ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
#ROMANTIKO
#MALAKAS ANG LOOB
#HINAHANGAANG BABAE
#GINUSTONG MAGING SINGLE
#NASA MAHABANG RELASYON
KUMUSTA ANG PAG-IBIG MO?
"KISS ME KISS ME" NG BEETLEJUICE
APAT NA MIYEMBRO NA ROCK BAND NABUO NOONG 1962 SA LIVERPOOL
Sigurado ka bang uulan?
Oo, sabi nila.
Tingin ko hindi uulan.
Okay lang sa'kin.
PAREHONG SIKAT AT ARTISTIC ANG BANDANG ITO
Halika rito.
KAHIT NGAYONG ARAW, INSPIRASYON SILA SA LAHAT
HINDI TULAD NG IBANG MGA KANTA,
"KISS ME KISS ME" ANG KANTANG BUKAS NA USAPAN TUNGKOL SA PAG-IBIG
MARAMING KOREAN ARTISTS ANG NAG-COVERED NG KANTANG 'TO.
- Alam mo? - Ano?
Hindi ako makatuon sa libro.
Marami pa akong alam na mapapanood.
- Ano'ng ibig sabihin nito? - Binili ko kasi maganda.
Hindi na ako naghahanap ng kahulugan sa kahit anong bagay.
'Yan ang ibig sabihin niyan.
- Gusto ko 'yan. - Bakit?
Eh kasi.
Gusto ko ang estilo mo, personalidad…
Gusto ko ang lahat sa'yo.
Umuulan na.
Kita mo? Sabi ko sa'yo.
- 'Di ba? - Oo.
Tama ako, 'di ba? Sabi ko sa'yo.
- Tara na. - Ano? Saan?
Saan ka pupunta?
Uy, mag-ingat ka.
Dalian mo, Jae-won.
Uy, Seon-a!
Hintayin mo ako.
- Uy! - Umuulan!
Hintayin mo'ko, Seon-a!
- Nakakapanibago! - Ang saya 'di ba?
'Yon ang unang pagkakataon na hindi ako nainis
na wala akong payong.
Sa halip, masaya ako.
- Aalis ka sa loob ng isang buwan, 'di ba? - Oo.
Humingi ako ng isang linggong leave. Bakit?
Kung humingi ka ng isa pang buwan na leave, matatanggal ka ba?
Bakit? Dapat ba akong kumuha ng isa pang buwang bakasyon?
Kung matatanggal ako, magtatrabaho ako sa dating kumpanya.
Kung mag-request ako ng isa pang buwan,
papakasalan mo ba ako?
Seryoso ka ba?
Oo. May mga bride at groom dito.
May lugar tayong matutuluyan, at gusto natin ang isa't isa.
Akala ko nag-aalangan ka o nag-aatubili.
Tama ka.
- Masaya ang kasal. - 'Di ba? Hindi ba masaya 'yon?
Gawin natin para sa kasiyahan. Okay?
- Gawin natin 'yan. - Sige.
Pero, ito lang ba ang mayroon ka para sa proposal mo?
Proposal?
May pantasya ako.
Sabihin mo nga ulit. Ano?
May pay phones pa ba?
Wala ba siyang cell phone?
Ang kulit niyan.
Proposal? Oo, ginawa ko 'yon.
"ANO SA TINGIN MO?" nI YURISANGJA
NABUO NOONG 1996,
MAHAL NG DUO NA ITO ANG MELLOW BALLADS NILA
KASAMA ANG KANTANG ITO SA KANILANG 2005 SPECIAL ALBUM
MULA KAY MOZART ANG MELODY "TWINKLE, TWINKLE, LITTLE STAR"
Medyo kakaiba
nilaan ko ang araw ko para tingnan ka…
Ano 'yan?
Tapos, ngumiti ako ulit
Nakakatuwa
Pumasok ka sa puso ko
Nang hindi kumakatok
Maingay kang tumatakbo
At pinakilig ako
Hindi kita makuhang
maalis sa isip ko
Bigyan mo siguro ako ng lugar
Sa puso mo kung saan ako pwede mo akong ikulong?
