‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เปาโลเป็นคนส่งนายมาเหรอ
‪อาจจะใช่
‪หัวหน้าเปาโลฝากมาบอก
‪ว่าให้ฆ่านายอย่างไม่ทรมาน
‪ถ้านายแสดงความเคารพต่อท่านหัวหน้า
‪งั้นฝากบอกเปาโลด้วย ‪ว่าแม้แต่วิญญาณของฉัน
‪ก็ไม่มีวันเคารพเขาเด็ดขาด
‪อินซากีเหรอ
‪อินซากี
‪อ้าว เก็บเสร็จหรือยังคะ
‪- อ้อ ครับ ‪- อ้อ
‪อ้อ คุณทนาย ‪เราไปดื่มที่สำนักงานกันดีไหมครับ
‪ข้างบนมีนกพิราบขี้เต็มไปหมดเลย
‪ส่งมาครับ เดี๋ยวผมถือให้
‪ฝีมือเจ้าอินซากี ‪กับเพื่อนๆ มันใช่ไหมคะ
‪อินซากี ‪มันไม่ใช่นกพิราบแบบนั้นนะครับ
‪ตัวอื่นคงมาทำมากกว่า ‪อย่าพูดเองเออเองแบบนั้นสิครับ
‪อินซากีคงน้อยใจน่าดู
‪ทำไมชุดขาดแบบนี้ล่ะคะ
‪อ้อ อันนี้ มันคงโดนเกี่ยว ‪ตอนที่ผมยกโต๊ะน่ะครับ
‪คุณจะไปยกคนเดียวทำไมกันคะ ‪เรายืนดื่มกันก็ได้
‪- เดี๋ยว คุณทนาย ‪- อือ
‪คือ พอดีว่าผมปวดหัวเข่า
‪เราไปนั่งดื่มกันเถอะนะครับ
‪ค่ะ
‪คุณส่งไฟล์ที่ได้มาจากหอศิลป์ ‪ให้อัยการจองหรือยังครับ
‪ค่ะ เขาคงดีใจ รีบบึ่งไปจับเลยล่ะค่ะ
‪ดีเลย
‪ทำไมต้องจัดงานอีเวนต์ไร้สาระ ‪ให้มันเกิดปัญหาแบบนี้ด้วย
‪หอศิลป์นี้คือ ‪สนามเด็กเล่นบ้านคุณหรือไง
‪ฉันขอโทษค่ะ
‪ฉันทำความผิดสมควรตายค่ะ
‪มันไม่ได้จบแค่คุณตาย ‪คนเดียวสักหน่อย แต่ผม…
‪ผม…
‪เงียบหน่อย
‪พี่กำลังใช้ความคิดอยู่นะ
‪ก็มันไร้สาระมากนี่ครับพี่
‪เธอไม่มีความคิดเลยสักนิด ไม่มีเลย
‪ท่านประธานควรรีบออกจากประเทศ ‪ก่อนจะมีคำสั่งห้ามออกนอกประเทศนะคะ
‪ทำไมครับ ไปที่ไหน
‪ยังไงผมก็ต้องเข้าคุกแทนพี่อยู่แล้ว ‪แล้วทำไม
‪ตอนนี้หลักฐานทุกอย่างที่ฝั่งนั้นมี ‪มุ่งมาที่ท่านประธานค่ะ
‪และเขาจะตามเจอบันทึกหมายเลขไอพีที่ ‪ถูกส่งจากที่นี่ไปบ้านท่านประธานค่ะ
‪รองประธาน
‪หาเที่ยวบินไปนิวยอร์ก ‪ที่เร็วที่สุดมาหน่อย
‪ครับ
‪แต่แม้จะต้องไป
‪ผมก็ควรได้เห็นศพวินเชนโซ่ก่อนไปสิ
‪ครับ เราจัดการเรียบร้อยแล้วครับ
‪แต่ว่าในบันทึกการโทร ‪ของมือถือคนหนึ่ง
‪มีเบอร์ทนายชเวมยองฮีด้วยครับ
‪โอเค ทำได้ดีมาก ฝากจัดการให้ดีด้วย
‪- ครับ คอนซีลเยเร ‪- ว่าไง ลูคา
‪(น็อตธิง ‪แจ็กสัน มาร์ติน)
‪(เบอร์ไม่ระบุผู้โทร)
‪ฆ่าไม่ตายอีกแล้วแฮะ
‪ศพของวินเชนโซ่ ‪นี่เห็นยากเห็นเย็นจริงๆ นะ
‪ไหงนักฆ่ามาเฟียถึงเป็นแบบนี้ซะได้
‪ไม่ใช่ตัวร้ายในเรื่อง ‪"โดดเดี่ยวผู้น่ารัก" นะ ขนนกนี่อะไร
‪คุณทนาย
‪ชเวมยองฮีครับ
‪ขอโทษด้วยค่ะ รีบไปสนามบินเถอะค่ะ ‪ฉันจะพาคุณไปเองค่ะ
‪ไปกันเขาไว้
‪ช่างเถอะ
‪(หมายจับ)
‪เป็นวันแห่งประวัติศาสตร์ ‪ผมเลยมาเองครับ
‪ดูคุณจะอารมณ์ดีมากนะครับ
‪ไม่มีอะไรให้อารมณ์เสียนี่ครับ
‪พาเขาไปซะ
‪ฉันจะรีบตามไปทันที ‪เมื่อจัดการเรียบร้อยนะคะ
‪นี่ อินซากี
‪แกทำลงไป ‪เพื่อตอบแทนบุญคุณฉันจริงๆ เหรอ
‪หือ
‪อย่างนั้นเหรอ
‪คงไม่ใช่หรอกเนอะ
‪นกพิราบจะมาช่วยชีวิตคนได้ยังไง
‪มีข่าวห้ามเผยแพร่ในวงการสื่อค่ะ
‪จับกุมประธานจางฮันซอกแล้ว
‪อัยการจองอินกุกจะแถลงข่าว ‪การสืบสวนเช้าวันพรุ่งนี้
‪ทำได้ดีมาก
‪สวยจัง
‪โธ่ ขอบคุณมากนะคะ
‪มีจดหมายด้วยนี่คะ
‪อ้อ เดี๋ยวค่ะ จดหมายนี้
‪เก็บไว้อ่านที่บ้านนะคะ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪- มาแล้วเหรอ ‪- สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ครับๆ
‪คือว่า ไอ้ประธานบาเบลน่ะ
‪ก็ไม่ต่างอะไรกับว่าพวกเรา ‪ร่วมมือจับเขาใช่ไหมครับ คุณทนาย
‪ค่ะ เพราะพวกคุณทุกคน ‪ทำให้เราจับประธานจางเข้าคุกได้ค่ะ
‪ตั้งแต่บัดนี้อัยการจองอินกุก ‪แห่งสำนักงานอัยการนัมดงบู
‪- เอาล่ะ เหมือนจะเริ่มแล้วครับ ‪- จะแถลงข่าวการสืบสวนบาเบลกรุ๊ปครับ
‪- สวัสดีครับ ‪- เขามาแล้ว
‪ผมอัยการจองอินกุก ‪จากสำนักงานอัยการนัมดงบูครับ
‪เขามาแล้ว
‪ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ผมได้ ‪ทำการสอบสวนบาเบลกรุ๊ปในหกข้อหาครับ
‪เป็นข้อหาความผิดฐานธุรกิจคอร์รัปชัน
‪ซึ่งทำให้โครงสร้างเศรษฐกิจและกฎหมาย ‪ของประเทศเสื่อมเสียอย่างมากครับ
‪ใช่แล้ว มันต้องอย่างนี้
‪ค่อยรู้สึกโล่งหน่อย
‪ทว่าตอนนี้ผมคงต้องบอกความจริง ‪กับประชาชนทุกท่านครับ
‪ในสมัยที่ ‪ประธานจางกุกฮวันดำรงตำแหน่ง
‪ผมมีจิตใจที่ปรารถนาในชื่อเสียง
‪ทำให้สอบสวนบาเบลกรุ๊ปเกินขอบเขต
‪ส่งผลให้โดนลดตำแหน่ง
‪ผมสอบสวนโดยเอา ‪ความรู้สึกตัวเองในอดีตเป็นที่ตั้ง
‪และพยายามส่งฟ้องประธานจางฮันซอก
‪ด้วยข้อเท็จจริง ‪ที่ยังไม่ได้ถูกพิสูจน์ครับ
‪เขาพูดอะไรน่ะ บ้าหรือเปล่า
‪และเมื่อวานนี้จากการสอบสวน ‪ที่เกินขอบเขตของผม
‪ทำให้บาเบลกรุ๊ป ‪ต้องเสียหายอย่างมากครับ
‪เดี๋ยวนะ นั่นอัยการจองจริงเหรอครับ
‪เขาคงจะย้ายฝ่ายแล้วนะคะ อัยการจอง
‪งั้นเขาคนนั้นก็หักหลังเราเหรอ
‪การแถลงข่าวครั้งนี้ ‪ก็เพื่อสารภาพความผิดของผม
‪และกู้ความเชื่อมั่นของ ‪สำนักงานอัยการนัมดงบูกลับคืนมาครับ
‪จากนี้ไปผมจะสอบสวนอย่างโปร่งใส ‪โดยไม่เอาความรู้สึกตัวเองเข้ามา
‪- และเป็นคนที่ซื่อสัตย์ของประชาชน ‪- ไม่มีอะไรหักมุมได้เท่านี้แล้ว
‪ถ้านี่เป็นละครนะ
‪คนต้องบอกว่าไม่สมจริงมากๆ แน่
‪ไม่เพียงเท่านี้
‪- ถ้าเป็นละครก็โดนด่าเละน่ะสิ ‪- ความมักใหญ่ใฝ่สูงของผม
