SIRI ASLI NETFLIX
#ROMANTIK
#BERJIWABEBAS
#WANITAPUJAAN
#PILIH UNTUK BERSENDIRIAN
#DAH LAMA BERCINTA
APA KISAH CINTA ANDA?
Berhati-hati.
Eun-o.
Itu Rin-i.
Kenapa awak ada bersama-sama?
Apa?
Awak ada mesyuarat di syarikat Jae-won?
Ya.
Tapi dokumen yang Jae-won bawa semalam masih di rumah.
Kami bermesyuarat kerana tiba-tiba ada hal penting untuk dibincangkan.
Awak tak perlu hantar saya sampai ke sini, tapi awak masih buat begitu.
Terima kasih. Berhati-hati.
Saya masuk dulu.
Awak nak makan ramyeon?
- Ramyeon? - Ya.
Kenapa awak ajak dia? Dia sangat sibuk.
Awak tak lapar, bukan?
Saya lapar.
Tapi awak tak nak makan ramyeon, bukan?
Saya nak makan ramyeon.
Jom makan. Saya ada masa.
Okey.
Masuklah dulu. Saya akan ke sana selepas letakkan kereta.
- Ramyeon kerang istimewa Eun-o! - Ramyeon kerang istimewa Eun-o!
- Sedapnya. - Nampak sedap.
Terima kasih.
Ini memang sedap.
- Eun-o cipta resipi ini. - Apa?
Saya sangat sukakan kerang,
tapi tak terfikir nak letak dalam ramyeon. Eun-o.
Saya dapat banyak kerang.
Tapi…
- Bila awak akan mula kerja? - Saya takkan lakukannya.
Terma dan syarat yang ditawarkan tak menarik.
Bukan awak buat keputusan. Awak mungkin tak dipilih.
Kami tak pilih sewenang-wenangnya.
Awak suka ambil kesempatan.
Awak tak baca dokumen permohonan usul dengan teliti.
Menurutnya, awak akan bertanding dengan syarikat lain
dan para pekerja kami akan menilai usul mereka dan buat undian.
Kami dah cakap dengan jelas.
Ada kemungkinan dia akan gagal?
Apa maksud awak saya mungkin gagal?
Untuk pengetahuan awak, O3 adalah syarikat terkecil yang hantar usul kepada kami.
Saiz syarikat tiada kaitan dengan kemampuannya.
Saya tiada masa dan ia tak sesuai dengan syarikat saya.
- Saya takkan buat. - Eun-o.
Sekarang bukan masa untuk awak memilih.
Memilih? O3 sangat berjaya sekarang.
Saya akan mula terima kerja daripada
semua syarikat yang saya dah lawat.
Kyeong-jun mesti dah beritahu yang awak ibarat kais pagi makan pagi.
Tak. Saya tidak hidup seperti itu.
Awak perlukan projek itu. Pastikan awak dapat.
Tuan rumah telefon dan kata dia akan naikkan sewa rumah.
Apa? Kenapa baru beritahu saya sekarang?
Dia baru telefon pagi ini.
Kira cepatlah saya beritahu awak.
Berapa banyak sewa kita dinaikkan?
- Dua puluh peratus. - Dua puluh peratus?
Siapa dia untuk naikkan harga sewa seperti itu?
Dia nak kita mati di tepi jalan? Ini tak masuk akal langsung!
Ada akta untuk kenaikan sewa.
Setelah perbincangan pun, boleh naikkan sewa lima peratus sahaja.
Awak bodoh? Kenapa tak cakap apa-apa?
Lima peratus pun banyak. Duit bukannya berbuah pada pokok.
Saya tak boleh bayar lebih.
Menurut Kyeong-jun, Eun-o yang dulu baik dan tenang.
- Ini perkara gila. - Siapa dia sebenarnya?
Dia bukan Seon-a yang saya cintakan mahupun Eun-o yang baik.
Susah nak memahaminya.
Saya akan jumpa dia.
