NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
#ROMANTİK
#ÖZGÜR RUHLU
#ÂŞIKOLDUM
#BEKÂRLIK SEVER
#UZUN SÜRELİ İLİŞKİDE
SENİN AŞKIN NASIL?
SENİN İÇİN İDEAL İLİŞKİ NEDİR?
- Sen başla. - Hayır, önce sen.
Önce benden hoşlanan biriyle tanışmalıyım.
Nasıl yani? Asıl sen hoşlandığın biriyle tanışmalısın.
- Ne? - Ne?
- Birbirimizden hoşlanmalıyız! - Birbirimizden hoşlanmalıyız!
İnsan gençken, duygularına karşılık veren biriyle çıkmak
ne kadar mucizevi, anlayamıyor.
Ancak tüm evren sana yardım ederse böyle bir şey yaşayabilirsin.
Bir süre sonra unutmaya başlıyorsun.
Evrenin yardımıyla tanışabildiğinizi.
Şu anda hiçbir beklentim yok
çünkü kavga edip polise gelen çiftler görüyorum hep.
Sana ideal ilişkini soruyorlar.
- Açıkçası daha önce sevgilim olmadı. - Ne?
Gerçekten mi?
O yakışıklı yüzünle mi?
Neyse, yakında bir flört bulmalıyım.
Bir gün biri bana gelecek,
onu bulmama gerek kalmadan lütuf gibi.
Kendiliğinden.
Yakışıklı olduğu için öyle söylüyor.
Çaba sarf etmeden birini bulacağını mı sanıyorsun?
- Benimle mi konuşuyorsun? - Hayır, röportaj için.
- Bu röportajda samimi konuşabiliriz. - İzninizle.
Ne oldu? Geç kalacağız. Çabuk.
Düşünceli olup elinden geleni yapmak da benim için önemli.
Aşk sadece heyecan değildir.
Gördünüz mü?
Kyeong-jun'um bir uzman.
İlişkim olduğunda her şeyimi verdim.
Ama şimdi çok sıkıcı.
Bence hâlâ hayattaki en önemli şey bu.
Tek başına yalnız hissediyorsun.
Koca dünyada yanında birinin olması
çok güven verici olmaz mıydı?
Seon-yeong'dan ayrıldığımda ona şöyle söyledim.
"Anneni her özlediğinde bana gel."
Şimdiyse ona şunu demek istiyorum.
"Etrafta dolaş
ve aklına eseni yap.
İşin bittiğinde
yine sevgili olalım."
Bunun anlamını bilmiyor.
Bilemeyecek.
Tıpkı o zamanlar bilmediği gibi.
Merdivenlerin yerini değiştirdiğim için inşaat ertelendi.
Açıkçası gecikme konusunda endişeliydik.
Ama bu öncekinden çok daha iyi görünüyor.
Olayı büyütürler sandım.
Ama üstesinden geldin.
Gurur duyuyorum. Aferin Jae-won.
Bize bir kutu mandalina bile verdiler.
Hey, sen beni ne sandın? Tanrım.
Bitti, değil mi?
- Bir daha başına buyruk davranma. - Tamam yahu.
Arabanın anahtarlarını ver. Bagajı açayım.
Bu çağda anahtara ihtiyacımız yok.
Ortasına nişan al ve ayağını kullan.
Bu ne? Bu nasıl olabilir?
Bunu denemedin mi?
Benim arabamda da bu var mı?
Tabii ki aptal.
Madem Gapyeong'daki şehir evlerine bakalım.
Olmaz. Eun-o ile toplantımız var.
Saat kaçta?
Saat 14.00'te toplantımız olduğunu önceden söylemeliydin.
Onlar bize gelmeyi teklif etti
ama sen buraya gelerek zamanımızı harcadın.
Ayrıca bekleyebilir.
- O arkadaşım. - Bak Kyeong-jun.
İşte ve hayatta daha deneyimli biri olarak sana tavsiye vereceğim.
Buna "gücünü kötüye kullanmak" derler.
Neden bahsediyorsun?
Onu bekletiyorsun!
- Güç gösterisi! - Tamam, sessiz ol!
Hızlanıyorum. Sıkı tutun.
MİMARİ VE HALK
Çok erken geldim. Muhtaç olduğumu düşünecekler.
Para alıyorum, gecikemem.
Cesur ol. Kendine güven.
- Artık o eski aptal… - Eun-o.
