ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
#ROMANTIKO
#MALAKAS ANG LOOB
#HINAHANGAANG BABAE
#GINUSTONG MAGING SINGLE
#NASA MAHABANG RELASYON
KUMUSTA ANG PAG-IBIG MO?
Umuwi ka nang ligtas.
Eun-o.
Nandito si Rin-i.
Ano'ng nangyayari? Bakit kayo magkasama?
Ano?
May meeting ka sa kumpanya niya?
Oo.
Pero nasa bahay pa ang mga dokumento mo.
Pinabilis lang namin. Kaya ganoon.
Hindi mo na'ko kailangang ihatid sa bahay, pero mapilit ka.
Salamat. Mag-ingat ka pauwi.
Mauna na akong pumasok.
Jae-won, gusto mong ramyeon?
- Ramyeon? - Oo.
'Wag mo na siyang abalahin, Abala siya.
Hindi ka nagugutom, 'di ba?
Gutom ako.
Pero ayaw mo ng ramyeon, 'di ba?
Gusto ko.
- Kumain tayo. May oras pa'ko. - Okay.
Mauna na kayo. Igagarahe ko lang ang kotse.
- Espesyal na cockle ramyeon ni Eun-o! - Espesyal na cockle ramyeon ni Eun-o!
- Mukhang masarap. - Oo nga.
Ms. Lee, salamat.
Ang sarap.
- Jae-won, siya naka-imbinto nito. - Ano?
Mahilig ako sa cockles. Bakit hindi ko naisip 'to sa ramyeon?
Eun-o.
Ang daming kong cockles.
Yung akin…
- Kailan ka magsisimulang magtrabaho? - Wala.
Nag-usap kami. Ayaw ko ng mga kundisyon.
Hindi ikaw ang magpapasya. Baka 'di ka namin tanggapin.
Hindi kami basta tumatanggap.
Ginagamit mo ang posisyon mo.
Hindi mo siguro binasa ang request.
Sabi r'on maraming kumpanya ang makikipagkumpitensya bawat isa
at titingnan ng mga empleyado namin ang proposals at pagbobotohan.
Nilinaw namin 'yon.
- Pwede siyang magdisqualified? - Oo.
'Wag kang magpatawa. Hindi ako.
Para alam mo,
ang O3 ang pinakamaliit sa kanila.
Walang kinalaban ang laki ng kumpanya sa kakayahan nito.
Isa pa, wala akong oras, at 'di swak sa kumpanya ko.
- Kaya 'di ko gagawin. - Eun-o.
Wala ka sa posisyon para mamili.
Bakit hindi? Lumalago ang O3 nitong mga nakaraaan.
Malapit ko nang anihin ang tinanim ko at tumanggap ng maraming alok.
Sinabi siguro sa kanya ni Kyeong-jun na malapit ka nang mamatay sa gutom.
Magutom paano? Hindi ako magugutom.
Kailangan mong makuha ito. Dapat manalo ka sa bidding.
Tinawagan tayo ng landlord tungkol sa pag-taas ng renta.
Ano? Bakit ngayon mo lang sinabi sa'kin?
Ngayong umaga lang tumawag.
Kaya sinasabi ko sa'yo agad.
Ano? Magkano?
- 20% - 20?
Buwisit! Paano nila nagawa 'yon?
Gusto ba nilang mamatay tayo sa lamig. Seryoso ba sila?
May multa sa mataas na renta.
Limang porsyento lang ang pwede nilang itaas.
Tanga ka ba? Bakit wala kang sinabi?
Kalokohan na nga ang limang porsyento. Hindi ako pinupulot ang pera.
'Di ako magbabayad ng higit pa riyan.
Sabi ni Kyeong-jun mabait at kalmado ang dating Eun-o.
- Hindi ako makapaniwala. - Sino siya?
Hindi siya ang minahal kong siYoon Seon-a at ang mabait na si Lee Eun-o.
Hindi ko siya maintindihan.
Sabihin mo papunta na'ko.
