NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
#ROMANTYK
#WOLNY DUCH
#UWIELBIAM JĄ
#SINGIEL Z WYBORU
#W STAŁYM ZWIĄZKU
JESTEŚCIE ZAKOCHANI?
- Co cię łączy z Eun-o? - Jesteśmy współlokatorami.
A ściślej mówiąc…
Jesteśmy współlokatorami. Mieszkamy razem.
Kiedy ją poznałem? W przedszkolu. Jestem jej dobrym przyjacielem.
- Ja też. - Mam własne mieszkanie.
Tutaj wynajmuję sobie pracownię.
Nie tak to zrozumiałeś? Czemu?
Mówiłem, że nie spałem z kobietą od dwóch lat.
Ale nie ma się czym chwalić, więc skończmy ten temat.
Przeszkadzałoby ci, gdyby twoja partnerka miała kolegów?
Gdyby spotykała się z kolegami?
Przeszkadzałoby mi to.
Facet tego nie zrozumie.
Jeśli jakiś mówi, że to rozumie,
to kłamie.
Z kobietami jest tak samo.
Co oznacza fakt, że mój facet ma koleżankę?
To, że mam potencjalnego rywala, który może mi ją odebrać.
Mogę zaufać mojemu facetowi, ale jego znajomej nie.
„Mojemu facetowi”?
Może udawać jej kolegę i mieć całkiem inne zamiary.
Znam takiego kolesia.
Czaił się na dziewczynę dziesięć lat.
Niezły jest.
Kyeong-jun i ja?
NIE LIKWIDUJCIE PARKU, MY TU ODPOCZYWAMY
Nie likwidujcie placu zabaw!
CHROŃMY NASZ PARK
W mieście jest i tak mało parków,
więc jak możecie likwidować kolejny?
Jak możecie likwidować drzewa i kwietniki,
żeby postawić kolejny budynek?
Musimy chronić ten teren
dla nas i naszych dzieci!
Musimy go chronić!
Nie zgadzamy się na likwidację parku w Seongsu-dong!
Nie zgadzamy się!
Jak możecie budować kolejny blok w miejsce jedynego placu zabaw w okolicy?
- Jak możecie? - Jak możecie?
Nie zgadzamy się na likwidację parku w Seongsu-dong!
- Nie zgadzamy się! - Nie zgadzamy się!
PLAC ZABAW SEONGSU GAENARI
- Mieszkasz w okolicy? - Nie.
- W Bundang. - Bundang?
To czemu protestujesz w naszej dzielnicy?
Lubię ten park. Często tu przychodzę.
Aż z Bundang?
Interesuję się ekologią.
Ja też.
To absurd, że chcą likwidować park, żeby postawić kolejny blok.
Nie pamiętasz mnie?
Chodziliśmy razem do drugiej klasy.
Jestem Choi Kyeong-jun, a ty Suh Rin-i.
Pewnie zapomniałaś, bo szybko się przeprowadziłem.
Nie zgadzamy się na likwidację parku w Seongsu-dong!
Nie zgadzamy się!
Jak możecie budować kolejny blok w miejsce jedynego placu zabaw w okolicy?
Jak możecie?
PARA NASTOLATKÓW OCALIŁA PARK W SEONGSU-DONG!
Spójrz.
Nigdy nie dogadywałam się z nikim tak dobrze.
Byłam wniebowzięta.
A wiecie, co było najciekawsze?
Ciągle na siebie wpadaliśmy.
TARGOWISKO EKOLOGICZNE
Cześć. Przejrzyjcie sobie wszystko.
Strasznie znoszone te ciuchy.
- Założyłbyś to? - Nikt by tego nie nosił.
Nowe ciuchy są fajne.
Ale wyrzucanie starych ubrań to marnowanie zasobów.
Zaśmiecanie środowiska.
Skoro nie rozumiecie sensu takich targowisk, idźcie gdzie indziej.
Lepiej ty chodź z nami,
zamiast marnować tu czas.
Ale ja chodzę do liceum.
Ile to kosztuje?
Ta jest fajna.
Kupię wszystko. I tak chciałem złożyć darowiznę.
To damskie ubrania.
Wiem. Kupię je dla mamy.
Idźcie sobie, skoro się nie znacie.
