NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
#ROMANTYK
#WOLNY DUCH
#UWIELBIAM JĄ
#SINGIEL Z WYBORU
#W STAŁYM ZWIĄZKU
JESTEŚCIE ZAKOCHANI?
Ta kawa jest…
Aromatyczna.
- Najlepszy rodzaj kawy to… - Coldbrew?
Dobra jesteś.
Takich rozmiarów. Jak go nazwiemy?
Co wam się kojarzy ze słowem „pierwszy”?
- Pierwszy? - Pierwszy?
Co tak na mnie patrzysz? O czym myślisz?
O niczym.
SUCHA SAUNA DLA KOBIET
Pierwszy?
To słowo kojarzy mi się z…
pierwszą miłością.
Gdy byłam w liceum,
spotkałam kolegę z podstawówki,
który potem przeniósł się do innej szkoły.
Był moją pierwszą miłością.
Ale z nim zerwałam.
Zakończyła to ot tak.
Byliśmy razem kilka lat,
a rzuciła mnie w kilka minut.
Niech będzie. To moja wina.
Ale jeśli mielibyśmy zrywać po każdym błędzie…
Myślisz, że ty nigdy nie nawaliłaś?
Nie miałem pojęcia, czemu wyjechałaś od mamy z Anglii.
Nie powiedziałaś mi. Skąd mogłem wiedzieć?
Jakim cudem miałem wiedzieć?
Przecież nie umiem czytać w myślach.
Gdybyś mi powiedziała, nie mówiłbym takich rzeczy.
Cholera.
Idźcie już sobie.
Ty też. Zostawcie mnie.
Spotykałam się z wieloma facetami.
Ale moja pierwsza miłość…
Chyba jeszcze go nie spotkałam.
Jak to możliwe?
To normalne?
To słowo kojarzy mi się przede wszystkim…
z pierwszym pocałunkiem.
Wszystko słyszałam.
Serio?
To słowo kojarzy ci się z pierwszym pocałunkiem.
Owszem. A tobie?
Co to za szczęściara?
Nie wiem. Nie pamiętam.
Naprawdę, nawet nie pamiętam jej imienia.
Ale pewnie twarz pamiętasz.
Też nie. Czekaj, przypomniałem sobie.
To byłaś ty.
Poznałem ją w przedszkolu.
I w trzeciej klasie się porobiło.
Nagle zrobiła się śliczna.
Tamtego dnia zgubiłem parasol.
Odprowadziła mnie do domu.
Nadal pamiętam, jak szliśmy razem pod jej parasolem.
Pamiętam deszcz, zapach i atmosferę.
Co powiedziała?
Moją pierwszą miłością był…
Muszę podsłuchać.
- Kang Geon. - Co?
W gimnazjum.
W szkolnym mundurku
nagle wydał mi się odrobinkę przystojny.
Co mówiłaś?
- Nic. - Co powiedziałaś?
- Nic. - Coś o odrobince.
Powiedziała, kto był jej pierwszą miłością?
Chyba Rin-i
albo Eun-o.
A może ktoś inny?
Seon-yeong, oglądasz to?
Pewnie jesteś wściekła.
I masz ochotę mi przywalić.
Geon, poznaj jakąś miłą kobietę.
Nie kogoś takiego jak ja,
tylko uprzejmą, ciepłą dziewczynę.
Pomyślałem o Hae-nie.
Mogłaby być pierwszą miłością każdego.
No nie?
Powiedz szczerze,
naprawdę z nikim się nie spotykałeś?
Nie zakochałeś się?
Nie miałeś dziewczyny, ale jakaś musiała ci się podobać.
Jeszcze żadna.
Marnujesz się.
Nie rozumiem cię.
Już prawie jestem.
Zadzwonię z parkingu.
Na piętrze? Dobrze, dziękuję.
Okej, następna scena!
Cięcie. Przygotujcie następną scenę.
Przepraszam, którędy mogę…
Przepraszam. Którędy mogę wejść na górę?