- Ikaw na. - Ikaw ang pumirma ng kontrata.
Pasensiya na sa sasabihin ko,
pero nasa tabi lang ang bidding, Eun-o.
Oo, hindi ngayon ang oras para riyan.
Han-gyeol.
Kung titingnan mo ang maintenance at ang bayad sa kagamitan ng building…
Mr. Choi, pwede ba kitang makausap?
Ano 'yon?
Tinanong ko ang may-ari ng bahay sa Buam-dong
na maghintay hanggang sa katapusan ng buwan.
Bakit hindi mo masuko ang desenyo mo?
Hindi sila makakalipat sa usapang petsa.
Kailan sila aalis?
Ano'ng sinabi mo sa'kin?
Sabi mo isusuko mo na kasi hindi mo ito mabago.
- Tingin ko naayos ko na. - Sige, sigurado magagawan mo ng paraan.
Matapos mong baguhin ang buong building.
Alam mong dapat ilipat at ayusin ulit ang water supply at drainage.
Eksperto ka. Ano'ng problema mo?
Bakit hindi ka nagsasalita? Sagutin mo'ko.
Kasi tama ka.
Kyeong-jun, tama lahat ng sinabi mo.
Nagtataka ka ba
kung ilan ang mga lumang bahay sa Seoul?
Sinisira ang lahat wala pang 20 hanggang 30 taon.
Kung magtatayo tayo ng bahay gamit ang materyales na gusto natin,
Ayaw kong magkaroon ng pagsisisi,
at gusto ko ng pamilya na titira dito nang matagal.
Ikaw at ang sinasabi mo. Sandali.
Bibigyan kita ng sampung araw.
Hindi na kita bibigyan ng higit pa riyan.
Naging maayos ba ang meeting kanina?
Hindi ko alam. Bakit nahuli ka?
Nagmeeting kami ni Ms. Lee kaninang umaga.
'Di ba binigay mo na lahat?
Akala ko rin, pero may nakalimutan akong ibigay. Kaya 'ayun.
Ano 'to?
Saan balak pumunta ni Eun-o
dala ang walang lamang maleta?
- Tama, ang kuwintas mo. - Tama.
Tama, ang kuwintas mo.
Para saan ang mga singsing? Bagong boyfriend?
Hello?
Hello. May ginagawa ka ba?
Naalala mo yung open house party na ginawa mo?
Oo, pwede mo akong bigyan ng reference?
Nakita ko ang video na ginawa ng kumpanya n'yo
at gusto kong i-refer 'yon.
Sige.
Iniisip kong pumunta sa acoustic music para sa performance.
Pwedeng pakibigay din ang listahan ng artist?
Oo naman, mag-iinvest ka sa'kin.
Maghintay ka lang. Lalaki ang O3 at tutulungan ka.
Okay, salamat.
Tingin ko okay na 'yan.
Tingnan natin.
Nandito ka para makita si Rin-i?
Oo.
Tingin ko 'di niya sinabi sa'yo.
Natanggal siya ngayon. Ang hipag ng manager namin ang…
Ano? Kalokohan 'yan.
Nasaan si Rin-i?
Hinid siya pumunta rito.
Eh nasaan siya? Wala rin siya sa bahay.
Hindi na siya bata. Nag-aalala ka bang mawala siya?
Pumayag kang bilhin 'yan ng 350, 000 won?
Oo.
Bumigay lang ako kasi kinukilt niya ako.
Hinanap ko. Talagang 1.2 milyon won ang presyo.
At sikat na brang 'yon.
Tama ka. At alam mo? Brand new pa.
Hindi pa nagamit o na-display dati.
Talagang brand new 'yon, tanga.
Bakit mo sinabing nakuha mo lang nang libre?
Nagsinungaling ka naman sa kanya? Kasi magagalit siya sa presyo?
Bakit 'di mo nakuha?
Binigyan na kita ng senyales.
Talaga?
Hindi ka talaga nakakatulong.