‪ทำให้ประธานจางฮันซอก ‪แห่งบาเบลกรุ๊ปต้องเสียหายอย่างมาก
‪ผมขอกล่าวคำขอโทษจากใจจริงด้วยนะครับ
‪ไม่เป็นไรๆ
‪ผมคิดไว้แล้วครับว่าสุดท้าย ‪เจ้าหมอนั่นจะต้องมาอ้อนวอนเรา
‪โธ่เว้ย ไอ้คนอวดดีเอ๊ย
‪(สำนักงานอัยการนัมดงบู ‪แถลงข่าวการสืบสวนคดีบาเบลกรุ๊ป)
‪ขอโทษฉันด้วยสิวะ ไอ้เวร ‪ไอ้คนละโมบเอ๊ย
‪ดูเขาก้มหัวให้สิ
‪ตั้งแต่วันนี้ไป ข้อหาต่างๆ ‪ของบาเบลกรุ๊ปจะถูกพิจารณาเป็นโมฆะ
‪และจะปิดการสอบสวน ‪แต่เพียงเท่านี้ครับ
‪ผมต้องขอโทษประชาชนทุกท่าน ‪ที่ทำให้ตื่นตระหนกด้วยครับ
‪คุณทนาย
‪ตายจริง
‪ไว้ค่อยไปเถอะครับ คุณทนาย
‪ฉันต้องไปตบหน้าเขาสักป้าบสิคะ
‪ถึงไป อัยการจองก็ไม่ให้พบหรอก
‪ไว้ค่อยไปนะครับ
‪แบบนี้มันเกินไปนี่คะ
‪คนที่เกลียดแค้นบาเบลขนาดนั้น ‪ทำไมถึงได้เปลี่ยนฝ่ายในชั่วพริบตา
‪ทำไมเราถึงคาดไม่ถึงกันนะคะ
‪เราหลบเลี่ยงมีดที่ลอยเข้ามาหาได้
‪แต่หลบมีดที่ซ่อนอยู่ไม่ได้หรอกครับ
‪คุณทนายไม่โกรธเลยเหรอคะ
‪โกรธเหรอ
‪ผมโกรธมากครับ
‪ผมแค่เคยชินกับสถานการณ์แบบนี้ครับ
‪ฉันจะไม่ปล่อยอัยการจองไปค่ะ
‪ไม่ว่ายังไงก็จะให้เขาชดใช้ให้ได้
‪ถ้าเราใช้อารมณ์โต้ตอบคนทรยศ ‪จะมีแต่เราที่เจ็บครับ
‪ยิ่งเป็นการทรยศครั้งใหญ่
‪เรายิ่งต้องรับมืออย่างรอบคอบครับ
‪แหม ถ้าจะเป็นแบบนี้ ‪ตอนแรกก็น่าจะออมมือหน่อยสิ
‪ที่ผ่านมาผมหุนหันพลันแล่นไป ‪ขอโทษนะครับ ท่านอธิบดี
‪ก่อนอื่นฉันจะสั่งให้นาย ‪พักงานสองสัปดาห์ตามกฎ
‪ระหว่างนั้นพักผ่อนซะ
‪ทันทีที่กลับมา ‪ก็รับตำแหน่งหัวหน้าแผนกเลย
‪ส่วนห้องทำงาน…
‪ใช้ห้องทำงานหัวหน้าแผนกซอก็ได้ ‪ใช้ตามสบายเลย
‪ครับ ขอบคุณครับ
‪ต้องการอะไรอีกไหม
‪ขอบอดี้การ์ดคุ้มกันผม ‪และที่บ้านผมด้วยครับ
‪มาเฟียอาจมุ่งเล่นงานผมก็ได้น่ะครับ
‪ไม่ออกรถเหรอครับ
‪ทราบดีใช่ไหมครับ ว่าหลักฐานที่ ‪ผมได้มาวันนี้แน่นหนาและชัดเจนแค่ไหน
‪ครั้งนี้คุณคงดิ้นไม่หลุดแน่ๆ ครับ
‪แต่ถ้าผมทำเป็นว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
‪คุณจะทำให้ผมขึ้นไปสูงแค่ไหนครับ
‪ผมกำลังถามจากใจจริงครับ
‪ว้าว นี่เล่นซ่อนกล้อง ‪อยู่หรือเปล่าเนี่ย
‪ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นแบบนี้ไปได้
‪เพราะในที่สุดก็ถึงเวลาน่ะครับ
‪ถ้างั้นที่ผ่านมาทำไมคุณต้อง ‪ทำให้ผมรำคาญขนาดนั้นด้วยครับ
‪ผมต้องทำแบบนั้น วินเชนโซ่ถึงจะเอา ‪หลักฐานสำคัญมาให้เหมือนวันนี้ไงครับ
‪ผมจะถามอีกครั้งนะครับ
‪คุณจะทำให้ผมขึ้นไปสูงแค่ไหนครับ
‪จนถึงอธิบดีสำนักงานอัยการนัมดงบู
‪อธิการบดีสำนักงานอัยการสูงสุด
‪หรือสูงกว่านั้น
‪คุณโลภมากจริงๆ นะ
‪แล้วถ้าผมมีไอเท็ม
‪ที่ทำให้ผมโลภได้ล่ะครับ
‪ไฟล์กิโยติน
‪ไฟล์กิโยตินอยู่ที่ไหน
‪และอยู่กับใคร คุณทราบไหมล่ะครับ
‪"วงเดียวเพื่อครองพิภพ"
‪"ของรักของข้า"
‪ทำไมถึงไม่มีบอดี้การ์ดสักคน
‪ที่รัก
‪ซึงมิน
‪ที่รัก ซึงมิน
‪ที่รัก
‪ซึงมิน ที่รัก
‪- พ่อคะ ‪- อือ
‪ว่าไง เพื่อน
‪- พ่อคะ ‪- อือ
‪รุ่นน้องพ่อที่มาจากอิตาลี ‪หล่อมากๆ เลย
‪สเปกหนูเลย
‪คุณน่าจะบอกกันก่อนสิคะ ว่ามีแขกมา
‪- คุณวินเชนโซ่ลงมือทำอาหารเองเลยนะ ‪- อือ
‪สปาเกตตีอร่อยมากๆ เลย
‪- งั้นเหรอ ‪- อือ
‪ซึงมิน
‪รุ่นพี่ทานข้าวหรือยังครับ
‪ซึงมิน ‪พ่อเขาคงยังไม่ได้ทานข้าวแน่เลย
‪นั่งสิครับรุ่นพี่ ‪เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะนี่ครับ
‪- รีบมานั่งสิ ที่รัก ‪- อือ
‪ซึงมิน
‪เรามาทำสปาเกตตีอร่อยๆ ‪ให้พ่อด้วยดีไหม
‪ค่ะ
‪ซึงมินมาช่วยอาได้ไหม
‪ถ้าคุณจะฆ่าผม ผมก็ไม่สน
‪แต่อย่าแตะต้อง ‪ภรรยากับลูกสาวผมนะครับ
‪ไม่ต้องห่วงหรอก ‪เพราะฉันไม่ใช่คนอย่างแก
‪มีวิธีไหน ‪ที่จะทำให้ผมอยู่รอดบ้างไหมครับ
‪ผมจะทำทุกอย่างครับ
‪รู้ไหมว่าเกณฑ์ที่ตัดสินว่า ‪คนเรากลายเป็นวายร้ายคืออะไร
‪ก็คือเวลาที่ทำทุกอย่างลงไป ‪โดยไม่รู้สึกละอายไงล่ะ
‪และตอนนี้แกข้ามเกณฑ์นั้นไปแล้ว
‪ได้โปรด…
‪ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วยครับ
‪ฉันไม่คิดจะฆ่านายตอนนี้หรอก
‪เพราะการรีบฆ่าคนทรยศให้ตาย ‪มันคือความเมตตาสูงสุด
‪ทำทุกอย่างที่แกอยากทำเลย
‪เมื่อไหร่ที่แกได้เริงร่ากับทุกสิ่ง
‪ฉันจะมาฆ่าแกตอนนั้น
‪แล้วก็พาซึงมินไปกินพาสต้าบ้างนะ
‪เธอบ่นใหญ่ว่าเวลาไปกินข้าวนอกบ้าน ‪ก็ได้กินแต่ของที่พ่อชอบ
‪(ประธาน จางฮันซอก)
‪รองประธาน
‪พรุ่งนี้นัดเจอกับลุงจองแบ ‪แดชังเดลี่ด้วย
‪ผมไม่สนิทกับลุงจองแบนะ
‪ผมขอถามได้ไหมครับ ว่ามีเรื่องอะไร
‪ฉันว่าจะไปคุยเรื่องแผนข่าว
‪การเข้าสู่ตลาดรถยนต์ไฟฟ้าและ ‪การผลิตแบตเตอรี่ของบาเบลเคมิคอลส์
‪ถ้าแค่นั้น ‪คุยกับอธิบดีชอนก็ได้นี่ครับ
‪อธิบดีกองบรรณาธิการไม่ได้หรอก ‪ฉันจะเพิ่มราคาหุ้นบาเบลเคมิคอลส์
‪ก็ต้องคุยกับท่านประธานสิ
‪แต่ว่า…
‪เรามีแค่แผนการ ‪แต่ยังไม่มีเทคโนโลยีอะไรเลยนะครับ
‪เราไม่ได้จะ ‪ผลิตรถยนต์กันจริงๆ สักหน่อย
‪แค่ให้ราคาหุ้นพุ่ง ‪แล้วถอนตัวออกมาก็จบ
‪สมกับเป็นมันสมองของพี่ ‪ผมตามไม่ทันจริงๆ นะครับ
‪เลิกพูดเพ้อเจ้อ แล้วก็ ใครนะ
‪ไปจัดการผอ.หอศิลป์รากูแซงซะ
‪เราจะให้เธอไปพูด ‪อะไรเหลวไหลไม่ได้ เข้าใจไหม
‪จัดการให้ดีหน่อยนะ ‪ทำให้มันดีๆ หน่อย ขอร้องล่ะ