Ano sa tingin mo?
- Heto na tayo. - Okay.
Nagre-rekord na.
Okay, sige.
Ngayon na magsisimula ang kasal nina Seon-a at Jae-won.
'Wag mong gawin 'yan.
Yoon Seon-a, ipinapangako mong mamahalin si Park Jae-won habambuhay?
Oo!
Park Jae-won, ipinapangako mong mamahalin si Yoon Seon-a habambuhay?
Oo!
Nangangako ka bang magsasama hanggang pagtanda?
Oo!
Kahit na sa tag-ulan, maniyebe, o mahangin, ikaw ba'y…
Hindi.
Kahit na sa tag-ulan, maniyebe, o mahangin na mga araw,
nangangako ka na hindi maghihiwalay?
Oo!
- Tama na 'yan. - Ano?
Tinatapos na namin ang kasal.
Hindi, hindi pa tapos.
Heto.
'Wag nating alisin 'to.
PARK JAE-WON
Mas lalo akong nagagalit sa kanya.
Nasaan na kaya ang singsing niya.
Sigurado tinapon niya na.
Tama. Tinapon ko na.
Sana sinuli mo ang singsing pagkatapos mong makipaghiwalay.
Ano'ng susunod mong gagawin? Ibibigay ito sa iba?
Mukha ba akong mahirap?
Hindi ko siya maintindihan.
Bakit siya nagpakasal kung iiwan niya lang din?
- Tama. - Aalis muna ako.
May ginagawa akong project proposal. Medyo abala ako.
Siguradong wala siyang plano.
Tingin ko pinagtatakpan niya lang.
Hindi naman legal ang kasal.
- Gusto kong kalimutan niya 'yon. - Oo, dapat nga.
- Tingin mo mahalaga ang legalidad? - Naiintindihan ko siya.
Dahil hindi legal sa simula pa lang,
naging emosyonal na siya.
Mas magandang simplehan na lang.
Nagkasama lang sila ng dalawang buwan.
Ganoon ba kaikli?
Mahaba ang buhay. Maikli ang dalawang buwan.
Tingin ko hindi siya dapat nag-iisip ng ganyan.
Kalimutan n'yo na. Tama na.
Madaling sabihin para sa kanila kasi hindi naman sila.
Sa panahon na magkasama sila, may nawala ba sa kanya?
Bakit bigla-bigla?
Bigla ko lang naisip.
Paano kung hindi siya ang target?
Eh ano?
Ahm…
Baka, nilapitan siya
na may motibo.
Paano kung golden na palaka siya na may isang nyang?
Magkano 'yon?
Mas maliit ba ang halaga ko sa isang nyang na gold?
Pasensiya na. Medyo tanga ang kaibigan ko.
Malakas ang imahinasyon niya kasi writer siya.
Hindi, posible 'yon.
May gusto siya, kaya nilapitan siya at ninakaw 'yon.
Nakuha niya ang pakay niya, kaya iniwan na siya.
Sabi mo writer siya. Sigurado kang matalino siya?
Nagdebut siya sa quarterly magazine.
Ang pangit ng imahinasyon niya. Ano'ng trabaho niya?
Wala ba talaga siyang nawala?
Wala.
Wala talaga.
Bakit niya siya nilapitan kung wala siya?
Sabihin mo sa kanya gusto ko siyang makita.
Grabe, naiinis ako sa kanya.
Sabihin mo sa kanya ako muna, okay?
Ako. Makipagkita ka muna sa'kin.
Nanginginig ang sixth sense ko. May nawala sa kanya.
Sigurado akong ninakaw 'yon ni Seon-a.
Nilapitan siya dahil sa bagay na 'yon.
Ayaw niya lang aminin na pineke niya ang naramramdam niya para makuha 'yon.
