NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
#ROMANTYK
#WOLNY DUCH
#UWIELBIAM JĄ
#SINGIEL Z WYBORU
#W STAŁYM ZWIĄZKU
JESTEŚCIE ZAKOCHANI?
PSYCHIATRA KIM SEONG-U
Istnieje dobry sposób na zerwanie?
To ważny temat.
Rozstania są ważniejsze niż związki.
Zdrowe rozstanie prowadzi do nowego, zdrowego związku,
a w zdrowym związku można odnaleźć nową miłość.
Kto wygaduje takie głupoty?
Takie było pytanie.
Odpowiedziałem jako lekarz.
Jakie rozstanie jest zdrowe?
Właśnie o tym mówię.
Krok pierwszy. Powiedz partnerowi, dlaczego zrywasz.
Jesteś kretynem.
Myślisz, że zrozumie powód?
Nawet jeśli nie, i tak trzeba powiedzieć.
Krok drugi. Zerwij osobiście,
a nie SMS-em albo przez telefon.
Na spokojnie i twarzą w twarz.
Czemu go uderzyłaś?
- Zerwałem z nią. - Nie tylko o to chodzi.
Osobie, którą kochaliśmy,
trzeba powiedzieć, czemu chcemy się rozstać.
Mówiłeś, że ciągle patrzysz na mój nos,
i czułam się, jakbyś to z nim rozmawiał!
- Ich reakcja już nie zależy od nas. - „Poczuła się urażona.
Gdy na nią patrzył,
widział tylko jej nos”.
Jak mogłeś powiedzieć coś takiego?
Trzeba mieć trochę taktu.
Byłem taktowny.
Ale nie słuchała racjonalnych argumentów.
Widzicie? Rozstanie nigdy nie jest zdrowe.
To koniec związku z kimś, kogo kochaliśmy.
To zawsze będzie bolało,
bez względu na to, kto zrywa.
Tak.
Zawsze będzie bolało.
Jakoś trzeba sobie z tym poradzić.
W nocy nie zmrużyłem oka.
Położyłem się do łóżka,
ale byłem zbyt wściekły, żeby zasnąć.
Właśnie tak.
Powinieneś być na nią wściekły i się zemścić.
Nie. Zemsta nie ma sensu.
Nic nie poradzimy, że ktoś z nami zerwał.
Na ból po rozstaniu też nie.
Ale moim zdaniem rujnowanie sobie życia
przez jeden nieudany związek to skrajna głupota.
To był Kyeong-jun?
Zamknij się, bo cię zabiję. Nawet nie znasz Seon-y.
- Cholera. - Co ty gadasz?
Przecież mówił, że to fałszywe imię.
Odpuść.
Przestań o mnie gadać ludziom.
Wychodzę na jedynego frajera w tym programie!
Cholera.
- O kim tu mowa? - Chyba o Jae-wonie?
W tym programie nie ma żadnego innego frajera?
Powiedzcie mu, żeby wyskoczył z Jae-wonem do baru.
Już samo fałszywe nazwisko było jak nóż w plecy.
Ale to…
Czuję się,
jakby wbiła mi ten nóż w serce.
Że co? Jaja sobie robisz?
To przyjaciółka Rin-i?
Czyli pewnie zna też Kyeong-juna.
Była tak blisko i żyła sobie jak gdyby nigdy nic.
Jak to możliwe?
Mów! Jak to możliwe?
Jakim cudem?
Cholera!
Idźcie stąd. Nie nagrywajcie mnie. Wynocha!
Wynoście się!
Wyjdźcie z mojego domu. Nie nagrywajcie mnie.
Ale zasuwasz!
Zmęczyłam się.
- Wracajmy do domu. - Co?
Zimno mi. Chodź do domu.
Eun-o, zrób dziesięć powtórzeń.
Cały czas tylko siedzisz. Musisz poćwiczyć.
Dobrze ci to zrobi na kręgosłup.
MOŻEMY… PODEJŚĆ?
Kazałem wam odejść.
Czekaliście tu na mnie? Masakra.
Niech wam będzie. Dobił mnie
ten koleś.
Bo brzmiało, jakby miała faceta.
Jestem głodna. Wracajmy do domu.
- Chodź. - Puszczaj.
Rin-i, chodźmy do domu. Jestem głodna.
Jasne.
No chodź, umrę z głodu. Przestań.
Na co masz ochotę?
- „Przemyśl to”. - Chodźmy już.
„Ile moje ciało musiało znosić?”
