Oro Baku Janeera!
Cześć, Odoman. Kopę lat.
Co tam?
Cisza!
Obcy będzie milczał.
Dobra.
Więc ty go poproś, by powiedział mi, co się dzieje?
Bezczelność!
Co się dzieje?
Nawet teraz zaprzeczasz, dlaczego tu jesteś.
Cesarzu, ja nie…
Obcy uklęknie w obecności Jego Wysokości.
Obcy nie może mówić do Jego Wysokości.
To on mówi do mnie. Co mam robić?
Wybacz wybuch obcego, Wasza Eminencjo.
To oczywiste, że ten hałaśliwy, bulwersujący
i wręcz ostentacyjny osobnik
nie zna naszych zwyczajów.
Masz szczęście, że zdążyłem.
Ja będę mówił.
- A ty kto? - Ja Boluu.
Obrońca z urzędu.
Sąd rodzinny, odszkodowania, zniżka za polecenia.
Nie tykam futrzastych ssaków.
Już się na tym sparzyłem.
Jesteś w dobrych rękach.
Wyluzuj i obserwuj.
Sabo Brok.
Odpowiesz za zbrodnie przeciwko naszemu ludowi.
Oskarżono cię o napaść na Gwardię Królewską,
kradzież statku Doloraami,
i, co najgorsze,
porwanie księżniczki Doloraam,
Sa Janeery!
Oro Baku Janeera!
Kosmiczna księżniczka?
„Kosmiczna księżniczka”. To dziwny sposób…
To nie tak.
Twoi rodzice nie władają obcą planetą w kosmosie?
Ja…
To prawda.
Nie do wiary.
Zaraz. Jestem w połowie kosmitą i arystokratą? To szaleństwo!
Jestem księciem? Mam poddanych?
Będę rządzić? Nie jestem na to gotowy.
Byłbyś uroczym suwerenem.
Mamy dziadków? Nie tylko Babcię?
To król i królowa na Doloraam,
skąd pochodzę.
Moja planeta.
- Nasza. - Co?
Nasza planeta. My też jesteśmy Doloraami, tak?
Prawda.
Tak, nasza planeta.
Co się stało z „koniec kłamstw”?
Czemu to ukrywałaś? Powiedziałabyś nam?
To skomplikowane.
„Liso, Sean, nie tylko jestem kosmitką,
ale też księżniczką z planety Doloraam.
Wcale nie musicie dłużej żyć na starej, nędznej Ziemi”.
To wcale nie jest skomplikowane.
Wyluzuj, młoda damo. Wygadujesz bajki. Mam to gdzieś.
Jeśli coś ukrywaliśmy,
mieliśmy ku temu dobry powód.
Zrozumiano?
Tak.
Dzieciaki. Co nie?
Luzik, Tess. Rozumiem.
Ktoś poda mu trochę wody?
Czy to prawda,
że zostałeś wynajęty, by zwrócić nam księżniczkę?
Zgadza się.
Po długich poszukiwaniach
zgłosiłeś nam, że ci umknęła?
Tak. Uciekła.
Sam zniknąłeś wkrótce potem.
Prawda?
- To brzmi podejrzanie. - Co?
Opuściłeś łowców nagród. Od lat nikt o tobie nie słyszał.
A ostatnio znów się pojawiłeś. Pracowałeś dla Konglomeratu,
ale po wykonaniu zlecenia znowu znikałeś.
Wielce podejrzane.
Sprzeciw!
Dlaczego?
Bo to niczego nie dowodzi!
Wszyscy wiemy, że ten wyrzutek
wiedzie niestabilne i niespełnione życie!
Ja…
To wszystko?
Tak, wszystko.
Puść. Cesarzu, mówiłem, jak było.
Próbowałem ją schwytać, straciłem czujność, a ona uciekła.
Ślad się urwał. I tyle.
Tak, i przez długi czas ci wierzyłem.
Dopóki ktoś nie pokazał mi tego!
Na Wielkiego Bulę Mulę!
To niczego nie dowodzi. Ona uciekła.
Ale to zostało nagrane kilka dni po naszej rozmowie.
- Winny! - Tak, winny!
Gdzie jest moja córka?
Ktoś ci zapłacił? Gadaj! Gdzie jest moja córka?
Wasza Wysokość, to oczywiste, że ten obcy nie rozumie powagi sytuacji.
Spójrz! Co za idiotyczna fryzura.
Wiem, że on wygląda na nikczemnego, dwulicowego,
a niektórzy mówią, że podstępnego!
Ale czy to znaczy, że zasługuje na karę śmierci?
Że co?
Nie mówiliśmy o karze śmierci.
A powinniśmy?
Wydawało się to oczywiste, ale jeśli nie chcecie…
Pogarszasz sprawę.
Moment.
Cesarzu Odoman, mój klient nie obroni się przed tymi dowodami.
Z wyjątkiem jednego!
Poddajmy jego charakter ostatecznej próbie.