- Awak telefonlah dia. - Kontrak ini atas nama awak.
Satu lagi.
Tak lama lagi ialah tarikh tamat bidaan, Eun-o.
Ya. Awak tak boleh memilih sekarang.
Han-gyeol.
Menurut kos penyelenggaraan alatan serta kos pembinaan…
En. Choi, kita perlu berbincang.
Kenapa?
Mengenai projek Buam-dong.
- Saya dah telefon syarikat pembinaan. - Tangguh hingga hujung bulan.
Awak masih nak ubah pelan bangunan?
Nanti kita terlepas tarikh pindah masuk.
Nak mereka tidur di jalanan?
Apa yang awak kata dulu?
Awak kata awak takkan buat sebarang perubahan lagi.
Ada cara untuk lakukannya.
Ya. Memang ada cara untuk lakukannya.
Kita perlu ubah pelan tingkat pertama.
Kita perlu ubah kedudukan paip bawah tanah dan asas bangunan juga.
Awak pakar. Kenapa dengan awak?
Kenapa awak senyap sahaja? Jawablah.
Awak memang betul.
Apa yang awak cakap memang betul, Kyeong-jun.
Awak pernah terfikir ada berapa bangunan berusia lebih 100 tahun di Seoul?
Selepas 20 ke 30 tahun ia dibina, bangunan itu akan dimusnahkan.
Alang-alang nak bina rumah dengan segala sumber,
kita perlu bina bangunan
yang boleh didiami keluarga tujuh keturunan lamanya.
Memang hebat apabila awak kata begitu. Sekejap.
Awak ada masa sepuluh hari.
Kalu tak, projek tak sempat siap.
Mesyuarat tadi berjalan lancar?
Entahlah. Kenapa awak lambat?
Saya ada mesyuarat dengan Cik Eun-o pagi tadi.
Dia dah dapat dokumen, bukan?
Ya. Saya ingatkan semua dah okey, tapi saya terlupa sesuatu.
Apa ini?
Ke mana Eun-o nak pergi dengan beg kosong ini?
- Oh, ya! Rantai awak. - Betul.
Awak pakai rantai bukan?
Kenapa ada cincin? Awak ada teman lelaki?
Helo?
Awak sibuk sekarang?
Dulu awak pernah adakan parti rumah terbuka, bukan?
Boleh saya dapatkan bahan rujukannya?
Saya nampak video syarikat awak dulu dan mahu ia
sebagai bahan rujukan saya.
Oh, ya.
Saya ingin adakan persembahan akustik.
Boleh saya dapatkan senarai artis sekali?
Mestilah! Semua ini pelaburan.
Tunggulah. O3 akan berkembang dan akan tolong awak.
Ya. Terima kasih.
Rasanya itu dah memadai.
Okey.
Awak ingin berjumpa Rin-i?
Ya.
Dia tak beritahu awak?
Dia dibuang kerja kerana adik ipar pemilik akan gantikan…
Tapi ini tidak masuk akal.
Jadi di mana Rin-i?
Dia tak datang ke sini.
Ke mana dia pergi? Dia tiada di rumah.
Rin-i bukan budak-budak. Awak takut dia hilang?
Awak beli meja itu untuk 350,000 won?
Ya.
Saya beli sebab Rin-i sungguh-sungguh nak jual.
Tapi saya dapat tahu ia memang mahal.
Ia perabot syarikat terkenal.
Betul. Untuk pengetahuan awak, ia perabot baru.
Ia tak pernah digunakan dan tak dipamerkan di mana-mana.
Ia perabot baru, tak guna.
Kenapa awak kata awak dapat percuma?
Awak tipu dia lagi? Kerana dia akan marah sebab mahal?
Awak patut faham dari mula.
Puas saya beri petunjuk untuk jangan beli.
- Saya tak tahu. - Awak langsung tak membantu.
Awak yang bermasalah, bukan saya.
Kenapa rumitkan hubungan awak?