Co zjemy?
- Eun-o, możesz mi podać książkę? - Chodźmy do domu.
Możesz mi ją dać?
- Daj. - Sam ją sobie weź.
Nie sięgam. No weź, podaj mi.
Wydaje mi się, że mieszkają razem.
Ze mną też mieszkała. To nic nie znaczy?
Związki są dla niej zabawą w dom?
No dobra. Związki to nic wielkiego.
Ludzie ciągle się rozstają i żyją dalej.
Ale
powinna porządnie zakończyć naszą relację.
Powinna ze mną zerwać, a dopiero potem umawiać się z innymi.
Słuchaj, Seon-a.
Obyś była singielką. Jeśli się z kimś spotykasz…
Tak, najlepszy jest ryż Hetbahn.
- Bibigo ma najlepsze zupy. - Ćwiczy się w parku.
- No weź. - Co?
Po co wydawać kasę na drogie siłownie? W parku jest wszystko.
- Nie ma ogrzewania. - Fakt. Nie chodźmy już tam.
Możemy wrócić wiosną.
Zastanówcie się przez chwilę.
Kiedy będzie nas stać na fajną siłownię?
Nie w tym życiu.
Zrobiłam kilka zleceń dla hoteli.
- Zgadnijcie, ile kosztuje członkostwo. - Co za różnica? Zarabiam 9000 na godzinę.
Ćwiczenia w parku mi wystarczą.
Czyli nikt z nas nie ma przed sobą świetlanej przyszłości?
O jej przyszłość nie ma się co martwić. Jej chłopak to Choi Kyeong-jun.
No tak, pewnie ma kupę forsy.
Chwila. Mówię serio.
Co on ma do rzeczy?
Ja też spytam serio. Zamierzasz za niego wyjść?
Nie chcę z nikim brać ślubu, nawet z Kyeong-junem.
Słucham.
Tak, tu Lee Eun-o z O3.
Zgadza się.
Rozumiem. Prezentacja? Dzisiaj?
- To trochę krótki termin. - Mieliśmy oglądać film…
Oczywiście, mogę się tym zająć.
Tak. Firma O3 jest zawsze gotowa do działania.
Dobrze, do zobaczenia po południu.
Ale się będzie działo.
Niedługo do O3 spłynie…
Tona projektów
Chwila.
Muszę zadbać o cerę przed prezentacją.
Muszę iść.
- Znowu? - Tak nagle?
Czekaj.
Wydaje jej się, że zatrudnią ją do reklamy?
Zleceniodawca w ogóle to obejrzy?
Skończyłaś?
Mówiłaś poważnie, że nie chcesz wyjść za Kyeong-juna?
Chyba nie, co? On o tym wie?
Nigdy nie rozmawialiśmy o małżeństwie.
- Skoro nic nie mówiłaś, pewnie założył… - Przestań.
Ślub nie jest teraz najważniejszy.
Musimy jakoś zarabiać na życie.
Czy ty ostatnio w ogóle piszesz?
Też powinnaś sobie wypić.
Rin-i, nie ufaj facetom.
Zaufaj mi i jeszcze zaczekaj, dobra?
Jasne. Kocham cię.
Ta jest fajna.
Ale wezmę tę.
Ta pierwsza jest obecnie bardzo popularna.
Wiem.
Ale i tak wolę tę.
Dobrze.
- Mogę od razu ją zabrać? - Oczywiście.
Powinienem kupić Rin-i rower.
- Rin-i. - Kyeong-jun. Fajnie, że jesteś.
Trzeba to zawieźć Eun-o.
Mówiłam ci, że potrzebuję szafki. I patrz, co znalazłam!
Trochę ją podrasuję i będzie super.
- Otwórz bagażnik. - Czekaj.
Dekorator wnętrz, z którym pracujemy, wykorzystał ją na prezentacji domu.
- Wziąłem ją sobie. - Serio?
Nie kłopocz się z tym gratem.
Była droga?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Han-gyeol, gdzie Kyeong-jun?
Rano pojechał do Pangyo.
Panie Park, przejrzałam portfolio O3.
Sprawdziłam tę firmę i większość jej projektów była udana.
Zaprosić ją do przetargu?
To mała firma. Da sobie radę?
Nawet duże agencje zwykle delegują tylko jednego pracownika.
To nie problem.
Firma O3 kilka miesięcy temu
zorganizowała otwarcie galerii sztuki.
Świetnie wykorzystała media społecznościowe.
