NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
#ROMANTİK
#ÖZGÜR RUHLU
#ÂŞIKOLDUM
#BEKÂRLIK SEVER
#UZUN SÜRELİ İLİŞKİDE
SENİN AŞKIN NASIL?
Ayrıldıktan sonra hatırası olan eşyaları ne yapıyorsun?
- Hatırası olan eşyalar mı? - Sinema biletlerini bile sakladım.
Çünkü bunlar değerli hatıralar.
- Bana onu hatırlatıyorlar. - İşkence ediyorlar.
Ayrıldıktan sonraki en büyük sorun bu ama.
Nesnelere kafayı takmıyorum.
Onları takıntı yapmıyorum ama verdiğimi geri almalıyım.
Neden geri istiyorsun? Onlar sadece nesne.
Evet. Biz sadece
değerli anılarımızı kalbimize kazıyalım.
O zaman da böyle hissetmiştim.
3 YIL ÖNCE
- Çıkar. - Neyi çıkarayım?
Az önce ayrıldık. O yüzden çıkar.
Yine başladın.
Ayrılmanın bununla bir ilgisi yok.
Giydiğin paltoyu
Amerika seyahatim sırasında aldım.
Çıkar.
Peki. Çıkaracağım.
- Tişörtü de. - Delirdin mi sen? Kış geldi.
Sevgili tişörtümüzdü. Çıkar.
Hey, şeyi ben aldım…
- Çıkar. Şimdi. - Tanrım.
Ne zaman giysen beni düşüneceksin.
- Bunu istemiyorum. Çıkar. - Yapma.
Ayakkabılarını da çıkar.
Çorapları da.
- Neden yapayım? - Ben almıştım.
- Bana ne zaman çorap aldın? - Mickey Mouse çoraplarıyla aldım.
Öyle mi? Üzerinde emoji olanları da mı?
Çorabın delikti, ben de sana almıştım.
Mesele çorap değil.
İnsanın ayakları
ikinci kalbi gibidir.
Giy şunları. Donuyor olmalısın.
Gerek yok.
Bilerek yalın ayak yürüyorum.
Sağlığa iyi geliyormuş.
Jokbal sokağında kavga ettiğinizi gördüm.
Öyle mi?
Teşekkürler. Giyeyim bari.
Bunu giymek ister misin?
Tanrım. Teşekkürler.
- Dur, bu kazak… - Lisemden.
- Daeun Lisesi mi? - Evet.
- Futbol takımı mı? - Futbol takımı mı?
Daeun'un ruhu enerji ve tutkuyla dolu
Daeun'un ruhunu tüm dünyaya yayın
- Şut, koş - Şut, koş
- Gol at - Gol at
- Koş, saldır - Koş, saldır
- Daeun'umuz için - Daeun'umuz için
- Daeun! - Daeun!
- Memnun oldum. - Ben de öyle.
Bunun hâlâ taşıdığına inanamıyorum. Bu yıl mı mezun oldun?
Hayır. Beş yıl önce.
Altı yıl önce mezun oldum. Evde hâlâ bundan var.
Ondan tanıdık gelmiştin.
Kaleci sen değil miydin?
Hayır, o sadece bana benziyor.
Tezahürat ekibi olarak hep yedekteydim.
Terlemeyi sevmezdim.
Oh Dong-sik, forvet, 24. Yıl.
Anladım. Tanıştığımıza memnun oldum.
- Dünya ne küçük. - Yardım edebildiğim için mutluyum.
Hep yanında mı taşıyorsun?
Hayır, bugün polis giriş sınavını geçtim.
Stüdyo dairemden taşınıyorum.
- Tebrikler. Ciddiyim. - Teşekkürler.
Çok ilginç. Dairemden eşyalarımla çıkarken
seni bir çantayla dayak yerken gördüm.
Biraz üzücü bir görüntüydü.
Mezunlar olduğumuz için olmalı.
Ona aldığım çantaydı.
Aldığı çantayla hiç dayak yedin mi?
Fena vurduğu belli.
Boş ver gitsin. Hayatta her şey olabilir.
Bugün karşılaşmamız deli bir tesadüf.
Bir şeyler içelim mi?
Ben varım. Bendensin.
- Teşekkürler. - Pekâlâ.
O gün üç kadeh içmiştik.
Tanrım, özledim.
O gece sarhoş olup lisemize gittik.
Sahada top olmadan futbol oynadık.