‪วันนี้ฉันอุตส่าห์เซตผมมาอย่างดี
‪หลังจากโดนอัยการนั่นหักหลัง ‪ผมก็นอนไม่หลับเลย
‪ทำไมกันนะ
‪- ใช่ไหมล่ะครับ ‪- อือ
‪มันเหมือนจะไม่เกี่ยวกับพวกเรา
‪แต่ผมกลับรู้สึกอารมณ์ไม่ดีแปลกๆ
‪- รู้ไหมว่าทำไม ‪- ทำไมเหรอคะ
‪เพราะว่าพวกเรามาสนใจ ‪เรื่องที่เกิดขึ้นกับโลกแล้วไงล่ะ
‪เรื่องขี้ปะติ๋วที่เราไม่เคยสนใจ ‪เพราะมัวแต่หาเงินเลี้ยงปากท้อง
‪แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่า ‪มันเป็นเรื่องของเราแล้ว
‪พอมาฟังแล้วก็จริงนะ
‪ถ้าเป็นเมื่อก่อน เราไม่ได้มาสนใจ ‪พวกเศรษฐีหรือกฎหมายอะไรเลย
‪ผมก็เป็นคนไม่ได้เรียนสูงอะไร
‪แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าอะไรที่ผิด
‪คุณลุงวินเชนโซ่เคยบอกไว้ ‪ตอนที่อบรมสั่งสอนผมครับ
‪ว่า "เราจะเป็นไปตามที่เราคิด" ‪ถ้าผมคิดว่าตัวเองแกร่ง ผมก็จะแกร่ง
‪สุดยอดเลยใช่ไหมครับ
‪ยังไงก็เถอะ ผมจะตามคุณทนายวินเชนโซ่ ‪ของพวกเราและจะสู้ต่อไปครับ
‪- อือ ‪- เอาสิ
‪แต่ว่าอย่าไปก่อเรื่องเข้าล่ะ
‪ตอนนี้เราอาจจะมีสมาชิกคนที่สาม…
‪อะไรกัน
‪ทั้งสองคนเปลี่ยนใจกันแล้วเหรอ
‪พวกเราว่าจะเตรียมตัว ‪มีรุ่นที่สองกันแล้วน่ะค่ะ
‪- แม่เจ้า ‪- ตายจริง
‪- ดีแล้วล่ะๆ กินเนื้อเร็วๆ ‪- ตายแล้ว
‪แบบนี้ทั้งคู่จะได้ทะเลาะกันน้อยลงไง
‪- โธ่ ‪- ขอบคุณครับ
‪- โธ่ กินเข้าไปเยอะๆ นะ ‪- เฮ้อ
‪ดีแล้วล่ะ
‪- ลูกจะต้องหน้าตาดีแน่ๆ ‪- แน่นอนเลย
‪ชอบไหม
‪สวยดีนะคะ
‪คุณทนาย
‪เป็นยังไงคะ
‪ดีครับ
‪ว่าแต่คราวก่อนที่มาช็อปปิ้ง ‪ยังไม่พออีกเหรอครับ
‪ฉันไม่ได้จะใช้เองหรอกค่ะ
‪ฉันกำลังเลือกของขวัญ ‪ให้คุณโอกยองจาอยู่ค่ะ
‪ฉันว่าจะพาเธอไปสูดอากาศข้างนอก ‪ก่อนอาการจะแย่ลงน่ะค่ะ
‪อ้อ
‪จะไม่เป็นการเกินกำลังเธอใช่ไหมครับ
‪ตามที่คุณหมอบอก ‪สักชั่วโมงสองชั่วโมงก็ไม่เป็นไรค่ะ
‪เธอไม่ได้ออกไปข้างนอกตั้งนาน ‪ต้องแต่งตัวให้เธอหน่อยสิ
‪คุณทนายก็ลองเลือกมาสักชิ้นสิคะ ‪คุณเป็นคนตาถึงนี่
‪อันนี้คุณทนายเป็นคนซื้อ ‪คุณทนายก็มอบให้คุณแม่เองเถอะค่ะ
‪ไม่เป็นไรครับ คุณทนายมอบให้…
‪อะไรนะครับ
‪ตกใจอะไรล่ะคะ ‪ฉันบอกให้คุณเอาให้คุณแม่ไงคะ
‪คุณทนายฮงยูชานบอกคุณเหรอครับ
‪เปล่าหรอกค่ะ
‪พ่อฉันไม่เคยบอกความลับ ‪ของลูกความให้ลูกสาวฟังค่ะ
‪ถ้างั้นคุณรู้ได้ยังไงครับ
‪คุณจ่ายค่าโรงพยาบาลให้ทั้งหมด
‪ทั้งที่ไม่อยากเล่นละคร ‪แต่ก็ช่วยล้างแค้นธนาคารชินกวัง
‪และยังรู้ความแตกต่างของพุงออปัง ‪กับอิงออปังเหมือนกันอีก
‪ใครมาเห็นก็ดูออก ‪ว่าเป็นลูกชายคุณโอกยองจานี่คะ
‪ฉันนะคะ ฉันไม่ชอบเข้าไปยุ่ง ‪กับปัญหาของครอบครัวคนอื่นจริงๆ ค่ะ
‪แต่ฉันขอก้าวก่ายสักครั้งนะคะ
‪คุณรีบบอกคุณแม่ดีไหมคะ
‪ว่าคุณทราบว่าคุณเป็นลูกของเธอค่ะ
‪เธอเหลือเวลาไม่มากแล้วนะคะ
‪หนึ่งวันของแม่คุณ ‪ไม่ใช่แค่หนึ่งวันธรรมดาๆ นี่คะ
‪คุณเคยบอกฉันใช่ไหมคะ
‪"ความเสียใจ ‪คือนรกขุมใหญ่ที่สุดในชีวิตจริง"
‪นั่นเป็นคำพูดที่ถูกจริงๆ ค่ะ
‪ฉันหวังว่าคุณทนาย ‪จะไม่ตกลงไปอยู่ในนรกขุมนั้นนะคะ
‪นี่มันดูหรูหรามากเลยค่ะ
‪ฉันรับของแบบนี้ได้จริงเหรอ
‪ขอบคุณมากนะคะ คุณทนาย
‪ไม่มากมายอะไรหรอกครับ
‪คุณทนายใช้เวลาเลือก ‪ตั้งหนึ่งชั่วโมงเชียวนะคะ
‪อะไรนะคะ
‪โธ่ ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้
‪ว่าแต่
‪ฉันจะออกไปข้างนอกได้ยังไงกันคะ
‪ร่างกายฉันก็ไม่ค่อยดี
‪จะทำให้พวกคุณยุ่งยากเปล่าๆ ‪ฉันไปไม่ได้หรอกค่ะ
‪อ้อ วันที่จะไปข้างนอกกัน ‪ไม่ใช่ฉันพาไป
‪แต่คุณทนายจะมารับคุณไปเองค่ะ
‪ใช่ไหมคะ
‪ครับ
‪คุณยุ่งอยู่แท้ๆ ‪แต่กลับต้องมาทำแบบนี้เพราะฉัน
‪ไม่เลยค่ะ ถ้ามีที่ไหนที่อยากไป ‪ก็คิดเอาไว้ได้เต็มที่เลยนะคะ
‪ค่ะ
‪เรากลับกันเถอะค่ะ จะได้ให้เธอพัก
‪คุณทนายคะ
‪ฉันมีเรื่องจะบอกคุณค่ะ
‪ฉันอยาก…
‪ยื่นอุทธรณ์คดีของฉันค่ะ
‪จริงเหรอคะ
‪ค่ะ
‪ทำไมอยู่ๆ ถึงได้เปลี่ยนใจล่ะครับ
‪ความจริงแล้ว…
‪ไม่มีวันไหนเลย ‪ที่ฉันไม่อยากยื่นอุทธรณ์ค่ะ
‪ฉันอยากยื่นทุกวันเลยล่ะค่ะ
‪แต่ว่า
‪ฉันลังเลขึ้นมาค่ะ
‪ฉันรวบรวมความกล้าไม่ได้จริงๆ ค่ะ
‪แต่ว่า…
‪พอความตายเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
‪ฉันก็มีความกล้าขึ้นมาค่ะ
‪ฉันขอร้องหน่อยได้ไหมคะ
‪คุณพอจะทำให้ฉันได้ไหมคะ
‪คุณทนายคิดว่ายังไงคะ
‪ฉันจะทำตามการตัดสินใจของคุณทนายค่ะ
‪ครับ
‪มายื่นอุทธรณ์กันครับ
‪เราจะเตรียมให้ทันทีนะคะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอบคุณมากนะคะ
‪หลังจากท่านประธานจากไป
‪แกไม่เคยมาเยี่ยมฉัน ‪สักครั้งได้ยังไงนะ
‪ขอโทษนะครับลุง พอดีผมยุ่งๆ น่ะครับ
‪บริหารบริษัทยังไง ‪ให้วุ่นวายแบบนั้น หือ
‪ทีวีแดชังของเราต้องเหนื่อยกันมาก ‪เพื่อช่วยปกปิดให้แกนะ
‪ผมจะตอบแทนเองครับลุง
‪- ฮันซอบอกลุงแล้วใช่ไหมครับ ‪- อือ
‪แผนข่าวเรื่องการผลิตแบตเตอรี่ ‪ของบาเบลเคมิคอลส์
‪แต่ว่านะ ฮันซอก
‪เดี๋ยวนี้แม้แต่พวกเด็กประถม ‪ก็มาลงทุนหุ้นกัน
‪ข่าวแบบนี้มันอ่อนไหวและอันตรายมากนะ
‪แต่ตอนที่พ่ออยู่ ลุงก็ทำให้นี่ครับ
‪แค่ทำให้เหมือนเดิมก็พอครับ
‪ทำไมคนสวยๆ อย่างคุณ
‪ถึงได้ต้องการหนีออกนอกประเทศ ‪อย่างเร่งรีบแบบนี้
‪พอดีว่าฉัน…
