NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
#ROMANTYK
#WOLNY DUCH
#UWIELBIAM JĄ
#SINGIEL Z WYBORU
#W STAŁYM ZWIĄZKU
JESTEŚCIE ZAKOCHANI?
Musi być widać firmę?
Teraz dobrze.
Dobre. Bardzo słodkie.
Czy kiedyś po alkoholu urwał ci się film?
Nigdy.
Nie rozumiem, po co ludzie doprowadzają się
do takiego stanu.
Nie przekraczamy granicy.
Owszem. Wystarczy odrobina dla nastroju.
Picie na umór wkurza otoczenie.
Wybacz, Jae-won.
Niektórzy po pijaku lądują na policji.
Często urywa mi się film.
Chodziłam na policję i ryczałam na chodniku.
Robiłam różne głupoty.
Nie będę się żałośnie tłumaczyć. Taka prawda.
A przyjaciółki Geona to straszne kłamczuchy.
O nas mówisz?
Geon opowiadał mi różne rzeczy.
Odmawiam zeznań.
To banda popaprańców.
Rin-i.
- Wracajmy do domu. - Jesteś jak kula u nogi.
Nie mów tak.
- Patrzcie, jak słodko śpi. - Śpij spokojnie
- Kochanie - Kochanie
- Ptaszki już śpią - Ptaszki już śpią
- Co? - I owieczki też
- Siad. Co wy robicie? - Dziękuję ci za służbę.
Cześć. Pewnie jesteś przyjacielem Rin-i.
Jestem jej chłopakiem.
- Kyeong-jun, zajeżdża tu psem. - Gdy Rin-i się upije…
zasypia w psiej budzie.
- Jedzie. Jest. - Jedzie. Jest.
- Kyeong-jun przyjechał. - Wrócił.
Kyeong-jun.
- Cześć. - Cześć.
Kyeong-jun zawsze po pijaku zasypia w windzie.
- Pa, Kyeong-jun. - Pa, Kyeong-jun.
A Geon kompletnie nic nie pamięta.
Wiecie w ogóle, jak się poznaliśmy?
Geon świetnie śpiewa.
I świetnie tańczy. Co za koleś.
Geon, jesteś super.
- Znacie go? - On chyba uczy w drugiej klasie.
Nigdy go nie widziałem. Może jednak w pierwszej?
Zna go pani?
Co za różnica, kim on jest?
Przyszliśmy tu pośpiewać.
A Eun-o, gdy się spije, wsiada w autobus.
Zawsze jedzie na ostatni przystanek. Cała czwórka jest porypana.
Ciągnie swój do swego.
To udowodnione naukowo.
No wiecie.
Halo? Cześć, Eun-o.
Halo.
Co się dzieje?
Po alkoholu śpi jak zabita. Obudziłem ją?
Jest najbardziej niebezpieczna zaraz po przebudzeniu.
To mnie wykończy. Nie umiem już zasnąć na trzeźwo.
Cholera. Zapomniałem naładować telefon.
DOPKU, JAK MOŁŁĘŚ MINIE TAK PORTAKTOWĄĆ?
Że co?
Dzisiaj
ktoś znajdzie się w niebezpieczeństwie.
Jeśli
kiedykolwiek zadzwoni do ciebie Eun-o albo zobaczysz ją na ulicy,
radzę ci brać nogi za pas.
- Halo? - Słucham?
Kto tam?
Dostałem z tego numeru dziwne wiadomości.
To nie mój telefon, tylko jakiejś dziewczyny.
Jest zalana w sztok.
Dojechałem do ostatniego przystanku.
To już koniec kursów na dzisiaj.
Co? Dobrze.
Niech się pani obudzi.
Jak się pani nazywa?
Lee Eun-o.
Lee… Co?
- Lee Eun-o. - Eun-i?
Kto? Lee Eun?
Proszę zaczekać.
Chwileczkę.
AGENCJA REKLAMOWA O3 LEE EUN-O
Gdzie pan jest?
Tak.
- To twoje wydatki? - Tak. Dzień dobry.
Co to za poważna mina?