Saya tak nak dengar semua ini daripada orang dah membujang dua tahun.
Ke mana Rin-i pergi?
Pemilik kedai itu memang gila.
Saya akan lapor kepada Kementerian Sumber Manusia.
- Buatlah. - Saya akan buat.
Bagaimana kalau dia menangis di satu tempat?
Mesti dia marah dan sakit hati.
Dia kata dia nak cari kerja tambahan.
- Tapi dia dibuang kerja pula. - Kyeong-jun.
Awak tak kenal Rin-i langsung.
Jangan risau. Dia pasti tenang menghadapi semua ini.
Apa yang awak tahu mengenainya?
- Awak ayah dia? - Ya, saya ayah dia, bakal menantu.
Balik sekarang.
Bagusnya.
Pandai awak berjalan.
Apa ini?
Saya memang sedang rindukan awak
dan tiba-tiba awak muncul di sini.
Saya tahu segala-galanya.
Awak juga tahu yang saya nak makan spageti hari ini?
Mestilah.
Saya tahu segalanya mengenai awak.
Ya! Tiada apa yang awak tak tahu mengenai saya!
- Nampak sedap. - Dah siap. Cucilah tangan dulu.
Garpu ini.
Kita patut buang garpu ini.
Saya boleh betulkannya dengan gam.
Letak saja, saya akan kembali.
Nak betulkan guna gam?
Rin-i, dapur gas ini nampak bahaya.
Dapur induksi sedang dibaiki.
- Nak saya beli yang murah? - Terima kasih.
Sedapnya! Saya memang sangat lapar tadi.
- Makan, saya buat banyak. - Awak pun.
Rin-i.
Saya dengar awak dibuang kerja daripada kedai kosmetik.
Macam mana awak tahu?
Awak ke sana untuk jumpa saya? Awak patut telefon saya dulu.
Saya ada kerja baru.
- Kerja apa? - Berjalan dengan anjing.
Ada rumah besar di taman sebelah sana. Mereka bela anjing besar.
Jadi saya akan bawa anjing itu berjalan untuk dua jam sehari.
Awak tahu berapa gaji saya?
Sebanyak 15,000 won untuk sejam. Jadi saya dapat 30,000 won sehari.
Tak sejuk?
Macam mana nak berjalan selama dua jam di luar dalam cuaca seperti ini?
Seronok berjalan dengan anjing.
Saya boleh beriadah sambil dapat duit.
Sedapnya.
Rin-i.
Awak tak terasa nak belajar sesuatu?
Saya sedang belajar.
Setiap hari, saya tonton seminar alam sekitar.
Bukan itu maksud saya.
Dulu awak pernah kata yang awak nak jadi cikgu, bukan?
Waktu kecil, cita-cita saya pun tinggi.
Tak. Saya rasa pekerjaan itu sesuai untuk awak.
Awak sukakan kanak-kanak.
Saya rasa awak sesuai jadi cikgu sekolah rendah.
Apa kata awak belajar di universiti perguruan?
Fikirkannya masak-masak.
Dengarnya, ramai juga yang lewat mulakan pengajian di sana.
Kyeong-jun.
Saya tak nak. Saya dah pernah beritahu awak dulu.
Saya sukakan kehidupan saya sekarang.
Yuran pengajian juga tinggi.
Saya ada. Kalau perlu, saya boleh bayarkan yuran awak.
Fikirkannya.
Oh, ya.
Saya nak tunjuk awak sesuatu.
Tengoklah! Ini 350,000 won!
Geon dah bayar untuk perabot itu.
Nanti saya belikan mafela.
Jom makan, mari habiskan makanan.
Sedapnya!
Nombor rumah di bawah adalah 56-9.
Mereka nak bina semula dinding antara rumah mereka dan rumah kita.
Berikan kepada saya.
Bahagian sini.
Begini?
Begitu.
Keputusan bidaan Pusat Budaya Yangpyeong dah diumumkan.