‪ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ไปน่ะค่ะ
‪แบบที่ว่าแม้ฉันจะชดใช้ด้วยชีวิต ‪ก็ยังไม่พอ
‪ช่างน่าสงสารจริงๆ
‪ไม่ต้องกังวลไปนะครับ
‪เรามีที่ว่างพอดี
‪อีกเดี๋ยวคุณก็สามารถบินได้เลยครับ
‪ฉันไปถึงไต้หวันได้จริงๆ ใช่ไหมคะ
‪แน่นอนครับ วันนี้ลมดีมาก ‪สามารถบินไปถึงเซบูเลยล่ะครับ
‪มันเป็นไปได้ไหมคะ ‪ว่ามันจะไม่หยุดแล้วบินไปต่อน่ะค่ะ
‪คือว่าอันนี้มันก็ค่อนข้างแล้วแต่ดวง
‪ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องไปก็ได้
‪- นี่… ‪- ไม่ค่ะๆ
‪ครับ หนังสือสัญญา ‪ลองอ่านให้ละเอียดนะครับ
‪(บ๊ายบาย บอลลูน ‪สัญญาการเดินทาง)
‪นี่ เรามีลูกค้าอยู่นะ อะไรอีก ทำไม
‪มีข่าวลือในห้องตลาดหุ้นค่ะ
‪แดชังเดลี่กำลังวางแผนออกข่าว
‪เพื่อโปรโมตบาเบลเคมิคอลส์ค่ะ
‪เรื่องรถยนต์ไฟฟ้าและแบตเตอรี่ค่ะ
‪- สักครู่นะครับ อ่านสัญญาตามสบายเลย ‪- ค่ะๆ
‪ถ้างั้นต้องรีบซื้อหุ้น ‪บาเบลเคมิคอลส์แล้ว
‪พวกบาเบล ไอ้พวกชั่วฆ่าไม่ตายจริงๆ
‪พวกมันรวยขึ้นกว่าเดิมอีก
‪ได้ยังไงกัน ทำไม
‪ทุกคนครับ ‪เรามาดื่มกาแฟกันหน่อยไหมครับ
‪ฉันไม่มีอารมณ์ ‪ที่จะมาดื่มกาแฟหรอกนะคะ
‪ผมก็ไม่มีอารมณ์ ‪มาชงกาแฟเหมือนกันครับ
‪ครับ
‪โธ่เว้ย ไอ้อัยการจอง ไอ้คนทรยศ
‪เพราะไอ้หมอนั่น ‪ทำให้บาเบลแข็งแกร่งกว่าเดิมอีก
‪ไหนๆ เมื่อวานคุณก็ไปหาเขาแล้ว ‪ทำไมไม่ให้เขาชดใช้ซะเลยล่ะคะ
‪ผมกะว่าจะให้เขาชดใช้ ‪แบบผ่อนส่งน่ะครับ
‪เป็นไปได้ไหม
‪ว่าอัยการจองแสดงละครตบตาน่ะครับ
‪เพื่อที่จะแฝงตัวเข้าไปอยู่ภายใน
‪- แล้วเปิดเผยการทุจริตทุกอย่าง… ‪- ผู้จัดการครับ
‪เราไม่เคยมีอัยการแบบนั้นสักคน ‪ในประวัติศาสตร์รัฐธรรมนูญเกาหลีค่ะ
‪พวกเราไม่จำเป็นต้องมีอัยการจองหรอก
‪แล้วนั่นอะไรอีกคะ
‪อ้อ นี่เหรอครับ
‪ไฟล์กิโยตินครับ
‪ไฟล์กิโยติน
‪ไฟล์นั่น ไฟล์นั่นคุณบอกว่าทำพลาด ‪โยนมันลงไปในห้องลับนี่
‪ใครบอกครับ ผมเหรอครับ
‪- ครับ ‪- ผมบอกแบบนั้นเหรอ
‪ว้าว ตาคนนี้ วินเชนโซ่ กาซาโน
‪เราเปิดโปงไฟล์นี้ให้โลกรู้กันครับ
‪ถ้าเราเอาลงอินเทอร์เน็ต ‪ก็จะแพร่ไปทั่วโลกในหนึ่งชั่วโมงเลย
‪- แบบนั้นไม่ดีหรอกค่ะ ‪- ทำไมล่ะครับ
‪มันคงฉาวได้แค่ไม่กี่วันครับ แต่ว่า…
‪คงไม่มีใครได้รับโทษ ‪ชดใช้ความผิดหรอกครับ
‪ไฟล์นี้ไม่ได้ทำขึ้นมา ‪เพื่อเปิดเผยความจริง
‪แต่วายร้ายทำขึ้นมาเพื่อใช้เป็น ‪จุดอ่อนของวายร้ายตัวอื่นครับ
‪มีแต่วายร้ายเท่านั้น ‪ที่จะใช้มันได้ถูกวิธีครับ
‪เราก็ใช้มัน ‪ด้วยวิธีนั้นได้เหมือนกันค่ะ
‪คุมพวกเขาด้วยบังเหียน ‪แล้วค่อยสั่งการ
‪อย่างนี้นี่เอง
‪น่ากลัวจริงๆ เจ้าไฟล์นี้
‪คุณลองเปิดไฟล์ดูหรือยังคะ
‪ยังครับ
‪ผมเก็บของดีไว้ดูด้วยกันไงครับ
‪ผู้จัดการคะ
‪- โน้ตบุ๊กๆ ‪- ใช่ โน้ตบุ๊กๆ
‪เฮ้อ ผมรู้สึกทะแม่งๆ ยังไงก็ไม่รู้
‪ประธานจางกับอัยการจองจะต้อง ‪เอาอะไรมาทำข้อตกลงกันแน่ๆ
‪ก็นั่นไง ไฟล์ที่ได้จากหอศิลป์ ‪ไอ้ไฟล์นั่นไงครับ
‪จะมีแค่ไฟล์นั้นไฟล์เดียวเหรอครับ
‪แค่ไฟล์นั้นก็แรงพอแล้วนะครับ
‪ทั้งข้อมูลเลี่ยงภาษี
‪ทั้งครอบครองหุ้นโดยผิดกฎหมาย ‪มีข้อมูลทุกอย่างของลูกพี่ในนั้นนะ
‪ไม่ครับ ในความรู้สึกของผม
‪ไม่น่ามีแค่ไฟล์เดียวครับ
‪งั้นอะไรล่ะครับ จะมีอะไรอีก…
‪มีอะไรอีกหรือเปล่านะ
‪- ผมก็ไม่รู้สิครับ ‪- คิดไม่ออกเลย
‪ยังไงก็เถอะ ตอนนี้อัยการจอง ‪มาอยู่ฝ่ายท่านประธานแล้ว
‪และข้อตกลง ‪กับแดชังเดลี่ก็จบลงราบรื่นดี
‪ตอนนี้ท่านประธานกำลังแข็งแกร่งขึ้น ‪จนเราเอื้อมไม่ถึงจริงๆ นะครับ
‪(กิโยติน)
‪(อัยการ)
‪โอ้โฮ ข่าวลือของพวกดารา ‪เทียบไม่ติดเลยนะเนี่ย
‪สุดยอดไปเลย
‪อันนี้เทียบได้กับ ‪เป็นรายงานตรวจสอบเลยนะครับ
‪เป้าหมายของเราครั้งนี้คือบาเบล
‪- และแดชังเดลี่ครับ ‪- แดชังเดลี่
‪ฉันตั้งตารออยู่เลยค่ะ ‪ไอ้บริษัทสื่อขยะนี่
‪ถ้าเป็นสมัยก่อน ‪เรายังเอาหนังสือพิมพ์มาเช็ดก้นได้
‪แต่ตอนนี้ไม่มีที่ ‪ให้ใช้ประโยชน์ได้แล้วครับ
‪สื่อประสาอะไร ‪เอาแต่พูดพล่ามไปทั่วได้ทั้ง 365 วัน
‪ถ้าไม่ใช่คำพูดชุ่ยๆ ก็พูดไปเรื่อย
‪ถ้าพูดไม่คิดซ้ำๆ ก็นับเป็นทัศนคติ ‪ไม่ใช่ผิดพลาดครับ เขาไม่เปลี่ยนหรอก
‪ถ้าแค่แดชังเดลี่หายไป ‪ฉันว่าคงสะอาดหูสะอาดตามากขึ้นแน่ๆ
‪อันดับแรก ผมว่าจะให้พวกเขา ‪มาสู้กันและทำลายกันเองครับ
‪เราจะทำให้ทั้งสองฝ่าย ‪มาสู้กันยังไงล่ะครับ
‪พวกเรา
‪มีเจ้าไฟล์กิโยตินนี่อยู่ไงคะ
‪สิ่งที่วายร้ายเอาไว้จับจุดอ่อน ‪ของวายร้าย
‪เอาล่ะ ดูตรงนี้
‪เอ่อ บรรยากาศที่นี่…
‪ดูซอมซ่อและน่าอึดอัดดีนะ
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪ทำไม ผมมาที่นี่ได้นี่
‪ไม่พิเศษอะไรมากหรอก ‪กาแฟขี้ชะมดที่แพงที่สุดในโลกน่ะ
‪รู้จักกาแฟขี้ชะมดใช่ไหม
‪กาแฟขี้ชะมดเป็นกาแฟหายาก ‪ที่ทำจากขี้ของชะมด
‪พูดบ้าอะไรไร้สาระวะ
‪ลุงคนนั้นเป็นใครกัน
‪ไม่ว่าวินเชนโซ่จะเป็นคนดวงดี
‪หรือเป็นคนมีความสามารถ ‪แต่เขาก็สุดยอดจริงๆ นะคะ
‪ไฟล์กิโยตินกับทองคำ 15 ตันงั้นเหรอ
‪ใครจะไปคิด ‪ว่าไฟล์กิโยตินจะอยู่ที่นั่น
‪ถ้ามีไฟล์นั่นอยู่ในมือ
‪คนที่มีอำนาจทั้งหลายในเกาหลีทุกคน
‪จะมาคุกเข่าต่อหน้าท่านประธานค่ะ
‪เป็นเหมือนแหวนเอกธำมรงค์ ‪ใน "อภินิหารแหวนครองพิภพ" จริงๆ
