
Mam nadzieję, że nie uważasz Konglomeratu za złe ręce.
- Chcemy… - Połączyć wszechświat?
Tak, wiem o waszej nowej misji.
Może być szlachetna, ale nie wymazuje waszej przeszłości.
Oczywiście.
Na razie tylko o tym mówiłam. Ale nie pokazałam, jak to zrobimy.
Beta, przejmij kontrolę.
Tak, Stwórco.
Zbyt długo mieszkańcy wszechświata byli odizolowani,
a ich możliwości ograniczały się do ich układów.
Uruchomić Wrota Przesyłu.
Dzięki tym wrotom
kosmos będzie można swobodnie przemierzać i odkrywać.
Te wrota łączą nie tylko wszechświat, cesarzowo.
Łączymy ludzi.
Potrzebujemy tylko waszych kryształów.
Głosujmy.
Ta demonstracja była świetną zachętą.
Musimy się zgodzić!
Co?
Ta demonstracja dała nam wiele do myślenia,
ale musimy ją przemyśleć i omówić na osobności.
Oczywiście.
Liczę na szybką odpowiedź.
B’Caala.
Jesteś członkiem dworu, nie jego dowódcą.
Wybacz. Sądziłem, że mówię za wszystkich. Na co czekamy?
Mamy szansę przejść do historii, zarobić górę pieniędzy.
Konglomerat daje nam szansę zająć miejsce na tronie tego wszechświata.
Ale czy my będziemy królami, czy oni?
Spokojne wody mogą skrywać głodnego rii'bau.
Wody nie są spokojne, cesarzowo.
Nie opóźniaj głosowania. Doloraam idzie naprzód.
Lepiej, byście z mężem zrobili to samo.
Mieszkasz tu?
Gdy tu przylatuję. Rozgośćcie się.
Nie omieszkam.
Dobra, mów. Co tu robisz?
Potrzebuję pomocy. Rodzice porwali Terry’ego.
Prawda. Przepraszam.
Sabo! Sabo Broka.
Łowcę nagród?
Mojego męża.
Dobra, wal!
To wyjaśnia dzieciaki.
Muszę go odzyskać i jak najszybciej odwieźć ich do domu.
Bo po co mierzyć się z rodziną po 14 latach ucieczki?
Zakładam, że obsługa jest…
Zamów, co chcesz.
Dzieci, bierzemy Porlusiańską Muklumę!
Ja cię kręcę…
Niezłe, nie?
Mama wygląda super. Co robiłyście?
Nazywamy to Iku Iwaddi.
To rytuał, który musi przejść każdy wojownik Doloraami,
zanim otrzyma nasz kalatyt.
- Matka nic nie mówiła? - Dopiero poznałam jej prawdziwe imię.
Szkoda. Janeera była kiedyś wielką wojowniczką.
- Mogła cię wiele nauczyć. - „Kiedyś”?
Długo cię nie było… Tess. Założyłam, że wyszłaś z wprawy.
Źle założyłaś. Doloraami zawsze jest Doloraami.
Udowodnisz to?
„Doloraami”, tak?
Mama da jej radę?
Nie. Ale fajnie będzie patrzeć, jak próbuje.
Kolacja i przedstawienie. Klucha, tego ci trzeba.
Jak chcesz się wycofać, to teraz. Nie chcę cię zawstydzać przy dzieciach.
To ty zwykle odklepywałaś.
Minęło sporo czasu.
Zasady Iku Iwaddi są proste, dzieci.
Wygrywa ostatnia stojąca kobieta.
Wojownik Doloraami nie boi się nikogo ani bitwy.
Nie boi się nawet śmierci.
U nas nie ma miejsca dla słabych, samolubnych tchórzy.
Mama nigdy nie miała takich znaków.
Kiedyś miała, ale teraz wątpię.
Nasze moce nie pozostają u słabych.
Pokażę ci słabość.
Większość ludzi myśli, że moc Doloraami
tkwi w krysztale,
ale tak naprawdę to duch wojownika.
Nasz duch jest napędzany przez więź z naszą planetą, z naszymi ludźmi.
Każdy symbol reprezentuje członka naszej rodziny.
To przez nich i dla nich walczymy.
Mamo!
Bez obaw.
Nie używam całej siły na kimś, kto tego nie wytrzyma.
Poddaj się.
Mamo! Jesteś cała?
Oczywiście. Ja i ciocia Adja tylko…
się bawimy.
Ja też chcę. To było super.
Daj temu czas.
- Posiądziesz to. - Nie.