Szukamy nowoczesnej agencji, więc mogłaby nam pomóc.
Umówię ją na spotkanie, gdy wróci pan Choi.
- Jeszcze przejrzę to portfolio. - Dobrze.
Przecież widać, że jest droga. I wygląda na nową.
- Jest twoja za 300 000. - Co?
- Nie dam za nią nawet 100 000 wonów. - No weź.
To zagraniczna szafka.
- Ile pierwotnie kosztowała? - Ile?
Jakieś 1,2 miliona wonów.
Dostałem ją za darmo.
- Ale tyle jest warta. - Serio?
Naprawdę? Nie wiedziałam.
Wycofuję ofertę.
Nie jest całkiem nowa, wezmę tylko 500 000.
Co? Nie.
Przejdzie ci koło nosa prawdziwa okazja.
To piękna i droga szafka nocna.
Zapomnij. I tak ci jej nie sprzedam.
Rin-i, nie sprzedawaj mu jej za bezcen.
Bezcen?
Już ją ogląda.
JAE-WON
Cześć, Jae-won.
Jadę dzisiaj do Pangyo.
Nie jestem tą samą Lee Eun-o co kiedyś.
Dam sobie radę.
Opowiedz mi o Lee Eun-o.
Obudziłeś mnie o czwartej rano, żeby o niej gadać?
Zawsze, gdy jedziesz do Pangyo, naprawdę jedziesz do Rin-i.
Nikt nie mógł odebrać materiałów,
więc serio pojechałem tam o czwartej.
U Rin-i też byłem, ale dopiero po pracy.
Nie traktuj mnie tak.
Mam pracować na cały etat i do tego nadgodziny?
STRATEGIA DOPASOWANA DO KLIENTA
Han-gyeol powiedziała, że to niezła firma.
Włączyć ją do przetargu?
Czemu mnie w ogóle wypytujesz o Eun-o?
Co robiłeś w weekend?
Przez ciebie i Rin-i straciliśmy klientów.
Należy mi się jakieś wytłumaczenie.
- Przepraszam. - Słucham.
Ten klient i Lee Eun-o
byli zaręczeni czy co?
Spotkałam Kang Min-su.
Przyszedł do firmy Kyeong-juna, żeby zbudować sobie dom.
Spytałaś, czemu zerwał z Eun-o?
Ma żonę.
- Pracują w tych samych liniach. - Co?
Masakra. Ich dziecko ma już dziewięć miesięcy.
Eun-o rok temu wyjechała do Pusan.
A ta kobieta już wtedy była w ciąży.
Czyli ją zdradzał.
- Tak. - On nadal mieszka w Pusan?
- Pojedźmy tam. - Czekaj.
Kyeong-jun już mu przywalił, a ja oblałam go colą.
Siadaj.
- Czyli dlatego zerwali. - I dlatego zniknęła na trzy miesiące.
Zabrał ją do Pusan, żeby mogli być razem.
Mieszkali razem w Pusan, ale gdy został przeniesiony do Seulu,
postanowił się ożenić. A ona nawet znalazła pracę w Pusan.
Ale potem nagle zniknęła na trzy miesiące.
Rin-i pojechała do Anglii spotkać się z matką.
Ale wróciła dla Eun-o.
Skoro tak było,
pogadaliście sobie wtedy z tym kolesiem?
Tak.
Ale zerwali, gdy tylko przyjechała do Pusan.
Pojechaliśmy do hotelu, który zatrudnił Eun-o.
Ja i Rin-i spotkaliśmy kobietę,
która prowadziła rekrutację Eun-o.
Hotel postanowił nie zatrudniać pani Lee.
Chyba nie dostała wiadomości, bo przyjechała do hotelu.
Jak wasza firma mogła tak nagle zmienić zdanie?
Co teraz będzie z moją przyjaciółką?
Mówiła, że gdzieś wyjeżdża?
Nie wiem.
Wydawała się miła.
Mogłyśmy się zaprzyjaźnić.
Spokojnie.
Może skorzystała z okazji i wybrała się na długą wycieczkę.
Dziękuję.
Wyrzuciła swój telefon.
Zastanawialiśmy się, czy nie zgłosić jej zaginięcia.
Rin-i codziennie płakała.
Powiedziała wam po powrocie, gdzie była?
Nawet nie powiedziała, dlaczego się rozstali.
Wyobraź sobie, jak musiała się czuć.
Jej chłopak ją zdradził.