Eski Eun-o aptal değildi.
Ben hiç aptal olmadım.
Eski sen. Yeni sen. İkisi de Eun-o.
Hepsi Eun-o.
Doğru söylüyor.
Eski veya yeni, ben hâlâ Lee Eun-o'yum.
Bugün hata yapabilir ya da yarın partiyi berbat edebilirim.
Ama sorun değil.
Başarabilirim.
Sonuç olarak, tüm etkinlik 19.00 gibi bitecek.
Ayrıntılar burada. Bir bakın.
Çalışanlarımız
"mahallede gezinme" fikrine cömert bir puan verdi.
Biliyorum. Bunu yaparken benzer bir şey söyledik.
- "İyi yaşlanmak için bir yer." - Haklısın.
İnşa ettiğimde aklıma gelen şey
bir zelkova ağacıydı.
Kırsal bölgelerde
komşuların rahatlamak için toplandıkları bir yer hep vardır.
Evet. Her gittiğinde orada olan
bir zelkova ağacı gibi.
"Yürüyüşe çıktığımda gidebileceğim
bir bina olsa güzel olurdu."
Bu projeyi böyle yarattım.
Bu yüzden asıl etkinliğin sohbet programı gibi olacağını duydum.
Ama ikimiz iyi iş çıkaracak mıyız?
Orayı nasıl inşa ettiğini dürüstçe anlatacaksın.
İkram servisi ve gösteri, havalı olmaktansa samimi olacak.
Bu yüzden mi kamp ateşi yakıp tatlı patates yapacağız?
Bu ilginç.
Çok ilginç. Beğendim.
Bay Park, bakabilir misiniz?
Geliyorum. Devam edin.
- Tamam. - Doğru ya Kyeong-jun.
Orada kamp ateşi serbest mi, bir bak.
Reddederler belki.
- Tamam. - Sağ ol.
Planlandığı gibi devam et. Bize detaylı bütçeyi gönder.
Eun-o.
- Ne düşünüyorsun? - Ne konuda?
Ona bakıp durdun.
- Yakışıklı mı? - Neden bahsediyorsun?
Tamam, ne yapacağız?
Bakalım. Belediyeyi ara.
Su basıncını düşürebilirler mi diye sor.
Yoksa basınç düşürme valfi takmamız gerekecek.
Bay Park. Bir dakika.
- Ne oldu? - Dışarı çıkacağız.
- Nereye? - Rin-i'de pizza yemeye.
Tabii.
- Görüşürüz. - Gidelim.
Balkona bak. Bu konuda bir şey yapmalıyız.
İşte!
- Olamaz. - Olamaz.
Bunu gerçekten sen mi yaptın?
Tadı daha da olağanüstü. Buyurun.
Nasıl?
Bu yemek yarışmasının ödülü ne kadar?
- Beş milyon won. - Senindir.
İki katını koyuyorum.
Bunu planladınız, değil mi? Neden bu kadar iyi davranıyorsunuz?
Hayır. Tarafsız bakarsak çok lezzetli.
Süsleme mükemmel.
Harika bir estetik anlayışın var.
Bu pizzanın adı ne?
Bunu düşünmem gerek.
Endişelenme. Burada bir pazarlamacı var.
Bir de yazar. Beyin fırtınası yapayım mı?
Hey, bekle. Şu anda aklıma bir şey geliyor.
Bekle.
Bekle. İsim karşılığında bir şey alacak mıyız?
Kesinlikle.
Kazanırsam sana güzel bir yemek ısmarlayacağım.
Jae-won'u da davet etmelisin.
Hey Eun-o. Onunla çalışırken
neden ona yürümüyorsun?
Orada birbirinize bakıyordunuz.
Ne oldu şimdi?
SOĞUK DEMLEME
Bu ürün yerleştirme mi? Zorunda mıyım?
Elimden geleni yapacağım.
Ürün yerleştirme.
İşte. "Sıkıp suyla karıştır" mı?
Ne kadar da pratik.
Pekâlâ. Böyle sıkıyoruz.
Sence bana neden bu kolyeyi verdi?
Yani… Bu ne demek?
Emin değilim.
Ne demek olabilir?
Vay canına, çok taze.
Mektup bile yoktu.
Bavulumda
bunun ne işi vardı?
Belki yanlışlıkla oraya bırakmıştır.
Eğer durum buysa
bana daha önce vermesi gerekirdi. Öyle değil mi?