Ikaw ang problema hindi ako. Bakit mo ginagawang komplikado?
Ayaw kong pinagsasabihan ako ng single nang tatlong taon.
Nasaan ba siya?
Baliw ba ang boss niya?
Ire-report ko ba sa maling dismissal?
- Oo. - Gawin ko na?
Paano kung umiiyak siya kung saan ngayon?
Nagagalit o naiinis siguro siya.
Sabi niya kailangan ng ekstrang trabaho.
- Paano siya natanggal? - Kyeong-jun.
Hindi mo kilala si Rin-i.
'Wag kang mag-alala. Siguradong ayos lang siya.
Sigurado ka? Paano mo alam?
- Tatay ka ba niya? - Oo, Mr. Choi.
Umuwi ka na.
Magaling.
Magaling ka 'pag nakatali.
Ano'ng nangyayari?
Na-miss kita, alam mo?
Nandito ka na!
Nabasa ako ang isip mo.
Alam mo rin na gusto kong kumain ng spaghetti.
Oo naman.
Alam ko ang lahat sa'yo, Rin-i.
Oo naman, alam mo.
- Mukhang masarap. - Tapos na. Maghugas ka ng kamay mo.
Ano?
Kailangan na natin 'tong itapon.
Hindi, kaya kong ayusin 'yan.
Ilagay mo rito. Babalik ako.
Bakit niya 'to aayusin?
Rin-i, mukhang delikado ang gas stove.
Maaayos na ang induction na lutuan.
- Bibili ba ako ng mura? - Salamat sa pagkain.
Ang sarap nito. Akala ko mamatay ako sa gutom.
- Kumain ka. Marami akong niluto. - Ikaw din.
Rin-i.
Balita ko natanggal ka sa tindahan ng cosmetics.
Paano mo nalaman?
Pumunta ka r'on? Sana tinawagan mo'ko.
May bago na akong trabaho.
- Ano 'yon? - Naglalakad ng aso.
May bahay malapit sa playground, at may malaki silang aso.
Ilalakad ko ang aso nila dalawang oras araw-araw.
Hulaan mo magkano.
15, 000 won kada oras. 30,000 won na 'yon nang dalawang oras.
Hindi ka ba giginawin?
Paano mo malalakad sa ganitong panahon?
Hindi, masaya maglakad ng aso.
Mae-exercise at kikita pa'ko ng pera.
Masarap 'to.
Rin-i.
May gusto ka bang matutunan o pag-aralan?
Nag-aarala ako.
Dumalo rin ako ng mga environmental seminar.
Hindi, hindi ganyan na pag-aaral.
'Di ba sabi mo gusto mong maging guro?
May malaki tayong pangarap 'pag bata pa.
Hindi, tingin ko bagay sa'yo ang ganoong trabaho.
Isa pa, mahilig ka sa bata.
Tingin ko magiging magaling ka guro sa elementary school.
Ano kaya kung mag-aral ka sa Seoul National University ng Education?
Pag-isipan mong maigi.
Marami akong nababalitaan na naging guro kahit may edad na.
Kyeong-jun.
Hindi 'yan para sa'kin. Sinabi ko na sa'yo dati pa.
Talagang masaya ako sa buhay ko ngayon.
Isa pa, masyadong mahal ang tuition.
Nandito naman ako. Kung gusto mo, ako na bahala sa tuition mo.
Pag-isipan mo.
Tama.
May ipapakita ako sa'yo.
Ta-da. 350,000 won 'to.
Binayaran ako ni Geon bukod pa sa lamesa.
Bibili ako ng muffler.
Sige. Tapusin na natin ang pagkain.
Ang sarap.
Ito ang katabing bahay. Number 56.9.
Gusto nilang ipaulit ang pader sa pagitan ng bahay natin.
Tingnan ko nga.
Parang ganito.
Parang ganito?
Ahh.
May resulta na ng bidding para sa complex cultural center.
O3.
Kita mo? Sabi ko sa'yo makukuha niya.