Hotel postanowił jej jednak nie zatrudnić, nie miała dokąd iść.
Bardzo ją to zmieniło.
Kiedyś była miła i cicha.
Miła i cicha?
Czy rozdawanie ulotek to dobra metoda na poprawę wizerunku firmy?
Chciałabym zaproponować bardziej bezpośrednią i skuteczną metodę.
Przygotowałam kilka plakatów teatralnych.
Nowa sztuka Co z tobą? cieszy się dużą popularnością w Daehangno.
Sens życia par
zapewne jeszcze długo będzie hitem.
Dobry dzień na romans, Smak małżeństwa.
No dobrze.
Teraz proszę zwrócić uwagę na różnice w tych plakatach.
CO Z TOBĄ?
Stojąca aktorka ma teraz w ręku ramyeon.
A tytuł brzmi Co z ramyeon?
Na tym plakacie trzyma napój.
Te produkty przyciągają uwagę, prawda?
To nie tyczy się tylko plakatów.
Aktorka, wypowiadając swoją kwestię, będzie trzymała paczkę ramyeon.
Dlaczego? Bo zamierzała go ugotować, zanim odwiedził ją chłopak.
Ding-dong. „Kto tam?
Rety, co tu robisz o tej porze?
Chcesz pogadać? Jest trzecia w nocy.
Ramyeon? Zgłodniałam przed snem.
Chcesz trochę? Jest pyszny.
Zaczekaj”.
DOBRY DZIEŃ NA ROMANS
„Co ty tu właściwie robisz? Co? Chcesz zerwać? Czemu?
O takiej godzinie?
Ale dlaczego?
Masz kogoś? Kto to jest? Jak długo to trwa?
Postaw się na moim miejscu. Jak mogłeś uznać, że to w porządku?
Jak długo mnie okłamywałeś?”
W ważnych momentach sztuki
aktorka będzie trzymała ramyeon.
Dobry pomysł, ale czym to się różni od lokowania produktów w serialach?
Wątpię, żeby to znacząco zwiększyło sprzedaż.
Nie robi się tego dla pieniędzy, tylko dla wizerunku.
„Lider branży spożywczej sponsoruje kulturę”.
To reklama produktu i poprawa wizerunku w jednym.
Moglibyśmy po prostu dać im nasze produkty.
Owszem.
Ale trudno byłoby to nazwać „sponsorowaniem kultury”.
Racja.
Myślę, że nasi marketingowcy sami sobie poradzą.
Oczywiście.
Ale na pewno byłoby państwu wstyd ukraść cudzy pomysł.
Poszło lepiej, niż myślałam.
Po ich reakcji widać, że pomysł im się spodobał.
Zawsze przewyższam oczekiwania. Mogą państwo mi zaufać.
Prowadzicie dziś rozmowy kwalifikacyjne?
Tak, rekrutujemy na dwa stanowiska.
Jest sporo chętnych, rozmowy będą trwać cały dzień.
Kawa czy zielona herbata?
Poproszę herbatę. Dziękuję.
- Proszę przeczytać. - Dziękuję.
Gdybym wtedy
nie spotkała Yoon Seon-y,
jak wyglądałoby teraz moje życie?
Nie denerwujcie się, ludzie!
Po prostu…
bądźcie sobą.
Ktoś wreszcie zauważy wasz talent.
- Powodzenia! - Powodzenia!
Powodzenia!
- Sama naleję. - Dobrze.
- Jae-won. - Co?
Wysłałem Eun-o zaproszenie do przetargu.
Zna się na tej pracy.
Widziałeś jej portfolio.
Przypomniało mi się.
Robimy jutro ognisko u niej na dachu. Przyjdziesz?
Powinieneś.
U Eun-o?
Możesz przyjechać tak jak ostatnio.
Na spokojnie.
Będziecie mogli omówić projekt.
Ognisko na dachu zimą? Zamarzniemy.
Daj spokój. Naengmyeon to nie bez powodu typowo zimowe danie.
Zimą je się pjongjański naengmyeon.
To to samo.
Na pewno mogę przyjść?
Pewnie.
Ona i tak mieszka z kolegą.
Pamiętasz mojego kumpla Geona, bezrobotnego pisarza?
Czemu ona mieszka z facetem?
Chcieli razem mieszkać?
- Są parą? - Co? W życiu. Tylko się przyjaźnią.
- Grubo się ubierz. - Dobra.
Do jutra.
Zrobione.
- Gotowe? - Tak. Prawie.
Pali się.