- Czemu się tak stresujesz? - Co?
Pierwszy pocałunek przed kamerą?
Nawet jeśli tak,
to na pewno się już całowałaś.
Co? Nigdy się nie całowałaś?
Naprawdę?
Rozumiem.
W takim razie będę twoim pierwszym.
To zaszczyt.
Przepraszam.
- Nie podobam ci się? - Nie.
Co?
- Co takiego powiedziałam? - Że ci się nie podobam.
Po prostu…
mam ostatnio dużo na głowie.
Dziwnie się czuję.
Chyba się wypaliłam.
Pewnie znasz to uczucie.
Owszem, też tak miałem.
Ale ty jesteś na to za młoda.
Co?
W twoim wieku nie miałem czasu na roztrząsanie, co czuję.
Pracowałem jak szalony.
To jedyna droga.
Podziwiam cię.
Co ty.
Dziękuję za radę. Pójdę już.
Zaczekaj.
Skoro nigdy się nie całowałaś,
to pewnie też nigdy z nikim nie spałaś.
Jesteś niedoświadczona, nie tylko w aktorstwie.
Siadaj. Opowiem ci o podstawach.
O rety, Hae-na. Cześć.
Jestem umówiona z panem Yoonem w sprawie projektu promowania kultury,
ale nie mogę dostać się na piętro.
- Schody są tam. - Tam?
Jak mogłam nie zauważyć?
Dziękuję. Do zobaczenia później.
Do widzenia.
- Wracając… - Przygotujcie się do zdjęć.
Dobra. Dawałem jej wskazówki.
Kręcimy dalej.
Powiedziałem to dla twojego dobra.
Muszę wiedzieć, na czym stoję, żeby się dostosować.
Rozumiesz to, prawda?
Nie martw się, jestem w tym dobry.
Nie zapomnisz tego pocałunku.
Zaufaj mi.
I nie denerwuj się, dobrze?
Wyluzuj.
To kampania wideo promująca tradycyjną koreańską kulturę.
Zaznaczyłam kwestie Hae-ny.
Dobrze.
Będzie pracowała z tymi gwiazdami?
Tak. Z koreańskimi gwiazdami światowego formatu.
Będzie miała zdjęcia w Deoksugung.
Proszę jeszcze raz sprawdzić zdjęcia i scenariusz.
Dobrze.
- Halo? - Pracujemy nad tym.
Co? Hae-na zniknęła?
Przepraszam na chwilę.
Już.
Przejrzę to i oddzwonię. Hae-na ma teraz scenę do zagrania.
- Zadzwonię do pani. - Dobrze.
Co się dzieje?
Nie wiecie, gdzie ona jest?
- Oszalała czy co? - Szukamy jej.
Zadzwoń do niej.
- Idź na dwór. - Ta dziewczyna oszalała?
Przepraszam.
Gdzie ona polazła?
- Panie Cha. - No pięknie.
Panie Cha.
I co teraz?
- Co zrobicie? - Bardzo przepraszam.
- Zadzwoń do niej. - Dobrze.
- Wyjdę na zewnątrz. - Szybko.
- Hae-na. - Jedź już.
Co? Ale…
Nie powinnam…
Pomóż mi, proszę. Dam z siebie wszystko w kampanii.
Proszę.
No dobrze.
To szaleństwo.
Mówiłem, żebyś jej pilnował.
Pójdę jej poszukać.
Czemu ona nie odbiera?
ZŁY
DOBRY
PRZYSTOJNY
Stój!
Zostawcie mnie!
- Biegnij tam. - Dobra.
Cholera.
Puszczaj.
Wysadź mnie przy lampie.
- Tam? - Tak.
Czekaj.
Dziękuję
za podwózkę i za to, że o nic mnie nie wypytywałaś.
Nie ma sprawy. Na pewno masz powody.
I tak się jeszcze spotkamy.
Nie zadzwonisz do pana Yoona?
Nikomu o tym nie powiem.
Dziękuję, Eun-o.
Pewnie zmarznie.