- Bu benim için mi ki? - Evet, onun.
Cheonggyecheon'daki Seon-a'ya vermek için
Seul'e döner dönmez almıştım.
Onunla hiç buluşamadım…
…ama yine de sakladım.
Çöpe atamadım.
Genelde çok soğukkanlıyımdır ama…
Tanrım.
Beni çok rahatsız ediyor.
Onu rahatsız eden ne? Kendini bulmakla meşgul değil mi?
Dürüst olmak gerekirse
onun kendini bulmasıyla ilgili mevzu…
Tanrım.
Onu bir dahaki görüşümde geri vermeliyim.
Onu nasıl ikna edebilirim?
Ben
elimden geleni yaptım.
Tek bir not bile olmadığı için
ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Ne kastettiğim önemli mi?
Not bırakmadıysam bunu yorumlamak ona düşmez mi?
Arayayım mı?
Hayır. Telefonlarını açmayacağım. Hiçbir zaman.
Şuna bak. Tanrım.
APTAL GÜZEL
Hayır. Cevap vermiyorum.
Aradığınız kişiye ulaşılamıyor.
- Lütfen daha sonra… - Bu da ne?
Ne yapacağım?
Belli değil mi? Kalbinin sesini dinlemeli.
Neden soruyor ki?
Bu ne?
Kyeong-jun inanılmaz.
O bina onun eseri. Harika değil mi?
Gerçekten inanılmaz.
Bu binayı arkadaşım inşa etti ve eve taşınma partisi veriyor.
Kitap kafesi bile olacak.
Yeni romanını orada satarsan harika olmaz mı?
Ya sen? Sen de katılmalısın.
Ben mi?
Düzenli müşteri olacağım.
Bu harika. Gidelim.
Bekle. Yarı zamanlı çalışan mı tutacaklar?
Burada çalışabilirsem harika olur.
Dört yarı zamanlı işi nasıl halledeceksin?
Neden olmasın?
- Eun-o, telsizin. - Teşekkürler.
Fotoğraf alanını dışarı taşır mısınız?
Bina ve doğa arasındaki uyum önemlidir,
tek bir karede yakalamalısınız.
- Tamam. - Teşekkürler.
- Önce yukarıdaki videolara bakar mısınız? - Tabii.
Eun-o.
Üst kattaki deneyim bölgesine bakacağım.
- Telsizini sonra alırsın. - Tamam.
Profesyonel gibi görünüyor.
Işıl ışıl bir gülümsemen vardı
Sayısız kere baktığım o fotoğraftaki gibi
Kalbimi ne yapayım?
Aşkımı ne yapayım?
Senin gecen
Senin yıldızın
Seni severek geçirdiğim her an güzeldi
Bugün harika görünüyorsun.
Şu an biraz meşgulüm, sonra görüşürüz.
Tamamdır.
Neye bakıyorsun?
Zemin kattaki yiyecek ve içecek stoklarını da kontrol edin.
Tabii.
- Rapor edecek bir şey var mı? - Hayır.
Akustik grup planlanan saatte çalıyor.
Ayrı etkinlikler planlandığı gibi gidiyor.
Ama bence bu odada çok fazla insan var.
Öyleyse onları iki gruba ayıralım.
Tamam.
İzleme odası konuşuyor.
Lütfen İkinci Galerideki insanları iki gruba ayırın.
Teşekkürler.
Bunca iş güç arasında vakit ayırdığınız için teşekkürler.
Rica ederim.
- Jae-won. - Merhaba.
Efendim, bu benim oğlum.
- Merhaba, ben Park Jae-won. - Tanrım.
Oğlunla övünmene şaşmamalı.
Burası harika bir yer. Tebrikler.
Teşekkürler.
- Ben izninizi isteyeyim. - Tabii.
- Pekâlâ. - Hoşça kalın.
- Baba.
İşim var, gitmeliyim.
- Pekâlâ. Görüşürüz. - Tamam.
Amca.
Bu benim kız arkadaşım.
- Merhaba, ben Suh Rin-i. - Memnun oldum.
Şirketimin önünde birkaç kez selamlaşmadık mı?
Evet, birkaç kez karşılaştık.
Onu resmî olarak tanıştırmak istedim.
Hakkında çok şey duydum. Belki biraz fazla.
Senden her bahsettiğinde gözleri parıl parıl parıldıyor.
Gerçekten mi?
Sana hep böyle bakıyorum.