Ognisko gotowe. Pora na mięso.
- Dobra. - Dobra.
- Wezmę to. - To też.
Kyeong-jun, nie mów Eun-o, że spotkaliśmy Kang Min-su.
Nie jestem głupi. Nie będę rozdrapywał starych ran.
Złamał jej serce. Ona nigdy nawet o nim nie wspomni.
Przecież Eun-o nosi obrączki.
Co?
- Ma je na łańcuszku. - Niemożliwe.
Chyba nie myślisz, że dalej zależy jej na Min-su?
Rozstali się, bo ją zdradził i ma dziecko z inną kobietą.
Nadal ma obrączki?
Tylko czyje? Pasują do siebie.
Wątpię, żeby to miało coś wspólnego z Min-su.
Ona na pewno się z kimś spotyka.
Czemu zaczęła mieć przed nami tyle tajemnic?
Słuchaj. Ona kogoś ma.
Mówiła ci coś? Musisz się dowiedzieć.
- Co się tak ekscytujesz? - Jestem pewien.
- Idź. - Przynieś picie.
- Nic jej nie mów. - Dobra.
Picie.
Dobra. Alkohol.
Ale zimno.
Musi być tak zimno akurat dzisiaj?
Trzeba było się cieplej ubrać.
I chyba mniej elegancko.
Boże.
- Jemy. - Jemy.
Smacznego.
Chwila.
Ta-dam.
Zanim zaczniemy jeść, opowiem wam o tym trunku.
- Polewaj. - Nie wygłupiaj się.
- Polewaj. - Nie.
Bo pożałujecie. Posłuchajcie, czego pijemy.
Ten piękny trunek powstał z mieszanki 1200 przedwiecznych ekstraktów.
Wiecie, ile za niego zapłaciłem?
- Sto tysięcy wonów. - Komu?
Tej dwójce kretynów!
A ile to jest warte?
Jedna butelka kosztuje jakieś trzy miliony.
Chodź no tu. Wracaj.
Ty oszuście.
- Oddawaj to. - Stójcie.
- Skąd mieliście taki drogi alkohol? - Dawaj mi to.
- Od kuzyna. - Od Jae-wona.
Totalnie się rozsypał przez dziewczynę.
Prawie popadł w alkoholizm.
No wiesz, przez tę złodziejkę aparatów.
Ależ z niego romantyk.
Upijał się i szedł na policję jej szukać.
Dlatego Kyeong-jun wyczyścił jego dom z procentów.
- I sprzedał to mnie. - Za sto tysięcy.
Jeśli ta butelka jest warta trzy miliony…
- Ile są warte pozostałe? - Ty oszuście.
Eun-o, degustuj pierwsza.
Świnia.
Trzeba było mi powiedzieć, ile to jest warte.
- Podły jesteś. - Nazywasz mnie świnią?
Jesteś świnią i oszustem.
- Moja Rin-i, napijesz się? - Przestań.
Nie nazywaj jej tak.
Tylko ja mogę tak mówić.
Rin-i Kyeong-juna, poleję ci.
- Marnujesz! - Przestań.
JAE-WON
Czujesz jakiś smak?
Gdzie jesteś?
Na dole? Czekaj.
Odwróć się. Chodź na górę.
- Dobra. - To Jae-won?
Zapomniałem wam powiedzieć.
Zaprosiłem go. W porządku?
- Ukryć to? - Idź schodami.
Jae-won!
Chodź do nas. Dopiero zaczynamy.
Wreszcie poznasz moich przyjaciół.
Cześć, jestem Kang Geon.
Park Jae-won.
- Dobrze wyglądasz. - Chciałem cię poznać.
To moja przyjaciółka.
Miło cię poznać. Jestem Park Jae-won.
Cześć.
Zaciekawiłaś mnie, Lee Eun-o.
Wystarczy już.
- Co przyniosłeś? - Proszę.
Zdjąłeś obrączkę? Co się z nią stało?
Obrączka?
Wyrzuciłem ją.
To wszystko było kłamstwem.
Geon, jemu też polej.
Przyniosę kieliszek.
- Jae-won, siadaj. - Dzięki.
Siadaj.
Pewnie ci zimno. Za cienko się ubrałeś.
Nie jest tak źle.
- Przyjechałeś autem? - Tak.
Ktoś musi cię odwieźć.
- Ładnie tu, no nie? - Tak.
- Eun-o, wszystko w porządku? - Co?
Napisy: Małgorzata Fularczyk