‪คุณดูหนังมาแล้วก็น่าจะทราบนะคะ
‪ถ้าแหวนนี้ได้เจ้าของผิดไป ‪ก็เป็นเรื่องได้นะคะ
‪ต้องเป็นท่านประธานหรือฉัน
‪ต้องเจอเจ้าของอย่างเรา ‪ถึงจะรับผิดชอบได้
‪ก่อนอื่นเรารีบทุบตึก ‪คึมกาพลาซ่ากันเถอะครับ
‪แบบนั้นเราถึงจะ ‪เอาไฟล์กิโยตินออกมาได้
‪ผมจะแบ่งทองที่อยู่ในนั้น ‪ให้คุณทนายด้วยนะครับ
‪ค่ะ
‪ฉันจะรับด้วยความขอบคุณค่ะ
‪ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณนะคะ
‪ลุงครับๆ
‪ทำไมไม่เสิร์ฟกาแฟขี้ชะมด ‪ที่ผมซื้อมาล่ะ อะไรเนี่ย
‪เราไม่มีเครื่องทำกาแฟครับ
‪เฮ้อ สภาพแวดล้อมดูแย่จริงๆ
‪บ้าเอ๊ย ขมมาก ‪นี่ลุง ทำไมมันขมจังเนี่ย
‪ได้ยินว่าคราวก่อนคุณมาขอให้ ‪คุณทนายกาของเราจัดการพี่คุณเหรอคะ
‪ถ้าตอนนั้นเขาฟังที่ผมบอก ‪ก็คงง่ายไปแล้ว
‪คุณทนายกาของเราดันปฏิเสธ ‪เรื่องก็เลยยากขึ้นนี่ไง
‪ฉันบอกไปชัดแล้วใช่ไหม
‪ว่าจะไม่ใช้ประโยชน์จากการทรยศกัน ‪ภายในครอบครัว
‪ตอนนั้นผมยุ่งๆ เลยไม่ทันได้บอก
‪ผมไม่ได้จะทรยศพี่
‪ผมก็แค่…
‪จะว่าไงดีล่ะ คือผมอยากขัดขวาง ‪ไม่ให้เกิดการฆาตกรรมอีก
‪- อือ ‪- แล้วก็บริหารบาเบลอย่างถูกกฎหมาย
‪เดี๋ยวนี้ศึกษามาเยอะไม่เบาสินะ ‪เลือกใช้คำศัพท์ได้ดีขึ้นเป็นกอง
‪งั้นก็สรุปว่า นายอยากกำจัดพี่
‪และบริหารอย่างถูกกฎหมายงั้นเหรอ
‪- แบบนั้นเลย ‪- อ๋อ
‪ผมรักบาเบลมากจริงๆ
‪ผมอยากจะบริหารให้มันดีๆ
‪ไม่ใช่เข่นฆ่าคนไปทั่ว ผมพูดจริงนะ
‪นายก็ไปจัดการเองสิ ‪ทำไมต้องมาขอร้องพวกเราด้วย
‪เรื่องนั้น…
‪ไม่ว่าจะคิดยังไงก็มีแต่ ‪พวกคุณนี่แหละที่พอจะเอาชนะพี่ได้
‪ความตั้งใจน่ะดีนะ
‪แต่นายมีสิทธิ์ทำแบบนั้นเหรอ
‪ช่วงนี้ผมตั้งใจเรียนการบริหารมาก ‪อ่านหนังสือเยอะสุดๆ
‪ทั้งมนุษยศาสตร์ เศรษฐกิจ ‪ผมอยากอ่านทุกอย่างที่เห็นเลยแหละ
‪ถ้างั้นก็มาทดสอบกัน
‪อยู่ดีๆ ก็จะมาสอบเนี่ยนะ
‪โอเค โอเคเลย
‪เอาเลย ลองถามมาสิ
‪อดัมสมิธเคยกล่าวไว้ ‪ในความมั่งคั่งแห่งชาติ
‪ว่ามือนี้ทำให้เศรษฐกิจแบบตลาด ‪เป็นระเบียบได้ มันคือมืออะไร
‪- มือสุภาพ ‪- ผิด
‪"มือที่มองไม่เห็น"
‪กฎที่พูดถึงว่ายิ่งเศรษฐกิจเติบโต
‪แล้วสัดส่วนของรายจ่ายภาครัฐใน ‪มวลรวมของประเทศจะเพิ่มขึ้น
‪คือกฎอะไร
‪- กฎแห่งป่า ‪- ผิด
‪"กฎของวากเนอร์"
‪อันนี้เป็นคำถามที่ง่ายที่สุด
‪นวัตกรรมที่บริษัท ‪เรียนรู้จากบริษัทอื่นๆ
‪เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน
‪ชื่อเรียกนี้ ‪ที่มาจากท่อนเหล็กคืออะไร
‪คำใบ้นะ เบนช์
‪เบนช์เพรส เบนช์เพรส
‪ผิด "เบนช์มาร์กกิ้ง"
‪- ออกไป ‪- เดี๋ยวสิ
‪เดี๋ยวก่อน
‪ถูกหนึ่งข้อไม่ใช่เหรอ
‪ตอบไม่ถูกสักข้อได้ไงนะ
‪มือสุภาพเหมือนจะถูกอยู่นี่
‪ถ้าอยากรับความช่วยเหลือจากเรา ‪ก็ไปศึกษามาเพิ่มนะ
‪ถ้าอยากทำงานร่วมกับเรา ‪ต้องมีสติปัญญา
‪สมาคมวิชาการหรือไง ทำไมล่ะ
‪ไม่อยากร่วมก็แล้วแต่
‪ออกไป
‪ฉันล่ะหมดคำจะพูด
‪นี่มัน…
‪เดี๋ยวก่อน ถ้างั้น…
‪ถ้าคราวหน้าผมมาแล้วตอบผ่าน
‪ก็ต้องช่วยผมจริงๆ นะ
‪ออกไป
‪ให้ตายสิ ฉันไปล่ะ ‪พวกนายนิสัยแย่ชะมัด
‪ออกสอบจากไหนถึงไหนเหรอ
‪ออกไป ผู้จัดการครับ
‪คุณรู้จักมือสุภาพหรือเปล่าครับ
‪นี่คือมือสุภาพครับ
‪จะช่วยจางฮันซอจริงๆ เหรอคะ
‪ผมพยายามจะเอาชีวิตของวินเชนโซ่ ‪ใช่ไหมล่ะครับ
‪แต่วินเชนโซ่กลับแย่ง ‪สิ่งที่ผมหวงแหนไป
‪อาร์ดียู 90
‪บีแอลเอสดี
‪บาเบลทาวเวอร์ของผม
‪แล้วก็สิ่งที่อยู่ในหอศิลป์
‪เงินของผม
‪ผมต้องแย่งอะไรมา
‪เขาถึงจะเป็นทุกข์ครับ
‪ผมก็ต้องแย่งของสำคัญใช่ไหมล่ะ
‪ถ้าเขาตายก็คงจบเกม
‪ฉะนั้นคงไม่ใช่ชีวิตของเขา
‪ถ้าจะต้องเลือกดูสักอย่าง…
‪ให้ฉันลองไปสืบครอบครัวเขาไหมคะ
‪"ครอบครัว" เหรอ
‪มันเป็นสิ่งสำคัญเหรอครับ
‪สำหรับคนธรรมดาทั่วไป
‪ครอบครัวนับเป็นสิ่งสำคัญค่ะ
‪อ๋อ อย่างนั้นหรอกเหรอ
‪อ๋อ มีแต่ผมที่ไม่รู้สินะ
‪งั้นก็ตามนั้นเลยครับ
‪(ร้านอาหารว่างยองโฮ)
‪ทำไมหน้าเป็นแบบนั้นคะ
‪สนุกมากเลยครับ
‪ผมไม่กินไม่ขี้
‪อ่านไฟล์ 24 ชั่วโมงรวดเลยครับ
‪ผมจะรีบบรรยายสรุป ‪แล้วไปอ่านต่ออีกครับ
‪แต่ยังไงก็ควรเข้าห้องน้ำนะครับ ‪เดี๋ยวสารพิษจะสะสมเอา
‪ผมลองเช็กประเด็นหลักของโอจองแบ ‪ประธานแดชังเดลี่ดูแล้วครับ
‪เป็นคนเลวมากจริงๆ ครับ
‪อะไรเลวสุดเหรอคะ
‪เขาเป็นฆาตกรที่ฆ่าพี่ชายตัวเองครับ
‪แดชังเองก็เละเทะไม่ต่างเลยนะเนี่ย
‪ทำไมทุกคนถึงได้เป็นศัตรู ‪กับพี่น้องของตัวเอง
‪ทำไมถึงฆ่าพี่เหรอครับ
‪ทะเลาะกันเรื่องผู้สืบธุรกิจครับ
‪แต่เขาพ้นข้อกล่าวหาไปแล้วครับ
‪เขาไปปีนเขากับพี่ชาย ‪และฆ่าพี่โดยการผลักลงมาจากหน้าผา
‪คงไม่มีพยานด้วยซ้ำ แล้วหลักฐาน ‪ที่บอกว่าเป็นการฆาตกรรมล่ะครับ
‪มีกล้องเฝ้าระวังระบบนิเวศ ‪ที่อยู่แถวนั้นจับภาพไว้ได้ครับ
‪แต่ว่าภาพวิดีโอนี้ ‪ไม่ได้อยู่ที่ตำรวจ
‪หน่วยข่าวกรองความปลอดภัย ‪ได้ไฟล์ไปก่อนครับ
‪หน่วยข่าวกรองคงจะ
‪ใช้จุดอ่อนนี้ไปทำการเจรจา ‪กับประธานโอสินะคะ
‪ใช่ครับ
‪นี่มันสวะชัดๆ เลย ‪ฆ่าพี่ชายตัวเองได้ยังไงกัน
‪ได้ยินหมดแล้วสินะครับ
‪ฉันได้ยินชัดกว่าเดิมอีก ‪เวลาที่คนกระซิบน่ะ
‪ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะรูดให้สนิท
‪ผู้จัดการครับ ‪แล้วมีข้อมูลอื่นอีกไหมครับ
‪เขามีหมอผีคนหนึ่งที่เลื่อมใส ‪และทำตามสุดใจครับ