O kadar yıldan sonra hâlâ sevgi dolu bir çiftsiniz.
- Bunu görmek güzel. - Teşekkürler.
Bu arada, ne iş yapıyorsun?
- Ben… - Evet.
Yüksek lisansa hazırlanıyorsun.
Kyeong-jun bana daha önce söylemişti ama unutup duruyorum.
Profesör Park.
Tanıştığımıza memnun oldum. Sonra görüşürüz.
Tabii.
- Bay Choi. - Evet efendim?
Sonra konuşalım.
SOHBET PROGRAMI
Evet.
Sayısız krizle karşılaştık.
Ama birlikte çalıştığı
herkesi rahatsız eden
bu adamın azmi sayesinde üstesinden gelmeyi başardık.
Takım Lideri Park Jae-won'un azmi.
Onunla ilgili başka hiçbir şeyi kabul etmiyorum
ama kararlılığını kabul ediyorum.
Merhaba, ben Park Jae-won, iş arkadaşlarını rahatsız eden adam.
Memnun oldum.
Dünyada en sevdiğim
ve ikinci en saygı duyduğum kişi olan genel müdürümüze,
sayısız kıdemli çalışana kıyasla deneyimsiz ve bilgelikten mahrumum.
Bu yüzden
azimli olmaktan başka çarem yok.
"Samimiyet kazanır." sözüne inanıyorum.
Bu hem inşaat için
hem de insanlarla ilişki inşa etmek için geçerli.
Bu yüzden
bana güvenenleri hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum.
Düştüğünde seni tutacağım.
O yüzden endişelenme ve dalgalara odaklan.
Ben sana odaklanacağım.
Eun-o, lütfen izleme odasına gel.
Tamam. Geliyorum.
Teşekkürler!
- İyi işti. - Sağ ol baba. İyi geceler.
- Sıkı giyin. - Tamam amca.
- Dikkatli git. - Hoşça kalın.
İyi işti. Şimdi eve git.
- Peki ya sen? - Burada kalıp son rötuşlara bakacağım.
Saha ekibi halleder.
Sahi. Eun-o'yu bırakabilir misin?
Onu buraya ben getirdim, birinin eve götürmesi gerek.
Tabii. Merak etme.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
- Aferin Kyeong-jun. - Sana da.
Pardon. Bayan Lee nerede, biliyor musunuz?
- Dışarı çıktığını gördüm. - Tamam. Teşekkürler.
Kim o?
Sanırım şarabı fazla kaçırdım.
Burası neden bu kadar soğuk? Hey, ısıtıcıyı aç.
Zaten açık.
Neden bu kadar üşüyorum?
Beni dinliyor musunuz?
Demek aranızdaki hava yüzünden üşüyorum.
Ortamın havası Sibirya kadar soğuk.
Kavga mı ettiniz?
Kahretsin.
Konuşabilir miyiz?
Beni bıraktığın için sağ ol. Hoşça kal.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
Durum ciddi gibi.
Ne demek istedi orada?
Jae-won'un babasına yüksek lisansa hazırlandığımı mı söyledin?
Bana seni sorduğunda
öyle söyledim.
Neden öyle söyledin?
Bu doğru değil.
Rin-i.
Açıkçası insanlar sevgilimin ne iş yaptığını sorduklarında
nasıl cevap vereceğimi bilmiyorum.
Yarı zamanlı çalıştığımı söyle.
Bunun nesi yanlış?
Onlara bunu söylemek istemiyorum.
Seni sormaya devam edecekler.
"Neden hâlâ yarı zamanlı çalışıyor?
Bölümü neydi?
Üniversiteye gitti mi?"
Bunu hep duyuyorsun.
Sen de bıkmadın mı?
Açıklaması sinir bozucu.
Ama ne olmuş? Böyle yaşıyorum.
Ama bundan nefret ediyorum.
Bu yüzden yalan söyledim.
Seni tanımayanlara bile açıklamak istemiyorum.
Hem
şimdiki hayat tarzını ben de sevmiyorum.
Ne demek istiyorsun?
Bence gidip yüksek lisans yapmalısın.
Ya da kalıcı bir iş arayabiliriz.
Düzgün bir işin olsun istiyorum.
Neden?
Bunu neden yapayım?
- Rin-i. - Kyeong-jun.
Galiba beni hiç tanımıyorsun.
Başkalarını boş ver.
Beni en az tanıyan sensin.