Idioci.
Ale ładne. Co to jest?
Jakaś ozdoba?
- Tutaj? - To gąbka.
Mam w domu sporo zmywania. Przyda mi się.
Taką pójdzie mi szybciej.
Skąd wiedziałeś, że tu się uczę?
Mój kolega też ma tu lekcje.
Przyszedłem mu to dać.
I wtedy zobaczyłem ciebie. Dlatego daję prezent tobie.
- A co z twoim kolegą? - Z moim kolegą?
Poszedł już do domu.
Rozumiem.
- Dzięki. - Powodzenia jutro.
Dzięki za te ciastka ryżowe. Teraz muszę zdać.
Powodzenia.
- Uda ci się. - Uda się.
Co najśmieszniejsze,
pisałam mu o każdej mojej randce w ciemno.
Pytałam, co myśli o danym kolesiu i tak dalej.
Koszmarna pogoda.
- Do widzenia. - Cześć.
Lubisz obrazy?
Tak.
Niezbyt się na nich znam.
Podoba mi się ta wystawa.
Kto to namalował?
Skoczymy coś zjeść?
Jasne.
No to chodźmy.
Wypadło mi coś pilnego. Przepraszam!
Te tajne misje były fajniejsze
niż same randki.
Pewnie dlatego z nich zrezygnowałam, gdy poszedł do wojska.
Zaczęły mnie nudzić.
A gdy Kyeong-jun wychodził na przepustkę,
opiekował się moją chorą babcią.
Tak tylko mówię.
Kyeong-jun.
Cześć.
Dopiero zasnęła. Jak ci poszedł egzamin?
Nie wiem. Mam nadzieję, że zdam.
Na pewno chcesz tu zostać?
To nie problem. I tak nie mam co robić.
- Usiądź. - Dzięki.
To bezużyteczny kretyn.
- Co on tu robi? - Nie mógł w domu pisać.
Nie.
Przepraszam.
Pana americano.
Przepraszam.
Mógłbym prosić panią o numer?
Zauważyła pani, że często tu bywam?
Nie dzisiaj.
Melduje się sierżant Choi Kyeong-jun.
Zostałem zwolniony. Zgodnie z obietnicą składam raport.
- Zwolnili cię? - Tak jest.
#JESIENNY WIECZÓR
#DEOKSUGUNG
#CYWIL
#Z RIN-I
Masz jakieś plany?
Dużo.
Muszę skończyć studia i znaleźć pracę.
A przede wszystkim zaprosić na randkę pewną dziewczynę.
Od dawna się w niej kocham.
Co? Serio?
Czemu nic nie mówiłeś?
Co to za dziewczyna? Gdzie pracuje?
Może podpowiesz mi, jak to zrobić?
Pomyślmy.
Nie szykuj nic specjalnego, to by była przesada.
Powiedz tylko: „Bardzo mi się podobasz. Pójdziesz ze mną na randkę?”.
Krótko, zwięźle i na temat.
No tak, ty lubisz prostotę.
Ale nie wiem, czy ona też.
Bardzo mi się podobasz.
Pójdziesz ze mną na randkę?
Idealny ton głosu.
Od dawna się w tobie kocham.
Ale to romantyczne.
Mam nadzieję, że się zgodzi.
Nie byłem pewien, co lubisz, więc wolałem się spytać.
Chwileczkę.
Hodujmy je razem.
Fajny pomysł. Będziemy mieć takie same kaktusy.
Rin-i.
Pójdziesz ze mną
na randkę?
Co?
Chodźmy na randkę.
Proszę.
Co?
Mówisz poważnie?
Serio?
Spójrz na mnie.
Patrzcie. Ale wyrósł.
Gość, który zdobył dziewczynę po dziesięciu latach?
To ja.
Nic nie wydarzyło się przypadkiem.
Przekopywał cały Internet,
by znaleźć Rin-i.
Myślałem, że się domyśli,
ale tego nie widziała.
Miłość jest aż taka ważna? Zmarnował 20 lat.
Sporo się natrudziłem.
Ale
znosiłem to, bo jest taka ładna.
Weź przestań.
W miłości…
trzeba zachować zimny umysł.
Akurat. I kto to mówi.
Dwumiesięczny związek zniszczył ci życie.