‪เด็กคนหนึ่งที่อายุครบสิบเดือน ‪และใกล้จะคลอด…
‪การตัดสินใจทั้งเล็กทั้งใหญ่ ‪จะทำตามที่หมอผีสั่งทั้งหมดเลยครับ
‪- ไหนดูซิ ‪- ทั้งเรื่องครอบครัวและบริษัทครับ
‪แต่ในอดีตหมอผีคนนี้ ‪เคยเป็นผู้นำลัทธิ
‪ที่เคยฉ้อโกง ‪และคุกคามทางเพศมาถึงสี่ครั้งครับ
‪และแน่นอนว่าประธานโอไม่รู้ครับ
‪โห หมดคำจะพูดเลย
‪ไปถามชะตาชีวิตจากคนแบบนั้นเนี่ยนะ
‪คนเราน่ะนะ
‪ยิ่งไม่รู้อะไร ‪ก็จะยิ่งเชื่อในสิ่งนั้น
‪คงต้องไปลองเช็กหน่อยนะครับ
‪ว่าเป็นต้มตุ๋นหรือขลังจริง
‪ผมจะไปอ่านต่อให้เสร็จนะครับ
‪โธ่ๆ
‪อยู่นิ่งๆ สิ
‪บอกแล้วไงว่าหนังสือพิมพ์แดชังเดลี่ ‪เหมาะกับเป็นเชื้อเพลิงที่สุด
‪หนังสือพิมพ์ที่ไร้ประโยชน์ ‪ก็ควรจะเอามาใช้เป็นฟืนหน่อยสิ
‪- เฮ้ย พวกนายเป็นใครเนี่ย ‪- คิดว่าใครล่ะ
‪เราพาคุณมา ‪เพื่อจะดูดวงชีวิตให้เราน่ะสิ
‪อะไรนะ
‪เฮ้ย นายเป็นใครอีกล่ะเนี่ย
‪คุณบีรยูของเรา
‪จะรู้ความจริงที่ว่าจะถูกเผาตาย ‪อีกห้านาทีให้หลังหรือเปล่านะ
‪ก็ต้องรู้อยู่แล้วไหมครับ ‪เขาเป็นหมอดูที่แม่นมากเลยนะ
‪เขาก็คงจะรู้ด้วยใช่ไหมครับว่า ‪จะตกจากดาดฟ้าหลังจากที่ถูกไฟคลอก
‪คงรู้สิครับ เขาแม่นมากเลยนะ
‪ไว้ชีวิตผมเถอะครับ
‪แต่ชะตาชีวิตก็เปลี่ยนแปลงได้ ‪ใช่ไหมล่ะครับ
‪ใช่ครับ ถ้าทำตามที่ผมสั่ง
‪ทำไมพวกคุณถึงทำแบบนี้ครับ
‪แต่ลูกค้าเขาจะรู้ไหมนะ
‪ว่าหมอนี่เคยเป็นผู้นำลัทธิ ‪ที่เคยถูกจับไปตั้งสี่ครั้ง
‪เพราะคดีฉ้อโกงและคุกคามทางเพศ
‪นั่นสิครับ
‪พวกเขายังไม่รู้ครับท่าน
‪ถ้างั้นพวกเรา…
‪เริ่มคุยกันหน่อยดีไหม
‪- เทไหมครับ ‪- อะไรนะครับ
‪- โอย ‪- เรามาไว้อาลัยกันเงียบๆ เถอะ
‪- งั้นเหรอครับ ‪- ได้ครับ
‪เอาล่ะ เคารพผู้ล่วงลับ
‪อย่าทำแบบนั้นสิครับ
‪- ทำไมถึง… ‪- เสร็จแล้ว จัดการกัน
‪- ยกขาได้ไหมครับ ‪- ไม่
‪- เริ่มจากหัวก่อน ‪- หัวเหรอ
‪- อันนี้เป็นน้ำมันตะเกียงครับ ‪- เดี๋ยว
‪ผมมีเรื่องจะพูดครับ
‪- เดี๋ยว ‪- จุดเลย
‪- คุยกันก่อนครับ ‪- แดชังเดลี่
‪ใช้หนังสือพิมพ์นี้แหละ
‪เอาล่ะ
‪- มันติดไฟแล้วนะครับๆ ‪- ให้ตายสิ
‪เอาล่ะ
‪พวกเราจะทำการลงคะแนน ‪เลือกบุคคลที่ทำหน้าที่หมอผี
‪เพื่อโปรเจกต์ทำลายความสัมพันธ์ ‪ระหว่างบาเบลและแดชังเดลี่ครับ
‪กรุณาเลือกคนที่เหมาะสม ‪กับตำแหน่งหมอผีที่สุดหนึ่งคนครับ
‪โยนเข้ามาเลยครับ
‪เอาล่ะ
‪พวกเราทุกคนได้โหวตคนคนหนึ่ง
‪ที่เหมาะสมสำหรับตำแหน่งหมอผี ‪เสร็จสิ้นแล้วครับ
‪ทีนี้ เราจะเริ่มทำการนับโหวตครับ
‪(วินเชนโซ่)
‪"วินเชนโซ่"
‪ผมเหรอ
‪ล้อกันเล่นเหรอ
‪- ผู้จัดการครับ ‪- เห็นเหรอครับ
‪"คุณทนายวินเชนโซ่"
‪"วินเชนโซ่ คัสโนว่า ‪คอร์นสลัด รักนะ"
‪อะไร…
‪ขำเหรอ
‪"โซ่วินเชน"
‪- "วิตามินเชนโซ่" ‪- ทำไมถึง…
‪- "มิสเตอร์วิน" ‪- เป็นอะไรกันหมดครับ
‪"ทนายวิน โซ่วินเชน"
‪- "วินเชนโซ่" ‪- ทุกคนครับ
‪"คุณทนายวินเชนโซ่"
‪"โซ่วินเชน วินเชนโซ่ กวาซาโน"
‪"กวาซาโน" เหรอ
‪คงจะวินเชนโซ่อีกใช่ไหม ‪ใช่ "คุณทนายวินเชนโซ่"
‪เอาล่ะ
‪นี่คือโหวตสุดท้ายที่เหลืออยู่ครับ
‪จำเป็นจะต้องเปิดโหวต ‪ใบสุดท้ายนั่นอีกไหมนะ
‪วินเชน "ฮงชายอง"
‪ทำไมต้องฉัน
‪- คุณกาซาโนเขียนใช่ไหมคะ ‪- เอาล่ะ
‪คุณวินเชนโซ่ได้รับการโหวต ‪ให้รับตำแหน่งหมอผีครับผม
‪- วินเชนโซ่ ‪- วินเชนโซ่
‪(บาเบลเคมิคอลส์กลายเป็นผู้นำ ‪ในตลาดอีวีได้อย่างไร)
‪(ประธาน โอจองแบ)
‪ครับ คุณบีรยู
‪ผมมีเรื่องที่อยากจะถามด่วน…
‪อะไรนะครับ หมายความว่ายังไงครับนั่น
‪คุณบีรยู
‪ผมไม่สามารถ ‪ติดต่อกับวิญญาณได้แล้วครับ
‪เทพแห่งขุนเขาจากผมไปแล้วครับ
‪ไม่ได้สิครับ
‪ผมยังต้องการคุณบีรยูครับ
‪ต้องสู้หน่อยนะครับ
‪คุณบีรยู
‪ประธานโอ ฟังที่ผมพูดดีๆ นะครับ
‪ครับ
‪ตอนนี้ผมไร้ประโยชน์แล้วครับ
‪แต่มีอีกท่านหนึ่งที่ขลังมากครับ
‪ไม่นะครับ เขาติดต่อสื่อสาร ‪กับวิญญาณได้ดีกว่าผมเยอะเลย
‪ไม่ครับ ไปหาเขาเถอะครับ
‪พวกเราสองคนจะได้รอดครับ
‪- ผมเบอร์ห้า ‪- ฉันเบอร์หก
‪- ผมเบอร์เจ็ด ‪- ทำไมล่ะ
‪โธ่เอ๊ย
‪- คนละห้านาทีแน่เลย ‪- ใช่
‪- เห็นว่าแม่นสุดยอดเลยค่ะ ‪- เหรอ
‪- ใช่ ‪- ฉันต้องให้เขาดูนานหน่อย
‪- ฉันอยากรู้จะแย่แล้ว ‪- นั่นสิ ฉันรอมาเป็นชั่วโมงแล้ว
‪- คุณลุงได้เบอร์อะไรคะ ‪- เบอร์สี่ครับ
‪- ฉันเบอร์หก ‪- อ๋อ
‪(ศาลเจ้าพัคฮโย)
‪เห็นว่าแม่นสุดยอดเลย
‪- นี่ ‪- จะแทรกแถวเหรอคะลุง
‪จะแซงไปไหนครับ
‪- ไม่เห็นที่รอกันอยู่เหรอ ‪- ใช่
‪- ไปเอาคิวก่อนเลยครับ ‪- ใช่
‪พวกเราทุกคนถือคิวต่อแถวรอกันอยู่นะ
‪- ดูสิคะ ‪- ใช่
‪- นี่ ‪- นี่
‪แต่ผมจองไว้ล่วงหน้าแล้วนะครับ
‪- อ๋อ งั้นเหรอคะ ‪- อ๋อ
‪มีอะไรแบบนั้นด้วย ‪งั้นก็รีบเข้าไปเลยค่ะ
‪- อิจฉาจัง ‪- โห
‪- ดีจังเลย ‪- สุดยอด
‪- ดีจัง ‪- อิจฉาสุดๆ เลย
‪สู้ๆ ค่ะ
‪มาด้วยธุระอะไรครับ
‪อ๋อ ครับ
‪ผมคือคนที่คุณบีรยูแนะนำมา
‪- แดชัง… ‪- "แดชัง"
‪ยินดีต้อนรับครับ ‪ท่านนายน้อยยอริมกำลังรออยู่ครับ
‪ครับ
‪(โอ อินซากี)
‪ชื่อศาลเจ้า
‪น่าสนใจดีนะครับ
‪พวกเราตั้งชื่อตามท่านพัคฮโย ‪อัครมหาเสนาบดีในสมัยโชซอน
‪ท่านได้กระจ่างรู้ ‪หลังจากเข้าไปในภูเขา
‪และกลายมาเป็นผู้บำเพ็ญตบะ
‪เทพที่พวกเราเคารพนับถือ