Çok eğlenceliydi. Terlemedim bile.
Ayrıldıktan sonra eğlendin mi?
Kahretsin. Pantolonunu da çıkarmalıydım.
Geon'dan bir yıl sonra mezun olduysa aynı yıl mezun olmuşuz.
Muhtemelen şu an Seul'de bir yerde devriyededir.
- Kahretsin. Çok sinirliyim. - Bir gün buluşuruz.
- Tesadüfen, o günkü gibi. - Pislik Kang Geon.
Kaderimizde var.
Tekrar karşılaşırsanız öyle demektir. Hey, onunla evlen.
Nasılsın?
Terliklerin ve eşofman üstün hâlâ bende.
Buluşursak iade ederim.
Onunla ilgili her şeyi atmıştım.
Yüzüğü çıkarmayı bırak, hiçbir şeyi atamam.
Onları atmak daha iyi.
Geri vermek daha iyi.
Onları geri almanın ne anlamı var? Geri alsam da atarım.
- Bir tarafın atması kimin umurunda? - İlişkiyi bitirmeni sağlamaz mı?
Seni tanıyorum Kyeong-jun. Dürüst ol.
O gün onunla ilişkini bitirmek için gitmedin.
2 YIL ÖNCE
- Ben işteyken bunu yapmak zorunda mısın? - Ama benimle görüşmüyorsun.
Biz ayrıldık. Neden seninle görüşeyim?
- Neden telefonlarımı açmıyorsun? - Biz ayrıldık.
Öyleyse tüm bunlar ne olacak?
Sana mesaj attım. At onları.
Ben de mesaj attım. Onları öylece atamam.
- Peki. Ben yaparım o zaman. - Bekle. Özür dilerim.
Hepsi benim suçum.
Bunu neden şimdi söylüyorsun?
Doğru dürüst bitirmek istedin.
Sana verdiğim her şeyi bu yüzden getirmedin mi?
Hepsi yalandı.
İyiymişim gibi davranıyordum.
Ayrılmak istemiyorum.
Bunu bahane olarak getirdim.
Sana geri dönmek için buradayım.
İstemiyorum.
- Bırak ve git. - Hayır.
Dahası da var.
Daha verecek bir sürü şey var.
Senin bana vereceklerin de var.
On kez görüşmemiz gerekiyor, hatta daha fazla.
- En az onlarca kez. - Hepsini birden getirmeliydin.
Senin için çok ağır olurdu.
Çok ağır, biliyor musun?
Ne zaman aklıma gelsen ona sarılmamı söylemiştin.
100. günümüzde bana verdiğin oyuncak ayı.
Taşımak için fazla büyüktü.
Bana verdiğin bitki hâlâ ofisimde.
Bana aldığın paltoyu kuru temizlemeciden almam gerek.
Hepsini alırsam bir kutuya sığmaz.
Nakliye çağırmam gerekir.
Arabanı kullan.
Hepsini arabanla evime getir.
O zaman senin mahallene gidebilir miyim?
Kavga edip ayrıldığımızda
gelmememi söylemiştin.
Geri vermen gerektiğini söyledin.
Dediğin gibi, onları eve tek başıma taşıyamam.
Doğru.
O zaman sende kalabilir miyim?
Biz ayrıldık. Neden bende kalasın?
Senden ayrılmak istemiyorum.
Sende kalmamı istemiyorsan
evin etrafında on kez daha buluşalım.
Her buluştuğumuzda sana bir kutu veririm.
Bir dahaki görüşmemizde
sevdiğin tteokbokki mekânına gidelim mi?
Bu arada o ne?
- Bunu hatırlamıyor musun? - Bunu sana ben mi almıştım?
İlk kez birlikte lunaparka gittiğimizde
bana almıştın.
Öyle mi?
Bunları neden sakladın? Kaç yıl oldu.
O zaman tteokbokki mekânına gitmek yerine
lunaparkta buluşmaya ne dersin?
Bütün gün bunu giyip oyalanacağım.
O zaman
benim mesaim bitene kadar burada bekle.
O zaman senden ayrılma konusunu tekrar düşünürüm.
Ciddi misin?
Teşekkürler efendim.
Tavşan saç bandını gördüğümde
onunla ne kadar eğlendiğimi hatırladım.
Amacım buydu.
"Birbirimizi sevdik. Hayır, hâlâ birbirimizi seviyoruz."
Krizi fırsata çevir.
Bu konuda uzmanım.