Dzień dobry.
Chciałem tylko panu powiedzieć,
że pewna kobieta wywołała u mnie zdjęcia,
na których pan był.
Co?
Słucham.
Co?
- Agencja reklamowa O3? - O3.
To pomyłka.
Co?
SUMIENNOŚĆ I WYTRWAŁOŚĆ
Powiedz mi, frajerze.
Często tak robisz?
Pomyliłem się.
Pomyliłeś się?
Ja też się zaraz pomylę.
- Nie! - Chodź no tu!
Zaczekaj!
Uspokój się.
Wysłuchaj mnie.
To nie był ważny telefon.
Raczej nie.
Raczej?
Nie był ważny, idioto?
- Chodź no tu. - Moja głowa!
Skoro ktoś zadzwonił,
to znaczy, że któraś z firm…
To pewnie znowu ten ktoś.
- Odbierz. - Cholera.
Agencja reklamowa O3, słucham.
Co? Jakie zamówienie?
Młody, sprawdź jeszcze raz numer…
Rozłączył się?
Nie skończyłam mówić,
a dzieciak się rozłączył.
Otwórz drzwi.
- Kiedyś taka nie była. - Nie będę cię bić. Otwórz.
Otwieraj!
Spójrzcie. Wyglądała na miłą dziewczynę.
I taka była.
Ale rok temu zniknęła na kilka miesięcy i…
- Nie masz cela. - Już po tobie.
To koniec. Miałeś dobre życie, Geon.
To koniec.
Zapomniałeś, że to moje mieszkanie?
BHP
- Nie zabij mnie! - Udał ci się unik? Chodź no tu.
Jesteś trupem.
- Hej! - Przepraszam.
STUDIO FOTOGRAFICZNE
- Śpisz, panie bezrobotny? - Śpisz, panie bezrobotny?
- Wstawaj! - Wstawaj!
Co tak długo?
Wiecie, ile na was czekałem?
Co jest? Znów się pokłóciłeś z Eun-o?
Mam tego dość. Ona potrzebuje więcej pracy.
Kyeong-jun, nie moglibyście jej do czegoś wynająć?
- Po co ją prowokowałeś? - Że niby ja?
- Serio? - Cześć.
Czemu nie wchodzicie?
Pobiję was wszystkich.
Lepiej nie wchodźcie w komitywę.
- Skąd wiedziała? - Plan B.
Dobra.
Znowu pije sok z granatu.
Szykuje na nas pułapkę.
Musimy mieć się na baczności.
Dziękuję.
No dobra, 12 500 wonów za osobę.
To 50 000 będzie moje.
Co za spojrzenie.
Tak zarabiasz na życie?
- Zamknij się. Możesz mnie pokonać. - Dobra.
Sto wonów na rundę.
Wpłacamy na bieżąco.
Żadnych obiecanek cacanek.
- Jasne? - Jasne.
Zaczynamy. Chwytajcie uszy.
Prawa na kartę.
- Lewa ręka… - Kto pomyli rękę, odpada.
Zaczynajmy wreszcie.
Kamień, papier, nożyce!
Tak!
Ja zaczynam.
Pięć.
- Dawajcie. - Mamy umowę.
Dawajcie kasę. Szybko, noc jest krótka.
To dopiero początek.
PIERWSZA RUNDA: EUN-O
- Czemu? - Dawajcie.
- Przepraszam. - No nie.
Nieważne.
Jest.
RIN-I, KYEONG-JUN, GEON, EUN-O
Dawać kasę.
- Rin-i. - To tylko gra.
Kocham cię
Ostrożnie.
Szybciej.
Dobra. Daję.
Udało mi się!
Pięć śliwek. Kasa jest moja.
No co? Przecież jest pięć śliwek.
- Co ty robisz? - Boże.
On ma same karty i zero żetonów.
- Geon odpada! - Geon odpada!
Nie martw się, pokonam Eun-o.
Stoma wonami zabiorę jej całą kasę.
Kyeong-jun, daj mi moc!
Pokonaj tego demona hazardu siłą miłości.
Została mi stówka. Jeszcze jedna runda?
Weź to schowaj.
No dobra.
Odegram się na niej.
Powodzenia.
Proszę.
Dawaj.