‪จึงเป็นเทพพัคฮโยครับ
‪อ๋อ ครับ อย่างนี้นี่เอง
‪เงาที่ทอดยาวนั้น
‪เอ่อ คือว่าผม…
‪มาเพราะมีเรื่องที่อยากรู้น่ะ
‪ผมไม่แน่ใจว่าควรถามหรือเปล่านะครับ
‪ผมถามดีไหมครับ
‪หรือไม่ถามดีครับ
‪ออกไป
‪ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคนจะตายอยู่แล้ว
‪นี่คุณ
‪คงไม่ต้องใส่ซองงานศพ ‪เพราะเราเพิ่งเจอกัน
‪คุณคิดว่าผมเป็นใคร
‪ไอ้พวกต้มตุ๋นพวกนี้
‪จองแบ
‪อะไรนะ
‪"จองแบ" งั้นเหรอ
‪เจ้าเด็กเวรนี่ ‪กล้าดียังไงมาเรียกชื่อฉัน
‪- ฉันคือพี่นาย จองแบ ‪- อะไรนะ
‪ฉันหนาวมาก
‪หนาวมาก
‪มือของฉันแข็ง
‪หนาว
‪ผลักฉันตกจากหน้าผาแล้วจากไปได้ยังไง
‪ฉันยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย
‪ทำไม…
‪- ทำไมพี่ของฉัน… ‪- ฉันหนาว
‪รีบพาฉันขึ้นไปที จองแบ
‪หนาวเหลือเกิน
‪- ฉันหนาวมากเลย จองแบ ‪- ออกไป
‪- ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ‪- จองแบ
‪- ช่วยด้วย ปล่อยฉัน ‪- จองแบ
‪จองแบ
‪- ปล่อย ‪- จองแบ
‪- บอกให้ปล่อย ‪- จองแบ
‪- ออกไป ‪- ฉันหนาว จองแบ
‪จองแบ ฉันหนาวเหลือเกิน
‪บอกให้ปล่อยฉัน
‪จองแบ ฉันหนาว
‪ทำไมชะตาชีวิตผม
‪ถึงได้หนักหนาขนาดนี้กันครับ
‪ไม่ใช่ชะตาชีวิตหนัก ‪แต่คุณอ่อนแอต่างหากล่ะ
‪ยิ่งตัวของเราอ่อนแอเท่าไร
‪ชะตาชีวิตก็จะหนักหนาขึ้นเท่านั้น
‪อ๋อ ครับ
‪อยากเห็นไหมว่า ‪อะไรจะเป็นสิ่งที่ฆ่าคุณตาย
‪ครับ ผมอยากเห็นครับ
‪(บาเบล)
‪ถ้าไม่ตัดสัมพันธ์กับบาเบล ‪คุณจะต้องตายอย่างอนาถ
‪แค่ตัดสัมพันธ์ใช่ไหมครับ
‪ไม่ใช่แค่ตัดสัมพันธ์เฉยๆ
‪แต่จะต้องตัดสัมพันธ์กับบาเบล ‪พร้อมกับเหยียบย่ำพวกมันให้จมดิน
‪หือ
‪ต้องทำแบบนั้นถึงจะขจัดโชคร้ายได้
‪นั่นมัน…
‪มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ
‪อ๋อ
‪นั่นเป็นจำนวนวันที่นายจะยังรอดชีวิต
‪ห้าวัน
‪น่าสงสารจริงๆ
‪นี่
‪เมื่อกี้ใช้แรงเยอะไปหน่อย ‪ฉันเจ็บแขนมากเลย เจ็บมาก
‪แต่มันน่าขำมากเลยว่าไหมคะ
‪ประธานบริษัทสิ่งพิมพ์ที่ควรจะเสนอ ‪ข่าวความจริง กลับหมกมุ่นไสยศาสตร์
‪เพราะเขาไม่สนใจความจริง ‪ก็เลยหมกมุ่นกับไสยศาสตร์ไงล่ะครับ
‪ตกใจหมด
‪จริงสิ
‪วันนี้เรายุ่งวุ่นวายกันมาก ‪ผมเลยลืมบอกไปเลยครับ
‪มีเรื่องที่น่าตกใจเกี่ยวกับ ‪ประธานจางฮันซอกในกิโยตินไฟล์ครับ
‪- อะไรเหรอคะ ‪- ประธานจางฮันซอก
‪ฆ่าเพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมต้น ‪และมัธยมปลายไปสี่คนครับ
‪เขาจะเรียกเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ชอบ ‪ขึ้นไปบนดาดฟ้าให้พวกเขากระโดดลงมา
‪หรือไม่ก็เรียกไปในภูเขาตอนกลางคืน ‪และไล่ฆ่าพวกเขาเหมือนล่าสัตว์
‪และคนสุดท้าย เขาฆ่าด้วยเหตุผลที่ว่า ‪คนนั้นแย่งบอลจากเขาในคาบพละ
‪เขาใช้ตาข่ายโกลรัดคอเด็กคนนั้น
‪และที่น่ากลัวกว่านั้น
‪(จางฮันซอก)
‪เขาเก็บนาฬิกาของเด็กที่ตายไป
‪เพื่อเป็นของที่ระลึกครับ
‪แถมยังพูดอวดกับคนรอบตัวด้วยครับ
‪ไอ้นี่มันบ้าชัดๆ เลย
‪เห็นว่าได้รับการวินิจฉัย ‪ว่าป่วยทางจิตตอนอายุ 16 ครับ
‪พ่อก็เลยส่งไปอเมริกาสินะครับ
‪เพราะกลัวว่าเขาจะกลายเป็น ‪ฆาตกรต่อเนื่องจริงๆ
‪ส่วนจางฮันซอที่เป็นน้อง ‪ก็ถูกพี่ทุบตีและทารุณ
‪จึงต้องเข้ารับการบำบัด ‪ทางจิตเวชมาตั้งแต่เด็กครับ
‪และสุดท้ายก็ลงเอยด้วยการเล่นยา
‪แต่ยังไงก็ไม่ควรจะเล่นยาอยู่ดีนะ
‪ไอ้เวรนั่น
‪แต่ยังไงซะ พ่อพวกเขา ‪ประธานจางกุกฮวัน
‪ก็ปิดทุกคดีไว้ด้วยเงิน
‪และเก็บเป็นความลับครับ
‪มีเหตุผลสินะครับ ‪ว่าทำไมเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ง่าย
‪เพราะเขาเป็นปีศาจ
‪ในหมู่ปีศาจ
‪(คาดว่าบาเบลกรุ๊ปแถลงข่าวเท็จ ‪เพื่อเพิ่มมูลค่าหุ้น)
‪(แดชังเดลี่)
‪ฮัลโหล
‪ทำอะไรของคุณกันแน่ครับ
‪- นี่มันอะไรกันครับ ลุง ‪- ประธานจาง
‪มีการเปลี่ยนแปลง ‪ในแนวทางปฏิบัติที่บริษัทเราน่ะ
‪ผมไปทำอะไรให้ไม่พอใจเหรอครับ
‪ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
‪ตอนนี้แดชังเดลี่เป็นบริษัทสื่อ ‪ที่ตีแผ่แต่ข้อเท็จจริง
‪ข้อเท็จจริงเหรอ
‪บริษัทหนังสือพิมพ์ที่เน่าเฟะ ‪ที่สุดในเกาหลี ข้อเท็จจริงงั้นเหรอ
‪พูดจาไม่น่าฟังเลยนะ
‪ก็บริหารให้มันดีๆ สิ
‪ฉันวางสายล่ะ
‪คุณลุงครับ คุณลุง
‪เฮ้ย
‪เดี๋ยวสิ ‪ทำไมยังมีเลขวันแบบนี้ล่ะครับ
‪ผมตัดสัมพันธ์กับบาเบล ‪ขาดสะบั้นเลยนะครับ
‪แค่นั้นยังไม่เพียงพอ ‪จะช่วยชีวิตของคุณหรอก
‪อะไรนะครับ
‪ถ้างั้นผมต้องทำอะไรยังไงอีกเหรอครับ
‪เจ้าของบาเบล
‪ราชาแห่งบาเบล
‪หรือว่า…
‪หมายถึงประธานจางฮันซอกเหรอครับ
‪หมอนั่นกุมความโชคร้ายของคุณไว้
‪ถ้าเปิดโปงความชั่วร้ายในอดีตของเขา
‪และปล่อยเหล่าวิญญาณ ‪ที่ยังต้องวนเวียนอยู่เพราะเขาไปได้
‪วิญญาณพวกนั้นก็จะช่วยคุณ
‪วิญญาณที่ยังวนเวียนงั้นเหรอ
‪หมายความว่าฮันซอกฆ่าคนเหรอครับ
‪ฮันซอก
‪ฉันผิดไปแล้ว
‪อย่าตีฉัน
‪ฮันซอก ฉันขอโทษ
‪ฉันผิดเอง
‪- ผมไม่ใช่ฮันซอกครับ ‪- ฉันขอโทษ
‪- ผมไม่ใช่เขา ‪- อย่ารัดคอฉัน
‪- ฉันหายใจไม่ออก ‪- จางฮันซอก
‪อย่ารัดคอฉัน
‪- จางฮันซอก ไว้ชีวิตฉันเถอะ ‪- ไม่
‪- ฉันผิดเอง ‪- อย่าทำฉัน
‪ไม่ ผมไม่ใช่ฮันซอก
‪นั่นนาฬิกาฉัน
‪นี่คือนาฬิกาฉัน นาฬิกาฉัน
‪- นี่มันนาฬิกาฉัน ‪- ไม่นะ