Alam mo,
'yan ang sasabihin ng babaeng nasa twenties sa matandang mayamang lalaki.
"Mahal kita. Mahal na mahal kita,
gusto kong magka-anak sa'yo!"
GALIT NA SIYA
Gusto niya lang maniwala
na totoo 'yon.
- Tama ka. - Uy…
Itigil mo na 'yan.
I-off mo ang camera. Ang interview na 'to…
Hindi. Hindi ko na gagawin 'to. Tapos na'ko.
Ayaw ko na.
NAIINIS SIYA
Sinasabi ko sa'yo. Hindi totoo 'yan.
Totoo ang damdamin niya sa'kin n'on.
Talagang tapat siya at totoo.
Hindi ko akalaing mamahalin niya ako.
Alam mo? Hindi niya alam ang gitna.
Walang nagmahal sa'kin gaya ng ginawa niya.
Buwisit. Wala kang alam.
- Dalawa pang beer. - Dalawa pa?
Okay!
BIN'S SURFING AT RA-RA'S RAMYEON
- Seon-a. - Ano?
- Itapon mo ang mga basurang pagkain. - SIge.
- Heto na ang beers n'yo. - Salamat.
- Magsaya kayo. - Okay.
PAG-IBIG AT KAPAYAPAAN
Nagbalik ka na? Nasaan ang balde?
Hindi ko alam.
- Hindi mo alam? - Hindi.
Tinapon mo ba?
- Oo naman. - Hindi totoo 'yan.
- Talaga? - Hindi ako magaling gaya dati.
- Sige na. - Ibigay mo sa'kin 'yan.
- Tapos na ba? - Oo.
- Tara na. - Bilang itong ngiti.
Nagbago ka.
Ano 'to?
- Sabihin mo sa kanila na aalis ka na. - Seon-a, uminum ka.
- Maupo ka. - Kuha ka.
- Hindi. Uuwi na'ko. - Ano?
- Bakit? - "Bahay"? Sa tulugan mo?
Oo, kailangan niyang sumama sa'kin.
Ano? May pupuntahan kayo?
- May-- - Uuwi na kami.
Nakatira ako sa trailer niya.
- Seryoso? - Magkasama?
Oo, magkasama kami.
Isang buwan na ngayon.
- Oo, halos isang buwan na. - Ano?
- Isang buwan?
Nababaliw na kayo?
Seryoso siya?
Nagpakasal na nga kami.
- Ano? - Ginawa mo?
- Hindi pwede! - Hindi--
- Ipapaliwanag ko. - Baliw ka na!
Oo, nagpakasal na kami.
- Pero hindi naman seryoso-- - Kaya tandaan n'yo 'to.
Sa'kin si Jae-won.
- Batiin natin sila. - Tama.
- Congratulations! - Congratulations!
Buti sinasabi mong nagsasama tayo?
Kasi 'yon ang totoo.
Tatlong linggo na akong nakatira r'on.
Kahit na, hindi ka ba nahihiya?
Hindi. Kaya kong sabihin sa buong mundo.
Ngayon, paano mo sasabihin 'yon.
- Kasal na tayo. Nagsasama na tayo. - Uy, tigilan mo 'yan.
Kasal na kami. Nagsasama na kami.
Sandali.
Congratulations.
Kasal na kami. Nagsasama na kami.
Tigilan mo 'yan. Pinapahiya mo'ko.
Seryoso.
Kasal na kami! Nagsasama na kami!
Grabe, nakakahiya 'to.
Ang ganda ng panahon.
- Nakakatuwa 'di ba? - Oo.
Masaya 'to.
- Halika, Seon-a. - Sandali!
PAAKYAT PAHINGAHAN 150 METRO
Jae-won, kaunti na lang!
Kaya mo 'yan! Ako mauuna!
'Wag kang mauuna! Hintayon mo'ko!
Nasaan ang Earth ni Yoon Seon-a?
At nasaan ang Mars niya…
Ano? Uy, ano'ng ginawa mo?