Ona sormayı çok istediğim bir şey var.
Şey…
Her şeyi attığımı söyledim.
Onunla ilgili hiçbir şeyim yok.
Kameralarım vardı.
Yangyang'a gidince birkaçını yanımda götürmüştüm.
Ama artık
bende değiller.
Pekâlâ.
Pekâlâ. İki hafta oldu.
Sörf tahtaları neredeyse bitti
ve bir sonraki adıma geçiyorum.
- Sıradaki… - Ne yapıyorsun?
- Yine sörf tahtası siparişi mi var? - Evet.
- İki sipariş mi var? - Evet. İki sörf tahtası.
Seul'e dönmeden bitirebilir misin?
Evet, sanırım yapabilirim.
O ne?
Polaroit. Fotoğraf çekmek istedim.
- Ben de fotoğraf çekmek istiyorum. - Bekle.
Mahvoldu.
İşte bu.
Bekle.
Böyle. Fotoğraf çek.
- Bu düğmeye mi basayım? - Evet.
- Fotoğrafımı mı çekiyorsun? - Evet.
Bir, iki, üç.
Şimdi de
filmi buradan çıkarmalısın.
Sadece beklemen gerek.
- Beklemem mi gerek? - Evet.
Beklerken bununla da fotoğraf çekeceğim.
Film kamerası mı?
Onunla başa çıkmak zor.
Kameranın hassaslığını öğrenip
objektif hızını anlaman gerek.
Fotoğrafçılıkta diyafram hakkında bilgi edinmelisin.
Boş ver. Buraya gel.
- Bak. Odak noktası burası. - Tamam.
Onunla odağı değiştirebilirsin.
- Bulanık, değil mi? - Evet.
Gevşet. Ortada iki resim göreceksin.
- Evet. - Üst üste gelince odaklanmış olacak.
Şimdi net görebiliyorum.
- Öyle mi? - Evet.
Bravo. Bu işte yeteneklisin. Çok zekisin.
Öyleyse göster.
Öpücük mü?
- Bugün hava çok güzel. - Çok güzel.
İster misin?
- Ben deneyeyim. - Tamam.
Burada. Ellerini buraya koy. Yavaşla.
Daha mı hızlı? Hadi bakalım.
Ödüm patladı!
- Bırakıyorum. - Hayır.
- Hayır. Henüz değil. - Şimdi bırakacağım.
Hayır. Daha değil.
Gazla!
Tamam. Hadi bakalım.
Bir, iki, üç.
Poz ver.
Bir, iki, üç.
Tamam mı?
Çok tatlı.
Bir, iki, üç.
- Kanıyor. - Neresi?
- Yalan söyledim. - "Yalan söyledim." mi?
BİZ EVLENDİK
Odağını ayarla ki bina…
- Bence odaklı. - Gerçekten mi?
Tamam.
Hiç odaklanmamış.
Jae-won! Hemen dışarı çık!
Ne oldu?
Ne yapıyorsun? Tanrım, beni çekmeyi kes.
Çekme. Şişkin görünüyorum.
Elini indir. Buraya bak. Gülümse.
- Gülümsemek mi? - Tanrım, harika görünüyorsun.
- Bekle. - Ne?
- Manuel kamerayla selfie… - Bir, iki, üç.
Yani kameralar onda olduğu için
bende değil.
Kameraları çok sevdiği için verdim.
- Selam. - İşte.
Teşekkürler!
Tanrım, ona inanamıyorum.
O kameraları almak için çok uğraşmıştı.
Kameralarını kıza mı vermiş?
- Hem de Jae-won mu? - Aynen.
Ona yalvarsam da bana ödünç vermemişti.
Bizim bildiğimiz Jae-won ona yenisini alırdı, değil mi?
Kameralar bu Yoon Seon-a denen kadında mı şimdi?
Üçü de mi?
Cidden üçünü de ona mı vermiş?
Jae-won gereksiz derecede romantik.
Peki. Gereksiz derecede romantiğim. Oldu mu?
Her neyse. Yine de
kameralarıma ne yaptığını bilmek istiyorum.
Ama eminim Bayan Yoon Seon-a kameraları satmıştır.
Neden satsın ki?
Bu röportajı izliyorsa
ona şunu söylemek istiyorum.
Olur mu?
NE?
Tamam.
Başlıyorum.
TAMAMDIR
Hey.
Gerçekten kameralarımı sattın mı?