Przywołujemy prawo do zasłużenia na niewinność
poprzez Zgryzoty ognia!
To niedorzeczne! On nie jest Doloraami!
Zezwalam.
Rety. Nie sądziłem, że się zgodzi.
- Co zrobiłeś? - Uratowałem ci życie. Proszę.
Przygotujcie go na próby!
Drań z ciebie!
Pamiętaj, 35% zniżki na polecenia!
Trzydzieści pięć!
Opowiesz nam o losie Janeery,
ale do tego czasu
dopilnuję, żebyś doświadczył całego cierpienia
i upokorzenia, na jakie stać Doloraam.
Witaj, B’Caala.
Zaiste.
Miło ci widzieć mnie, cesarzu.
Co cię tu sprowadza?
Usłyszałem, że znalazłeś moją narzeczoną.
Na pewno chciałeś mi powiedzieć,
ale po prostu… zapomniałeś.
Jeszcze jej nie znaleziono, ale mamy trop.
Więc ona żyje?
Tak sądzimy i próbujemy ją odnaleźć.
Jak tylko to zrobimy, dowiesz się o tym jako pierwszy.
Odoman…
Nie muszę mówić,
jak ważny dla planety jest nasz sojusz.
Gdy połączymy rodziny,
zapewni to naszemu światu pokój na bardzo długi czas.
„Cesarzu Odoman”.
I tak, B’Caalo,
wiem, o co toczy się gra.
Wyśmienicie.
Zatem wyczekuję dobrych wieści.
Wiesz, jak bardzo martwię się o Janeerę.
Tak.
Oczywiście.
Dobra, idę.
Spokojnie!
- Żyjesz? - Mój grzyb!
Wybacz.
Nie przejmuj się nim.
Wszyscy wpadamy na jego grzyba.
Chodź.
Przycupnij
i opowiedz nam, jak tu trafiłeś.
Obrońca Ja Boluu.
Jest najgorszy. Przez niego straciłem oko.
Ja pół ogona!
A ja swoją godność.
A mimo to wciąż tu jesteśmy.
- Boluu to zmora. - Zrobiłeś to?
Co? Żartujesz.
Oczywiście! Wpadłem na gorącym uczynku.
Świetnie.
- Mam nadzieję, że było warto. - No pewnie.
Jak tylko stąd wyjdę, zrobię kolejny skok.
Co mogłoby być tego warte?
Nie słyszałeś o Skarbie z Doloraam?
Kalatyt.
Tyt…
Bardzo ładnie.
A co to jest?
To kryształ,
który rośnie tylko na Doloraam.
Tworzy się na korzeniach drzew, głęboko pod ziemią.
Dobra. Dlaczego jest tak cenny?
Kto to zrobił?
Jeśli znowu nakarmisz mnie grzybem…
- Spokój tam! - Wara!
Tess o tym nie mówiła.
Doloraami mają z tym jakieś święte połączenie.
Tylko oni potrafią go tak używać.
Naprawdę?
Tak. Ale ludzie i tak próbują go zdobyć.
Dlatego tu jest Konglomerat.
Co? Konglomerat tu jest?
Co za widok! Spójrz na to. Rany. Ale błyszczy.
Spójrz na te maleńkie mrówki.
Zostanę tu na zawsze.
Wasza Wysokość, są.
Gdzie cesarz?
Wybacz spóźnienie, kochanie.
Gdzie byłeś?
Zostałem zatrzymany przez proces.
Nie mogłem wyjść.
Coś ważniejszego niż sprawy naszej planety?
Cesarzowo Guriro, cesarzu Odoman,
jak bardzo się cieszę, że tu jestem.
Witamy na Doloraam, Sa…
Pam. Tak mówią mi przyjaciele.
Cieszę się, że mogę was poznać na waszym świecie.
Macie taką piękną planetę.
Uwielbiam waszą kulturę.
Dziękuję, Pam.
To ja dziękuję za to spotkanie.
Wasza planeta jest od dawna odizolowana. To prawdziwy dar.
Wasza firma bardzo nalegała na współpracę z nami.
Wiem. Jesteśmy okropni, prawda?
Rozważyliście naszą ofertę?
Wciąż… o tym rozmawiamy.
Rozumiem.
To ważna decyzja. Nie przejmuj się mną.
Spędzę tu czas,
poznając wasze wspaniałe zwyczaje.
Wiecie, gdzie mnie szukać.
Zbierz radę.
Zgryzoty Ognia! Jesteś trupem.
Daj spokój, Mox. Nie dramatyzuj.
Więc nie jest tak źle.
Jest koszmarnie.
Równie dobrze skocz przez okno. Większe miłosierdzie.
Chłopaki. Pomóżcie mi. Co tam zastanę?
Próby mają udowodnić niewinność, ale to jest ustawione.
Będą cię męczyć, póki nie przyznasz się do wszystkiego.
Albo, no wiesz, umrzesz.
Cudownie.