Ano 'to?
Ayaw ko 'yan!
Ang cute 'di ba? Ang ganda.
- Handa na ang pagkain mo. - Kahanga-hanga.
- Ano? - Ano?
Bakit mas malaki kay Jae-won?
- Tama. - Kumain ka na, Jae-won.
Dinagdagan ko 'yan ng blood clams.
Grabe, bakit ang dami mong dinagdag?
Mahilig ako sa blood clams.
Masarap ba 'yan?
Ang sabaw… iba.
Masaya ang nangyayari sa'min.
Hindi niya ako nilapitan na may lihim na motibo.
Kasalanan niya 'yon.
Kyeong-jun, ang barumbadong 'yan.
Oo, ako si Choi Kyeong-jun.
Hindi niya inayos ang trabaho niya, kaya bumalik ako agad sa Seoul.
Paano siya nawala ng dalawang buwan na dapat isang buwan lang?
Biro ba ang trabaho sa kanya?
Pinasok ako sa trabaho ng presidente rito sa isang kondisyon,
isang buwang bakasyon.
Tama. Isang buwan.
Hindi ka pa bumabalik.
Kaya wala akong nagawa kundi manggulo.
Kasi hindi ako 'sing galing mo.
At tahimik lang ako 'pag pinipintasan mo'ko.
Naririnig ko lahat.
Diyos ko.
'Wag mo na akong tawagan. Papunta na'ko.
Oo, babalik na'ko ako na bahala.
Una, wala kang gagawin.
Sabihin mo kay dad ako na bahala.
Pupunta ako sa District Office at aayusin ko na.
Oo. Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo na 'wag mag-alala
wala naman tayong ginawang ilegal.
Siya na pala, pinadala ko ang surfboard, siguraduhin mong makukuha mo.
- Jae-won. - Pasensiya na, Seon-a.
May mahalagang nangyari sa Seoul.
- Natandaan mo na ang number ko? - Oo.
Ano'ng gagawin mo kung nakalimutan mo ang number ko?
- Heto. - Paano kung mawala mo 'yan?
- Hindi. - Sabi ko, "paano kung mawala mo."
Saan at kailan tayo magkikita?
Cheonggyecheon's third stepping stone, huling sabado ng buwan, alas diyes.
Ayos. 'Wag mong kalimutan.
Excuse me. Pwedeng paki-tabi ng sasakyan mo?
Oo, sir. Sandali lang.
Sabi ko sa'yo kumuha ka na ng phone mo.
Bakit lagi mong hinihiram 'yong kay Bin?
Tatawagan kita 'pag nakabalik na'ko sa Seoul.
- Umalis ka na. - Okay.
- Bye. - Bye.
- Seryoso ako. - Okay.
- Bye. - Bye.
- Kita tayo.
Sige na.
Dalian mo.
'Yon na ang katapusan.
Habambuhay.
Malinaw naming pinag-usapan na magkikita sa Seoul.
Pero 'yon na iyon.
Dapat sabay kaming babalik sa Seoul.
Pero si Kyeong-jun…
- Saan ka pupunta? - Hindi ko alam.
Bakit hindi mo alam? Ito--
Itapon mo na 'yan! Bakit nandiyan pa 'yan sa'yo?
- Bakit naman? - Hindi natin 'yan ginagamit!
Ang pangit mo magtrabaho. Ang tanga.
Ginagalit niya na ako.
Jae-won, halika rito.
Jae-won. Grabe.
- Binabago mo ang disenyo? - Oo.
- Hindi pwede. - Bakit hindi?
- TIngnan mo-- - Ako ang team--
Hello, sir. Bubuksan ko ang pinto para sa'yo.
Halika rito.
ARKITEKTURA AT TAO
Hello.
Bakit mo pinalitan ang disenyo para ng bahay sa Buam-dong?
Kumpanya mo ba 'to?
Sinisira mo ba ang kumpanya ng ama mo?
- Sir. - Ikaw na barumbado.