RIN-I VS EUN-O
Zaczynamy.
Świetnie.
No to jedziemy.
Dajesz.
- Mam dobrą passę. - Brawo, kotku.
- Co mi się stało z ręką? - Co jest?
- Co się dzisiaj ze mną dzieje? - Nie umiesz grać.
EUN-O RIN-I
Hej!
- Tak! - Świetnie ci idzie.
EUN-O RIN-I
Stawiamy wszystko?
Dobra.
Zaczynajmy.
Ja zaczynam.
Ty i ja
- Trzymamy się za ręce - Trzymamy się za ręce
Chwila.
To jeszcze nie koniec.
Uderzyłaś dzwonek prawą ręką.
A powinnaś lewą.
Pomyliłaś ręce. Odpadasz.
To nic.
Świetnie ci poszło.
To była genialna rozgrywka.
Pełna emocji.
Gratulacje.
KONIEC
Zatrzymam aparaty.
W zasadzie to ci je ukradłam.
Od początku zamierzałam to zrobić.
Skoro nadal je ma,
to nie ukradła ich, żeby je przehandlować.
Gdy pana rozpoznałem, szybko zapłaciła i wyszła.
To zdjęcie jej wypadło.
Cholera.
Nie rozumiem tego.
Skoro planowała je wywołać, po co zostawiła mi wiadomość?
Dawajcie mi po 12 500 wonów.
- Masz 500 wonów? - Daj.
Przesłałem ci pieniądze.
Doniosę, że jest hazardzistką.
Halo, policja?
Mamy kłopoty. Proszę szybko przyjechać.
Pomóżcie nam, błagam.
Drugim powodem, dla którego zerwałam z Jae-wonem…
są oni.
Nie mają pojęcia, że Yoon Seon-a to ja.
JAE-WON
To Jae-won.
Co jest?
Jestem niedaleko mieszkania Rin-i.
W studiu? Po co?
Jestem teraz zajęty.
- Gram w karty. - Niech do nas dołączy.
Pewnie, zagramy jeszcze raz.
Dołączysz, jeśli jesteś w okolicy?
Serio? Mogę?
- Wyślę ci adres. - Dobra.
- Może? - Co?
Wreszcie poznam tego Jae-wona, o którym tyle słyszałem?
Będziesz u celu za 200 metrów.
Jesteś u celu.
To chyba gdzieś tutaj.
Yoon Seon-a?
Seon-a.
Gdzie ona zniknęła?
To na pewno ona.
Widziałem ją.
Cześć, Kyeong-jun.
Jestem blisko.
Widziałem Yoon Seon-ę…
Wiesz co, chyba jednak nie przyjdę.
Coś mi wypadło.
Wybacz.
Wiesz, czemu ukradłam aparaty?
Bo po powrocie do Seulu odkryłam, że Park Jae-won,
którego poznałam w Yangyangu, to kuzyn Kyeong-juna.
Na kliszach było pełno moich zdjęć.
Nie mogłam mu ich oddać.
Muszę znaleźć Seon-ę. I aparaty.
Bo…
o niej mogę zapomnieć, ale nie o aparatach.
Zależy mi na nich.
POSTERUNEK TAEPYEONG-RO
Musicie złapać złodziejkę.
Ukradła mi aparaty.
To złodziejka aparatów.
Ona
ukradła mi aparaty.
Nazywa się Yoon Seon-a.
Chcę zgłosić
tę paskudną złodziejkę.
- Cześć. - Świat jest mały.
Mniejszy niż się wydaje.
Być może tego nie pamiętamy, ale mogliśmy już się kiedyś widzieć.
Spotkać się w jakimś zaułku.
Albo pić w tym samym barze.
A może niedługo na siebie wpadniemy.
O3: JAK TAM?
O3: OKEJ
LIN: CO?
O3: TAM
JUN: NA ZDROWIE
LIN: DZIĘKUJĘ
GUN: ZATAŃCZYMY?
SUN: TAK
GUN: CHCESZ ZGINĄĆ? WON: NIE
WON: BAW SIĘ DOBRZE GUN: JASNE
WON: CZEŚĆ, MAŁA
JUN: ZNASZ MNIE?
CZEŚĆ,
MOJA
SUKO
Napisy: Małgorzata Fularczyk