Bir sürü şeye sahip olmak yerine ihtiyaç duyduklarımla yaşamak istiyorum.
Bir şeyi herkes yapıyor diye ben de yapmak istemiyorum.
Böyle bir hayat bana göre değil.
O yüzden yıllarca aynı işte kalmak istemiyorum.
Daha az kazanıyorum ama daha çok boş vakti yeğliyorum.
Düzgün bir işim olmayabilir
ama ben sade yaşamayı seviyorum.
Ne dediğimi anlamıyor musun?
Anlıyorum. Korkuyorum.
Neden korkasın ki? Ben iyiyim Kyeong-jun.
Herkes kadar çalışkanım
ve şu anki hâlimi seviyorum.
Benim için neden bu kadar endişelendiğini anlamıyorum.
Yani iyi misin?
- Evet, ben… - Birdenbire kovuldun.
Bunu nasıl kabul edersin?
Sonra alelacele, geçinmek için başka yarı zamanlı iş buldun.
Bir daha ne zaman kovulacağını bilmiyorsun.
Yine de iyi misin? Nasıl?
Seni böyle izlerken kendimi iyi hissetmiyorum.
Sana öyle davranıldığını düşününce hâlâ sinirleniyorum.
Rin-i. Senden istediğim iyi maaşlı bir iş bulman değil.
Parayı ben kazanabilirim.
İnsanların seni küçümsemesinden ve sana kötü davranmasından
nefret ediyorum.
Ayrıca sonsuza dek yarı zamanlı olarak çalışamazsın.
40 yaşını geçince de birden fazla yarı zamanlı işte
çalışabilecek misin?
Rin-i.
Böyle yaşamaya devam edemezsin.
Tamam Kyeong-jun.
Nasıl hissettiğini anlıyorum.
Ama bir şey var.
Hayat tarzımın vizyonsuz olduğunu düşünebilirsin
ama buna kendimi adadım.
Ben böyle yaşıyorum. Bu benim hayatım.
Çok çalışıyorum ve mutlu olmak için elimden geleni yapıyorum.
Çalışkan değilsin, demiyorum. Ama dünya…
Dünyanın ne düşündüğünün önemi yok!
Kalbimi en çok kıransa
bunca zamandır hakkımda böyle düşünmüş olman.
Başının çaresine bakamayan, pervasız bir çocuk gibi görmüşsün.
Benim hakkımda böyle düşünmüşsün.
Bu doğru değil.
Beni anlarsın sanmıştım.
Sen Kyeong-jun'sun diye, herhangi biri değilsin diye
bana saygı duyduğunu ve destek olduğunu sanmıştım.
Ama madem böyle değil…
Madem böyle değilmiş,
neden görüşmeye devam edelim?
Hey.
Orada dur.
- Bu kadar yeter. - Ayrılalım.
Rin-i.
Ayrılalım.
Beni reddediyorsun.
Bütün hayatımı inkâr ediyorsun.
- Öyle olmadığını söyledim! - Amcana yalan söyledin!
Annemi neden İngiltere'de bırakıp buraya geldiğimi bilmiyorsun, değil mi?
Eun-o kaybolduktan sonra endişelendiğim için geldiğim doğru.
Ama aynı zamanda
orada annem yüzünden hiç mutlu değildim.
O da benim hakkımda herkese yalan söyledi.
Onlara demiş ki…
…kızı değil, yeğeniymişim.
Beni sürekli inkâr etti.
Ayrılmak istiyorum.
Bir daha beni arama.
Ben…
…hâlâ
nasıl biri olduğumu bilmiyorum.
Ben bildiğin Yoon Seon-a değilim.
Gerçekte kim olduğumu öğrenince pişman olabilirsin.
Hâlâ bir korkağım. Sakarım.
Berbat durumdayım.
Evet. Haklısın.
Hâlâ kim olduğunu bilmiyorsun.
Ayrıca çekingensin.
Evet.
Ama
artık güçlü biri gibi davranmayacağım.
Şu anda korkuyorum ve gerginim.
Ama
sana gerçek hislerimi anlatmaya çalışacağım.
Hâlâ berbat durumdayım.
Bildiğin Yoon Seon-a değilim.
Hâlâ da Lee Eun-o'nun en iyi hâli değilim.
Düzeltmem gereken bir sürü şey var.
Bunlara bile
razı mısın?
Dürüst olmak gerekirse
ona kolyeyle beraber mektup göndermeyi düşündüm.