Muszę zmienić abonament na tańszy.
Za dużo wydaję na telefon.
Czekaj.
Sprawdzę, czy mają coś tańszego.
Jest.
I w tym miesiącu wydałam więcej na jedzenie.
To dlatego czuję się taka ociężała!
Co ty gadasz? Jesteś leciutka.
Podniósłbym cię jednym palcem.
Czemu jesteś dziś taki milutki?
A jestem? W takim razie…
Może powinnam znaleźć dodatkową pracę?
- Rin-i. - Co?
Może znajdę ci jakiś porządny etat?
- Przecież mam pracę. - Na pół etatu.
Byłoby lepiej, gdybyś zatrudniła się gdzieś na stałe.
Nie.
Nie chcę codziennie dojeżdżać.
Ani użerać się ze współpracownikami.
Podoba mi się takie życie.
Mam ciebie, Eun-o i Geona,
to mi wystarcza.
Zapomniałam.
Geon kupi tę szafkę za 350 000 wonów.
Nie, zostanie tutaj.
Nie. A co z tą?
Sprzedaj ją.
Naprawiłeś mi ją, ta bardziej mi się podoba.
To stary rupieć, tylko go pomalowałem.
Po co ci to?
Ta importowana jest droższa, solidniejsza,
jakościowa i bardziej do ciebie pasuje.
Nie obchodzi mnie, ile kosztuje. Tamtą malowałeś dla mnie godzinami.
Nie zgadzam się.
Wygrałaś. Poddaję się.
Wygrałam!
- Przegrałeś! - Boże.
Eun-o, wstałaś? Wchodzę.
Gdzie ona jest?
Gdzie ja jestem?
Niech się pani obudzi! Proszę.
Już idę.
Dziękuję.
„Frajer”? Kto to?
- Nie odbieraj. - Słucham.
Halo?
Proszę mówić. To telefon Lee Eun-o.
Rozumiem. Eun-o…
Chwila, a kto mówi?
Eun-o jest na spotkaniu.
Dobrze.
Masz.
- To było chamskie. - Miałem dobrą nauczycielkę.
Upiła się wczoraj i wyszła.
Pewnie wróciła, gdy już spałem,
i rano znów wyszła.
A teraz jest na spotkaniu.
No tak.
Co za ulga.
Chodź, jestem głodny.
- Jak ja tu trafiłam? - Co pamiętasz?
- Dojechałam na ostatni przystanek… - Siedziałaś na ławce.
Chciałem cię tam zostawić, ale było lodowato.
Zaniosłem cię do auta.
A potem do mojego łóżka.
Zrobiłaś się ciężka. Widać ci się powodzi.
Prawie pękł mi kręgosłup. A ja schudłem trzy kilo.
Zawsze byłeś taki kąśliwy?
A ty?
No nie wiem.
To raczej ty wydajesz mi się całkiem obca.
Najpierw zjedzmy. Wiem, że ci głupio, ale…
Walić śniadanie. Musimy pogadać.
Wczoraj nie było warunków.
Ale ja jestem głodny.
Co jest?
Seon-a uwielbiała takie śniadania.
Ty nie?
- Co ty lubisz? - Nadal jesteś chamski.
Akurat ty nie masz prawa tak mówić.
No i…
Co to ma być? Wyjaśnij mi to.
Dupku.
Jak mogłeś mnie tak potraktować?
Chciałeś mi tylko powiedzieć, że jestem okropną babą?
Zapisałam cię w telefonie z serduszkiem.
Usunę je z twojej nazwy.
Nie. Usunę twój numer.
KOCHĄŁĄAM CIĘ
Kochałam cię.
Tęsknię.
TESKINĘ
Nadal pamiętasz mój numer.
Albo go nie usunęłaś.
Jak mnie zapisałaś?
Gdybym ja miał twój numer,
zapisałbym cię jako „Złodziejka”.
No to śmiało, nic nie stoi na przeszkodzie.
Nie chcę, raczej nie będę do ciebie dzwonił.
Mówiłam, że oddam ci aparaty.
Zatrzymaj je sobie. Po co mi one?