O3 menang.
Saya dah cakap dah yang Eun-o boleh.
- Teruskan ke langkah seterusnya. - Baiklah.
Mereka akan berhenti mengadu kalau baiki dinding ini?
Sekejap. Saya kena beritahu Eun-o mengenai keputusan bidaan.
Yalah.
PERANCANG PUSAT BUDAYA KOMPLEKS KETUA PASUKAN: PARK JAE-WON
Awak tahu yang saya cari awak setahun.
Mesti Kyeong-jun dan Rin-i beritahu awak.
Tapi awak buat tak tahu?
LEE EUN-O
O THREE
Saya tak jumpa apa-apa dengan nama "Seon-a".
Saya jumpa sebuah buku yang seseorang pernah baca.
Bratislava, Poznań,
Trieste dan Riga.
Nama-nama yang tak dikenali ini jadikan imej bandar ini lebih romantik.
Si dia yang ajak saya berjalan di lorong kecil di Eropah.
Apa khabar?
Saya sihat.
Apa semua ini?
Kata dah lupakan semuanya.
Malam ini, saya mengenang kenangan yang bersinar
hilang seperti mimpi pada tengah musim panas.
CINTA & AMAN
Usul saya ditolak dan saya tiada projek.
Perkara yang membolehkan
saya terus bertahan melalui hari-hari saya yang sukar
adalah kenangan bermain dalam hujan seperti anak kecil.
Kenangan itu berikan saya kekuatan untuk terus tersenyum.
Awak boleh, Eun-o.
Saya memang agak kasar,
tapi apabila saya jatuh cinta, saya jadi lemah lembut.
Bagaimana dengan awak?
Orang lain teruskan kehidupan
selepas bercinta waktu bercuti.
Jadi awak dah lupakan saya?
Semua hanya kenangan?
Awak tak tahu apa-apa mengenai saya.
Perasaan, perangai, pemikiran dan kesukaan saya.
Awak tak tahu apa-apa.
Kenapa awak buat skip? Senaman malam?
Awak pun sama. Masuklah.
Ada bungkusan di bawah tangga.
Kenapa tak bawa naik?
Sebab…
ia bungkusan awak.
Tak guna…
- Apa itu? - Apa itu?
Apa?
Apa? O3?
Ini kereta Seon-a…
Tak, ini kereta Eun-o.
Boleh gila saya dibuatnya.
Dalam banyak-banyak kereta, kenapa saya langgar kereta Eun-o?
Aduhai.
Awak mesti dah gila, Jae-won.
Berani awak…
Apa patut saya buat?
Saya kena telefon dia dulu.
Apa patut saya kata lepas telefon dia? Gila betullah.
Helo.
Maafkan saya, tapi saya…
Tak, ini Park Jae-won.
Saya nak letak kereta tadi, tetapi terlanggar kereta awak.
Rasanya awak perlu tengok kereta awak.
Saya tidak langgar dengan kuat.
Sedikit sahaja.
Tadi saya terlanggar kereta awak sedikit sahaja.
Itu yang awak kata sedikit sahaja?
Apa?
Ke tepi.
Ini maksud awak sedikit?
Dari jauh, awak takkan nampak pun.
Putuskan panggilan dulu.
Kereta awak nampak okey, tapi kereta saya hancur.
Hancur? Kereta awak tak hancur pun.
Awak patut letak kereta ke dalam lagi…
- Tapi ia depan rumah saya. - Ya, memang betul.
Awak sepatutnya
letak ke dalam lagi sebab ini rumah awak.
Apa kesalahan saya?
Saya letak kereta saya dengan sempurna.
Ya, semuanya salah saya.
Bukan awak, tapi saya yang bersalah.
Saya bersalah kerana datang ke sini dan langgar kereta awak.
Saya juga bersalah kerana sayalah Jae-won.
Salah saya juga yang awak ialah bekas isteri saya.
"Bekas isteri"? Hei.