Mr. Park sir, hindi "barumbado."
Tito, isasara ko ang pinto.
Para masigawan at bugbugin mo siya hangga't gusto mo.
Ilang beses mong pinalitan?
Nakahanap ka na sana ng constructor at nagsimula na ang konstruksiyon ngayon.
Tingnan mo 'to. Nasa gilid ang Bugaksan Mountain.
Dapat nandito ang hagdanan
para makita nila ang view sa pag-akyat at baba nila.
Kinumpirma namin na nakikita ang mountain
kahit nasa sala ang hagdanan.
Sabi ng kliyente maganda ang disenyong 'to.
'Di niya alam ano mas maganda.
Mas alam natin ang mga modelo, kaya dapat sabihan natin siya.
Dapat ginalingan n'yo na, simula pa lang.
Bigla bang lumipat ang Bugaksan Mountain ngayong buwan?
Paano ko malalaman eh wala naman akong karanasan?
Kaya one-fourth lang ng sahod mo ang tinatanggap ko.
Bakit ko ba pinagkatiwala sa'yo ang kumpanya ko.
Kaya nga. Bakit mo ginawa 'yon?
Masaya ako sa dati kong kumpanya, bakit mo'ko dinala rito?
Iginagalang ko ang presidente ng dati kong trabaho.
Tito, ano'ng sabi ko sa'yo noong kumain tayo?
- Sabi ko pagsisisihan mo-- - Ano'ng ginawa mo, barumbado?
Mr. Choi sir, hindi "barumbado."
Napakaloko n'yo.
Aalis na'ko.
Gawin n'yo pa 'to, at pareho kayong matatanggal.
Salamat.
Bakit ako?
Mahal ko ang kumpanyang 'to. Pero,
hindi ko gusto ang presidente.
Gusto ko siya.
Pero hindi ang team leader ko.
Siya nga pala, Kyeong-jun…
Inisip ko ang pagbabago ng hagdan.
- Ganito. - Sandali.
Linawin natin.
Baguhin ito,
at lilipat ang banyo at ang kuwarto.
Alam ko 'yan, pero gawin natin 'to.
- Pupunta tayo ngayon? - Bitawan mo'ko. 'Di ako pwede.
Bakit hindi?
Hindi ako makakapunta. May date kami ni Rin-i.
Aalis na ako 'pag labas niya.
- Umalis tayong lahat. - 'Wag kang ganyan.
- Sasama ako sa inyo. - Tapos ano? 'Di pwede.
Sasama ako sa inyo.
- Bibilhan ko kayo ng ice cream. - 'Wag na.
Kyeong-jun.
Uy, Mr. Choi. Hoy!
- Heto na. - 'Yan na?
Heto na ang combo pizza n'yo. Magsaya kayo.
- Salamat. Mukhang masarap! - Salamat.
Sandali. Saglit.
Hindi na ako tulad ng dati.
Ako na ang bagong Lee Eun-o.
Ma'am.
Diyos ko.
Hindi kita nakilala. Laki ng pinagbago mo.
Kumusta ka na?
Tama.
Balita ko deputy general manager ka na ngayon.
Oo. Gumanda ka lalo.
- Nagbago ang estilo mo. - Hindi lang 'yan.
Lahat nagbago sa'kin.
Tama. Gaano na katagal simula noong nagtrabaho ka rito?
- Siguro mga pitong taon na. - Tama ka.
- Estudyante ka pa, 'di ba? - Oo.
- Heto. 'Yan ang business card ko. - May trabaho ka.
Ano? Nagtayo ka ng kumpanya?
Isang tao lang na kumpanya. O3 ang pangalan hindi 03.
Galing sa tatlong bilog sa pangalan ko.
Naging mas mahusay ka rin magsalita.
Ilang taon na ba?
Wala pang isang taon. Siyam na buwan.
Kumusta ang negosyo?
Bumisita ako at nagmamakaawa sa mga kilala ko.