Mam je trzymać po tym wszystkim?
Czemu wywołałaś moje zdjęcia?
I to wszystkie. Po co?
Tęskniłaś za mną?
Tak.
To pamiątki. Co z tego?
Też możesz je wywołać.
W porządku. Przepraszam, że nie potrafiłem odpuścić i cię szukałem.
Ale od roku wiedziałaś, że cię szukam.
Rin-i i Kyeong-jun ci o tym mówili, a ty nie zrobiłaś nic.
Czemu?
Fajnie było patrzeć, jak się męczę?
Bałem się,
że miałaś wypadek i wylądowałaś w szpitalu
i dlatego nie mogłaś do mnie zadzwonić.
Pisałem do Ra-ry i Bina, mimo że wyjechali do RPA.
Byłem załamany, że się nie odzywasz.
Gdy widziałem na ulicy kobietę podobną do ciebie,
biegłem za nią.
- Codziennie, jak wariat… - Dlaczego tak się zachowywałeś?
Powiedziałam, że cię okradłam.
Nie zrozumiałeś?
Ludzie miewają wakacyjne romanse.
A po powrocie do domu zapominają i żyją dalej.
Czyli ty o mnie zapomniałaś?
Jestem tylko starym wspomnieniem?
To dlaczego za mnie wyszłaś?
Czemu za mnie wyszłaś?
Mówiłam, że dla zabawy.
- Ty też. - Nie. Brałem to na poważnie.
I ty też.
Doskonale wiedziałaś, że to dla mnie ważne.
No i co?
Nie mamy żadnych papierów.
- Nic a nic. - W ogóle cię to nie rusza? Jakim cudem?
W Yangyangu taka nie byłaś.
- Seon-a… - Nie.
Yoon Seon-a.
Ona nie była niezdarna ani bezczelna. Była taka super, bo…
Bo nie jest mną.
Ja jestem Lee Eun-o.
A ty kochałeś Seon-ę.
Stworzyłam ją, to nie ja.
Zakochałeś się w kłamstwie.
Pewnie kochałeś ją od stóp do głów.
Ale ja nią nie jestem.
Nic o mnie nie wiesz.
O moich uczuciach, osobowości. Nie wiesz, co myślę, co lubię.
Nic nie wiesz.
Przykro mi, że nie jestem…
Yoon Seon-ą.
Cholera.
Wsiadaj. Podwiozę cię.
Pożycz mi tylko parasol.
Pożyczyłabyś coś komuś, kogo nienawidzisz?
Wsiadaj. Masz daleko do przystanku.
No chodź.
Nie jeżdżę w deszczu.
To niebezpieczne.
Czekaj.
Boże, ta Eun-o ma niezły charakterek.
Seon-a też miała, ale była przy tym bardziej urocza.
Mówiłam. Przykro mi, nie jestem nią.
Skoro ci przykro, to się na mnie nie wkurzaj.
Nie masz prawa być na mnie zła.
Włączyć muzykę?
Nie dotykaj. To moje auto.
Zawsze jesteś taki nabuzowany?
Tak.
Zawsze taki jestem.
Chyba że się zakocham, wtedy jestem miły.
A ty jaka jesteś, gdy się zakochasz?
Jae-won jest taki niepoważny.
Dlatego mi się spodobał.
Jesteś głodna?
Pewnie masz kaca.
Dziwne.
Nie umiem jej nienawidzić.
Chcę, ale nie jestem w stanie.
KUCHNIA
Zespół ds. zarządzania materiałami ma spotkanie
w sprawie łazienki w Sinsa-dong.
Ale nasz kierownik jeszcze nie przyszedł.
Właśnie. Mam przełożyć spotkanie?
Proszę dać mi listę materiałów do przejrzenia.
Dobrze.
Ale dziś pada.
Ramyeon jest idealny na deszczowe dni.
- Jesteś już po spotkaniu, Eun-o? - Tak.
Wracaj bezpiecznie do domu.
Eun-o, gdzie się podziewałaś…
Cześć.
Idzie Rin-i.
Co tu robicie razem?
Napisy: Małgorzata Fularczyk