Cześć, mamo.
Byłem zajęty.
Nie miałem kiedy zadzwonić.
Zupa z alg?
No tak, dziś moje urodziny.
Nie obchodzę urodzin.
Ale wiesz co, mamo?
Dziękuję, że mnie urodziłaś.
Dziękuję.
To znowu ty?
Mówiłem, że następnym razem nie wejdziesz.
Zimno mi, wpuść mnie.
Co ci się stało? Ktoś ci przyłożył?
Skąd to masz?
Jak to się stało?
Okryj się kocem.
Ubrałaś się jak na lato.
Dobrze się czujesz? Nic więcej ci nie jest?
Dong-sik. Pokaż się.
- Pokaż mi to. - Usiądź.
- Pokaż mi tę ranę. - Daj mi spokój…
Jak to sobie zrobiłeś? Pewnie bolało.
W pracy.
Mówiłam ci, żebyś się tak nie poświęcał.
Zamiast normalnej wypłaty dostajesz…
ochłap.
Więc się nie wysilaj.
Po co się tak wychylasz? Potem kończysz pokiereszowany.
Nie rób afery.
Siadaj.
Jadłaś kolację?
Chcesz tteokbokki?
Dodaj dużo sera.
Nie znasz żadnych knajp?
Zawsze jesz tteokbokki u mnie.
Przecież sam zaproponowałeś.
- Od miesiąca się głodzę. - Co? Od miesiąca?
Na śniadanie jem jabłko, kawałek kurczaka na obiad
i shake proteinowy na kolację. Od miesiąca nie jadłam węglowodanów.
Nie szkoda ci mnie?
Zrób mi te tteokbokki.
No nie mogę.
I daj dużo sera.
- Kojarzysz Cha Chi-huna, tego aktora? - Tak.
Straszny dupek.
Serio?
- Cha Chi-hun? - Tak.
Skąd wiesz?
Byłam służbowo na planie zdjęciowym Hae-ny.
Spotkałam go tam.
Miał zero
wyczucia.
Ale Hae-na musi udawać, że go lubi.
- Szkoda mi jej. - Pewnie jest jej trudno.
No nie?
- Eun-o. - Co?
Kiedy zrobiłaś się taka ładna?
Ja?
Wyglądasz przepięknie.
- No co ty. - Wyglądasz…
cudownie.
Z wrażenia aż mi prawie spadła pizza.
- Serio? - Tak.
A ty kiedy zrobiłeś się taki przystojny?
Po tym, jak cię poznałem.
Mam wrażenie, że zacząłem nowe życie.
Ja też.
Jesteś śliczna.
Kocham cię.
- Chyba lepiej skończę. - Lepiej tak.
- Gdzie jesteś? - Gdzie jesteś?
- To Rin-i. - To Kyeong-jun.
Pójdziemy do kina?
Pójdziemy się napić?
Wybacz,
mam spotkanie z pewnym kierownikiem zespołu,
który ma ciężki okres.
Mam spotkanie z klientką,
jest strasznie wybredna.
Nie wiem, kiedy będę wolny.
Pamiętacie, że dzisiaj jest nasz wieczór gier?
Czekam na was, wszystko gotowe.
Dziś was rozgromię.
Te ciuchy bardziej do mnie pasują, co?
No nie? Mogłabym się tak ubierać.
Możesz je zatrzymać.
Gotowe, siadaj.
- Wygląda super. - Smacznego.
Boję się.
Czego? Tteokbokki?
Wiesz, ile one mają kalorii?
Pięć kawałków ma 250.
A nie mogę jeść więcej niż 1000 kalorii na dobę.
No i jest jeszcze ser, więc nie wiem, ile to w sumie wyjdzie.
Przerażające.
To nie jedz, sam wszystko zjem.
Nie możesz się obżerać, to niezdrowe.
Pomogę ci.
Jesteś taka chuda, że nie masz się o co martwić. Smacznego.
Dzięki, to kuszące.