Hindi ako tumanggi sa anumang trabaho.
Medyo kinakapos lang ako.
Siya nga pala, Miss…
Ma'am pala.
Pwedeng bigyan mo'ko ng trabaho.
- Ano'ng klaseng trabaho? - Kahit ano.
Baka kailangan mo ng subcontractor. Kukuha ako ng part-timer kung kailangan.
Wala akong pakialam gaano kahirap. Hindi ako maarte.
Dala mo ba ang portfolio mo?
- Hello. - Uy.
Ano'ng problema?
Hindi pa namin nakonekta ang drainpipes, umulan noong nakaraan. Nakakainis.
Para sa'yo 'to.
Birthday ngayon ng asawa mo.
Nag-abala ka pa.
'Di ka na bibili ng cake.
- Ilang meryenda 'to. - Wow, salamat.
- Salamat, Mr. Park. - Okay lang.
- Ako na gagawa. - Hindi, 'wag.
Madudumihan ang damit mo. Mangangamoy 'yan.
- Ano ba 'yan. - Itapon mo rito.
Alam mo na.
Gagana ka lang 'pag hinahampas.
- Alam mo ang kantang 'to? - Oo.
Hindi kita mabitawan
Kaya kahit ang oras Hindi ka makuha sa'kin
Ang mga alaala nating magkasama Nasa nakabaon na parang tinik
Dumating siya sa Yangyang nang araw na 'yon.
para mamuhay ng isang buwan sa camper.
At ang pangalawang hiling ko mag-surf ng isang buwan, 'yon lang.
Mukha siyang nasasabik.
Lahat nasasabik 'pag nasa bakasyon. Ako rin.
Ta-da!
Tingin medyo maloko tayo noon.
Ngayong araw ang kasal nina Yoon Seon-a atPark Jae-won.
Kasal na tayo! Nagsasama kami!
Parang panaginip ang pananatili namin sa beach.
Sabi niya nakatira rin siya sa Seoul.
Akala ko makikita ko siya kahit isang beses.
Pero hindi.
Sinusubukan kong kalimutan siya.
Hindi, nakalimutan ko na siya.
Umuulan ba?
Ano? Nasira?
Ano ba.
Ano'ng problema? Ano'ng problema?
Ano?
Hindi ka pwedeng huminto riyan.
Bumaba ka riyan, baba.
Ano ba 'yan. Sira ka rin?
Buwisit.
- Nangangamoy. - Ang ganda ng kotse.
Binigay siguro ng magulang niya. Binili ko 'tong kotse. Nang pera ko.
Nakakahiya 'to.
Sira rin ang bintanang 'yan.
Oo, ang saya siguo magkaroon ng bintanang maayos.
Nakakaloka 'to. Ang liit ng mundo.
Hindi niya ako nakita, 'di ba?
Bakit ko siya iniwan?
Alam mo ang malala sa ganitong hiwalayan?
Hindi dahil nami-miss mo siya o ang panahon na magkasama kayo.
Lagi mong tinatanong sa sarili mo saan ka nagkamali?
Tingnan natin…
Maraming dahilan.
Mga dahilan?
Siguradong wala. Wala akong ginawang masama.
Una,
hindi niya 'to naaalala.
Gusto ko ang lahat sa'yo.
- Paano kung… - Ano?
Ibang tao ako?
Ibang tao? Ano'ng klaseng tao?
Paano kung wala akong tattoo rito
at iba ako manamit at buhok?
Eh 'edi, hindi 'yan si Yoon Seon-a.
'Yang ang dahilan.
Sabi ko sa'yo. Ang taong nasa Yangyang ay hindi ako.
'Yon ang naisip ko,
"Dapat
makipaghiwalay ako sa kanya.
Dapat itigil ko na ang relasyon sa kanya dito."
Hindi masyadong masakit kung nagtalo kami.
Ang pangalawang dahilan…
Sana
alam ko kung nasaan siya at kumusta siya ngayon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Rose Hernandez