- Makakaalis ka na. - Sige, sir.
Hindi na sila magrereklamo kung aayusin natin?
Teka. Sasabihin ko kay Eun-o ang resulta ng bidding.
Sige.
COMPLEX CULTURAL CENTER DESIGNER TEAM LEADER: PARK JAE-WON
Alam mong hinanap kita ng isang taon.
Narinig mo na kay Rin-i at Kyeong-jun, pero wala kang ginawa.
LEE EUN-O
O3
Wala akong mahanap nang hinanap ko ang "Yoon Seon-a."
May nakita akong libro sa bookstore binabasa ng dati kong kilala.
Bratislava, Poznań,
Trieste, at Riga.
Dahil hindi pamilyar ang mga pangalan, mas romantiko pakinggan ang lungsod.
Naglakad silang magkasama sa kalye ng Europe
Kumusta ka na?
Okay lang ako.
Ano?
Sabi mo tapos ka na.
Ngayong gabi, naalala ko ang mga alaala na nagbalik
at naglaho na parang panaginip sa gabi ng tag-araw.
Tinanggihan ang alok ko, at wala akong alok sa trabaho.
Sa gitna ng pag-aalala
na nagpalungkot sa'kin, kaya ko pang kumapit
salamat sa mga alaala ng pagsayaw sa ulan na parang bata.
Pinapangiti ako ng mga alaalang 'yon.
Lee Eun-o, kaya mo 'yan.
Lagi akong masungit.
Pero nagiging malambing ako 'pag nagmamahal.
Ano ka 'pag nagmamahal?
Pero 'pag bumalik sila, kinakalimutan at nagpatuloy na lang.
Nakalimutan mo na ako?
Piraso ng alaala na lang 'yon?
Hindi mo ako kilala.
Tungkol sa nararamdaman ko, ugali, iniisip, o mga gusto ko.
Wala kang alam.
Ano'ng mayroon sa jump ropes? Workout sa gabi?
Kala mo 'di mo ginagawa. Pumasok ka na.
May package sa baba.
Bakit hindi mo kinuha?
Kasi
sa'yo 'yon.
Ang lokong…
- Ano 'yon? - Ano 'yon?
Ano 'yon?
Ano? O3?
Kotse ni Seon-a ito…
ay, ni Eun-o pala.
Hindi ako makapaniwala.
Bakit kotse niya pa?
Hindi pwede.
Jae-won, ang tanga mo.
Paano mo…
Ano'ng sasabihin ko sa kanya?
Tatawagan ko siya.
Ano'ng sasabihin ko? Grabe sumsakit ulo.
Hello?
Patawarin mo'ko, pero…
Hindi. Si Park Jae-won 'to.
Nagpa-park ako, at tingin ko
nabangga ko ang kotse mo. Pumunta ka rito tingnan mo.
Hindi naman malala.
Gasgas lang.
Maliit na gasgas. Sobrang liit.
Paano naging maliit na gasgas 'yan?
Ano?
Tumabi ka.
- Paanong maliit 'yan? - Hindi mo makikita sa malayo.
Ibaba mo muna.
Uy. Ayos lang ang kotse mo, pero nadurog 'yong akin.
Ano ba. Paanong "nadurog 'yan"?
At dapat nakagarahe ang koptse mo sa gilid--
- Sa harap 'to ng bahay ko. - Oo, tama ka.
Bilang may-ari ng bahay, dapat nilapit mo pa.
Ano'ng ginawa kong masama? Maayos ang pagkagarahe ko.
Tama, kasalanan ko.
Wala kang ginawang masama.
Kasalanan kong pumunta rito at mabangga ang kotse mo.
Kasalanan kong maging Park Jae-won
at ikaw bilang ex-wife ko.
"Ex-wife"? Uy.
- 'Wag mong sabihin 'yan. - Bakit hindi? Ex-wife kita.
N'ong sinabi kong pakasalan mo'ko,
naghingi ka ng proposal. Bakit? Nakakinis?