Chcę się stąd wydostać i znaleźć rodzinę.
Przygotuj się, więźniu!
Twój strój ceremonialny.
Gdzie reszta?
To żart, prawda?
Prawda?
Hej.
Jeśli chcesz przeżyć tę próbę, mierz w czaszkę.
- Co? - Powodzenia.
Fajnie. Chyba gorzej być nie mogło. A jednak jest.
Niesławny łowca Sabo Brok.
To twój trop, cesarzu?
Gdzie moja narzeczona?
Jeśli mi go dasz, moi ludzie szybko wyciągną te informacje.
Nasze metody są skuteczne.
Oszczędziłoby nam to tych absurdalnych gierek.
To nie w naszym stylu.
Te gierki są częścią naszej tradycji,
którą, jak wiesz, musimy pielęgnować.
Obcy, zakłóciłeś porządek naszego królestwa,
zdradziłeś mnie
i pozbawiłeś mieszkańców Doloraam ich księżniczki!
Pytam jeszcze raz,
gdzie jest moja córka?
Gdy widziałem ją ostatnio, była bezpieczna.
Niech zaczną się Zgryzoty ognia!
Chok tai tuk!
Co mam z tym zrobić?
Chwila!
O tak?
Dobra. Trochę pracy nóg.
Trochę pomachamy tym i…
Serio? Za drobny błąd?
Tego chcesz? To właśnie mam robić?
Chrzanić to.
Praca nóg.
Celuj w czaszkę.
Czaszka.
Tak jest!
Kontynuuj zabawę, jeśli chcesz. Mam ważne sprawy.
Tak. Co jeszcze masz, Doloraam?
Na co czekamy? Wiemy, gdzie on jest.
Dziadkowie go mają. Lećmy tam.
- Kolejna ucieczka? - Nie.
Nie, to jest…
bardziej skomplikowane.
Dajcie mi się tylko zastanowić.
Co jest skomplikowane?
Dlaczego?
Co za emocje! Prawda?
- À propos ucieczek… - Cicho.
Nie bądź wredna. Nie jesteś zła na niego, tylko na mamę.
Dziękuję, Sean.
- Cicho. - Rany.
Wiem, że jesteś zła, Liso,
ale odpuść mamie. Ma dużo na głowie.
Ja? To ona trzyma wszystko w tajemnicy.
Była kosmiczną księżniczką, postanowiła to ukryć.
A tymczasem my musimy dorastać na wysypisku wszechświata.
Z tym trafiłaś.
- Cicho, Klucha. - Już dobra.
Może nie wiemy wszystkiego.
Wiem, że znowu nas okłamali.
Przepłaszam. To pewnie zły moment, ale skoro wiecie, gdzie jest wasz tata,
może mógłbym…
Czaicie?
Naprawdę?
Robił wszystko, o co prosiliśmy.
SCHWYTANY – WOLNY
Przepraszam.
Jesteś wolny. Wysiądziesz na następnym postoju.
Kurczę.
Dzięki, mały.
Jak chcesz.
Pomyśl, co to oznacza dla planety.
Możemy się stać
ważni w galaktyce.
A Doloraami straciłaby to,
co czyniło nasze ludy równymi.
Książę, twój argument jest przekonujący.
Ale nie jesteśmy gotowi.
Musimy dowiedzieć się więcej o motywach Konglomeratu,
zanim zdecydujemy.
- Żyjesz! - Wiedziałem, że ci się uda.
- Naprawdę? - Tak.
Ale nie oni.
Stawiali 20-1, że przegrasz.
Płaćcie, ćwoki.
Najwyższy czas, by ktoś się postawił tym sztywniakom.
Sabo Brok, masz gościa.
Zostaw nas.
Kociarz.
Nie zostaliśmy sobie przedstawieni, Sabo Brok. Jestem B’Caala.
Książę B’Caala.
Niezłe przedstawienie.
- Pokonałeś Melichnida. - Czego chcesz?
Cesarz Odoman sądzi, że wiesz coś o mojej narzeczonej. Czy to prawda?
Jasne. Jesteś profesjonalistą. Łowca nagród milczy.
Powiedz. Co się stało?
Zapłaciła ci?
Dała parę dolców, żebyś ją gdzieś zawiózł i milczał?
- Zgadłem? - Nie wiem, o czym mówisz.
Dam ci dwa razy tyle. Albo trzy.
Powiedz mi, gdzie jest, a wyjdziesz stąd przed świtem.
To tylko rozpuszczona księżniczka.
Interesujące.
Wybacz. Nic nie wiem.
Jak tam chcesz, Sabo.
Więc zaryzykuj ze Zgryzotami.
KOSMICZNY HAKER
- W porządku? - Tak.
Na pewno? Bo…
Nic mi nie jest. Serio.
Wiem, co muszę zrobić.
Kurs na system Abalon,
Veeger-79.
Robi się.
Pora odwiedzić starego przyjaciela.
Napisy: Grzegorz Marczyk