Jangan panggil saya begitu.
Kenapa? Awak memang bekas isteri saya.
Semasa saya ajak awak berkahwin,
awak minta saya melamar dan awak sukakannya.
Kenapa? Awak tak suka?
- Ia buat saya nak muntah. - Apa?
Awak rasa nak muntah?
Kenapa awak goda saya?
Memang itu rancangan awak dari mula.
Awak cerita apa yang elok dibuat apabila hujan
dan suruh saya ambil lesen.
Walau apa yang saya cakap pun, awak tak patut tergoda.
Awak tak goda saya? Awak pun sama.
Awak lagi banyak menggoda.
Saya? Bila? Semasa berjumpa kali pertama, kenapa awak pegang tangan saya?
Saya berdiri saja, tapi awak tarik saya.
Itu cuma satu permainan. Saya buat begitu sebab nak menang.
Secara kebetulan awak ada depan saya.
Saya depangkan tangan dan awak ada di situ.
Jadi kalau ada wanita lain, awak akan tarik dia?
Kenapa? Awak cemburu, bukan?
Sudahlah. Bayar untuk itu.
Ya! Saya akan telefon insurans…
Tidak. Sudahlah. Berapa harganya?
Awak nak berlagak ada banyak duit?
Apa maksud awak…
Saya dengar awak sangat baik dulu.
Awak sangat pelik sekarang.
Awak ingat awak tak pelik?
Awak suka berlagak dan sangat mengongkong.
Semua ini kerana awak!
Mana pergi Eun-o yang baik?
Lupakan Seon-a, tapi mana Eun-o yang baik?
Saya ada di sini. Apa awak nak buat?
Tidak. Awak tak baik langsung.
Awak jahat dari dulu, tapi berpura-pura baik.
- Kyeong-jun tak kenal awak. - Alihkan kereta!
Ya! Saya alihkan!
Perempuan jahat.
Alihkan kereta awak, gila!
Kenapa sepak kereta?
Ini…
Ini cincin perkahwinan kita.
Tapi saya dah buang ke dalam Cheonggyecheon.
Ke mana ia pergi?
Apa ini?
Ini cincin kahwin kita?
Taklah.
Cincin pada rantai awak…
- Itu cincin kita? - Taklah.
Apa yang tak? Memang betul.
- Tunjukkan kepada saya. - Awak salah.
- Biar saya tengok. - Bukan cincin kita.
Ya, memang betul cincin kita.
Betul kata saya.
Pulangkan, ia milik saya.
Saya buangkannya, tapi kenapa ia ada dengan awak?
- Pulangkan. Ia milik saya. - Hei.
Kenapa dengan awak?
Kenapa awak menyeksa saya?
Kenapa?
Ini cincin perkahwinan kita.
Awak tak buang cincin kita lagi!
Awak menipu yang awak dah lupakan saya, bukan?
Saya dah periksa.
Apa yang awak periksa?
Awak ada semua kamera saya dan cetak semua gambar kita.
Cincin ini pula.
Ini cincin kahwin kita. Awak masih simpan cincin awak.
Kenapa dengan awak, Eun-o?
Beritahu saya perasaan sebenar awak!
Boleh tak awak pura-pura tak kenal?
Saya…
Saya tak nak kawan-kawan saya tahu.
Awak malu tinggal di Yangyang sebagai orang lain?
Kebetulan pula, awak sepupu Kyeong-jun.
Ya, saya memang sepupunya. Jadi kenapa?
Kenapa kita perlu berpisah sebab itu?
Tak bolehkah kita berpisah?
Awak maksudkannya?
Tidak.
Bukan itu yang awak nak.
Beritahu saya.
Pandang saya.
Eun-o.
Hei, Eun-o!
Semasa awak cari cincin saya di Cheonggyecheon,
apa awak fikirkan?
Awak fikirkan saya.
Awak
masih cintakan…
Terjemahan sari kata oleh Anis Nabilah