Ale co, jeśli przytyję i nikt mnie nie zatrudni? Zadbasz o mnie?
- Niby dlaczego? - Bo zrobiłeś mi kolację.
No to nie jedz.
Zostaw, zjem.
Ale dobre.
Nienawidzę cię. Serio.
Złapałem dziś oszusta.
Czyli to on cię walnął.
Ale przecież jesteś policjantem, takie ryzyko zawodowe.
A bicie ludzi to obowiązek?
Mniejsza z tym. Zawsze dajesz się obić jak idiota.
Przyszłaś mnie obrażać?
Więcej nie przyjdę. I tak warto tylko dla tteokbokki.
No to może w coś zagramy?
Gier też mam dość. Zawsze chcesz w coś grać.
Nic więcej nie chcesz ze mną robić?
To przestań tu przychodzić.
Dobra, przestanę.
Już nigdy do ciebie nie przyjdę.
Super. Szybciej.
Jestem szybsza!
- Wygrywam. - Czekaj.
Tak! Wygrałam!
Znowu zwycięstwo.
Jakim cudem? Nienawidzisz gier.
Bo tutaj zawsze tylko gramy.
To nudne.
Zrobiłem ci tteokbokki i grałem z tobą w gry.
A ty nadal narzekasz.
Nie chciałbyś porobić ze mną
czegoś oprócz grania?
Obejrzymy jakiś film?
PRZYSTOJNY GŁUPEK
Nieważne, kretynie.
Jestem od ciebie starszy, trochę szacunku.
Dostawa.
Odbierz. Ja zamówiłam.
Co to jest?
Chyba tort.
Powiedziałem im, że twoja matka się rozchorowała
i musiałaś do niej jechać.
Sceny Cha Chi-huna nie zajmą im długo,
w nocy chcą kręcić twoje.
Masz tu być przed północą.
Zrób to dla mnie. Przyjedź, proszę.
Nie pomylili zamówienia?
Ile skończyłeś lat?
Dwadzieścia osiem?
Zaraz stuknie ci 30.
Jeszcze tylu nie mam.
To już niedługo, a ty nadal nie masz dziewczyny.
- O co ci chodzi? - Taka prawda.
Twoja mama to potwierdziła.
Przestań do niej wydzwaniać.
To zacznij odbierać moje telefony.
Do mnie też nie dzwoń.
Po co dzwonisz, skoro ciągle jesteś zajęta?
Domyśl się.
Niby czemu dzwonię?
PRZYSTO…
NIEDOMYŚLNY
Sto lat
Niech żyje, żyje nam
Niech żyje nam
Nawet nie odpaliłam fontanny.
Nie umiesz świętować.
W dodatku jesteś brzydki.
Dlatego jesteś sam.
Wszyscy mi mówią, że jestem przystojny,
Kłamią.
Wyglądasz
jak przeciętny facet.
Z której strony jesteś przystojny?
Kto ci tak powiedział?
Jakaś dziewczyna?
Zjedz tort.
Kim ona jest?
Codziennie ją widujesz? To policjantka?
Ładna?
Bardziej niż ja?
Ładniejsza ode mnie?
Hae-na.
Dobra, już więcej nie przyjdę.
Dzięki za odwiedziny.
Zapomniałem o urodzinach.
A dzięki tobie mam tort i świeczki.
Dziękuję.
Ale więcej nie przychodź.
To dla mnie kłopot.
Jak chcesz.
- Dong-sik. - Co?
Masz szczoteczkę do zębów?
Dong-sik.
Muszę już lecieć.
Jedziesz sama?
Pan Yoon po mnie przyjedzie.
Serio?
Czekaj.
Załóż to.
Zaczekaj.
Nie jest tak zimno.
Jesteś aktorką, ktoś może cię rozpoznać.
Czyli o tym wiesz.
Bo wcale mnie tak nie traktowałeś.
Skąd on ma cię odebrać?
Spod supermarketu.
Mógł przyjechać pod mój blok.
Co jest? Zapomniałaś czegoś?
Twój menadżer czeka, chodź.