YOON SEON-A'YA
Eğer sattıysan
o parayla ne yaptın?
Yemek mi aldın? İçmeye mi gittin? Alışveriş mi?
Bunu bana neden yapıyorsun?
Bunu yapmamalısın. Kimseyle böyle oynayamazsın…
Tanrım. Kahretsin.
Bunu bana neden yaptın?
Ona iki ay boyunca âşıktım.
Tanrım. Cidden.
Onu düşünmek bile beni sinirlendiriyor.
Her şey yalandı
ama ona olan aşkım…
Yani…
Lütfen onu bulun. Adı Yoon Seon-a.
Dışı güzel, içi kötü biri.
Ne ezik adam. Tanrım, çok zavallı.
DIŞI GÜZEL, İÇİ KÖTÜ
O zamanlar samimiydim.
Ama artık önemi yok.
Hepsi geçmişte kaldı.
Geçmişime dönüp bakmayacağım.
Şu an geçmişten çok daha önemli.
O3 PAZARLAMA AJANSI
Bugün genel çöpü atacağız, değil mi?
Bunu her gün soruyorsun.
Hafta içi genel çöp, hafta sonu geri dönüşüm.
Bugün canım makarna çekiyordu. Teşekkür ederim.
Onu yemekten sonra ye. Henüz yemedik.
Hayır. Önce kıymetli cildimi halledeyim.
Bir saniye.
- Erişteler iyi pişmiş mi? - Fırlat.
Bak.
Biraz daha zaman gerek.
Ne yapıyorsun? Pislendi.
Anlamadım? İtalyan şefler böyle yapar.
Hayır. Her türlü yemeği yapan restoranda çalıştım…
Her tür ne?
Neyse, boş ver.
- Şarap ister misin? - Tabii.
Soğutmadım.
Buzdolabına koyayım.
Sadece buz koy.
Bu arada dolapta ne var?
Şarap çekmecesinde tuhaf şeyler var.
Bunlar film rulosu değil mi? Hepsi kullanılmış, değil mi?
Neden oraya koydun?
Pekâlâ. Tam sığdı.
- Neden buzdolabına koydun? - Renklerin değişmesini istemiyorum.
Dönünce Seul'deki fotoğraf stüdyomda banyo edeceğim.
Orada renkler değişmiyor mu?
Biraz değişecekler
ama oda sıcaklığında tutmaktan iyidir.
- Neden? İlginç, değil mi? - Evet.
Ben yokken bunları yeme.
Kontrol edeceğim.
- Kaç tane var ki? - 13.
Neden buzdolabına geri koyuyorsun?
- Neden? - Onları yiyeceğim.
Taze kalırsa tadı daha güzel olur.
Kameran mı var? Film kameran yok.
Sarımsak yanmış. At şunu.
Bekle.
Ziyan oldu.
Kang Geon bir kadınla mı yaşıyor?
Biliyorum. Lee Eun-o ile birlikte yaşıyor.
Geon'la onun yüzünden ayrıldık.
Bence
bir gün evlenecekler.
Tamam. İyi iş çıkardık.
- Güzel iş çıkardık. - Tebrikler.
Nereye gidiyorsun?
Sangam-dong'daki binanın temizlenmesi bitti mi?
- Evet. Neden? - Fotoğraf çekeceğim.
- Bunu uzmanlara bırak… - Tabii.
Yine aranıyor.
Bir yıl önce çektim, renkler değişmiş olabilir.
Bazı insanlar fotoğraflarda soluk renkler sever.
Buzdolabında mı tuttunuz?
Evet.
Dijital olarak mı saklayacaksınız yoksa tarayayım mı?
- Hayır, lütfen filmleri banyo edin. - Hepsini mi?
Evet. Hepsini. Her birini.
Tanrım.
Fotoğraf banyo etmede sizden iyisi yokmuş diye duydum.
Efendim?
Birçok uzmanın stüdyoma geldiği doğru.
Ne kadar sürer?
Alo?
Merhaba. Ben Park Jae-won.
Uzun zaman oldu.
Neredeydin? Artık film kamerası kullanmıyor musun?
Evet. Bugünlerde sadece dijital kamera kullanıyorum.
Photoshop yapmayı ve yüklemeyi bitirdim.
Ne zaman geleyim?
Tanrım. Bugün biraz meşgulüm.
Acil değilse yarın kuryeyle yollarım.
Tamam.
Hepsi tamam mı?
Evet.