Ama hediyeyi kendi yorumlaması daha iyi olur diye düşündüm.
Demek istediğim…
Eun-o, sana söylemediğim bir şey var.
Nazik ve sakin eski Eun-o,
âşık olduğum Seon-a
ve karşıma çıkan şimdiki Eun-o da…
Hepsi sensin. Hepsi Lee Eun-o.
Sevdiğim kadın
hâlâ içinde.
Bunlara bile
razı mısın?
"Sen yavaş yavaş kendini keşfederken
ben de yavaş yavaş şu anki hâlini tanırım.
Seni düzgün sevmek için çaba göstereceğim."
Anlamı bu.
Umarım bunu çözer.
Düzeltmek istediğin şeylere gelince…
Onları yok etmek yerine
benimle birlikte tanımaya ne dersin?
Önce…
Sevgili olmak.
Önce bunun anlamını öğrenelim.
Tamam mı?
Neden gerginim? Bu ilk öpüşmemiz bile değil.
Ben de.
İlk öpüşmemizmiş gibi kalbim yerinde çıkmak üzere.
Romantizm nedir sence?
Gerçek benliğimi bulma yolculuğu.
Nihayet birini gerçekten sevmenin
nasıl bir his olduğunu anladım.
Çok acınası ve acı vericiydi.
Bu yüzden daha değerli ve daha kıymetli.
Benim için çok zor.
İki kişi tanışıyor,
en derin hislerini paylaşıyorlar,
en kötü anlarını paylaşıyorlar
ve bir olmaya çalışıyorlar.
- Öyle değil mi? - Çok ilginç.
Aptal hâlimden nefret ettiğim için kaçıp saklandım.
Ama artık korkmuyorum.
Hâlâ darmadağınım ama o yanımda olursa
daha cesur olabilir ve zorluklara göğüs gerebilirim.
Bu adil değil.
Yanıldığımı kabul ediyorum
ama bu şekilde bitirmek istemiyorum.
Bence hiçbir ilişki özel değil.
Her an sona erebilirler.
Dedemin son mektubu, Rin-i ile aramda köprü gibi.
İşte bu.
Bir dahaki sefere anlatırım.
Neyse, bu mektup yüzünden
ayrılmayı…
…kabullenmek biraz zor.
Ayrılmak için bir sebep varsa
sanırım ayrılmak gerek.
İlişki savaş gibidir.
Başlamak kolay ama bitirmesi hiç kolay değil.
Şimdilik benim aşk hayatım ateşkes gibi.
Daha bitmedi.
Seon-yeong, sakın pes etme.
Ateşkesi bırak ve aramaya devam et.
Yorgun düştüğünde gelip
"Eun-o'dan mı hoşlanıyorsun?"
diye bana sor.
Bu bahaneyle
tekrar görüşebiliriz.
Bugünden itibaren resmen sevgiliyiz.
Ne yapacağız?
- Önce… - Evet.
Bana ismimle seslen.
İsminle mi? Bayan Lee Eun-o.
Eun-o.
Lee Eun-o!
- Sessiz ol! - Eun-o!
Tamam, sustum.
- Eun-o. - Ne?
Gidelim.
Kar yağıyor.
Vay canına, kar yağıyor.
- Eun-o kar sever mi? - Evet, yağmur kadar severim.
Başka nelerden hoşlanıyor?
- Güneşli günler. - Tamam.
- Sıcak latte. - Tamam.
- Kedi patisi. - Anladım.
- Biriyle yürüyüşe çıkmak. - Tamam.
Leylak aroması.
- Bir de… - Bir de ne?
Bir de
Park Jae-won.
Ne?
Yoon Seon-a nasıl Eun-o olabilir?
Yoon Seon-a aslında arkadaşım Eun-o mu?
Hey. Kahretsin. Bu saçmalık. Bu nasıl olabilir?
Şaka mı bu? Doğru olsa bilirdim.
Ben hariç herkes biliyor mu? Başka kim var?
Bekle.
Bekle. Bir telefon edeyim.
Geon açmıyor.
Dur, Rin-i'yi arayayım.
Bekle.
Evet, onu aramamalıyım.
Açtı. Sessiz ol.
Alo?
Erkek sesi duyuyorum.
- Rin-i'nin numarası mı? - Evet, öyle.
Sen kimsin?
Rin-i nerede?
Alt yazı çevirmeni: Hasan Hüseyin Öztürk