Dong-sik.
Poświęcisz mi minutę swojego życia?
Minutę?
Pomyśl o tym tak.
Człowiek żyje średnio 80 lat.
Doba ma 24 godziny.
Jeśli pomnożyć to przez 80, wychodzi 700 800 godzin.
Razy 60. To daje 42 048 000 minut.
O co ci chodzi?
Proszę cię tylko o jedną minutę, bo masz ich mnóstwo.
Możesz mi poświęcić
chociaż jedną?
Mogę.
Jak chcesz ją wykorzystać?
Jeszcze nie.
Moja minuta nie minęła.
Czy ty…
- Przepraszam. - Przepraszam.
- Przygotujmy się.
- Przepraszam pana. - Streszczaj się.
Uratowałem ci karierę tym czekaniem.
Dziękuję. Dam z siebie wszystko.
Oby. Zobaczymy, jak ci pójdzie.
- Postaram się. - Okej.
Dziękuję.
Poprawię ci makijaż.
Sama pomaluję sobie usta.
Cha Chi-hun powiedział ci coś paskudnego, co?
Wszyscy wiedzą, że to dupek i lubi gnębić początkujących aktorów.
Nic nie mówił.
To dlaczego uciekłaś?
Po prostu.
Mój pierwszy pocałunek miał być z kimś, kogo lubię.
W tym mieście człowiek czuje się samotny.
Ale zdarzają się dobre dni.
Dzięki za wysłuchanie naszych historii.
Teraz czuję się mniej samotna.
Dziękuję za udawanie, że nie znacie mojej historii.
Dzięki wam zebrałam się na odwagę.
Zobaczymy się jeszcze?
Fajnie się słuchało waszych opowieści.
- Brzmiały podobnie do mojej. - I mojej przyjaciółki.
Niektórych znałem.
A innych mogłem minąć na ulicy.
Może już nigdy się nie spotkamy.
Wysłuchaliście mnie i mnie wspieraliście,
życzę wam jak najlepiej.
Jeśli spotkacie mnie w jakiejś pracy, zagadajcie.
Fajnie by było na siebie wpaść.
- Spotkajmy się jeszcze. - A teraz dbajcie o siebie.
- Na razie. - Cześć.
- Pa.
Cześć.
A ty co?
Zostaw mnie.
- Pożegnaj się. - Po co?
To i tak już koniec.
Cześć.
- Na razie. - Dziękujemy.
Do widzenia.
CZEŚĆ
Z DYSKU MONTAŻYSTY
1. RA-RA RAMYEON, YANGYANG
2. MOTOCYKLISTA PARK JAE-WON
3. REWOLWEROWIEC KANG GUN
PIF-PAF
4. TANCERKA OH SEON-YEONG
DALI SIĘ PONIEŚĆ
5. KYEONG-JUN OBECNIE
1) GAPI SIĘ PRZED SIEBIE
2) ŚLEDZI RIN-I W MEDIACH SPOŁECZNOŚCIOWYCH
3) ODBIERA WIADOMOŚCI I JEST ROZCZAROWANY, ŻE SĄ OD GEONA
Oto państwa pizza Mokdong. Smacznego.
MIESIĘCZNE ZAROBKI RIN-I
Ale miło.
Od trzech lat nic nie wydałeś.
7. JAE-WON I EUN-O POWAŻNIE TRAKTUJĄ FOTOGRAFIĘ
- Siadaj. - Dobra.
- Czekaj. - Nie śmiej się.
Nie.
Jae-won, chodź tu.
Nie spinaj się.
Mamy wyglądać na wyluzowanych.
Skup się. Udawaj, że jesteśmy modelami.
Wyciągnij nogę.
Zaraz zjadę.
Dobrze ci idzie.
To się nie uda. Wstawaj.
- Lepiej po prostu stójmy. - Jasne.
Właśnie tak.
Raz, dwa, trzy.
To było…
Wystarczy już.
Czekaj!
Napisy: Małgorzata Fularczyk