Durun, bu adam…
- Onu tanıyorum. - Hayır, yanılıyorsunuz.
Hayır, yanılmıyorum. Bir mimarlık şirketinde çalışıyor.
Hayır. Bu o değil.
Tanrım.
- Ben alırım. Siz hesabı yapın. - Tamam.
Bunu söylemeyi düşünmüyordum.
Ona üç kamerayı verdiğimi söylemiştim.
Ama aslında vermedim.
- Havaalanında kamera çantasını gördüm. - Hoşça kal.
Ama acelem olduğu için unuttum.
Önemi yoktu çünkü geri alırım diye düşündüm.
Kayıtta.
Pekâlâ.
Sonunda Birinci Gün geldi.
Ahşap aldım.
Balsa kullanmayı düşündüm ama çok pahalıydı.
Meşe çok pürüzlü ve ağır oluyor.
O yüzden pavlonya odunu kullanmaya karar verdim.
Bugünden itibaren
sana sörf tahtası yapmayı göstereceğim.
Pekâlâ. Bugün
tahtanın üzerine taslak çizeceğim,
sonra da testereyle keseceğim.
Tamamdır.
Pekâlâ.
Mesain yakında başlıyor, ben burada duracağım.
Bugün kaburgaları kirişe monte edeceğim.
Tahtanın üzerine gelecek bir çerçeve yapıyorum.
Doğru ya.
Söylemeyi unuttum.
Şu anda kendi tahtalarımızı yapıyorum.
Sörf tahtası yapmak kolay görünüyor ama çok zor.
Bugün sörf tahtasının rayları üzerinde çalışacağım.
Yapıştırıcının sertleşmesi iki saat sürüyor.
Her birini iki saat beklemeliyim.
Ne kadar zor, görüyorsun, değil mi?
Bir sörf tahtası yapmak çok çaba gerektiriyor.
Bil diye söylüyorum.
Senin haberin olmadan yapmak çok zor.
Sörf tahtanı beğeneceğinden de emin değilim.
Ama elimden geleni yapıyorum.
Sıradaki…
- Ne yapıyorsun? - Burada… Ne?
Yine sörf tahtası siparişi mi var?
Evet. Bekle.
İçeri girelim. Başlıyoruz.
Pekâlâ. Yavaşça.
Bil bakalım neredeyiz.
Neredeyiz? Bu ne?
Neredeyiz?
- Senin atölyen. - Evet.
Atölye gibi kokuyor.
İşte.
- Ne? Senin atölyen. - Evet, öyle.
- Sörf tahtaları. - Evet, sörf tahtaları.
Kaç tane görüyorsun?
- İki. - Evet, iki tane var.
Ne olmuş?
Ne mi olmuş?
Anladım. Sörf tahtalarını zımparalamana yardım edeyim mi?
Hayır, öyle değil.
Şunlara bak. İki sörf tahtası var.
Neden iki? Sen ve ben. Çift sörf tahtası.
Sıfırdan yaptım.
Sen uyurken yaptım. Sen uyanmadan önce
ve işe gittiğinde.
Sıfırdan yaptım. Hepsi çok uğraştırdı.
Kendim yaptım.
İnanılmaz.
Evet. "İnanılmaz."
Tek söyleyeceğin bu mu?
Şey…
Ne yapacağım?
Şimdi sörf tahtalarına çizim yapacağız.
Bu senin. Bu da benim.
- Harika değil mi? - Teşekkürler!
Tanrım.
Havaalanında vedalaştıktan sonra
ne aradı ne de buraya geldi.
Ama asıl anlayamadığım,
o gün,
yani burada buluşacağımız gün
bana bıraktığı sesli mesaj.
Jae-won, benim.
Seon-a.
Seninle iyi vakit geçirdim.
Biz
bir daha görüşmemeliyiz.
Kameralar bende kalsın.
Aslında senden çaldım.
Baştan beri planım buydu.
Özür dilerim.
İyi bir hikâye olmadığı için Kyeong-jun'a bile bunu anlatmadım.
Son mesajını defalarca dinledim ama…
Ne demek istediğini anlayan var mı?
CHEONGGYE 2-GA
Bir milyonerin karısı gibi giyindim.
Bu bir sır.
Bunların hepsi boş.
Hiçbir şey yok. Bomboş.
Bazen yanımda taşırım.
Beni neşelendiriyor.
Alt yazı çevirmeni: Hasan Hüseyin Öztürk