- Sawa na ako riyan. - "Sawa"?
Sawa ka na?
Bakit mo'ko nilandi?
May masama kang motibo, ano?
Binabanggit ang ulanat field habang pinipilit mong
kumuha ako ng driver's license.
Sana hindi ka na-in love habang sinasabi ko ang mga 'yan.
Hindi mo ba ako nilandi? Nilandi mo'ko.
- Mas gusto mo 'yon. - Ako ba? Kailan?
Ba't mo hinawakan kamay ko n'ong una tayong nagkita?
Nakatayo lang ako, pero hinablot mo'ko.
Naglalaro tayo n'on. Gusto ko ng premyo.
Nagkataon, na nasa harap kita.
Mas malapit kang maabot.
Kung ibang babae 'yon, 'yon ang kukunin mo, 'di ba?
Ano 'to? Nagseselos ka, ano?
'Di bale na. Magbayad ka sa pinsala.
Oo. Tawagan mo ang insurance…
Hindi, 'wag na. Magkano ba?
- Niyayabangan mo'ko ng pera mo? - Paano naging…
Sabi nila dati kang mabait.
Pero kakaiba ka na ngayon.
Tingnan mo ang salita. Wala kang pakialam kumilos,
pero humaling ka na ngayon.
Dahil lahat sa'yo!
Nasaan ang dating mabait na Eun-o?
Kalimutan mo na si Seon-a. Nasaan siya?
Nandito siya. Ano'ng gagawin mo?
Hindi, hindi ka mabait.
Siguradong masama ka talaga.
- Sigurado 'di alam ni Kyeong-jun. - Itabi mo ang kotse mo!
Sige. Aaslisin ko na!
Ang sama mong babae.
Alisin mo ang kotse mo, baliw.
Bakit mo sinipa…
Uy.
Ito'y…
Wedding ring natin 'to.
Tinapon ko yung akin sa Cheonggyecheon.
Nasaan na 'yon?
Ano 'to?
Singsing natin 'to?
Hindi.
Ang mga singsing sa kuwintas mo.
- Mga singsing natin 'yon, 'di ba? - Hindi.
Ano'ng sinasabi mo? Oo.
- Umalis ka. Titingnan ko. - Sabi ko hindi.
- Alis. - Hindi 'yan sa'yo.
Tama ako. Sa'tin nga.
Tama ako.
Ibalik mo sa'kin 'yan. Akin 'yan.
Tinapon ko 'to sa Cheonggyecheon. Bakit nasa iyo?
- Ibalik mo sa'kin 'yan. - Uy.
Ano'ng plano mo?
Bakit mo'ko pinapahirapan?
Bakit?
Wedding rings natin 'to.
Hindi mo tinapon yung sa'yo.
Nagsinungaling kang tapos ka na, 'di ba?
Nahanap ko ang lahat.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nasa iyo ang cameras at pina-print mo lahat ng litrato.
At mga singsing na ito.
Ang wedding rings natin. Nasa iyo pa.
Eun-o, ano'ng nangyayari?
Sabihin mo kung ano'ng nararamdaman mo!
Pwede bang magsinungaling kang 'di mo'ko kilala?
Ayaw…
ayaw kong malaman ng mga kaibigan ko.
Nahihiya ka ba sa alyas mo sa Yangyang?
Nagkataon, na pinsan mo si Kyeong-jun.
Tama ka. Pinsan niya ako. Eh ano?
Bakit kailangan mong makipaghiwalay dahil diyan?
Pwede bang makipaghiwalay ka na lang sa'kin?
Seryoso ka ba riyan?
Hindi.
Nakikita ko.
Sabihin mo sa'kin.
Tingnan mo'ko.
Eun-o.
Uy, Eun-o.
Hinanap mo ba ang singsing ko noong nasa Cheonggyecheon ka,
ano'ng iniisip mo?
Naisip mo ako.
Ikaw
mahal mo pa ba--
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Rose Hernandez