Duch Doloraami jest w tobie silny. Widzę to.
Dzwonię.
Obiecałeś mi coś.
Rodzina królewska jest uparta. To wymaga czasu.
Kończy ci się.
Demonstracja pomogła. Niezadowolenie rośnie.
Jeszcze trochę i przekonam radę.
B’Caalo, kiedy się dogadywaliśmy,
mówiłeś, że masz pełne poparcie rady.
Nie miałeś tam wsparcia.
Szerzy się chaos.
Cesarzowa walczy z pożarami na zachodzie.
Cesarz marnuje czas, męcząc Sabo Broka, by odnaleźć córkę.
Ignorują wolę ludu.
Uwierz mi, wszyscy chcą tej umowy.
Nie lubię czekać, B’Caala.
Zrób to.
Jesteśmy kwita?
Brakuje ci jeszcze łomotu za 13 lat,
ale mogę już porozmawiać.
- Nie wiem, od czego zacząć. - Od początku. To zwykle działa.
Kolego, nie wejdziesz bez…
Gdzie dziś byłeś?
KBH organizuje nieautoryzowane demonstracje,
rada naciska na podpisanie umowy,
B’Caala zaraz poprowadzi powstanie!
Nie, B’Caala to mucha.
To zagrożenie. Jedno z wielu.
Nie tylko on szepcze o nas za naszymi plecami.
Nie mogę sama rządzić tą planetą. Gdzie się podziewałeś?
Musiałem zająć się delikatną sprawą.
Nie „gdzie byłeś?” Gdzie się podziewałeś?
Przepraszam.
Nie przepraszaj. Bądź tu.
Sama nie dam rady.
Myślisz czasem o niej?
Co?
Janeera. Myślisz czasem o niej?
Dlatego tak się zachowujesz?
Odoman, to moje dziecko. Codziennie o niej myślę.
Ale Janeera odeszła lata temu. Nie możemy ścigać duchów.
Żywi mają zbyt wiele problemów.
Tak, cesarzu.
Dajcie spokój. Nie znowu.
Jeśli to kolejna próba…
Zostawcie nas.
Mam dość tych gierek. Jeśli chcesz mnie zabić, śmiało.
Ale może nie na śmierć.
Masz dzieci, Sabo Brok?
Moja Janeera zawsze była dzika.
Namiętna, nieprzewidywalna. Poza moimi urodzinami.
W każde urodziny robiła to samo.
Wstawała przed wschodem słońca…
unikała straży…
i wymykała się z pałacu.
Chodziła do ogrodu i zbierała moje ulubione kwiaty.
Zastawiała w lombardzie cenną pamiątkę
za tłuczony pochrzyn,
wracała do kuchni
I starała się nie spalić całego pałacu.
Każdego roku,
gdy tylko słońce wychylało się zza horyzontu…
wchodziła do naszego pokoju…
i jedliśmy urodzinowe śniadanie.
Zawsze dbała o wszystkich w wyjątkowy sposób.
Wyobrażasz sobie, jak to jest stracić kogoś takiego?
Gdybyś mógł mi coś powiedzieć.
Gdybyś mógł mi powiedzieć, czy… nadal żyje.
- Nie mogę. - Adja.
Nie mogę. Współczuję ci, ale…
Więc mi pomóż.
Zrób to sama, wchodząc do pałacu i stawiając czoła rodzinie,
zamiast mnie w to wplątywać.
Nie mam czasu na rodziców. Odeszłam nie bez powodu.
- Moje dzieci. - Dość, Janeero.
Nie udawaj, że chodzi o dzieci.
Chodzi o ciebie. Jesteś przerażona i samolubna jak zawsze.
Adja.
Wiesz, że rodzice przestali się uśmiechać?
Wiesz o nieustannej groźbie powstania ze strony B’Caali,
bo zerwałaś zaręczyny?
Zostawiłaś rodzinę, lud i obowiązki.
Zostawiłaś mnie.
Może Doloraam już cię nie obchodzi,
ale mnie jak najbardziej.
Nie miałam wyboru.
Każdy ma wybór. Ty wybrałaś niewłaściwie.
Najwyższy czas.
Pańskie jedzenie.
Dzieciaki, szykujcie się na…
Co, do…
O kurczę.
Jesteś wolny, bez zobowiązań. To nie twoja walka, Klucha.
Chrzanić to.
Dalej, Klucha.
Dasz radę.
Dobra.
O nie.
Dalej.
Co to było?
Sean! Lisa!
Napisy: Grzegorz Marczyk