‪ประธานบริษัทชั้นนำในเกาหลี ‪อย่างบาเบลกรุ๊ป
‪รังแกเพื่อนงั้นเหรอ
‪ไม่สิ ฆาตกรสังหารหมู่
‪เป็นเรื่องที่ทำให้ ‪ผู้คนต้องตกตะลึงครับ
‪แค่นั้นยังไม่พอ ‪เขาไม่เคยถูกลงโทษใดๆ
‪และไต่เต้าขึ้นมาถึงตำแหน่งประธาน
‪ที่ผ่านมา ตำรวจกับอัยการ
‪- มัวทำอะไรกันอยู่ครับ ‪- อะไรวะเนี่ย…
‪ตอนนี้ ประชาชนจำนวนมาก
‪ได้ส่งคำเรียกร้อง ‪ให้ลงโทษประธานฆาตกร
‪บนกระทู้คำร้องออนไลน์บนเว็บไซต์
‪โห
‪พวกมันรู้ได้ไงนะ
‪ต่อให้เป็นคุณลุง ‪ก็ไม่น่าจะรู้เรื่องสมัยเด็กของฉันนะ
‪และจะทำการอัปเดต ‪ข่าวสารเพิ่มเติมต่อไปครับ
‪ปัจจุบัน บาเบลกรุ๊ป
‪- ได้ปฏิเสธข้อกล่าวหา ‪- เฮ้ย
‪- ไม่ใช่นายใช่ไหม ‪- ทั้งหมดนั้น
‪- ทางบริษัทจะทำการแถลง ‪- พูดอะไรกันครับ ไม่ใช่ผมครับ
‪ในข่าวมีเนื้อหาว่าผมเป็นบ้า ‪แล้วก็ติดยาด้วย ผมจะทำแบบนั้นเหรอ
‪ก็จริง
‪ในอดีตเองก็ไม่เคยมีการสืบหาข้อมูล ‪เกี่ยวกับคดีของประธานครับ
‪มีใครที่รู้ ‪เกี่ยวกับเรื่องนี้อีกบ้างคะ
‪พ่อ สายสืบที่ดูแลคดี
‪แล้วก็อัยการที่ดูแลคดี
‪ตายไปหมดแล้ว
‪ถ้างั้นแปลว่าต้องมีหน่วยข้อมูล ‪ที่พวกเราคาดไม่ถึงแน่ค่ะ
‪ปัญหาคือจุดประสงค์ค่ะ ‪ว่าทำไมจู่ๆ ประธานโอถึงได้ทำแบบนี้
‪ดูเหมือนว่าจะตั้งใจฆ่าผมให้ตายนะ
‪(ชีวิต)
‪เสร็จสิ้นแล้ว
‪คุณรอดตายแล้ว
‪โชคชะตาอ่อนแอต่อผู้กล้าหาญ
‪และแข็งแกร่งต่อผู้อ่อนแอน่ะ
‪คุณเอาชนะได้อย่างกล้าหาญดีมาก
‪ขอบคุณครับ
‪ไม่เจอกันนานนะครับ ท่านประธาน
‪ตอนนี้พอจะเจอกันได้ไหมครับ
‪ผมจะไปที่พลาซ่าครับ ‪เจอกันที่ลานจอดรถนะครับ
‪ครับ ได้ครับ
‪ครับ
‪วิ่ง
‪พวกมันเป็นใครครับ
‪น่าจะเป็นคนที่อัยการจองส่งมาครับ
‪อัยการจองเหรอครับ
‪อย่างที่คาดไว้เลยค่ะ
‪วินเชนโซ่เล่นตลกกับพวกเราค่ะ
‪โดยหลอกใช้ประธานโอ ‪ที่เลื่อมใสในคำพูดของหมอผีค่ะ
‪มีรายละเอียดดีจริงๆ
‪มาเฟียนี่จัดการยากจริงๆ ครับ
‪เรื่องนั้นก็ไว้ก่อน
‪แต่เขารู้เรื่อง ‪สมัยเด็กของผมได้ยังไงกันนะ
‪เรื่องนั้น ‪ฉันเองก็ยังสงสัยเหมือนกันค่ะ
‪แต่เท่าที่เป็นไปได้ ‪ก็น่าจะได้มาจากหน่วยข่าวกรองค่ะ
‪รู้ได้ยังไงกันนะ
‪ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว
‪เขาน่าจะพยายามทำให้บาเบล ‪และแดชังแตกคอกันค่ะ
‪แต่ถึงอย่างนั้น คุณลุงจองแบจากแดชัง ‪ก็ไม่ควรทำกับผมแบบนี้นะ
‪ทำยังไงดีคะ
‪ต้องทำให้วินเชนโซ่ ‪จบการแตกคอครั้งนี้เองสิครับ
‪จริงสิ ฉันมีอะไรจะให้ดูค่ะ
‪อะไรเหรอครับ
‪ชื่อเกาหลีของวินเชนโซ่คือพัคจูฮยอง
‪เขาถูกแม่ทิ้งตั้งแต่เด็ก ‪และถูกรับเลี้ยงไปค่ะ
‪(ข้อมูลส่วนตัว โอกยองจา)
‪แม่ยังมีชีวิตอยู่ไหมครับ
‪ยังมีชีวิตอยู่ แต่เพิ่งออกจากคุก ‪เมื่อไม่นานมานี้ค่ะ
‪- เพราะมะเร็งตับอ่อนค่ะ ‪- ทำไมเข้าคุกล่ะครับ
‪เธอคือแม่บ้านคนนั้น ‪ที่เกี่ยวข้องกับการเสียชีวิต
‪ของประธานฮวังด็อกแบ ‪จากชินกวังไฟแนนซ์ค่ะ
‪(สำนักงานอัยการนัมดงบู)
‪เดี๋ยวนะ
‪เขาทำงานลงนามสัญญาครั้งนั้น ‪เละเทะไปหมดเลยนี่
‪มันเกี่ยวข้องกันแบบนั้นหรอกเหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪ฮงยูชานเคยเป็นทนายอาสา ‪ผู้ดูแลคดีในตอนนั้น
‪และวันนี้ก็มีการยื่นอุทธรณ์ ‪คดีของประธานฮวังด็อกแบค่ะ
‪ยื่นอุทธรณ์เหรอ
‪- ใครยื่น ‪- ฮงชายองค่ะ
‪แน่นอนว่า ‪คงมีวินเชนโซ่อยู่เบื้องหลัง
‪แปลว่าวินเชนโซ่ ‪ได้ไปหาแม่อยู่ตลอดสินะ
‪ตอนนี้เรากำลังตามหาโรงพยาบาลที่ ‪แม่แท้ๆ ของวินเชนโซ่รักษาตัวอยู่ค่ะ
‪ผมเจอกับอัยการจองที่หน่วยข่าวกรอง ‪เมื่อห้าปีที่แล้วครับ
‪อัยการจองถูกส่งตัวมาทำคดี ‪ส่วนผมก็ทำงานที่นั่นครับ
‪ตอนนั้นเราได้รู้ ‪เกี่ยวกับไฟล์กิโยตินเข้า
‪และอัยการจองก็คิดว่า
‪เขาจะสามารถกำจัดคอร์รัปชัน ‪ทั้งหมดในเกาหลีด้วยไฟล์นั้น
‪เขาจึงพยายามอย่างมาก ‪เพื่อให้ได้มันมา
‪และผมเองก็ร่วมมือกับเขาครับ
‪ตอนนั้นยังเป็นอัยการ ‪ที่เที่ยงธรรมอยู่สินะครับ
‪ครับ
‪หลังจากนั้นไฟล์ก็ถูกแฮกหายไป
‪และผมก็เสนอตัวเข้าร่วม ‪กลุ่มตามหาไฟล์ครับ
‪ตอนนี้ผมถึงได้มาอยู่ที่นี่ครับ
‪แต่อัยการจองทรยศคุณใช่ไหมครับ
‪ครับ ที่จริงแล้ว หลายเดือนที่ผ่านมา ‪ผมสังหรณ์ไม่ดีเลย
‪ผมรู้สึกว่าอัยการจองมีแรงจูงใจ ‪แอบแฝงอื่นในไฟล์กิโยตินน่ะครับ
‪ตอนนี้ก็กลายเป็นพวกเดียวกันกับ ‪จางฮันซอกแล้ว เขาก็คงจะรู้สินะครับ
‪ว่าไฟล์กิโยตินและทองคำอยู่ที่นี่
‪และคงรู้ด้วยครับ ว่าต้องรื้ออาคาร ‪ถึงจะสามารถนำออกไปได้
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪(คำร้องขอยื่นอุทธรณ์)
‪บ้าเอ๊ย
‪คุณวินเชนโซ่ กาซาโน
‪คุณถูกจับในข้อหา ‪ฆาตกรรมประธานโอจองแบครับ
‪(ขอขอบคุณนักแสดงรับเชิญ ‪อีฮเยจอง อิมซองแจ)
‪ติดกับใช่ไหมคะ
‪ถ้างั้นเราคงต้องใช้ ‪วิธีที่ได้ประสิทธิภาพสูงสุด
‪ต้องซ่อนให้หาไม่เจอตลอดไป
‪ต้องเริ่มหาจากคนที่ล่อผมก่อนครับ
‪ผมจะทำให้มนุษย์ทุกคนที่พยายามสร้าง ‪บาเบลทาวเวอร์ถูกลงโทษครับ
‪วินเชนโซ่อาจจะทำให้ ‪โกลาหลทั้งเกาหลีเลยนะคะ
‪เพื่อจะเก็บคึมกาพลาซ่า ‪ไว้เป็นประวัติศาสตร์ไงล่ะ
‪ต้องให้เขาชดใช้อย่างสาสมนะคะ
‪ถึงเวลาตายของแกแล้ว
‪ความตายแสนเชื่องช้า ‪ที่ต้องสัมผัสถึงความเจ็บปวด
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน